WYSTĘPUJĄ
NA PODSTAWIE CYKLU SARY SHEPARD
SŁODKIE KŁAMSTEWKA: SZKOŁA LETNIA
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Wyznawcy Krwawej Rose spotykają się w jej chacie?
Tak. Zamknij się!
Kurde, co oni robią?
Jesteś ranna!
- Wiem. - Trzeba docisnąć brzegi rany!
Zdezynfekować igłę i nić!
- Jedźmy do szpitala! - Nie chcę!
Damy radę!
Będzie boleć! Nie ruszaj się!
Boli! Ostrożniej!
- Patrz na mnie! - Uwaga!
- Wytrzymaj! - O, kurwa!
- O, Boże! - Jesteś dzielna!
- Faran, oczy tutaj! - Mam dość tego życia!
To była Krwawa Rose.
Chciała mnie załatwić.
I prawie mnie zabiła.
Ale żyjesz, Faran.
- Jak cię podeszła? - Zadzwoniła.
Odebrałam.
Przecież umówiłyśmy się, że nie będziemy reagować.
Chciałam...
powstrzymać ją i nas uratować.
Sądziłam, że zakończę ten cały szajs raz a dobrze,
że wystarczy mi sił.
Myliłam się.
Przegrałam.
Wcale nie przegrałaś, Faran.
Przetrwałaś.
Fakt.
To był wielki wyczyn. Usiłowałaś nas ochronić.
Ale od tej chwili, gdy zadzwoni do którejkolwiek z nas,
odbierzemy razem.
- Umowa? - Tak.
Pięć przeciw jednej.
A tymczasem znalazłyśmy prawdziwą Rose Waters,
- matkę Angeli i Archiego. - O, Boże!
Mieszka pod namiotem.
Na dziko, pod mostem.
Gdy usłyszała od nas, że Archie wciąż żyje...
Zaczęła uciekać i rzuciła się z mostu.
Przeżyła skok?
To nie był wysoki most.
Jeśli dotąd się ukrywała,
teraz zapadnie się pod ziemię.
Czekajcie...
Skoro widziałyście Rose Waters, gdy ja walczyłam o życie,
to znaczy, że Krwawa Rose jest kimś zupełnie innym.
Kolejne zdziwko!
Rose Waters była pacjentką doktor Sullivan.
Co takiego? A to kłamliwa zdzira!
Gdybyśmy miały sporządzić listę kandydatek na Krwawą Rose,
musiałybyśmy wykreślić Rose Waters i dopisać doktor Sullivan.
I podkreślić jej nazwisko, bo jest w pytę podejrzana!
Myślisz?
Przesiadywałam z nią w szpitalu.
Widziałam, że cierpi, naprawdę.
Jak miałaby bić się z Faran?
- Wzięła leki. - Właśnie. - Udawała!
Albo ma nadludzkie zdolności.
Jak właściwie trafiłyśmy pod opiekę doktor Sullivan?
Matki nas do niej wysłały. Ale kto im ją polecił?
Spróbujemy z Imogen podpytać moją mamę.
Dobra, ale ja kończę z terapią grupową.
Ja też. Jakoś wątpię, by mi pomagała.
I ja sobie odpuszczę.
Może taka przerwa dobrze nam zrobi...
Dziewczyny...
Jestem na lekach, które przepisała mi Sullivan.
Ale będę ostrożna.
A przy okazji poszpieguję.
Noa, mogę?
Pewnie.
W porządku? Martwiłam się o ciebie.
Nie.
Nie w porządku.
Nie wchodząc w szczegóły...
Ja i dziewczyny mamy grubo zjebaną sytuację.
Znowu.
Nie wiem, co robić.
Możesz się przytulić.
To jakiś obłęd!
Natomiast jeśli chodzi o inne, bardziej optymistyczne wiadomości...
Muszę się pochwalić.
Całowałam się z Johnnym.
A ja z Christianem!
- Miałam ci powiedzieć! - Nie było kiedy!
Szykuje nam się podwójna randka?
Tak!
Boże!
