ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Όνομα;
Σεντάτ Γιουτζέλ.
Επάγγελμα;
Είμαι σωφρονιστικός υπάλληλος στη φυλακή του Ικονίου εδώ και 29 χρόνια.
Κύριε Σεντάτ, δεν πρόκειται για ανάκριση.
Όπως ξέρεις, έχει αναλάβει η αστυνομία.
Εμείς εδώ εξετάζουμε αν έκανες το καθήκον σου,
στο πλαίσιο της έρευνας του Υπουργείου Δικαιοσύνης.
Αλλά αυτό μπορεί και να οδηγήσει σε δίωξη.
Ενδέχεται να απολυθείς και να χάσεις τη σύνταξη
και κάθε άλλο δικαίωμα που απέκτησες κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας σου.
Το ξέρω.
Εντάξει.
Ας αρχίσουμε, λοιπόν.
Τη μέρα του συμβάντος, δηλαδή στις 25 Απριλίου 2018,
ήταν ο κρατούμενος Μουσά Σολάκ υπό την επίβλεψή σου;
Ναι.
Spotify.
-Τι; -Spotify.
"Στοπιφάι";
"Σποτ", φίλε.
Πώς λέμε "χοτ σποτ"; Αυτό το ξέρεις;
Ναι. Και;
Κοίτα, είναι μια εφαρμογή για να ακούς μουσική μέσω ίντερνετ.
Οι έφηβοι τρελαίνονται γι' αυτήν.
-Είναι δωρεάν; -Ναι, δωρεάν.
Το ίντερνετ δεν είναι.
Μην ανησυχείς. Θα χρησιμοποιήσω μόνο την εφαρμογή.
Πώς την ανοίγω;
Έχεις παίξει ποτέ βιντεοπαιχνίδια στο ίντερνετ;
-Ναι, σε ίντερνετ καφέ. -Ωραία.
Δεν πατάς ένα εικονίδιο για να ξεκινήσει το παιχνίδι;
Ναι.
Έτσι κι αυτό. Το πατάς και ανοίγει.
Μοιάζει με τις ουλές μου.
Τρεις γραμμές σε πράσινο φόντο.
Ακριβώς έτσι είναι.
Σίγουρα έχει γκόμενα.
Εδώ κι έναν μήνα, γυρνάει σπίτι μετά τις 2 π.μ.
Ποιος; Ο πατέρας σου;
Όχι, ο παππούς μου!
Δεν ακούς; Στον βρόντο μιλάω;
Χαμός γίνεται σπίτι.
Τουλάχιστον εσύ έχεις πατέρα.
Εγώ τι να πω;
Αγάπη μου, ακόμα και τα πρωτάκια ξέρουν ότι δεν έχεις πατέρα.
Ξεκόλλα πια.
-Πού πας; -Για τσιγάρο.
Έλα αν θες.
Όχι. Πήγαινε εσύ.
Να σου πω,
έρχεται σε λίγες μέρες, σε μια βδομάδα το πολύ.
-Ποιος; Ο πατέρας σου; -Όχι, ο παππούς μου!
Ωραία. Να μου τον γνωρίσεις.
Πώς να σου τον γνωρίσω; Δεν γίνεται. Θα μείνει μόνο ένα βράδυ.
Σοβαρά;
Καλά.
Στην ίδια γειτονιά μένουμε. Θέλω να τον δω για πέντε λεπτά.
Τι λες;
Έλα τώρα. Άσε τις βλακείες.
Για ένα βράδυ θα έρθει μόνο,
κι εγώ θα του πω να πάμε να του γνωρίσω τις φίλες μου;
Πέρασε.
Με ζητήσατε, κύριε;
Ναι, Σεντάτ. Ένας κρατούμενος ζήτησε άδεια. Ο Μουσά Σολάκ.
Θα τον συνοδεύσεις σπίτι του την επόμενη εβδομάδα.
-Καλά, αλλά ξέρετε ότι θέλω να αποσυρθώ. -Το ξέρω. Όλα καλά θα πάνε.
Μην ανησυχείς. Είναι ήρεμος. Έχει καλή δικαιολογία.
Θα φύγετε στις 24 και θα μείνετε εκεί μια μέρα.
Θα είστε πίσω την επόμενη μέρα πριν βραδιάσει.
-Μα έρχεται η κόρη μου από την Ιταλία. -Σεντάτ!
Γίνεται ήδη χαμός εδώ. Σε παρακαλώ, μη με δυσκολεύεις κι άλλο.
Εντάξει. Συγγνώμη. Θα το κάνω.
Ο Μπεχτσέτ θα αναλάβει τα έξοδά σου.
Και φέρ' τον πίσω όσο πιο νωρίς μπορείς.
Εντάξει, κύριε Φαρούκ.
-Να πηγαίνω, λοιπόν. -Πήγαινε.
Κούκλα!
Ούτε που με χαιρετάς πια;
Δεν σε είδα. Αλλιώς…
Αλλιώς;
Θα σε είχα χαιρετήσει.
Αλήθεια;
Πρέπει να φύγω. Έχω αργήσει.
Εντάξει. Φύγε, λοιπόν.
Κάπου θα σε πετύχω έτσι κι αλλιώς.
Εσύ ήσουν πολύ μικρή
τότε.
Θέλω να πω…
Δεν γίνεται.
Γεια σου, Γιοντζά. Καλά είσαι, κορίτσι μου;
Ολόκληρη γυναίκα έχεις γίνει!
Γαμώτο.
Γεια σου, Γιοντζά. Συνήθισες εδώ;
Εδώ γεννήθηκες, ξέρεις.
Μην ανησυχείς.
Θα γυρίσω προτού το καταλάβεις.
Λες και τη νοιάζει αν θα γυρίσεις ή όχι, γαμώτο.
Γεια σου, Γιοντζά.
Με λένε Μουσά.
Είμαι ο μπαμπάς σου.
-Καλή όρεξη. -Ευχαριστώ.
Σου είπε τίποτα που σε έβαλε σε υποψίες;
Ας πούμε, κάτι που θα μπορούσε να φανερώνει τις προθέσεις του;
Όχι.
Δεν με έβαλε κάτι σε υποψίες.
Ήταν ενθουσιασμένος.
-Επειδή θα συναντούσε την κόρη του; -Ναι.
Είχε 14 χρόνια να τη δει.
Γι' αυτό ζήτησε άδεια.
-Γιατί περίμενε 14 χρόνια; -Η γυναίκα του δεν τον άφηνε να τη δει.
Είχε πει στο κορίτσι ότι ο μπαμπάς του πέθανε.
Αυτός ήταν ο λόγος.
Ποτέ δεν την άφησε να τον επισκεφτεί ή να του γράψει.
Και τώρα γιατί το επέτρεψε;
Δεν το επέτρεψε.
Πέθανε.
Πώς;
Τροχαίο.
Και μετά;
Το κορίτσι πήγε στους γονείς της μητέρας.
Αλλά δεν την ήθελαν.
Κι έτσι, την έστειλαν στη μητέρα του Μουσά.
Η μητέρα του έχει βαρύ Αλτσχάιμερ.
Τι να πεις…
Γι' αυτό ζήτησε άδεια έτσι ξαφνικά.
Αλήθεια δεν την είχες δει ούτε σε φωτογραφία;
Όχι. Δεν έστειλε ποτέ.
Στην Αττάλεια έμεναν;
Όχι. Όταν εγώ μπήκα φυλακή, πήγαν στον πεθερό μου στην Ούρφα.
Τους έστελνα γράμματα, τηλεφώνησα κιόλας, αλλά…
Και τι έγινε μετά;
Τίποτα.
Και πού βρήκες τη φωτογραφία;
Μου την έστειλε μια γειτόνισσα, η Νουριέ.
Να 'ναι καλά.
Δεν έχουμε κανέναν. Πάντα μας φρόντιζε.
Μου έστειλε τη φωτογραφία λίγες μέρες πριν.
Δεν ήθελε πιο πριν.
-Εσύ έχεις παιδιά; -Έχω.
Μια κόρη.
-Είναι 25. -Να σου ζήσει. Ο Θεός να την έχει καλά.
-Αμήν. Και τη δική σου. -Αμήν.
Μουσά…
Η συχωρεμένη η πρώην σου
γιατί ήταν τόσο θυμωμένη μαζί σου; Τι έγινε;
Κοίτα, εμείς…
Έμεινε έγκυος. Γι' αυτό παντρευτήκαμε.
Είχα πιει, και…
Ήταν βλακεία μου.
Κοίτα το παιδί σου! Δεν θα το ξαναδείς!
Στον διάολο να πας, Μουσά!
Βασικά, είχα μια σχέση…
Τι τα θες, δεν γνωριζόμασταν καλά.
Κάναμε λάθη.
-Ξέρει η αστυνομία τι γίνεται εδώ; -Φυσικά και ξέρει.
-Ας μη χασομεράμε εδώ. -Παίρνει η Ελίφ. Μισό…
-Έλα. -Μισό λεπτό.
Εμπρός;
Κορίτσι μου;
Καλά είμαι.
Εσύ πώς είσαι;
Είμαι στην Αττάλεια.
