ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2012
Δεν θα σε βλέπει έτσι!
-Θες βοήθεια! -Δεν το ήθελα. Λυπάμαι.
-Εσύ πάντα λυπάσαι! -Έλα τώρα!
-Πώς να σε πιστέψω; Πάντα αυτό λες! -Θα με διώξεις απ' την πρώτη μέρα;
Πόσες φορές είπες ότι θα σταματήσεις;
-Δεν φταίω εγώ! -Είσαι μεθυσμένος, μέρα μεσημέρι!
-Φυσικά θα σε απέλυαν! -Να το συζητήσουμε;
-Σκασίλα σου για εμάς! -Σε παρακαλώ, μην το κάνεις αυτό.
Πρέπει να φύγεις. Και να γυρίσεις μόνο αν είσαι νηφάλιος.
Μπαμπά;
Μπαμπά!
Μπαμπά, μη φύγεις!
Όχι! Μπαμπά, σε παρακαλώ!
Μη φεύγεις! Σε παρακαλώ, μη φεύγεις!
Σε παρακαλώ, μπαμπά! Μη φεύγεις!
Μπαμπά, σε παρακαλώ! Μη φεύγεις!
Μπαμπά!
Όχι!
Χαίρομαι πολύ που σε ξαναβλέπω, Τέσι.
Έχει πετσέτες στο μπάνιο, αν θες να κάνεις ντους.
-Θα ετοιμάσω κάτι να φάμε. -Ευχαριστώ.
Πολύ νόστιμο.
Ήσουν πάντα καλή μαγείρισσα.
-Ευχαριστώ. -Όπως η μαμά σου.
Προσπάθησα να τηλεφωνήσω.
Σου έστελνα δώρα στα γενέθλιά σου, τα Χριστούγεννα.
Δεν σου το είπε, έτσι;
Όχι.
Ναι.
Λοιπόν, ο άσωτος πατέρας επέστρεψε.
Γιατί; Τι θέλεις;
Μπορείς να μείνεις.
Αν το θέλεις.
Έχουμε χώρο, μη μείνεις στον δρόμο.
-Πίνεις ακόμα; -Μας συγχωρείς για λίγο;
Δεν είναι ό,τι καλύτερο...
μα ιδίως εσύ θα έπρεπε να εκτιμάς που του δίνω μια ευκαιρία.
Ιδίως εγώ ξέρω ότι μάλλον μας κλέβει αυτήν τη στιγμή.
-Θα σε πληγώσει. -Δεν τον ξέρεις.
Ούτε εσύ. Δεν πάνε δέκα χρόνια που είχες να τον δεις;
Εννέα.
Προσπαθώ να σε προστατέψω.
Δεν χρειάζομαι την προστασία σου.
Ξέρω καλά γιατί είσαι εδώ. Γι' αυτό, πάρε αυτά και δίνε του.
Δεν θέλω τα λεφτά σου, νεαρέ.
Θέλω μόνο να έχω σχέσεις με την κόρη μου.
-Έτσι και την πληγώσεις... -Ήρεμα.
Δεν έχεις λόγους να μ' εμπιστεύεσαι, μα δώσε μου μια ευκαιρία.
Λοιπόν; Βρήκες σπίτι στο Σιάτλ;
Όχι.
-Όχι; -Όχι.
Θα μου λείψεις, φίλη.
Θα βλέπω τις Καρντάσιαν, για να ζω λίγο δράμα, κατά την απουσία σου.
Λάντον, στο Σιάτλ πάω.
Υπάρχει η βιντεοκλήση κι είσαι πάντα ευπρόσδεκτος.
Με τη δουλειά και τη σχολή, θα πνίγεσαι.
Δεν θα έχεις χρόνο για φίλους, οικογένεια...
Και κυρίως για άτομα όπως...
Όπως ποια άτομα;
Εμένα;
Θα μου πεις ή να ρωτήσω τον Λάντον; Μάλλον ξέρει πιο πολλά από μένα.
Όχι σήμερα, Σατανά.
Θα σας δω το Σαββατοκύριακο, στο σπίτι στη λίμνη.
-Μην είσαι τόσο σίγουρος. -Θα έρθουμε.
-Τι; -Τι εννοείς "τι";
-Πότε θα συμβεί αυτό; -Σε μια εβδομάδα.
Τι; Σε μια εβδομάδα;
Φεύγεις σε μία εβδομάδα και δεν το ξέρω;
Πότε να σου το έλεγα; Εσύ έφυγες.
Είμαι εδώ, γύρισα. Και γύρισα για εσένα.
Δεν σε έβρισκα για εννέα μέρες. Δεν ήξερα καν αν θα σε ξαναδώ.
Αυτό ήταν, λοιπόν;
Δηλαδή...
Ναι, αυτή η δουλειά είναι τεράστια ευκαιρία για εμένα.
Και ελπίζω, ήλπιζα να έρθεις μαζί μου.
Εγώ ήλπιζα να μείνουμε στο Λονδίνο μετά την αποφοίτηση.
-Και πώς έπρεπε να το ξέρω αυτό; -Θα σου το έλεγα.
Αλλά δεν έχει σημασία πια, έτσι;
Έχεις κάνει άλλα σχέδια για τη ζωή σου χωρίς εμένα.
Είσαι στη ζωή μου, αν το θες κι εσύ.
Καταλαβαίνω ότι έχεις θυμώσει.
Πρέπει να το συζητήσουμε, μα τώρα έχω μάθημα.
Θα συνεχίσουμε αυτή τη συζήτηση.
Πολύ γενναιόδωρο που θα βρεις χρόνο στο πρόγραμμά σου, ευχαριστώ.
Γεια.
Γεια, μαμά. Καλά στο Λονδίνο;
Καλά, ήθελα απλώς να δω αν είσαι καλά.
Έμαθα ότι η Τέσα θα δουλέψει με τον Βανς στο Σιάτλ.
-Πού το έμαθες; -Μίλησα με τον Κρίστιαν.
Παράξενο.
Εγώ κι εκείνος γνωριζόμαστε πολύ πριν γεννηθείς.
Προτιμώ να μην ξέρουν όλοι τι κάνω. Μαμά, θα σε ξαναπάρω.
Θέλεις να σε πάω κάπου;
Ναι, βέβαια.
Ευχαριστώ.
Θες να έρθεις μέσα;
Γιατί όχι;
Στην υγειά σας.
-Για τι πίνουμε; -Δεν ήξερα ότι χρειαζόμαστε λόγο.
Στην υγειά μας τότε.
Δες την εδώ.
Φαίνεται πολύ ευτυχισμένη.
Το προσπαθώ πολύ. Τώρα περισσότερο από ποτέ.
Σίγουρα όχι αυτή τη στιγμή, αλλά προσπαθώ.
Μου θυμίζεις εμένα όταν ήμουν στην ηλικία σου.
-Να πάρει. Σοβαρά; -Ναι.
