Líttu á stjörnurnar.
Hvenær sem þú ert einmana
verða fræknir konungar fyrri tíðar
ávallt þarna uppi að vísa þér veginn.
Það sama á við um mig.
Í MINNINGU JAMES EARL JONES
Kæru vinir, nú er komið að stækkun fjölskyldu minnar.
Þetta heimili sem við deilum er uppfylling draumsýnar föður míns.
Það er yndislegt fyrir okkur Nölu að halda lífi í draumi hans
og styrkja hringrás lífsins enn frekar.
Elsku Nala mín. Ég er á leiðinni.
Simbi.
Ég er hér.
Lífverðirnir eru mættir á svæðið!
Ég vil minna á það að við erum ekki matur.
Nei, bara tveir gaurar
á leið til vinnu í gegnum hungraða ljónahjörð.
Fullkomlega eðlilegt. Ég er ekki dauðhræddur.
Lífverðirnir eru mættir til starfa, yðar náð og göfgi.
Leiðtogi allra fjórfætlinga.
Og eins þrífætts sebrahests.
Einmitt, Ron. Það var sorglegt.
Þau átu hann á fæti. -Já.
Hann á samt einn fót umfram mig.
Eru þetta hendur eða fætur?
Líklega loppur. -Strákar.
Ég lít á þetta sem lappir. -Þetta er alvara.
Passið Kiöru þar til ég kem aftur.
Áttu við að lífverðirnir þínir hafi verið fengnir í barnapössun?
Púmba, ræðum þetta nánar. Ég kæri mig ekki um…
Ég lofaði henni að allt yrði í lagi.
Það er ein uppeldisleiðin.
Hún þarf að vaxa úr grasi.
Sagðirðu líka að hún gæti orðið hvað sem er?
Að lífið væri sanngjarnt?
Hagið ykkur eins og fullorðnir.
Ekki hræða Kiöru. Og umfram allt, engar sögur.
Engar sögur? -Bíddu við.
Ég þekki ykkur og ólst upp með ykkur. Lofið þessu.
Veistu hvað? Veistu hvað? Þá það. Engar sögur.
Þú um það, Púmba.
Nei. Við segjum henni samt sögu.
Segjumst ekki segja sögu
en segjum samt sögu. -Í alvöru?
Ég heyri þetta greinilega.
Pabbi.
Hæ, litla mín.
Það er stormur í aðsigi og ég er hrædd.
Ég vil fara með ykkur mömmu.
Vertu óhrædd, elskan.
Tímon og Púmba passa þig á meðan.
Vertu nú hugrökk, Kiara.
Vertu hugrökk.
Jæja, við erum tilbúnir með sögu.
Skari starði á okkur.
Hann vissi að lokin væru í nánd.
Ég fann fnykinn af óttanum.
Fnykurinn var reyndar af mér, en já.
Sigruðuð þið tveir Skara?
Og átuð hann svo?
Ein besta máltíð ævi minnar.
Pabbi sagðist hafa sigrað Skara.
Jæja, við vitum öll að pabbi þinn er lygasjúkur.
Alveg ljónlyginn. Fattarðu?
Ég er hrædd og vil mömmu og pabba.
Sjáðu nú til.
Vertu óhrædd, Kiara.
Hvað með að við syngjum lag? Einn og tveir…
Púmba, það er of snemmt fyrir lagið.
Virkaði á Simba, sem hélt hann hefði myrt föður sinn
en söng og dansaði fljótt.
Ég get ekki kveikt á því. Ég þarf að vera í stuði.
Hann söng lagið í sex ár.
Hver gerði það ekki?
Sjáið! -Nei!
Ron, þrífætti sebrahesturinn.
Forðum okkur! -Hann heyrði til okkar.
Þetta voru bara brandarar, Ron.
Þetta er Rafíkí.
Rafíkí! Rafíkí!
Litla mín, ástæðulaust að gráta.
Foreldrar mínir
eru farnir.
Líttu þangað, mdogo.
Sérðu apabrauðstrén sem bærast í vindinum?
Rætur trjánna eru afar sterkar, rétt eins og fjölskyldan þín.
Og alveg eins og fyrir þig
eru foreldrar þínir farnir á viðhafnarfæðingarstaðinn.
Þegar þau snúa aftur hefur hringrás lífsins fært þér blessun, Kiara,
sem þú gleymir aldrei.
Hann er góður.
Svo sjónrænn sagnamaður.
Samt skiljanlegt að hann búi einn.
Ég vil bara að storminn lægi og svo lofa ég að vera hugrökk.
Ég skal segja þér leyndarmál.
Þegar Simbi, faðir þinn, var á þínum aldri
óttaðist hann þrumuveðrið og faldi sig á bak við konunginn.
Hvenær hætti hann því?
Dag einn, í miðjum ofsastormi,
fór Múfasa, afi þinn, með föður þinn efst upp á Ljósukletta,
sagði honum að standa þar
og góla inn í vindinn.
Simbi steig rólega út ásamt konunginum.
Þeir öskruðu saman út í nóttina.
Ég er ekki hugrökk eins og pabbi.
Ég verð aldrei eins og Múfasa.
Er það ekki?
Þá er tímabært að ég segi þér sögu.
Sögu um ljónsunga, sem var litlu stærri en þú.
Ljón sem fæddist án dropa af konunglegu blóði.
Ljón sem breytti lífi okkar allra að eilífu.
Saga! Gott að ég tók krybbur með.
Ekki of margar. Við erum í helli.
Saga þessi hefst lengst handan
fjallanna og skugganna.
Handan við ljósið.
Á þessum stað var allt að drepast úr þorsta
þar sem 20 full tungl höfðu liðið án staks regndropa.
En þegar himnarnir opnuðust loks
tóku örlögin völdin.
Múfasa.
Múfasa! Komdu og sjáðu.
Mamma, hvaða ljós er þetta þarna?
Þetta er alveg einstakt.
Handan sjóndeildarhringsins
og handan síðasta skýs á himni
er staður sem við köllum Milele.
Milele?
Það þýðir „eilífð“.
Hugsaðu þér, konungsríki iðandi af lífi,
vatni og fæðu,
grasi og himni eins langt og augað eygir.
Förum við þangað?
Já, Múfasa.
Við erum á leið þangað.
En við getum komist þangað núna.
Við getum lokað augunum.
Látum draumana flytja okkur.
Í bjarma, í fjarska
Á bak við heimsins fjærstu ský
Þar ég veit um stað
Þar bíður ný veröld
Svo gróðursæl, svo björt og hlý
Já, hún er til
Ég er viss um það
Hún heitir Milele
Hún bíður þar
Milele
Um alla tíð hún bíður mín
Og þín
Líf, stórt og smátt -Lífsferill, stórt bæði og smátt
Þér færir allt það sem þú átt -Allt það sem þú átt
Og þinn innri mátt
Finndu kraftinn -Finndu kraftinn
Við styðjum þig -Við förum ei lengra
Við geymum forfeðranna glóð -Eins og alda hljóð
Því hún er til, sérðu ekki? -Yfir eilíft haf
Þinn þróttur vex og þú finnur leið -Sérðu ekki?
Hún heitir
Milele
Hún bíður þar
Milele
Hún heitir
Milele
Hún bíður þar
Milele
Um alla tíð hún bíður mín
Og þín
Milele
Vá.
Hvað er þetta?
Rigning. Rigning!
Loksins fáum við rigningu!
Pabbi, komdu í kapp að ljósinu.
Þú ert of snöggur.
Ég hef aldrei sigrað þig.
Enginn hefur sigrað þig.
Ég veit!
Múfasa! Hraðskreiðasti ljónsungi í heiminum.
Takk fyrir.
Múfasa.
Þetta er nóg.
Múfasa, komdu aftur hingað.
Kyrr, Múfasa! Ég kem, sonur.
Pabbi! -Múfasa!
Múfasa?
Ég næ þér í bugðunni.
Finndu rödd mína.
Finndu rödd mína!
Mamma!
Múfasa, kletturinn er of hár. Þú kemst yfir við stífluna.
