ROK 1995
Jestem Nick Fury.
Od sześciu lat za biurkiem.
Kombinuję, skąd nadejdzie wróg.
To operacja T.A.R.C.Z.Y.
Nawet przez myśl mi nie przeszło, że spadnie z nieba.
Mówisz, że to coś wyglądało jak Coulson?
Nawet gadało jak on.
Zmiennokształtni.
Nikomu nie można ufać. Nawet naszym.
Jestem tutaj w mojej prawdziwej postaci.
Żadnych podstępów.
Chcę tylko pogadać.
Moi rodacy żyli jak uchodźcy, byli bezdomni.
- Talos! - Soren.
A garstka, która jakimś cudem przetrwała, zostanie wyrżnięta w pień,
Są jeszcze tysiące uchodźców, rozrzuconych po galaktyce.
To dopiero początek.
Nie byliby tutaj bezpieczni.
Muszą mieć własny dom.
ROK 1997
BRIXTON, LONDYN
Varra. Witaj.
Dziękuję, Fury.
Chcę ci kogoś przedstawić.
To jest Gravik.
Gravik.
Jego rodzice zginęli, walcząc do końca z siłami Kree.
On zdołał się wyrwać z okrążenia, sam pilotował statek.
Jest bystry. Zna sztukę przetrwania.
Przyda się nam ktoś taki.
To dzieciak.
Tylko w oczach ludzi.
Pogadaj z nim.
Gravik. Współczuję z powodu rodziców.
Zginęli piękną śmiercią.
Nie wątpię.
Ale nasza praca,
wiesz, jest niebezpieczna.
Nie boję się.
Tak, to widać.
Dziękuję wszystkim za przybycie.
Wiem, że... wiele przeszliście.
Szukaliśmy domu, a znaleźliśmy wojnę.
I nienawiść.
Każdy z nas kogoś stracił.
Niektórzy wszystkich.
Nasz gatunek rozpierzchł się po całej galaktyce,
ale ci z was, którzy odważyli się odbyć podróż na Ziemię,
mieli jeden powód.
Jest nim ten człowiek.
Mam do niego zaufanie.
A wiecie, że niełatwo je zdobyć.
Dziękuję, Talos.
Przyjaciele. Od początku...
Mała poprawka.
Prawie od początku znajomości z Talosem
wierzę, że ludzie i Skrullowie mogą pomóc sobie nawzajem.
Świat stoi w obliczu poważnego zagrożenia.
I liczę na waszą pomoc.
Musielibyście przyjąć nowe tożsamości
i to na dłużej.
Obiecuję wam jedno.
Jeśli zgodzicie się bronić mojego świata,
Carol Danvers i ja znajdziemy nowy świat dla was.
Kto pierwszy złoży przysięgę?
Dziękuję, Soren.
Masz odważną matkę, G'iah.
Jeśli dochowacie przysięgi,
ja dotrzymam słowa.
Co robicie?
Puść mnie.
Jestem Amerykaninem!
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
TAJNA INWAZJA
Słucham?
Szukamy czarnego Amerykanina.
Widziała pani kogoś takiego?
Czarnego Amerykanina?
W pociągu Moskwa - Warszawa?
Łatwiej tu spotkać kosmitę.
Przyjemnej podróży.
Poszli sobie.
Odzywała się G'iah?
Nie. Jeszcze nie.
Odbywałem z matką długie podróże koleją do Detroit.
Wtedy nie podróżowało się tak elegancko.
W Alabamie musieliśmy wsiadać do wagonu dla kolorowych.
Było gorąco, duszno. Toaleta wiecznie zepsuta.
Wagon restauracyjny był tylko dla białych.
Więc braliśmy smażonego kurczaka, chleb, faszerowane jajka i ciasto.
Pół godziny po odjeździe po kurczaku nie było już śladu.
Zbyt ładnie pachniał.
Podróż się dłużyła,
więc graliśmy z mamą w różne gry dla zabicia czasu.
„Powiedz mi coś, czego nie wiem”.
Tę lubiła najbardziej.
Raz powiedziała: „Powiedz mi coś, czego nie wiem o tobie i Suzie”.
Ja i Suzie od jakiegoś czasu bawiliśmy się w doktora
za stodołą starego Jacksona.
