W POPRZEDNICH ODCINKACH
Daję wam słowo.
Jeśli pomożecie bronić naszego świata,
Carol Danvers i ja znajdziemy nowy świat dla was.
Chcesz powiedzieć, że milion Skrullów mieszka sobie wśród nas?
Potrzebny jest wódz dysponujący władzą, pełną i nieograniczoną.
Dlatego nominuję Gravika na stanowisko wodza naczelnego.
Pokochałbyś mnie, gdybym się nie zmieniła?
Gdybym została po prostu sobą?
Dzisiaj sam miałeś okazję go załatwić, i jakoś nie skorzystałeś!
Czyje DNA wykradł Gravik?
Tylko kilka próbek.
Ale zabrał je, bo nie mógł znaleźć tego, czego naprawdę szukał.
Czyli konkretnie czego?
Czegoś, co nazywał „Żniwem”.
Proponuję układ.
Daj mi to, czego chcę, a odwołam całą akcję.
I zabierz płyn Lugola.
Reaktor wydziela spore dawki promieniowania.
Od lat nie dzwoniłeś na ten numer.
Wykręciłem go chyba z milion razy.
Po prostu nigdy nie wcisnąłem zielonej słuchawki.
No to mnie pocieszyłeś.
Brzmisz, jakbyś był daleko. Jesteś?
Wystarczająco, żebym widział sens w brnięciu naprzód.
A wiesz może, czy stamtąd wrócisz?
Już nie zawracam głowy.
Jak masz ochotę, to się nigdzie nie śpieszę.
Uważaj na siebie.
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
TAJNA INWAZJA
Panie prezydencie, musimy opracować
stanowczą odpowiedź na ten atak.
Nie zdołaliśmy jeszcze potwierdzić,
że faktycznie stali za nim Rosjanie.
Prezydent Vladimov kategorycznie temu zaprzecza.
„Kategorycznie zaprzecza”.
To znaczy, że musi tak być.
Prezydent Vladimov łże jak pies
i mam na dowód trzydziestu martwych Rusków.
Nie możemy wykluczyć prowokacji.
Czy pani coś brała, pani admirał?
Mówimy tu o otwartym ataku na głowę naszego państwa
ze strony Skrullów do spółki z Ruskimi, którzy udzielili im schronienia.
Zwierzchnik sił zbrojnych USA nadal dochodzi do siebie
po niedawnej próbie zamachu,
i powiedzmy otwarcie: to cud, że w ogóle przeżył.
Więc albo przedstawi pani dowody
na poparcie swojej niedorzecznej teorii,
albo proponowałbym zająć się w końcu wykonywaniem swoich obowiązków:
proszę przedstawić prezydentowi USA
scenariusze zbrojnej odpowiedzi na napaść ze strony Rosji.
Dajmy to na ekran.
Co to jest, pułkowniku?
Transmisja satelitarna w czasie rzeczywistym.
Rosyjskie czołgi zajmują pozycje wzdłuż granicy z Ukrainą i Finlandią.
A zatem, jeśli mogę...
Pozwoliłem sobie przygotować krótki szkic pańskiej odezwy do narodu.
Amerykanie czekają na pańskie oświadczenie.
Potrzebują przywódcy.
Muszą zrozumieć, kto jest za to odpowiedzialny.
A winę ponosi Rosja, na sto procent.
Ma pan dowód przed sobą.
Trzeba działać.
Halo?
- Musisz go stamtąd wyciągnąć. - Kogo?
Prezydenta, ty cholerny cymbale.
Fury jedzie prosto do was.
Fury? Czemu przejmujesz się Furym? Mamy dość ochroniarzy.
Wystrzela ich jak kaczki. Fury'emu odwaliło.
Chce powstrzymać Ritsona od zrzucenia bomb.
Przewieźcie prezydenta, już.
Gdzie zgubiłeś kolegów?
Siedzą pod kluczem.
Pogadamy sobie w cztery oczy.
Skończyły się pigułki? No wielka szkoda.
A tu takie promieniowanie. Może drinka na pocieszenie?
Nie pogardziłbym.
Masz.
Łyknij sobie.
Za ostatni zryw wielkiego Nicka Fury'ego.
Rhodey, co tu się...
Przenosimy pana w bezpieczne miejsce.
Przenosimy prezydenta na górę.
- A co z resztą obstawy? - Czysto!
- Niech zaczną polowanie. - Rozkaz.
Przeczesać piętra, zablokować windy.
Sprawa bezpieczeństwa narodowego.
Pewnie nie sądziłeś, że ostatnie 20 minut na tym świecie
spędzisz, pijąc tutaj ze mną.
Trochę telepie?
Normalne przy takiej dawce promieniowania.
Jak poczujesz drżenie powyżej łokcia,
bliżej serca, dopiero wtedy trzeba się martwić.
- Wyglądam na zmartwionego? - Oczywiście bez leków... będzie gorzej.
Nie mów, że nie masz planu B. Przylecą Avengersi?
A może masz jakąś czapkę niewidkę?
Za bardzo cię pochłaniają przebieranki. Podszywanie się pod innych.
Serio? Nie poznajesz tej skóry?
Ta twarz...
To pierwszy człowiek, jakiego zabiłem.
A wiesz, czemu to zrobiłem?
Zabiłem go, bo ty mi kazałeś.
Niesamowite.
Nawet nie pamiętasz.
Pierwsza misja, na którą mnie wysłałeś.
Wiesz, byłem młody, starałem się.
Zrobiłbym wszystko, żeby zaimponować mojemu idolowi.
Temu, który obiecał nam nowy dom.
Ale ten zabity...
Ten człowiek miał żonę! Żonę i dzieci!
Dobra, może nie był wzorem cnót.
Ale zabiłem go z twojego rozkazu!
Najpierw jego, a potem też setki innych.
I z każdym kolejnym zabójstwem traciłem jakąś cząstkę własnej duszy.
- Jesteś jakiś wyjątkowy? - Nie.
Ale za to jestem jedynym na tyle odważnym, żeby to powiedzieć:
Talos był słaby.
Bite trzydzieści lat musieliśmy się kryć przez jego tchórzostwo.
Zmienił rasę wojowników w bandę żałosnych żebraków.
Mam teraz iść w jego ślady?
Mam być jak Talos i postawić wszystko na ciebie?
Sprzedałeś nas, Fury.
Narażaliśmy się dla ciebie,
a ty porzuciłeś nas bez mrugnięcia okiem.
Dlatego najpierw zamierzam zabić ciebie.
Potem zmiotę z powierzchni Ziemi całą waszą rasę!
A ponieważ chcę mieć pewność, że mnie dobrze zrozumiałeś...
Spójrz mi w oczy. Popatrz na mnie.
Ty jesteś winny.
Wszystkie zamachy, zamieszki,
masakry, pożary
i nadchodząca zagłada rasy ludzkiej... To wszystko twoja wina!
Ludzkość, której tak zawzięcie broniłeś przez całe dorosłe życie,
była skazana na zagładę
od dnia, kiedy odkryłem, że jesteś kłamcą!
Wiesz co, Fury...
Naprawdę, lepiej było dotrzymać słowa!
Masz rację.
Poważnie, zawiodłem was.
Zawiodłem was.
Wiedziałem już po paru latach poszukiwań,
że nie ma szans, żeby znaleźć wam własną planetę.
I że jedynym sposobem, żeby dotrzymać słowa,
jest stworzenie wam domu na Ziemi.
Czemu tego nie zrobiłeś?
Bo znacznie łatwiej jest ocalić życie ośmiu miliardów ludzi,
niż zmienić to, co tak naprawdę myślą i czują.
Nawet dla Nicka Fury'ego?
Nawet dla Nicka Fury'ego.
A potem nadszedł Blip.
Chcesz wiedzieć,
jakie było moje ostatnie uczucie, zanim zmieniłem się w garść pyłu?
No powiedz.
Ulga.
Ulga, że już nie muszę dalej walczyć.
Że wreszcie mogę odpuścić.
- Ale masz rację. - Oczyścić piętro!
Daj mi ten pistolet.
Nie byłem dość odważny.
Agencie Cannon, piętro trzecie.
Zgłoś się. Cannon, słyszysz?
Wiesz, dla kogo wróciłem na Ziemię?
Dla ciebie.
Byłeś najmłodszym Skrullem w mojej ekipie.
Czułem się za ciebie odpowiedzialny.
Agencie Johns! Piętro drugie, kod czwarty!
Powinienem był cię nauczyć, żeby zawsze walczyć do końca.
Jazda.
-Ponieważ zawiodłem ciebie...
i cały twój lud...
postanowiłem, że dam ci to, czego chcesz.
To jest to, co myślę?
DNA Carol Danvers.
A także wszystkie próbki, które zebrałeś ze swoją ekipą.
Żniwo.
W zamian za co?
Chcę, żebyś je wziął, zabrał swoje supermoce
na jakąś inną planetę i unicestwił jakiś inny gatunek,
mam to gdzieś.
Po prostu zostaw Ziemię w spokoju, do cholery, i zrób to natychmiast.
Odwołaj ten nalot i oszczędź swoich.
Fury.
Zdaje się, że promieniowanie wyżarło ci mózg.
- Pilnujcie drzwi. - Tak jest.
Daj broń. Dawaj pistolet, do cholery.
TAJNE
Jest czyste.
Naprawdę chcesz umrzeć.
Dobra, położymy go tutaj.
Nawet nie sprawdzisz za drzwiami? Skrullowie są jak dzieci.
Nie wiem, co chcesz osiągnąć, ale...
Żadnych „ale”. Wracamy na korytarz, raz-dwa.
Co jest?
To ty.
Radziłbym celować nieco bardziej w lewo.
Niech pan go zastrzeli.
Nie skrzywdzę pana. Ale on tak.
Rhodey?
Zabiłeś mi matkę. A potem ojca.
Walisz na oślep. Jesteś słaby.
Jest Skrullem.
A jeśli nie odwoła pan nalotu,
zabije pan człowieka, pod którego się podszywa,
razem z kilkoma najtęższymi umysłami na świecie.
Chwila... Co?
Zbuntowani Skrullowie porwali dziesiątki ważnych osób.
Wśród nich jest pułkownik Rhodes.
On i inni porwani oficjele
przetrzymywani są w kapsułach w podziemiach kompleksu Skrullów.
Pańskie bomby zabiją i ich.
Powiedz mi, że to nieprawda.
Chyba nie wierzy pan w te brednie. Jasne, że to nieprawda.
Proszę mnie posłuchać.
Trzymajmy się planu. Dobrze? Jeden rozkaz, i będzie po problemie.
Tak...
Panie prezydencie, powtarzam...
Pański wróg stoi przed panem.
Jeśli da mu pan jeszcze minutę, on i jego kolesie przejmą Ziemię.
Śpij.
Na litość boską, Ritson, co pan ma do stracenia?
Dobrze mówi. Wystarczy opóźnić nalot.
Jeśli się mylę, zamknie mnie pan w pudle i zrówna Rosję z ziemią.
Jesteś taka jak twój ojciec.
I taka jak oni.
Jezu, niech ktoś mi da telefon.
Pułkownik Rhodes?
Od dawna pan tu jest?
Powoli, pułkowniku. Pomogę panu.
Był pan zakładnikiem przez bardzo długi czas.
Cały świat widział atak terrorystyczny
na moją kolumnę parę dni temu w Anglii.
Wiemy, że terrorystami
są zmiennokształtni kosmici zwani Skrullami.
I dlatego dzisiaj złożyłem do Kongresu, do rozpatrzenia w trybie natychmiastowym,
ustawę, która pozwoli zidentyfikować wrogów kryjących się pod ludzką postacią.
Wiemy, kim jesteście. Wiemy, gdzie was szukać.
