(NETFLIX ขอเสนอ)
เราทุกคนมีปีศาจในตัว
ที่ฉันต้องการก็แค่สายสัมพันธ์กับลูก
เขาติดเหล้า เธอเองก็เคยติด
เราเผชิญหน้ากับมัน
แต่ตอนที่เราคิดว่าจะชนะนั่นแหละ
กลายเป็นว่า
ปีศาจพวกนั้นไม่ได้มาจากตัวเราตั้งแต่แรก
อะไรวะเนี่ย
- แวนซ์ - ไม่ใช่อย่างที่ลูกคิดนะ
แม่กำลังจะแต่งงานนะ
ฉันอยากบอกเธอมานานแล้ว แต่แม่เธอเขาไม่อยากให้…
บอกอะไร
ฮาร์ดินเป็นลูกของคริสเตียน
- ขอโทษนะลูก - อย่ามาแตะ
ฮาร์ดิน
มัน… มันเป็นความผิดพลาดนะจ๊ะ
ส่วนไหนล่ะ
คริสเตียนบอกแล้วเหรอ
ลูกรัก ถ้าแม่ย้อนเวลากลับไปได้…
แม่น่าจะบอกลูก
ใช่
ฮาร์ดิน
คิมเบอร์ลี ดูนี่นะ
แจ๋ว
- ไงคะ - ว่าไง
จะทำแบบนี้จริงๆ เหรอ
ขอเหมือนกันแก้วหนึ่ง
พ่อของเธอ…
เค็น…
เราเคยสนิทกันเหมือนพี่น้อง
แล้วคุณก็ตีท้ายครัวเขา
ไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันรักแม่ของเธอ
เขาหลงรักเค็นหัวปักหัวปำ
แต่ตอนนั้นเค็นต้องไปเรียนมหาลัย ไม่ได้คอยอยู่ด้วย
วิ่งหน้าวิ่งหลัง ยุ่งอยู่ตลอด และ…
ฉันเป็นที่พึ่งทางความรู้สึกให้ทริช และ…
จากนั้นมาเราก็เริ่มใกล้ชิดกัน
จะลงรายละเอียดหาอะไรวะ
ฉันเคยคิดเพ้อฝันให้เราหนีไปด้วยกัน และ…
เขาแต่งงานกับฉัน ไม่ใช่เค็น
ต่อมาพวกเขาประกาศว่ากำลังจะมีลูก
แล้วก็ตามนั้น
สุดยอดชิบหาย
ทั้งแม่ เค็น กับคุณ พากันโกหกผมมาทั้งชีวิต
เค็นไม่รู้
ลึกๆ แล้วเขาก็คงสงสัยมาตลอด
นั่นคือตอนที่เขาเริ่มดื่มเหล้าหนักๆ
คุณหยุดเรื่องทุกอย่างไว้ได้แท้ๆ
ชีวิตผมทั้งชีวิตจะได้ต่างไปจากนี้
ถ้าคุณแม่งไม่เห็นแก่ตัว
สมิธ ไปเต้นกับพวกเขาก็ได้นะ
ไปเลย
เขารู้ไหมว่าฮาร์ดินเป็นพี่เขา
ฮาร์ดินล่ะคะ
ไม่รู้สิ ไปแล้ว
- อะไรนะ - อาจจะอยากอยู่คนเดียวก็ได้
เดี๋ยว เทสซ่า
คริสเตียน คุณน่าจะได้เห็นเขา
เขาโตเร็วมากเลย
เป็นหนุ่มน้อยแล้วนะ
เก่งมากด้วย
เรียงความของเขาจะได้ลงหนังสือพิมพ์ล่ะ
เก่งมาก ฮาร์ดิน
ฝากบอกเขาทีนะ
เขาฉลาดมาก
เหมือนพ่อเลย
ฉันต้องวางแล้ว
ไว้ค่อยคุยกันใหม่นะ
ได้สิ
บาย คริสเตียน
นี่ เบาๆ หน่อย
เค็น
ฮาร์ดิน ใครให้มา
แวนซ์
- เค็น… - หยุดนะ
- เค็น - พ่อทำมันขาดแล้ว
ฮาร์ดิน
แม่ขอโทษจริงๆ จ้ะ
ฮาร์ดิน
ตามหาซะทั่วเลย
ดื่มไหม
ไม่
- มาเถอะ กลับโรงแรมกัน - ยังก่อน
โอเค ขอล่ะ ฮาร์ดิน ฉันหนาว แล้วก็เหนื่อย ฉันอยากกลับไป…
คนที่รู้ความจริงว่าทั้งชีวิตคือเรื่องโกหก ไม่ใช่เธอนี่
ถ้าจะไม่ดื่มกับฉันก็ไปเลยไป
โอเค ฉันจะเรียกอูเบอร์
ฉันว่าเขาล็อกประตูไว้ก่อนไปนะ
นี่
ฮาร์ดิน ขอล่ะ ฉันรู้ว่าเธอเสียใจ ฉันรู้ว่าเธอโมโห และเธอ…
รู้ไหม ทุกครั้งที่เดินเข้ามาในนี้ ฉันได้ยินเสียงแม่กรีดร้อง
- เราต้องไปกันแล้วนะ - ฉันเกลียดชายคนหนึ่งมาเป็นปีๆ
กลายเป็นว่าฉันไม่ต้องชอบหมอนั่นด้วยซ้ำ อย่ามาแตะนะ
มีแผนอะไรล่ะ คิดจะทำอะไร เผาบ้านแม่ตัวเองเหรอ
- ใช่ ฉันจะเผาที่นี่ให้ราบ - หาเรื่องให้ตัวเองถูกจับน่ะเหรอ
- ถึงได้บอกให้เธอไปซะ - ไม่ ฉันจะไม่ไป ถ้าเธอไม่ไปด้วย
เทส
"ถ้าคนสองคนรักกัน ตอนจบก็ไม่อาจมีความสุข"
ไม่ต้องยกเฮมิงเวย์มาพูดกับฉัน
เธอจะค้นหาแสงสว่างในตัวฉันไปทำไม ตื่นซะทีเถอะ
- ไม่มีแสงสว่างอะไรหรอก - มีสิ
- พ่อแม่ฉันเละเทะ อดีตเละเทะ - ดูพ่อแม่ฉันสิ
- จิตใจฉันมันก็เลยเละเทะ - พ่อฉันเป็นคนไร้บ้านนะ ให้ตาย
นี่ไม่ใช่การแข่งขันนะ
ฮาร์ดิน ส่งไฟแช็กมาให้ฉันเถอะ
ขอล่ะ ฮาร์ดิน คิดถึงสิ่งที่กำลังจะทำหน่อยได้ไหม
ฮาร์ดิน
พระเจ้า
- เราต้องออกไปข้างนอก - อย่ามาแตะโว้ย
เราต้องไปแล้ว
เทสซ่า เอารถฉันไป
- ไม่ได้ - ต้องได้ ฉันจัดการเอง
- เร็วเข้า - ทีตอนนี้อยากเป็นฮีโร่เหรอ
ที่ผ่านมาไปอยู่ไหน
หายหัวไปอยู่ไหนตอนที่แม่ถูกซ้อมปางตาย
ไสหัวไปให้พ้น
มาอะไรเอาป่านนี้
- ฉันขอโทษ โอเคไหม ฉันขอโทษ - ไม่สนโว้ย
มานี่
ฉันขอโทษ
ฉันน่าจะอยู่ที่นี่เพื่อเขา ฟังฉันสิ
ฉันน่าจะอยู่ที่นี่
แต่ถึงเธอจะทำลายชีวิตตัวเองไป ชีวิตเขาก็ไม่ได้ดีขึ้นหรอก
เราต้องไปแล้ว เร็วเข้า
ออกไปเดี๋ยวนี้
ไปสิ
ไป
ด่วน เกิดเหตุ…
ได้แล้วจ้ะ
ขอบคุณค่ะ
เราอยู่ที่ไหน
ไม่รู้สิ ฉันก็ขับไปเรื่อยๆ
- แวนซ์ล่ะ เขาได้… - เขาส่งข้อความมา
เขาไม่เป็นไร
แต่เขาบอกตำรวจไปว่าเราเป็นคนจุดไฟเอง