Oczywiście nie miałem zamiaru jej o tym mówić.
Zmyśliłem jakąś bzdurę typu
„Ja i Suzie widzieliśmy ropuchę w kropki”.
Mama tylko się uśmiechnęła.
Nieważne, co skłamałem.
Sam fakt, że to zrobiłem,
zdradził jej całą prawdę o mnie i Suzie.
To co, zagramy rundkę?
Zgoda.
Powiedz mi coś, czego nie wiem o zagładzie Skrullos.
Wiesz na ten temat wszystko, Fury.
Gra nazywa się „Powiedz mi coś, czego nie wiem”.
Nie mieliśmy szans z Kree. Walczyliśmy, ile się dało.
Kiedy nie mogliśmy ich już powstrzymać,
milion naszych niedobitków uciekł.
Ciekawe.
Powiedz mi coś, czego nie wiem o Skrullach, którzy uciekli.
Są tutaj.
Którzy?
Wszyscy.
Czekaj.
Chcesz powiedzieć, że wśród nas mieszka milion Skrullów?
Zryło ci tę reptiliańską bańkę?
Wezwałem ich
i stawili się wszyscy oprócz tych, którzy trafili do kolonii cesarza Drogge.
Okłamałeś mnie!
Polowali na nas po całym wszechświecie.
Miałem dwa wyjścia.
Pozwolić, by mój lud został unicestwiony, lub wezwać go tu, na Ziemię.
- Co byś zrobił? - Nie o mnie mowa!
Ale to ty zrobiłeś z nas swoich szpiegów i służących.
Na własnych warunkach.
Gospodarz ustala warunki wizyty.
A co gdy gospodarz zniknie?
Bo zniknąłeś!
I nie sądziłem, że wrócisz, naprawdę.
A nawet kiedy wróciłeś,
nie dało się z tobą rozmawiać o konkretach.
Jakbyś nie stąpał po Ziemi.
„Ciężko mi tutaj. Muszę lecieć na stację kosmiczną”.
Całe lata tam siedziałeś!
Mogłeś się ze mną skontaktować.
Nie zrobiłeś tego, bo nie chciałeś, żebym wiedział.
Mam nadzieję, że z twoją pomocą...
Skrullowie i ludzie mogą żyć w zgodzie tu, na Ziemi.
Ludzie sami ze sobą nie potrafią żyć w zgodzie! Chyba już się połapałeś!
Wojujemy jedni z drugimi, odkąd zeszliśmy z drzewa!
Dla drugiego gatunku brakuje miejsca i tolerancji na tej planecie!
Zresztą w tym przedziale też.
Tutaj wysiadasz.
O matko.
LONDYN
STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI
Elżbieta.
Byłeś przy tym?
Tak.
Jak to się stało?
Szybko.
Nie wciskaj mi kitu jak tamte bydlaki!
Chcę znać prawdę!
Ten tam. Wiesz, co mi powiedział?
Że ojczyzna ma wobec mnie dług wdzięczności.
Ale nie chce mi powiedzieć, gdzie zginęła moja córka.
Najwyraźniej moja ojczyzna nie spłaca długów prawdą.
Zginęła w Moskwie.
Chcieliśmy zapobiec atakowi.
Ktoś zastawił pułapkę.
- Na nią? - Nie, na mnie.
Cios był wymierzony we mnie...
Ale trafił w nią.
Więc to twoja zasługa, że moja córka wraca do domu w trumnie.
Żałuję, że nie zdołałem jej obronić.
Jesteś Nick Fury.
Maria w ciebie wierzyła.
Poszłaby za tobą do bram piekła i z powrotem.
Słuchaj, nie wiem, za co Maria zginęła.
Ale niech jej śmierć nie pójdzie na marne.
Z ostatniej chwili.
Kilka bomb wybuchło podczas uroczystości w Moskwie.
Zginęło co najmniej 2000 cywilów.
Podejrzany w areszcie.
Przywódca internetowej bojówki
Amerykanie przeciw Rosji.
Premier Wielkiej Brytanii potępiła atak.
Sekretarz Generalny NATO oznajmił,
że pakt szybko gromadzi dane na temat ataku.
Pomimo zgodnego potępienia zamachu należy się spodziewać
odwetu ze strony Rosji.