I zabijemy was wszystkich bez wyjątku.
Całkiem spoko ten nowy wystrój.
Przepraszam.
Za co?
Że mnie tu nie było.
Umiem zadbać sama o siebie.
W to nigdy nie wątpiłem. Ale przykro mi, że musiałaś.
Kiedy cię tu nie ma, wiem, kim jestem.
Ale kiedy wracasz do mnie,
zaczynam się zastanawiać.
Czy ty się zakochałeś we mnie?
Czy w znajomej, przyjaznej twarzy?
Kocham ciebie, Priscillo.
I przyszedłem cię prosić o jedną, ostatnią szansę.
Dzisiaj wylatuję.
Więc chyba się pożegnamy.
Jeśli będziesz w stanie mi wybaczyć, wiesz, gdzie mnie znaleźć.
Wreszcie się spotykamy.
O ile w bagażniku nie masz całej armii,
radzę wrócić tam, skąd przyszłaś.
Nie mam wrogich zamiarów, G'iah.
Wiem, co potrafisz, a nie mam skłonności samobójczych.
Kim jesteś?
Przyjaciółką waszego przyjaciela. Potrzebujecie przywódcy.
Jak również środków do walki w wojnie, którą wypowiedział wam Ritson.
A ja mogę je zapewnić.
I pewnie oferujesz to z dobrego serca?
Nie bądź niemądra.
Mój ojciec zawarł taki układ. Nie skończyło się to za dobrze.
W takim razie nie powtarzajmy błędów Talosa i Fury'ego.
Nie mieszajmy do tego przyjaźni i miłości.
Ja wykorzystam ciebie, ty wykorzystasz mnie,
dzięki czemu ta planeta będzie bezpieczna dla moich i twoich.
Szczęście, że wyszliśmy z tego żywi.
Też tak myślałem.
Póki nie usłyszałem tej całej nienawistnej gadki.
Wiedzieliśmy, że łatwo nie będzie.
Co to jest, do cholery?
To właśnie dzięki temu stali się naprawdę niebezpieczni.
Pogrążył nas pan jeszcze bardziej.
Takie prezydentury kończą się na jednej kadencji.
Trzeba to zatrzymać natychmiast.
Zanim wściekły motłoch
zlinczuje ostatnich życzliwych nam Skrullów.
Już teraz ci idioci mordują niewinnych ludzi.
Albo sami się pchają na celownik.
Proszę zakończyć tę wojnę.
Daj sobie spokój. Jest tylko jedna droga.
Dawny Nick Fury by to wiedział.
Jeśli naprawdę tak kochasz Skrullów, zabierz ich z mojej planety.
Zaczekajcie chwilę.
Brzmi jak... pokój. Prawda?
Tak. To wszystko, czego chcę.
- Priscilla... - Varra.
Skoro ludzie wiedzą, że jesteśmy tutaj, wolę swoje prawdziwe imię.
No więc, Varra... Dobre wieści z S.Z.A.B.L.I.
Kree mówią, że są gotowi negocjować ze Skrullami.
Kree nagle miłują pokój.
To mi przypomina stary kawał.
Jak Skrullowie nazywają farta?
Pechem.
Przestań! Jest się z czego cieszyć.
- Ale potrzebna mi pomoc. - Moja?
Tak, z tym całym, no wiesz... szczytem pokojowym.
Jesteś najlepszą dyplomatką, jaką spotkałem wśród Skrullów.
Ja nie umiem w te klocki. A ty tak.
- Masz własne sposoby. - Są do niczego.
Razem nam lepiej.
A przynajmniej mnie.
Proszę, leć ze mną.
Pomogę ci jakoś zacząć.
Ale potem muszę wracać.
Cała moja praca jest tutaj, słońce.
I jest ważniejsza niż kiedykolwiek.
Chciałam ci tylko powiedzieć...
że cię kocham.
Taka, jaka jestem.
I niech tak pozostanie.
Napisy: Marcin Bartkiewicz