Tak mogłoby wyglądać całe nasze życie.
My, dwie normalne dziewczyny, obgadujemy swoich prawie chłopaków.
A kolejny psychol w masce nie próbuje nas zabić!
Miło by było!
CZWARTEK, DWUNASTEGO
Kochanie! Gotowa?
O, Boże!
Już idę, Shawn!
Dzień dobry.
- Otworzyłem swoim kluczem. - W porzo.
Zapomniałaś o treningu?
Tak, wybacz.
Maraton 4 lipca już zaraz...
Wiem, ale już jestem gotowa. Chodźmy.
Cześć, Jen. Jak spałaś?
Szczerze mówiąc, nie zmrużyłam w nocy oka.
Biegnijmy, bo nie zdążę do szkoły.
Widzimy się w pracy, Jen!
- Jasne. - Siema!
- Cześć, mamo. - Dzień dobry pani.
- Jak tam? - Jakoś obleci.
W Millwood już nikt nic nie kupuje, ale to nie nowość.
- Czemu pytasz? - Tak sobie.
Dr Sullivan zaleca nam
orientowanie się w codziennych sprawach bliskich.
Właśnie się zastanawiałyśmy,
- dlaczego wybrałaś akurat ją? - Została mi polecona.
Wiceszeryf Maroon ręczyła, że to specjalistka
w dziedzinie problemów okresu dorastania.
Macie dziś u niej wizytę?
Tylko ja. Po lekcjach.
Idę po recepty na leki.
- Robimy przerwę? - Przy alejce ćpunów? Dzięki!
PO ZMIERZCHU PARK ZAMKNIĘTY
Fajnie, że biegamy razem.
Uwielbiam te poranki.
Shawn... przepraszam cię.
Za co, kochanie?
Ostatnio nie spędzamy razem wiele czasu.
Ciągle tylko praca i ta cholerna szkoła letnia...
I jeszcze Jen ze mną mieszka.
Czuję się naprawdę beznadziejnie.
W porządku. To wszystko bez znaczenia.
Nie masz za co przepraszać.
Kocham cię, Noa.
Chodź!
Potrzebuję waszej rady.
Jak mam się skupić na geometrii,
kiedy ktoś chce mnie zabić?
Jeśli przez Krwawą Rose będziemy powtarzać drugą klasę,
uznam ją za zło wcielone!
Nie odbieraj!
Spokojnie!
To tylko Henry.
- Czemu odrzuciłaś? - Szczerze?
Nie wiem, ile jeszcze czasu nam dane razem.
- Jesteście superparą! - Co się stało?
- Nie szanuje cię? - Chodzi o taniec?
A może o Krwawą Rose?
Nasze drogi zaczęły się rozchodzić,
zanim Rose znów wzięła nas na celownik.
Ostatnio się dowiedziałam, że Henry mówił o mnie
i naszym związku na kółku parafialnym
podczas sesji sztucznej szczerości,
którym patronuje jakiś Kairos.
Czyli jak?
Myślisz, że to już koniec?
W pewnym sensie wydaje mi się, że dojrzewam szybciej niż on.
Myślę, że to się zdarza.
Może to chwilowe?
Może warto przeczekać obecne problemy,
a potem znów będzie jak dawniej.
Przynajmniej zyskasz czas,
by upewnić się co do najlepszej możliwej decyzji.
Zawsze będę ci kibicować, Faran.
I my też.
Noa dobrze mówi.
Każdemu zdarzają się błędy,
ale Henry to dobry chłopak, tak myślę.
Nawet jeśli wpadł w szpony Kelly
i jej sekty rodem z "Dzieci kukurydzy".
Trzymaj się!
Mama Tabby mówi, że trafiłyśmy do pani z polecenia szeryf Maroon.
Jak to właściwie było?
Przez lata współpracowałam z policją na rzecz poszkodowanych.
Gdy dowiedziałam się o waszej sprawie,
zaproponowałam swoje poradnictwo.
Gdzie reszta dziewcząt?
One...
nie przyjdą.