Με έστειλαν εδώ για μια μέρα.
Θα γυρίσω αύριο.
Τι;
Τόσες ετοιμασίες κάναμε.
Δεν γίνεται.
Η μάνα σου θα πικραθεί.
Τι θα σου έλεγε από το τηλέφωνο; Δεν θέλει να σε στεναχωρήσει.
Τι;
Μη μας το κάνεις αυτό, καλή μου.
Μη, κορίτσι μου.
Αρκετά δεν μας έχεις κάνει να υποφέρουμε;
Υπάρχουν και όρια, Ελίφ!
Κοίτα. Άκου… Εμπρός;
-Τι έγινε; -Τίποτα δεν έγινε.
Παιδιά.
Αυτό εκεί είναι.
Καλώς ήρθες, Μουσά.
Καλώς σε βρήκα, Νουριέ.
Από δω ο Σεντάτ.
-Καλώς ήρθες. -Ευχαριστώ, κορίτσι μου.
Είναι από τη φυλακή.
Μάλιστα. Καλώς ήρθες.
Κι εσύ καλώς ήρθες.
-Φύγε! Άσε με! Μη! -Έλα εδώ!
-Μα τον Θεό, θα… -Άσε με!
Άσε με ήσυχη! Φύγε!
Θα περιμένω εδώ, Μουσά.
Όχι δα. Το τραπέζι είναι έτοιμο. Έλα μέσα.
-Δεν έπρεπε να μπεις στον κόπο. -Σιγά τον κόπο.
-Έλα μέσα. -Εντάξει.
-Η μάνα μου; -Μέσα.
Μανούλα μου!
Όμορφη μανούλα μου!
Περίμενες τον γιο σου στο παράθυρο;
Ποιος είν' αυτός;
Γιατί λες ότι είσαι γιος μου;
Εγώ είμαι, μάνα. Εγώ.
Τι θες στο σπίτι μου;
Ποιοι είν' αυτοί;
Εγώ είμαι, μάνα. Ο Μουσά. Δεν αναγνωρίζεις τον γιο σου;
Ο Μουσά, λέει…
Άσε τις βλακείες.
Είχαμε μια γειτόνισσα, την Ικσάν.
Τον άντρα της τον έλεγαν Ραμαζάν.
Τον θυμάσαι τον Ραμαζάν;
Και βέβαια τον θυμάμαι.
Ο Ραμαζάν ήταν πολύ άρρωστος.
Άραγε να έγινε καλά;
Καλά είναι, μάνα. Μην ανησυχείς.
-Αλήθεια είναι καλά; -Ναι.
Ωραία.
Είπε να μην ανησυχείς καθόλου γι' αυτόν.
Πώς να μην ανησυχώ;
Έλα. Πρέπει να ξεκουραστείς.
-Τι; -Έλα, σήκω. Είσαι κουρασμένη.
-Είμαι κουρασμένη. -Ναι. Έλα.
-Πάμε να πάρεις έναν υπνάκο. -Πάμε.
Ποιοι είναι αυτοί;
-Διώξ' τους. -Θα τους διώξω.
-Μην ανησυχείς. -Νύσταξα.
Εντάξει.
Έλα να ξαπλώσεις λίγο.
Ζόρικη αρρώστια. Πολύ ζόρικη.
-Ο Θεός να βάλει το χέρι του. -Να είσαι καλά.
Μη στέκεσαι, κάθισε.
-Εντάξει. -Έλα.
-Νουριέ. -Ναι;
Πάντα έτσι είναι;
Δεν συνέρχεται ποτέ;
Ο γιατρός είπε ότι είναι απρόβλεπτο.
Μάλιστα.
Αυτή δεν το καταλαβαίνει, πάντως. Απλώς ζει στον κόσμο της.
Θα πεινάτε. Έχω στρώσει το τραπέζι.
-Ευχαριστώ. -Έλα, πέρνα.
Εντάξει.
Νουριέ…
Είναι στο σχολείο. Έχουν ένα σημαντικό διαγώνισμα.
Θα γυρίσει αμέσως μετά.
-Έλα. -Εντάξει.
ΚΥΡΙΑ ΑΪΣΕΝΟΥΡ ΑΠΟ ΤΡΑΠΕΖΑ
Εκείνο το τηλεφώνημα…
Γιατί σε αναστάτωσε τόσο;
Βασικά…
Αναστατώθηκα γιατί η κόρη μου ακύρωσε την επίσκεψή της.
Γι' αυτό.
Γιατί την ακύρωσε;
Κοντολογίς, παντρεύεται κάποιον από πλούσια οικογένεια.
Έχουν διασυνδέσεις, είναι επιφανείς άνθρωποι.
Μένουν στην Ιταλία.
Και η κόρη μας εκεί μένει.
Πήγαν στην Κωνσταντινούπολη για μια βδομάδα.
Θα ερχόντουσαν και σ' εμάς.
Κι εμείς, φυσικά, κάναμε ετοιμασίες.
Αλλά μετά προέκυψε κάτι, και…
Τελικά το ακύρωσαν. Δεν ήρθαν.
Γι' αυτό στεναχωρήθηκα.
Αυτό ήταν όλο.
Αν είναι πλούσιος ο γαμπρός…
Αυτός μπορεί να είναι πλούσιος, αλλά έχουμε κι εμείς υποχρεώσεις.
Εγώ αυτό που πρέπει θα το κάνω.
Εννοούσα απλώς ότι ο γάμος δεν θα σας δυσκολέψει οικονομικά.
Φυσικά.
Δεν σ' αρέσει;
Μ' αρέσει.
-Είναι πεντανόστιμο. -Μπορώ να σου φέρω κάτι άλλο.
Όχι, ωραίο είναι. Γεια στα χέρια σου.
-Να 'σαι καλά. -Όρεξη δεν έχω.
Λόγω του τηλεφωνήματος;
Όχι.
Πάω για ένα τσιγάρο.
-Καλή σας όρεξη. -Ευχαριστούμε.
Γεια σου, κορίτσι μου. Καλώς ήρθες. Έλα.
Πέρνα μέσα.
Έλα μέσα. Μη στέκεσαι εκεί.
Γεια σου, Γιοντζά.
Είμαι ο Μουσά.
Το ξέρω.
Στάσου.
Αυτό το έφτιαξα για σένα.
Μπορείς να βάλεις φωτογραφία μέσα. Αν θες.
Ευχαριστώ.
Έλα να φάμε. Θα πεινάς.
-Πεινάω σαν λύκος. -Έλα, λοιπόν.
Όχι, αφεντικό.
Έτσι φαίνεται, αλλά ποτέ δεν ξέρεις.
Εννοείται.
Θα έρθεις απόψε, αφεντικό;
Εντάξει, αφεντικό, αλλά…
Αφού ήρθε σήμερα, μπορεί να…
-Εντάξει, αφεντικό. -Σκάσε, βλάκα.
Εντάξει. Δεν είπα τίποτα.
Τα λέμε το βράδυ.
Τα λέμε.
Τον παλιομαλάκα!
Με παίρνει ανά δέκα λεπτά, αλλά θυμώνει αν εγώ ρωτήσω κάτι.
-Πιάσε έναν καφέ. -Αμέσως.
Όταν ήμουν στον στρατό,
είχα έναν πλούσιο φίλο.
Μια μέρα λέει "Μουσά, είχες σκεφτεί πριν από τον στρατό
ότι το να πίνεις τσάι από ποτήρι είναι πολυτέλεια;"
Πεθάναμε απ' τα γέλια.
Μαθαίνεις να εκτιμάς διάφορα στον στρατό.
Το ίδιο και στη φυλακή.
Πώς πάει το σχολείο;
Καλά.
Ωραία.
Κοίτα,
δεν είναι εύκολο
να σ' έχω απέναντί μου.
Εγώ απλώς…
Ξέρεις…
Θα είσαι 18 σε δύο χρόνια.
Σκέφτηκα ότι πρέπει να σε δω πριν να είναι πολύ αργά.
Τα πράγματα δεν ήρθαν όπως τα ήθελα,
αλλά έτσι είναι.
Δεν πειράζει.
Πειράζει.
Τι κάνεις εκεί;
Περίμενε λίγο.
-Ποιον κοιτάς; -Κανέναν.
-Ποιος είναι; -Κανένας δεν είναι.
Ο Μουσά κι η Γιοντζά είναι.
-Ήρθε ο Μουσά; -Ναι, εδώ είναι.
-Πού είναι; -Στη βεράντα.
Έλα να φας πρώτα.
Θα σε βγάλω μετά να τον δεις.
-Ποιος άλλος είναι, είπες; -Η Γιοντζά.
Η εγγονή σου. Είναι μαζί του.
Γιοντζά.
-Γιοντζά! -Έλα, πάμε να…
-Γιοντζά! Μωρό μου! -Ηρέμησε.
-Έλα. Τι έπαθες; Δεν έγινε τίποτα. -Το μωρό μου!
-Σήκω πάνω. Έλα.
Σήμερα κουράστηκες πολύ. Δεν έγινε τίποτα. Έλα.