Φίλε, προσωπική συζήτηση, αν δεν σε πειράζει.
Θέλω απλώς να πάρω μερικές ιδέες.
Η κόρη μου είναι, καθίκι.
ΧΑΡΝΤΙΝ
Γεια.
Συγγνώμη, ποιος είναι;
Τι κάνετε εδώ;
Γνωριζόμαστε καλύτερα.
Γεια, Τες.
-Τι διάολο έκανες; -Δεν έκανα...
Μου τηλεφώνησε ο μπάρμαν.
Έλα τώρα, σιγά το πράγμα. Κοίτα, είναι μια χαρά.
Είσαι μεθυσμένος.
Ένα ποτό ήπια μόνο. Υπερασπίστηκα τον μπαμπά σου.
Αυτός το ξεκίνησε.
-Κάποιος κάλεσε την αστυνομία. -Μάλλον εσύ, καρφί.
-Εντάξει, πάμε. -Μην του θυμώνεις.
Σ' αγαπάει.
Αυτό είναι όλο.
Το βλέπεις αυτό;
Ακέραιος τύπος.
-Γιατί να σε παρατήσει; -Δεν ξέρω.
Πολύ ευχάριστο όλο αυτό. Γιατί να μη μείνω;
Έμπλεξες.
Δεν είμαι σίγουρη αν μ' αρέσει αυτή η νέα φιλία.
Ήθελα μόνο να 'μαι ευγενικός.
Θα τον πήγαινα όπου ήθελε και πρότεινε το μπαρ.
Είναι αλκοολικός, όπως ήσουν κι εσύ.
Δύο αλκοολικοί μπαίνουν σ' ένα μπαρ.
Χαίρομαι που το βρίσκεις αστείο.
Του έδειχνα φωτογραφίες σου...
κι εκείνος ο βλάκας άρχισε να λέει τι ήθελε να σου κάνει.
Και λοιπόν;
Του 'πα ότι το έχω ήδη κάνει.
-Χάρντιν... -Τι;
Σου ζητώ συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Λυπάμαι πολύ.
Σε παρακαλώ, συγχώρησέ με.
-Αυτό δεν είναι δίκαιο. -Σε παρακαλώ, συγχώρησέ με.
Κι αν...
Κοιμάται.
Λοιπόν, έμαθα ότι μετακομίζετε.
Ναι, και πρέπει να αρχίσω να πακετάρω.
-Τελειώνω το πρωινό και φεύγω. -Όχι, δεν εννοούσα αυτό.
Δεν με χρειάζεσαι εδώ. Έχω να κάνω και μερικές δουλειές.
Μπαμπά...
Νιώθω πολύ περίεργα που σε λέω έτσι.
Ήρθαν να με πάρουν.
Φεύγεις τώρα;
Ναι.
Έλα εδώ.
Σε ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία.
Όχι, μείνε εκεί. Έρχεται.
Μη...
Μην εξαφανιστείς πάλι.
Χάρντιν.
Θα 'μαι ο επόμενος που θα στείλεις;
-Είσαι καλά; -Δεν θέλω να σε αφήσω.
Δεν χρειάζεται.
Η προσφορά του Βανς είναι ένα όνειρο που εκπληρώνεται.
Από μικρή ήθελα να ζήσω στο Σιάτλ.
Το μόνο καλύτερο θα ήταν να έρθεις μαζί μου.
Δεν ξέρω γιατί με θες εκεί.
Δεν ταιριάζω στη φανταχτερή ζωή. Κι ούτε εσύ κυνηγούσες κάτι τέτοιο.
-Θέλω να ζήσουμε μαζί. -Κι εγώ. Μείνε εδώ τότε.
-Δεν μ' ακούς! Θέλω τη δουλειά... -Ακούω! Το ξέρω.
Έχεις μια φοβερή δουλειά στο Σιάτλ. Χαίρομαι για σένα.
-Μα εγώ δεν έχω τίποτα εκεί. -Θα έχεις εμένα!
Δεν είναι αρκετό.
Ξέρεις ότι δεν το εννοούσα.
Αν δεν είμαι αρκετή, αυτό είναι δικό σου πρόβλημα.
Δεν θα με σταματήσεις.
"Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΓΚΑΤΣΜΠΥ" Φ. ΣΚΟΤ ΦΙΤΖΕΡΑΛΝΤ
Εκδόσεις Βανς. Παρακαλώ, περιμένετε.
Όχι, δεν μπορώ. Πνίγομαι. Μιλήστε με τη βοηθό μου.
Όχι, την καινούργια.
Θα σας στριμώξω σε ένα μισάωρο το απόγευμα.
-Τέσα! Έλα μέσα! -Μπορώ να έρθω αργότερα.
Όχι, έλα. Εγώ φεύγω.
Καλό ταξίδι.
Τα λέμε.
Σίγουρα θα 'σαι εντάξει να οδηγήσεις μόνη σου;
-Δεν πάει μόνη της. -Θα πάρω τον Σμιθ μαζί μου.
Προτιμώ να τα ετοιμάσω όλα εκεί όσο ο Κρίστιαν τελειώνει εδώ.
-Αποφάσισες πού θα μείνεις; -Όχι, διστάζω ανάμεσα σε δύο μέρη.
Είναι τρομακτικό να επιλέγεις μέσω Ίντερνετ.
Μείνε μαζί μας μέχρι να μάθεις τα κατατόπια.
-Όχι, δεν μπορώ να ζητήσω... -Δεν ζήτησες. Έλα.
Θα έχει πλάκα, ο Κρίστιαν θα ενθουσιαστεί.
Θέλει πολύ να περνάει χρόνο με τον Χάρντιν.
Ο Χάρντιν δεν θα έρθει μαζί μου.
Όταν σε επισκέπτεται, τότε.
Ξέρεις, μεταξύ μας...
Ο Κρίστιαν απογοητεύτηκε...
που ο Χάρντιν δεν δέχτηκε τη δουλειά.
Τι δουλειά ήταν αυτή;
Βασικά, ό,τι ήθελε ο Χάρντιν.
Γεια.
-Μη φεύγεις μακριά μου. -Μη με ακολουθείς.
Συγγνώμη. Δεν το εννοούσα. Δεν έπρεπε να το πω.
Θα λες μόνο ό,τι εννοείς, γιατί δεν ξέρω τι ισχύει τελικά;
Θα πάψεις να παίρνεις αποφάσεις πριν το συζητήσεις πρώτα;
Εντάξει.
Η Κίμπερλι με προσκάλεσε να μείνω μαζί τους στο Σιάτλ.
-Αλήθεια; -Παράξενο;
Όχι, δεν είναι παράξενο. Είναι καλό, τέλειο.
Ο Βανς λείπει συνέχεια σε ταξίδια. Μας συμφέρει όλους.