Miałyśmy szaloną noc.
Znalazłyśmy Rose Waters, matkę Archiego.
Jak to?
Szukałyście jej?
Nieważne.
Odbyłyśmy z nią fascynującą rozmowę.
Czemu nie powiedziała nam pani, że leczyła ją w Radley?
Powinna pani to ujawnić
osobom, które dręczył jej syn.
Tajemnica lekarska
zabrania mi omawiania spraw osobistych moich pacjentów.
- Ma pani kontakt z Rose Waters? - Od zamknięcia Radley już nie.
Naprawdę nie wolno mi o niej mówić.
Ale rozumiem, że ta wiadomość wpłynęła na was destabilizująco.
Ostatnie pytanie:
- Gdzie była pani wczoraj wieczór? - W domu.
Miałam zoomy z pacjentami zdalnymi.
I nie mogę nic o nich powiedzieć.
- Dlaczego pytasz? - Jestem ciekawa...
czy wychodzi pani z domu
mimo kontuzji kostki.
- Pomóc ci, Bryant? - Nie trzeba.
Bolą cię ramiona?
Możesz zatrudnić do pomocy te cuda!
Greg, nie zaczynaj.
Nie musisz niczego udowadniać.
Wiesz co?
A właśnie, że muszę!
Tu i teraz, kurwa!
O co ci chodzi?
Dawaj, dawaj!
- Jedziesz go! - Tak!
Dawaj, Faran!
- Kładzie cię, Greg! - Zamknij się!
Leżysz!
Dałem jej wygrać.
Przed nami doroczny maraton filmów "Piątek, trzynastego".
To moja ulubiona impreza.
- Którą część lubisz najbardziej? - Z "Piątków..."?
Chyba muszę wybrać...
drugą!
Tu Jason okazuje się zabójcą,
ale jeszcze nie występuje w masce hokeisty.
Wybrałabym tak samo.
Uwielbiam scenę, gdy ta studentka psychologii
przebiera się za matkę Jasona, by jej nie zabił.
I ostatnia dziewczyna z widłami - dla mnie to ikona!
Po tych filmach tym chętniej jeździłem na letnie obozy.
Nasze wyjazdy do Camp Millwood to było istne "Camp Blood".
Zamknęli ten ośrodek.
Przepraszam, że przerwę wam tę harówkę,
ale skąd się to wzięło w maszynie do popcornu?
Nie gniewaj się.
Nakręciłam krótki film tutaj, w "Orpheum".
Zadzwonili do mnie z PIFT-u z pytaniem o nowy materiał
i musiałam się naprawdę streścić.
Poprosili cię o drugi filmik?
- To... wielka sprawa! - Tak.
Właśnie, miałam cię o coś spytać.
Podobno znasz kogoś w komisji festiwalowej?
Swojego profesora z uniwerku.
A może tak szepnąłbyś mu coś w mojej sprawie?
Pewnie. Zobaczę, co da się zrobić.
Super! Wielkie dzięki.
Powinnaś była mi powiedzieć, że kręcisz tutaj film, Tabs.
Mówię to jako twój przełożony.
Chodzi o kwestie prawne.
Jasne. Taka akcja się nie powtórzy.
Obiecuję.
Wkurzył się. Widziałaś jego minę,
- gdy wspomniałaś o telefonie z PIFT? - Pewnie denerwuje się maratonem.
Piątek, trzynastego to najbardziej pechowy dzień,
ale dla jego kina najbardziej kasowy, choć zawsze coś tu idzie nie tak.
Skoro tak mówisz.
Ale ja mu nie ufam.
To lewy koleś.
Chyba się nie złościsz?
Właśnie, że tak, kurwa!
Po co się rano tam pchałaś?
Po nic. Szłam po kawę.
Dlaczego mój syn dał ci dwa tysiące dolarów?!
- Shawn się wygadał? - Nie musiał!
- Mam podgląd jego konta. - Krucho u mnie z pieniędzmi.
Dołożył mi na odwyk matki.
Mówiłaś, że już z niego wyszła! Więc jak?
- Kłamałaś wtedy czy kłamiesz teraz? - Wyszła, ale wróciła.
Nie obchodzi mnie, na co pożyczyłaś.
Ale to, że skłoniłaś mego syna, by opróżnił swoje konto,
jest absolutnie nie do przyjęcia!
To nie tak.
Zwróć pieniądze.
Załatw tę sprawę.
Ostra jazda!
Koszmarna baba.
Wiesz, jak najłatwiej możesz to załatwić?
Rozstań się z Shawnem.
Pogoń tę jego rodzinkę!
Co?!
O czym ty mówisz?
Nie rzucę Shawna.
Więc czym była wczorajsza noc? Pomyłką?
Nie wiem.
Dokąd idziesz?
Shawn dał ci tę forsę dla mnie.
Muszę skądś wyrwać twa tysiaki i załatwić sprawę.
Wszystko gra?
Tak...
Czemu by nie?
Nie wiem.
Sonduję, co czujesz...
po naszym...
Pocałunku?
Jeśli o to chodzi, czuję się po prostu fantastycznie.
Ale mam na głowie inne sprawy.
Tata?
"Tata"?!
O co chodzi?
Rzadko bywasz w Millwood.
Musiałem coś przywieźć.
I chciałem cię zobaczyć.
Zajrzałaś do mnie raz, poza tym nie mamy kontaktu.
Chciałbym to zmienić.
Ja też.
Powinnaś wiedzieć, że spotykam się z kobietą.
Ma na imię Rebecca.
To coś poważnego?
Cóż...
Zaręczyliśmy się.
Naprawdę?
Nawet nie wiedziałam, że kogoś masz.
Miałaś trudny rok.
Nie chciałem dokładać ci zmartwień, ale chciałbym...
zaprosić cię jutro na obiad.
Przyjdziesz na szóstą?
Pewnie.
Czemu nie?
Nie wiem, o co chodzi...
ale podoba mi się to.
Gdzie Jen?
Wyszła. Jesteśmy sami.
Wolna chata.
Dlatego napisałam.
Wiem od Kelly, że opowiedziała ci o sesjach Kairosa.
Rozumiem twoje pretensje.
Z wielkim trudem przychodziło mi mówić ci o tym, co przeszłam.
To były nasze sprawy, Henry.
Moje.
Przykro mi, że dowiedziałaś się w ten sposób,
ale szukałem jakiejś porady
w bezpiecznej przestrzeni, wśród otwartych ludzi.
Słuchaj...
Pójdź tam ze mną.
Do kościoła Matki Bożej Łaskawej?
Nie na mszę czy coś takiego, ale na spotkanie grupy młodzieży.
Przekonasz się.
Dzisiaj też się odbędzie.
Wierz mi, to naprawdę pomaga.
Wycisza zgiełk
i naświetla to, co ważne.
Lepsza część siódma, "Nowa krew", czy ósma, "Jason zdobywa Manhattan"?
Siódma, bez dwóch zdań.
To trochę od czapy, że główna bohaterka ożywia Jasona
i zabija go mocą telekinezy, ale ja to kupuję.
Klimat jak z "Mrocznego wojownika".
Tabby, jeśli chodzi o PIFT...
- Rozmawiałeś z profesorem z komisji? - Jeszcze nie.
Ale odpuściłbym to.
Przejrzałem sociale PIFT-u i domyślam się,
czemu do ciebie zadzwonili.
- Bo jest znakomita? - Pewnie też,
ale też festiwal był krytykowany za brak różnorodności.
Chyba nie sugerujesz,
że poprosili mnie o drugi film, tylko dlatego, że jestem czarna?
Z pewnością mieli też inne powody.
Przede wszystkim jestem dumna z tego, że mam swoją perspektywę,
inne spojrzenie niż tacy jak ty.
A zadzwonili do mnie dlatego, że jestem dobra,
mam wyjątkowy styl i mój głos jest potrzebny.
