POPRZEDNIO
O kurde!
Znalazłaś coś?
Program Odessa. To był pomysł Thomasa Godolkina.
Moja praca to całe lata badań.
Jezu!
Pod presją możecie wznieść się na wyższy poziom.
Marie!
Nie będę twoją bronią.
Nie chcę, żebyś była bronią.
- Annabeth? - Marie?
Jesteś zbawieniem.
Ożywiła swoją siostrę.
Jak to zrobiłaś?
Naprawiłam to.
Cipher ma w domu starca w komorze hiperbarycznej.
Sądzimy, że Cipher trzymał tu Thomasa Godolkina.
Kurwa!
Ta szkoła stała się pomnikiem miernoty.
Moją misją jest przetrzebić stado.
Co jest, kurwa?
Dzięki mocom bronię się przed jego kontrolą.
Może obronię nas wszystkich.
Godolkin może być kluczem do wszystkiego.
Tylko ja mogę obudzić Godolkina i powstrzymać Ciphera.
Nie jestem nim!
Musimy iść.
To jest Cipher.
Chcemy, by po ziemi chodzili bogowie,
a nie cyrkowe dziwadła.
Dobra, kto następny?
No dalej.
Przepraszam za dywan.
Nie szkodzi.
Chyba.
Jak to w ogóle możliwe?
Skoro Cipher może kontrolować ludzi,
to przez cały czas musiał kontrolować…
Douga. Jestem Doug. Cześć.
Nie wiem, co się, kurwa, dzieje.
Jeśli to prawda, to zawsze był Godolkin.
Który rzekomo zmarł 60 lat temu.
I miałby dziś ze 100 lat.
Czemu był taki młody?
Wstrzyknął sobie to samo V, które wzięli Soldier Boy i Stormfront.
Nazywa się V-One.
- Nie starzeje się. - Ale ty tak?
Jestem drugą marionetką.
Pierwsza nie żyje.
Dobra wiadomość: Vicodin.
Zła: przeterminował się sześć lat temu.
I lód.
Dziękuję.
O Boże!
Marie, sprawdź, czy możesz mu pomóc.
W każdym razie…
To było w 1996, pracowałem, naprawiając magnetowidy.
Zadzwonił do mnie jakiś facet.
Poszedłem do jego domu. Doktor Fielder.
Był stary, ale uroczy.
Jak dziadek.
Wypytywał mnie o różne rzeczy.
O rodzinę i przyjaciół.
Rzecz jasna nie miałem wtedy życia.
Rodziców już nie było.
Nic więcej nie mogę zrobić.
Jestem zbyt…
Po Godolkinie.
Spróbuję za kilka godzin.
Dziękuję, że próbowałaś.
Godolkin wskoczył mi do głowy
i kazał mi zabić doktora Fieldera.
Udusiłem go gołymi rękami.
Było mi go żal.
Próbowałem się bronić.
Ale czułem się uwięziony we własnym umyśle.
Jak na tylnym siedzeniu auta.
Skoro może kontrolować każdego, dlaczego już dawno
nie zmusił Marie, by go uzdrowiła?
Nie może. Jest zbyt potężna.
Nie.
Nie jestem.
Wiele razy próbował, gdy byłaś w Elmirze.
Ale…
Nie kłamał na temat Odessy.
To inna liga.
Potrzebuje lekarza.
- Wezwać karetkę? - To zbyt ryzykowne.
Mam znajomego lekarza w White Plains. Ufam mu.
Zawiozę cię.
Wracajcie na kampus.
Powiem wam coś. Cokolwiek się stanie,
doceniam to, co dla mnie zrobiliście.
Nawet nie macie pojęcia.
Nie sądziłem, że uda mi się wyrwać.
Boże, to…
To wspaniałe.
Tak wiele cię ominęło. Musisz spróbować bubble tea.
To jakby małe, obrzydliwe jądra kałamarnicy.
Dziękuję.
Kurwa, jakie miękkie.
- Poczuj. - Tak, ma gęsty splot.