Πώς λες να τα καταφέρνουν με την απόσταση;
Δεν ξέρω. Επικοινωνούν;
Κάτσε, τι ήταν αυτό;
-Τι;
Αυτός ο υπαινιγμός, αυτό που μόλις είπες.
Γιατί δεν μου είπες ότι ο Βανς σου πρόσφερε δουλειά στο Σιάτλ;
-Επειδή δεν θα τη δεχόμουν. -Ναι, αλλά γιατί δεν μου το είπες;
Σε ικετεύω να έρθεις μαζί μου και μαθαίνω ότι...
Με έπρηζε, και δεν ήθελα να το αντιμετωπίσω.
Και τότε δεν είχα ιδέα ότι θα πήγαινες.
Πρέπει να πάψουμε να έχουμε μυστικά μεταξύ μας.
Σύμφωνοι.
Θα περάσουμε ωραία το Σαββατοκύριακο.
Εντάξει.
Μοιάζεις με τον Ποπάυ!
-Με έναν πολύ σέξι Ποπάυ, έλα! -Σήκω, θ' αργήσουμε.
Μπορούσαμε να σας βρούμε εκεί.
Γιατί πάμε όλοι μαζί; Θα ερχόμασταν μόνοι μας.
Είναι μεγάλη διαδρομή κι έτσι έχουμε τον αναγκαίο χρόνο ως οικογένεια.
"Αναγκαίο". Μάλιστα.
Είσαι τυχερή που σ' αγαπώ.
Εντάξει, κοιτάζω γύρω μου και βλέπω κάτι μαύρο.
Μαύρο! Εύκολο, η καρδιά του Χάρντιν!
-Ελάτε, αγόρια! -Γι' αυτό έχεις μαύρη καρδιά.
Μην το αγγίζεις αυτό!
-Θα πας στη Νέα Υόρκη; -Ναι.
Τα έχω ετοιμάσει όλα για το πανεπιστήμιο.
Κι έτσι, θα το κάνω χαλαρά, κι όπως κάτσει.
-Πρέπει να βελτιωθώ σ' αυτό. -Έχεις δεύτερες σκέψεις;
Και τρίτες και τέταρτες και πέμπτες.
Δεν ξέρω, ανησυχώ ότι δεν πήρα τη σωστή απόφαση.
-Τες... -Καθώς φαίνεται...
ο Χάρντιν ήθελε να πάμε στην Αγγλία μετά την αποφοίτηση.
Δεν ξέρω, ίσως θα έπρεπε.
Μιλάς συνέχεια για το Σιάτλ απ' την πρώτη μέρα που σε γνώρισα.
Γιατί να λοξοδρομήσεις;
-Να το πάω χαλαρά; -Όχι, μην αρχίσεις τις υπεκφυγές.
Αυτά τα κάνω εγώ. Εσύ θα κάνεις ό,τι εκφράζει εσένα.
-Ναι, και αυτός; -Αυτός; Ο κύριος μουντρούχος;
Αν σ' αγαπάει, θα μπορούσε...
να σε ακολουθήσει. Απλώς λέω.
Σκληρή αλήθεια. Δύσκολη η αγάπη.
-Θα χρειαστώ κι άλλο κρασί. -Και καλή τύχη.
Το είδες;
Δεν θέλω να το χάσω αυτό.
Ούτε εγώ.
Αλλά "αν οι περιπέτειες δεν βρουν μία νεαρή κυρία στο χωριό της"...
"πρέπει να τις αναζητήσει αλλού."
Όμως, "τίποτα σαν τη ζεστασιά του σπιτιού."
"Μου ραγίζεις την ψυχή. Μισή ψυχορραγώ, μισή ελπίζω."
"Όλοι φερόμαστε ανόητα στον έρωτα."
Νόμιζα πως είσαι ο Ντάρσι, μα ήσουν εξαρχής η Τζέιν Όστεν.
Θα μου δείξεις ποτέ τι γράφεις εκεί πέρα;
Μπορεί.
Κάποια μέρα.
-Κράτηση στο όνομα Σκοτ. -Ναι, κύριε Σκοτ, από εδώ.
-Ευχαριστώ. -Χάρντιν;
Γεια σου, Λίλι. Τι κάνεις;
-Τι κάνεις; -Απίστευτο! Έχω χρόνια να σε δω.
Από εδώ η Τέσα. Τέσα, η Λίλιαν.
Ωραίο φόρεμα.
Έρχομαι σε ένα λεπτό.
-Ίσως πάρω κάτι διαφορετικό. -Αλήθεια;
Ίσως κροκέτες καβουριού.
-Καλησπέρα σας. -Καλησπέρα.
Είμαι ο Ρόμπερτ, ο σερβιτόρος σας. Θα ξεκινήσετε με κάποιο ποτό;
-Ναι, θα πιούμε ένα Cabernet. -Και λίγο νερό για εμάς.
-Είμαστε έτοιμοι. -Έξοχα. Τι θα πάρετε;
-Εσύ θα πάρεις... -Κροκέτες καβουριού.
Και εγώ θα πάρω...
-Ψάρι με πατάτες. -Ναι, πάντα.
Και θα θέλαμε και φιλέτο ξιφία σε πακέτο μετά το γεύμα.
Καλή επιλογή.
-Κι εσείς; -Συστήνετε κάτι;
Η σπεσιαλιτέ μας είναι σολομός σε σανίδα κέδρου.
-Προτιμώ τα ζυμαρικά. -Υδατάνθρακες. Τους λατρεύω.
Έχουμε σπαγγέτι με μελάνι καλαμαριού.
Χάρηκα που σας είδα, αλλά πρέπει να φύγω. Συγγνώμη.
Υπερβολικό. Μήπως να σας φτιάχναμε κάτι ξεχωριστό;
Ναι, εντάξει. Ευχαριστώ.
Θα παραγγείλετε ή θέλετε λίγο χρόνο;
Ναι, έλα μετά.
Ρόμπερτ.
-Ευχαριστούμε. -Ευχαριστούμε, Ρόμπερτ.
Επιτέλους μόνοι.
Είναι ωραίο.
Έλα! Πριν γυρίσουν, ιδανικά.
Ελπίζω να πιουν πάνω από ένα κοκτέιλ.
Σου αρέσει λιγάκι, όμως.
Το ότι μπορεί να μας πιάσουν.
Είναι ωραία.
Έχε μου εμπιστοσύνη.
Εύχομαι πραγματικά να ερχόσουν στο Σιάτλ.
Να σου κάνω μία ερώτηση;
Η μετακόμισή σου στο Σιάτλ έχει σχέση με τον Τρέβορ;
Όχι, όχι.
Σχεδόν δεν μιλάμε πια.
Είχες αισθήματα γι' αυτόν;
-Αυτές είναι δύο ερωτήσεις. -Πες την αλήθεια.
Κάποια στιγμή...
Σοβαρά τώρα; Αυτό δεν είναι δίκαιο!
Χάρντιν!
Αφήστε μήνυμα.