Kreml traktuje zdarzenie
jako wypowiedzenie wojny przez Amerykę.
Wszyscy twierdzą, że bomby to nasza robota.
Nigdy w to nie uwierzę.
Zamach w Moskwie nie jest dziełem Amerykanów.
To z daleka pachnie prowokacją.
Skąd wiedziałeś, że Fury tam będzie?
Nie wiedziałem.
Nie miałem pewności. Tylko nadzieję.
Chciałem zobaczyć, ile z niego zostało.
I?
Leci na oparach. Staruszek.
Zabiłbym go, gdybym chciał.
Ale chcę go ukarać, a nie spełnić jego marzenie.
Wieź mnie na posiedzenie Rady.
Chcę zobaczyć ich twarze, póki Moskwa płonie.
Zaczekaj.
Nic z tego.
Gravik.
Jeśli nie wyjdę za godzinę,
strzel mu w głowę.
Witam szanowną Radę.
Ktoś tu nie dostał notatki o obowiązującym stroju.
Nie dostałem nawet zaproszenia, panie sekretarzu generalny.
Ale to pewnie tylko przeoczenie.
Pani premier.
Witaj, Shirley.
W imieniu całej grupy pozwolę sobie wyrazić radość z twojego przybycia.
Siadaj, proszę.
Jak widzę,
przejęliście stroje ludzi, pijecie ich wino,
gracie w ich gierki, używacie ich sztućców.
Lepiej być człowiekiem niż jego psem.
Lubię psy.
A nawet je wolę.
Nie są hipokrytami. Nie kłamią.
Nie zamykają się nawzajem w klatkach.
Nie znają prostytucji ani trucizny.
Nie wychodzą z siebie, by zniszczyć własne środowisko.
Dziecinna wizja dziejów człowieka.
Innej nie ma.
Skończyłeś?
Przejdźmy może do meritum.
Rozsądna sugestia, siostro.
Akty terroru w miastach na całym świecie,
przede wszystkim w Moskwie,
podkopują równowagę, o której zachowanie walczy Rada.
Celem dzisiejszego spotkania jest ustalenie, czy i jak ukarać
osobę, która wystawiła nas wszystkich na szwank.
Zamordowałeś ponad 2000 niewinnych ludzi.
Dzieci.
Ale wygląda na to, że nie masz wyrzutów sumienia.
Jakim prawem wypowiadasz posłuszeństwo radzie?
Jakim prawem?
Fury dał nam słowo.
Byliśmy przy tym, sami słyszeliśmy.
„Jeśli dochowacie obietnicy, ja dotrzymam słowa”.
Ale nic z tego.
Nie. Fury nas opuścił.
Ludzie nas porzucili.
Obiecuję.
Ziemia będzie naszym domem.
Bo ja ją zdobędę.
Myślę, że to wojna.
Myślę, że to wojna!
I w przeciwieństwie do ostatniej wojny, w której wszyscy walczyliśmy,
nie przegram.
Ludzkość sama wydała na siebie wyrok.
Na długo przed naszym przybyciem skazali się na samozagładę.
Więc każdego, kto wzdryga się na myśl o niewinnych ofiarach,
zapewniam, że tylko przyspieszamy to, co nieuniknione.
A jeśli Avengersi powrócą?
Sądzisz, że o tym nie pomyślałem?
Zaufajcie mi.
A obiecuję, że odpłacę wam za lojalność.
Cóż, pani premier...
Musimy skrócić nasz łańcuch dowodzenia.
Demokracja jest dobra w czasie pokoju, ale wojna
wymaga jednego dowódcy, dysponującego pełnią władzy.
Mój Boże!
Dlatego nominuję Gravika na stanowisko generała Skrullów.
Zdrajczyni!
Ukartowaliście to razem!
Usiądź, Sergio. Nie skończyłam.
Nie wiesz, z kim rozmawiasz? Jestem szefem NATO.
Mogę zmobilizować milion żołnierzy...
Mam go usunąć, madame?
Myślę, że nie będzie już bruździł.
Ci, którzy są za kandydaturą Gravika na stanowisko generała,
złożą pokłon.
Obawiam się, że zapomnieliście o naszej historii.
Nie zostaliśmy bezdomnymi uchodźcami, bo unikaliśmy wojny.
Zostaliśmy uchodźcami, bo chcieliśmy jej za bardzo.
Nie popieram waszego zamachu stanu.
Nie poprę waszej wojny.
Nie złożę pokłonu.
Gdybym miał setkę takich jak ty, podbiłbym wszechświat.
Idź w pokoju, siostro. Nic ci nie grozi.
- Shirley. - To jest Gravik.
Rada właśnie wybrała go na generała.
Ma kontrolę nad naszym ludem i naszą przyszłością.
Jeśli coś mogę zrobić...
Zorganizuj mi spotkanie z Gravikiem. Miejsce publiczne.
Talos, on cię zabije.
Fajnie, że we mnie wierzysz.
Nie rozumiesz. Gravik się zmienił.
Ja też. Soren nie żyje.
Wiem.
Trzymaj nerwy na wodzy, inaczej nie ujdziesz z życiem.
Shirley, ustaw spotkanie.
Powiedz, że chcę porozmawiać o córce.
Dziękuję.
Bez was by się nie udało.
Nie masz.
Żniwa nie było.
Więc wracamy do resztek.
Nasza pula DNA pozostaje bardzo ograniczona.
Roześlę ludzi.
Wierzyłam, że ten etap się zakończył.
Ja też.
Gravik podał szereg lokalizacji Żniwa, ale w żadnej go nie było.
Nasz wódz nie zawsze ma rację.
Może źle usłyszałam.
Mogę coś dla pani zrobić, doktor Dalton?
Tak. Możesz wyjść.
Dowodem tego, jak poważnie Unia podchodzi do pogłosek
o zaangażowaniu Ameryki w zamach moskiewski,
jest żądanie 27 krajów członkowskich oraz Anglii
złożenia przez Waszyngton wyjaśnień
na szczycie nadzwyczajnym w Londynie.
Pułkowniku?
Pułkowniku Rhodes?
Zaprzecza pan, że dwoje waszych obywateli,
pan Nicholas Fury i panna Maria Hill,
byli obecni w Moskwie na miejscu zamachów?
Wiemy, iż twierdzi się, że pan Fury i panna Hill
udali się do Moskwy.
Nawet jeśli tak, to udali się tam jako osoby prywatne, więc...
Czy te zdjęcia wystarczą jako potwierdzenie, pułkowniku Rhodes?
Proszę wybaczyć,
nie mogę brać za dobrą monetę dowodów przedstawionych przez Rosjan.
Chętnie jednak zlecę
ich analizę naszym specjalistom w Langley.
Jak wyjaśni pan obecność Fury'ego w Moskwie?
Rzekomą obecność, proszę pani.
Jeśli Słowacja będzie dalej robić miny,
założę skafander i zrównam ją z ziemią.
W jakiej roli pan tu przebywa?
Nie jest pan głową państwa.
Prezydent Ritson wie chyba, jakie obawy
u jego europejskich partnerów budzi ta kryzysowa sytuacja.
Przebywam tu w ramach gestu dobrej woli.
Prezydent Ritson jest dość zajęty
kierowaniem największym państwem świata i jego siłami zbrojnymi.
Nie stawia się na żądanie.
Ani Francji, ani Włoch, ani Wielkiej Brytanii.
Oczywiście jesteśmy zatroskani całą tą historią,
ale do czasu przedstawienia choćby cienia dowodu
naszego w niej udziału,
na nic poza troską liczyć państwo nie mogą.
Jasne?
- Rhodes. -Ładny garnitur. Armani?
Brioni.
Fury.
Drogie wdzianko jak na państwową pensję.
Moje drugie wdzianko jest z tytanu,
więc w sumie to spora oszczędność.
Musimy się spotkać. Jak najszybciej.
Fajnie. Jak tylko skończę sprzątać
globalne szambo, jakie wczoraj rozlałeś,
skoczymy razem na drinka. Pasuje?
Robisz wrażenie spiętego. Chorwacja podskakuje?
Słowacja.
Zrównaj z ziemią.
Burner's Tavern, o trzynastej.
Proszę, nie wywołaj w międzyczasie wojny atomowej.
Spodziewać się trucizny?
Spodziewaj się, że resztę życia spędzisz
w syberyjskim domu opieki.
Niech cię nie zwiedzie mój luz.