Wspaniale jest dotykać.
Wspaniale jest dotykać ciebie.
Jesteś wyposzczony.
Przez te wszystkie lata. Byłem otępiały.
Niczym życie w jebanej prezerwatywie.
A teraz
znów mogę wszystko poczuć…
Życie to cud.
Tak.
Miałaś rację…
Co do wszystkiego.
Podłożenie Odessy, by Starlight ją znalazła.
Odesłanie Marie do szkoły.
Domino upadały dokładnie tak, jak mówiłaś.
Jestem całkiem zajebista.
Dali mi
mieszkanie w Wieży.
- Koszmar. - No.
Ale nie jest tak źle.
Jest całkiem spore.
Od dziecka z nikim nie mieszkałam,
ale mogę zrobić dla ciebie miejsce, jeśli chcesz.
Albo i nie.
Nie widziałem cię takiej.
Otworzyłaś się.
Ale w ogóle mnie to nie podnieca.
Chrzań się.
Uszczęśliwiasz mnie.
Oczywiście, że się wprowadzę.
Kupimy rowerek, którego nie będziemy używać.
Będziemy się pieprzyć na stole konferencyjnym Siódemki.
Chętnie.
Musimy przedstawić cię Homelanderowi.
Żeby nie czuł się zagrożony.
Ten człowiek nie znosi niespodzianek.
Co tylko zechcesz.
Ale muszę dać jeszcze jedną lekcję.
Czekaj. Co takiego?
Ale najpierw pójdę siku.
Do kibla, nie w pieluchę.
Trzymając własnego fiuta we własnej dłoni.
Boże, co za zajebisty świat.
Powiedziałeś „lekcję”?
Dlaczego?
Dostałeś tu wszystko, czego chciałeś.
Nie wszystko.
Thomas, mam dużo pracy.
My mamy dużo pracy.
Co jest ważniejsze?
Pokażę ci.
Masz kogoś, do kogo mam zadzwonić?
Krewnych, przyjaciół, którzy ci pomogą?
Raczej nie.
Jak by to było?
„Zaopiekujesz się kimś, kogo nie widziałeś od 30 lat?”
Ktoś musi przecież być.
Torturowałem ludzi.
Ale tak naprawdę.
To nie byłeś ty.
To był Godolkin.
Ale czułem się jak ja.
Byłbyś taki dumny z Andre.
Wybacz, nie chcę ci namieszać w głowie.
Pomyślałem, że chciałbyś wiedzieć.
Powiedz mi.
Uwielbiałem tego dzieciaka.
Strasznie wkurzał Godolkina.
Ciągle próbował go wkurwić.
Raz nawet nasikał mu do kawy.
Do dziś nie mam pojęcia jak.
Może współpracował ze strażnikiem?
Pieprzona legenda.
To w 1000% brzmi jak mój syn.
Prawda?
Był nieustraszony.
Zaryzykował wszystko dla przyjaciół.
Twój syn jest największym bohaterem, jakiego znam.
Dziękuję.
To oczywiste.
- Marie musi uciec. - Dokąd?
Nie wiem, byle daleko stąd.
Godolkin chce jej wsadzić rękę w dupę.
Metaforycznie. Zrobić z niej kukiełkę.
Mógłby przejąć jej ciało na zawsze.
Przebierz się w łazience.
Jest na korytarzu.
Dzięki.
Marie, co chcesz zrobić?
Zrobię, co chcecie.
Godolkin nie może przejąć twojego mózgu.
- To na pewno. - Już tam był.
Przekonał mnie, że jestem wyjątkowa,
że jestem wybrańcem, całe to pieprzenie.
A ja to, kurwa, kupiłam.
Nie jestem wyjątkowa.
Jestem tylko dziewczyną, która się tnie, gdy jest jej smutno.
Pieprzyć to.
Gdyby was nie było,
pewnie rzygałabym jak kot i pochłonęła 16 pizz na raz.
Nawet kiedy to mówię, mój mózg myśli:
„To świetny pomysł, zrób to”.