Πού είσαι; Μπορείς να μου τηλεφωνήσεις;
ΕΧΩ ΒΓΕΙ ΜΕ ΤΗ ΛΙΛΙΑΝ.
ΠΑΩ ΓΙΑ ΠΟΤΟ. ΕΡΧΕΣΑΙ;
-Ρόμπερτ. -Σωστά. Τέσα.
Τι κάνεις εδώ πέρα;
Τσακώθηκα με τον...
Είναι περίπλοκο.
Μερικοί από εμάς θα βγούμε. Αν θες, μπορείς να έρθεις.
Ναι.
-Ναι; -Ναι.
Ωραία.
Χρειάζεσαι ένα πανωφόρι.
-Ζεις εδώ, έτσι; -Γέννημα θρέμμα.
Αλλά μόλις πέρασα στην Ιατρική.
Έτσι, δουλεύω εδώ για να βάλω λίγα στην άκρη.
-Συγχαρητήρια. -Ευχαριστώ.
Πού θα πας;
Ήθελα στην Ουάσιγκτον...
μα το Mount Sinai μού έδωσε υποτροφία.
-Το Mount Sinai είναι... -Στη ΝΥ.
Στη Νέα Υόρκη, αν έχεις ακουστά. Στο Μεγάλο Μήλο, ξέρεις.
Η Νόρα κι εγώ ξεκινήσαμε μαζί τις σπουδές.
Μετακόμισε εκεί, έτσι θα ξέρω κάποιον.
Λες μπούρδες, έτσι;
-Έχει ήδη το στυλ της Νέας Υόρκης. -Τες.
-Γεια. -Γεια.
-Από εδώ ο Ρόμπερτ και η Νόρα. -Ναι, θα εξεταστείς μετά.
Μένουν κι οι δύο στη Νέα Υόρκη.
Ευχαριστώ.
Στη Νέα Υόρκη.
Τι έκπληξη!
-Τι κάνεις; -Πόσος καιρός!
-Θυμάσαι τον Ρόμπερτ, έτσι; -Ναι, τον θυμάμαι.
Θα έπινα ένα κοκτέιλ.
Έχω σχολάσει.
Φοράς ακόμα το ταμπελάκι και τη στολή.
-Έμαθα ότι μετακομίζεις στο Σιάτλ. -Ναι, μεταγραφή για τη δουλειά.
Σε ζηλεύω. Θα προτιμούσα το Σιάτλ από τη Νέα Υόρκη.
-Το λέω στον Χάρντιν. -Δεν είναι για μένα.
-Όχι, δεν είναι γι' αυτόν. -Δεν υπάρχει καλύτερο.
Με την κοπέλα μου μένουμε στο Κάπιτολ Χιλ εδώ και λίγα χρόνια.
-Με την κοπέλα σου; -Ναι, τη Ράιλι.
-Καλύτερα να φύγουμε τώρα. -Δεν θέλω να φύγω ακόμα.
Εγώ πάω σπίτι.
Θα σε συνοδεύσω μέχρι έξω.
-Λυπάμαι πολύ για... -Δεν χρειάζεται να ζητάς συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Δεν ξέρω γιατί το κάνω αυτό.
Μπορώ να υποθέσω, μα δεν θα το κάνω.
Χάρηκα που σε γνώρισα.
Κι εγώ.
Κι ευχαριστώ για...
Δεν προσδοκώ τίποτα...
αλλά αν κάποια μέρα βρεθείς στην πόλη...
τηλεφώνησέ μου ή μη μου τηλεφωνήσεις.
Εσύ αποφασίζεις.
Καλημέρα.
-Τι είναι αυτό το μουτράκι; -Πώς ήταν χθες το βράδυ;
Καλά, μια χαρά.
Η Νόρα είναι καλή. Είναι μεγάλο όνομα στα εστιατόρια.
Θα με ξεναγήσει στη Νέα Υόρκη.
Πολύ βολικό αυτό.
Πώς ήταν το τζακούζι;
Μάντεψε τι ανακάλυψε ο Λάντον.
Νόμιζα πως θα είμαστε πιο ανοιχτοί μεταξύ μας.
Κι εγώ.
Δεν ζήτησα τον αριθμό του. Αυτός μου τον έδωσε.
Βρήκα τον αριθμό ενός άλλου στα πράγματά σου.
Το έκανες να μοιάζει πως ήσουν με τη Λίλιαν χθες βράδυ.
-Είναι φίλη. -Κι αυτός το ίδιο.
Μόλις γνωριστήκατε. Πώς είστε φίλοι;
Αυτό κάνεις πάντα. Σαμποτάρεις κάθε καλή στιγμή.
Αν ήθελα να σαμποτάρω μια καλή στιγμή...
θα ανέφερα τον Τρέβορ. Αλλά ένα ένα.
Δεν μπορείς να μας αφήσεις να είμαστε ευτυχισμένοι;
Αν έφευγα μακριά με ένα ομολογημένο ερωτικό ενδιαφέρον...
-θα σε πείραζε, έτσι δεν είναι; -Φίλοι είμαστε! Από τη δουλειά!
-Δεν θα επιλέγεις τους φίλους μου! -Δεν θέλουν να 'ναι φίλοι σου!
-Γιατί δεν εμπιστεύεσαι εμένα τότε; -Εσένα, ναι! Αυτούς, όχι!
Όχι, δεν εμπιστεύεσαι ούτε εμένα ούτε κανέναν. Απλώς τους ελέγχεις.
Αυτοί είναι το θέμα ή εγώ που μετακομίζω;
Η ειρωνεία είναι ότι εγώ σου βρήκα τη δουλειά.
Ίσως είχα κι εγώ κάποια σχέση μ' αυτό.
Πόσους πρωτοετείς ξέρεις με δουλειά σε κορυφαία εκδοτική...
που τους κανονίζουν τη μεταγραφή και τη διαμονή;
Η ειλικρίνεια έχει πραγματικά αποτέλεσμα.
Δεν θα εγκαταλείψω το Σιάτλ για χάρη σου και μετά να με αφήσεις.
Άλλο το να μη ζεις χωρίς κάποιον κι άλλο το να τον αγαπάς.
Πρέπει να πας.
Χαίρομαι πολύ για τη νέα σου περιπέτεια.
Φοβάται ότι θα σε χάσει.
Σ' αγαπάει, ξέρει ότι 'σαι ό,τι καλύτερο του έχει συμβεί.
-Δεν νομίζω... -Όχι, Τέσα. Αλήθεια είναι.
Του άλλαξες τη ζωή. Και το ξέρει.
Όλοι το ξέρουμε.
Μη χαθείς, εντάξει;
Αντίο.
-Θα τα πάει περίφημα εκεί, φίλε. -Και είναι κακό αυτό;
Είναι μεγάλο βήμα για εκείνη. Θα έπρεπε να χαίρεσαι.
Χαίρομαι.