Tylko tyle brakuje, żebym wydał się Rosjanom.
Zapomniałeś o randze, pułkowniku Rhodes?
To nie jest dobry moment na sprawdzanie,
kto ma dłuższy tytuł, Fury.
Uwierz, jestem twoim ostatnim przyjacielem.
Ruscy serio chcą zwalić to na mnie?
Jesteś na nagraniach.
Chciałem zapobiec temu atakowi.
Swoją drogą, świetna robota. Jak dotąd 2000 zabitych.
Pod gruzami pewnie trzy razy tyle.
Nie tylko wywołałeś III wojnę światową,
ale także pchnąłeś naszych sojuszników w objęcia Rosji.
Jak dobrze znasz swoją ochronę?
Zasłaniają mnie, kiedy ktoś strzela.
Co to znaczy, jak dobrze ich znam?
A jak ci powiem, że wszyscy są szpiegami?
Czyimi, Rosjan?
Nie chodzi o kraj.
Globalny gracz, ponad granicami.
- HYDRA? - Tak.
Tak, gdyby HYDRA była ekipą kosmitów, którzy mogą się wcielić w twojego tatę.
Od jak dawna o nich wiesz?
Około 15 lat temu
zaproszono mnie na ściśle tajną prezentację.
Na temat zmiennokształtnych kosmitów,
których statki rozbiły się na Ziemi.
Pentagon niepokoił się,
że mogą spróbować inwazji od wewnątrz.
Ta inwazja już trwa. Wydarzyła się.
To jest... To niemożliwe.
Też tak myślałem, ale to prawda.
Najśmieszniejsze jest to,
że nawet nie umiemy rozpoznać tych, którzy nas najechali.
Moskwa to dopiero początek.
Wezwać naszych przyjaciół?
Nie, nie możemy działać pochopnie.
Napuścimy ich na Skrullów
i zanim się obejrzymy,
zostaną zduplikowani i zamienieni w terrorystów.
Fury, to nie jest...
To moja wojna, Rhodey.
Musisz mnie poprzeć.
Ja... nie mogę.
U nas nie ma „nie mogę”.
Jest tylko to, co chcesz i czego nie chcesz zrobić.
Masz rację. Powiem inaczej: nie zrobię tego.
Cały swój kapitał polityczny wydałem
na wydostanie zwłok Marii Hill od Rosjan.
Rozmawiamy teraz o polityce?
Jestem tu jako wysłannik rządu USA.
To polityczna robota.
Pamiętam, jak robotą była ochrona planety.
Chronimy planetę, chroniąc nasze interesy.
A pamiętasz, kto cię do tego interesu dopuścił?
Czyli nagle mam u ciebie dług?
Obaj jesteśmy sobie dłużni.
Goście, którzy wyglądają jak my, nie awansują dzięki znajomościom taty.
Każda odrobina władzy, którą wyrwaliśmy z gardła
przeciętniakom typu Alexander Pierce, jest okupiona krwią.
Więc niech ta władza się przyda. Pomóż koledze.
Samochód czeka, pułkowniku.
Powie, jak będzie chciał jechać.
Auto jest dla ciebie, Fury.
Wyprowadzą cię, a potem pojedziesz na lotnisko.
Nie wiedziałem, że mam takie plany.
Zrobiłem je w twoim imieniu.
Nie słyszałeś, co ci mówiłem?
Owszem. Świat jest zagrożony.
Wróg jest milion razy groźniejszy niż HYDRA,
ale tylko ty możesz go pokonać.
Sam.
I chcesz, żeby moja władza przydała się koledze w potrzebie.
Powinieneś wiedzieć,
że nie po to wyrwaliśmy władzę przeciętniakom, co nie wyglądają jak my,
by natychmiast oddać ją przeciętniakom, którzy tak wyglądają.
Zdobyliśmy ją, by rządzić bez kompromisów,
nieubłaganie.
By móc usiąść z człowiekiem, którego bardzo podziwiamy,
z którym dzielimy całą zawodową, osobistą i rasową historię,
i powiedzieć mu wprost, że został zwolniony.
O to właśnie chodzi w tej chwili, Nick.
Oni...
Wysłali ciebie, żebyś zwolnił mnie?
Nie wysłali. Zgłosiłem się na ochotnika.