Nie zrobisz tego.
Zrobiłam to.
W Elmirze.
Widziałaś mnie.
Jesteśmy popieprzone.
Jak wszyscy.
Ale mamy też przyjaciół,
którzy pomagają nam dźwigać ten jebany ciężar.
Jesteśmy jak…
urocza, mała
pojebana rodzinka.
I trzymamy się razem.
Dobra, chodźcie tu.
Przytulamy się? O Boże.
Jeden krok bliżej do trójkącika.
- Jak miło. - O Boże.
Nie, dziękuję.
Jasne.
Idę na dwójkę.
Coś wymyślimy.
Przepraszam.
Wiem.
Mówię poważnie.
O Boże.
Przepraszam.
O Boże.
Wybaczam ci.
Marie.
Dziękuję.
TU ŚMIERTELNICY STANĄ SIĘ BOGAMI
Dzień dobry.
Jestem Thomas Godolkin.
Możecie mnie rozpoznawać z popiersia na dziedzińcu,
z mojego nazwiska dosłownie na wszystkim
lub z fałszywych doniesień o mojej śmierci.
Ja pierdzielę.
Przez lata głoszono o mnie wiele kłamstw,
więc pozwólcie, że wyjaśnię.
Jestem dumnym superbohaterem
i chcę naprawić straszliwy błąd.
Homelander dostanie szału.
Ten uniwersytet, mój uniwersytet, was zawiódł i to się dziś skończy.
Ze skutkiem natychmiastowym
cały ranking studentów zostaje zresetowany.
Otwieram zaawansowane seminarium dla wszystkich studentów na kampusie.
Zajebiście.
Każdy z was, niezależnie od mocy czy kierunku,
będzie miał szansę dołączyć
do pierwszej dziesiątki z całym poparciem i kontraktami miejskimi.
I będzie o krok bliżej dołączenia do Siódemki.
Nie wierzę.
Wasze zaproszenia będą zaraz w skrzynkach.
To wspaniały dzień dla tej instytucji.
A dla nielicznych szansa na to, by stać się naprawdę wyjątkowym.
Widzicie to?
Co? Nie, my…
Godolkin zaprasza na seminarium.
Co on, kurwa, robi?
To pieprzona pułapka.
Ale czego właściwie chce?
Ciebie.
Zwabi Marie na seminarium, żeby wszystkich ocaliła?
Nie może iść.
Wiem tylko, że mam dość bycia jebanym wybrańcem, więc…
Cokolwiek zrobimy, zrobimy to razem.
Studenci są w niebezpieczeństwie.
Musimy ich ostrzec.
Ale jak?
Ja wiem.
Jestem Marie Moreau.
A to wiadomość dla każdego studenta w GU,
który myśli, że awansuje, idąc na seminarium Thomasa Godolkina.
Nie wierzcie mu.
Nie idźcie tam.
Żadne zajęcia, żaden ranking nie są warte waszego życia.
Zaproszono was na seminarium?
Bondage bobasy nie mówią, gdy pracują.
Powinieneś to wiedzieć, Sam.
Rufus, nie możecie iść na seminarium. To niebezpieczne.
Jesteś ostatnią osobą, której bym posłuchał.
Twój pieprzony podopieczny się zabił.
Jaja sobie robisz?
Tysiącletni koleś wstaje z grobu,
przejmuje kontrolę, a ty jesteś Big Lebowski?
- Co Godolkin nam zrobi? - Chce dopaść Marie,
więc zrobi wszystko…
Więc nie idźcie tam.
Boże. Sorki, stary, nie chciałem, żeby tak wyszło,
ale dla waszego bezpieczeństwa…
Żadnych pieprzonych mocy, oblechy!
Lance! Widzę, że oszukujesz…
A to skurwiel.
Odurzył nas.
Masz fiuta na twarzy.
Ty też, Sam.
- Co tam, misiaczki? - Kurwa.
Co to ma być, kurwa? Nie poszedłeś?
To całe seminarium było podejrzane.
