"ขนสวยรวยเสน่ห์"
วันนี้อากาศดีเหมาะกับการดูนกนะครับ
ฉันไม่เห็นนกสักตัว มาร์ซี่
คงไปกินมื้อเที่ยงกันหมดแล้ว
อยากเล่นบาสกันไหม
รอก่อน เดี๋ยวพวกมันก็มา
ท่านต้องชอบการดูนกแน่ๆ เลยครับ
ฉันชอบเพราะนกแต่ละตัวไม่เหมือนกันเลย
ถ้าท่านเป็นนก ท่านอยากเป็นนกอะไร
ไม่รู้สิ ตัวที่สีสดใสมั้ง
อาจจะเหมือนตัวนั้น
เลือกได้ดีครับ นั่นคือนกบลูเจย์
มีเอกลักษณ์เป็นขนสีฟ้าสดใส
ฉันเป็นนกบลูเจย์ได้นะ ฉันใส่สีฟ้าแล้วดูดี
ดูเจ้าตัวเล็กนั่นสิ
หนังสือนกของเธอพูดถึงมันว่าไง
ไหนดูซิ
ฉันว่ามันอาจจะเป็นนกภูเขาสวิสหายากนะ
มีขนใหญ่ๆ แบบนั้นคงสนุกดีนะ
มาอีกตัวแล้ว
หนังสือของเธอพูดถึงขนสีชมพูว่าไง
ฉันคิดว่าคงเป็นนกไนติงเกลขนชมพู ไม่ก็นกฟลามิงโกตัวเตี้ยมากๆ
เธอเคยสงสัยบ้างไหมว่า เธออยากเป็นนกอะไร มาร์ซี่
ตลอดเวลาเลยครับ
นั่นเสียงนกคุกคาบาร่าหัวเราะ
พวกมันขึ้นชื่อในเสียงหัวเราะที่ไม่เหมือนใคร และพวกมันก็โด่งดังมาก
ไม่โด่งดังเท่าตัวนั้นหรอก นั่นแหละน่าประทับใจ
ช่างเป็นวันดีที่จะผ่อนคลาย และเพลิดเพลินไปกับธรรมชาติ
ธรรมชาติไม่ผ่อนคลายอย่างที่คิดแฮะ
นี่ บนต้นไม้นั่น
ดูนกสีเหลืองสวยๆ นั่นสิ
ตอนนี้ฉันชอบตัวนี้ที่สุดเลย
เรียบง่าย แต่มีเอกลักษณ์ชัดเจน
อย่างที่ฉันชอบพูดไง มาร์ซี่
เอกลักษณ์ทำให้เราน่าสนใจขึ้น
จริงครับ จริงมากๆ
เสียงตลกมากเลยนะเนี่ย
"ขาดผ้าห่มขาดใจ"
โอเค ไลนัส
ฉันอยากให้นายออกไปตีลูกโฮมรัน
ได้เลย ชาร์ลี บราวน์
มีแต่น้องฉันนี่แหละที่พกผ้าห่มมาแข่งเบสบอลด้วย
มันทำให้เขาตีลูกได้ดีขึ้นนะ
ยิ่งเขาวิ่งรอบเบสได้เร็วเท่าไร ก็ได้กลับมาหาผ้าห่มได้เร็วเท่านั้น
อยากจะเห็นเหลือเกิน
ตีได้สวย วิ่งเลย ไลนัส!
โฮมรัน!
- เย่! - เยี่ยมมาก ไลนัส!
- เห็นไหม - เป็นเซ็ง
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ครูอ็อธมาร์จะยอมให้นายเอาผ้าห่มมาเรียนด้วย
มันเป็นสื่อการสอนน่ะ
เรากำลังเรียนเรื่องยอดเรือแห่งยุโรป
เห็นพื้นดินแล้ว!
เจ้าทึ่มเอ๊ย
พี่ซื้อป๊อปคอร์นมากินด้วยกัน
แต่พี่ถือกล่องนะ หยิบเอาเองแล้วกัน
ไม่ยุติธรรมเลย! ผมเอื้อมไม่ถึง!
อะแฮ่ม
เดี๋ยวถึงบ้านแล้วเอาผ้าห่มไปซักเลยนะ
หนังสนุกมากเลย
พระเอกอยู่ตัวคนเดียวในถ้ำ ไม่มีแม้แต่ทีวี
เพราะว่าเขาเป็นหมาป่าเดียวดายไง
ผมว่าพี่ก็ทำแบบนั้นได้
- พี่ก็ว่างั้น - นายน่ะนะ ฮ่า!
นายห่างจากผ้าห่มสักวันยังไม่ได้เลย
ผมทำได้นะ
- พิสูจน์สิ! - ก็ได้
เริ่มตั้งแต่ตอนนี้เลย
พี่ชายผม หมาป่าเดียวดาย
เราจะได้เห็นกัน
ว่าแล้วไง!
นายทนได้ไม่ถึงห้าวินาทีเลย
ก็ม้านั่งมันมีเศษไม้น่ะ
แล้วหญ้านุ่มๆ นี้ล่ะ
แมลงเยอะไป
ยอมรับความพ่ายแพ้ไม่น่าอายหรอกนะ
หมาป่าเดียวดายตัวนี้จะไม่แพ้
นี่ สนูปี้ เอาผ้าห่มฉันไปที
แต่ดูแลมันให้ดีนะ
จำไว้นะ มันไม่ชอบแสงแดดตรงๆ
และถ้านายซักมัน ห้ามใส่ผงซักฟอก
ปั่นแห้งด้วยความร้อนต่ำสุด
สนูปี้ อาหารเย็น!
ฉันไม่เป็นไรๆ
สนูปี้ต้องดูแลผ้าห่มฉันดีแน่ๆ
นายให้ผ้าห่มสนูปี้ไปเหรอ
คิดอะไรของนายน่ะ
ฉันนึกว่าฉันจะเป็นเหมือน พระเอกในหนังเรื่องนั้นได้
ไม่ต้องการใครหรืออะไรทั้งนั้น
หมาป่าเดียวดาย
แต่ฉันทำไม่ได้ ฉันไม่ใช่พระเอก ฉันไม่ใช่หมาป่าเดียวดาย
ฉันอยู่ในถ้ำที่ไม่มีทีวีไม่ได้!
เป็นอะไร ไลนัส นายดูเครียดๆ นะ
เยี่ยมไปเลย
ฉันไม่ได้คิดถึงผ้าห่มแสนนุ่มสบายของฉันสักนิด
ก็ดีแล้วละ
สนูปี้! ไหนผ้าห่มฉันล่ะ
นายเอาผ้าห่มฉันให้นกเหรอ
เอ้า มันอยู่ไหนล่ะ
ว่าแล้วไง! ผ้าห่มฉันหายไปแล้ว!
ล่องลอยไปโดยไร้มือที่อบอุ่นจับมันไว้
ทำไมฉันไว้ใจคนง่ายขนาดนี้นะ
นายเอาไว้ตรงนี้เหรอ
เก็บในพุ่มไม้เพื่อความปลอดภัยเหรอ
นายเอาไว้บนต้นไม้ให้พ้นจากอันตราย ความคิดดี
ฉันมองไม่เห็นจากตรงนี้นะ
นี่ รอด้วยสิ!
อ๋อ ฉันเข้าใจแล้ว
นายฝังมันไว้เหมือนสมบัติโจรสลัด จะได้ไม่มีใครหาเจอ
ไม่เห็นเจอเลย
แน่ใจนะว่านายฝังมันไว้ตรงนี้
ฉัน…
ทุกคน ช่วยที
นี่มันเหมือนการอยู่ในถ้ำหรือเปล่านะ
ในหนังดูน่าสนุกกว่านี้นะ
ผ้าห่มฉัน!