Skoro jesteś taki mądry,
a 30. urodziny pędzą do ciebie jak "Zombie express",
czemu nadal pracujesz w kinie niczym taka nastolatka jak ja?
Białym facetom hetero jest dziś trudniej, każdy wie.
Więc może spróbuj się przebić,
tak jak dotąd robiły to kobiety i niebiali?
Bądź niepodrabialny.
Wiesz co, Tarantino?
Zmierzmy się jako reżyserzy. Urządźmy ślepą próbę.
Wstaw do sieci swój najnowszy short, jeśli go masz.
A ja wstawię swój, anonimowo.
Niech widzowie zdecydują, który jest lepszy.
- Pojedynek filmowy! Super! - Właśnie.
To jak, Wes?
A może brak ci odwagi?
Pieprzę to!
I nie zamierzam się za tobą wstawiać!
Nie musisz.
Prędzej byś mi zaszkodził.
Jestem twoim szefem. Jak ty się do mnie odzywasz?
Spróbujcie teraz przetrwać maraton w piątek trzynastego - beze mnie!
Muszę ci coś powiedzieć.
Twoja matka była u mnie w barze.
Wiedziała o dwóch tysiącach i była wkurzona.
Kazała oddać ci pieniądze
i porządnie mi nawrzucała.
Kiedy to było?
Nieważne.
To moja forsa, a ty jesteś moją dziewczyną.
Ona nie ma prawa nachodzić cię w pracy i opieprzać.
- Dokąd idziesz? - Załatwić sprawę.
Nie martw się.
Cześć, babciu?
To mój laptop?
Oglądam.
Co?
Zbliża się Dzień Sądu!
Z okazji piątku, trzynastego Ona przekazała nam wiadomość.
Musimy okazać Jej oddanie
albo spadnie na nas Jej gniew w dniu Krwawej Pokuty.
Babciu Lolu!
Nie powinnaś wchodzić na SpookySpaghetti.
Obiecaj, że nie będziesz tego robić.
To cię rozstroi.
Dobrze, wnusiu.
Obiecuję.
Jak ci minął dzień?
Pomyślmy...
Zjawił się mój ojciec. Chce mi przedstawić narzeczoną.
A jak twój dzień?
Zjechałam Wesa po tym, jak wyszedł z niego cholerny rasista.
Aż tęsknię do Krwawej Rose! Gdzie się podziewa?
Dobre pytanie.
A jak szpiegowanie doktor Sullivan?
Przyznam, że niezbyt mnie uspokoiła.
Chętnie zasłaniała się tajemnicą lekarską.
Niby rozumiem, ale jednak...
No?
Ona coś ukrywa.
A może dzięki temu, co wie od nas, prześladuje nas jako Krwawa Rose?
Co proponujesz?
Włamiemy jej się do gabinetu i zrobimy kipisz?
Dałybyśmy radę.
W budynku nie ma dobrych zabezpieczeń.
Witaj, Faran.
Cieszy nas twoja wizyta.
Jak wiesz od Kelly, Kairos to celebracja prawdy
i przebaczenia.
W tym duchu zachęcamy każdego, kto skrywa jakąś prawdę, by wystąpił
i ją objawił.
Moja prawda jest taka...
że byłam okrutna wobec Faran, bo jej zazdrościłam.
Jej talentu.
Szczęściem, dała mi drugą szansę.
Wyciągnęła rękę...
gdy sobie szkodziłam.
Zaprzyjaźniłyśmy się.
Za to ją kocham.
Przez całe lato przysrywałem Faran.
Żartowałem, że taka napakowana.
Tak jakby była przez to brzydsza.
Tak jakby to było możliwe.
Potem próbowałem jej wmówić, że jest słaba...
że nie dorówna siłą chłopakom,
w tym mnie.
Ale to nieprawda.
Szanuję cię.
Nie dasz sobie srać na głowę nikomu, nawet mnie.
- To jest super. - Dziękuję, Greg.
Chciałbym publicznie przeprosić moją dziewczynę, Faran.
Brakło mi odwagi, by szczerze porozmawiać z nią o uczuciach.
Chciałbym z nią tańczyć
tak jak kiedyś.
Coś w naszym związku się skończyło...
Ale mam nadzieję, że to nie znaczy,
że nie będziemy mogli być razem.
Może znajdą wspólnie miejsce w Domu Odkupienia?
Nigdy nie jest za późno
na nowy początek.
Znów akta z Radley?
Nie, raczej karty prywatnych pacjentów.
"Imogen Adams".
"Na skraju załamania psychicznego"?
Tabby...
Tu są protokoły wszystkich moich sesji!
Naszych!
Wszystko, co kiedykolwiek mówiłam o matce i na każdy inny temat.
- Słowo w słowo! - Wszystko jasne.
- Co to? - Dyktafon cyfrowy.
Założysz się, że to samo jest w teczce każdej z nas?
Sullivan nas nagrywała.
Bezprawnie, bez naszej wiedzy.
Bura suka!
W Pensylwanii nie wolno nagrywać nikogo bez zgody.
To wbrew prawu.
Potwierdzam. Sprawdziłam.
Może nie jest Krwawą Rose, ale na pewno robi nam wodę z mózgu!
A ja, idiotka, jej broniłam!
- Wszystkie jej ufałyśmy. - Ja nie!
Od początku była dla mnie podejrzana.
Zawsze uważałam na to, co jej mówię.
Ale teraz mamy zgodę!
Skończyłyśmy spotkania z tą psycholką.
Prawie.
PIĄTEK, TRZYNASTEGO
Dziewczęta?
Byłyśmy umówione?
Nie, ale mamy do pani pytanie.
Nagrywa pani wszystkich pacjentów czy tylko nas?
Niech pani nie kłamie!
- Wiemy o dyktafonie pod biurkiem. - Skąd...?
Dziś my zadajemy pytania.
Po co pani te nagrania?
Tylko bez kłamstw!
Przygotowują książkę o traumatycznych przejściach nastoletnich pacjentów.
To moja specjalizacja.
Dlatego zajęłam się Rzezią w Millwood.
Wasze opowieści o przetrwaniu
pomogą innym kobietom, ofiarom podobnych sytuacji.
Bardzo to szlachetnie, ale nie dałyśmy zgody na nagrywanie.
Jak pani zamierzała to załatwić?
Dając wam rzecz do przeczytania, zanim ją wydam.
Oczywiście gotowa jestem usunąć
wszelkie niewygodne dla was fragmenty.
Nie chcemy, by żerowała pani na naszych dramatach.
Mam nadzieję, że dostała pani solidną zaliczkę,
bo oskubiemy panią w sądzie do ostatniego centa.
Dla jasności dodam, że kończymy terapię.
- Żegnam. - O tym napisz, pindo!
Albo lepiej nie.
Ufałam pani.
Wierzyłam, że chodzi pani moje,
nasze dobro.
Ale tak nie było.
Ostrzegam panią.
Niech pani trzyma się z dala ode mnie i moich przyjaciółek.
Pytanie:
Czy to, że Sullivan pisze o nas książkę,
czyni ją bardziej podejrzaną jako Krwawą Rose?
Zostaje na liście.
Musimy ją wreszcie spisać.
Nie chcę wam psuć humoru,
ale ktoś na SpookySpaghetti,
może sama Krwawa Rose,
skłania ludzi do robienia sobie sznyt na czole z powodu Dnia Sądu.
Jaki, kurwa, Dzień Sądu? Apokalipsa czy co?
Nie ma tam szczegółów,
ale ten krwawy challenge to z pewnością
to dopiero pierwsza odsłona.
I ludzie w to wierzą. Tną się na cześć Krwawej Rose.
Moja babcia też.
Boże!
- Jak ona się czuje? - Już lepiej.
Chyba nie bierze leków.
Poblokowałam jej komputery w domu
i na wszelki wypadek pochowałam wszelkie ostre przedmioty.
Powinnyście unikać ludzi ze świeżą sznytą na czole.
Kolejny powód, by zewrzeć szereg, jak to się mówi,
i trzymać się razem.