Więc poszalałem z wami.
Nie mogłeś się powstrzymać z tymi fiutami?
To moje najlepsze dzieła.
Cóż mogę powiedzieć?
Uwielbiam nas.
I znam nas…
na wylot, od podszewki.
Wiem, do czego zdolni są superludzie.
Do jakich szczytów jeszcze nie doszliśmy.
Rufus, jesteś medium.
Właściwie to jestem telepatą…
Medium, który używa swoich mocy, by obezwładnić studentów
dla własnej satysfakcji seksualnej.
- Nie, nigdy… - Już nie, bo nie ma fiuta.
Powiem wprost.
Zostaliście zaproszeni na to seminarium
nie dlatego, że jesteście wyjątkowi,
ale dlatego, że jesteście porażkami.
Nie zasłużyliście na dary, które otrzymaliście.
Jesteście niegodni tej instytucji.
Popadliście w samozadowolenie, używaliście mocy do seksu, dla pieniędzy?
DZWONI HOMELANDER
Dla lajków?
Przynosicie nam wstyd.
A teraz musicie zasłużyć na swoje miejsce wśród nas.
Udowodnić, że tu pasujecie,
albo zginąć.
Co ty, kurwa, robisz?
Jeden prosty test.
Spróbuję wcisnąć ten przycisk.
Musicie mnie powstrzymać wszelkimi możliwymi środkami.
Lisa Henning.
Na 32. miejscu, oblewasz zajęcia z improwizacji.
Kurwa, Daniel!
Był w mojej głowie, kontrolował mnie.
Pieprzę to.
Może następna grupa bardziej się postara.
On ich zabija! Nie idźcie tam!
Zabija ich, kurwa!
- Co się dzieje? - Godolkin na seminarium.
Każe się wszystkim pozabijać. Kompletnie oszalał.
- Robi selekcję w stadzie. - Co?
Polarity mówił, że Cipher chce zabić słabych supków.
Dlatego zorganizował seminarium.
Po prostu wszystkich wyrżnie, grupa po grupie.
Chyba że pójdziesz ich ocalić.
Jordan,
wiem, że jest szansa…
Zajebiście wielka szansa, że nigdy mi nie wybaczycie,
że was zostawiłam.
- Dwa razy. - Marie, my…
Wybaczamy ci.
Naprawdę?
Ale nie możemy być razem.
Co takiego?
Marie, to się nie uda.
Zawsze kończy się tak samo.
- Nie. - Nie chcemy się na ciebie złościć.
Ale chcielibyśmy się z tobą przyjaźnić.
Jordan, zaczekajcie. Możemy…
Marie!
Widziałaś tego golasa?
- Annabeth, miałaś więcej wizji? - Nic nowego.
Musisz stąd uciekać.
To niebezpieczne.
Całe życie uciekam od tych wizji.
Może źle robiłam, może mam biec w ich stronę.
W stronę czego? Godolkin nie może zrobić z Marie marionetki.
- Słuchajcie! - Hej!
- Szukaliśmy cię. - Mamy pomysł.
Widzisz?
Kontrolowałem ich wszystkich.
Wcześniej nie kontrolowałem więcej niż dwóch naraz.
Jezu. Ale mi się chce pić.
Co ty robisz?
To było fantastyczne.
Ciężka praca.
Nawet trochę przerażająca. Ale ta adrenalina…
Presja.
Thomas, odpowiedz mi.
Uczę się.
Stosuję własne zasady wobec siebie.
Przyspieszam własną ewolucję.
- Dlaczego? - Dla nas.
Gówno prawda.
Nie taki był plan.
Wcale nie gówno prawda. Robię to dla naszej przyszłości.
Gdy będę dość potężny,
będę mógł ją kontrolować.
Moreau? Ale po co?
Cóż…
Jeśli mam dość siły, by kontrolować jedno dziecko z Odessy,
to mogę kontrolować też drugie.
Homelandera.
Nie.
Nie ma powodu.
Jest mnóstwo powodów.