เขามีทีมทนาย
แค่นั้นมันเปลี่ยนอะไรไม่ได้หรอก เขาโกหกฉันมา 21 ปี
เขาเป็นพ่อเธอนะ
เพิ่งมาเป็นเมื่อวาน
เธอกลับไปเถอะ
ขอบคุณ
อย่าค่ะ
ให้ผมได้อธิบายตัวเองหน่อยได้ไหม
ไม่ค่ะ
ไม่ใช่ตอนนี้
จอดข้างทางที
ฉันว่าฉันอยู่ที่นี่สักพักดีกว่า
ทำไมล่ะ
เพราะ…
เพราะฉันเอาแต่ ลากเธอมาเดือดร้อนด้วย มันไม่แฟร์
อย่าผลักไสฉันอีกเลยนะ
ฉันรักเธอ
เทส
กอดฉันสิ
ฉันรักเธอ
คิดอะไรอยู่
คิดว่าอยากอยู่แบบนี้ตลอดไป
ฉันจะไปเอากระเป๋า
ไปหาคิมเบอร์ลี อาบน้ำให้สดชื่น
ฉันไม่เป็นไรหรอก
คิมเบอร์ลี เทสซ่ามา
- ไม่เป็นไรนะ - ค่ะ
ฮาร์ดินล่ะ
ฉันรู้สึกว่าเขาค่อยๆ ห่างออกไปทุกลมหายใจ
ขอโทษค่ะ ฉันไม่ควรเอาเรื่องนี้มากวนใจคุณ
- คุณเองก็กำลังเจอ… - ไม่เลย เทสซ่า
ไม่มีกฎข้อไหนบอก ว่าเราเจ็บได้แค่ทีละคน
ฉันเองก็เห็นแก่ตัว
พอฟังปัญหาเธอแล้ว ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย กับปัญหาตัวเอง
ว่ามาเลย
ฉันรู้สึกเหมือนคนจมน้ำ
ฉันอยากให้เราไปรอด แต่ฉัน…
ฉันไม่รู้ว่าจะว่ายทวนกระแสไปได้อีกแค่ไหน
เพื่อช่วยเขา แทนที่จะช่วยตัวเอง
ฝ่ายต้อนรับเอาขึ้นมาให้
(ใบเสร็จอี-ทิกเก็ตและแผนการเดินทาง)
โธ่
จริงดิ
ไม่ได้เจอกันนาน เพื่อน
ไม่ได้เจอกันนาน
เจมส์ ดูสิว่าใครมา
เชี่ย
หน้าเหมือนไอ้หมอนั่นที่ฉันเคยปาร์ตี้ด้วยเลย
ส่วนนายก็เหมือนคนเมาตลอดเวลาวะ
- ถูกเผง - โย่
ตามสบาย ขอโทรหาพรรคพวกก่อน
เพื่อเป็นเกียรติแก่แขกเรา
ดีมาก
มานี่สิ นั่งก่อน
ดูซะก่อน ท่าทางเหมือนคนรวยเลยวะ
ส่วนนายท่าทางดูไม่จืด
แต่งตัวไปไหนเนี่ย สัมภาษณ์งานเหรอ เป็นไงบ้าง
ยังตลกเหมือนเดิมนะ เจมส์
- นี่ ดื่มอะไรหน่อยไหม - ดื่มหน่อยก็ดี
เทสซ่า
โอเคไหม
เยี่ยม
ฉันจะไปตามเขา
ขอบคุณค่ะ
ฮัลโหล
หวัดดี ฮาร์ดินล่ะ
สก็อต… ไม่ว่างรับสายน่ะ
เธอจะมาปาร์ตี้ไหม
ไปสิ ขอที่อยู่อีกทีได้ไหม
เลขที่ 52 ถนนวอร์วิก
ถามดูสิว่าเขาเซ็กซี่ไหม
เพื่อนฉันถามว่าเธอเซ็กซี่ไหม
เราให้แต่คนหน้าตาดีเต็มสิบเข้างาน
- ถามด้วยว่ามีเพื่อนไหม - วางไปแล้ว
เอาไปให้ฮาร์ดิน
เอ้า ยกหน่อย
นี่ ทางนี้
เข้ามาก่อนสิ เข้ามาเลย
ขอบใจ
อเมริกันเหรอ
ฉันชื่อมาร์ค นี่แฟลตฉัน
- ฉันเทสซ่า - เทสซ่า
ทางนี้คนสวย ไปหาอะไรดื่มกัน
เฮ่ย สก็อตต์ หยิบวอดก้าให้ที
ฉันจะชงเหล้าให้เพื่อนใหม่
เทส นี่เธอ…
รู้จักกันด้วยเหรอ
แปลว่ารู้จัก
ให้ตายสิ อะไรกันวะ เทส…
มีแต่เธอเหรอที่พังข้าวของได้
- ไม่เห็นบอกว่ามีแฟนแล้ว - เป็นบ้าอะไรของเธอ
คิดว่าจะมาหมกตัวอยู่ในนี้ ลืมปัญหาไปซะ งั้นเหรอ
เธอมาที่นี่ทำไม
ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอหนีไปเหมือนคนขี้ขลาดอีก
ฉันจะให้โอกาสเธอออกไปกับฉัน แต่ถ้าฉันไปจากที่นี่โดยไม่มีเธอ ถือว่าเราจบกัน
ถ้าเขาไม่ใช่แฟนนาย…
ไม่ใช่เนอะ
อย่าแตะเขา เทสซ่า ออกมานี่เดี๋ยวนี้
แค่หยอกเล่น ไอ้เสือ
เทส นี่มันอะไรกัน
บ้าบอคอแตกน่ะ ฮาร์ดิน นี่ไม่ใช่เราเลยนะ
เราเหรอ
"เรา" อะไรล่ะเทส ไม่มีหรอกคำว่า "เรา"
เราเอาแต่วนกลับมาที่เดิม
ส่วนเธอ เธอแม่งก็ไม่ถอดใจสักที
ต้องการอะไรอีก
นี่ไม่ใช่ที่ของเธอ เธอไม่เหมาะกับที่นี่ ไม่ควรอยู่ที่นี่
ไปซะเถอะ
เธอชนะ ฮาร์ดิน
เธอชนะทุกครั้งนั่นแหละ
เธอน่าจะรู้จักฉันดีกว่าใครนะ
(รัฐวอชิงตัน)
- แน่ใจนะว่าไม่อยากให้ช่วย - แน่ มีแค่ไม่กี่อย่างเอง
ก่อนไปซีแอตเทิลก็เอาออกมาเกือบหมดแล้ว
โอเค
ฉันเสนอแล้วนะ
(เดอะ เกรต แกตส์บี้)
ฮาร์ดิน
ฝันอะไรขนาดนั้นวะ
- ไม่เป็นไรนะ - อือ
โห แม่ง
มือนายท่าทางจะเจ็บนะ
ไม่ขนาดนั้นหรอก เดี๋ยวก็หาย
พวก นายแม่งโคตรเมา
สาวอเมริกันคนนั้นน่ะ นึกว่าเขาจะถล่มที่นี่ให้เละซะอีก
โคตรแสบเลย
พ่อคะ
พ่อ
มานี่
- ไม่ - ไม่เป็นไร ฉันอยู่นี่
ฉันอยู่นี่ มาทางนี้
(แลนดอน เรียกเข้า…)
- ดื่ม - ดื่ม
แรงพอไหม
เออ เมื่อกี้แรงไม่พอ
ฮาร์ดิน โทรศัพท์ดังแน่ะ แลนดอนโทรมา
- ตอนนี้คุณสก็อตต์ยุ่งมากเลย - เฮ่ย
ให้ฉัน…
อะไรล่ะ
แลนดอน ถ้าฉันอยากคุย ก็คงรับไปตั้งแต่ 30 สายก่อนแล้วมั้ง
รู้ไหม นายแม่งโคตรเห็นแก่ตัว
นึกว่านายจะช่วยได้ แต่ถึงไม่มีนาย เขาก็ผ่านไปได้วะ
ผ่านอะไร
แลน…
แลนดอน มีเรื่องอะไร
แค่บอกให้รู้หน่อยว่าเขาไม่เป็นไร
