Ethan.
Ależ się prezentujesz. Mój chodzący ideał.
- To cadillac wśród pianek. - Dzięki, mamo.
Podrosłeś ze dwa albo trzy centymetry. Mój duży synek.
- Ale nie biały. - Nie? Mów dalej.
Zazwyczaj policja je częściej zatrzymuje. Nie wiem dlaczego.
- Chunky. - Cześć.
Zaprosiłam cię na Święto Dziękczynienia. Nie gadajcie o pracy, bo zwariuję.
Z jaką prędkością?
To pierścienie na serwetki mojej babci.
- Pomóż mi. - Prawie gotowe.
Mamo.
Jeśli nadal nie nasiąknął, zabiję go ponownie.
Bez obaw.
Wyglądasz zajebiście.
Flirtujesz ze mną.
Pokusa jest zbyt silna. Mogę?
Po prostu trzeba srogo zapierdalać przy zwykłym kawałku mięcha.
Trzymaj, Denny. I smaruj.
- Co to? - Zaraz wracam. Zajrzę na basen do Sheili.
- Co mam z tym robić? - Smaruj i polewaj.
Lej sos i tyle. Kurwa, muszę robić wszystko sama?
- Cześć! - No cześć!
Nalejcie sobie drinka przy barze.
Stół wygląda przepięknie.
Niesamowite. A to jest nowe.
Coś wspaniałego, Peg.
Serio ogarnęłaś to zdjęcie?
- Chcę mieć kopię. - Dobrze.
- Załatw mi ją. - O nie!
- No weź! - Tak jest!
- Kurwa. - Wynieśli już kogoś na noszach?
Widzieliście może pierścienie na serwetki po babci?
- Są piękne. - Widzisz, Stewie?
- Tak, są cudne, Peg. - O nie! Dzieci, nie podtapiajcie się.
Kto się utopi, ten będzie mieć ze mną do czynienia.
No dobra. Łapcie pływające jabłka ustami! To bezpieczna gra.
Ethan, poczekaj na Denny’ego, żeby ci pomógł.
- Denny! - Peggy, przepiękny dom.
- Się wie. Nie było innej opcji. - Mówiłam, że to lokalna atrakcja.
Kurwa, gdzie on jest? Denny!
DEA! Mamy nakaz przeszukania! Natychmiast nas wpuśćcie!
Niebieski pies!
- Peg, główna toaleta. - Mamo!
Chunky, filtr basenowy. Szybko!
Pamiętajcie o mamie! Szybko!
- Davey! Ruchy! - Wychodźcie z basenu!
- Dalej! - Bez paniki!
- Weź psa. - Pora się wysuszyć, skarbie.
- Wychodźcie. - Rany boskie, szybciej!
Wychodzimy. Trzymaj ręcznik.
- Ostrożnie! - Davey, bierz ręcznik.
Wyważam!
DEA! Mamy nakaz! Wkraczamy!
Błagałam, żebyś kupił jakiś tajny magazyn!
Odwiedził mnie synek. Zepsułeś te święta, Denny.
To wina hydrauliki.
Kurwa, za dużo tego!
Mamo!
Zajebistego Dziękczynienia życzę.
To był ostatni raz.
- Cholera jasna. - Wiem. Oj wiem.
Mamo!
PUSTYNIA WYSOKICH LOTÓW
DZIESIĘĆ LAT PÓŹNIEJ
Wiem, że chcesz focię. Uśmiech.
Sklep z pamiątkami czeka!
Mamy koszulki i ręczniki z panoramą Pioneertown.
Nie uwierzysz, że to ja, gdy mnie w tym zobaczysz.
Nie spoileruję, ale może ktoś będzie latał.
I strzelał.
…w butach.
Peggy, komórka.
Pomagam dotrzeć tu bratu i siostrze. Wpadają dzisiaj.
Wiem, ale na Dzikim Zachodzie nie ma komórek.
Kurwa, w końcu odrobina prywatności.
Jak tam hotel? Fajny, co nie?
Pomieszkiwałam tam z mamą po przeprowadzce z Nowego Jorku.
I ta wanna w podłodze!
Aby nakarmić rodziny,
kobiety na Dzikim Zachodzie wędziły, robiły przetwory i oczywiście piekły.
Wiedziały, jak sprawdzić, czy palenisko jest gotowe.
Po włożeniu ręki liczyło się do dziesięciu.
- Jeśli się udawało, nie było gotowe. - Nie było gotowe.
Policzymy razem?
Gotowi? O cholera, Tammy!
Kurwa jebana mać! Ja pierdolę, mam już tego dosyć.
Cholera jasna!
O cholera. Zobaczymy się po występie. Muszę kończyć.
Co zrobił tym razem? Nie wysłał alimentów?
Uderzył Briana.
Wrócił wczoraj z limem. Nie mógł dziś pójść do szkoły.
O nie. Idziemy z tym do sądu. Załatwimy ci pełną opiekę.
Nie mam na prawnika.
A ten głupi prywatny detektyw nawet do mnie nie oddzwania.
Dałam mu 300 dolców na haki na Billy’ego, a teraz nie mogę zapłacić czynszu.
Ja pierdolę!
Udowodnię, że to przestępca. Zero problemu.
Co to za pieprzony Columbo?
Bruce Harvey. Prywatny detektyw.
Jeannie, co to było, do chuja? Jestem tam sama. Wracasz?
- Morda, Tammy. - Poparzyłam się. Na razie tam wracaj.
Nie potrzebuję tej pracy. Mam dzianego narzeczonego.
Serio. Widzicie?
Bardzo ładny, Tammy.
Prezent od GB.
I dwa kolejne w drodze, jeśli czaicie bazę.
- GB to jakiś jubiler? - Guru Bob. Mój chłopak.
Podobno diamenty są wieczne, co nie?
Kamienie księżycowe też? Bo to masz na palcu.
- Nie sądzę. GB zna się na biżuterii. - Spoko.
Wie o wszystkim.
A wie, że głupio przedstawiać się jako „Guru”?
Ludzie tak go nazywają! Jest bardzo sławny.
Bywał w wiadomościach.
- Bob i Barb o 17. - Kanał 18.
Wszystko jest głupie.
Ten od „wszystko jest głupie”? Przecież mu odbiło, co nie?
Wręcz przeciwnie. Chciał nadać swojemu życiu większy sens.
Zrób nam prezent i ogarnij palenisko.
A skoro o prezentach mowa, to gratuluję pierścionka.
Jest prawdziwy, a już niebawem wyrwę się z tej dziury!
- Idź już. - Ludzie czekają na chleb.
Muszę zajmować się głupią piekarnią.
A ja muszę iść po drugi strój.
Zaklep mi miejsce na kankana. Przyjechało moje rodzeństwo.
Lubię jodłować Robię to cały czas
Lubię jodłować Ta muzyka niesie każdego z nas
Gdy zacznę jodłować
- O nie. - Jodłować będę wam
Powiedziała, że ktoś będzie czekał przy barze?
Chyba tak. Co za dziura.
Stewart i Dianne?
- Tak. - Chodźcie.
To najlepszy stolik do oglądania występu.
- Dziękuję. - Dojrzycie jej piękne niebieskie oczy.
Wszyscy uwielbiamy Peggy.
Taka kobitka to prawdziwy skarb.
Dzięki. Miło to słyszeć.
Dziś polecamy mostek.
Otrzymujecie też dziesięć procent zniżki dla rodziny.
To bardzo miłe. Dziękujemy.
Nie oferujemy ich zazwyczaj dla dań dnia, ale za bardzo kochamy Peggy.
Rzuciłam mięso, ale dla mostku mogę zrobić wyjątek.
Rzuciłem mięso, wchodząc tutaj.
Doprawdy?
Dawaj, łachudro!
Dawaj!
Ty sukin… Co to ma być?
Ludziska!
Cześć!
Trzymaj!
Dobra, koniec z tym…
Cześć!
Załatw to za mnie!
Ty gadzino!
Trójka.
KONIECZNIE SPRÓBUJ NASZEGO MOSTKU
Nadal go zamówisz?
Proszę, moja droga.
- Dziękuję, Roger. - Niesamowite.
Już zabieram.
Też nie przepadam za pomidorami.
Przepiękne kolczyki.
Mam prawie identyczne, tylko twoje są prawdziwe.
Znowu działamy razem, ekipo?
Zaczniemy jutro od ławki mamy.
Umieścimy ją w jej ulubionym miejscu.
Będzie mogła wiecznie spoglądać na te widoki.
Nie możesz ot tak zamontować ławki na państwowej ziemi, Peg.
Szkoda, że nie zabrałaś dzieci. Muszą tu wkrótce wpaść.
Będziemy się bawić!
Tak jak podczas nalotu DEA, kiedy agenci je przeszukali?
- Nie wracajmy do tego. - To było lata temu.
- I tak nie wpadną, bo nadal mają traumę. - Zobaczymy, dobrze? Może się uda.
- Dolewka mrożonej herbatki? - Ja podziękuję.
To mój brat, a to moja piękna siostra. Naprawdę nimi jesteśmy.
- Naprawdę? - Tak.
Dorastanie z Peggy musiało być niezłą frajdą.
Jeszcze jak.
Mówiliście jej „Margaret”, czy już wtedy Peggy?
- Już wtedy Peggy. - Tak.
- Tylko Peggy. - Ewentualnie „Żarłaczka”.
O rety.
Aż taką żarłaczką nie byłam.
No dobrze.
Peggy.
Jakie masz plany?
To znaczy?
Co chcesz robić dalej?
- W związku z czym? - Serio?
Wspieraliśmy cię, gdy mieszkała tu z tobą mama,
bo się nią zajmowałaś, ale już nie musisz.
Potrzebujesz pracy.
Przecież ją mam. Rozejrzyjcie się tylko.
No cóż…
I więcej szacunku. Dzielimy się tu napiwkami.
Pracujesz jako fikcyjna barmanka.
Odgrywam to. Na tym polega moja praca.
Mogłabyś odgrywać bycie stenografką albo coś w ten deseń?
Że co?
Mam kartotekę. To najlepsze, co mogę ogarnąć.
Dawaj.
Nie, ty o tym…
- O Boże. - Ty miałaś z nią pogadać.
- Dianne ma wieści. - Spotkaliśmy się z agentem nieruchomości.
- Boże. - Nie udźwigniesz hipoteki.
- Czyli co? - Sprzedajmy dom.
- Dom mamy? Nie ma mowy. - Proszę.
Dlatego tu przyjechaliście? By mnie eksmitować?
Nie możemy ciągle za niego płacić.
Dlatego wyrzucicie mnie na bruk?
- Nie. - Nic z tych rzeczy.
Ale przemyślmy to pod kątem praktycznym.
- Ustalmy jakiś plan. - Właśnie.
Jeszcze dałam wam rodzinną zniżkę.
Dziś znów bez mamy?
Zgadza się.
Przekaż jej, że spróbowałam tej mrożonej zupy warzywnej.
- Polecała z groszkiem łuskanym. - W porządku.
Była o dziwo bardzo dobra.
Peggy, wiesz, że tu nie wolno palić.
Nie odpaliłam go. Przecież mówiłam ci, że rzuciłam.
Zaraz będziesz tu tylko raz w tygodniu. Dobra robota.
No, byłoby fajnie.
Nie chodzi o ciebie, tylko o to oświetlenie.
Słaba ściema.
- Co? - Nie przyszedłeś na leczenie bólu.
Przyszedłem.
Metadon rzuca się dziesięciokrotnie trudniej niż herę.
No dobrze. Działamy.
Nic o mnie nie wiesz.
Wiem wiele.
Jesteś ćpunem.
Uzależnisz się od obu tych rzeczy i umrzesz.
Pozdrów ode mnie mamę.
Zmarła.
Trzy tygodnie temu.
Polecam ziemniaczaną. Uwielbiała ją.
Przepraszam. Wszystko w porządku?
Moja mamusia nie żyje.
W mordę.
Strasznie mi przykro, siostro.
Chcesz coś kupić? Mam oksykodon.
Nie! Kurwa. Opychasz to tutaj?
Niczego nie chcę!
Leczę się metadonem. Wstydź się.
Mendo jebana.
Ale… daj mi swój numer. Tak na wszelki wypadek.
Nie! Kurwa. Nie podawaj mi go.
Pierdol się!
- Carol. - Cześć, Peggy.
- Słyszysz to? - Czekaj. Peggy?
- Nie mam na to czasu. Możesz… - Wiem, że Wagner był nazistą, no ale…
- Zaczęło się. - …tworzył muzykę z innych wymiarów.
- I tam teraz jest mama. - Śledzi mnie agent federalny.
Aresztuje mnie. Posłuchaj.
Jaki znowu agent?
- Zwolnij. - …żółtej czapce.
Gdzie jesteś?
W żółtej czapce?
Cholera. Przepraszam. Nowe leki.
Carol!
Carol, otwórz. To ja.
Cześć. Jesteś cała?
Widziałaś go? Tego typa w żółtej czapce?
Tak. To żaden agent.
To hydraulik.
I wcina wegańskie jogurty.
KUP 10, ODBIERZ 1 ZA DARMO
Następny mamy za friko.
Byłam pewna, że mnie śledzi.
Czasami tak bywa.
Życie uciekiniera nie zawsze usłane jest różami.
Chodź. Ty stawiasz.
Moment. Wyrzucają cię z domu?
Dlatego wpadli na występ?
Jakim cudem są twoją rodziną?
Nie dadzą ci paru minut na żałobę?
Nie ma takiej opcji. Chcieliby, bym już zasuwała w korpo.
Myślą tylko o pieprzonej hipotece.
I tak nie pomagaliby ci wiecznie. Musisz ogarnąć sobie własne źródełko.
- Coś mogłoby się trafić. - Sama musisz o to zadbać.
Czego chce? Podwózki do monopolowego?
- Przypadkowy telefon. To tylko dziecko. - Które wymyka się oknem.
Kradnie ci wino. Zawija samochód.
- Jest wkurzona. - Zostawiła ją matka. Też mi coś.
Jej ojcu lepiej jest z tobą.
Powinna całować cię w tyłek.
Przestań. Ethan nigdy nie szalał, gdy byłaś nieobecna?
Nie porzuciłam syna.
- Walczyłam o opiekę. - Wiem.
Wiem. Nie sugerowałam tego.
- Źle to ujęłam. - Kurwa, to coś zupełnie innego.
Wiem. I przepraszam.
…w High Desert?
- Możesz zgłośnić? - …licencję z Mustang College.
PRYWATNY DETEKTYW
Ludzkie dramaty, które trafiają na antenę…
To prywatny detektyw, który naciągnął Jeannie.
Mustang College oferuje karierę w świecie kryminalistyki, antyterroryzmu…
Nie cierpię tych zjebów. Mogłabym to robić.
Możesz sprawdzać historię danej osoby.
Robię to we śnie.
Ten to dopiero sobie znalazł źródełko mamony.
Stań się taki ja jak ja: Bruce Harvey, prywatny detektyw.
Tak.
No cóż…
DLA BRUCE’A
SIŁY SPECJALNE USA
eBay podjął decyzję. Pozamiatane. Radzę przeczytać umowę nabycia.
Dobra, posłuchaj.
Właśnie dostałem nową pompę CPAP.
Używana tylko dwa razy. Stan idealny. Jeszcze jej nie wystawiłem.
Mogę ci ją sprzedać za 700.
No to 680?
Co? Za 250?
No to mam inny pomysł.
Pierdol się!
Ktoś tu się wkurzył.
Kim niby jesteś?
Prawdziwą prywatną detektywką. Co tu się wyrabia?
To jakiś striptiz na urodziny? Bo wolę policjantki.
Wisisz mojej znajomej Jeannie 300 dolców.
Przyjmę je w gotówce.
Pracuję nad tym nieoficjalnie, księżniczko.
Nie sądzę.
Dawaj te trzy stówy dla Jeannie.
Inaczej idziemy do sądu i poczytasz o sobie na Yelpie.
Jebać Yelpa. Mają u mnie jedną gwiazdkę.
Dokąd to?
Masz nadal licencję? Bo powątpiewam, patrząc na ten burdel.
No, rozgość się. Postanowiłaś tu zamieszkać?
Oddam jej pieniądze. Dobrze?
Rozumiem, jeśli jesteś w dołku. Zdarza się.
Ale biorąc kasę od kobiety, należy się wywiązać.
- Skąd wiedziałaś, że tyle słodzę? - Z twoich śmieci.
Trzy puste kubki i 15 słodzików. Wydedukowałam to jak rasowy detektyw.
Gdy to załatwimy, może nawiążę z tobą współpracę.
- Nie szukam pracowników. - Bo jesteś spłukany.
Masz jedno biuro z dziurami w ścianach i drugie ze starymi gratami z eBaya.
Wyczuwam tu wewnętrzny konflikt, lęk przed porzuceniem i obawę o kasę.
Wpłynęło to na twoją dietę.
Mam teraz mały przestój, ale to tymczasowe.
A byłbyś zainteresowany współpracą, gdybym nałowiła ci klientów?
Pewnie.
Super. A w międzyczasie wyskakuj z kasy dla Jeannie.
W gotówce lub towarze.
Bierz, co chcesz.
Dasz wiarę?
Nie jest to jeszcze dograne, ale zapowiada się nieźle.
Kto by pomyślał, że w takim wieku wejdę w tak prestiżową branżę?
Jestem jak Mary Tyler Moore na metadonie.
- Po prostu nie widzę tego jako… - Stewie.
Co tam robisz? Małe zakupy?
Usiądź z nami.
Aby być prywatnym detektywem, trzeba mieć licencję, tak?
Gdy mnie zatrudni, będę jego stażystką.
- No tak. - Nadal tego nie zrobił.
Ale zrobi, bo jest mną zachwycony.
To na razie myślenie życzeniowe, a nie realna kasa.
Przykro mi, Peggy.
Widzę, że się podjarałaś, ale wygląda to na kolejne szaleństwo między odwykami.
A co z prawdziwą pracą?
Pokaż, że pomagasz sobie, a może my pomożemy tobie.
Pomagam sobie.
Ktoś tu nie ma w dupie tego, że zeszłam do dwóch miligramów dziennie?
A brałam 60. Kurwa, wiecie, jakie to trudne?
- Zajebiście trudne! - Peggy.
- Nie mogę dłużej w to brnąć. - Gdy miałam kasę, wszyscy ją mieliśmy.
- Z handlu narkotykami! - To było trochę trawki, panie krytyku.
- I może nieco haszu. To nieszkodliwe. - Była też kokaina.
O wiele później. I ćpałam ją, a nie sprzedawałam.
- Spokojnie. - Gratki!
Zaparzę nam espresso.
Super.
Chcesz torbę na te moje pierdółki?
Nie odpowiadaj.
Zignoruj ją.
Ten ekspres to jakiś absurd. Nawet ja takiego nie mam.
- Miałabyś na miesięczną ratę! - Stewie, przestań!
Mama nie żyje!
Tak teraz będziemy żyć?
Tacy po prostu jesteśmy, Peggy.
To się nie zmieniło.
Bez Denny’ego stałaś się nieprzewidywalna.
ŁATWOPALNE
TRUCIZNA
Witaj, sensei.
WIADOMOŚĆ WIDEO OD TAMMY
Przepraszam. Halo!
To nie kamień księżycowy, a dlaczego?
BIŻUTERIA SZLACHETNA
Dwa karaty! Dziękuję, można się rozejść.
A tutaj…
mamy mojego ukochanego.
Nie musi kupować kamieni księżycowych, ponieważ, jak widać…
ma skórzane kanapy i tak dalej.
To szczyt luksusu, więc wiem, że jesteś zazdrosna,
ale może też sobie kogoś znajdziesz.
Skarbie?
Co to ma być? Nie widzę przez te pęknięcia.
Le Pigeon aux Petits Pois.
Picasso.
- „Le” co? Chyba źle to wymawiasz. - Próbuję załatwić ci robotę.
W czym problem?
Za to cholerstwo jest milion dolarów nagrody.
- Obraz zaginął dekadę temu. - To pewnie falsyfikat. To żadna robota.
Bo sprzedaż gratów tak dobrze ci idzie.
To tymczasowa sytuacja.
Potrzebujesz mnie. A ja potrzebuję tej pracy.
- Masz kartotekę? - Skądże.
A jak daleko wstecz to sprawdzają?
Bez obaw. Nie byłam notowana.
W porządku. Ale nie mam sprzętu do tego.
Co to za przystojniak?
O jasny chuj.
Dzień dobry, panie Geasley!
Peggy Newman. Bruce Harvey mnie zatrudnił.
Zaczął zamawiać prostytutki za dnia?
To właśnie załatwiło panu pozew o napastowanie seksualne.
Nagrywam naszą rozmowę telefonem. Mam go w spodniach.
Sprawdziłam, że zalegamy z czynszem za ostatni miesiąc czy dwa.
Też mi coś.
Nowy księgowy coś pomieszał. Wie pan, jak to bywa.
Jak najszybciej to uregulujemy.
Albo dostaję kasę dziś, albo ruszam z eksmisją.
Nie chciałam dawać panu cynku,
ale Bruce jest ostatnio tak zajęty, bo poświęca całe godziny
na założenie panu sprawy za niebezpieczne warunki.
Taki stan schodów jawnie łamie przepisy.
- Nie ja za to odpowiadam. - Otóż właśnie pan!
- I żadnych ale! - To przesada.
Biedak chodzi teraz o lasce. Dlatego tu jestem.
- Proszę posłuchać. - To ty słuchaj, chujku.
Wstydzi się wyjść do ludzi. Tu chodzi o jego męskość.
Zastanawiamy się tylko, na ile cię pozwać.
Zależy, co powiedzą lekarze, gdy zobaczą wyniki prześwietlenia.
Będziemy w kontakcie. Rozumiesz, szmaciarzu?
Nie nazywaj mnie tak.
No witam.
„Frank, numer 204”. To do mnie. Jestem Frank.
- Dzięki. - Miłego.
- Normalnie zaklinacz dupków z ciebie. - Czyli zaczynam tu pracę.
- Masz czym mi płacić? - Nie, ale możesz być stażystką.
Czyli nieopłacany wspólnik?
Nie chcę dziesięciu dolarów za godzinę, tylko procent.
Procent czego? Będziesz tylko pomagać z eBayem.
W życiu! Wracasz do gry.
A ja biorę 50% od każdej sprawy, którą ci nagram.
- Pogięło cię? - No to 45.
- Nie! - Dobra, 30. Niżej nie zejdę.
10.
- Dobrze. - I zapiszesz się na zajęcia.
Nie możesz tego robić bez licencji.
Bez jaj. Szkoła jest do niczego.
Wychodzisz z niej, nie znając się na finansach ani seksie.
Więcej nauczyłam się w domu. Jedz, bo wyglądasz na głodnego.
Skąd to masz?
Z pobliskiego lokalu. Jest tego więcej.
Bądź tu w poniedziałek o 9.00.
Nie wstaję przed 11.00.
- O 9.00. - Dobra.
Wygrałeś. Będę o 10.00.
Cześć! Tu twoja starsza siostra!
W końcu mam dobre wieści.
Dostałam tę fuchę!
Naprawdę się udało.
Chcę odwdzięczyć wam się za to, że musieliście mnie znosić.
W końcu zostaliśmy sami.
Możemy znów się do siebie zbliżyć. Kocham was.
Nie wiem, czy się już wymeldowaliście, ale jestem pod waszym hotelem.
Mam ławkę mamy.
Możemy skoczyć po Dianne i zamontować ją przy Hawk’s Peak.
Uwielbiała to miejsce.
Cholera.
PARKINGOWY HOTEL LIONEL
Tu Stewart. Proszę o wiadomość.
I już.
Wszystko gra.
Nic ci nie jest.
Ruchy.
Co to ma być? Gwiazdka?
Ale z ciebie petarda.
Peewee, to moja żona.
Co to za limo?
Nic takiego. Wszystko gra.
Przyjaźniłem się z Peeweem, ale tylko do czasu.
Niech ci się przyjrzę.
Jak się trzymasz? Przepraszam za nieobecność na pogrzebie.
Strasznie mi było z tym źle.
Co u ciebie?
Nie biorę.
Co?
- Niewiarygodne. Poważnie? - Tak. Odbębniam program.
- Niesamowite. - Wiem.
Zwłaszcza po tym wszystkim, co przeszłaś.
Niesamowite.
Bardzo się staram.
Wiem. Ja też.
Denny, posłuchaj.
Skończyła nam się kasa. Źle przez to wypadam.
Przecież wyglądasz zajebiście. Nie zadręczaj się niepotrzebnie.
Kochasz mnie, prawda?
Żartujesz sobie?
Pochowają mnie z tym.
Jeśli naprawdę mnie kochasz, podarujesz mi jedyną rzecz, której pragnę.
Wolność.
A co za tym idzie – rozwód.
O to ci chodzi?
- Ustaliliśmy, że wytrzymamy. - Ty to ustaliłeś.
Muszę zacząć na nowo.
Nie mogę być obciążona skazańcem. Czyli tobą.
Jako miłość twojego życia mam prawo głosu.
I odmawiam.
- Przykro mi. - Prawo głosu, tak?
Zawsze wywierałeś na mnie wpływ, ale to już nie ma znaczenia.
Nie wpływasz już tak na mnie.
Ani ty, ani Dianne, ani Stewart.
Ani nawet grawitacja.
Postanowiłam, że będę sobie latać i chuj.
Ściągnij okulary.
Jesteś naćpana?
- To nieistotne. - Owszem, istotne.
Chcesz się rozwieść na kwasie. Nie myślisz trzeźwo.
Właśnie dlatego myślę.
Dlatego go wzięłam.
To kwas, a nie narkotyki.
To nie tak, że wbiłam tutaj na opioidach.
Podpisuj albo nie podpisuj.
Ale za 30 dni będziemy rozwiedzeni.
Poprosiłam cię grzecznie jak człowieka.
Przyjechałam tu na kwasie.
Nie chcesz zachować się jak człowiek? W porządku.
Przepraszam.
Chcesz 20 dolców?
- No dobrze. - Chcę.
Podaj mu to.
Przyjąłeś dokumenty. Wyślę ci kasę przez Venmo.
Masz długopis?
Jeannie.
Co jest? Jestem zajęta.
Obrabowano nasz sejf. Gliny jadą po ciebie. Owen oskarża ciebie.
Skąd taki pomysł? Jestem prywatną detektywką.
Mówi, że chodzisz tam parzyć sobie kawę.
O nie, nie. Nic mi nie zepsuje tego dnia.
To nie jest już stara Peggy Newman, której każdy dzień był do dupy.
To nowa Peggy.
Z podpisanymi papierami…
POWODZENIA FRANK SINATRA
- Kurwa jebana mać! - Co się stało?
Ty draniu!
Niech gliny na mnie czekają. Jadę do was i jestem wkurzona.
Napisy: Krzysiek Igielski