I szczerze mówiąc, biorąc pod uwagę ten bajzel w Moskwie,
w którym zginęła jedna z naszych najlepszych agentek,
zasłużyłeś na kopa, kolego.
Idziemy.
Naprawdę myślałeś,
że jak zabierzesz mi fuchę, przestanę być sobą?
Ostrożnie, Fury.
Nie dziw, że tracisz władzę.
Jestem Nick Fury.
Nawet jak tracę władzę, to rządzę.
Drzwi były zamknięte.
A teraz są otwarte,
co ci to mówi o mnie i drzwiach?
Kim jesteś?
Kimś ważniejszym niż ty. Gdzie on jest?
Dziękuję.
Nic nie powie.
Gdzie macie punkt spotkań?
- Mów! - Matka cię nie ostrzegała,
żebyś tyle nie walił, bo ci włosy na ręce wyrosną?
Co tu robisz?
Przejmuję śledztwo.
Naturalnie.
Bezzwłocznie.
Do widzenia.
Próbowałem wszystkiego i nie powiedział słowa.
Myślisz, że zmusisz go do mówienia?
Mnie nikt się nie oprze.
Póki pamiętam, gdzie jest właz ewakuacyjny?
Czemu pytasz?
Z ciekawości.
Wspaniale. Żegnam.
Co się gapisz?
Nareszcie sami. Jak wolisz, po dobroci czy jak zwykle?
Rozerwę te łańcuchy.
A potem rozerwę cię na strzępy.
Czyli jak zwykle.
Skoro to ustaliliśmy, czas się zabawić.
WYSZUKIWANIE DALTON, ROSA
LICENCJA PRZEDAWNIONA, DR. DALTON, ROSA
Co tutaj robisz?
Sprawdzam postępy nowego rekruta.
Niedługo będzie można dać mu twarz.
Jest lojalny.
Lojalny.
Pamiętam, jak się u mnie stawiłaś, G'iah.
Córka zhańbionego generała.
Pomyślałem, jaki tchórz zleca córce coś, czego sam się nie podjął?
Ale zrozumiałem, że po prostu brak mu ikry.
Nasz agent zlokalizował Brogana.
Chodź.
Szkoda czasu. Nic nie powiem.
No, cóż za odwaga,
ale każdy zaczyna mówić, kiedy podgrzać mu krew do 160 stopni.
Imperatyw biochemiczny.
Mądrzy zaczynają mówić wcześniej.
Jesteś mądry?
Mam wątpliwości.
Jazda, wbijaj. Nic mnie to nie obchodzi.
Mów, gdzie znajduje się baza Gravika.
Przysięgam, że nic nie wiem. Proszę!
Przykro mi, słoneczko, ale nic to za mało.
Muszę wiedzieć, gdzie jest Gravik. I gdzie będzie.
Nie wiem, przysięgam. Gravik trzyma wszystko w tajemnicy.
Może jakaś się wydała?
Buduje maszynę.
Jaką maszynę?
Żebyśmy byli silniejsi.
Czekaj w samochodzie. Nie wyłączaj silnika.
Kto wam pomaga?
Nie rozumiem.
Kto kieruje badaniami?
Jakieś małżeństwo.
Nazwisko?
Nie mogę. Gravik mnie zabije.
Przykro mi, jeśli nie podasz nazwiska,
Gravik nie będzie miał okazji cię zabić.
Proszę.
Dalton.
Nazywają się Dalton.
Widzisz, nic trudnego.
Pieprzyć to. Idź po kiełbasę.
To chyba po ciebie.
Sprawdzę, co się dzieje z drugiej strony.
Idę z tobą.
Nie. Zostań. Mogą wyprowadzić Brogana.
Fakt.
Masz łeb, G'iah.
Wieczór jak z Dostojewskiego.
Trzymam cię.
Będzie dobrze.
Mam go. Chodźmy.
Co im powiedziałeś?
Nic, same kłamstwa.
Nic?
Same kłamstwa?
Tak, przysięgam.
Do samochodu.
Jedź dalej.
Jak do nas trafili?
Zatrzymaj.
Jesteśmy w domu, Pagon?
Już prawie.
Nie zapomniałeś o czymś?
Lepiej?
Prawie.
Napisy: Kuba Wecsile