คือ…
ริชาร์ดน่ะ เขาตายแล้ว
เทสซ่าเป็นคนเจอศพ
เชี่ย
เชี่ยเอ๊ย
เขาอยู่ไหน
เราอยู่ที่บ้านแม่เขา
เขาไม่ยอมพูดอะไรเลย
- ให้ฉันคุยกับเขาได้ไหม - ฉันว่าไม่ดีมั้ง
แค่เอาโทรศัพท์ไปแนบหูเขาก็พอ
นายอย่าคุยกับเขาจะดีกว่า
งั้นจะโทรหาฉันทำไมวะ ฉันนี่แหละคนที่เขาต้องการ
- นายก็รู้จักเรา นายรู้… - ก็ได้
ใจเย็นๆ แล้วกัน ขอเวลาเดี๋ยว
นี่ เทสซ่า
ฮาร์ดินอยากคุยกับเธอน่ะ
โอเค ไม่ต้องก็ได้
- ไม่เอา - ไม่เป็นไรนะ
- ไม่นะ เทส - ไม่เป็นไร
แม่งเอ๊ย
ถ้าไม่ฉันก็แม่เธอนะ แม่เธอเขาบังคับเธอกินแน่
น่าอร่อยนะ
ฉันเหนื่อยมากเลยน่ะ
สนุกมากไหม
ถ้าพลาดนิดเดียว ทุกอย่างก็อาจจบเลยนะ
ยังพูดถึงเรื่องโกนหนวดอยู่อีกเหรอ
ก็เรื่องโกนหนวดน่ะสิ แต่ถ้าถามถึงเรื่องเมื่อคืน…
ขอโทษนะ เทส
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเมาขนาดนั้น
- คือ ตอนที่พ่อเธอ… - ไม่เกี่ยวกับพ่อฉันหรอก ไม่เกี่ยวกับเขา
เทส ถ้าเธอไม่ชอบ บอกฉันเลย
- ฉันไม่ชอบ - งั้นฉันจะเลิก
จะไม่ดื่มอีกเลยสักหยด
จริงเหรอ
ให้เม้มปากต่างหาก
เล่นอะไร…
เขาไม่อยากให้นายมา
- ห้าพันไมล์… - อย่างน้อยขอฉันดูก่อนว่าเขาตื่นอยู่
- ฮาร์ดิน - เทส
- ไง ฉัน… นี่ - ไม่
- อยากให้เขาอยู่ไหม - ไม่
ถ้าคิดว่าฉันจะยอมไปที่อื่น นายคิดผิด เทส…
- ไม่ อย่ามาแตะฉัน - ไม่เป็นไร
ไปซะ ไม่งั้นฉันจะเรียกตำรวจ
เออ เรียกมาเลย ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น
- ไม่ตลกนะโว้ย - ฉันก็ไม่ได้หัวเราะ
- เขาไม่อยากเจอ - นายรู้เหรอว่าเขาต้องการอะไร
ตอนที่เขาต้องการ นายก็ไม่อยู่ แล้วตอนนี้ยังจะมาทำให้เรื่องมันแย่เข้าไปใหญ่
- เทส - เทส
เขาพยายามหลบหน้านาย เพราะนายนั่นแหละเขาถึง…
ฉันจะดูประตูหน้า
นี่ เทส
ไม่เกี่ยวกับเธอหรอก
- ฉันรู้ ฉันแค่อยากจะ… - ฉันอยากอยู่เงียบๆ
ขอร้องล่ะ
ที่ผ่านมาฉันปฏิบัติกับเธอไม่ค่อยแฟร์
คุณเกลียดผม แครอล
คุณเกลียดผมมาตลอด ซึ่งก็ไม่เป็นไร ผมไม่สน
แต่คุณควรรู้ไว้ ว่าความเห็นของคุณไม่มีความหมายกับผม
นี่พูดด้วยดีแล้วนะ
เธอเหมือนเขาเป๊ะ ริชาร์ดก็เคยพูดกับพ่อแม่ฉันแบบนั้น
ผมไม่ใช่เขา
ก็ได้ ที่ฉันสนก็มีแค่สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเทส
ผมก็เหมือนกัน
สิ่งหนึ่งที่ฉันคิดว่าได้สอนเขาไป
เธออาจไม่เชื่อฉันก็ได้นะ
ฉันสอนเขาว่าอย่าฝากชีวิตไว้กับผู้ชาย เหมือนอย่างที่ฉันเคยทำ
แล้วดูเขาตอนนี้สิ
เขาไม่เหลืออะไร ทุกครั้งที่เธอไปจากเขา
- ฟังนะ ผม… - ไม่ ให้ฉันพูดให้จบ
ใช่ เธอกลับมาทุกครั้ง
ซึ่งริชาร์ดไม่เคยทำแบบนั้นให้เรา
แต่ว่าเธอก็ไม่เคยอยู่
ผมไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไรจากผม แครอล
ผมรักเขา
ผมจะไม่มีวันปล่อยเขาไป
ถ้ารักเขาจริงๆ ก็ต้องมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้กับเขา
ซึ่งนั่นขึ้นอยู่กับเธอแล้วตอนนี้
เพราะเธอคือคนเดียวที่เขาจะยอมรับฟัง
สาวน้อยคนนั้นรักเธอมากกว่าที่รักตัวเองด้วยซ้ำ
แต่ว่านะ ฮาร์ดิน
เธอกับฉันรู้ดีทั้งคู่ ว่าเธอให้เขาในสิ่งที่เขาต้องการไม่ได้
และนั่นมีแต่จะขวางเขาไว้ ไม่ให้เจอคนที่จะมอบสิ่งนั้นให้เขาได้
ฉันคิดไม่ออกเลยว่าตอนนี้เธอรู้สึกยังไง
ฉันเอาแต่คิดถึงครั้งสุดท้ายที่ได้เจอเขา
ตอนที่เขาแย่งพิซซ่าฉันกิน
เขามีความสุขนะ
ฉันดีใจนะ ที่เขามีที่ให้อยู่
ฉันขอโทษจริงๆ กับเรื่องที่ลอนดอน
ขอโทษจริงๆ
ฉันนึกว่าเรามีความรัก ที่เหมือนหลุดออกมาจากนิยาย
ไม่ว่ามันจะยาก จะผ่านไปเร็ว หรือจะเหนื่อยแค่ไหน
เราก็จะทนผ่านมันไปได้ เพื่อเล่าเรื่องราว
นี่
ก็นี่ไง
เราทำได้ เราจะอดทนผ่านมันไปให้ได้
ฉันไม่ได้อยากทน ฉันอยากมีความสุข
ฉันทำแบบนี้ต่อไปไม่ไหว
เทส
เธอไม่ได้รักฉันมากพอที่จะสู้เพื่อฉัน
เธอยอมแพ้ทุกครั้งเลย
ฉันพยายามแล้ว
ฉันพยายามแล้วจริงๆ
ฉันเสียใจ ที่ฉันแก้ปัญหาให้เธอไม่ได้
ฉันก็เหมือนกัน
ใครเป็นคนจ่ายค่าจัดงานคะ
ไม่ต้องห่วงเรื่องเงินตอนนี้หรอกจ้ะ
ไง
นี่ ไม่เป็นไรนะ
ฉันว่าเครื่องสำอางฉันน่าจะ…
ขี้มูกด้วยอีกนิดเนอะ แค่นิดหน่อย
- พร้อมไหม - อือ
ฉันไม่ได้เจอพ่อมาเก้าปี
การได้กลับมาสานสัมพันธ์กับเขา คือของขวัญที่ดีที่สุดชิ้นหนึ่ง
ถึงจะเป็นแค่ช่วงสั้นๆ ก็ตาม
เขามีปีศาจในตัวมากมาย แต่…
เขาก็ใจดีมากด้วย
พยายามทำตัวให้ดีขึ้นเพื่อฉัน
ฉันรู้
นั่งไปด้วยกันไหม ฮาร์ดิน
- ฉันว่าฉันไม่ไปดีกว่า - ทำไมล่ะ นายก็เป็นเพื่อนเขานะ ทำนองนั้น
แล้วนายก็จ่ายค่างานด้วย
แลนดอน วานอะไรอย่างสิ เรารู้กันแค่สองคนนะ
ได้สิ แต่ก็ไม่ได้แปลว่านายไม่ควรไปนะ มาเถอะ
โทษที ไม่รู้ว่าเธออยู่…
ครึ่งนึงของคนในงาน ฉันไม่รู้จักด้วยซ้ำ
แปลกๆ เหมือนกันนะ
คนเราไปงานศพของคนที่ตัวเองไม่รู้จักด้วยซ้ำ
แล้วยิ่งเป็นเขาด้วย คือมันก็…
มีแต่พวกมือถือสาก ในนั้นไม่มีใครชอบเขาสักคน
ก็เธอไง
ขนาดฉันยังชอบเลย
ฉันโกรธเขามากเลยนะ คือฉัน…
ฉันฉุนขาดเลย
เธอมีสิทธิ์โกรธเขานะ
ทั้งตอนอยู่และตอนตายนั่นแหละ
ฉันเห็นนะว่ามันมีความหมายกับเธอแค่ไหน การที่เขากลับเข้ามาในชีวิตเธอ
และฉันก็คิดว่าเขาน่ะโง่
ที่โยนทุกอย่างทิ้งไปแค่เพื่อจะเมายา
แต่ก็นะ ฉันไม่มีหน้าไปพูดหรอก
ฉันเสียใจนะ ที่ต้องเกิดเรื่องแบบนี้ถึงจะรู้ตัว ว่าเธอมีความหมายกับฉันมากแค่ไหน
และฉันอยากจะ…
อยู่เคียงข้างเธอมากแค่ไหน
ฉันต้องกลับไปที่งาน
โอเค
(คนขับของคุณยกเลิก กำลังหาคนขับใหม่)
ไม่เอาน่า
ขอบคุณมากนะ สำหรับทุกอย่าง
นี่ ขอติดรถไปด้วยได้ไหม
อูเบอร์ยกเลิกฉันไม่หยุด
ฉันต้องไปเจอกับนอร่าน่ะ ตอนนี้สายแล้วด้วย
- ไม่เป็นไร - อืม
ดูสิว่าคนนี้จะมาไหม
อยากไปกับฉันไหม กลับไปบ้านเค็น
ฉันว่าฉันอยู่ที่นี่ดีกว่า
วันนี้เหนื่อยมาก พรุ่งนี้มีนัดพบหมอที่ซีแอตเทิลด้วย
ได้
- แวนซ์กับคิมเบอร์ลี่กลับมารึยัง - จะกลับมาตอนเช้า
พยายามจัดการเรื่องลูกให้เรียบร้อยอยู่น่ะ
เอางี้นะ ฉันจะไปกับเธอด้วย
ฉันจะเริ่มมองหาที่อยู่ ฉันพร้อม
- ฉันว่า… - เทส ถึงคราวฉันอยู่ข้างเธอบ้างแล้ว
ฉันไม่ต้องการอะไรจากเธออีกแล้ว
ฉันไม่เชื่อเธอ
และฉันว่าเธอก็ไม่เชื่อตัวเองเหมือนกัน
ขอโทษด้วยนะ ที่เราไม่ได้ไปงานศพพ่อเธอ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉัน…
ถึงไงฉันก็คงต้อนรับได้ไม่ดีนักหรอก
ที่จริงฉันกำลังคิดว่าจะย้ายไปนิวยอร์กน่ะ
กับแลนดอน
นิวยอร์กเหรอ นั่น…
ว้าว วางแผนไว้ว่ายังไง
- รู้แล้วเหรอว่าจะไปทำงานที่ไหน - ก็ไม่เชิง
ฉันรู้ว่ามันไกล
แต่ฉันคิดว่าฉันต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่
เทสซ่า คนเราเศร้าได้นะ
แต่ถ้าปล่อยให้ความเศร้ามาควบคุมชีวิต เธอก็จะไม่ได้ใช้ชีวิตเลย
แล้วถ้ารู้สึกแบบนี้ไปตลอดล่ะ
เธอต้องเจอกับเรื่องร้ายๆ
แต่เธอเป็นคนเข้มแข็งมาก ฉันรู้ว่าเธอจะผ่านเรื่องนี้ไปได้
มันแค่ต้องใช้เวลา
ส่วนเรื่องฮาร์ดิน
แค่แกล้งทำไปซะ ว่าลืมเขาได้แล้ว แล้วสักวัน
เธอจะเชื่ออย่างนั้นเอง
(เค็น สก็อตต์ ที่ปรึกษา)
ทำไมเลือกที่จะอยู่ล่ะ ทั้งที่ก็รู้ว่าแม่รักเขา
ฉันรักเขา
นึกว่าเขาจะเห็นว่า หมอนั่นมอบความมั่นคงให้เขาอย่างฉันไม่ได้
คืองี้
ฉันคิดว่าถ้าสมมุติ "สมมุติ" นะ เทสซ่าแต่งงานกับคนอื่น
ผู้ชายคนนั้นคงรู้สึกว่า ต้องแข่งกับความทรงจำเรื่องแก
ผมไม่ใช่แวนซ์ โอเคนะ แค่เพราะ…
ผมไม่ใช่เขา
แก…
โอเค
เรื่องจริง
เขาเป็นพ่อแก
ฉันรู้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นแก
แกหน้าเหมือนเขาเป๊ะ
ฉันทำทุกอย่างผิดหมด
ทนไม่ได้กับที่แกเป็นลูกเขา
ไม่ใช่ข้ออ้างให้กินเหล้าหรอก แต่…
ฉันรักแก
ยังรักอยู่
แกคือลูกฉัน
ฉันขอโทษ
(เซาท์ ซีแอตเทิล คลินิก)
(ฮาร์ดิน - พบหมอเหรอ เรียบร้อยดีไหม)
(เรียบร้อยดี)
มาคุยเรื่องผลตรวจกันนะ
น่าเสียดาย โอกาสที่เธอจะอุ้มท้องได้จนถึงกำหนดมีน้อยมาก
มีทางเลือกอื่นอยู่นะ
หลายๆ คนเลือกอุปถัมภ์เด็ก
- ไง - ไง
ไง ฉันโทรหาทั้งวันเลย เป็นไง
ฉันปิดเสียงไว้น่ะ
ทุกอย่างโอเคไหม
ก็ไม่เชิง
แต่… ฉันต้องวางสายแล้ว
เทส
เทสซ่า
นี่ เทส
ไง เข้าบ้านก่อนนะ
สังหรณ์อยู่ว่าเธอจะมา
- งั้นเหรอ - อือ
- ดึกแล้ว - ใช่
เธออยากมีลูกกับฉันไหม
ไม่ ฉันไม่อยากมีลูกกับเธอ
หมายถึง…
คือฉัน…
ฉันไม่อยากมีลูกตอนนี้
"ข้ารักที่จะนอน"
"ชีวิตข้ามีแนวโน้มที่จะพังทลายในยามที่ข้าตื่น"
ชีวิตเธอไม่เป็นไรหรอก
เธอเคยพูดไว้ "ถ้าคนสองคนรักกัน ตอนจบก็ไม่อาจมีความสุข"
ฉันไม่ได้หมายความตามนั้น
และฉันก็ไม่ควรพูดอย่างนั้น
"ข้ารักท่านมากพอแล้ว อยากให้ข้าทำเช่นไร"
- "ทำลายข้าหรือ" - น่า
เอาไว้สร่างแล้ว ค่อยท่องคำพูดของเฮมิงเวย์กันนะ
ตอนนี้นอนเถอะ
นอนนะ
อยู่กับฉัน
อรุณสวัสดิ์
เมื่อคืนฉันพูดอะไรไปบ้างเหรอ
นอกจากคำพูดของเฮมิงเวย์น่ะเหรอ
ไม่จริงน่า
ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
นี่เธอ…
เธออยากบอกฉันไหมว่ามีเรื่องอะไรกวนใจอยู่
- ไม่มีอะไรหรอก เรื่องหมอน่ะ - ฟังนะ
ถ้าเธอท้อง ฉันแค่อยากบอกว่าฉันโอเคมากๆ
มีลูกกับเธอไม่ใช่เรื่องแย่ขนาดนั้นซะหน่อย
หรือถ้าเธอไม่ได้ท้อง
งั้นก็รอจนเธอจบมหาลัย ไม่รู้สิ ยังไงก็ได้
ฉันท้องไม่ได้
หมอบอกว่า
ฉันแทบตั้งท้องไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
ต่อให้จะตั้งท้องได้ก็มีโอกาสแท้งสูง ไม่มีหวังเลย
พูดอะไรหน่อยสิ
ฉันไม่รู้ว่าต้องพูดยังไง
ไม่รู้อะไรกันล่ะ เธอไม่ได้อยากมีลูกอยู่แล้วนี่
ก็ใช่อยู่
แต่ตอนนี้รู้สึกเหมือนมันถูกพรากไปจากเราน่ะ
เปล่า ไม่ใช่จากเธอ จากฉันสิ
เดี๋ยว พูดแบบนั้นไม่ถูกนะ เธอก็รู้ว่าฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
เทส เดี๋ยว รอก่อนได้ไหม
เทส…
อย่าหนีหน้าฉันอีกเลยนะ
ฉันไม่สนหรอกว่าเราจะมีลูกได้หรือไม่ได้ จริงๆ
ขอโทษนะ ที่เธอรู้สึกว่าฉันพรากอะไรมาจากเธอ
แต่คนที่ความฝันเพิ่งจะดับวูบไปน่ะ ไม่ใช่เธอนะ
ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยอยากมีลูก
จู่ๆ ก็อยากมีซะงั้น
ฉันแค่อยากอยู่กับเธอ
จะมีลูกหรือไม่มี…
ตอนอยู่ที่ลอนดอน ฉันหยุดคิดเรื่องเธอไม่ได้เลย
เหรอ
คงเห็นแต่หน้าฉัน ตอนนอนกับผู้หญิงคนนั้นที่ปาร์ตี้สินะ
เดี๋ยว ใคร… นี่…
ไม่มีอะไรพรรค์นั้นเกิดขึ้นเลย
ฉันไม่โกหกเธอแน่นอน
เขาพยายามจะจูบฉันจริง แล้วตอนนั้นฉันก็อ้วกพอดี
อ้วกพอดีเลยเหรอ
ใช่
- อ้วกเลยเหรอ - อ้วกเลย
บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปน่ะ โดนตัวเขาด้วยนิดหน่อย
ดี
- ดีเหรอ - ใช่ ดีแล้ว
ดีแล้ว
(ข้อความจากเค็น เลี้ยงส่ง บาร์บีคิวก่อนไปลอนดอน วันหยุดนี้)
เพราะงั้นหละ ฮาร์ดินถึงได้กลัวหนูเจอร์บิล
ถ้านายยังไม่เลิกกุเรื่อง ฉันจะบอกนอร่าเรื่องที่นายฉี่ราด
แสบวะ
งั้นก็ได้
อร่อยมากเลยค่ะ ซอสรสชาติดีมาก
มีแต่ของโปรดของแลนดอน เลี้ยงส่งเขาหน่อย
ได้กินแบบนี้แล้วก็เกือบเศร้าอยู่นะที่ต้องไป
นอร่า เธออยู่แถวไหนในนิวยอร์กเหรอ
อีสต์ 14 ตัดกับเฟิร์สแอฟค่ะ
ที่เขาถามก็คือ อยู่ไกลจากแลนดอนแค่ไหน
- นั่งรถไฟก็ 50 นาที - ห้าสิบนาทีเหรอ
ก็ถือว่าไกลนะ จะรักษาความสัมพันธ์ไว้ยังไงเนี่ย
ฉันต้องผ่านที่นั่นเพื่อไปเรียนทุกวันน่ะ
ไม่ใช่ว่าจะได้เจอกันทุกวันหรอกนะ
แต่ว่าถ้าเธออยากเจอ ก็เจอได้
- ฮาร์ดิน ใกล้จบการศึกษาแล้ว - ไม่เอา ไม่คุยเรื่องนี้อีกนะ
- ได้ลองคิดดูไหมว่าจะรับปริญญารึเปล่า - ไม่เลย ผมไม่รับหรอก
- ไม่อยากน่ะ - จริงเหรอ
- จริงสิ - แน่ใจนะ
แน่ใจ
ฉันแค่คิดว่า…
ไม่รู้สิ ฉันแค่คิดว่าเธอน่าจะลองคิดดูใหม่นะ
- นี่ขอให้เขามากล่อมผมใช่ไหม - เปล่านะ
ก็ได้วะ ฉันรับปริญญาก็ได้
โอเค
- เยี่ยม - อย่าให้ต้องเปลี่ยนใจนะ
แด่พิธีรับปริญญา
อย่างนี้ต้องฉลอง
- แด่พิธีรับปริญญา - อย่างนี้ต้องฉลอง
ไว้เราจะไป
นอร่า จะกลับมาบ้างรึเปล่า
ไม่เอาน่า
นี่ ฉันมีเรื่องต้องคุยด้วยน่ะ
โอเค
ฉันตัดสินใจบางอย่างไปน่ะ และฉันไม่…
กับเรื่องทุกอย่างที่เกิดอยู่…
เพราะหลายๆ อย่างนั่นแหละ แต่…
เราต้องห่างกันสักพักนะ แบบ…
แบบว่าห่างกันจริงๆ
และ…
นี่เป็นวิธีเดียว ที่เราจะห่างกันจริงๆ ได้
โอเค ทำไมล่ะ
เพราะเราทะเลาะกันบ่อยกว่าดีกัน
และเวลาที่คืนดีกัน ก็เพราะเซ็กซ์
ไม่จริงสักหน่อย
จริงสิ แบบนั้นมันไม่ดีหรอก
เซ็กซ์มันไม่ดียังไง
ที่ผ่านมาเราก็มีเซ็กซ์กันบ่อย สนุก มีความสุข พึงพอใจทั้งสองฝ่าย
แถมยังเกิดจากความรัก ความเชื่อใจ
ฉันเดินวนอยู่ที่เดิมแบบนี้ไม่ได้
โอเค ฉันเข้าใจ
ฉันต้องปรับนิสัยหลายอย่าง
แต่เรามีเวลากันอีกเยอะ เรามีเวลาทั้งชาติเลย
ฉันจะแก้ไข ฉันจะไปอยู่กับเธอที่ซีแอตเทิล
โอเค
ฉันจะย้าย
โอเค
ฉันจะย้ายไปนิวยอร์ก
จะไปอยู่กับแลนดอน
แลนดอนเหรอ
- หา นี่ไอเดียเขาเหรอ - เปล่า
ไม่ใช่ ไอเดียฉันเอง นี่ไม่ได้…
- หมอนั่นต้องทำตัวเป็นน้องฉันสิ - ไม่ใช่อย่างนั้น
- ไม่ใช่ยังไง - นี่
นิวยอร์กเหรอ
- นายไม่บอกฉันวะ - ไม่ใช่การตัดสินใจของฉัน นายเลิกกับเขาแล้ว
เสแสร้งทำตัวเป็นเพื่อนฉันมาตลอด
เสแสร้งห่าอะไร ฮาร์ดิน
ฉันก็เพื่อนเขาเหมือนกัน ฉันต้องตามเช็ดตามล้างให้นายเนี่ย
เอาเลย ชกฉันเลย ไอ้คนเก่ง
ไอ้คนไม่มีน้ำยาเอ๊ย
ฉันขอโทษ
ฉันขอโทษ เทส แต่…
เขารู้ดีกว่าคนอื่น ว่าเธอมีความหมายกับฉันแค่ไหน
ว่าเธอคือชีวิตฉัน
แล้วเขาดันไม่บอกฉัน มันเจ็บนะ
โคตรเจ็บเลย
ถ้าไม่มีเธอ ฉันก็ไม่เหลืออะไร
ฉันเองก็พังความสัมพันธ์นี้ เก่งพอๆ กับเธอนั่นแหละ
มันพังแล้วเหรอ
งั้นเหรอ ฉันรู้สึกว่าเราไปต่อด้วยกันได้นะ
ฉันรู้ว่าเธอพยายาม แต่ฉัน…
ฉันทำแบบนี้ไม่ได้ กลับไปกลับมาแบบนี้ มัน…
ไม่ใช่แค่เธอหรอก มันอยู่ที่ฉันด้วย
เธอจะหนีตัวเอง ด้วยการย้ายจากที่หนึ่งไปอีกที่ไม่ได้นะ
เธอก็รู้ใช่ไหม
ฉันต้องหาคำตอบให้อะไรๆ และ…
ถ้าเธอรักฉัน…
- รักสิ - ถ้าเธอรักฉันจริงๆ
งั้นฉันขอให้เธอสัญญา ว่าจะไม่ตามฉันไป
- ฉันทำไม่ได้ - สัญญาสิ
- เราพยายามด้วยกันได้นะ - สัญญาว่าจะไม่ตามฉันไป
ขอเวลาให้ฉันหน่อย
ไม่งั้นสุดท้ายเราจะลากคนอื่นไปพังกับเราด้วย
นานแค่ไหน
นานแค่ไหน เทส
นานแค่ไหน
ฉันไม่รู้
มาแล้ว
ดีใจจังที่มาถูกห้อง
ไง
หวัดดี
เอาล่ะ หิวไหม
กำลังอบลาซานญ่าอยู่เลย
เอาล่ะ เจนนิเฟอร์
ค่ะ ก็ได้
เอ่อ ฉันมีนัดเจอกับเพื่อนสนิท…
ยินดีต้อนรับสู่ลุคเอาต์
- ขอบคุณมากนะ - ตื่นเต้นจังเลย ด้วยความยินดี
ต้องดีมากแน่ๆ เลย
ที่จริงผมไม่เคยอ่านมาก่อนเลย
"เขาเคยอยู่เพื่อตัวเอง
แล้วมันก็เปลี่ยนไป"
"มันไม่ใช่แค่ตื่นนอนกับเข้านอน"
- พระเจ้า - นานแค่ไหนแล้วเนี่ย ไม่รู้เลย
เดี๋ยวนะ
โอเค ฉันจะตักให้เธอ แต่มันไม่เป็นคำเลย
(ดูสิว่าใครมาชิมเค้กกับฉัน ได้เห็นพวกเธอด้วยกันแล้วรู้สึกดีจริงๆ)
(ห้าเดือนต่อมา)
แล้วเธอไม่รู้เหรอว่าเขามาทำอะไร
- อะไรนะ - ไม่รู้เหรอว่าฮาร์ดินมาทำไม
เขาไม่ได้บอก แต่ให้ไปนอนโรงแรมไม่ได้หรอก
ยิ่งโรงแรมที่มีมินิบาร์นะ แย่เนอะ
- ฉันรู้ว่าเขาเลิกติดเหล้าแล้ว - ไม่หรอก
ไม่หรอก ฉันเข้าใจ
แล้วก็นะ คือ…
อาทิตย์นี้ฉันทำงานสองกะอยู่แล้วด้วย คงไม่ได้เจอเขาด้วยซ้ำมั้ง
นอร่าบอกว่าถ้าอึดอัด ไปนอนที่ห้องเขาได้นะ
แต่ยังไงก็คงแย่อยู่ดี
ไม่ ฉันไม่เป็นไรหรอก
เธอทำแบบนี้อีกแล้ว "ฉันไม่เป็นไร" แล้วเบือนหน้าหนี
- จริงๆ - ใช่
- เป๋าตังค์ กุญแจ มือถือ - ครบ
- โอเค - โอเค
- บาย - บาย
(ลุคเอาต์)
ไง
คือว่า แลนดอนมาน่ะ และ…
ฮาร์ดินก็มาด้วย
พวกเขาขอนั่งโซนของเธอน่ะ
ได้สิ ได้เลย
- แน่ใจนะ - อือ
โอเค
เทสซ่า
เทเรซ่า
ใช่ ฉันเขียนชื่อเต็มในใบสมัครงานน่ะ
ฮาร์ดินอยากกินที่นี่น่ะ ก็…
ก็เพราะงั้นแหละ
ได้เลย เดี๋ยวพาไปที่โต๊ะนะ
ได้
- ดีใจที่ได้เจอนะ - ดีใจที่ได้เจอเหมือนกัน
เอาล่ะ
อยู่ที่นี่มาตั้งแต่เช้าเลยเหรอ
ใช่ วันนี้ฉันทำสองกะน่ะ
จะเลิกงานเมื่อไหร่
ตีหนึ่งน่ะ น่าจะถึงบ้านราวตีสอง
ทุกวันเลย
จะพยายามไม่ทำให้ตื่นอีกนะ
วันนี้กินอะไรดี
ราตรีสวัสดิ์
แค่อยากแน่ใจว่าเธอกลับบ้านปลอดภัยน่ะ
รู้ใช่ไหมว่าฉันเดินกลับทางนี้ทุกคืน
ไหนๆ ก็มาแล้ว
ว่าแต่ทำไมถึงทำงานที่นี่ล่ะ
แวนซ์เปิดสำนักพิมพ์ใหม่ไม่ใช่เหรอ
ฉันอยากทำอะไรด้วยตัวเองดูน่ะ
ฉันชอบนะ นอร่าก็ทำที่นี่
ฉันหาเงินได้มากกว่าที่เธอคิดนะ
อีกอย่าง จะได้มีอะไรทำ ระหว่างรอเข้าเอ็นวายยูด้วย
อะไร เธอยังไม่ได้เข้าเหรอ
ยัง แต่หวังว่าเทอมหน้าฤดูใบไม้ผลินี่แหละ
มีความสุขดีไหม
ดีนะ
เจอใครอยู่รึเปล่า
เจอสิ ฉันออกนอกบ้านทุกคืน ไปเดต กินข้าว จิบไวน์
ฉันไม่ได้เดตกับใครเลย เป็นพวกหัวโบราณน่ะ
- ไง แม่หนู - ระวังหน่อย
ไม่เป็นไร
ไง โจ
ฉันเอามันฝรั่งทอดกับสไลเดอร์ที่คุณชอบมาให้
เจอกันพรุ่งนี้นะ
ช่วยให้ฉันรู้สึกดีขึ้นเรื่องพ่อน่ะ
เธออยากจะ…
พรุ่งนี้ ถ้าไม่ได้ทำงาน ฉันมีช่วงว่างนะถ้าเธออยากจะ…
ฉันทำงานสองกะน่ะสิ
ฉันเลือกเอง จะได้ไม่ต้องเจอเธอ
นี่
- ไม่นะ หยุด หยุด - นี่
หยุด
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร
บ้าเอ๊ย
ขอบคุณนะ
คิดถึงจัง
ฉันก็ด้วย
(แกรนด์เซ็นทรัล)
(สถานีบลีคเกอร์สตรีท)
(ลุคเอาต์ บาร์แอนด์กริลล์)
เทส
ขอโทษที หลงทางน่ะ ไม่รู้ว่าต้องเลี้ยวแยกไหน
ว่าไง ไงคะ โจ
นี่ครับ
รักษาตัวด้วย
เธอดูเปลี่ยนไปนะ แบบ…
เหมือนเดิม แต่ว่าเปลี่ยนไป
ฉันคนเดิมนี่แหละ
บำบัดนิดหน่อย เข้ายิมบ่อยขึ้น แต่ยังเป็นคนเดิม
ยังดื่มอยู่ไหม
มีบ้าง เบียร์สักขวด ไวน์สักแก้ว
แต่ไม่ได้กระดกวิสกี้เป็นขวดอีกแล้วล่ะ ถ้านั่นคือความหมายเธอ
เทส
ไหน รสชาติเป็นไง
นี่ เทส อย่างน้อยก็แบ่งบ้างสิ ถ้าจะ…
ถ้าฉันไม่ได้เป็นสุภาพบุรุษ ฉันคงกินเธอทั้งตัวบนเคาน์เตอร์ตอนนี้เลย
นึกว่าเธอไม่ใช่สุภาพบุรุษซะอีก
เป็นสุภาพบุรุษได้ครึ่งทางแล้ว
ครึ่งทางเหรอ
ครึ่งทาง
และนั่นหมายความว่า
ถึงจะต้องการเธอมากแค่ไหน…
ฉันก็อยู่กับเธอไม่ได้…
จนกว่าเธอจะพร้อมอยู่กับฉันจริงๆ
มัน…
เร็วเข้า หยิบจานมา กินข้าวกันเถอะ
เทส ขอจาน ด่วนเลย
อะไร
เปล่า
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
บาย
ในที่สุด
รู้สึกดีนะ
ฉันจะไปอาบน้ำ
ขอบคุณนะ เทส
- ไง - ไง
- งานเป็นไงบ้าง - ก็ดี
เหนื่อย
แลนดอนอยู่บ้านไหม
ไปค้างห้องนอร่าน่ะ
เธอจะออกไปข้างนอกไหม
ไม่
พรุ่งนี้มีประชุมแต่เช้า
พาดเท้ามานี่
มานั่งข้างหน้าฉันสิ
รู้สึกดีจัง
จะดีกว่านี้อีกถ้าไม่มีเสื้อตัวนี้
แค่พูดเฉยๆ
ความคิดเธอนะ
ฉันรู้
อย่ายั่วสิ
คำพูดจากปรมาจารย์แห่งการยั่ว
ฉันไม่ได้นอนกับใครมาห้าเดือนแล้วนะ เทเรซ่า
เธอพยายามจะทำให้ฉันห้ามตัวเองไม่อยู่นะ
คิดอยากทำแบบนี้มาตลอด
ทุกวินาที ทุกวัน
เธอจะไปรู้อะไร
ถอดเสื้อผ้าออก
ขอร้องล่ะ
รู้แล้ว คนดี รู้แล้ว
ฉันโคตรรักเธอเลย
เธอนอนกับฉัน งั้นก็แปลว่าเธอตกลงจะกลับมาคบฉันสินะ
งั้นเหรอ
- ฉันชอบแบบนี้ - อะไร
นี่ไง เรา
เธอก็รู้ว่าเราจะเป็นแบบนี้ไปตลอด เทส
ฉันต้องไปคุยงาน ไว้เจอกันตอนฉันกลับมานะ
โอเค
(อาฟเตอร์ โดยฮาร์ดิน สก็อตต์)
เขาพบกับเธอในฤดูใบไม้ผลิ
ในโลกของเขา เขาสนใจอยู่เพียงอย่างเดียว นั่นคือตัวเขาเอง
เขาชนะมาแล้วทุกเดิมพัน
และครั้งนี้ก็คงไม่ต่างกันหรอก
ทว่า เมื่ออยู่ใกล้เทส ครั้งนี้เขากลับรู้สึกหวาดหวั่น
เพราะประทับใจกับท่าทีของดาร์ซี่ เขาจึงออกเงินจัดพิธีศพให้พ่อเธอ
นั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้น ของการกระทำเพื่อยกโทษให้ตัวเขาเอง
สายที่เขาไม่ได้รับ เปลี่ยนเป็นความรู้สึกผิดอันหนักอึ้ง
เหตุผลเดียวที่เขาไม่จมลงไปในความมืดมิด
คือเขารู้ว่าพ่อของเธอมีความสุข
การตายของเขาต้องเป็นอุบัติเหตุแน่
มันไม่ได้ทำให้เขาฟื้น
แต่คำพูดถึงอนาคต ความรู้สึกดีใจที่ไม่ต้องอยู่ข้างถนน…
ถึงจะไม่อาจตั้งท้องมีลูกได้ เธอก็ยังไม่ปล่อยความฝันไป
เขารู้ดี และยิ่งรักเธอมากกว่าเดิม
เขาพยายามจะไม่เห็นแก่ตัว
แต่ก็ไม่อาจอดคิดถึง เด็กชายตัวน้อยที่หน้าเหมือนเขา
ที่เธอมอบให้เขาไม่ได้
เขาหวังว่าเธอจะเข้าใจ ว่าเขาไม่เหลือชิ้นดีแล้ว
หวังว่าเธอจะเห็นว่าเธอมีผลกับเขาเช่นไร
"เธอเดินโซเซเข้ามาในห้อง
เดินเหมือนพวกสาวไร้รสนิยม เวลาที่ดื่มเยอะเกินไป"
หยุดอ่านนะ
ไม่ เธอจะเขียนเรื่องของฉัน แล้วมาบอกไม่ให้ฉันอ่านไม่ได้
ส่วนนั้นไม่เกี่ยวกับเธอ
เธอเขียนเรื่องนี้มานานแค่ไหนแล้ว
หลังจากที่เราจูบกัน
ครั้งแรกน่ะเหรอ
ใช่
นี่ล้อกันเล่นหรือเปล่า
มันก็แค่…
- เทส ฉันอธิบายได้นะถ้าเธอยอมฟัง - ไม่ต้อง เธออธิบายไปแล้ว ทุกหน้าเลย
ฉันเขียนก็เพื่อระบาย จะไปไหนน่ะ
- ฉัน… - เทส
พอกันที เราก็แค่ระเบิดเวลาที่นับถอยหลัง
นี่แหละสัญญาณเตือน
ทำอย่างกับฉันเขียนไปเพื่อจงใจทำร้ายเธอ
แล้วคิดว่าฉันจะรู้สึกยังไงล่ะ
ไม่ได้เกี่ยวกับเธอซะทั้งหมดนะ
เธอไม่ยอมให้ฉันอ่านสิ่งที่เธอเขียน
แต่ว่าคนทั้งโลกจะได้อ่าน เรื่องของฉัน
เรื่องของพ่อฉัน
ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้ตีพิมพ์
ฉันเริ่มเขียนบันทึกเพื่อเคลียร์เรื่องต่างๆ ในหัว
คนที่กลุ่มบำบัดขอให้ฉันอ่าน ฉันก็เลยอ่าน แล้ว…
มันก็เลยเถิดไปเรื่อย
เธอบังเอิญเขียนหนังสือขึ้นมางั้นเหรอ
ฉัน…
ฉันไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้
ไม่มีใครอยากอ่านเรื่องอุบาทว์แบบนี้หรอก
ฉันก็นึกแบบนั้น แต่ว่าคนแย่งกันประมูลเลยนะ
เพื่อหนังสือฉัน
เพราะงั้นฉันถึงมาที่นี่
เธอบังเอิญเขียนหนังสือขึ้นมา
แล้วก็เอาไปเร่ขายให้สำนักพิมพ์ โดยไม่ถามฉันสักคำ
แม่ง เรื่องมันไม่ควรเป็นอย่างนี้
ไม่ ไม่ควรเลย
เทส ฉันเคยเกลียดตัวเอง
ฉันต้องอยู่กับมันทุกวัน
เรื่องต่างๆ ที่เราผ่านมาจะมีประโยชน์อะไร
ถ้าเราไม่เปลี่ยนมันให้เป็นสิ่งที่ช่วยคนอื่นได้
ฉันไม่อยากให้คนอื่น อ่านเรื่องราวชีวิตฉันและตัดสินฉัน
ไม่ใช่ชีวิตเธอ เทส ชีวิตเรา
นี่คือเรื่องราวของการให้อภัย และรักที่ไม่มีเงื่อนไข
สิ่งสำคัญมันไม่ใช่
พ่อแม่ หรือการเสพติด หรืออะไรก็ตามที่เละเทะในอดีต
ไม่มีคำว่าสายไปหรอก คนเราเปลี่ยนแปลงได้เสมอ
อาฟเตอร์เป็นเรื่องราวแบบนั้นแหละ
อาฟเตอร์เหรอ
การเดินทางของฉันหลังจากที่ได้พบเธอ
ฉันว่าการเดินทางนั้นจบลงแล้วล่ะ
เป็นเกียรติมาก…
ผมไม่คิดว่าตัวเองจะมาที่นี่ด้วยซ้ำ
คิดว่าชีวิตตัวเองตกต่ำถึงก้นเหวแล้ว
แต่แล้วก็ตกอีกครั้งแรงมาก แล้วก็ตกอีก ตกอีก
ผมเคยเผาบ้านด้วยซ้ำ
สิ่งที่ผมพยายามจะบอกคือ ขอบคุณทุกคนมาก
เพราะตอนที่ผมเดินเข้ามา
ผมไม่รู้ว่านี่จะพาผมไปทางไหน ผมไม่คิดว่ามันจะช่วยผมได้
ผมไม่เคยเปิดใจมาก่อน
แต่พวกคุณหาทางทำให้ผมเปิดใจจนได้
และผมก็รู้สึกขอบคุณ
หนังสือเล่มนี้ช่วยผมได้มาก ผมจะแนะนำให้กับคนที่…
ผมรู้สึกเหมือนว่าที่จริงแล้ว
ผมเป็นคนที่ดีขึ้น และผมไม่เคยพยายามทำตัวให้ดีขึ้นมาก่อน
ไม่เคยเลย
ขอบคุณครับ
(สวัสดีปีใหม่)
ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง
สวัสดีปีใหม่
(สปอตไลต์งานแต่ง)
(ผู้ตรวจสอบของนิวยอร์ก มีความสุขจนนิจ(ไม่)นิรันดร์)
ดีจังเลยที่ลูกกลับมาลอนดอน
ผมมีอะไรจะให้
ดูนี่ซะก่อน
ชื่อของลูก
แม่ภูมิใจในตัวลูกมากนะ
(แม่ หวังว่าผมจะทำให้แม่ภูมิใจได้)
(ขอโทษนะที่ทำตัวไม่ดี ฮาร์ดิน)
แม่ขอโทษจริงๆ
แม่
ไม่เป็นไรหรอก ผมผ่านอะไรมามาก…
ไม่หรอก แต่…
แม่ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
แม่ยังเด็ก แม่…
มีความรัก แล้วแม่ก็กลัว
แต่ก็ไม่ได้แปลว่า แม่ควรซ่อนความจริงไว้จากลูกนานขนาดนั้น
แต่…
ทุกอย่างที่แม่ทำไป ทุกการตัดสินใจ ไม่ว่าจะน่าเสียใจย้อนหลังแค่ไหนก็ตาม
มัน…
แม่ทำไปก็เพราะว่ารักลูก
ผมรู้น่ะ แม่
ขอบคุณนะ ที่พูดแบบนั้น
- เจ๋งเนอะ ใช่ไหม - จ้ะ น่าทึ่งมากเลย
กว่าจะจ่ายเงินเสร็จ
ใช่
ใช่ ไม่หรอก ตอนนี้กำลังกลับไปแล้ว
(อาฟเตอร์)
โทษที
ได้ แล้วเจอกันนะ
ไง ดูชุดสิ เป็นทางการเชียว
- ไง - ไง
เธอต้องเล่าให้ฉันฟังทุกเรื่องเลยนะ
เพิ่งเจอกันไปเอง
ฉันว่า ตั้งแต่ที่แลนดอนย้ายไปอยู่กับนอร่า…
โหยหาคนสนใจสินะ
นึกว่าจะหาเพื่อนที่คณะได้ง่ายกว่านี้
ใช่
มหาวิทยาลัยกระจายตัวออกไปกว้างเลย
ใช่ กว่าจะหาจุดนัดพบได้
กว่าจะขึ้นรถไฟใต้ดินกับรถเมล์ไปอีก
กว่าจะได้ทำอะไรก็เป็นชั่วโมง
ยินดีต้อนรับสู่นิวยอร์ก
หวังว่าจะชอบอัลเฟรโดไก่นะ
- อะไร - ฉันน่าจะบอกไว้
ฉันกินอาหารจากพืชอยู่น่ะ
ทำไมฉันถึงไม่ถามก่อนนะ น่าจะถามแท้ๆ
ไม่เป็นไร ปรับเปลี่ยนได้ มีซอสมะเขือเทศไหม
โทษที
- ไม่หรอก - ฉันขอโทษ
- เทสซ่า นี่ - ขอโทษนะ
ไม่ต้องห่วง
ฉันจะสั่งอาหารมาก็แล้วกัน
ชิมดูไหม
อะไรน่ะ
เกี๊ยวเต้าหู้ผงกะหรี่
เผ็ดไหม
- มันไม่… ลองชิมดู - โอเค
- ก็ไม่แย่นะ - แต่…
- แต่ไม่อร่อย - ไม่เอาน่า
เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งของฉันเชิญเราไป
งานเปิดตัวแกลเลอรี่แฟนเขาคืนนี้ที่วิลเลจน่ะ
อยากไปไหม
อื้ม อยากนะ แต่ว่า…
ที่จริงคืนนี้ฉันมีแผนแล้วน่ะ
- ไว้เราไปกันครั้งหน้าได้ไหม - ได้สิ
ได้เลย
โอเค
หลังจากที่เขาไล่ผมออกไป
ผมรู้สึกเหมือนโลกของผมกำลังพังทลาย
ผมกลัวว่าตัวเองจะเป็นบ้าไป
ตอนนั้นผมไม่เหลืออะไรเลย
แล้วผมก็ได้รับโทรศัพท์
ดอว์ลิชแอนด์ซันส์อยากให้วางจำหน่ายทันที
ผมก็เลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหา…
โทรหานักบำบัด
แล้วผมก็สูดหายใจ…
และตอบตกลง
แล้วก็มาถึงวันนี้
เอาล่ะ ผมจะหยุดพูดไปเรื่อย และเริ่มอ่านจริงๆ สักที
(โปรดติดตามตอนต่อไป…)
(ด้วยระลึกถึงแชด โรเซน ครอบครัว "อาฟเตอร์" ที่มีเมตตาและกล้าหาญ)
(คำบรรยายโดย อัจฉริยา สุกใส)