Pierwszą ku temu okazją będzie maraton filmów "Piątek, 13-tego".
Mam obiad z ojcem,
ale potem przyjdę.
Ja też, jak z babcią będzie spokój,
ale w kinie zasłaniam oczy!
NOCNY MARATON FILMOWY
Co się dzieje? Wyglądasz, jakbyś miał się rozpłynąć.
Klima padła, a Wes się na nas wypiął.
Boże, co za gnojek!
Co robimy?
Ludzie nie wysiedzą w tej saunie.
Mam wariacki pomysł.
Mama zabrała mnie raz do Evans City
na plenerowy seans "Nocy żywych trupów"
na cmentarzu, gdzie filmował Romero.
Zorganizujemy coś w tym guście?
To byłaby rewelacja!
- Nie trzeba zezwoleń? - Niby tak.
Ale mamy opuszczone obozowisko Camp Millwood.
Cudo! Skierujemy widzów od razu na miejsce.
Damy zajawkę w necie.
Dobrana z nas ekipa, nie?
Jesteśmy jak Bill i Ted,
Doc i Marty albo Sam i Frodo.
Mnie przyszli do głowy Quincy i Monica.
"Miłość i koszykówka"?
Romantyczna para.
Zresztą być może podobnie jak Sam i Frodo.
Gadałem z matką.
Nie martw się pieniędzmi ani też nią samą.
Co jej powiedziałeś?
Mniej więcej tyle, że się wyprowadzam
i na razie zamieszkam u kolegi.
Może mógłbym przemieszkać u ciebie?
Ze mną i Jen?
Chwilowo mam dość matki.
Niech wie, że zawsze wybiorę ciebie, Noa.
Ty jesteś najważniejsza.
Fajnie, że byłaś na Kairosie.
Wiesz, Greg...
Nie sądziłam, że potrafisz mówić szczerze o uczuciach,
ale twoje wczorajsze słowa były zdumiewająco...
dojrzałe.
Mówiłem ci, umiem zaskakiwać.
- Te spotkania zawsze są takie? - Nie wiem.
Nie należę do wewnętrznego kręgu.
A Henry?
On, Kelly i kilkoro innych odpałów.
Mają swoje tajemne spotkania, nie dla nas.
Duchowa łączność z Bogiem, zapraszanie Go do siebie...
Ja tego nie kumam.
Wejdź, Imogen.
Widzę, że zaprosiłaś...
kolegę z lodziarni.
Tak, to Johnny.
Mamy lody kamyczkowe.
Pasują do pobliskiego kamieniołomu.
Imogen?
W rzeczywistości wyglądasz jeszcze lepiej niż na zdjęciach.
Dziękuję.
Jesteście głodni?
Panie Adams...
ciekawi mnie, jak się pracuje w kamieniołomie.
Może nie jest to najwspanialsza robota na świecie,
ale lubię pracę fizyczną i autentyczne zmęczenie.
Dlatego zaczepiłem się w lodziarni.
Cały dzień nakładania lodów to dobry trening.
Tyle że tylko na jedno ramię.
- Pewnie to? - Od razu widać, prawda?
Miło, że wreszcie się spotykamy.
Twój ojciec mówił, że miałaś trudny rok...
Staram się o tym pamiętać.
Doceniam.
To pierścionek mamy.
- Skąd się wziął na twoim palcu? - Dziecko, proszę...
Nosiła go moja matka. Od pokoleń należy do rodziny.
Gdy się rozchodziliśmy, mama mi go zwróciła.
Wiedziałaś o tym?
Nosisz pierścionek mojej zmarłej matki!
- Nie wiem, co powiedzieć... - Jestem pełny!
- Córciu, proszę... - Nie mów tak do mnie!
Gdy mama zmarła, przestałam być dzieckiem.
Może cię to zdziwi, ale myślę, że skoro twoja żona się zabiła,
jej pierścionek należy się mnie!
Nie był jej własnością.
Oddaj mi go!
Zdejmuj pierścionek, bo inaczej...
urżnę ci palec!
