Każdy ma swoje demony.
Chciałbym poznać moją córkę.
Jest alkoholikiem, tak jak ty.
Występują
Próbujesz stawić im czoła.
A kiedy myślisz, że je pokonałeś,
okazuje się,
że wcale nie były twoje.
Ja pierdolę!
Vance!
- To nie tak, jak myślisz. - Jutro twój ślub!
Dawno chciałem ci powiedzieć, ale mama była przeciw.
Co powiedzieć?
Hardin jest synem Christiana.
- Przepraszam. - Spierdalaj!
AFTER 4 BEZ SIEBIE NIE PRZETRWAMY
muzyka
zdjęcia
Hardin.
To był błąd.
Co konkretnie?
Christian ci powiedział?
Kochanie, gdybym mogła cofnąć czas...
Powiedziałabym ci.
Jasne.
scenariusz
Hardin!
reżyseria
Kimberly, patrz.
Cześć.
Na pewno tego chcesz?
Dla mnie też.
Twój tata,
Ken...
Byliśmy jak bracia.
- Więc przeleciałeś mu żonę. - To nie tak.
Kochałem twoją mamę.
A ona szalała za nim.
Ale wyjechał na studia.
Nie było go. Zjawiał się i znikał, zawsze zajęty.
Potrzebowała emocjonalnego wsparcia.
I tak się zbliżyliśmy.
Oszczędź mi szczegółów.
Ubzdurałem sobie, że razem uciekniemy
i wyjdzie za mnie.
Wtedy ogłosili, że spodziewają się dziecka.
I to był koniec.
Zajebiście.
Mama, Ken i ty - całe życie mnie okłamywaliście.
Ken nie wiedział.
Ale myślę, że podejrzewał
i dlatego zaczął pić.
Czemu nic nie zrobiłeś?
Moje życie mogło być zupełnie inne, gdybyś nie był takim tchórzem!
Smith, potańcz z nimi.
Wie, że Hardin jest jego bratem?
Gdzie Hardin?
- Nie wiem, wyszedł. - Co?
Może chciał być sam.
Tessa, czekaj...
Christian, gdybyś go zobaczył. Jak wyrósł.
To już mały mężczyzna.
I bardzo zdolny.
- Jego wypracowanie wydrukują w gazetce. - Brawo, Hardin.
Przekażesz mu?
Jest wspaniały.
Jak tata.
Muszę kończyć. Zdzwońmy się wkrótce.
- Oczywiście. - Pa, Christian.
Nie hałasuj.
Ken!
Kto ci to dał?
Vance.
- Przestań! - Nie niszcz jej!
Przykro mi.
Hardin?
Szukałam cię.
- Napijesz się? - Nie.
- Wracajmy do hotelu. - Jeszcze nie.
Proszę cię.
Jestem zmęczona i zmarznięta.
Właśnie się dowiedziałem, że całe moje życie było kłamstwem.
Albo się ze mną napij, albo idź.
Zamówię Ubera.
Jestem pewna, że wychodząc zamknęła na klucz.
Proszę cię. Wiem, że jesteś zdołowany i zły.
Wiesz, że za każdym razem jak tu wchodzę, słyszę jej krzyki.
Przez lata nienawidziłem faceta, którego nawet nie musiałem lubić!
Zostaw!
Co chcesz zrobić?
- Chcesz spalić dom? - Niech spłonie!
- Aresztują cię! - Idź stąd!
Nie wyjdę bez ciebie!
"Jak dwoje ludzi się kocha, to nie skończy się szczęśliwie."
Nie cytuj Hemingwaya.
Zawsze szukasz światełka w tunelu. Obudź się. Nie ma światełka!
Mam popierdolonych rodziców i przeszłość.
I pierdolnik w głowie!
- Mój ociec jest bezdomny! - Chcesz się licytować?
Oddaj mi zapalniczkę.
Proszę cię. Zastanów się, co robisz.
Hardin?
O Boże.
- Musimy uciekać. - Zostaw mnie!
Uciekajcie!
Tessa, weź mój samochód. Ja się nim zajmę.
Teraz zgrywasz bohatera?
Gdzie byłeś,
gdy była bita na krwawą miazgę!
Wypierdalaj!
Spóźniłeś się!
Przepraszam.
Przepraszam!
Przepraszam, że nic nie zrobiłem!
Posłuchaj!
Powinienem być przy niej.
Ale jak zmarnujesz sobie życie, jeszcze bardziej ją pogrążysz.
Idziemy!
Uciekaj!
Idź!
Gdzie jesteśmy?
Nie wiem, jechałam przed siebie.
A Vance?
Napisał, że wszystko OK.
Powiedział policji, że sam zaprószył ogień.
Ma prawników.
To nie zmienia faktu, że 21 lat mnie okłamywał.
To twój ojciec.
Od wczoraj.
Wracajmy.
Dziękuję.
Proszę.
Mogę się wytłumaczyć?
Nie teraz.
Zatrzymaj się.
Chyba zostanę tu na jakiś czas.
Czemu?
Bo...
Bez przerwy wciągam cię w moje bagno. To nie fair.
Nie odpychaj mnie.
Kocham cię.
Tess.
Dotykaj mnie.
Kocham cię.
O czym myślisz?
Żeby ta chwila trwała wiecznie.
Wezmę bagaż.
Pogadaj z Kimberly, weź prysznic.
Dam sobie radę.
Kimberly, przyszła Tessa.
- W porządku? - Tak.
Gdzie Hardin?
Czułam, jak coraz bardziej się wycofuje.
Wybacz.
Nie chcę cię tym obciążać. Masz swoje problemy.
Nie ma takiej zasady,
że z dwóch osób cierpi tylko jedna.
To egoistyczne,
ale słuchanie o twoich problemach, przynosi mi ulgę.
Mów.
Mam wrażenie, że tonę.
Robię co mogę,
ale nie mam już siły walczyć o to,
by ratować jego, zamiast siebie.
Portier to przyniósł.
Bilet lotniczy.
Kurcze.
Ja pierdolę!
Kupa lat.
James, mamy gościa.
No nie!
Czy to mój ziom od życia na melanżu?
Mówi ziom od życia na haju.
A jakże.
Rozgość się. Trzeba coś zorganizować
na cześć gościa.
Siadaj.
Wyglądasz jak burżuj.
A ty wciąż jak menel.
Co tam? Szukasz roboty w korpo?
Jak zawsze walisz suchary.
- Napijesz się? - Z przyjemnością.
Tessa...
W porządku?
Super.
Pójdę po niego.
Dzięki.
Cześć, jest tam Hardin?
Scott
nie może teraz podejść.
Wbijesz na imprezę?
Dobra, tylko podaj mi adres.
52 Warwick.
Fajna dupa?
Kolega pyta, czy jesteś fajna dupa. Muszę kończyć.
- Ma chętne psiapsi? - Odpuść.
Daj Hardinowi.
Pij.
Hej! Zapraszamy, walnij szota.
Dzięki.
Amerykanka.
Jestem Mark, a to moja chata.
Tessa.
Załatwię ci drinka.
Scott.
Daj wódkę. Muszę zrobić drinka nowej koleżance.
Tessa?
Znacie się?
Znacie.
Ja pierdolę! Jezu!
- Tylko tobie wolno robić demolkę?! - Masz dziewczynę?
Co z tobą?
Myślisz, że jak się tu zamelinujesz, zapomnisz o problemach?
- Po co przyszłaś? - Nie pozwolę ci znowu stchórzyć.
Daję ci ostatnią szansę, Jak teraz wyjdę bez ciebie, to koniec.
Czyli już nie jest twoją dziewczyną?
Wal się!
Wychodzimy!
Bekę sobie kręcę.
Co jest?!
My tacy nie jesteśmy.
Jacy "my"? Nas już nie ma!
Kręcimy się w kółko bez sensu,
a ty nie chcesz odpuścić!
Co mam ci jeszcze powiedzieć?
Nie pasujesz tu! Nie powinno cię tu być!
Idź stąd!
Wygrałeś.
Zawsze wygrywasz.
Znasz mnie.
Stan Waszyngton
- Pomóc ci? - Nie, to tylko parę rzeczy.
Większość zabrałam przed Seattle.
Tylko nie mów, że nie spytałem.
Hardin.
Kurwa.
Stary, masz jakieś pojebane sny.
Żyjesz?
Ręka źle wygląda.
To nic takiego.
Nieźle cię przeczołgała.
Ta Amerykanka?
Myślałem, że zdemoluje chatę.
Suka.
Tato?
Tato.
Zdrówko.
Nie za słaby?
Słaby.
Hardin, telefon. To Landon.
Pan Scott jest teraz zajęty.
Jakbym chciał z tobą gadać, to odebrałbym któreś z 30 połączeń od ciebie.
Ty samolubny skurwielu. Myślałem, że jej pomożesz.
Ale da sobie radę bez ciebie.
Z czym?
Landon?
Landon, co jest?
Nic jej nie jest?
Chodzi o Richarda. Nie żyje.
Tessa go znalazła.
O kurwa.
Gdzie ona jest?
Jesteśmy u jej mamy. Nic nie mówi.
Daj ją do telefonu.
Nie da rady.
Proszę.
- Przyłóż jej telefon do ucha. - Nie powinna z tobą rozmawiać.
To po chuja dzwoniłeś?! Wiesz, że mnie potrzebuje!
Dobra.
Tylko się uspokój. Poczekaj chwilę.
Tessa.
Hardin do ciebie.
W porządku, nie musisz.
- Nie, nie. - Już dobrze.
Tess.
Kurwa!
Albo ja, albo twoja mama.
A ona cię zmusi.
Wygląda nieźle.
Jestem zmęczona.
Podoba ci się, co?
Jeden mały ruch i po wszystkim.
Nadal mówimy o goleniu?
Tak.
Ale jakbyś chciał porozmawiać o wczoraj...
Przepraszam.
Nie chciałem się tak nawalić.
- Twój tata... - Nie jestem taki jak on.
Jeśli to cię wkurza, powiedz.
- Wkurza. - To przestanę.
- Nie wypiję ani kropli. - Serio?
Co robisz?
- Nie chce cię widzieć. - Przyleciałem nie po to, żeby się kłócić!
Zobaczę, czy wstała. Hardin!
Nie, nie.
- Ma zostać? - Nie wyjdę stąd!
Zostaw mnie!
Wyjdź, albo dzwonię po policję.
Dzwoń sobie!
To nie jest śmieszne!
- Ona cię nie chce! - Nie masz pojęcia!
Nie było cię, gdy cię potrzebowała! A teraz...
Tess.
Uciekła przed tobą. To przez ciebie...
Zobaczę przed domem.
Tess.
Nie chodzi o ciebie.
Wiem.
Potrzebuję ciszy.
Nie zawsze byłam wobec ciebie sprawiedliwa.
Nienawidzisz mnie. Od początku. Ale to mnie nie rusza.
Twoja opinia gówno dla mnie znaczy.
Delikatnie mówiąc.
Jesteś taki jak on. Tak Richard mówił do moich rodziców.
Nie jestem nim.
- Zależy mi tylko na dobru Tessy. - Mnie też.
Chciałam ją nauczyć jednej rzeczy,
choć możesz mi nie uwierzyć,
żeby nie była zależna od mężczyzny, tak jak ja.
A teraz patrzę na nią i widzę,
że jak tylko znikasz, ona przestaje istnieć.
Daj mi skończyć.
Owszem, zawsze wracasz,
w przeciwieństwie do Richarda.
Ale nie zostajesz na dobre.
Nie wiem, czego ode mnie chcesz.
Kocham ją.
Nie pozwolę jej odejść.
Jeśli naprawdę ją kochasz, zrobisz to, co dla niej najlepsze.
Decyzja należy do ciebie. Bo tylko ciebie posłucha.
Miłość do ciebie zaślepia ją.
Oboje wiemy, że nie możesz jej dać tego, czego potrzebuje.
A ktoś inny mógłby jej to dać.
Mogę się tylko domyślać, co teraz czujesz.
Pamiętam, gdy widziałem go ostatni raz.
Zjadł pół mojej pizzy.
Był szczęśliwy.
Szczęśliwy, że ma gdzie mieszkać.
Przepraszam za to, co wydarzyło się w Londynie.
Naprawdę.
Myślałam, że nasza miłość jest jak z powieści.
Bez względu na wszelkie przeszkody,
przetrwamy, by o niej opowiedzieć.
Uda nam się.
Wszystko przetrwamy.
Nie chcę walczyć o przetrwanie. Chcę żyć.
Nie mogę tak dalej.
Tess.
Nie kochasz mnie na tyle, by walczyć o mnie.
Poddajesz się za każdym razem.
Starałem się.
Starałem.
Żałuję, że nie zdołałam ci pomóc.
Ja też.
Kto za to zapłacił?
Nie musisz się martwić o pieniądze.
Już dobrze.
Pobrudziłam cię...
Glut na garniaku?
- W porządku? - Tak.
Nie widziałam taty 9 lat.
Nasze ponowne spotkanie było wielkim darem.
Choć nie trwało długo.
Męczyło go wiele demonów,
ale był dobrym człowiekiem.
Wiem, że starał się być lepszy dla mnie.
Jestem pewna.
Podwieźć cię? Hardin?
- Nie powinienem tam iść. - Czemu? Znałeś go.
I sfinansowałeś pogrzeb.
Niech to zostanie między nami.
Jasne, ale powinieneś przyjść.
Chodź.
Nie wiedziałam, że tu jesteś.
Nie znam połowy ludzi.
To dziwne,
że ludzie przychodzą na pogrzeb człowieka, którego nie znali.
Szczególnie jego.
Hipokryci. Nikt go nawet nie lubił.
Ty go lubiłaś.
I nawet ja.
Jestem na niego wściekła.
Wkurzona.
Masz prawo, być na niego wściekła.
Żywego, czy martwego.
Ucieszyłaś się, jak znowu pojawił się w twoim życiu.
Tylko idiota
mógł to zaprzepaścić dla kolejnej działki.
A ja wiem, co mówię.
Wybacz, że coś takiego musiało się zdarzyć,
żebym zrozumiał, ile dla mnie znaczysz
i jak bardzo chcę cię wspierać.
Muszę wracać.
Co jest?
Dziękuję ci za wszystko.
Mogę się z tobą zabrać? Mam problem z Uberem.
Umówiłem się z Norą i jestem spóźniony.
Może teraz się uda.
Pojedziesz ze mną?
Do Kena.
Chyba zostanę.
To był ciężki dzień. Mam wizytę u lekarza w Seattle.
Jutro.
Jasne.
- Vance i Kimberly pojechali? - Jadą rano.
Próbują się dogadać ze względu na dziecko.
A może pojadę z tobą do Seattle.
Poszukam dla nas mieszkania.
- Raczej nie... - Chcę być przy tobie.
Ja już nie chcę nic od ciebie.
Nie wierzę.
Sama nie wierzysz w to, co mówisz.
Przepraszam, że nie przyszliśmy na pogrzeb.
Nie szkodzi.
Nie byłabym dobrym kompanem.
Wiesz, myślałam o przeprowadzce do Nowego Jorku.
Do Landona.
Do Nowego Jorku?
Masz jakiś plan?
Pracę?
Jeszcze nie. Wiem, że to daleko,
ale chciałabym zacząć od nowa.
Masz prawo do smutku,
ale nie możesz pozwolić, by zawładnął twoim życiem.
Cały czas tak się czuję.
Masz za sobą ciężkie chwile.
Ale jesteś silna i wiem, że sobie poradzisz.
Czas leczy rany.
A co do Hardina...
Udawaj, że zamknęłaś ten rozdział,
aż w końcu sama w to uwierzysz.
Ken Scott Rektor
Czemu zostałeś, jeśli wiedziałeś, że woli jego?
Kochałem ją.
Myślałem, że doceni stabilizację, jakiej on jej nie da.
Przypuszczam,
że jeśli Tess poślubi innego,
będzie się czuł tak jak ja. Rywalizował ze wspomnieniem ciebie.
Nie jestem jak Vance.
Nie jestem taki jak on.
Jesteś...
Więc to prawda.
Jest twoim ojcem.
Byłem pewien, jak tylko pierwszy raz cię zobaczyłem.
Jesteś do niego podobny.
Wszystko zepsułem.
Nie mogłem znieść, że jesteś jego synem.
To żadne usprawiedliwienie mojego picia, ale...
Kochałem cię.
I nadal kocham.
Jesteś moim synem.
Wybacz.
- HARDIN: Chciałbym pogadać. - Jestem u lekarza. Zadzwonię później.
- HARDIN: Wszystko OK? - Tak.
Porozmawiajmy o wynikach badań.
Niestety szanse, że donosi pani ciążę są bardzo małe.
Ale są inne możliwości.
Na przykład adopcja.
Cały dzień próbuję się dodzwonić.
Wyciszyłam telefon.
Wszystko w porządku?
Nie bardzo,
ale muszę kończyć.
Tess.
Tessa?
Hardin.
Chodź do środka.
- Czułam, że przyjdziesz. - Tak?
- Jest późno. - Owszem.
- Chciałbyś mieć ze mną dziecko? - Nie, nie chciałbym.
To znaczy...
Mam na myśli,
że nie chcę dziecka teraz.
Uwielbiam spać.
Bo na jawie moje życie rozpada się na kawałki.
Twoje życie ma się dobrze.
Powiedziałeś kiedyś, że nie mamy szans na happy end.
Wcale tak nie myślałem.
Żałuję, że to powiedziałem.
Kocham cię dość mocno.
Co z tym zrobisz?
Cicho. Będziemy cytować Hemingwaya na trzeźwo.
Teraz śpij.
Śpij.
Zostań.
Dzień dobry.
Co ja wczoraj mówiłam?
Oprócz cytowania Hemingwaya?
O nie.
Nie było tak źle.
Powiesz mi,
co cię gryzie?
Nic wielkiego, ten lekarz...
Jeżeli jesteś w ciąży, to oświadczam,
że biorę to na klatę.
Dziecko z tobą to nie jest zły pomysł.
Lub, jeśli nie jesteś w ciąży,
to możemy o tym pomyśleć po studiach,
jak chcesz.
Nie zajdę w ciążę.
Lekarz powiedział,
że to praktycznie niemożliwe.
A nawet jak się uda, będzie wysokie ryzyko poronienia.
Nie mogę.
Powiedz coś.
Nie wiem, co.
Jak to nie wiesz?
I tak nie chcesz mieć dzieci.
Nie chciałem.
A teraz czuję, jakby coś nam odebrano.
Nie tobie, tylko mnie.
Czekaj.
Źle się wyraziłem, nie chciałem.
Poczekaj.
Tessa.
Proszę, nie reaguj tak.
Szczerze? Mam gdzieś, czy będziemy mieć dzieci.
Przykro mi, że tak się poczułeś.
Ale to moje plany i marzenia runęły.
Jeszcze przed sekundą nie chciałeś mieć dzieci.
Po prostu chcę być z tobą.
Z dziećmi lub bez.
W Londynie nie mogłem przestać o tobie myśleć.
Jasne,
miałeś mnie przed oczami, jak obracałeś tę laskę na imprezie.
Nic się nie wydarzyło.
Szczerze?
Próbowała mnie pocałować
i w tym momencie puściłem pawia.
Puściłeś pawia.
- Tak. - Obrzygałeś ją?
Chlusnąłem w nią chińską zupką.
To dobrze.
- Dobrze? - Tak.
KEN: Grill - pożegnanie Landona
I dlatego Hardin boi się myszoskoczków.
Przestań gadać głupoty, bo opowiem Norze, jak się posikałeś.
- Poddaję się. - I dobrze.
Pychota, niesamowity sos.
Ulubione dania Landona.
Aż się nie chce wyjeżdżać.
W jakim rejonie Nowego Jorku mieszkasz?
Przy East 14th i First Ave.
Daleko od Landona?
Jakieś 50 minut pociągiem.
To bardzo daleko. Ciężko się spotkać.
Codziennie przejeżdżam tamtędy na zajęcia.
Wiadomo, nie będziemy się widzieć codziennie,
ale nie jest to niemożliwe.
- Hardin, wkrótce kończysz studia. - Nie zaczynaj.
- Oddałeś pracę? - Nie zamierzam podchodzić do dyplomu.
- Serio? - Tak.
- Jesteś pewien? - Tak.
Myślałam...
Byłam pewna, że zmienisz zdanie.
Prosiłeś ją, żeby na mnie wpłynęła?
Dobra, niech wam będzie. Podejdę do dyplomu.
Uważaj, bo zmienię zdanie.
Za dyplom.
Musimy o czymś porozmawiać.
Podjęłam pewną decyzję.
Ostatnio tyle się działo...
Z wielu powodów...
Uznałam, że potrzebujemy pobyć oddzielnie.
Naprawdę osobno.
I...
To jedyny sposób,
żeby pewne rzeczy się zmieniły.
Czemu?
Bo więcej się kłócimy niż normalnie dogadujemy.
A godzimy się w łóżku.
To nieprawda.
Nie jest to zdrowe.
Seks nie jest zdrowy?
Radosny, udany, za obopólną zgodą?
Z miłością i zaufaniem?
Nie mogę ciągle kręcić się w kółko.
Rozumiem.
Muszę popracować nad wieloma rzeczami.
Ale mamy dużo czasu, całe życie,
zmienię się.
Mogę przyjechać do ciebie do Seattle.
Wyjeżdżam.
Do Nowego Jorku.
- Będę mieszkać u Landona. - Co?!
To jego pomysł?!
To mój pomysł.
Kurwa, jest moim bratem!
To nie tak!
Nowy Jork! Nie powiedziałeś mi!
Rozstaliście się.
Udawałeś jebanego przyjaciela!
Nic nie udawałem!
Jestem też jej przyjacielem i jak zawsze ogarniam burdel po tobie!
Dawaj! Uderz mnie!
Żałosny dupku.
Przepraszam,
przepraszam, Tess,
ale ze wszystkich ludzi
on najlepiej wie, ile dla mnie znaczysz.
Jesteś moją linią życia, a on nic mi nie powiedział.
To boli.
Boli jak cholera!
Bez ciebie nie istnieję.
Ja też pogrążam ten związek, nie mniej niż ty.
Nie mamy szans?
Bo ja czuję, że nam się uda.
Starasz się, widzę to.
Ale ja nie mogę żyć na takiej huśtawce.
I nie chodzi tylko o ciebie. O mnie też.
Myślisz, że jak się przeprowadzisz, to uciekniesz od samej siebie?
Wiesz, że nie.
Muszę sobie wszystko poukładać.
Jeśli mnie kochasz...
Jeśli naprawdę mnie kochasz,
obiecasz mi, że nie pojedziesz za mną.
Nie mogę.
Wszystko możemy naprawić!
Obiecaj.
Daj mi trochę czasu,
bo innych pociągniemy za sobą na dno.
Ile?
Ile, Tessa?
Ile?
Nie wiem.
Idę!
Cześć!
Witaj.
Grupa AA
- Ale się cieszę. - Dziękuję ci.
Nie ma za co.
Pierwszy raz to czytam.
"Żył sam dla siebie.
I nagle to się zmieniło.
Stało się czymś więcej niż codziennym przebudzeniem i zaśnięciem."
Spójrzcie, kto próbuje ze mną ciastka.
5 miesięcy później
Nie wiesz, po co przyjeżdża?
Co?
- Wiesz, po co Hardin przyjeżdża? - Nie powiedział,
ale nie mogłem go wysłać do hotelu.
Wiesz, minibar, te sprawy.
- Wiem, że jest trzeźwy. - Jasne.
Rozumiem.
Poza tym
w tym tygodniu wzięłam 2 zmiany
i nie będę go widzieć.
Nora powiedziała,
że w razie czego możesz spać u niej.
Wiem, że to dla ciebie gówniana sytuacja.
Będzie dobrze.
Cała ty. "Będzie dobrze" i odchodzisz.
- Na pewno? - Tak.
- Telefon? - Tak.
Pa.
Właśnie wpadł Landon
z Hardinem.
Chcą usiąść w twojej części.
- Dobrze. - Na pewno?
Tessa.
Theresa?
W podaniu o pracę jest pełne imię.
Hardin chciał tu przyjść.
Spoko.
Oczywiście, zapraszam.
Pracujesz od rana?
Wzięłam dwie zmiany.
Kiedy wychodzisz?
O pierwszej, w domu będę koło drugiej.
I tak codziennie.
Staram się ciebie nie budzić.
Na co macie ochotę?
Dobranoc.
Odprowadzę cię, żeby nic ci się nie stało.
Codziennie tędy chodzę.
Ale skoro już jesteś...
Czemu tu pracujesz?
Przecież Vance otwiera nowe wydawnictwo.
Chciałam być niezależna.
Lubię tą pracę.
Zarabiam więcej niż sądzisz.
Idealna praca, zanim dostanę się na uniwerek.
Jeszcze nie zaczęłaś?
Spróbuję na wiosnę.
Jesteś szczęśliwa?
Tak.
Spotykasz się z kimś?
Tak,
zabiera mnie codziennie do knajpy.
Ja też z nikim się nie spotykam. Jestem w tych sprawach konserwatywny.
- Cześć, mała. - Spadaj!
Cześć, Joe.
Przyniosłam ci frytki i ulubioną kanapkę.
Do jutra.
Czuję jakbym pomagała ojcu.
Może chciałabyś...
Może się spotkamy jutro, jeśli masz czas.
Znowu mam dwie zmiany,
które wzięłam,
żeby nie widzieć się z tobą.
Przestań.
Przestań!
Już dobrze.
O kurwa.
Tęskniłem za tym.
Ja też.
Tessa.
Przepraszam, zgubiłem się. Pomyliłem ulice.
Cześć, Joe.
To dla ciebie.
Trzymaj się.
Wydajesz się inny.
Niby ten sam, ale inny.
To wciąż ja.
Trochę zmieniła terapia i siłownia, ale to nadal ja.
Pijesz?
Jedno piwo albo kieliszek wina,
ale flaszka whisky już się nie zdarza.
Tess.
Dobre?
Tess, nie wyjadaj.
Gdybym nie był takim dżentelmenem, byłabyś moja na tym blacie.
Ty? Dżentelmenem?
Powiedzmy pół-dżentelmenem.
Pół?
I dlatego,
mimo że bardzo cię pragnę,
nie mogę być z tobą,
dopóki nie będziesz na to gotowa.
Podaj talerze, będziemy jeść.
Tess, talerze, proszę.
Co?
Nic.
Dzień dobry.
Nareszcie.
Czekałem na to.
Idę pod prysznic.
Dzięki.
- Co w pracy? - Dobrze.
Długo.
Landon w domu?
U Nory.
Wychodzisz?
Nie.
Mam rano spotkanie.
Daj mi stopy.
Usiądź przede mną.
Miło.
Byłoby lepiej bez tego.
Tak tylko mówię.
Sam tego chciałeś.
Wiem.
Nie prowokuj.
Powiedział mistrz prowokacji.
5 miesięcy żyję w celibacie.
Nie testuj mojej samokontroli.
Myślałem o tym
w każdej sekundzie,
każdego dnia.
Nie masz pojęcia.
Rozbierz się.
Przespałaś się ze mną, więc znowu jesteśmy parą.
Czyżby?
- Uwielbiam to. - Co?
Nas.
Zawsze będziemy razem.
Muszę iść na to spotkanie. Zobaczymy się później.
AFTER Hardin Scott
"Poznał ją jesienią.
Wcześniej zainteresowany był tylko jednym:
sobą.
Do tej pory wygrywał każdy zakład, i teraz miało być tak samo,
choć tym razem, w bliskości Tessy, nie czuł się pewnie.
Niczym szczodry pan Darcy, sfinansował pogrzeb jej ojca.
A to był tylko początek tego, co planował zrobić, by się rozgrzeszyć.
Telefon, którego nie odebrał, wzbudził w nim poczucie winy.
Na duchu podtrzymywała go tylko świadomość,
że jej ojciec na koniec doświadczył szczęścia, a jego śmierć była przypadkowa.
Snuł plany na przyszłość
i cieszył się, że nie żyje już na ulicy.
Choć wiedziała, że nie może mieć dzieci,
nie przestawała o nich marzyć.
Kochał ją za to jeszcze bardziej.
Powściągał egoizm,
ale wciąż myślał o małej wersji samego siebie, której nie mogła mu dać.
Liczył, że zrozumie, że on jest wadliwym egzemplarzem,
a ona może zmienić jego życie.
Zataczała się idąc przez pokój,
jak pospolita dziewczyna, która wypiła za dużo..."
Nie czytaj tego.
Piszesz o mnie i zabraniasz mi czytać?
- Ta część nie jest o tobie. - Od jak dawna piszesz o nas?
Od naszego pocałunku.
Pierwszego?
Żartujesz sobie?!
Wytłumaczę ci.
Daruj sobie. Wszystko jest tutaj.
To był mój wentyl bezpieczeństwa. Dokąd idziesz?
Mam dość.
Jesteśmy jak bomba z opóźnionym zapłonem. To było ostrzeżenie.
- Uważasz, że celowo chciałem cię zranić? - A jak sądzisz?
Nie jest o tobie.
Nigdy nie pozwalałeś mi czytać tego co piszesz.
A teraz cały świat przeczyta o mnie.
O moim tacie.
Przepraszam. Nie chciałem tego publikować.
Zacząłem pisać, żeby poukładać sobie w głowie.
Na terapii poprosili, żebym przeczytał.
I dalej samo się potoczyło.
Przypadkiem napisałeś książkę.
Nie planowałem tego.
Kogo mogą zainteresować takie farmazony?
Też tak myślałem.
Ale bije się o nią kilku wydawców.
Dlatego tu przyjechałem.
Przypadkiem napisałeś książkę
i wysłałeś do wydawnictw,
nie pytając mnie o zgodę.
To był cholerny błąd.
Owszem.
Nienawidziłem się.
Musiałem sobie jakoś z tym radzić.
To źle, że przekułem wszystko, co razem przeszliśmy,
w coś, co może pomóc innym?
Nie chcę, żeby obcy ludzie czytali o moim życiu i oceniali mnie.
O naszym życiu.
To opowieść o przebaczeniu i bezwarunkowej miłości.
Nie o rodzicach, uzależnieniu,
popierdolonej przeszłości.
Ale o tym, że nigdy nie jest za późno, a ludzie się zmieniają.
O tym jest "After".
"After"?
Moja droga po tym, jak poznałem ciebie.
Właśnie doszedłeś do jej końca.
Dobrze.
Nie sądziłem, że tu przyjdę.
Uważałem, że spadłem na dno
i będę spadać jeszcze wiele razy.
Kurwa, spaliłem dom.
Chcę wam podziękować.
Bo kiedy pierwszy raz tu wszedłem,
nie wierzyłem.
Nie wierzyłem, że to mi pomoże. Nie umiałem się otworzyć.
A wy, jakimś cudem, znaleźliście na mnie sposób.
Jestem wam wdzięczny. Bardzo mi pomogliście.
Wszystkim będę polecał.
Czuję się
lepszym człowiekiem,
a nigdy wcześniej nie próbowałem być lepszy.
Nigdy.
Dziękuję.
Cieszę się, że wróciłeś do Londynu.
Mam coś dla ciebie.
No proszę.
Twoje imię.
Jestem z ciebie dumna.
Mam nadzieję, że jesteś ze mnie dumna. Przepraszam, że byłem takim złamasem.
Przepraszam.
Nie przepraszaj, wiele się zmieniło.
Nie wiedziałam, co robić.
Byłam młoda,
zakochana i przerażona.
To nie usprawiedliwia faktu, że tak długo ukrywałam przed tobą prawdę.
Ale...
Wszystko co robiłam, każda decyzja jaką podjęłam,
nawet jeśli teraz tego żałuję,
było dla twojego dobra.
Wiem, mamo.
Dziękuję, że to mówisz.
- Dobra, co? - Niesamowita.
Odprawa ciągnęła się w nieskończoność.
Tak, już wracam.
Wieczór z autorem. Dzisiaj. Hardin Scott "After"
Wkrótce się zobaczymy
Cześć!
Jaki oficjalny.
Musisz mi wszystko opowiedzieć.
Tak dawno się nie widzieliśmy?
Odkąd Landon się wyprowadził do Nory.
Brakuje ci towarzystwa.
Myślałam, że łatwiejszy będzie kontakt z ludźmi z uczelni.
Kampus jest bardzo rozproszony.
Zanim się zorientujesz, gdzie masz się spotkać i jak tam dojechać
metrem i autobusami, tracisz godzinę.
Witamy w Nowym Jorku.
Lubisz kurczaka z sosem Alfredo?
- Co? - Nie powiedziałem ci.
- Przeszedłem na weganizm. - Szkoda, że nie zapytałam.
Masz sos pomidorowy?
Przykro mi.
Tessa, wyluzuj.
Nie przejmuj się.
Coś zamówię.
- Spróbujesz? - Co to jest?
Pierożki z tofu.
Ostre?
Nie, spróbuj.
Niezłe.
Ale?
Niedobre.
Kolega z grupy zaprosił nas na otwarcie galerii swojej dziewczyny,
dzisiaj wieczorem.
Chcesz pójść?
Chętnie, ale...
Coś mi dzisiaj wypadło. Możemy pójść kiedy indziej?
Jasne.
Kiedy mnie porzuciła,
poczułem, że mój świat się rozpada.
Bałem się, że się stoczę.
Nie miałem po co żyć.
I wtedy odebrałem telefon.
Wydawnictwo Dowless and Sons chciało natychmiast wydać tę książkę.
Najpierw zadzwoniłem
do terapeuty.
Wziąłem głęboki oddech
i zgodziłem się.
I oto jestem tutaj.
Nie będę już was zanudzał i przeczytam fragment książki.
Ciąg dalszy nastąpi
Tłumaczenie na zlecenie Monolith Films: Martyna Łukomska