Κοίτα, κορίτσι μου, δεν σ' αφήνουν να δεις προκοπή εδώ.
Γι' αυτό, πρέπει να προσέχεις.
Πρέπει να προσέχεις τον εαυτό σου.
Όπως και να 'χει, μόλις γυρίσω,
θα φύγουμε από δω.
Εδώ δεν μένουμε.
Εντάξει;
Εντάξει.
Ρώτησα, βέβαια. Δεν γίνεται να ρωτάω συνέχεια.
Γκιουλεντάμ, κάθε μέρα θα ρωτάω;
Θα εκνευριστούν.
Γιατί να εκνευριστούν; Κακό είναι να ζητάς το εφάπαξ σου;
Δεν είναι τόσο απλό.
Πρέπει πρώτα να εγκριθεί από τον λογιστή και τον διευθυντή.
Δεν μπορώ να ρωτάω 50 φορές τη μέρα. Θα με συζητάνε πίσω απ' την πλάτη μου.
Γιατί να σε συζητάνε;
Τον εαυτό τους να κοιτάνε αυτοί.
Ο καθένας την καμπούρα του.
-Σεντάτ. -Ναι. Τι;
Θυμάσαι τον Ναφίζ; Τον ράφτη;
Πέρασε ο παραγιός του το πρωί και σε ζητούσε.
-Είπε ότι ο Ναφίζ θέλει να σου μιλήσει. -Και γιατί έστειλε το τσιράκι του;
-Το κάθαρμα! -Είπε ότι παίρνει και δεν το σηκώνεις.
Δανείστηκες λεφτά από αυτόν τον τοκογλύφο, Σεντάτ;
Γιατί να δανειστώ λεφτά;
Δεν μπορούσα να του μιλήσω. Είμαι σε υπηρεσία.
Δύο φορές με πήρε μόνο.
Μη σε απασχολεί εσένα. Θα τον πάρω να τα πούμε.
Δεν τρέχει τίποτα.
Γκιουλεντάμ, σε πήρε η Ελίφ;
Σιγά μην ξανάπαιρνε. Δεν θα έρθουν.
Έχω το φαΐ στη φωτιά.
Καλά. Αύριο θα γυρίσω τον κρατούμενο και θα έρθω σπίτι.
-Πάρε με αν θες κάτι. -Εντάξει.
Δεν έχουν χρόνο.
Ταξιδεύουν όταν ο σύζυγος έχει άδεια.
-Θα φτιάξω εγώ τη σαλάτα. -Δεν χρειάζεται.
Φτιάχνω φοβερή σαλάτα.
-Αλήθεια; -Αμέ.
-Νουριέ. -Ναι;
Όταν περάσαμε από το καφενείο, ένας τύπος μάς κοιτούσε.
Κάπως περίεργα.
Μην ανησυχείς. Δεν θα είναι τίποτα.
Όχι. Μας κοιτούσε κάπως σαν να… Τα καταλαβαίνω αυτά.
-Νουριέ. -Ναι;
Πότε θα φύγουν;
Φεύγουμε νωρίς το πρωί.
Εντάξει; Μην ανησυχείς.
Ξέρεις…
Ρωτάει επειδή της λείπει ο μπαμπάς της.
Το κορίτσι φαινόταν να έχει κάποιο τραύμα;
Όχι.
Δεν πρόσεξα τίποτα περίεργο.
Μήπως πεινάς;
Όχι, έχω φάει. Ευχαριστώ.
-Θα παραγγείλω κάτι. Θες τίποτα; -Κι εγώ πεινάω.
Τι θέλεις;
Δεν ξέρω. Εσύ; Πάρε μου ό,τι πάρεις για σένα.
Κεφτεδάκια, ντονέρ…
-Κεφτεδάκια. -Εντάξει.
Ας πάρουμε κεφτεδάκια.
Να σου πω, καλύτερα ντονέρ.
Εντάξει. Ένα; Ή παραπάνω;
Ένα.
Ισάν.
-Ναι; -Θα παραγγείλω φαγητό.
-Έχω μια ερώτηση. -Ελεύθερα.
Κεφτεδάκια και…
Εσείς ξέρετε απ' αυτά. Θα μπορέσω να βγω στη σύνταξη σύντομα;
-Αϊράνι; -Ναι.
-Πότε θέλεις; -Ο γάμος θα γίνει μάλλον στις 5 Ιουνίου.
Οπότε χρειάζομαι το εφάπαξ μου.
Δεν το βλέπω πιθανό.
Αλήθεια;
Έστειλαν αυτό απ' την αστυνομία. Ξέχασαν την υπογραφή.
Το φαντάστηκα, αλλά…
Είπες "μάλλον".
Ορίστε;
Είπες ότι "μάλλον" θα γίνει στις 5 Ιουνίου, σαν να μη ξέρεις σίγουρα.
Την κόρη σου παντρεύεις.
-Είπα "μάλλον"; -Ναι.
Τρόπος του λέγειν.
Ο γάμος είναι σίγουρα στις 5 Ιουνίου. Ναι.
Τι θες στο δωμάτιό μου;
-Τι θέλω; -Φύγε αμέσως.
-Ποιος είσαι; -Εντάξει.
Δεν είναι ξένος.
Τον ξέρω.
-Τι; -Τον ξέρω.
Φέρνεις άντρες στο σπίτι μας, βρομοθήλυκο;
Έλα τώρα. Τι είν' αυτά που λες;
Σιγά μην έφερνα άντρα στο σπίτι σου.
Θα είμαι μέσα.
Φύγε.
-Δεν τον θέλω εδώ. Ποιος είναι; -Θα τον διώξω.
-Αυτό να κάνεις. -Εντάξει.
Δεν τον ξέρω.
-Σκάλιζε τα πράγματά μου. -Εντάξει. Ησύχασε τώρα.
Λοιπόν, Μουσά, πώς είσαι, αδερφέ;
Καλά είμαι.
Περιμένω να αποφυλακιστώ. Λίγο έμεινε.
Ναι.
Ο Από όλο ρωτάει για σένα. Προσέχουμε το σπίτι. Μην ανησυχείς.
Ευχαριστώ. Να σας έχει καλά ο Θεός.
-Πώς πάνε οι δουλειές; -Πολύ καλά.
Μισό εκατομμύριο τζίρος.
-Κι οι τουρίστες από μας αγοράζουν. -Τόσα πολλά;
Αλλά τι τα θες; Πιο πολλή δουλειά, πιο πολλά προβλήματα.
Και πολλά έξοδα.
Αν βγάζεις μισό εκατομμύριο, ας είναι.
Μπουζούριασαν ογδόντα τέσσερα άτομα πέρυσι μόνο, Μουσά.
Σε έναν χρόνο.
Πρέπει να τους φροντίσουμε. Μην το ξεχνάς.
Η αστυνομία κατάσχεσε
σχεδόν 2,5 τόνους χόρτο και περίπου 100 κιλά κοκαΐνη.
Και τσίμπησαν και 24.000 χάπια.
Δεν μπορείς να πεις στον προμηθευτή "Συγγνώμη, μου τα πήραν οι μπάτσοι".
-Καλά δεν λέω; -Σωστά.
Ναι.
Γάμα τα τώρα αυτά.
Ο Από θα σε θέλει δίπλα του όταν βγεις.
Θα δούμε.
Δεν βρέθηκα στην ανάγκη ως τώρα και ελπίζω να μη βρεθώ ποτέ.
Εννοείται, αδερφέ.
Εσύ δεν το έχεις ανάγκη.
Αλλά εμείς σε χρειαζόμαστε.
Εδώ μένει ακόμα;
Όχι.
Αγόρασε μια σπιταρόνα στη Λάρα.
Αλλά περνάει από δω κάθε βράδυ.
Γιατί;
Για τις εισπράξεις. Ο Χαλούκ τρέχει το καφενείο.
Περνάει και παίρνει τις εισπράξεις κάθε βράδυ μετά την προσευχή.
Είναι κανείς εκεί;
Λοιπόν, Καντίρ…
Να φεύγω πριν με δει.
-Να προσέχεις την οικογένειά μου. -Φυσικά.
-Με τίποτα. -Σε παρακαλώ.
Έχω λεφτά.
Εντάξει;
Χαιρετίσματα σε όλους. Γεια.
Πολύ κρύο.
-Ναι. Τι έχει πάθει ο καιρός; -Έλα ντε!
-Βοήθειά σου. -Αμήν.
-Ευχαριστώ. -Έλα μέσα.
Γεια σας.
Καλώς ήρθες, αφεντικό.
-Κανένα νέο; -Όχι, αφεντικό. Δεν τον ξαναείδαμε.
Δεν βγήκε από το σπίτι.
Ωραίος φαίνεται.
-Άνοιξέ το. -Θέλω μπακλαβά!
-Μπακλαβά! -Δώσε λίγο στα παιδιά.
-Εκεί είναι η Νουριέ; -Ναι. Ούτε αυτή βγήκε από το σπίτι.
Ο Καντίρ;
Πήγε να τον δει το απόγευμα.
Δεν πέρασε από δω.
Τι στα κομμάτια γίνεται;
Του έδωσαν άδεια τρία χρόνια πριν αποφυλακιστεί;
Ο Μουσά δεν ξέρει τίποτα, έτσι;
Όχι, αφεντικό. Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Αν υπήρχε, θα είχε φανεί ως τώρα.
Ο Καντίρ πήρε μετά και μου είπε ότι όλα καλά.
Βλάκα! Και δεν το λες; Είπες μόνο ότι δεν πέρασε από δω!
Τι να πω, αφεντικό, δεν μου είπες να…
Αφού μόνο στο πήδημα έχεις το μυαλό σου! Έλεος!
Γαμημένε…
Συγγνώμη, αφεντικό.
Μόνο ο Ερχάν δεν πλήρωσε. Του είπα ότι έχει διορία ως αύριο.
Το έχει παρακάνει τελευταία.
Στείλε να τον πυροβολήσουν στο πόδι.
Και το μερίδιό του θα πέσει από το ένα τέταρτο στο ένα έκτο.
Δεν θα βγάζει τίποτα, αφεντικό.
-Δεν θα αξίζει τον κόπο. -Άκου!
Πρεζόνι δεν είναι ο μαλάκας; Θα δεχτεί ό,τι και να του δώσω.
Ναι, αφεντικό.
Νουριέ, έχουμε κανένα γλυκό;
Όχι, αγάπη μου.
Έπρεπε να είχα πάρει. Αλλά έχουμε μπισκότα.
-Θα φέρω λίγα. -Όχι, ευχαριστώ.
-Σίγουρα; -Ναι. Ευχαριστώ.
Το Instagram είναι;
-Τι; -Instagram δεν το λένε;
Ξέρεις, αυτό που ανεβάζεις φωτογραφίες και σχολιάζεις.
Ναι, Instagram.
Έχεις λογαριασμό;
Ναι, αλλά τώρα κάνω κάτι άλλο.
-Μιλάω με μια φίλη στο WhatsApp. -Πού;
-Στο WhatsApp. -Στο WhatsApp. Μάλιστα.
Έχεις Facebook;
Πού θα κοιμηθώ, Νουριέ;
Απόψε; Αυτό είναι ένα θεματάκι. Έλα να κοιμηθείς στο σπίτι μου.
Δεν χρειάζεται.
Ας κοιμηθεί στο κρεβάτι της.
Θα κοιμηθώ στο πάτωμα εγώ.
Για να είμαστε μαζί το βράδυ.
Εντάξει;
Εντάξει.
Ωραία, λοιπόν.
Εσύ έλα στο σπίτι μου.
Υπάρχει χώρος. Θα σου ετοιμάσω.
Πρέπει να μείνω εδώ, κορίτσι μου.
Δεν κάνει να φύγω. Οι κανόνες.
Και είναι κακόφημη η γειτονιά. Δεν θέλω προβλήματα.
Θα κοιμηθώ στον καναπέ, αν δεν είναι πρόβλημα.
Εντάξει.
ΣΟΥ ΕΙΠΑ. ΗΡΘΕ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ.
-ΣΟΒΑΡΑ; -ΝΑΙ.
-ΣΙΓΑ ΜΗ ΣΕ ΠΙΣΤΕΨΩ. -ΡΕ ΦΙΛΗ, ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΜΑΖΙ ΜΟΥ.
ΝΑΙ, ΚΑΛΑ! ΕΙΠΕΣ ΟΤΙ ΘΑ ΜΟΥ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΕΣ.
ΣΟΥ ΕΙΠΑ. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ.
Ακόμα μιλάτε;
Ναι.
Μήπως είν' αγόρι;
Ποιος;
Αυτός που σου στέλνει μηνύματα. Είναι αγόρι;
Όχι. Κορίτσι είναι.
Πάλι καλά.
-Απαγορεύεται να βγεις από το σπίτι, έτσι; -Ναι.
Γιατί ρωτάς;
-Άσε με! Με πονάς! -Μη φωνάζεις!
Με πονάς! Άσε με!
-Άσε με! -Ηρέμησε!
-Σταμάτα! Άσε με! -Παλιοπουτάνα!
-Άσε με! -Μην κουνιέσαι!
Ηρέμησε! Πάει!
Νουριέ, ησύχασε. Πέρασε τώρα.
Ησύχασε.
Τέλειωσε.
-Απλώς θα πάμε να της μιλήσουμε; -Ναι. Θα τα πούμε λίγο.
Δεν θα πάρει πολύ.
Δεν πειράζει. Αφού βγήκα που βγήκα.
Απλώς θα περάσουμε για ένα γεια.
Εντάξει. Ίσως πηγαίναμε καμιά βόλτα μετά.
Εντάξει.
Κι αν ξυπνήσει ο κύριος Σεντάτ;
Τι μας νοιάζει; Δεν μπορεί να κάνει τίποτα.
Εκεί μένει.
Εντάξει.
-Ας την περιμένουμε εδώ. -Εντάξει.
Να τη, έρχεται.
Δεν το πιστεύω ότι με έπεισες.
-Γεια σας. -Γεια σου.
Ορίστε, ήρθαμε.
-Αλήθεια έλεγε; -Και βέβαια. Τι κάνεις, κορίτσι μου;
Γεια. Εγώ πλάκα έκανα, αλλά…
Ναι, σίγουρα.
Τι είπες στους γονείς σου;
Ότι ήρθες να με δεις. Κι ότι θα μείνω δυο λεπτά και θα γυρίσω.
Ώστε δεν πίστευες ότι υπήρχα, έτσι;
Όχι, δεν είν' αυτό.
"Όχι, δεν είν' αυτό". Και τι είναι, τότε;
Καλά! Σ' ακούσαμε, φτάνει.
Κοίτα, πρέπει να φύγουμε.
Εντάξει. Θα καπνίσω, αφού βγήκα που βγήκα.
Καληνύχτα, καλή μου.
Δώσε μου ένα.
Μπροστά στον πατέρα σου;
Σωστά.
Εντάξει. Τα λέμε.
Καληνύχτα.
Πολύ καλά έκανες.
-Που σε έβγαλα έξω; -Ναι.
-Θα σου έχει λείψει το μέρος. -Δεν είναι αυτό.
Ζω μια περιπέτεια με την κόρη μου. Θα έχω να λέω όταν γυρίσω.
Ελπίζω ο κος Σεντάτ να μην το καταλάβει.
Σιγά μην μπει σε ξένο δωμάτιο.
Αποκλείεται.
Γιατί να το κάνει;
Γιατί;
Λες και θα το έσκαγα. Τρία χρόνια απέμειναν.
Γιατί να το σκάσω;
Ας γυρίσουμε πριν τρελαθείς.
Με τίποτα.
Δεν κατάλαβες ότι βγήκαν;
Όχι.
Κατά την ανάκριση το έμαθα.
Σφάλμα μου. Το παραδέχομαι, αλλά…
Είχαμε φύγει νωρίς. Ήμουν ξεθεωμένος.
Νομίζω ότι αποκοιμήθηκα αμέσως.
Η σχέση του με την κόρη;
Ήταν ψυχρή απέναντί του.
Τότε δεν ξέραμε τον λόγο, όμως.
Κι εκείνος αντέδρασε μόλις το έμαθε.
Ναι.
Ούτε ο Μουσά υποψιάστηκε κάτι από τη συμπεριφορά της;
Δεν έκανε τίποτα περίεργο το κορίτσι.
Η Νουριέ ήξερε ότι ο Από την ανάγκαζε να εκδίδεται;
Το ήξερε.
Το έκρυψε για να μη γίνει έξαλλος ο Μουσά.
Πώς ήταν η μαμά σου; Πώς τα πηγαίνατε;
Ξέρω ότι κάνω πολλές ερωτήσεις. Δεν χρειάζεται να απαντήσεις.
Ξέρεις πώς ήταν.
Να σου πω την αλήθεια, δεν ξέρω.
Δεν ήξερα καλά τη Νιχάν.
Τι εννοείς; Γυναίκα σου ήταν.
Έχεις δίκιο.
-Γιατί με κοιτάς έτσι; -Χωρίς λόγο. Απλώς το απολαμβάνω.
-Ποιο πράγμα; -Εσένα.
Ξέρεις, που είσαι κόρη μου.
Είμαι, έτσι;
Περίμενε να βγω και θα δεις.
Θα είμαστε συνέχεια μαζί όταν βγω.
Το υπόσχεσαι;
Το υπόσχομαι.
Το υποσχέθηκες.
Σ' το ορκίζομαι.
-Σέλφι; -Τι;
Να βγάλουμε μια φωτογραφία.
Να τη δείξω στους συμμαθητές μου.
Γιατί όχι; Ποιος θα μας βγάλει;
Εγώ.
Εντάξει.
Έχει αλλάξει πολύ το μέρος.
Από πότε έχεις να έρθεις;
Μπήκα φυλακή πριν από 15 χρόνια.
Λογικό. Πολλά έχουν αλλάξει από τότε.
Πού το ξέρεις εσύ; Μόλις ήρθες.
Θέλω να πω… Μου το είπαν οι φίλοι μου.
Τα πάμε πολύ καλά με τη μαμά.
-Τι; -Τα πηγαίναμε, δηλαδή.