Þú getur þetta, Múfasa.
Finndu rödd móður þinnar.
Hlustaðu á föður þinn, Múfasa.
Hlustaðu á okkur!
Afía, hann er þarna.
Mamma! -Hann er þarna!
Mamma! -Múfasa!
Finndu fótfestu, eitt skref í einu.
Ég get það ekki. -Þú getur það. Ég er hérna.
Múfasa!
Mamma?
Pabbi?
Heyrið þið í mér?
Er einhver þarna?
Mamma?
Gerið það.
Ég er hræddur.
Flóðvatnið rann út í fjarlæga á
og flutti Múfasa langt frá foreldrum sínum.
Langt frá öllu sem hann þekkti.
Halló.
Ég er Taka, sonur Obasi. Hvað heitir þú?
Múfasa.
Ég má ekki tala við utangarðsdýr
en ég veit leyndarmál
sem ég vil virkilega segja þér.
Hvaða leyndarmál? -Ég lendi í klípu.
Segðu mér það.
Ég veit ekki.
Segðu mér það!
Gott og vel. Þú verður bráðum étinn.
Ég hata leyndarmál!
Syntu! -Ég get það ekki!
Syntu nú. -Ég kann það ekki!
Jæja, upp með hökuna og gakktu hratt í kafi.
Ég get það ekki!
Áfram, Múfasa. Hraðar!
Hjálpaðu mér, Taka! Hjálpaðu mér!
Ég sagði þér að bíða.
Ekki mín sök, mamma.
Ég fór að drekka og sá hann fljóta hjá.
Þetta er Múfasa.
Heppni að krókódílarnir voru ungir og smeykir við að slást. Förum!
Ekki yfirgefa hann hérna.
Svona eru reglurnar, Taka.
Obasi samþykkir aldrei flæking.
Ég er ekki flækingur. Ég er bara… villtur.
Sérðu?
Hann er bara villtur.
Það kom flóð.
Foreldrar mínir reyndu að bjarga mér.
Þekkirðu leiðina heim?
Heim?
Að villast er að læra leiðina.
Kallaðu mig Eshe.
Ég er þreyttur, Eshe.
Komdu, þessa leið.
Komdu, Múfasa.
Er þetta Milele?
Nei, vinur.
Ég reyndi að sofa, Eshe.
Ég fékk mér mikilvægan konungsblund
en var vakinn af andstyggilegum,
hryllilegum og ógeðslegum óþef af flækingi.
Ef við finnum utangarðsdýr,
hvað gerum við þá?
Obasi, ég veit það.
Étum hann.
En ég fann hann, pabbi, og bjargaði lífi hans.
Taka, við leggjum ekki lag okkar við þá sem eru utangarðs.
Einu sönnu böndin eru blóðbönd.
Ég hef heyrt sögur um helmingi stærri ljón en okkur.
Þau eru utangarðs
og éta allt sem á vegi þeirra verður.
Sýnist þér hann ætla að éta þig?
Hann lyktar skelfilega.
Ég gæti ekki étið þennan kibeti!
Ég er ekki kibeti, ég er Múfasa.
Veistu hvað Múfasa þýðir? -Nei.
Það þýðir konungur.
En ég er hann.
Nú skaltu hlaupa, Múfasa litli,
þér til lífs.
Ef ég hleyp nærðu mér aldrei.
Ég er hraðskreiðasti ljónsungi heims. Pabbi sagði það.
Taka, þetta er áskorun.
Þeir hlaupa að dauða trénu og til baka.
Þegar prinsinn sigrar hann
get ég étið hann í einum bita.
Hvað ef Múfasa sigrar?
Ef hann sigrar þyrmir þú lífi hans, Obasi.
Hann verður hjá mér.
Ég lofa því.
Hefjið kapphlaupið!
Klaufalegi flækingur.
Hlauptu, Múfasa!
Þetta var óþarfi.
Taka er verðandi konungur.
Hann þarf að vinna fyrstu áskorunina.
Nei, Obasi. Sannur konungur þarf að vinna fyrir því.
Ekki taka það frá honum.
Flýttu þér.
Eitt leyndarmál enn, Múfasa.
Mig hefur alltaf langað í bróður.
Svindlari!
Obasi!
Þú hefur hann hjá kvendýrunum.
Taka, hvernig gastu tapað fyrir flækingi?
Vel gert, Taka.
Vel gert.
Þú sagðist vera hraðskreiður.
Ég gaf þér sigur.
Ég svaf ekki í nokkra daga og flaut…
Hvað um það. Komdu nú. Lendum í vandræðum.
Ég kóngur verð
Og ekkert dýr mun geta stöðvað mig
Stöðvað mig
Og minn bróðir -Minn bróðir
Ég mun alltaf geta treyst á þig
Ha! Á mig? -Já, þig
Ég kóngur verð -Já, það er rétt
Þá ekkert dýr við okkur fer á svig
Fer á svig
Já, minn bróðir -Minn bróðir
Þau reyna að flýja en geta ei falið sig
Falið sig
Af stað, af stað
Af stað
Hey, sagði mamma þín þú mættir koma seint?
Ókei, ég fékk það ekki á hreint
Ekki beint, af stað!
Hey, og sagði pabbi þinn þú mættir fara langt?
Ókei, það var reynt
Ljóst og leynt, þannig meint, af stað!
Hey, sagði mamma þín þú mættir koma seint?
Ha ha, þú ert svo klár
Ert svo klár, það er rétt, af stað!
Hey, og sagði pabbi þinn þú mættir fara langt?
Nú, ég sé ekkert við það rangt og segi
Ég vildi alltaf fá bróður Ég vildi alltaf fá bróður
Ég vildi alltaf fá bróður eins og þig
Ég vildi alltaf fá bróður
Ég vildi alltaf fá bróður eins og þig
Sérðu þetta tré?
Og þessa fugla í birtu og yl
Í birtu og yl, ó…
Já, bróðir -Minn bróðir
Ég verð kóngur og skikka þá til
Þeir fljúga frjálsir samt
Um loftin blá -Reyndu að ná
Þeir fljúga hátt og það er þeim í vil
Þeir skulu bara sjá
Þeir horfa niður á okkur
Stundum er ljóst hvað er tapað spil
Ókei, en hvað með það, með það? -Af stað!
Hey, sagði mamma þín þú myndir læra seint?
Verð að finna ráð, finna bráð
Finna bráð -Af stað
Hey -En pabbi hans sagði svei
Vill ekkert flækingsgrey
Hey, þorirðu að segja þetta aftur við mig?
Flækingur ei er minn bróðir
Alls ekkert grey er minn bróðir
Segðu ekki nei, því minn bróðir, hann er með sann
Hættu þessu nú, hann er bróðir
Staðreyndin sú, hann er bróðir
Sterkari en þú er minn bróðir
Hvert fór hann?
Ég vildi alltaf fá bróður
Ég minnist enn minnar móður
Líf heldur áfram sinn róður
Syngið nú söng um minn bróður -Hey
Gerið allt fyrir minn bróður -Hey
Kóngur ég verð með minn bróður -Hey
Mér við hlið -Hey
Ég vildi alltaf fá bróður -Hey
Bræðralag okkar er sjóður -Hey
Líf heldur áfram sinn róður -Hey
Hey, Múfasa? -Já, Taka?
Æ, komdu nú við mig í kapp -Hey
Komdu nú við mig í kapp -Hey
Komdu nú við mig í kapp, Ha!
Fílahjörð á leiðinni!
Forðið ykkur!
Chigaru stökk sex metra upp í loft.
Það er nýtt met.
Obasi, þeir gerðu það aftur.
Synir þínir eru vandræðagripir.
Þessi þarna er ekki sonur minn.
Heiðingjar, báðir tveir.
Þessum flækingi er bannað að vera nálægt Skuggatrénu.
Við vorum að leika.
Þið tveir verðið aldrei bræður.
Farðu til kvendýranna
og komdu ekki nálægt syni mínum.
Móðir þín tekur að sér hverja eðlu
og talar við engispretturnar.
Ég vil fara með honum.
Viltu vera með kvendýrunum?