Έλα μαζί της. Σου έχω πολλή δουλειά...
-Δεν θέλω. -Θα έχεις οφέλη, θα κάνουμε παρέα...
Δεν θέλω την παρέα σου. Συγγνώμη...
Αυτά με έφεραν εδώ. Δεν θέλω άλλη βοήθεια.
Δεν κάναμε χάρη στην Τέσα.
Είναι εξαιρετική. Την κέρδισε αυτή τη θέση.
Την αξίζει.
Είμαι σίγουρος ότι θα σκίσει.
Τέσα;
Τες;
Πόνος.
Τελευταία, έχω εξοικειωθεί πολύ μαζί του.
Με τον αργό και σταθερό πόνο...
που νιώθεις όταν πληγώνεσαι επανειλημμένα από το ίδιο άτομο.
Επιτέλους αναπνέεις...
νομίζοντας ότι το πρόβλημα ανήκει στο χθες...
ενώ το πρόβλημα υπάρχει σήμερα...
θα υπάρχει αύριο και κάθε μέρα.
Μόνο στις σπάνιες φορές που με παίρνει αγκαλιά...
και δίνει υποσχέσεις που δεν θα τηρήσει...
μόνο τότε περνάει ο πόνος.
Να πάρει, φαίνεται ταραγμένη.
-Δώσ' τη να την πάω πάνω. -Ευχαριστώ.
-Καλώς ήρθες. -Ευχαριστώ.
Φαίνεσαι...
χάλια.
Έλα εδώ.
Συγγνώμη, ξέρετε πού είναι το Bagley Hall;
ΕΤΟΙΜΟ ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ. ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΚΙ ΕΛΑ.
-Εμπρός; -Γεια.
Γεια, τι συμβαίνει;
Χάρντιν, έλα εδώ!
ΧΑΡΝΤΙΝ
Μην κλείσεις. Η Ίσκρα ήταν, η προπονήτριά μου.
-Τον έχω σκίσει, Τες! -Κι ο Λάντον δεν με έχει σκίσει.
Δεν ήθελα να κλείσω.
Ήθελες, και ξέρω πολύ καλά γιατί.
Κι εγώ το ίδιο θα σκεφτόμουν.
Ναι, ανακουφίστηκα λιγάκι.
Κάνω μαθήματα στον Λάντον.
-Μην αργείς! -Ένα λεπτό.
-Είσαι καλά, όμως; -Ναι, μια χαρά.
-Καλό το ταξίδι; Σε κούρασε; -Καλό ήταν...
μα έχει φρικτή κίνηση μπαίνοντας στην πόλη.
Θες 20 λεπτά για ενάμισι χιλιόμετρο.
-Και στου Βανς και της Κίμπερλι; -Είναι υπέροχα.
Το σπίτι είναι απίθανο. Είναι τεράστιο, σαν παλάτι.
Ωραία.
Χαίρομαι πολύ, Τες.
-Λυπάμαι που σε πλήγωσα. -Ξέρεις...
Όχι, εγώ...
Θέλω απλώς να είσαι ευτυχισμένη. Το αξίζεις.
-Είναι τέλεια που παίζεις μποξ. -Το ξέρω. Μου αρέσει πολύ.
Δίνω μπουνιές και δεν καλεί κανείς την αστυνομία.
Νομίζω ότι αυτό είναι πρόοδος.
Σωστά.
-Δοκιμάζω μία νέα προσέγγιση. -Χάρντιν, δεν χασομεράμε εδώ.
Πρέπει να κλείσω, μα χάρηκα που τηλεφώνησες.
-Ναι, κι εγώ. -Τα λέμε σύντομα.
-Γεια σου, Τες. -Γεια.
Ομορφόπαιδο, φοβάσαι να αναμετρηθείς με τον Λάντον...
Εκδόσεις Βανς. Παρακαλώ, περιμένετε.
Σέλφι;
Όχι, απλώς έδειχνα στον Χάρντιν το καινούργιο μου γραφείο.
Σου πάει το Σιάτλ.
Λοιπόν; Πώς πάει;
Καλά. Δηλαδή, δουλειά, σχολή.
-Είναι πολλά αλλά μια χαρά. -Πάρε τον χρόνο σου.
Θα προσαρμοστείς, θα βρεις ένα σπίτι. Είναι συναρπαστικά.
Σίγουρα δεν θέλεις λίγο κρασί;
Νομίζω ότι μας κατάλαβε, αγάπη μου.
Λοιπόν...
έχουμε ένα νέο.
Μόλις μάθαμε ότι θα αποκτήσουμε μωρό!
Κάνετε πλάκα; Χαίρομαι πολύ για εσάς.
Θα το πω εγώ στον Χάρντιν, αν συμφωνείς.
Ναι, φυσικά.
O Κεν είπε ότι ο Χάρντιν έπιασε μέσο όρο 4.
Θα ανυπομονεί να αποφοιτήσει.
Ναι, είναι τέλειο. Δεν το ήξερα καν.
Χάρη σε σένα.
Δεν έγραψα εγώ τις εργασίες του.
Πίστεψέ με. Ίσως όχι. Σίγουρα τις έγραψε ο ίδιος.
Έχει ταλέντο αυτό το παιδί, αλλά είναι τρομερά ξεροκέφαλος.
Μιλάς εσύ.
Μου την είπες!
Πρέπει να πάω για ύπνο. Αλλά θα σας δω αύριο.
Ναι, φυσικά.
Και πάρε αυτό. Κρίμα να πάει χαμένο τόσο καλό κρασί.
Ναι, παρακαλώ.
Μη σ' ανησυχώ εγώ, δεν θα πιω.
-Δεν χρειάζεσαι άλλο. -Καληνύχτα, καλή μου.
Να υποφέρεις σαν εμένα.
Καλώς την! Μόλις γύρισα απ' το γυμναστήριο.
Αλήθεια;
Πρέπει να γίνεσαι πολύ καλός.
-Έχεις μεθύσει; -Ήμουν με τον Βανς και την Κίμπερλι.
Κι η Κίμπερλι μού έδωσε το υπόλοιπο μπουκάλι.
Πόσο κρασί ήπιες δηλαδή;
Είμαι...
στο τρίτο ποτήρι.
Εσύ ήσουν το θέμα της συζήτησης.
Δεν μου απάντησες προηγουμένως.
Το ξέρω, ήμουν στη δουλειά μέχρι τις οκτώ.
-Μόνο που έβγαζες σέλφι. -Στις οποίες δεν απάντησες.
-Τέσα... -Χάρντιν Άλεν Σκοτ.
-Γιατί γελάς; -Είναι όλα πολύ γελοία.
Νομίζω πως πρέπει να αφήσεις το κρασί.
Ανάγκασέ με.
Θα το έκανα, αν ήμουν εκεί.