Δεν με ρώτησες για τη μαμά στο τραμ;
-Δεν θες να σου πω; -Και βέβαια θέλω. Πες μου.
Τα πηγαίναμε πάρα πολύ καλά.
Δούλευε τη μέρα.
Το βράδυ γύριζε κι ετοιμάζαμε μαζί το φαγητό.
Θα αργήσω απόψε. Δεν μαγείρεψα.
Έχει στο ψυγείο φαΐ από χθες.
Μου έλεγε πώς είχε περάσει τη μέρα της.
Ποιος ήρθε, τι έκαναν…
Πες κάτι!
Στον τοίχο μιλάω;
Της έλεγα για το σχολείο.
Εντάξει.
-Μας άρεσε να μαγειρεύουμε μαζί. -Δεν είμαι υπηρέτρια!
Ήταν περισσότερο φίλη μου παρά μητέρα μου.
Ωραία.
Και μετά τρώγαμε μαζί.
Μας άρεσε να πίνουμε τσάι βλέποντας τηλεόραση.
Τρεις μέρες την εβδομάδα βλέπαμε τις σειρές μας,
τρεις μέρες τηλεπαιχνίδια.
Την Κυριακή βλέπαμε ταινία.
Μερικές Κυριακές πηγαίναμε σινεμά.
Ήταν η καλύτερή μου.
Παίρναμε γλυκό ποπκόρν. Καμιά φορά παίρναμε και γιαούρτι.
Από αυτό που έχουν στα σινεμά.
Βάζουν σοκολάτα, καραμέλα, ζάχαρη, φρούτα…
Είναι πολύ νόστιμο.
-Σκάσε πια! -Είσαι τρελή!
-Άντε γαμήσου! -Εσύ γαμήσου, πουτανογέννημα!
-Θα σου δείξω εγώ, μαλάκα! -Εσύ είσαι η μόνη πουτάνα εδώ!
-Κάτσε και θα δεις! -Βούλωσέ το!
Εγώ προτιμούσα τις ταινίες, μα στη μαμά άρεσαν οι σειρές.
Αγαπημένες της ήταν οι συναισθηματικές.
Εμένα δεν μου αρέσουν. Όλο εμπόδια. Όλο βλακείες.
Με εκνευρίζουν.
Εγώ προτιμώ τις ταινίες δράσης.
Και τα θρίλερ.
Αυτά πάνω κάτω. Να γυρίσουμε σπίτι τώρα;
Κάτι τελευταίο.
Πάμε μέσα αν κρυώνεις.
Όχι, καλά είμαι.
Έχεις ξανάρθει εδώ;
Πρώτη φορά έρχομαι.
Είναι πολύ παλιό. Υπάρχει από όταν ήμουν μικρός.
Τον βλέπεις αυτόν μέσα; Με το μουστάκι.
Είναι ο ιδιοκτήτης. Είναι εδώ απ' όταν ήμουν μικρός.
Όταν πήγαινα γυμνάσιο, ερχόμουν κάθε μέρα να πάρω εκλέρ. Πάντα.
Ζητούσα κάθε μέρα λεφτά από τον μπαμπά μου για εκλέρ.
Τέλος πάντων.
Έρχομαι μια μέρα…
κι η Νουριέ είναι απέξω.
Έπρεπε να την κεράσω.
Τότε…
Βλέπεις το πρώτο τραπέζι;
Εκεί είχαν τα εκλέρ τότε.
Είχα λεφτά μόνο για ένα.
Δεν είχα επιλογή.
Τι έκανες; Το έκλεψες;
Πιο σιγά.
Πλήρωσα το ένα, όμως.
Την έχεις ερωτευτεί;
Τρελά.
Και γιατί δεν την παντρεύτηκες;
Το ήθελα.
Όμως…
το βράδυ που γνώρισα τη μαμά σου…
είχα πιει πολύ.
Και μετά…
Μετά συνέβησαν διάφορα μεταξύ μας.
-Οπότε… -Κατάλαβα. Εντάξει.
Καλά που συνέβη.
Γιατί;
Γεννήθηκες εσύ.
Ακόμα είσαι ερωτευμένος μαζί της.
Με ποια; Με τη Νουριέ;
Ναι. Κι εκείνη μαζί σου.
Πού το ξέρεις;
Είναι ολοφάνερο. Βγάζει μάτι.
Φοβάσαι μη σε δουν;
Θα μπλέξω πολύ αν με δουν.
Πήγαινε εσύ.
Εγώ θα πάω απ' το πίσω μέρος.
Θα σε βρω μερικά τετράγωνα μετά το καφενείο.
-Εντάξει. -Άντε.
Κοπελιά!
Τι έγινε;
Πού γυρνάς τέτοια ώρα;
Πουθενά. Ήμουν σε μια φίλη.
Τα είπαμε λίγο και τώρα πάω σπίτι.
Δεν έρχεσαι να τα πούμε λίγο και μαζί;
Δεν μπορείς;
-Τέτοια ώρα; -Ναι.
Γιατί όχι; Με τους άλλους πώς μπορείς;
Είναι αργά.
Και τι έγινε; Έλα δυο λεπτά.
-Τι ήθελε αυτός; -Ποιος; Ο Χαλούκ;
-"Χαλούκ"; -Ναι.
Είναι στην ηλικία μου, με το μικρό τον λες;
Ας τον έλεγες "κύριο".
Τον έλεγα "κύριο Χαλούκ", αλλά μου είπε ν' αφήσω τις ευγένειες.
-Καλά. Γύρνα σπίτι. -Στάσου. Πού πας;
-Γύρνα σπίτι εσύ. -Καλά.
Θα τον λέω "κύριο". Μην το κάνεις θέμα.
Σε παρακαλώ! Θα μπλέξεις.
Σε ικετεύω. Μη.
Πάμε.
Κοίτα.
Να προτιμάς τα πίσω δρομάκια.
-Μην περνάς από το καφενείο. Εντάξει; -Εντάξει.
-Μέχρι να γυρίσω. -Εντάξει. Μην ανησυχείς.
Αύριο το πρωί
εμείς θα γυρίσουμε στο Ικόνιο κι εσύ θα γυρίσεις στη ζωή σου.
Κάνε υπομονή για τρία χρόνια.
Λίγο έμεινε. Θα περάσει γρήγορα.
Θα έχεις τελειώσει το σχολείο.
Ίσως περάσεις στο πανεπιστήμιο.
Θα μετακομίσουμε, αν θες να σπουδάσεις κάπου αλλού.
Όλοι μας.
Κι η Νουριέ μαζί.
Θα βρω μια δουλειά.
Είμαι εργοδηγός, άλλωστε.
Θα βρω δύο δουλειές αν χρειαστεί.
Για να σε σπουδάσω.
Εγώ δεν χρειάζομαι πολλά.
Τι να τα κάνω;
Νουριέ;
-Σας είδα να φεύγετε. -Τι;
Σας είδα να φεύγετε.
Πήγαμε να δούμε μια φίλη της.
Η Γιοντζά επέμενε.
Κατάλαβα.
-Κοιμήθηκε; -Ναι.
Έλα να κάτσουμε.
Έκοψες τα μαλλιά σου.
Ναι. Τα έκοψα.
Ήταν πιο κοντά πριν, αγορίστικα,
αλλά μάκρυναν πάλι.
Τα προτιμώ κοντά.
Αλλά έχω καιρό να τα κόψω.
-Δεν τα έπιασα. Πετάνε πολύ; -Όχι.
Είναι πολύ ωραία.
Ευχαριστώ.
Να σε αφήσω να κοιμηθείς.
-Νουριέ. -Ναι;
Έχω πολλά να σου πω, αλλά δεν βρίσκω τα κατάλληλα λόγια.
Το ξέρω.
Κι εγώ κάπως έτσι νιώθω.
Πώς;
Μαζεύω αυτά που θέλω να σου πω και τα κρατάω μέσα μου.
-Και μετά… -Και μετά, τι;
Δεν σου λέω. Θα γελάσεις.
-Δεν ξέρω τι θες να πεις. -Δεν λέω.
Υπόσχομαι να μη γελάσω. Είμαι περίεργος.
-Το υπόσχεσαι; -Το υπόσχομαι.
Σου έγραφα γράμματα.
Το ξέρω. Μου έστειλες πολλά γράμματα.
Όχι αυτά…
Δεν τα έστειλα όλα.
-Τι εννοείς; -Ένα έστελνα, ένα κρατούσα.
Γιατί δεν τα έστειλες;
Έτσι. Θέλω να πω…
Γιατί; Για μένα δεν τα έγραψες;
-Φέρ' τα μου. -Όχι.
-Θέλω να τα διαβάσω. -Όχι.
Όταν γυρίσεις.
Έγραφες από δύο κάθε φορά; Κρατούσες το ένα και… Θεέ μου!
-Το υποσχέθηκες. -Δεν γελάω.
-Γελάς. -Δεν γελάω.
Καλά, τώρα γελάω.
Μουσά, πρέπει να φύγουμε.
Με το λεωφορείο δεν θα πάμε, Νουριέ;
Όχι. Δανείστηκα το αμάξι ενός φίλου. Θα σας πάω εγώ.
Μετά θα πάω τη Γιοντζά στο σχολείο.
Για να αποχαιρετιστούν στον σταθμό.
Κι η κα Νεμπαχάτ;
Την προσέχει η κόρη μιας γειτόνισσας όταν λείπω, η Ιρεμνάζ.
Θα έρθει όπου να 'ναι.
Εντάξει.
-Θα είμαι έξω. -Εντάξει.
Εμπρός; Ναφίζ.
Καλημέρα.
Είμαι σε υπηρεσία.
Τι;
Με βάλανε υπηρεσία. Γι' αυτό δεν μπορούσα να μιλήσω.
Κοίτα.
Άκουσα ότι έστειλες κάποιον επειδή δεν απαντούσα.
Δεν είναι σωστό.
Είμαι έτοιμος.
Μουσά.
-Είσαι καλά, παιδί μου; -Καλά είμαι. Μια χαρά.
Μάλλον νωρίς ήρθαμε. Σωστά, Νουριέ;
Ας κάτσουμε εκεί να περιμένουμε.
Εντάξει.
Έλα.
Πάω να πάρω τσάι. Θέλετε;
Ναι αμέ.
Να προσέχεις.
Εντάξει. Κι εσύ.
Θυμάσαι αυτά που είπαμε χθες στη βεράντα;
Ήθελα να ζητήσω συγγνώμη, αλλά δεν μπόρεσα.
Ναι;
-Αφού έχουμε χρόνο… -Δεν χρειάζεται. Καταλαβαίνω.
Για μένα είναι σημαντικό.
Εγώ θα τα πω, κι αν θες, ακούς.
Δεν τα λέω για να τα ακούσεις εσύ.
Ένας φίλος στη φυλακή μου είπε μια ιστορία για τον γιο του.
Δεν ήταν κανένα παιδάκι. Έφηβος ήταν.
Πολύ παρορμητικός.
Όλο κάπου έμπλεκε.
Ο Οσμάν έτρεμε μην του συμβεί κάτι κακό.
Τέλος πάντων, είπε…
"Κοίτα, το μωρό, το παιδί σου…
το φέρνουν στο νοσοκομείο και σου το παραδίδουν.
Και σου λένε…
'Κράτα το ζωντανό'.
Μόνο αυτό μετράει".
Πρέπει να επιβιώσει αν θες να λέγεσαι πατέρας.
Αλλιώς, τι αξίζεις ως άνθρωπος;
Αν δεν το φροντίσεις…
αν δεν το προστατεύσεις, τι άνθρωπος είσαι;
Δεν ήμουν δίπλα σου.
Ποιος ξέρει τι πέρασες μόνη σου;
Ποιος ξέρει πόσους μαλάκες, πόσα καθάρματα και πόσα τσογλάνια αντιμετώπισες;
Ποιος ξέρει τι ζητούσαν, αφού δεν είχες πατέρα;
Αλλά εσύ τους αντιμετώπισες με όση δύναμη είχες.
Φοβόσουν. Φοβόσουν πολύ.
Δεν είχες κανέναν να το πεις.
Μουσά.
Γιε μου
Γιε μου!
-Είσαι στ' αλήθεια εσύ; -Εγώ είμαι!
Ήρθα, μάνα. Εδώ είμαι, κούκλα μου.
-Μουσά. -Μάνα.
Οι παππούδες σου δεν σε ήθελαν.
Σε έστειλαν στου πατέρα σου που νόμιζες νεκρό.
Και μετά έμαθες ότι ο πατέρας σου ήταν στη φυλακή.
Δεν πειράζει. Είσαι εδώ τώρα, έτσι;
Όμορφη μάνα μου!
Μου την εμπιστεύτηκες, αλλά απέτυχα.
Γι' αυτό ήρθες, έτσι;
Τι…
Τι εννοείς, μάνα;
Η Γιοντζά.
Η εγγονή μου, η Γιοντζά.
-Η Γιοντζά. -Τι;
Κοίτα με, μάνα. Τι έπαθε;
Τι έγινε; Μάνα!
Κοίτα με, μάνα. Τι έπαθε η Γιοντζά;
Είσαι καλό κορίτσι.
Σ' ευχαριστώ πολύ.
Για ποιο πράγμα;
Πώς σε λένε;
Άγγελέ μου.
Όμορφη εγγονή μου. Είσαι τόσο όμορφη!
Δεν είσαι η κόρη μου. Πώς σε λένε;
Μουσά, τι είν' αυτά που λες;
Τι λες, παιδί μου; Άσε τις βλακείες.
Μουσά!
-Πήγαινε, κορίτσι μου, άντε. -Μουσά.
Μουσά.
Δεν πειράζει, κορίτσι μου. Φύγε.
-Μουσά, ηρέμησε, για όνομα του Θεού. -Δεν είναι σωστό.
Δεν πειράζει. Μην κλαις. Όλα καλά.
-Μουσά, ηρέμησε. -Μην κλαις. Πήγαινε.
Άσε τις βλακείες. Πάμε στο λεωφορείο.
Κύριε Σεντάτ, δεν είναι η κόρη μου.
Τι κάθεσαι και λες; Η κόρη σου είναι.
Είχες 15 χρόνια να τη δεις. Λογική η σύγχυση.
-Πάμε να φύγουμε. -Πες μου πού είναι η κόρη μου.
Δεν είναι αυτό που νομίζεις.
Κάτι κακό συνέβη. Πες μου πού είναι, Νουριέ.
Άφησέ τη, Μουσά.
-Ηρέμησε. -Πού είναι η κόρη μου; Πες μου, Νουριέ.
Πες μου!
Παιδί μου, αυτή είναι η κόρη σου.
-Ηρέμησε. -Δεν είναι η κόρη μου αυτή.
Νουριέ, πού είναι η κόρη μου;
Τι λέει, Νουριέ;
Δίκιο έχει;
Πες μου.
Γιοντζά…
Κοριτσάκι μου…
Η Γιοντζά ήταν πολύ κλειστή όταν ήρθε εδώ.
Σου το έγραψα.
Σου είπα ότι ούτε που μιλούσε για πολύ καιρό.
Η Νεμπαχάτ είχε πέσει πάνω της.
Ήταν σαν να είχες γυρίσει εσύ.
Αλλά είδες πόσο μπερδεμένη είναι.
Αυτό επηρέαζε και το κορίτσι.
Έβγαλα μια φωτογραφία της και την κορνιζάρισα
για να τη θυμάται η Νεμπαχάτ.
Την έκρυψα λίγο πριν έρθεις.
Τη βρήκε, προφανώς.
Δεν είχα τον νου μου.
Είμαι ηλίθια.
Τίποτα δεν γινόταν, Μουσά.
Της λέγαμε ότι ζεις και είσαι στη φυλακή…
Έλεγε "Όχι. Δεν έχω πατέρα".
Είχε πολλά νεύρα. Ήταν διαρκώς θυμωμένη.
Δεν κατάφερα να την πείσω να πάει σχολείο. Δεν ήθελε.
Και μετά…
Μετά γνώρισε ένα πρεζάκι στη γειτονιά.
Της πούλησε πρέζα για να ξεχάσει τα βάσανά της.
Της έδειξε πώς να το κάνει.
Μέχρι να το πάρω πρέφα, ήταν ήδη εθισμένη.
Η ζημιά είχε γίνει.
Τίποτα δεν έπιασε, Μουσά. Την έδειρα, την κλείδωσα μέσα…
Έκανα ό,τι μπορούσα.
Χρωστούσε λεφτά.
Ο Από ήθελε να τη βάλει να δουλέψει. Είπα όχι.
Προσφέρθηκα να το κάνω εγώ.
Αρνήθηκε.
Μου είπε να μην ανησυχώ.
Ότι μόνο θα πουλούσε και τίποτ' άλλο.
Μουσά.
Σε ικετεύω, Μουσά. Σε παρακαλώ.
Για σένα τα έκανα όλα. Σ' το ορκίζομαι.
Είπα σε όλους στη γειτονιά να μη σου πουν τίποτα.
Πες μου, Νουριέ.
Ένα βράδυ πήγε για αλισβερίσι
Δεν γύρισε ποτέ.
Την περίμενα κάθε βράδυ. Τ' ορκίζομαι.
Αλλά με πήρε ο ύπνος.
Ο διάολος έβαλε το χέρι του.
Είχε πεθάνει όταν τη βρήκα.
Κανείς δεν είχε δώσει σημασία.
Αυτά τα καθάρματα ούτε που ασχολήθηκαν.
-Πώς έγινε; -Δεν ξέρω.
Αλήθεια. Ορκίζομαι ότι προσπάθησα να μάθω.
Δεν τα κατάφερα.
Ο Από μού είπε να σταματήσω.
Να μην ασχοληθώ άλλο.
Του είπα να τη θάψει χωρίς να το πει σε κανέναν.
Γιατί;
Για να μην το μάθεις.
Αν το μάθαινες, θα είχες μπλεξίματα με την αστυνομία.
Φοβόμουν μη σαπίσεις στη φυλακή.
Ο Από κράτησε τον λόγο του.
Δήμος, αστυνομία… Κανείς δεν μπλέχτηκε.
Τη θάψαμε κρυφά.
Έκανα αυτό που έπρεπε, Μουσά.
Κατάλαβε ότι κάτι έτρεχε.
Έμαθε ότι ο Από ανάγκαζε την κόρη του να εκδίδεται.
Το κορίτσι τρόμαξε και το έσκασε. Κι έκτοτε αγνοείται.
Ο Μουσά ήρθε καταπάνω σου
και σου επιτέθηκε απροειδοποίητα.
Δηλαδή…
Σηκώθηκε, σε πλησίασε
και σου έριξε μια κουτουλιά.
Τα έχασες.
Μετά πήρε το όπλο σου και σε χτύπησε μ' αυτό στο κεφάλι.
Όπως λες στην επίσημη αναφορά σου,
"Όταν συνήλθα, είχε ήδη φύγει.
Έμαθα τι είχε γίνει αργότερα".
Ακριβώς.
Μην το κάνεις.
Πάμε στο λεωφορείο να φύγουμε.
-Μουσά. -Μουσά!
Άφησέ με.
Μη, παιδί μου.
Άφησέ με.
Σε ικετεύω. Σε παρακαλώ, μην το κάνεις!
Μη φύγεις.
Ή ρίξε μου ή κάνε στην άκρη.
Έχεις κάτι να προσθέσεις;
Όχι.
Δεν είχες ιδέα πού πήγε και τι έκανε.
Ακριβώς.
Παιδί μου.
Μην το κάνεις.
-Μουσά! -Ναι.
Μην πας άοπλος.
Σ' ευχαριστώ.
Μουσά.
Κάτι δεν μου κολλάει.
Δηλαδή; Τι εννοείτε;
Υποτίθεται ότι το έκανε για την κόρη του,
αλλά δεν έχουμε αποδείξεις.
Μόνο αυτό έχουμε.
Την κατάθεση της Νουριέ Τσατακλί.
Η κόρη, η Γιοντζά Σολάκ, αγνοείται.
Εξαφανίστηκε μετά το συμβάν. Λες και δεν υπήρξε ποτέ.
Λίγο πριν από το συμβάν,
ήθελες να συνταξιοδοτηθείς, γιατί παντρεύεις την κόρη σου στη Ρώμη.
Με πλούσιο γαμπρό. Υπέροχα.
Όπως είπες, όμως,
και η οικογένεια της νύφης έχει υποχρεώσεις.
Ναι.
Υπονοείτε κάτι; Δεν καταλαβαίνω.
Δεν υπονοώ τίποτα.
Όλα αυτά δεν μου κολλάνε καθόλου και περιμένω εξηγήσεις.
Βρέθηκες στο άντρο του εγκλήματος,
και μιλάς για συντάξεις και γάμους. Πού το πας;
Μα σας είπα.
Τι σχέση έχουν το εφάπαξ μου και ο γάμος της κόρης μου;
Τι; Μεγάλη, προφανώς.
-Ναι, αλλά αυτά που ρωτάτε… -Σκάσε!
Κύριε Σεντάτ, όλα είναι μέρος της έρευνας.
Δεν μπορείς να λες ότι είναι κάτι προσωπικό.
-Εξήγησέ μας. -Μίλα!
Έχω χρέη.
Δεν μπορώ να τα τακτοποιήσω.
Έχω μόνο μία κόρη. Της έκανα όλα τα χατίρια.
Χαλί έγινα να με πατήσει.
Αυτό ήταν το λάθος μου.
Δεν την καταλαβαίναμε.
Δεν ξέραμε τι να κάνουμε, πώς να φερθούμε.
Ήθελε να σπουδάσει.
Όλο γι' αυτό μιλούσε.
Αλλά δεν διάβαζε. Αφού αυτό ήθελε, έπρεπε να διαβάζει.
Δεν κατάφερε να περάσει.
Ήταν απελπισμένη. Τι να 'κανα; Κόρη μου είναι.
Τη λυπήθηκα και την έγραψα σε ιδιωτικό κολέγιο στην Άγκυρα.
Της βρήκα και εστία.
Ένας υπάλληλος είμαι.
-Έχετε παιδιά; -Ναι.
-Ξέρετε πώς είναι, τότε.
Τα λεφτά δεν φτάνουν.
Δίδακτρα, λεφτά για την εστία, τα καθημερινά της έξοδα…
Άρχισα να κάνω τον ταξιτζή τα βράδια, κοντά σε κάτι κλαμπ.
Τα βόλεψα για λίγο.
Δανειστήκαμε. Κάναμε οικονομίες. Τα βγάζαμε πέρα με μικρά χρέη.
Και φτάνει η χρονιά αποφοίτησης.
Τότε γνώρισε τον νεαρό.
Ερωτεύτηκαν. Αποφάσισαν να παντρευτούν.
Όπως είπα, ο νεαρός έχει διασυνδέσεις.
Είναι από πλούσια οικογένεια, πετυχημένη.
Δεν του είπε τι δουλειά κάνω.
Προφανώς ντρέπεται για τον μπαμπά της.
Φεύγει από την εστία και νοικιάζει διαμέρισμα.
Αγοράζει έπιπλα.
Δεν θέλει να τη δει να παίρνει συγκοινωνία
κι αγοράζει ένα αμάξι.
Παίρνει δάνειο από την τράπεζα, υπογράφει τα χαρτιά.
Τέλος πάντων.
Δεν τα βγάζει πέρα.
Ήταν ήδη πολύ αργά όταν μας το είπε.
Ευτυχώς, τακτοποίησα τα χρέη της στην Άγκυρα.
Αλλά τα δικά μας χρέη μάς κυνηγάνε.
Η μόνη μας ελπίδα είναι το εφάπαξ μου.
Αυτά.
Ποια ήταν αυτή;
Ποια; Το κορίτσι;
Δουλεύω με τη μαμά της στην μπουτίκ.
Ο πατέρας της τους παράτησε όταν εκείνη ήταν ενός έτους.
Ακόμα τον περιμένει, η καημένη.
Πες μου κάτι για εκείνη.
-Για ποια; -Για τη Γιοντζά.
Την κόρη μου.
Εσύ την είδες.
Τι να σου πω, Μουσά;
Γιατί φέρεσαι έτσι;
Γιατί μου το κάνεις αυτό;
Δεν με λυπάσαι καθόλου;
Έκανα ό,τι έκανα για να μην μπλέξεις.
Δεν νοιάζεσαι καθόλου για μένα πια;
"Beni Çok Sev".
-Τι; -Το βιντεοκλίπ.
Το τραγούδι, εννοώ.
Το "Beni Çok Sev". Του Ταρκάν.
Το τραγουδούσε συνέχεια.
-Τι εννοείς; -Όλο "Αγάπα με, αγάπα με".
"Beni Çok Sev".
-Είναι του Τάρκαν; -Ναι. Το ξέρεις;
Πρώτη φορά το ακούω.
Ωραίο τραγούδι.
Κι ωραίο βιντεοκλίπ.
Είμαι σίγουρος.
Σίγουρα θα είναι.
Περίμενε εδώ.
Μη βγεις έξω απόψε.
Τι έκανες στο μαγαζί;
Πλήρωσες για το εκλέρ;
Βγες απ' τ' αμάξι.
Όχι. Δεν βγαίνω.
-Σου είπα να βγεις. -Δεν βγαίνω.
Μην το κάνεις αυτό, Μουσά!
-Βγες έξω! -Καλά! Θα βγω!
Ελάτε! Ο κύριος Από!
-Καλώς το αφεντικό. -Καλώς ήρθες, αφεντικό.
Ευχαριστώ.
Θέλω κι εγώ μπακλαβά.
-Σε παρακαλώ. -Δώσε μας λίγο.
Μουσά;
Μην το κάνεις! Μη!
Άντε γαμήσου!
Αλί, τρέξε!
-Τρέχα! Πάμε! -Τι στο…
Τρέχα! Γρήγορα!
Γιατί το κάνεις αυτό;
Μουσά, τι στα κομμάτια; Τι κάνεις;
Ήρθα να πάρω εκδίκηση για την κόρη μου, Κεμάλ.
Ρίξ' του, γαμώτο!
Όλοι σας είχατε μερίδιο ευθύνης.
Ισμαήλ, έλα δω! Πυροβολεί τους πάντες!
-Τι διάολο; -Δεν ξέρω.
Κάποιος πυροβολεί.
Καγιά, τράβα να δεις ποιο κάθαρμα είναι.
Αμέσως.
Και πάρε τα παιδιά από κει!
Κάνε γρήγορα!
Τι διάολο κάνεις, γαμημένε…
-Ο Μουσά! -Αυτός είναι;
-Τρελάθηκε! -Πέτα το! Θα σε σκοτώσω!
Όλοι καθόσασταν και βλέπατε την κόρη μου να πεθαίνει.
Κοιτούσατε και δεν κάνατε τίποτα!
Τρέξτε!
Τρεχάτε!
Εντάξει.
Ας το κλείσουμε εδώ.
-Τελειώσαμε; -Ναι.
Ευχαριστώ.
Παρεμπιπτόντως,
η αστυνομία ξέχασε να σε βάλει να υπογράψεις την κατάθεσή σου.
Υπόγραψε εδώ. Στην πίσω σελίδα.
-Εδώ; -Ναι.
ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΥΠΟΠΤΟΥ ΔΗΛΩΣΗ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
ΟΝΟΜΑ: ΓΙΟΝΤΖΑ ΣΟΛΑΚ ΟΝΟΜΑ ΠΑΤΕΡΑ: ΜΟΥΣΑ
ΣΕΝΤΑΤ ΓΙΟΥΤΖΕΛ
Δεν τον κάνουμε εμείς τον γάμο.
Δεν μπήκαν καν στον κόπο να ζητήσουν την ευχή μου.
Ορίστε;
Δεν θυμάστε;
Είπατε "Την κόρη σου παντρεύεις". Δεν την παντρεύω εγώ.
Πάντα ντρεπόταν για μας.
Κι έτσι, εμένα κανείς δεν με σέβεται.
Σίγουρα θα έρθει στα συγκαλά της, κύριε Σεντάτ.
-Μη στεναχωριέστε… -Η κόρη του Μουσά πέθανε.
Πριν από πολύ καιρό.
Η Νουριέ το κουκούλωσε επειδή ήξερε πώς θα αντιδρούσε.
Δεν ήθελε αυτός που αγαπούσε να κάνει αυτό που έκανε.
Μουράτ. Αϊχάν.
Ελάτε.
Για έλα να σε δω.
Έλα, ρε μαλάκα.
Έλα να δεις τι σε περιμένει.
Παλιοκαριόλη!
Μουσά, σταμάτα! Αρκετά!
Μην κουνηθείς! Μα τον Θεό, θα σου ρίξω!
Ποιος νομίζεις ότι είσαι;
Με ποιον έχεις το πρόβλημα;
Ήρθες στη γειτονιά μας και άρχισες να πυροβολείς.
Μ' εμένα το έχεις, έτσι;
Λάθος έχεις καταλάβει, Μουσά.
Λάθος έχεις καταλάβει.
Ηρέμησε. Έλα να το συζητήσουμε.
Κανείς μας δεν έκανε τίποτα στην κόρη σου.
Κοίτα, Μουσά.
Κοίτα με.
Αφήνω κάτω το όπλο.
Άκουσέ με. Έλα να το συζητήσουμε.
Εγώ τη φρόντιζα.
Πρέπει να με πιστέψεις. Τ' ορκίζομαι.
Κοίτα.
Όλη η γειτονιά θα πεθάνει της πείνας αν με σκοτώσεις.
Μαζί κι η μάνα σου κι η Νουριέ.
Μουσά.
Κοίτα. Αυτό που συνέβη…
Θα σε κάνω πλούσιο.
Θα σου δώσω ό,τι θες.
Τι θες;
Έχω πολλά λεφτά. Πολλά.
Ούτε που φαντάζεσαι. Άπειρα.
Μουσά.
Πες κάτι!
Μίλα! Γαμημένε…
Πες κάτι, γαμώτο!
Κοίτα.
Δεν θα περάσεις ούτε μέρα στη φυλακή για ό,τι έκανες.
Κανείς δεν θα πει τίποτα.
Θα σε κάνω πλούσιο όταν βγεις από τη φυλακή.
Πες κάτι.
Γαμώτο… Πες κάτι!
Τη φρόντισα τη Γιοντζά. Από κάθε άποψη.
Όλη αυτήν την ιστορία…
Φτιάξαμε με τη Νουριέ την ιστορία που είπαμε σ' εσάς και στην αστυνομία
για να πάρω το εφάπαξ μου.
Είχαμε τελειώσει. Γιατί αποφάσισες να ομολογήσεις;
Μάλλον ντρέπομαι για τον εαυτό μου, όπως ντρέπεται κι η κόρη μου.
Στην τελική…
ένα κορίτσι δεν θα έχει τάφο…
για να πάρει κάποιος το εφάπαξ του.
Όποιος μπορεί να το αντέξει αυτό
είναι ήδη νεκρός μέσα του.
Σωστά, κύριε επιθεωρητή;
Η Νουριέ ξέρει πού είναι θαμμένη.
ΠΥΡΟΒΟΛΟΥΜΕ 1 ΓΙΑ ΚΑΘΕ 3 ΠΟΥ ΖΗΤΑΝΕ ΤΣΑΪ ΒΕΡΕΣΕ
Υ.Γ.: ΣΗΜΕΡΑ ΖΗΤΗΣΑΝ ΗΔΗ 2
Συγγνώμη!
Συγγνώμη.
Μουσά Σολάκ!
Πέτα το όπλο και παραδώσου! Είσαι περικυκλωμένος!
Μουσά Σολάκ, παραδώσου αμέσως!
Έχεις τύψεις;
Ναι.
Έχω τύψεις
που δεν είχα το κουράγιο
να πάω με τον Μουσά εκείνη τη μέρα.
Έχω τύψεις.
Τελειώσαμε;
Ναι.
Να προσέχεις.
Θα σε ενημερώσουν.
Ευχαριστώ.
Μουσά, παραδώσου!
Είσαι περικυκλωμένος!
Πέτα το όπλο.
Παραδώσου!
Τελευταία προειδοποίηση. Πέτα το όπλο!
Φτάνει πια, Μουσά!
Τελείωσε. Πέτα το!
Πέτα το όπλο!
Μουσά, παραδώσου!
Όχι! Σταματήστε! Σας ικετεύω!
Μη, σας παρακαλώ!
Μην πεθάνεις. Σε παρακαλώ!
Σε παρακαλώ!
Με λένε Λεϊλά.
Άκουσες; Λεϊλά.
Κόρη μου…
ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΛΕΪΛΑ ΚΑΡΤΑΛ
Σε έχω συνηθίσει. Τι θα κάνω χωρίς εσένα;
Χωρίς εμένα; Μην το λες αυτό!
Δεν θα με ξεφορτωθείς τόσο εύκολα, κα Γκιουλεντάμ.
Εντάξει.
Έχω έναν σκασμό δουλειές, όμως.
Και μου πρόσφεραν δουλειά στο γραφείο όπου κάνω πρακτική.
-Αλήθεια; -Τέλεια!
-Χαίρομαι πολύ για σένα! -Θα δούμε.
Τι πάει να πει "Θα δούμε"; Δεν βρίσκεις εύκολα δουλειά σήμερα.
Να δεχτείς. Μην το σκέφτεσαι καθόλου.
Σιγά μη σ' αφήσουν να φύγεις.
-Δεν είναι έτσι. -Έτσι είναι.
-Πήρανε ήδη το πτυχίο μου. -Το κορνίζωσαν ήδη. Ωραία.
-Δεν μπορώ να δουλέψω χωρίς αυτό. -Εδώ θα μείνει.
Δεν πρέπει να κάνουμε μια πρόποση;
-Βεβαίως. -Εννοείται.
-Σου εύχομαι επιτυχία και υγεία. -Στην επιτυχία σου.
Ο Θεός να σε έχει καλά.
Στον πατέρα μου.
Μόνο για μια μέρα τον είχα,
αλλά όλα αυτά τα χρωστάω σ' αυτόν.
Ελπίζω να το αξίζω.
Τι; Φυσικά και το αξίζεις.
-Πήρα γλυκά. Πάω να τα φέρω. -Εντάξει.
Στον Μουσά.
Έρχονται τα λαχταριστά τουλουμπάκια.
-Όχι με το κουτί! -Πολλά είναι.
Παραμέρισε το πιάτο. Ξέρω ότι αρέσουν στη Λεϊλά.
Αυτός που τα φτιάχνει είναι μάστορας. Θα πάθετε πλάκα.
-Ευχαριστούμε πολύ. -Δεν έχεις καθόλου τρόπους;
Δεν πειράζει.
Τι θα πει η Νουριέ που τα σέρβιρες με το κουτί;
-Τι να πει; -Έλα τώρα!
-Λέτε να σας παρεξηγήσω; -Η Νουριέ μάς ξέρει.
-Μα… -Ξένοι είμαστε;
-Σερβιριστείτε. -Το αγαπημένο μου γλυκό.
-Αλήθεια; -Ναι.
Δεν το ήξερα.
-Ξέρω ότι αρέσουν πολύ στη Λεϊλά. -Και σ' εμένα.
-Τα παρήγγειλα μια βδομάδα πριν. -Είναι πεντανόστιμα!
Ουρές κάνουν στο μαγαζί.
-Να πάρεις με τον πρώτο μισθό. -Τα καλύτερα στο Ικόνιο.
Η γιαγιά μου τα έφτιαχνε στις γιορτές.
Κι η μητέρα μου έφτιαχνε. Όχι τουλουμπάκια, κάτι παρόμοιο.
-Ήταν πεντανόστιμα. -Θυμάμαι.
-Έβαζε κάτι από πάνω. -Χουρμάδες.
ΣΤΟ ΖΕΪΤΙΝΚΙΟΪ…
Υποτιτλισμός: Αγγελική Πανοτάρα