Þú átt heima með körlunum.
Hann fær að veiða með mömmu.
Dag einn mun hann svíkja þig.
Flækingar gera það.
Múfasa svíkur mig aldrei.
Heyrðu mig nú.
Þetta verður allt þitt, sonur sæll.
Þú verður konungur.
Taktu vel eftir.
Fylgstu með öllu sem ég geri.
Þú sefur, aftur.
Þetta gera karldýrin.
Við verndum hjörðina á meðan við dottum.
Það er…
Það kallast vald.
Vald?
Því stoppum við?
Lokaðu augunum.
Segðu mér hvað þú heyrir.
Hvað þú skynjar.
Það er antilópuhjörð á leið yfir uppþornaða vatnsbotninn.
Um hálfa dagleið héðan?
Gætu það ekki verið gasellur?
Þær eru of þungstígar.
Og fara allt of hægt. -Hvað meira?
Áfram. Þú getur þetta.
Þegar vindurinn blæs um hornin leitar hann upp
frekar en út á hlið, svo að þetta eru antilópuhorn.
Mjög gott.
Hvað, Múfasa? Hvað er að?
Stundum finn ég angan.
Hún er varla greinanleg í vindinum.
Það er lyktin að heiman.
Svo hverfur hún.
Foreldrar þínir eru enn þarna úti. Við getum haldið áfram að leita.
Ég týndi þeim, Eshe.
Það er tímasóun að þjálfa mig svona.
En ekkert annað karldýr hefur hæfileika þína.
Obasi samþykkir mig aldrei.
Ég verð aldrei hluti af fjölskyldu hans.
Þú ert hluti af fjölskyldu minni og ef Obasi sér hæfileika þína…
Kannski líkar mér að vera flækingur.
Engar reglur og engin ábyrgð.
Ég er sá heppni, Eshe.
Hvað áttu við, Múfasa?
Ég þarf aldrei að vera eins og Taka.
Þarf aldrei að verða konungur.
Sagði hann engar reglur eða ábyrgð?
Útskúfaður, vatnshræddur og baðar sig aldrei.
Lyktaði eins og ég.
Það er ekki gott.
Mér finnst það sýna að hann sé einn af okkur.
Nú kemur það. -Okkar tími!
Okkar stund. -Og einn og tveir og…
Hakúna Múfasa
Hvílíkt dásemdar nafn
Hakúna Múfasa
Er enginn flökkuhrafn
Svo engar…
Hættið! -Hvað?
Ekki gera þetta.
Það er rétt. Lögfræðideildin hefur samband.
Gammarnir hirða allt of okkur.
Sem er tæknilega ekki neitt.
Við erum nakin dýr.
Þess vegna er mér alltaf kalt.
Þau vilja það. -Áfram, Púmba.
Klárum þetta.
Hakúna Múfasa
Þögn!
Kiara er tónlistarsnobb.
Rafíkí, haltu áfram.
Seinna um daginn kenndi Eshe Múfasa að veiða í pörum.
En á meðan Taka fylgdist með þeim úr leyni
var nokkuð hræðilegt að veiða þau.
Hlauptu, Múfasa!
Eshe!
Móðir.
Móðir!
Eshe!
Áfram, Múfasa.
Þeir ráðast á hálsinn!
Allt í lagi, Múfasa.
Allt í lagi.
Þú varst afar hugrakkur, Múfasa.
Þakka þér fyrir.
Eshe.
Hvað kom fyrir?
Ertu meidd?
Þeir voru risavaxnir og hvítir eins og vofur.
Ég hef aldrei séð annað eins.
Obasi.
Hefði Múfasa ekki verið þarna…
Taka.
Ég stend í mikilli þakkarskuld við þig, Múfasa.
Undirbúum okkur.
Þau eru undan vindi, tæpa dagleið héðan.
Nei.
Þú gætir ekki vitað það.
Sendu njósnara og sjáðu það.
Þau ráðast á okkur.
Chigaru.
Faðir, leyfðu mér að útskýra.
Nei, ekki núna.
Taka, komdu.
Hvar er sonur minn?
Þarna var ungt ljón, hátign.
Hann barðist við Shaju.
Og þó snýrð þú aftur.
Þú lifðir af.
Ég er illa særður. Ég lofa að það er sannleikurinn.
Sannleikurinn? -Já, sannleikurinn.
Sannleikurinn er á bak við þig.
Það voru fleiri, hátign. -Nei, nei.
Aðeins einn blóðgaði makkann.
Hann lét Shaju deyja þarna.
Bjargaði sjálfum sér.
Var þetta unga ljón konungur þeirra?
Blóð hans er ómerkilegt.
Svaraðu mér!
Var hann konungur þeirra?
Nei, Kiros. Þú ert eini konungurinn.
Bara ómerkilegt ljón?
Og þú lést son minn deyja þarna?
Ég var meiddur og tilneyddur.
Þú verður að trúa mér, yðar tign.
Það er óþarfi að óttast mig.
Ég meiði aldrei neinn úr eigin hjörð.
Takk, yðar hátign.
Ég læt þá ánægju…
í þeirra hendur.
Yðar hátign! Nei, Kiros!
Kiros!
Enginn má vita að þú flúðir burt frá móður þinni.
Það gerðist aldrei. Skilurðu það?
Ég vissi þetta ekki og var hræddur.
Það skiptir engu. Við verðum að vernda ættbogann.
Vernda hann með lygi? Faðir, það er sviksamlegt.
Svik eru verkfæri sterks konungs.
Taka.
Þetta verða konungar að gera.
Ég er ekki konungur.
Ég er bara sonur þinn.
Obasi!
Chigaru.
Obasi!
Chigaru, ég er hérna. Hvað sástu þarna?
Þau koma hingað, Obasi.
Tvö ljón á hvert okkar.
Hvert öðru stærra
en allra stærstur er Kiros, ógnvekjandi konungur þeirra.
Utangarðsdýr.
Allar sögurnar voru sannar.
Ég verð að vernda ættbogann, Eshe.
Framtíð hjarðarinnar.
Taka, þú ert framtíðin.
Framtíðin? Hvað áttu við?
Ég sendi þig burt.
Langt héðan.
Þú ferð og hefur nýtt líf. Það verður nýtt upphaf.
Þú þarft að fylgja honum, Múfasa,
og votta honum hollustu.
Þau koma við sólarupprás.
Hvert förum við, Eshe?
Ég á ekkert heimili án þín.
Múfasa, þú og Taka saman. Það…
Það er heimili. -Eshe…
Múfasa, líttu þangað.
Handan við ljósið.
Veistu hvað ég sé?
Staðinn sem móðir þín talaði um, handan við árósana.
Handan dýpsta gljúfursins og hinum megin við fjöllin
er staður handan sjóndeildarhrings.
Lönd, svo iðjagræn…
svo fullkomin…
að þegar þú sérð þau sérðu…
Milele.
Já. Það er eilífðin.
Foreldrar mínir töluðu oft um Milele. Mamma sagði að við færum þangað.
Sérðu það ekki, Múfasa?
Þú verður að halda áfram.
Haltu ferðinni áfram í átt að ljósinu.
Ég bið þig, Eshe. Ég vil ekki missa þig.
Þú átt alltaf ást mína, Múfasa.
En fjölskylda þín er þarna úti og hún bíður þín.
Ég skynja nærveru þeirra.
Ég veit að þú gerir það líka.
Farðu.
Farðu, Múfasa. Finndu leiðina heim.
Fyrirgefðu mér, móðir. Ég grátbið þig.
Það er óþarfi, elskan mín.
Taka, þú finnur þitt hugrekki síðar.
Farið nú báðir.
Farið og finnið ykkar stað
í hringrás lífsins.
Yfirgáfu þeir fjölskylduna fyrir fullt og allt?
Sagan drepur mig.
Hún togar í tilfinningarnar.
Þetta er það versta.
Hvað? -Krybburnar eru búnar.
Það er fyrir bestu.
Klósettpása fyrir annan þátt.
Bíðið eftir mér.
Kominn aftur.
Þvoðirðu á þér klaufirnar? -Já.
Púmba? -Ég gerði það.
Púmba? -Ég mun bara
labba á þeim aftur. -Púmba?
Rafíkí, komu svo þau utangarðs?
Já.
Þegar veiðiljónin vísuðu Kirosi inn í Dal konunganna
stóðu Obasi og Eshe sem fastast fyrir.
Hver ykkar er konungurinn?
Þú hefur enga ástæðu til að skora á mig.
Sýnist þér þetta vera einhver áskorun, konungur?
Það gilda reglur á meðal ljóna.
Ekki lengur.
Á meðan þú ríktir hérna safnaði ég í her.
Þetta er síðasta hjörðin
í Dal konunganna og það þýðir…
að allt sem sólarljósið snertir tilheyrir mér.
Það er aðeins einn æðstur.
Einn konungur ljónanna.
Þú segir þig kóng, eða hvað? Þú situr á daus
Hengir haus, kærulaus
Grár máninn á sinn höfuðstað
Um dag jafnt sem nátt
Hann hreykir sér hátt
Og eins hef ég það
Þú tókst minn son
Nú átt enga von
Það síðasta verð víst ég sem þú sérð
Þá segi ég bæ bæ
Segi ég bæ bæ
Hvar sem er ból Þú átt ekkert skjól
Þá ég segi bæ bæ
Allt sem klær mínar í ná Bæ bæ
Allt sem ljósið hér skín á
Því hringferill lífsins er rugl
Í söguna er skráð
Hver er rándýr eða bráð
Á himni fer hringferil fugl
Hann svífur hér yfir
Að áfram þú lifir
Við teljum tómt þrugl
Ég stjórna hér
Forða þú þér
Það síðasta verð víst ég sem þú sérð
Þá segi ég bæ bæ
Segi ég bæ bæ
Hvar sem er ból Þú átt ekkert skjól
Þá segi ég bæ bæ
Ég segi bæ bæ
Bæ bæ, mín hefnd verður skæð
Ef ég tek við hér og ræð
Ég sýni styrk
Ég segi bæ bæ
Og ég segi bæ bæ
Bæ bæ
Flýtum okkur. Þau elta okkur.
Taka! -Hvað ef þér skjátlast?
Ef þau eru ómeidd?
Þau lifa í þér núna.
Fylgdu mér, bróðir.
Höldum áfram…
í sameiningu.
Hlauptu, Múfasa.
Hlauptu!
Veiðiljón.
Hvernig er planið?
Hlaupum! Eins og fætur toga!
Þessa leið!
Aftur að trjánum.
Við erum í sjálfheldu. Syndum.
Nei, berjumst.
Við deyjum ef við berjumst.
Við drukknum ef við syndum.
Ég vildi ekki gera þetta
en ég skipa þér að synda. -Hvað þá?
Þú sórst mér hollustu. Ég skipa þér að synda.
Taka, þetta er ekki tíminn fyrir grín.
Hvor ykkar drap son minn?
Ég gerði það. Hitt ljónið er flækingur. Þyrmdu honum.
Hinn er enginn flækingur.
Í honum rennur blóð ættarinnar.
Sá síðasti í konungsættinni?
Blóð fyrir blóð.
Þau eru að koma!
Hvað gerum við?
Finnum yfirburðastöðu?
Hvernig? Við erum staddir á kletti í miðri ánni.
Komið að þessu, Taka. Ráðumst á konunginn.
Ég er tilbúinn.
Bara eitt að lokum.
Hvað? -Upp með hökuna.
Taka!
Þetta var slæm hugmynd!
Múfasa!
Múfasa, við erum á lífi. -Já!
Mér tókst það. Ég bjargaði okkur.
Hvað varstu að segja?
Allt í lagi. Allt í lagi.
Ekki meira vatn.
Getið þið rakið slóð þeirra niður ána?
Við getum rakið slóðina hvert sem er.
Þeir geta flúið en hvergi falið sig.
Erum við ekkert í þessari sögu?
Mér finnst eins og Kiros steli þrumunni minni.
Já, mér finnst ég vera vanræktur.
Nægar sögur til um okkur. Segðu eina slíka.
Má ég koma með uppástungu?
Minna um æskuáföll og meira af jarðköttum.
Rafíkí, ég veit hver Taka verður svo.
Ég líka. Það er augljóst.
En segðu það svo við séum samstíga.
Er það Simbi, eða ég? -Púmba.
Bíddu, er ég Obasi?
Hvaða vitleysa! En ein spurning.
Er ég Taka?
Ég gerði það aftur. Ég gerði það aftur.
Ég er ekki að telja en ég bjargaði lífi þínu, aftur!
Þú átt erfitt með það, en þakkaðu mér samt fyrir.
Á ég að þakka þér fyrir að hrinda mér fram af fossbrún?
Já, og verði þér að góðu.
Ekki mín sök að krókódílar laðist að þér.
Ekki segja þetta.
Ég gerði það aftur. Ég gerði…
Múfasa.
Eru það þau utangarðs?
Nei, hún er þarna.
Hún?
Þú getur hvergi flúið.
Við finnum lyktina af þér.
Lyktina af mér?
Ég hef elt ykkur tvo í alla nótt.
Það er óhugsandi.
Því fór ég þrisvar í kringum ykkur í skóginum
á meðan þið eltuð skottið hvor á öðrum?
Vandræðalegt.
Já, sko, ég ætlaði að gera þetta…
Haldið þið enn að ég sé hrædd?
Því eltirðu okkur? -Ég leita að hjörð minni.
Hvað kom fyrir? -Þau utangarðs.
Nokkur okkar komust undan en þið eruð einu önnur ljónin sem ég hef séð.
Gangið áfram.
Bíddu, gerðu það.
Ég heiti Taka.
Sonur Obasi.
Ég þekki það að missa allt.
Komdu með okkur. Við hjálpum þér.
Ég þarf enga hjálp.
En þú átt engan að.
Hún á víst einhvern að, takk fyrir.
Þetta er Sasú. Ekki éta hann.
Þið heyrðuð það. Ekki éta mig.
Ég er nýleg viðbót við lífvarðasveit konungs
og bið ykkur vinsamlegast um að fara annað.
Takk fyrir komuna.
Fékk kóngurinn fugl til að vernda þig?
Hve hátt getur þú flogið?
Mig vantaði njósnara.
Sasú var síðasta úrræðið.
Eða næstsíðasta.
Það var Albert græneðla eða ég
og hans hátign vildi frekar undirtyllu með vængi.
Þannig varð ég aðalnjósnari prinsessunnar.
Þetta er þriðji dagurinn og mér gengur prýðilega.
Sarabía, taktu undir það.
Hve langt kemstu með fugl?
Hve langt komist þið snillingarnir dettandi hvor um annan?
Alla leið til Milele.
Milele er goðsögn. -Alls ekki.
Hringrás lífsins og ævintýrahjarðir.
Það er ekki til. -Í alvöru talað.
Ég veit ekki hvort Milele er til en í augnablikinu
er það eina von okkar.
Okkur vantar enga von. Okkur vantar mat.
Virkilega vel gert, bróðir.
Vandræði í trjánum. Fyrstu vandræðin mín
og ég segi pass. Ég fer ekki. Ég verð hérna.
Komdu, Sarabía. Það er kvöldmatur á leiðinni.
Sarabía, ef ég má.
Það er mikið til í þessu hjá honum, yðar hátign.
En hann er hungrað ljón sem vill éta mig
svo ég er beggja blands.
Þetta gekk vel, miðað við allt.
Hérna kem ég til sögunnar, Kiara.
Rafíkí.
Þögn. Ég vil þögn á Bavíanaþinginu.
Nú kom blettatígur upp í trén, þriðju nóttina í röð.
Át næstum eitt okkar.
Rafíkí að kenna.
Hann kallaði á skepnuna í draumi.
Við verðum að bannfæra Rafíkí og sýnir hans endanlega.
Rafíkí varaði ykkur við.
Draumarnir boða óvini. Hann talar við anda og kallar fram djöfulinn.