Dość, Imogen! Odłóż nóż i wyjdź!
- Zwariowałaś?! - Jaka matka, taka córka!
Daj spokój. Nie warto.
Nie przyszedłeś nawet na jej pogrzeb, pierdolony tchórzu!
Byłeś na to za słaby! A teraz robisz coś takiego?!
Nie chcę cię nigdy więcej widzieć!
- Nie powinnaś było tego widzieć! - Zapewne.
Ale widziałam.
Jak naprawdę wygląda ten wasz Dom Odkupienia, Henry?
Tak jak wczoraj wieczorem czy tak jak teraz?
To wszystko jest nierozłączne.
Naprawdę ci na mnie zależy
czy może chce być ze mną,
bo razem z Kelly
zamierzacie mnie zindoktrynować?
Nie!
- To nie tak! - Słuchaj...
Nie wiem, co tam widziałam,
ale wiem, że to nic dobrego.
Dlatego spytam cię wprost, Henry...
Czy jesteś gotów stąd odejść...
dla mnie?
Jasne.
Cóż...
W tej chwili rozstajemy się całkowicie i nieodwołalnie...
Na zawsze.
Przepraszam cię!
Pewnie myślisz, że jestem...
- totalnie walnięta! - Nie.
Myślę, że postanowiłaś dać ojcu szansę,
a on cię zawiódł i to jest do dupy.
To jasne, że cierpisz.
Może cię to pocieszy...
Mój ojciec to też patentowany palant.
Jaka była twoja mama?
Wspaniała.
Zabawna.
Błyskotliwa.
Nie gryzła się w język.
Jaka matka, taka córka.
Tu jest całość.
Dwa tysiące dla Shawna.
Jak to?
- Skąd...? - Nie pytaj. Nie chcesz wiedzieć.
Wyjaśnij sprawę z chłopakiem.
- Wszystko będzie jak dawniej. - Niezupełnie.
Musimy razem coś wymyślić...
Skąd to?
Leżało przed drzwiami, jak przyszłam.
Uznałam, że to od Shawna. Listu nie czytałam.
Kroczyłaś zakazaną ścieżką.
Przyjdź tam sama, bo umrze ktoś, kogo kochasz.
Muszę coś zrobić.
To znaczy?
Wyjdź.
- Musisz się wynieść. - Wyrzucasz mnie?
Naprawdę, idź...
Wracaj do matki. Nie możesz zostać.
Więc jednak wybrałaś Shawna?
Tak.
Właśnie tak.
Wybrałam.
Spałam z nim...
już po tym, jak ty i ja...
kiedy poszłaś po forsę.
- Dlaczego? - Uprawiałyśmy seks...
ale to nic nie znaczy.
To był błąd.
Kocham Shawna.
Nie ciebie.
To koniec.
Wynoś się.
Nie wierzę ci!
Znam cię.
- Nie mówisz szczerze. - Mówię!
W ogóle mnie nie znasz, Jen!
Idź!
Wypierdalaj, Jen!
Mówię ci!
CAMP MILLWOOD
Ale tłumy!
Letni seans na świeżym powietrzu to jest hit!
Witamy w Camp Blood.
Ostatnia dziewczyna musi mieć wysoki próg bólu.
Zdejmij buty i idź boso.
O, kurwa!
Czekolada?
Trzymaj!
Kurde!
Ja pierdolę!
Dlaczego nas dręczysz?!
Co ci zrobiłyśmy?
Faran?
Wszystko gra?
Nie.
Musimy pogadać.
Rzuciłam Henry'ego.
Te spotkania w kościele,
na które chodzą tego lata Henry, Kelly, Greg
i prawie wszyscy oprócz nas...
To wygląda po prostu jak sekta!
Niby niespodziewane, ale raptem nabiera sensu.
Gdyby była tu Noa, powiedziałaby coś w stylu
"Jeszcze tu, kurwa, Jezusa brakuje!".
Dlaczego jej nie ma?
Wsiadaj!
Jedź!
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Tomasz Tworkowski