นิทานเรื่องสนูปี้
หนังสือนี่ดีงามนะ
อ่านแล้วรู้สึกว่ามีประโยชน์
แถมยังตลกด้วย อ่านหน้า 52 สิ
นี่ ช่วยโยนบอลให้ฉันหน่อยสิ
นายต้องอึ้งแน่ชาร์ลี บราวน์
หมาของนาย เขียนหนังสืออัตชีวประวัติละ
อัตชีวประวัติเหรอ
ฉันเพิ่งรู้นะ ว่าสนูปี้เกิดในยุคคาวบอย
หมานายกี่ขวบแล้วเนี่ยชาร์ลส์
เดี๋ยวนะ สนูปี้ไม่ได้เกิด ในยุคคาวบอยซะหน่อย
เขาเกิดที่ไร่เดซี่ฮิลล์
สนูปี้มีพี่ชายสี่ตัว แล้วก็พี่สาวหนึ่งตัว
ชื่อสไปค์
แอนดี้
มาร์เบิลส์
โอลาฟ
เบลล์ แล้วก็สนูปี้
ฉันรู้มาว่าพวกเขาชอบเล่นวิ่งไล่จับ
ชักเย่อ
และเล่นซ่อนหา
แต่จะชอบร้องเพลงด้วยกันมากกว่า
แต่ร้องเพลงด้วยกันได้ไม่นาน
ก็มีคนมารับลูกหมาไปเลี้ยงทีละตัว
จนสุดท้ายเหลือสนูปี้ตัวเดียว
แล้วฉันก็ไปรับเขามาเลี้ยง
ว่าไงเจ้าตัวเล็ก อยากไปอยู่กับฉันไหม
นี่อะไรเอ่ย
อีกหน่อยเราต้องซี้ปึ้กกันแน่
ฉันชอบเวอร์ชั่นคาวบอยมากกว่า
อยากรู้จัง ว่าหนังสือเล่มนั้นเขียนว่าอะไรอีก
อ่านให้ผมฟังอีกสิ
ได้เลย "บทที่สอง
ผมมีสไตล์ของตัวเองตั้งแต่เป็นลูกหมา
ผมรู้ว่าจะเปิดตัวยังไงให้โลกจำ"
แย่จัง
ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย
วันแรกที่ฉันพาสนูปี้กลับบ้าน เขากลัวมาก
ไม่ต้องกลัว นายต้องชอบที่นี่แน่นอน
ฉันมีของเล่นให้นายด้วยนะ
งั้นค่อยเล่นวันหลังแล้วกัน
นี่ไง
ที่นอนหมาของนาย
สนูปี้
นายน่าจะชอบที่นี่มากกว่านะ นี่คือบ้านหมาของนาย
ลองเข้าไปดูสิ
หรือจะนอนบนหลังคาก็ได้
โอ้โฮชาร์ลี บราวน์ เนื้อเรื่องน่าติดตาม
น่าจะไปเป็นนักเขียน
นั่นสินะ
พี่ชายคะ
พี่ไม่เห็นเคยบอกหนูเลยว่าสนูปี้ เคยฝึกกับกองทหารต่างด้าวฝรั่งเศส
พี่ไม่เคยบอกว่าสนูปี้ ฝึกกับกองทหารต่างด้าวฝรั่งเศส
เพราะเขาไม่เคยฝึกไง
พี่นี่แหละฝึกเขาเอง
โอเคสนูปี้ เริ่มที่คำสั่งง่ายๆ ก่อนนะ
พร้อมไหม นั่ง
จะเรียกว่าถูกก็ได้นะ
ลองอีกคำสั่งนะ ขอ
อร่อยแฮะ
แต่นายควรทำตามคำสั่งฉัน เหมือนหมาทั่วไปนะ
ถ้านายเชื่อฟัง ฉันจะให้ขนมหมา
พี่จะบอกว่าพี่สอนเขาทำพิซซ่าน่ะ
ในหนังสือไม่เห็นพูดถึงเลยนะพี่ชาย
จะว่าไป เขาไม่เอ่ยถึงพี่ด้วยซ้ำ
ทำงี้ได้ไงเนี่ย
- ขอลายเซ็นหน่อยสนูปี้ - นี่ เซ็นให้ฉันด้วย
เซ็นให้แฟนพันธุ์แท้อย่างฉันหน่อย
สนูปี้ ฉันดีใจนะ ที่นายเขียนหนังสือและทุกคนชอบ
แต่ทำไมนายไม่เอ่ยถึงฉันเลยล่ะ
นายควรจะเป็น เพื่อนที่ดีที่สุดของมนุษย์สิ
หมายถึงเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันน่ะ
"ขออุทิศหนังสือเล่มนี้ให้แก่ เจ้าเด็กหัวกลมที่ให้อาหารผม"
พูดถึงฉันนี่ ฉันคือเจ้าเด็กหัวกลม
นายอุทิศหนังสือให้ฉัน
ขอบใจนะสนูปี้
โอ้โฮ พี่ชายดูมีความสุขจังแฮะ
ไชโย
อยากให้เขาเป็นแบบนั้นตลอดไปจัง
เย่
วันที่สนูปี้เจอวู้ดสต็อก
ว้าว รับได้สวย
หมากับนกเป็นเพื่อนซี้กันเนี่ยนะ
มันเป็นไปได้ด้วยเหรอ
แถ่นแท๊น
(หมอไม่อยู่)
(หมอมาแล้ว)
โอเค เริ่มได้เลย มีปัญหาอะไรจ๊ะ
แถ่นแท๊น
โอเค พอได้แล้ว
เขาอยากเป็นเพื่อนกับนายไง
จ่ายมาห้าเซนต์จ้ะ
บางทีคนที่แตกต่างกันก็ดึงดูดกันนะ
ใช่ไหมจ๊ะเบบี๋ที่รัก
ความสุขคือหมาเต้นรำ
ขอตื่นด้วยเสียง นาฬิกาปลุกธรรมดาไม่ได้เหรอ
วันนี้ที่โรงเรียน มีโชว์แล้วยิ้มนี่นา
โชว์แล้วเล่านี่เข้าใจนะ
โชว์แล้วแบ่งก็ไม่ยาก
แต่โชว์แล้วยิ้มเป็นยังไง
นายเอาอะไร มาโชว์แล้วยิ้มเหรอชาร์ลี บราวน์
สับปะรด
เพิ่งรู้นะเนี่ยว่านายชอบสับปะรด
ไม่ชอบหรอก แต่ฉันนึกไม่ออก ว่าอะไรทำให้ฉันยิ้มได้
ง่ายจะตาย
สิ่งที่ทำให้นายยิ้ม คือสิ่งที่ทำให้นายมีความสุข
ของฉันก็คือผ้าห่ม
เบสบอลทำให้ฉันมีความสุขมั้ง
แต่บางทีก็ไม่
ไม่ต้องคิดมากหรอกชาร์ลี บราวน์
ฉันมั่นใจว่า คำตอบอยู่ใกล้ตัวกว่าที่นายคิด
ขอยืมตัวคู่เต้นได้ไหม
ฉันไม่เข้าใจนายเลยสนูปี้
เขาเครียดกันทั้งโลก นายยังมีอารมณ์มาเต้นรำ
ไม่กลัวบ้างเหรอ ไม่หวั่นรึไง
รีบไปปรึกษาหมอเลยนะ
อะไรทำให้เธอยิ้มได้เหรอแซลลี่
ขอคิดก่อนนะพี่ชาย
เบบี๋ที่รักไงล่ะ
ฉันไม่ใช่เบบี๋ที่รักของเธอ
ฉันรักเธอเท่าฟ้า
ฟ้างั้นเหรอ
หรือว่าจะเป็นการเล่นว่าว
รู้แล้ว การเล่นว่าวทำให้ฉันยิ้มได้
กดดันชะมัดเลยแฮะ
ฉันรับแรงกดดันไม่เก่งซะด้วยสิ
หมาเต้นรำห้ามเข้าโรงเรียน
ได้ครับครูอ็อธมาร์ ผมจะเริ่มเป็นคนแรก
เพลงเปียโนโซนาตาหมายเลข 14 ของ ลูทวิก ฟัน เบทโฮเฟินทำให้ผมยิ้มได้
หวังว่ามันคงทำให้ เพื่อนๆ ยิ้มได้ด้วย
ข้ามไปท่อนฮุกเลยสิ
ผ้าห่มและความอุ่นใจจากมัน ทำให้ผมยิ้มได้
เพื่อนๆ รู้ไหมว่าการทำหน้าบึ้ง ต้องใช้กล้ามเนื้อมากกว่าการยิ้มนะ
งั้นนายก็เพิ่งทำให้ฉัน ได้ใช้กล้ามเนื้อหน้าเต็มที่เลย
อย่าทำหน้าบึ้งสิชาร์ลส์
เดี๋ยวก็ถึงตานายแล้ว
โคลนทำให้ผมยิ้มได้
ผมชอบโคลน เพราะมันเอาไปทำอะไรได้หลายอย่าง
หมวกใบนี้เป็นของคุณตาผม
ท่านทำให้ผมยิ้มได้
คุณตาบอกว่าทุกปีที่ผ่านมาชีวิตดีมาก
แต่ลำบากทุกอาทิตย์และทุกวันเลย
การอ่านทำให้ฉันยิ้มได้
กีฬาทำให้ฉันยิ้มได้
ส่วนการโยนบอลทำให้ทุกคน…
ขอโทษนะชัค
ใกล้เลิกเรียนแล้ว สุดท้ายฉันอาจจะไม่ต้องพูดก็ได้นะ
ครับครูอ็อธมาร์ ผมพร้อมแล้วครับ
คือ…
การเตะบอลทำให้ผมยิ้มได้
การเตะบอลเนี่ยนะชาร์ลี บราวน์ ถามจริง
ขอคิดก่อนนะ แล้วมีอะไรอีกล่ะ
ห้องนี้ร้อนขึ้นรึเปล่าเนี่ย เหงื่อออกเต็มเลย
ดีครับ
ผมไปสูดอากาศหน่อยดีกว่า
อ้าวชาร์ลี บราวน์ นายยิ้มแล้วนี่
จริงด้วย ฉันยิ้มแล้ว
รู้แล้วว่าอะไรทำให้ฉันยิ้มได้
ตอนหมาฉันเต้นรำไง
เย่
หยุดนะ ห้ามหมาเต้นรำในรั้วโรงเรียน
อนุโลมให้สักครั้งแล้วกัน
ขอบใจนะสนูปี้ ที่ทำให้ฉันได้ไอเดีย
(ความสุขคือ… หมาเต้นรำ)
(สร้างจากการ์ตูนสั้นเรื่องพีนัทส์ โดยชาร์ลส์ เอ็ม. ชูลซ์)
คำบรรยายโดย Navaluck K.