Spójrz na tę szkołę.
Spójrz na te żałosne przykłady rzekomo wyższych istot.
I to nie tylko tutaj, ale wszędzie.
To cały Vought.
A powodem, dla którego tak długo pozostajemy w tyle, jest Homelander.
Zobacz, co sobie robisz.
- Spójrz na swoją rękę. - Czemu delfinojebca
taki jak Deep jest w Siódemce?
Albo ta pokręcona maniaczka broni Petarda?
Homelander jest tak delikatny, tak cholernie słaby,
że nie toleruje żadnej konkurencji.
Musieliśmy przystać na przeciętność
i celebrować gówniane popisy.
Koniec z tym.
Nie. Nasz plan.
Faza druga, pamiętasz? Której Homelander jest ważną częścią.
Wiem…
ale mój plan jest o wiele lepszy.
Nie chcę ryzykować.
Po tym wszystkim, co przeszliśmy, po wszystkich pokonanych przeszkodach,
chcę to zrobić razem.
Z tobą, wszystko.
Nie chcesz tego?
Potrzebujemy muzyki.
Zakończenie nie było zasłużone.
Zabiłeś królową obcych,
co powinno zapobiec wykluciu się jaj,
bo w jej oddechu było dużo amoniaku, który odżywiał worki z jajami.
To było w drugim filmie.
Tak, to znaczy, nie. To ma sens.
Słuchaj, rozumiem.
Producenci gadają, że trzeba
zasiać nasiona do sequela.
Ale moim zdaniem zrobiliście krzywdę fanom.
To po prostu kiepsko opowiedziana historia.
Więc możesz teraz mówić?
Noir, możesz już iść.
Tylko sprawdzałem, co z nim.
Wypierdalaj.
Pewnie.
To był zaszczyt.
Sage, nie musiałaś mnie zamykać.
Słuchaj.
Już mówiłem,
to jedno wielkie nieporozumienie.
- Wiozłem go do szpitala… - Uzdrowiła cię.
Nie…
Nie masz już hemiparezy po prawej stronie
ani drżenia prawej ręki.
To był błąd.
Byłeś silniejszy, gdy byłeś słabszy.
Nikt nie jest potężniejszy od człowieka, który nie ma nic do stracenia.
Kochałeś swoją żonę?
Co takiego?
Rak, prawda? A potem straciłeś syna.
Dlaczego chcesz cierpieć?
Nie będę rozmawiał o synu ani o żonie z tobą.
I tak umrzesz, Polarity.
Tylko nie dzisiaj.
To i tak nie ma znaczenia.
Koniec zawsze jest taki sam.
Vance, gdzie moja następna grupa?
Vance!
Chodźcie, jest miejsce.
Najwyraźniej za bardzo wam pobłażałem.
Musimy zwiększyć presję.
Vance.
Mam jeszcze jednego studenta na seminarium.
Marie, jesteś za wcześnie.
Nie jesteśmy jeszcze gotowi.
Możesz wrócić za godzinę czy dwie?
Jeśli wszystkich wypuścisz,
nie zabiję cię.
To bardzo miła propozycja.
Co myślicie, kochani?
Swoją drogą, rozumiem, dlaczego używasz rąk.
Nie pełnią żadnej funkcji, ale…
uczucie jest zajebiste.
- Jordan, już! - Kurwa!
O Boże!
Boże!
Trzymaj go, Ally!
Harper, dalej!
Udało się?
Mam jego moc.
Kontroluję go. O kuźwa!
Słuchajcie.
Ich też kontroluję?
Tak!
Przestań ich kontrolować.
O kurde, zadziałało.
Musimy ich stąd zabrać.
Mamy 50 sekund, zanim wróci do siebie.
Wszyscy na zewnątrz!
Dalej, wychodzimy.
Uratowaliście mnie.
Idziemy.
Pokonaliśmy cię.
Wszyscy razem.
Nawet ci bezużyteczni.
Dziękuję.
Wiesz, co jest kluczem do ewolucji?