นายช่วยฉันไว้!
อย่าทิ้งฉันไปอีกนะ เพื่อนยาก
ว่าแล้วว่านายทนได้ไม่ถึงวันหรอก
หมาป่าเดียวดายซะเหลือเกิน
หมาป่าเดียวดายถูกให้ค่าเกินไป ฉันขออยู่ในฝูงดีกว่า
ไปกันเถอะ ไปดื่มน้ำมะนาวที่บ้านฉัน
รอด้วยสิ!
"เมฆในจินตนาการ"
เมฆสวยใช่ไหมล่ะ
พวกมันดูเหมือนขนมสายไหมที่ฟูฟ่อง
พูดในเชิงวิทยาศาสตร์
ส่วนใหญ่ของเมฆคืออนุภาคน้ำแข็งและฝุ่นครับ
ก้อนนั้นดูเหมือนหม้อไอน้ำ ของเครื่องจักรไอน้ำชื่อดัง
ฟลายอิ้ง สกอตส์แมน
นายเห็นอะไร ไลนัส
เมฆก้อนนั้นมีรูปแบบ แสงและเงา ของรูปปั้นของรอแด็ง
อาจจะเป็นผลงานช่วงแรกของ "คนครุ่นคิด"
นายเห็นอะไร ชาร์ลี บราวน์
ฉันกะจะบอกว่าก้อนหิน แต่เปลี่ยนใจแล้ว
ฉันไม่เห็นอะไรเลย พวกมันก็แค่ก้อนเมฆ
ใช้จินตนาการสิ
บนนั้นน่ะ
เมฆก้อนนั้นดูเหมือนไอศกรีมโคนเลย
เยี่ยม ฉันดูไม่ออกแถมยังหิวอีก
นี่ ไอศกรีมนั่นดูเหมือนกระดูกอยู่นะ
เธอพูดถูก มันดูเหมือนกระดูกเลย
นี่ เห็นเมฆที่ขดเป็นเกลียวตรงนั้นไหม
มันเรียกว่าเมฆสเตรโตคิวมูลัส
พวกมันดูเหมือนคลื่นทะเลเลย
หมายถึงตรงนั้นเหรอ
นั่นมันนก แซลลี่
ทำไมถึงไม่มีใครถามฉันเลยว่า ฉันเห็นอะไรตอนที่ดูก้อนเมฆ
เธอเห็นอะไรเหรอ
ฉลาม!
ฉลามตัวโตที่มีฟันซี่ยักษ์
ดูนั่น มันไม่ใช่ฉลามแล้ว
มันคือเกาะร้าง
เมฆก้อนนั้นดูสูงมากเลย
รู้นี่ว่าแปลว่าอะไร
มันไม่ใช่เกาะร้าง แต่เป็น…
ภูเขาไฟ!
พอกันที ฉันยอมแพ้
เราอยู่ตรงนี้มาตลอดทั้งบ่าย และฉันไม่เห็นอะไร…
เดี๋ยวนะ! บนนั้น ฉันเห็นบางอย่างแล้ว
ในที่สุดฉันก็เห็นสักที
มันคือไดโนเสาร์ดุร้าย
- จริงด้วย - ฉันก็เห็นนะ
ฉันก็เห็นเหมือนกัน
คือว่า ฉันคิดว่ามันเริ่มเหมือนม้าแล้ว
ยี้ฮ่า!
สนุกมากเลยเนอะ
ไว้เรามาทำกันอีกนะ
- ได้สิ - แน่นอนเลย
ใครจะรู้ล่ะว่าก้อนเมฆเล่าเรื่องได้สนุกแบบนั้น
นายดูเครียดๆ นะ สนูปี้
ลองมองขึ้นไปที่ก้อนเมฆสิ
มันผ่อนคลายมากเลย
(สร้างจากการ์ตูนสั้นเรื่องพีนัทส์ ของชาร์ลส์ เอ็ม. ชูลซ์)
คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี