Bu şarkının bizim için dönüm noktası olduğunu hatırlıyorum.
Cinayetlerle, gece kulüpleriyle, erkek gibi görünen
kız arkadaşlarla ilgili hikâyeler yazıyorduk
ve bu bir anda çok şahsi bir his bıraktı
ve "Vay canına" dedik.
Başlarken çok kendimize güvensek de
yine de ilk albümün tutmasının tesadüf olma ihtimalini biliyorsunuz
ve benim iyi olacağımızı anladığım an buydu.
The Killers platin plaklar ve Grammy kazanmış Las Vegas'lı bir grup.
İlk albümleri onları şöhrete taşıdıktan sonra
ikinci albümleri Sam's Town'ı yapmaya başlamışlardı.
O büyük başarı, onu tekrarlamak için büyük bir baskıyı da getirdi.
Sam's Town 2006'da yayınlandı ve "When You Were Young" da
albümün ilk single'ıydı.
Şarkı da albüm de platin plak kazandı.
Ben Hrishikesh Hirway. Bu da, Şarkıların Hikâyesi.
Şu güzel sesleri duyayım.
İlk albümümüz Hot Fuss çok başarılı olmuştu.
O şarkıları yazdık ve çok ses getirdiler
ama bu tuhaftı çünkü bize çok doğal gelmişti.
Bizi dinleyip kabul ettiğiniz için hepiniz çok sağ olun.
Bu gece burada çalmaktan gurur duyuyoruz.
Çok heyecan vericiydi.
Hepimiz ilk kes pasaport almıştık.
Her yere gittik.
Sanırım 400, 500 konsere çıktık.
Çok yorucu bir turneydi ama heyecanlıydık
çünkü her şey yeniydi ve bundan para kazandığımız için mutluyduk.
Fırsat yakaladığımızı biliyorduk.
Hepimiz işçi sınıfındanız.
Bunun nadiren olduğunu biliyoruz.
Ama yeni şeyler deneyecek kadar kendimize güveniyorduk.
Sound check sırasında şarkı yazıyorduk.
Bir albüm daha çıkarma ihtiyacımız çok fazlaydı.
Aylar öncesinden düşündüğünüz bazı akorlar vardı.
Birçok fikir sadece akor geçişlerinden yaratıldı.
Onları yapmaya çalışıyorsunuz ve oradan evriliyor.
O şarkı neredeyse kazara oldu.
Gecenin sonunda, provamız bitmek üzereydi.
Mark bas partisyonu üzerinde oynuyordu.
Dave uzatalım dedi. Bir nota ekledi.
Üç notalık riff onun tavsiyesiyle dört notaya çıktı.
Üç akorla oynuyordu.
Ben de "Harika, bu ikisini ekle sonra ona geri dön." dedim.
Bizi uyandıran o ilk üç akor oldu.
Dört kişinin bu kadar uyum içinde olması
ve bir anlığına evrene bağlanabilmesi
resmen sihir gibi bir şey ve sanırım bizler şanslıydık.
Bütün bunlar olduğu için.
Evet.
Arkasında durabilecek güzel bir şey olduğunu bilmek iyiydi.
Ama sancısı geldi.
O zaman İngiliz grubu olduğumuzu sananlar vardı.
Turneye çıktığımızda farklı bir mekândan olduğumuzu fark ettik.
ve sanırım ona dönmek için heyecan yapmıştık.
Birçok kişi Vegas'ın çılgın olduğunu düşünür.
Çünkü Hangover izleyip Vegas'ı öyle bir yer sanıyorlar.
Ama bizim Vegas yorumumuz bambaşka.
En ucuz Çin yemeğinin yerini bilmek.
Bu yerel bir şey.
Bence deneyimlere dayanmak bu işi kolaylaştırıyor.
Tanıdığınız sokaklarda araba sürüyorsunuz,
sahip olduğunuz anılar var.
Bence bunların hepsi
muhtemelen albüme bulaştı.
Mesela çöl sesine benzeyen o gitar partisyonu.
-O aslında klavye için değil miydi? -Başta öyleydi.
Şarkının bir özelliği olması gerektiği aklıma geldi.
Sen de onu klavyede çaldığım için
çok tatlı olduğunu düşündün.
Hoşuna gitmedi.
-Gitarda "Evet." dedim. -Gitarla çaldığımızda...
-"İşte bu." -...sesi buraya benziyor.
Çöl gizemlidir.
Buranın ne kadar parçası olduğunu anlamamızı sağladı.
Albümde buna odaklanmak istedik.
Albüm yaparken insanların çalışmak için
size gelmek istemesinin sebebi vardır.
Yapımcı olarak sizin de onların nereden gelip...
...nereye gitmek istediklerini anlayabilmeniz gerekir.
Hepimiz farklı yerlerden geliyoruz
ama o ikisi sevdiğimiz albümlerde çalışmıştı.
Yapımcı seçmek zor iştir.
Albüm bitene kadar ona ne katacaklarını
bildiğinizi sanmıyorum.
Sevdiğimiz albümler yapmışlardı. Mesela Depeche Mode'dan Violator.
Yani orada çok güzel olmuş gibiydi.
İkimiz de pop müzik severiz ve onlar da oldukça pop.
The Killers da dünyanın en büyük grubu olmayı
ve farklı şeyler denemeyi istedi.
Onları etkilemeyi ve gerçekten
bunu yapabileceğimizi göstermek istedik.
Bence bunun bize yardımı da oldu.
Brandon çok zekidir.
Siz şeyken... O orada böyle durur.
Dışarıda Flood, Lou Reed ve Brandon'ın bir fotosu var
ve bu da Brandon'ı özetliyor.
Flood ve Lou Reed konuşuyor, Brandon da arkada
endişeli hâlde çenesini sıvazlıyor. Yani bu konuları düşünüyor.
Hangi noktada şarkı sözlerine geçiyorsunuz?
Bu da aklıma birçok şeyin geldiği o tuhaf anlardan biri.
"İsa'ya hiç benzemiyor ama gençliğinde hayal ettiğin
kibar biri gibi konuşuyor." Bunu ilk gün yazdım.
Bunun etrafını doldurmak çok kolay oldu çünkü
temelini oturtmuştum.
Yardımı oldu sanırım.
Albümün geri kalanında da beni yönlendirdi.
"İsa" kelimesi kulağınızı tırmalıyor
sonra da gitar riff'ini duyuyorsunuz.
Birçok farklı duyguya hitap ediyor.
-Bariz değil. -Doğru. Şarkıyı mükemmel yapan da bu.
Bunun içinde bir tür
kefaret olacağını biliyordum.
Sanırım yaşadığım şeylerle alakası vardı.
Rock and roll'daki aşırılık ve sefahat...
Yani bunlar çok uzun süre yüceltilip çekici kılınmıştı.
Biz de bunun içine itildik. Bana göre olmadığını hemen anladım.
Sanırım bunu yazdığımızda 24 yaşımdaydım.
Hayatı çözmeye çalışıyordum.
Bu, sintesayzırdan gelen yaylıların sesi
ama gerçek yaylılar da var, değil mi?
-Onları harmanladık. -Miks, değil mi?
Harmanladık.
O fikir ne zaman geldi?
Vegas'ta. İki üniversiteli kız mıydı?
O zamanlar Mark'ın sevgilisi değil miydi?
Hayır, belki sonra olmuştur, hatırlamıyorum. Bunda olmadı.
Biri eski sevgilimdi.
O zamanlar aile içindeydi. Herkes Vegas'lıydı
ve L.A. Senfoni'den falan kimseyi işe almıyorduk.
Biraz para kazandık ve stüdyo için zamanımız vardı
ve ne yapabiliriz diye düşündük.
Ayrıca ilk kez gerçek bir kayıt stüdyosunda kayıt yapacaktık.
Stadyumlarda çalmak istedik.
Hatırlıyorum o zamanlar bu boyutları istemek
pek hoş karşılanmazdı.
-Neredeyse tutkuya karşı gelmekti. -Evet.
Flood ve Moulder'dan öğrendiğimiz harika bir şey de şarkı geliştirmeydi.
Sonra ikinci dizede yeni bir kısım duyuyorsunuz.
Mark ve ben bunu mikrofona yapıyorduk
sonra da Flood'ın getirdiği ses işleyici Putney cihazından geçiriyorduk.
Putney çok tuhaf bir sintesayzır.
İlk çıkanlardan biri.
Çok seviyorum çünkü üzerinde klavyesi yok.
O yüzden kulaklarınızı kullanmalısınız.
Ama çoğu insanın Amiral Battı sandığı
bir şey var.
Bu aslında tüm giriş çıkışları ayarladığınız bir yer.
Mesela reverb eklemek istersem
böyle yapabilirim.
Asıl sesimi çıkarırım.
Ortaya ne çıkacağını hiç bilmiyorum.
Brandon'ın bunun bir parçası olduğu gerçeğini saklamak için
Mark onunla şarkı söylüyor ve sonra onu Putney'e sokuyoruz.
Bu da farklı bir tını ekliyor.
Kendi kendinize "Bunun ne olduğunu biliyorum." diyorsunuz.
Sonra onu daha geriye çekebilirsiniz.
Bu da ona epeyce reverb ekliyor
ve gereken aralığa çıkabiliyor.
Sürecin bir sonraki adımını anlatsana.
O zamana kadar bu şarkının
tek parça olmasını düşündük. Neredeyse punk rock gibi.