- Presja. - Presja.
Co cię nie zabije, to cię wzmocni.
Marie?
O mój Boże.
To jest to.
To moja wizja.
Uciekaj, Annabeth.
Nie, Annabeth. Zostań.
Puść ją!
Drodzy przyjaciele.
Czas na trudne wybory.
Większość z was to idealne okazy
supersprawnej doskonałości.
Ale jeśli mam być szczera,
ta twoja prekognicja jest absolutnie najgorsza.
Nawet tu nie chodzisz, kochanie.
Ty pieprzony dupku!
Zabijemy cię.
A jedyną rzeczą gorszą od słabości…
jest zdrada.
Wszyscy zdradziliście własny gatunek.
Nie ma dla was miejsca w tej szkole…
Ani w przyszłości.
Marie!
To za Andre.
Dzięki za trening, dupku.
Nadchodzi Vought.
Nie ma czasu. Musisz uciekać.
Vought będzie potrzebował kozła ofiarnego do kolejnej masakry na kampusie.
Nie ma ludzkiego dziekana.
Vought ma was za Starlighterów.
Nie. Słuchajcie.
Próbowałam już uciekać.
Jak my wszyscy. Nigdzie nie uciekniemy.
Widzę, że uczycie się na błędach, ale nie mam czasu na kłótnie.
Wy nie macie czasu.
Musicie mi uwierzyć. Nie możecie tu zostać.
Musicie odejść. Razem. Teraz!
Ale wrócimy?
Nie liczcie na to.
Proszę iść z nami.
Muszę zostać.
To misja samobójcza.
Była…
Wcześniej to była misja samobójcza.
Ale teraz…
Nie wiem, jak mam dalej żyć bez Andre,
ale zrobię to.
Będzie ze mną, póki tu jestem.
Emmo,
musisz mi pozwolić.
Odezwę się.
Obiecuję.
Byłby z pana taki dumny.
- Nie mogę. Moja siostra… - Oczywiście.
Zrób rozpierduchę.
Zatrzymamy się? Muszę się przewietrzyć.
Musimy jechać tą drogą.
Nie wiesz, co mowisz. Siedziałaś w kieszeni.
To było dalej na zachód.
Czy ktoś w ogóle wie, jak skontaktować się ze Stanem Edgarem?
Nie mam pojęcia, ale muszę do łazienki.
- My pójdziemy teraz. - Ja też.
To zajebiście nie fair.
Ty i Sam świetnie się dogadujecie…
Nie.
Nie ma mnie i Sama.
Nie ma mnie ani nikogo.
Na pewno nie chcesz
jechać do Pam?
Godolkin nie żyje.
Nikt cię nie szuka. Możesz wrócić do swojego życia.
Chcesz się mnie pozbyć?
Chcę, żebyś była bezpieczna.
A z nami możesz nie być.
Ze mną.
Zostanę.
Potrzebujecie każdej pary rąk do pomocy.
Od ciebie?
Czyje wizje to jakieś pieprzone brednie?
Ale bezczelność.
To się jeszcze okaże.
Jesteś bohaterką, Marie.
Kurwa, co jest?
Jest tutaj.
O kurde. Starlight.
Woli Annie.
Słyszałam o Godolkinie.
Pieprzona Sage, ujawniła informacje o Odessie i dałam się nabrać.
Gdybyście tego nie załatwili, mielibyśmy przesrane.
Jestem pod wrażeniem.
Wielu z nas jest.
Przydacie się nam.
Do czego?
Dołączycie do ruchu oporu?
Mamy już swój ruch oporu.
Ale spoko, może zrobimy jakąś fuzję.
Jak nas znalazłaś?
Proste przeszukanie.
Pięćset kilometrów kwadratowych wokół uniwerku.
Zajęło jakieś… pół godzinki.
Dobra, cała ta scenka,
takie stanie w kółeczku na otwartej przestrzeni,
to pierwsze, z czym skończycie.
Jesteście teraz buntownikami.
Pokażcie to.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska