Snoopy i jego show
„Kumpel króliczek”
KRÓLICZKI
Cześć, Snoopy! Co robisz?
„Wielce szanowna pani,
na pewno nikt nie uwielbia pani książek tak jak ja.
Jest pani najlepszą pisarką na świecie. Największy fan, Snoopy”.
Myślę, że twój list spodoba się pisarce.
Helen Sweetstory ma pewnie dużo pracy.
Możliwe, że będziesz musiał poczekać na odpowiedź.
Zwłaszcza, że list wysłałeś przed chwilą.
Dobre wieści! Dostałeś list od pani Sweetstory.
Mam ci przeczytać?
„Drogi fanie, dziękuję za list. Pozdrawiam, Helen Sweetstory”.
Przysłała też to.
Nie pisze długich listów, ale przysyła miłe prezenty.
„Serce dla Słodkiego Misiaczka”
Snoopy, zobacz, ile walentynek!
Jest nawet jedna do ciebie. Ciekawe, co?
Jest druga do ciebie.
I jeszcze jedna! Masz dziś szczęście.
I znów do ciebie…
I jeszcze ta…
Ta jest zaadresowana do mnie!
„Charlie Brownie, przekaż to proszę Snoopy’emu”.
A ja nie dostałem ani jednej.
„Do chłopca z okrągłą głową, który mnie karmi. Szczęścia w Walentynki”.
Powinienem być zażenowany, ale ją przyjmę.
Dziękuję, stary.
Charlie Brown bardzo się cieszy z listów.
Witaj, mój słodki misiaczku.
Na Walentynki najlepsza jest ręcznie robiona kartka.
To tak… Damy tu trochę kleju…
Brokat.
I na koniec najważniejsza część: autoportret z makaronu!
Idealnie.
Snoopy, zanieś to proszę…
To nie jest twoje!
Masz to doręczyć.
Szczyt elegancji to posłanie osobistego kuriera z kartką.
Daj to mojemu słodkiemu misiaczkowi.
On sprawia, że w mym sercu brzmi muzyka.
Jasne?
On sprawia, że w mym sercu brzmi muzyka.
W czym mogę pomóc?
To dla mnie?
Pewnie mój słodki misiaczek dzwoni.
I pewnie jest zachwycony moim makaronowym portretem.
DZYŃ DZYŃ
Halo?
Co takiego?
To oburzające!
Znaczy… To miło, że dziękujesz, Schroeder.
Snoopy!
Zaniosłeś moją walentynkę niewłaściwej osobie.
Teraz muszę wykonać kolejne arcydzieło wyrażające głębię mojej miłości.
Myślisz, że to łatwe? To się mylisz!
Papier techniczny. Klej.
Makaron.
Więcej brokatu.
Ideał.
Mój misiaczek zobaczy, jak mi zależy.
Tym razem zanieś to właściwej osobie.
Pamiętaj, mój słodki misiaczek jest tak słodki, że aż do schrupania.
Ups.
Mój słodki misiaczek jest tak słodki, że aż do schrupania.
Ej!
Dla mnie?
Nareszcie. Już idę.
Halo, słodki misiaczku.
Co? Jak to?
Znaczy… Proszę uprzejmie, Franklin.
Papier techniczny.
Klej.
Brokat.
Makaron.
Żeby nie było wątpliwości:
to piękne dzieło sztuki masz doręczyć mojemu słodkiemu misiaczkowi.
To ten, przy którym zapiera mi dech.
Zrozumiałeś?
Jest mi naprawdę miło.
Cieszę się, że ci się podoba, Pigpen.
Ale się z tego cieszę.
To jest niemożliwe!
Prosiłam cię o jedną prostą rzecz, a ty jej nie zrobiłeś.
Słodki misiaczek się nie dowie, jak mi na nim zależy.
Pewnie nie powinienem dawać walentynkowych rad,
ale wzięłaś pod uwagę, że to może nie wina Snoopy’ego?
Może nie był pewien, kto jest twoim misiaczkiem?
Mógł mnie po prostu spytać.
Teraz to wszystko jedno. Całe Walentynki zepsute.
To nie twoja wina, Snoopy. Walentynki są dla Sally bardzo ważne.
O co znów chodzi?
Ponieważ zrobiłaś tyle pięknych kartek,
postanowiliśmy zrobić coś dla ciebie.
Ups.
Wesołych Walentynek!
Dla mnie? Dziękuję!
Udało wam się prawidłowo dobrać proporcje makaronu i brokatu.
Wesołych Walentynek, stary.
Kto by pomyślał, że lutowy dzień może połączyć tyle osób?
„Hura, Snoopy!”
To tylko gra, Snoopy. Nie będziesz zawsze wygrywał.
Pamiętaj, to ma być zabawa. Nie zachowujesz się sportowo.
Hej! To moja rakieta.
Leci!
Cześć, Snoopy.
Zobacz, jak blisko dołka trafiłam, a nigdy nie grałam w golfa.
No proszę. Ta gra jest naprawdę fajna.
Masz zły humor.
Może spróbuj wypisać, co czujesz. Zawsze to robię.
Nic dziwnego, że nie zaliczył szkoły dla psów.
Snoopy, za głośno w to tłuczesz.
Mama mówi, żebyś miękkim ołówkiem pisał, co czujesz.
LEKARZ PRZYJMUJE
To ciekawe…
Chodzi o to, że nie umiesz przegrywać.
Moja rada: gdy czujesz złość, policz do dziesięciu.
Ale najpierw policz do pięciu.
Poproszę pięć centów.
Dalej.
Gotowy, Snoopy?
Wielkie dzięki. Ja się tym zajmę.
Liczysz do dziesięciu, bo jesteś zły?
Kiedyś robiłam makietę wulkanu do szkoły.
Dałam proszek do pieczenia zamiast sody.
Nie zaszła żadna reakcja i dostałam czwórkę minus.
Rozumiem frustrację.
Dzięki za zgubienie piłki, Snoopy.
Moje najlepsze przyłożenie w tym roku.
Zamiast się wściekać za popełnienie błędu,
ciesz się sukcesem innych.
Jeśli chcesz, pożyczę ci pompony. Masz.
Niezły układ. Też ci gratuluję.
Moja praca skończona.
A mogę usłyszeć to w pełnym zdaniu?
Pancernik. P-A-N…
P-A-N-C-E-R-N-I-K.
Dzięki, Snoopy.
Najważniejsze to solidny fundament.
Nadal tak uważam.
Dzięki, Snoopy.
Teraz muszę tylko wyautować ich pałkarza.
Nie teraz, Snoopy. Musimy to wygrać.
Mam tego dosyć.
Wiesz co? Masz rację.
To tylko gra. Powinna sprawiać frajdę.
Hej, świetne odbicie!
Tak! Hura, drużyno!
Wspaniale graliście!
Brawo!
Zwycięstwo to nie wszystko.
Charlie Brown chyba zapomniał, że to dopiero druga zmiana.
Hip, hip, hura!
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW „FISTASZKI” CHARLESA M. SCHULZA
DZIĘKUJEMY, SPARKY. NA ZAWSZE W NASZYCH SERCACH.