Τι άλλο θα με έκανες να κάνω;
Τερίζα Λιν Γιανγκ, προσπαθείς να κάνεις τηλεφωνικό σεξ μαζί μου;
Πες μου τι θα έκανες αν ήσουν εδώ.
Είσαι στο κρεβάτι;
Κλείσε τα μάτια σου.
Είναι κλειστά;
Είσαι σίγουρη;
Θα ήθελα να ήμουν εκεί και να σε κοιτάζω.
Σου αρέσει αυτό, έτσι; Να με κοιτάζεις.
Ναι, πολύ.
Πώς κοιμήθηκες;
Καλά.
Μα όχι τόσο όσο όταν κοιμάμαι μαζί σου.
Ξέρω πώς νιώθεις.
Έλα εδώ. Μου λείπεις.
Κι εσύ, επίσης.
Μη λες "επίσης". Ακούγεται σαν απλώς να συμφωνείς.
Σ' αγαπώ.
Τέσα.
Τες! Τέσα!
Τέσα!
Τες! Όχι!
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ σ' αγαπώ.
-Γεια. -Γεια.
-Τι κάνεις εδώ; -Ήρθα να σε δω.
Αλλά μπορώ να φύγω.
Όχι.
Πάω να φέρω τον σάκο μου.
Βοήθησέ με.
-Έχεις μπει σε πολύ γρήγορο τρένο; -Είναι ένα τρένο στην Ιαπωνία...
-Γεια! -Καλημέρα!
Σμιθ, πώς πάει; Τι κάνεις;
Ζήτησε να μείνει, και σκέφτηκα ότι δεν θα έχεις πρόβλημα.
Είναι υπέροχο σπίτι. Πού να τακτοποιηθώ;
Έλα να σου δείξω.
-Θα σας φωνάξω για το βραδινό. -Τέλεια.
Από εδώ.
-Τι ωραίο χαμόγελο έχει πάλι η Τέσα. -Πράγματι.
Λοιπόν, βρήκα αυτό.
Συγγνώμη, μα όταν το έπιασα, δεν μπορούσα να το αφήσω.
Γράφεις υπέροχα, Τες.
Έπεσα πάνω στη σελίδα για τον πόνο κι ήθελα να ζητήσω συγνώμη.
Είναι ασυγχώρητο το πώς σε έκανα να νιώσεις.
Συγγνώμη.
Δεν ήθελα να το διαβάσεις αυτό. Είναι πολύ ωμό.
Είχα ανάγκη να το ακούσω.
Με δικά σου λόγια.
Και μισώ τον εαυτό μου που σ' έκανα να νιώσεις έτσι. Συγγνώμη.
Σ' ευχαριστώ.
Έτοιμα τα φιλέτα!
Ερχόμαστε αμέσως!
Αλήθεια;
Μην τους κάνουμε να περιμένουν.
Τι; Είμαι σίγουρη ότι δεν έχουν πρόβλημα.
Έλα, πεινάω.
Θέλει πολύ να πάω. Συνέχεια μιλάει για το καπέλο και την τήβεννο.
-Τόσο κακό είναι αυτό; -Είναι γελοίο.
Με φαντάζεσαι με τήβεννο; Δεν θέλω καν να πάω στην τελετή.
Δεν το φαντάζομαι, αλλά θέλω πολύ να το δω.
Πρέπει να γιορτάσεις τα επιτεύγματά σου.
Μη μετανιώσεις αργότερα που έχασες αυτές τις εμπειρίες.
Πίστεψέ με. Το ξέρω καλά αυτό.
-Θα το σκεφτώ. -Πρέπει, νομίζω.
Γεια. Το φιλέτο θέλει γύρισμα. Θα το κάνεις;
-Γιατί όχι; -Εντάξει. Πιάσε αυτό.
-Τι ωραία! -Ναι, το ξέρω.
Όλοι μαζί στο ίδιο σπίτι.
-Εδώ είμαστε όλοι. -Ναι.
-Απόψε τουλάχιστον. -Έλα τώρα!
Θα τα βρείτε οι δυο σας.
Η απόσταση μπορεί και να ωφελήσει.
Το πιστεύεις;
Ειλικρινά, δεν έχω ιδέα.
Κοίτα, οι σχέσεις...
είναι περίπλοκες.
Γεια.
Έκανα κάτι;
Σχεδόν δεν μου μίλησες όλο το βράδυ.
Σε είδα με τον Ρόμπερτ σε έναν εφιάλτη.
Δεν μπορώ να το βγάλω απ' το μυαλό μου.
Μα είμαι εδώ, μαζί σου.
Ακριβώς αυτό.
Υποσυνείδητα, σκέφτομαι ότι έπρεπε να ήσουν με άλλον.
Η ζωή σου θα ήταν πολύ πιο εύκολη.
Είναι όλα αυτά που τόσο καιρό προσπαθώ να καταπνίξω.
Συνέχεια επανέρχονται.
Δεν μπορώ να τ' αποφύγω.
Η ιδέα, η σκέψη ότι σε χάνω...
Είναι πολύ σκοτεινά εδώ μέσα, Τες.
Γιατί δεν μου το λες;
Αυτό είναι το θέμα. Να τα λέμε όλα μεταξύ μας.
Είναι ένα βάρος που δεν θέλω να σου φορτώσω.
Δεν θέλω να είμαι με κανέναν άλλον.
Θέλω να είμαι μαζί σου.
Πήδα με μέχρι να ξεχάσεις τον εφιάλτη.
Κοίτα τον καθρέφτη.
-Κοντεύεις; -Ναι.
Δεν πήραμε προφυλάξεις χθες.
Ναι, το ξέρω.
Πρέπει να πάω στο φαρμακείο σήμερα.
Πρέπει να πάρω το χάπι έτσι κι αλλιώς.
Ναι.
Μαζί σου, χωρίς προφυλακτικό, τακτικά, μου είναι μια χαρά.
Γεια, παιδιά.
Μοιάζετε να έχετε καλύτερη διάθεση σήμερα.
Ναι, είχα ανάγκη έναν καλό ύπνο.
Η μαμά. Μια στιγμή, παιδιά.
-Γεια σου, μαμά. -Αγάπη μου, πώς είσαι;
Καλά, ευχαριστώ. Εσύ;
Πρέπει να τον πήρε για τον γάμο.
Ποιο γάμο;
-Η Τρις; Θεέ μου! -Ναι.
-Είναι καταπληκτικό. Το αξίζει.
Ναι.
Κι ο Μάικ είναι καλό παιδί. Θα την προσέχει πολύ.
Έτοιμη να φύγουμε;
Έλα, φίλε.
-Σμιθ. -Τι;
Έλα εδώ.
Γεια!
Γεια.
Θα το κάνω, εντάξει. Αντίο.
Τι;
-Τι; -Λοιπόν;
Λοιπόν, τι θες να κάνουμε σήμερα;
Τα πήρες όλα;
Ναι.
Δεν έχεις ξεχάσει τίποτα;
Όχι, εντάξει είμαι.
Δεν είπαμε να μην έχουμε μυστικά μεταξύ μας;
Μα τι λες;
Δεν θα μου πεις για τον γάμο της μαμάς σου;
Τες.
Δεν σου το είπα, επειδή δεν θέλω να πάω.
Και γιατί δεν θες να πας; Δεν θες να μου δείξεις την πόλη σου;
Θέλω να σου δείξω το Λονδίνο, όχι την πόλη μου.
Δεν πειράζει αν δεν με θες εκεί, μα είναι η μεγάλη της μέρα.
Πρέπει να είσαι εκεί.
Αν τελικά πάω, θα σε πάρω μαζί μου.
Θα το σκεφτώ.
-Εντάξει; -Εντάξει.
-Ήταν ένα καλό Σαββατοκύριακο. -Πόσο καλό;
Καλό.
Καλύτερο.
Θα ξανάρθεις την Τετάρτη; Ο Βανς έχει μια εκδήλωση.
Θα προσπαθήσω.
Εντάξει.
Ρίτσαρντ, παραλίγο να σου έσπαγα το κεφάλι!
-Πώς σου ήρθε να μπεις έτσι, διάολε; -Δεν ήσουν εδώ, και...
Η Τες μού έδειξε πού έχεις το κλειδί.
Τα χάλια σου έχεις.
Χρωστάω σε κάποιον...
-Πόσα χρωστάς; -Πεντακόσια.
Μπορείς να πάρεις αυτό.
Έλα.
Μου το έδωσε ο πατέρας μου. Δεν το φοράω ποτέ.
-Αξίζει περισσότερα από 500. -Ευχαριστώ.
Θα γίνω καλύτερος για εκείνη.
Θα γίνω καλύτερος. Το υπόσχομαι.
Αυτό θα σε προφυλάξει από εγκυμοσύνη το επόμενο τρίμηνο.
Η έγνοια μου είναι ότι ίσως δεν το χρειάζεσαι.
Είναι ο τράχηλός σου. Ίσως δεν μπορείς να μείνεις έγκυος.
Χρειάζονται κι άλλες εξετάσεις για σιγουριά.
Θέλω να βοηθήσω, μα μέχρι να αιτηθείς τη μεταγραφή...
να γραφτείς και να ξεκινήσεις, δεν θ' αξίζει τον κόπο.
Και μάλλον δεν θα πάρεις τα μαθήματα που θες για πτυχίο.
Ήξερα τι θα έλεγες, μα είπα να προσπαθήσω.
Μόνο δυο μήνες είναι.
Κι είναι ένα απ' τα μεγαλύτερα όνειρά μου να σε δω να αποφοιτάς.
-Δεν ήταν πάντα δεδομένο αυτό, έτσι; -Όχι, δεν ήταν.
Ήταν δώρο που σε είχα εδώ.
Και είμαι ευγνώμων που τόσο πρόθυμα μου έδωσες μια ευκαιρία...
να με δεις νηφάλιο.
Ναι.
Πότε ήταν αυτό;
Ήταν στο πρώτο έτος. Η μαμά σου, ο Βανς και εγώ.
Δεν την έχω ξαναδεί αυτή.
-Ξέρεις, παντρεύεται. -Με τον Μάικ;
Ναι.
Χαίρομαι. Πάντα τον συμπαθούσα.
Εγώ τον θεωρώ κόπανο, μα αφού είναι ευτυχισμένη...
Δύο μήνες! Θα περάσουν σαν...
-Γεια σου! -Γεια.
-Είστε κούκλες και οι δυο σας. -Προφανώς.
-Ηρέμησε. Σόδα είναι. -Του το είπες;
Μου το 'πε ο Βανς.
Καλή διασκέδαση. Εγώ πρέπει να το παίξω οικοδέσποινα.
Εκστασιάστηκαν όταν τους είπα ότι θα έρθεις.
Μόνο αυτοί;
Λοιπόν, εγώ χάρηκα.
Έχω ένα κακό νέο.
Τι;
Μάλλον δεν θα μπορώ να έρχομαι το επόμενο δίμηνο.
Τι εννοείς; Σαν επισκέπτης;
Περίμενε. Τι;
Τι εννοείς;
Εννοώ, μόνιμα.
Στάσου. Δηλαδή, θα μετακομίσεις εδώ;
-Σε δυο μήνες. Και αναρωτιέμαι... -Μιλάς σοβαρά;
Ίσως πρέπει να το ματαιώσω.
-Σ' αγαπώ πολύ. -Σ' αγαπώ.
Λυπάμαι που διακόπτω, αλλά θέλω χορέψω!
Έλα!
Να το αγόρι μου. Πώς είσαι;
Καλύτερα από ποτέ.
-Πάω να δουλέψω. -Πήγαινε.
Πάμε. Αμέσως.
Μετακομίζεις εδώ!
Ναι.
Οι αγκώνες σου είναι πάλι ψηλά.
Εντάξει, λοιπόν.
Αδημονείς να επισκεφτείς την πατρίδα; Εγώ σίγουρα.
Κατάλαβα.
Δεν ψήνεσαι να γιορτάσεις την ευτυχία της μαμάς σου;
-Δεν είναι αυτό. -Τι συμβαίνει τότε;
Δεν θέλω την Τες κοντά στην παλιά μου ζωή...
σ' ένα θλιβερό σπίτι σ' έναν θλιβερό τόπο.
Σε κάνει να νιώθεις άσχημα για το παρελθόν σου;
Όχι.
Για να μάθεις αν την εμπιστεύεσαι, πρέπει να την εμπιστευτείς.
Η Τρις θα σας ήθελε πολύ και τους δύο εκεί.
Κοίτα, σοβαρά, φίλε.
Ο γάμος σου είναι μια στιγμή...
πιο μεγάλη από ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς.
Σε αλλάζει κάπως.
-Γι' αυτό όλοι αποτυχαίνουν. -Όχι όλοι.
Όχι αν βρεις το σωστό άτομο.
Ξέρεις...
πιστεύω ότι έχεις δύο πραγματικά μεγάλες αγάπες.
Στην περίπτωσή σου, την Τέσα και τον εαυτό σου.
Θα μου δείξεις τι ξέρεις;
Εντάξει. Έλα, λοιπόν.
Μας πήρα εισιτήρια για Αγγλία.
Άσ' το σ' εμένα, μαμά.
Πολύ χαίρομαι που σας βλέπω.
-Πτώμα έχεις εκεί μέσα, Τες; -Δεν ήξερα πόσα θα χρειαζόμουν.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Πώς ήταν η πτήση;
Συγγνώμη που δεν είναι πιο άνετα...
μα το σπίτι πουλήθηκε αμέσως.
-Όχι, μια χαρά είναι. -Άφησα το κρεβάτι σου πάνω.
Δεν περίμενα να κοιμηθώ στο πάτωμα.
-Είναι τέλεια, ευχαριστώ. -Πρέπει να είστε πολύ κουρασμένοι.
Σας αφήνω τώρα. Μένω δίπλα, στου Μάικ.
Εντάξει.
Πραγματικά χαιρόμαστε για εσάς.
Ευχαριστώ. Χαίρομαι που ήρθες.
Θα πάω για το νυφικό το πρωί. Θα ήθελες να έρθεις μαζί μου;
-Με μεγάλη μου χαρά. -Θαυμάσια.
-Τηλεφώνησε αν με χρειαστείς. -Εντάξει. Γεια σας.
Μην πάρεις τίποτα, μην πας στο δωμάτιό μου...
-και μη φέρεις φίλους σου. -Ναι.
-Ευχαριστώ για τη φιλοξενία. -Μη μ' ευχαριστείς, είναι προσωρινή.
-Το ξέρω. -Τηλεφώνησέ μου αν υπάρξει πρόβλημα.
Βέβαια, Χάρντιν. Γεια σου.
Ποιος ήταν;
Ένας άστεγος που αφήνω να κοιμάται στον καναπέ μου.
Όλοι οι χίπστερ το κάνουν σήμερα.
Σ' ευχαριστώ.
Φυσικά.
-Δεν έχει φαγητό; -Τι ψάχνεις;
Δεν ξέρω, κάτι φαγώσιμο. Να μη χρειαστεί να μαγειρέψω.
Πάρε τα κλειδιά και πήγαινε στο Sainsbury's.
Θα έχεις μια ασχολία όσο θα λείπουμε.
-Γεια. Είσαι έτοιμη; -Ναι.
-Δεν έχεις τζετ λαγκ; -Καλά είμαι.
-Δεν είσαι υποχρεωμένη να πας. -Χάρντιν.
Έλα, Τέσα. Ας το κάνουμε.
Δεν πρέπει. Συγγνώμη. Πιείτε και για εμένα.
Πραγματικά σου πάει θαυμάσια.
Αρχίζει να το νιώθω αληθινό.
Πώς είναι το νυφικό της;
Δεν μπορώ να σου πω.
-Σοβαρά δεν θα μου πεις; -Ναι, δεν μπορώ.
Πρέπει να περιμένεις για να το δεις.
Δεν με νοιάζει έτσι κι αλλιώς.
-Σε παρακαλώ, πες μου. -Όχι, δεν σου λέω.
Χαίρομαι πολύ που ήρθες.
Είσαι το αγαπημένο μου μέρος.
Ανάθεμα!
-Βανς, όχι, να πάρει. -Δεν είναι αυτό που νομίζεις.
Μου κάνεις πλάκα;
Και βέβαια είναι!
Παντρεύεσαι αύριο. Τι διάολο έχεις πάθει;
Κι η Κίμπερλι περιμένει το παιδί σου, κι εσύ...
-Αρκετά, Χάρντιν. -Τι έχεις πάθει;
-Βανς; -Ναι.
-Πηδούσε τη μάνα μου! -Σε παρακαλώ, σταμάτα!
Μη μου φωνάζεις. Δεν θα μου πεις εσύ τι να κάνω.
Πηδιόσουν στον πάγκο σαν πόρνη!
-Μη μιλάς έτσι στη μαμά σου. -Άντε χάσου!
-Ποιος είσαι να μου λες τι θα κάνω; -Την αλήθεια;
-Όχι, σε παρακαλώ, Κρίστιαν. -Χάρντιν, φτάνει!
Χάρντιν, σε παρακαλώ, σταμάτα!
Σε παρακαλώ, Χάρντιν, φτάνει!
Φτάνει!
Αρκετά!
Αρκετά.
Παντρεύεσαι αύριο. Το ξέχασες;
Ποια το κάνει αυτό; Τι θα πεις στον Μάικ;
Χάρντιν, ο Κρίστιαν κι εγώ...
-Είναι... -Τι;
Δεν είναι τόσο απλό.
-Εντάξει, πάμε. -Τέσα, μη...
Είσαι καλά;
-Εντάξει. -Δεν είναι εντάξει.
-Εντάξει. -Δεν είναι εντάξει. Δεν είναι...
-Σε παρακαλώ, μη μ' αφήνεις. -Ποτέ δεν θα σ' αφήσω.
Ακόμα κι αν είσαι μια υπερηρωίδα στα μάτια μου...
παραμένεις ανθρώπινη.
Μάικ Ρίτσαρντς...
δέχεσαι την Τρις Ντάνιελς για τα καλά και τα άσχημα;
Δέχομαι.
Δέχομαι πραγματικά.
Με χαρά μου, σας ονομάζω συζύγους.
-Γεια. -Δεν έχω να σου πω τίποτα.
Παράτα με!
Θες πάλι τα ίδια, γέρο;
Αν χρειαστεί, ναι.
-Υπάρχει ένα μπαρ στο ξενοδοχείο. -Ένα βρομομπάρ;
Είναι λίγο παρακάτω.
Θα σε περιμένω εκεί.
Θα έρθω μαζί σου, αν θέλεις.
Πάντως, πιστεύω ότι πρέπει να πας.
-Δεν χρειάζεται να της το πεις. -Ναι, σίγουρα το ξέρει.
Θα καθίσω μαζί της...
αλλά αν κάτι πάει στραβά, έλα να με βρεις.
Ξαφνιάζομαι που σε βλέπω εδώ.
Ναι.
Φοβάμαι πως δεν θα μπορέσω να παραμείνω τόσο θυμωμένη όσο τώρα.
Και πίστεψέ με, είμαι.
Τι να κάνω;
Τον αγαπώ.
Και αγαπώ τη ζωή που χτίζουμε και αγαπώ τον Σμιθ.
Ήθελες να μιλήσουμε. Ας μιλήσουμε.
Ξέρω ότι νιώθεις προδομένος.
Θέλω να εξηγηθώ.
Μα δεν ξέρω από πού ν' αρχίσω.
-Τότε, μάλλον τελειώσαμε. -Άκου...
-Εγώ κι η μαμά σου σε νοιαζόμαστε. -Σοβαρά;
Τώρα κάνετε ενιαίο μέτωπο οι δυο σας; Άντε παράτα με.
Δεν θα θύμωνες τόσο, αν δεν σε ένοιαζε.
Μακάρι να μπορούσα να πω ότι εκπλήσσομαι...
αλλά δεν εκπλήσσομαι.
Έχουν κοινό παρελθόν.
Μια ιστορία που δεν προσπαθώ ν' ανταγωνιστώ.
Ήθελα να σ' το πω, αλλά η μαμά σου διαφωνούσε.
Τι να μου πεις;
Ο Χάρντιν είναι γιος του Κρίστιαν.
Ανάθεμα!
-Εσύ; Τι διάολο; -Λυπάμαι πολύ.
Συγγνώμη.
Πρέπει να φύγω.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...