Hvað áttu við? -Hann hefur gert það áður.
Bróðir hans var hrakinn héðan
og sást aldrei aftur.
Þá var Rafíkí barn.
Barn með löpp sem virkaði ekki. En lifði hann samt af?
Rafíkí fann vatnið í þurrkatíðinni
og læknaði þig þegar þú veiktist, Inaki.
Hann talar við skordýr og ræðir við mánann.
Zala, þið vitið hvað gerist ef þið sendið hann niður.
Hann er amelaaniwa!
Bölvun okkar allra.
Ekki satt. -Hann á ekki heima hér.
Þið sem styðjið bannfæringu, hyljið annað augað.
Ekki treystandi.
Ég treysti ekki göldrum hans.
Hann á ekki heima hér.
Hann verður aldrei bavíani.
Ekki einn okkar.
Þá er stundin runnin upp.
Nei, bíddu.
Hvert ferðu?
Þangað sem ég hefði átt að fara fyrir löngu.
Að finna allt það sem glataðist.
Fjölskylduna mína.
Þú lifir ekki af einn á báti.
Enginn getur það.
Og þó erum við hingað komin.
Æ, Rafíkí.
Augað gleymir aldrei því sem hjartað hefur séð.
Þetta er allt í lagi.
Þú getur reynt að flýja en þú kemst ekki langt.
Því ætti ég að flýja ykkur?
Af því að við erum ljón.
Eins og… ljón!
Flóin getur angrað ljónið meira en ljónið angrar flóna.
Þú skilur ekki hvað er í vændum.
Þú getur hvergi farið.
Ég fer beint áfram.
Ég efa það stórlega.
Auðvelt að efast um allt þegar þú veist ekki neitt.
Getum við haldið áfram?
Ef þið sviptið mig lífi finnið þið aldrei Milele.
Bíddu, sagðirðu Milele?
Ég held þangað. Í átt að ljósinu.
Ég hef margoft komið þangað í draumum mínum.
Bróðir minn bíður mín þar.
Ég hef séð tréð.
Ég sé það fyrir mér. Við tveir…
saman á ný.
Því ættum við að treysta bavíanadraumi?
Stundum er draumurinn allt sem þú átt.
Eini sannleikurinn sem býr í þér.
Eins og minning um frækinn konung.
Hvernig vissirðu?
Jæja, hjálpaðu okkur til Milele og við þyrmum lífi þínu.
Er það samþykkt? -Nei.
Ha? Af hverju ekki?
Rafíkí þyrmir lífi ykkar.
Nú er nóg komið.
Taka, ekki éta hann.
Dásamlegt, annar flækingur sem við megum ekki éta.
Eigum við að fylgja þessum bavíana
á stað sem enginn hefur séð?
Ég er betur sett ein.
Stakt sprek gefur frá sér reyk
en það brennur aldrei.
Nú erum við fimm saman.
Segjum skemmtilegar staðreyndir um okkur.
Ég skal byrja.
Ég var einu sinni skotinn í flamingóa.
Ég hef aldrei sagt það upphátt.
Þau ganga burt.
Staðir að heimsækja. Konungsríki að sjá.
Nóg að gera. Áfram gakk.
Bíddu, ert þú orðinn stjarna sögunnar?
Einhver þreyttur á að vera annar banani?
Mikið um Rafíkí í sögunni núna.
Þú gafst þér týndan bróður.
Já. -Hvað næst? Fyndinn frasi?
Ferðu að prumpa? Það er mitt.
Við getum ekki sagt sögu Múfasa
án sögu Rafíkís.
Nú talar hann um sig í þriðju persónu.
Næst fær hann eigin ilm.
Ég er sá eini hér með sérstakan ilm.
Hann kallast Púmba frá Púmba
og er að sögn ansi viðbjóðslegur.
Mamma? Pabbi?
Ef þið heyrið í mér, komið heim.
Gerið það.
Komið heim.
Mamma?
Milele.
Mamma!
Rafíkí.
Hvað ertu að gera? -Veiða.
Þú situr á steini með lokuð augun.
Augu mín eru opin en augnlokin eru lokuð.
Því tala ég við bavíana?
Ég er ekki bavíani. Ég er mandríll.
Ekki móðgast, en api er api.
Flækingur er flækingur.
Hvað meinarðu?
Ég meina að við erum mjög líkir.
Við erum ekkert líkir.
Líttu betur á okkur. Ég er ljón.
Ljón sem óttast vatnið og óttast eigin spegilmynd.
Sem sefur ekki vegna þess sem það sér með lokuð augun.
Þú óttast drauma þína, Múfasa.
Óttast það sem þú sérð í þeim.
Ég sé foreldra mína.
Ég finn fyrir þeim alls staðar.
Að sjálfsögðu, Múfasa.
Þú finnur fyrir þeim að eilífu.
Ég heyri rödd móður minnar.
Hún segir að við séum á ferðalagi til Milele
en ég er svo vegvilltur án hennar.
Ferðalag þitt er ekki draumur, Múfasa.
Móðir þín vísar þér veginn
og á þessum áfangastað bíður fjölskyldan þín.
Hvað ertu að gera?
Við sveltum.
Það var ekki hans tími.
Þess í stað leyfa fiskarnir okkur að deila vatninu með sér.
Skýrsla frá mér.
Það er morgunn.
Skýrslu lokið.
Klofin jörð veitir nú tvo valkosti.
Í kring eða niður?
Það er ykkar að velja.
Líttu þangað. Handan við ljósið.
Handan dýpsta gljúfursins.
„Handan dýpsta gljúfursins.“
Förum niður.
Af hverju? Vegna einhverrar þjóðsögu?
Grjótið felur sporin.
Öruggara að fara í kring.
Ég finn lyktina af þeim.
Þú fannst bara bavíana með ofskynjanir.
Ég er mandríll.
Þetta er tímasóun.
Lokaðu augunum.
Hvað segirðu?
Segðu mér hvað þú sérð og hvað þú skynjar.
Ekkert berst með vindinum.
Nei, þau fara í gegnum kjarrið. -Hver?
Kvendýrin fremst í flokki. Áfram með þig.
Hreinsaðu hugann. Einbeittu þér.
Ég einbeiti mér.
Það er rétt.
Förum niður.
Vá, vá, vá.
Nú geta mörg sprek myndað bál sem ein heild.
Komdu, við höfum staði að heimsækja.
Og konungsríki að sjá.
Og konungsríki að sjá!
Ef þú fara vilt hratt, farðu ein
Þessa leið
Ekki sein
En ef þú fara vilt langt
Við förum saman
Já, gott og vel
Við förum saman
Að gæta þín var falið mér
Ég út í buskann fylgi þér
Og fuglar hafa augu frá
Og með þér þá mun betur sjá
Já, hvert sem er
Ef þú fara vilt hratt, farðu ein
Veistu hvað?
Þessa leið -Kannski það
Ekki sein -Held af stað
Ef þú fara vilt langt
Við förum saman
Já, gott og vel
Við förum saman
Finna fjölskylduna ég vil
Og ég geng með þér þangað til
Geng með þér um gljúfur og gil
Með þér gengur betur, ég skil
Finna fjölskylduna ég vil
Og ég geng með þér þangað til
Geng með þér um gljúfur og gil -Eilíf trú
Með þér gengur betur, ég skil
Eins og urð og grjót
Eins og hafið og öldurót
Eins og makki þinn sólu mót
Sarabía, þú og ég, við förum saman
Eins og urð og grjót -Finna fjölskylduna ég vil
Eins og hafið og öldurót -Og ég geng með þér þangað til
Eins og makki þinn sólu mót, Sarabía -Geng með þér um gljúfur og gil
Þú og ég, við förum saman -Með þér gengur betur, ég skil
Að bróður mínum er að leita -Finna fjölskylduna ég vil
Ég bróður fylgi og hann veit það -Og ég geng með þér þangað til
Minn bróðir villist oft af leið -Geng með þér
Lendir í neyð -Um gljúfur og gil
Ef þú sérð minn bróður því má breyta -Með þér gengur betur, ég skil
Með þér gengur betur, ég skil
Með þér gengur betur
Við förum ekki ein -Aldrei ein
Ekki sein -Ekki sein
Þessa leið -Þessa leið
Og nú förum við langt -Hey, hey, hey, hey
Við förum saman
Já, gott og vel -Hey, hey, hey, hey
Við förum saman
Er við héldum yfir Dalinn mikla
röktu veiðidýrin hvert spor okkar.
Kiros. Þeir eru ekki einir.
Ljónynja slóst í hópinn.
Og api að auki.
Múfasa.
Múfasa, hjálpaðu mér.
Hvernig þá?
Það er Sarabía.
Hún er ljósið sem mamma minntist á.
Ha? -Hún er einstök.
Ótrúlegasta kvendýr sem ég hef kynnst.
Ég veit ekki hvað ég segi. Þú hefur umgengist kvendýrin.
Hvað á ég að segja?
Talaðu bara við hana og vertu þú sjálfur.
Nei, Múfasa.
Þú skilur ekki. Ég sjálfur er ekki nóg.
Þú…
veist ýmislegt.
Þá það.
Hafðu þetta einfalt. Spyrðu hana spurningar.
Einmitt. Spurning. Mjög gott.
Reyndu að vera sjálfsöruggur og ekki of áhugasamur.
Ég er mjög áhugasamur.
Segðu henni frá blómunum. -Hvaða blómum?
Í dalnum hennar. Þar eru blóm alls staðar.
Þau kallast andablóm.
Með langa stilka.
Gullfalleg blóm.
Hvernig veistu?
Þegar hún gengur fram hjá finn ég lykt af þeim á feldinum.
Allt í lagi.
Blóm. Ekki of áhugasamur.
Blóm. Ekki áhugasamur. -Þetta er mikilvægast.
Ekki of áhugasamur. Blóm. -Hlustaðu þegar hún talar.
Karldýr eiga erfitt með það. -Blóm…
Fyrirgefðu, hvað sagðirðu?
Í alvöru?
Ég heyrði, bróðir.
Ég verð þér til sóma.
Ansi heitt, ekki satt?
Jú.
Ég dýrka að hlusta.
Allt í lagi.
Ég hlusta núna. -Á hvað?
Það sem þú sagðir. -Þú talar.
Það er rétt.
Þú lyktar eins og önd. -Ha?
Blóm.
Andablóm.
Hvernig veistu um blómin?
Ég andaði þér að mér með nefinu.
Ég finn lykt af þeim.
Það er ótrúlegt.
Dalurinn var fullur af blómum,
í þúsundatali, eins langt og augað eygði.
Það var svo fallegur staður, Taka.
Sagði hann að hún lyktaði eins og önd?
Og þið kallið mig bavíana?
Þeir ættu ekki að vera hér.
Farmynstrin hafa ruglast.
Ég skil ekki… -Utangarðsdýr!
Ekki æfing. Höfum það á hreinu
að ég skráði mig aldrei í þetta.
Við erum örugg hérna.
Þau eru hinum megin.
Nei!
Þau stökkva bara yfir.
Við erum í sjálfheldu.
Hvað gerum við nú?
Fílarnir berjast með okkur.
Hvers vegna?
Af því ég bið þá um það.
Ertu með betri hugmynd?
Já, herra Spyr-fyrst.
Tilbúnir að hlaupa.
Hvert fer hún?
Halló? Hlustið á mig. Við erum hjálparþurfi.
Talið við mig. Við þurfum hjálp. Gerið það.
Þau eru að koma!
Sarabía, bíddu!
Bíddu, Sarabía. Hvert er hún að fara?
Hún sækir býflugnabúið.
Eins og ég sagði, verið tilbúnir að hlaupa!
Hlaupið!
Farið að trjánum!
Hvers vegna hleyp ég?
Haltu fast, yðar hátign.
Sasú!
Sarabía!
Standið föst fyrir!
Hörfið ekki!
Ég held þér.
Sarabía, ég held þér.
Það er sko rétt. Hlaupið bara, litlu kisur.
Þakka þér fyrir, vinur minn.
Hérna.
Sarabía.
Á lífi. Hún er á lífi!
Því starið þið á mig?
Þú kastaðist niður úr trénu.
Hann bjargaði lífi þínu.
Hver?
Taka.
Taka bjargaði þér.
Ekki satt, bróðir?
Bjargaðirðu mér?
Ég varð að gera eitthvað.
Þakka þér fyrir.
Við vorum heppin.
Býflugurnar drápu okkur næstum öll.
Þær björguðu lífi okkar.
Múfasa. -Í alvöru?
Mér leið eins og fílar hefðu ruðst yfir okkur.
Við lifðum af. -Þeir hefðu barist með okkur.
Við erum ljón.
Enginn berst með okkur.
Ekki hérna.
Hvert er hann að fara?
Handan sjóndeildarhringsins.
Múfasa, þakka þér fyrir.
Rafíkí?
Hver eru þau utangarðs?
Öll þau sem eru utangarðs koma úr mörgum hjörðum.
En þegar þau fæðast
eru þau hötuð vegna þess að þau eru frábrugðin hinum.
Eins og þú í þínum hópi?
Já, eins og ég.
En, Rafíkí? -Já?
Af hverju vilja þau meiða alla?
Stundum, þegar þeir sem eru líkastir þér elska þig ekki
getur það valdið allra mesta sársauka sem til er.
Þessi sársauki…
getur fengið þig til að hata allt.
Það gleður mig að það kom ekki fyrir þig.
Já, barnið mitt. Það gleður mig líka.
Hæ, við erum hérna líka.
Því erum við utan við söguna
þegar við erum mest utangarðs allra?
Komdu. -Alltaf verið misskildir.
Ég er margslunginn.
Það eru margar leiðir til Milele.
En þetta verður okkar leið.
Farðu. Farðu, Múfasa.
Finndu þína eilífð.
Ég held þér.
Sarabía, ég held þér.
Heyrðu, Rafíkí?
Hvað ertu að gera?
Ég er að staðfesta sýn mína, Múfasa.
Má ég spyrja þig að einu?
Hve margar sýna þinna hafa ræst?
Hingað til, engin þeirra. -Engin?
Þetta er ekki eitthvað sem ég sé heldur frekar tilfinning.
En hvernig…
Hvernig veistu hvort þú átt að fylgja tilfinningu?
Milele er til.
Ég finn það hérna.
Spurningin er…
hvað finnur þú, Múfasa…
þarna inni?
Veðrið breyttist.
Það er of lítil lausamjöll.
Ef utangarðsljónin sjá sporin rekja þau slóðina til Milele.
Sasú, aðeins þú getur hjálpað okkur núna.
Ertu alveg viss um það?
Ég var að hugsa
að Rafíkí virtist fær með stafinn…
Sasú, þú notar vængina
til að hylja sporin á leið upp
án minnstu ummerkja.
Heyrðu, þú getur þetta.
Já.
Rétt hjá þér, herra. Ég get það.
Jæja, ég á móti frosinni fjallshlíð.
Einn horni sem bjargar framtíðinni…
Mamma!
Mikið er þetta kalt.
Hvað gengur á núna?
Ekki stoppa svona oft.
Þeim hefur tekist að hylja sporin.
Í snjónum?
Það er óhugsandi.
Þau gætu verið hvar sem er á fjallinu…
Finnið þau þá!
Strax.
Sasú, Sasú, Sasú
Sasú, Sasú!
Skýrsla frá mér.
Utangarðsljónin eru rammvillt.
Vel spilað, Múfasa.
Vel gert, Sasú.
Eins og vanalega.
Ég hafði trú á þér.
Okkur tókst það. Okkur tókst það.
Nei, þér tókst það.
Vel hugsað, Múfasa.
Við knúsum hvert annað. Fullkomlega eðlilegt.
Hver vill knúsa Sasú?
Enginn. Ég er farinn.
Ég fer á undan.
Ég held þér, Rafíkí.
Hey. -Ég held þér.
Ho monate, Múfasa.
Já, ég held þér.
Múfasa.
„Ég held þér.“
Falinn í skugganum, undan vindi, léttur á fæti.
Áhugaverður veiðistíll, Múfasa.
Við verðum að éta eitthvað fyrir niðurleiðina.
Hér er því miður lítið að veiða.
Sérðu undir steininum?
Þefköttur að yfirgefa grenið sitt.
Auðvitað finnurðu lykt af þefketti í snjónum.
Þú ert ljónið sem getur allt.
Hvað áttu við?
Ég á við að ég sé þig, Múfasa.
Ég skil þig ekki.
Ég trúi því alveg.
Því að þótt þú sért svona klár
sérðu allt svo skýrt nema sjálfan þig.
Hvað er þetta?
Hvað er þetta, Sarabía?
Það er þefköttur í snjónum nákvæmlega þar sem þú sagðir.
Þú fannst lykt af hinum í vindinum
og þú fannst lyktina af blómunum á feldinum.
Bara góð ágiskun.
Þú gast greint blómin úr dalnum mínum.
Nei, það er ekki hægt.
Þú bjargaðir mér.
Hélst mér þegar hjörðin fór yfir og huggaðir mig.
Nei, það var Taka.
„Ég held þér, Sarabía.“
Ég vernda hann. -Það varst þú.
Hann fann mig í vatninu. Bróðir minn bjargaði mér.
Ég skynjaði það strax.
Hann er konungborinn. -Múfasa.
Það eru örlög hans. -Nei!
Örlög hans voru að bjarga þér.
Segðu mér að það sért þú.
Frá því birtist mér þú
Hef ég látið sem ekkert væri að
Og það hræðir mig nú
Því ég get ekki leynt og þú veist það
Ég ýti því frá -Ekki ýta mér frá
En það allt kemur aftur margfaldað
Og hvað segi ég þá? -Og hvað segirðu þá?
En ég veit ég á heima á þessum stað
Þú alltaf getur bjargað því
Ég er ekki viss -Þú hefur ráðin, gömul, ný
Þú sérð mig -Nú tilfinningin kviknar hlý
Hér hjá mér -Frá mér farðu aldrei meir
Segðu mér nú að það varst þú
Hvað geri ég? Hvert fer ég nú?
Hvernig veit ég þér líði eins?
Ég veit það nú að það varst þú
Aleinn ég er, hvað ef ég þér Segi nú hver er staðan?
Hvar sem staldra ég við
Vil ég samt ekki setjast alveg að
Þegar loks ég finn frið
Gerist eitthvað sem rekur mig af stað
En þú sérð sama og ég
Ég sé þig -Og þú leiðir
Með gáfum, styrk og trú
Þú drottning ert, það sést vel
Það má enginn þig taka frá mér nú
Segðu mér nú að það varst þú
Segðu mér nú, segðu það nú
Alltaf ég dvelja fæ með þér
Segðu mér nú -Að það varst þú
Segðu mér nú, segðu það nú
Alltaf ég dvelja með þér fæ
Þú alltaf getur bjargað því -Nú ég veit
Þú hefur ráðin, gömul, ný -Ég sé þig
Nú tilfinningin kviknar hlý
Hér hjá mér, hér hjá mér
Segðu það nú, segðu það nú, segðu það nú
Enginn mun hreyfa þetta til
Segðu það nú, segðu það nú
Segðu það sem ég heyra vil
Segðu það nú, segðu það nú
Óhrædd við fetum nýja slóð
Því það ert þú
Þú veist ég elska hana eina
Við tveir höfum engu að leyna
Ég gaf þér líf
En þú launar mér svona
Hvað get ég gert? Hvað hefur skeð?
Næ ég að gleyma því sem ég hef séð?
Hann var minn vin Hún drottningin
Böndin slitin að eilífu…
Hún veit það nú Að það varst þú
Hvað varstu að segja henni? Telja um trú?
Völd fæ ég hér, hún tilheyrir mér, ha!
Eru forfeður hlæjandi…
Hvað segja þeir? Faðir minn fór
Gaf mér samt styrk fyrir örlögin stór
Hann aldrei treysti þér
Augnablik, eru ljós þín svik
En ég frá drukknun bjargaði þér
Líf þitt að þakka allt hefurðu mér
Nú er ég sjálfur að drukkna hér
Reyni að gleyma, vonlaust það er
Núna ég á engan bróður
Tilveran grá
Fyllir mig stjórnlausri bræði og skömm sem ég slepp
ei…
frá
Svik eru verkfæri sterks konungs.
Það var lítið að éta á fjallinu…
þangað til núna.
Hvernig náðuð þið að hylja spor ykkar í snjónum?
Fugl hjálpaði okkur.
Ljón, að þiggja hjálp frá fugli?
Rétt eins og ég hjálpa ykkur.
Hjálpar þú okkur?
Þurfum við hjálp frá særðri gungu?
Það rennur konunglegt blóð um æðar mér
en það var Múfasa sem drap son þinn.
Það var Múfasa…
sem festi ykkur í gildru hérna
og sneri á ykkur með hverju skrefi.
Nú skal ég vísa ykkur til hans og til Milele.
Milele!
Milele er aðeins draumur og ævintýri fyrir ljónsunga.
Segðu apanum það.
Hann vísar þeim þangað.
Lítið á ykkur.
Hjörð sveltandi úlfa…
sem ríghalda í fjallshlíðina
án slóðar til að elta.
Þið hafið aðeins eina von um að ná fram hefndum.
Það er ég!
Hefnd.
Hvað með föður þinn?
Það er Múfasa að kenna…
að ég á engan föður.
Hann gerði þetta.
Já.
Þú misstir föður…
og ég missti son.
Taka, viltu slást í hópinn með okkur?
Í sameiningu getum við báðir náð fram hefndum.
Mín verður ánægjan…
konungur.
Taka!
Hvar hefurðu verið?
Á veiðum.
Ég fann ekki neitt…
enda hef ég aldrei jafnast á við þig.
Eða móður mína.
Ég verð að segja þér svolítið. -Nei.
Ég verð að segja þér svolítið.
Ég verð að þakka þér fyrir.
Þú stóðst við það sem þú lofaðir Eshe og Obasi.
Taka… -Þú bjargaðir mér, Múfasa.
Og ég…
gleymi því aldrei hvað þú hefur gert, bróðir minn.
Ég fann leið niður handan við þessa nálægu tinda.
Sagði ég eitthvað?
Heyrðu, Rafíkí?
Já.
Við nálgumst örlögin, Múfasa.
Þá þarf jörðin að nötra.
Nú er ég hundrað milljón prósent viss um það hver Taka er.
Er það ég?
Ef það fór fram hjá þér erum við ekki í sögunni.
Þefkötturinn sást meira.
Kannski verðum við í leikritinu. -Ekki minnast á leikritið.
Ég fór á það.
Ég er bara sokkabrúða.
Fórstu á það, án mín?
Rafíkí, eru Múfasa og Sarabía ástfangin?
Ást?
Hljómar illa og alls ekki eins og eitthvað sem ég þrái.
Hvað gerir Taka við þau?
Litli minn, hjarta Taka var kramið.
Nú egndi hann gildru fyrir þau.
Múfasa. Sérðu þetta?
Ég trúi því ekki.
Handan við ljósið.
Heimkynni.
Milele.
Ég trúi því ekki.
Við fundum staðinn. Við fundum Milele.
Já.
Þú fannst þetta, bróðir. Eins og alltaf.
Rafíkí.
Þetta er tréð úr sýnum þínum.
Ég hef séð þetta tré margoft
og í hverri sýn var alltaf bróðir…
sem stóð hérna.
En hér er enginn, Rafíkí,
og þú komst til að finna tvíburabróður þinn.
Hann var tekinn frá mér fyrir löngu.
Það sem ég sá í draumum mínum var bróðir.
Sem stóð hérna.
Vinur, fjölskylda.
Það sem ég sá varst þú.
Hið ósjáanlega.
Ég sá Múfasa.
Mig?
Já, þig.
Bróður minn.
Múfasa.
Hvernig þekkið þið mig?
Við vitum að þau utangarðs veiða þig og óttumst að þér fylgi hætta.
Nei, við huldum sporin.
Ég lofa að Milele er öruggt
og ég myndi aldrei stofna því í voða.
Flýið ekki.
Þið hafið ekkert að óttast.
Við komum ekki ykkar vegna.
Við komum til að ná Múfasa.
Nei, hvernig komust þau hingað?
Látið hann ekki sundra okkur.
Þetta er ekki til neins, Múfasa. Hringrásin…
Hringrásin er rofin.
Nei!
Hvað ertu að gera?
Ég ætla að berjast og sýna hinum að þau geti líka barist.
Rafíkí, ég gef merki og þú hjálpar mér að safna öllum saman.
Já, bróðir minn.
Hér eru önnur ljón.
Finnið þau.
Með ánægju, yðar hátign.
Múfasa, þú ert ekki einn.
Nú er komið að mér að spyrja fyrst.
Hér endar veiðin, Múfasa.
Þökk sé bróður þínum.
Hann skildi eftir slóð sem við fylgdum.
Hann samdi til að bjarga sér.
Gaf okkur þetta ríki. -Segðu að það sé lygi.
Sagði okkur að drepa flækinginn.
Taka, ég bið þig.
Ég er konungssonur.
En Sarabía valdi þig.
Eins og mamma.
Eins og faðir minn.
Ég bjargaði lífi þínu en þú sveikst mig!
Hvað hefurðu gert?
Ég er bróðir þinn, berstu með mér!
Þú stalst örlögum mínum.
Nú eru þetta örlög þín.
Hann er einn okkar núna.
Nafn sonar míns…
var Shaju.
Shaju!
Allt þetta átti að verða hans.
Nú mun ég ráða ríkjum hérna án miskunnar.
Þessi er minn.
Ég bið ykkur. Við getum ekki barist ein.
Við getum ekkert gert.
Þau hafa áður flæmt okkur að heiman.
Þau eru of sterk. -Berjist með okkur.
Berjist fyrir ungviðinu og framtíð ykkar.
Hvaða framtíð? Þau hafa rænt okkur öllu.
Og þau taka alltaf meira.
Ég er Múfasa, flækingur án hjarðar…
en ég stend frammi fyrir ykkur
óbugaður.
Ég veit að þið eruð hrædd, en treystið mér.
Ekkert breytist ef við erum einangraðar hjarðir
sem hugsa ekki um afdrif annarra.
Því ættum við að standa með þér?
Þetta er þín barátta.
Nú komu þau vegna okkar en ég fullvissa ykkur um það
að á meðan þau ganga á meðal ykkar og leita okkar
hafa þau í hyggju að ráðast á ykkur á morgun.
Vonir eins ljóns breyta ekki örlögum Milele.
Ekkert ljón er stórt eins og fíll eða sterkt eins og uxi,
fljótt sem blettatígur eða hávaxið sem gíraffi,
eða sem getur svifið hátt og svipast um
eins og trönur og haukar á himni.
Skiljið þið það ekki?
Hver skepna á sinn stað í hringrás lífsins.
Minn andardráttur er ykkar.
Ykkar barátta er mín.
Ég gefst ekki upp fyrir hinu illa og þið skuluð ekki gera það.
Þetta er rétt hjá Múfasa.
Milele er heimili okkar.
Við verðum að standa með Múfasa.
Stöndum öll sterk saman fyrir Milele!
Hér kemur ljónið!
Frá þessari stundu…
tilheyrir allt sem sólarljósið snertir mér.
Þú verður að taka það.
Bæ, bæ.
Þið hafið abbast upp á rangan horna.
Hádegisverður er framreiddur.
Gefist upp! Ég er þaulþjálfaður og á það til…
Þetta er svo vandræðalegt.
Ég er sko sjálfur með vængi.
Taka!
Taka, gerðu það. Gerðu það!
Múfasa.
Dirfist þú…
að skora á mig?
Þú tókst son minn.
Framtíð mína.
Taka, þú finnur þitt hugrekki síðar.
Blóð fyrir blóð.
Nei, ekki drepa hann.
Ég drap hann ekki.
Þú gerðir það.
Þau eru að koma.
Síðustu ljónin.
Komið að útrýmingu.
Byrjum á þeim yngstu.
Jörðin mun nötra.
Árás!
Múfasa.
Lokaðu augunum.
Segðu mér hvað þú heyrir.
Hvað þú skynjar.
Múfasa!
Hann sigraði utangarðsdýrin.
Konungur Milele! -Konungur Milele!
Er þetta hann? Konungur okkar?
Yðar göfgi.
Konungur Milele. -Konungur Milele.
Konungur Milele.
Konungur minn. -Yðar göfgi.
Yðar hátign. -Konungur minn.
Hann sigraði Kiros!
Konungur minn. -Konungur?
Nei, ég er ekki konungur.
Lyftið höfðinu.
Nei, ég er bara… Ekki fleiri konunga.
Við erum öll eitt. Gerið það.
Gerið það, lyftið höfðinu.
En, Múfasa…
þú hefur sameinað þau öll.
Þú hjálpaðir þeim að finna í sér það sem þau töldu óhugsandi.
Ekkert er konunglegra en það.
Nei, Rafíkí.
Ég er ekki konungur. Ég er ekki af konunglegum ættum.
Sérðu ekki, bróðir minn?
Það er ekki hvað þú varst…
heldur hvað þú ert orðinn.
Konungur Milele.
Bróðir minn.
Þín bíður nokkuð fallegt.
Er þetta raunverulegt?
Það stenst ekki.
Múfasa.
Hvernig má það vera?
Ég átti son sem hét Múfasa.
Ég missti hann í miklu flóði.
Mamma?
Ég missti aldrei vonina.
Eða trúna.
Sonur minn.
Mig hefur dreymt um þessa stund
og nú hefur draumurinn ræst.
Ó, Múfasa.
En pabbi?
Hvar er pabbi?
Hann lifir í þér núna.
Hann lifir í þér.
Mig dreymdi alltaf um að við hittumst á ný.
Ég vissi að það yrði í Milele.
Sonur minn.
Múfasa.
Múfasa, ég bið þig að fyrirgefa mér.
Þú verður að gera hann útlægan, herra.
Á meðan ég er konungur
verður bróðir minn velkominn hérna.
Bróðir, mér þykir þetta svo…
En ég mun aldrei…
segja nafn þitt framar.
Ég get það ekki.
Ég geri það ekki.
Kallaðu mig þá Skara.
Svo að ég geti aldrei gleymt því sem ég gerði.
Skari.
Yðar hátign.
Velkominn heim.
Yðar hátign.
Jæja, Múfasa.
Ég sé að fjölskyldan þín hefur beðið þín í Milele eftir allt saman.
Já, Rafíkí.
Já, þau gerðu það.
Þetta er þín stund, Múfasa.
Rafíkí, ég vildi að ég gæti séð hann.
Ég vildi að ég gæti hitt afa minn.
Eins og Múfasa sagði föður þínum
skaltu líta til himna, Kiara.
Fræknir konungar fyrri tíðar verða alltaf þar…
að bíða þín.
Ég vil ekki að hann fari, Rafíkí. Ég vil ekki að þessu ljúki.
Skilurðu það ekki, Kiara?
Múfasa lifir í þér.
Hann lifir í þér.
Pabbi!
Rafíkí. -Þetta var ótrúlegt.
Fullkomið. -Ekki hægt að bæta það.
Ég hef samt nokkra punkta.
Nokkrar ábendingar. Nýttu þær eða ekki. Nýttu þær.
Pabbi! -Kiara!
Kiara.
Pabbi.
Hvar er mamma?
Þú þarft að vita svolítið, elskan.
Kom eitthvað fyrir mömmu?
Ég er hérna og ég er ómeidd.
Hvar varstu?
Kiara…
þetta er nýfæddi bróðir þinn.
Bróðir?
Á ég bróður?
Komdu sæll. Ég heiti Kiara og ég skal gæta þín.
Að eilífu.
Litli minn…
ég skal segja þér sögu.
Sögu um frækinn konung.