Ama Brandon'ın yarım ölçü olması fikri vardı.
O binanın içe doğru patladığı,
ayının saldırdığı ve olduğunuzdan daha büyük olmanız gereken yer.
Kollarınız havada.
Bazen yarı tempoya inince o kısım daha büyük, şişman ve iri gibi gelir.
Stüdyoya girdiğinizde şarkı tam olarak bitmiş miydi?
Bağlantı kısmı hariç hepsi tamamdı.
Sanrım bağlantı hariç her yeri tamamdı.
Bu örnekte bağlantı çok kulak tırmalamadan
ya da çok da beceriksizce görünmeden
şarkının daha samimi ya da hassas yanını
ortaya çıkarmak için kullanılıyor.
Şarkının havasının gittiği yönü gördüğümde
bunu Springsteen ve Depeche Mode tarzıyla harmanlarsak
harika olur diye düşündüm.
İnişli bir gam var.
Aslında "Born to Run"a bir selam çakma durumu var.
Yeni bir şey yaptığımızı umuyordum.
O iki şeyi, new wave ve klasik rock Americana'yı harmanlayarak.
Bağlantı kısmındaki o inişli gam da
şarkıda Bruce'un müziğini en çok andıran şeydi.
O bağlantının çıkışına bayılıyorum.
"Just a little while" kısmı benim en sevdiğim kısım.
Sonra gitarla yavaş bir şey çalıyorum.
Soloya başlamak için tuhaf bir nota.
Yedinci nota.
Sonra dokuzuncuyla başlıyor.
Bence onu benzersiz yapan da bu.
Caz severiz.
Bu normalde yaptığınız bir şey değildir.
Kayıtlarda gördüğüm bir başka şeyse
şarkının, şarkıda olmayan bir parçası.
Burası.
Evet. Bu da başka...
O gece asit kullanmıştık.
Bu da Flood ve Moulder'ın önemli olduğu bir kısım.
Size hayır diyecek insanlar olmalı.
İşte böyle.
Onu kurtardık.
-Unutulmaktan kurtardık. -İndirim sepetlerinden de.
Şükürler olsun ki son hâlinde yok.
Şu ana kadar unutmuştum.
-Bu sende ne arıyor? -Sana nasıl yollandı.
Bilgisayarını hemen almalıyız.
Peki ya albümün adı? Sam's Town?
Bunu insanlara nasıl açıklarım?
Caddede kumarhaneler var ve bir de...
-Aykırılar var. Mahalle kumarhaneleri. -Evet.
Onlara yerli kumarhaneler deniyor.
Ben de onunla büyüdüm.
Hayatımın tuhaf dayanaklarından biriydi.
Açıklayamıyorum.
Noel zamanı dağda kızağa giderken
oraya uğrayıp kahvaltı ederdik.
Ronnie şimdi orada oturuyor. Charleston Dağı'nda.
Las Vegas'tan grup hâlinde
ilk kez bu kadar uzak kalmak
bize memleketimizi daha çok düşündürdü.
-Ve sembolik hâle geldi. -Evet.
Annesi dört yıl kokteyl garsonluğu yaptı.
Hepimizin orada çalışmış amcası, anne babası vardır. Bizim için doğal.
Brandon'la benim gerçek manada en çok bağlantımız olan yer burası.
Gerçek Sam's Town olmasa da bizim Sam's Town'ımız.
SON SATIRLAR
Benzemiyor hiç İsa'ya
Aslında benziyor sandığından da fazla
Son sözleri açıklayabilir misin?
Farklı biçimlerde olabilecek bir kurtarıcı o.
Yani, demek istediğim,
sanırım hepimizin hayatımızdaki insanlarla tecrübesi vardır.
Bu şarkının otobiyografi olduğunu düşünebiliyor musun?
Çoğu zaman öyle hissediyorum, evet.
Benim olmak istediğim adamla ilgili.
O benim, 24 yaşımdaki hâlimle
henüz olmadığımı biliyorum
ama gitmem gereken yere ulaşacağımı umuyorum.
Ya şimdi? Oraya yaklaştığını düşünüyor musun?
Öyle hissediyorum. Karım öyle düşünüyor.
Oraya yaklaşıyoruz. Bu bir süreç.
O zaman çok olgun bir şarkıydı.
Şu anda onunla daha çok bağlanmış olabilirim
çünkü artık onun anlattığı kişilere dönüşüyoruz.
O zaman boyumuzun biraz uzadığını düşünmüştüm.
Daha ciddi ve anlamlı bir şeye doğru gidiyormuşuz gibi geliyordu.
Galiba bizi bir şekilde birleştirdi ve aramızı sağlamlaştırdı.
Çok doğru.
Şimdi de The Killers'tan "When You Were Young"ın tamamını diniyoruz.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher