Voordat je iets zegt: ik ben niet je broer.
Ik ben je halfbroer.
Wat was dat?
Waarom zou je een gesprek zo beginnen?
Omdat je me om geld gaat vragen,
en als ik altijd zeg: "Waarom zou ik je geld geven?"
Je zegt altijd: "Omdat ik je broer ben",
en ik wijs er nooit op dat je mijn halfbroer bent.
Ik zeg het nooit. Maar er gebeuren hier de laatste tijd dingen...
Hallo, Paxton. Hoe zijn uw grillige hoofdbewegingen?
vraag ik omdat ik een artikel heb gelezen.
Ja, ze zijn onder controle.
Hoe gaat het met het, eh, cementkunstwerk?
Ze heeft net een stuk verkocht voor $ 50.000.
Een bevroren waterval.
Het voelde passend in deze tijd.
Hoe past het in deze tijd?
Weet je wat? Het maakt niet uit.
Ik belde eigenlijk om te zien hoe het met je gaat.
Omdat ik hoorde dat het slecht gaat in New York.
Het gaat slecht. Ze hebben de NBA afgezegd.
We hoorden dat Londen volledig is afgesloten.
Ik ben trouwens met verlof gestuurd.
- Dat is geweldig! - Ja.
Nu is mijn leven totaal zinloos.
Hoe gaat het met Linda?
Ja, ze is ergens in huis.
Is er een probleem?
Even denken.
Een makkelijk leugentje om forensisch onderzoek van onze huiselijke
omstandigheden te vermijden ofwel de waarheid vertellen?
Oké, makkelijk leugentje.
Nee. Er is geen probleem. Het gaat goed.
Kun je haar zeggen dat ik haar ga skypen?
O, David, ik heb mijn motor verkocht.
Wat heb je?
Ja, ik heb een koper. Hij zal me
betalen als we weer vrij zijn
uit deze klotegevangenis van psychologische helse boeien.
Klotevlammen van brandende eenzaamheid.
De duimschroeven van isolatie totdat je niet meer weet
wat je lichaam is en wat meubels zijn.
Geen kans om de motor te laten draaien en weg te rijden.
Snap je mijn stemming een beetje?
Waarom heb je je motor verkocht?
Je bent je motor. Je motor is jou.
Ja, ik heb mezelf verkocht.
Ik heb mijn vroegere zelf verkocht.
Ik had medelijden met de motor.
Hij verdient iemand die recht kan doen aan zijn energie.
Iemand die nog steeds de kloteregels overtreedt.
Dus jij en Linda, hadden jullie ruzie?
Linda zei dat ze van plan was om een punt te zetten
achter ons ding, onze relatie, of wat dit ooit was,
omdat we uit elkaar waren gegroeid, wat betekent
dat zij naar boven was gegaan en ik naar beneden.
Ze was van plan ermee te stoppen voor de lockdown werd aangekondigd.
...druppels en vocht omdat we schreeuwden.
Ik zei wat dingen en zij zei wat
dingen en nu zitten we hier samen vast
terwijl de dingen die we gezegd hebben
door het huis echoën als het luiden van kloteklokken.
Al twee weken lang zitten we hier samen opgesloten.
Hoe dan ook. Eerlijk gezegd wilde ik gewoon iemands stem horen.
- En je koos ons? - Ja, waarom niet?
Wat is er met Mike gebeurd? Je vriend Mike.
O, nee nee. Mike en ik praten niet meer.
Hij ging te... Mijn aflevering!
Hij ging veel te ver, toen
hij zei dat het COVID-virus het gevolg was
van de stiekeme vrijlating door Joden van buitenaards DNA
in het watersproeisysteem
van een Chinees golfresort.
Het lijkt erop dat je diner is aangekomen,
- dus we sluiten af. - Het is geen diner, het is een sandwich.
Ja, wacht even, broer.
- Halfbroer. - Zeg tegen Linda dat ik haar ga bellen.
Ja, ik zal een briefje voor haar neerleggen.
Gewoon om het eigenaardige te benadrukken.
De grimmige realiteit van de strijd tegen het Coronavirus...
...Trafalgar Square in Londen is meestal stampvol.
...bewijs van sociale afstand in actie.
In deze uiterst belangrijke tijd
is premier Boris Johnson zelf besmet geraakt,
Maria, hoi! Is alles oké?
O, ja, ja. Alles is geweldig.
Weet je, we blijven sterk. Ja, we hebben net met Paxton gepraat.
Hmm. Ja, heb ik gehoord. Deels. Ik had een kussen over mijn hoofd.
Hij zei dat je symptomen had.
Het is over, denk ik. Ik hoop het. Ik weet het niet.
O, groene smoothie. Je moet me dat recept eens sturen.
Het is geen recept, het is een activiteit.
Je doet gewoon dat groene spul erin en drukt op de aan-knop.
Hoe gaat het met jou en Paxton?
Is alles oké?
Je weet dat alles niet oké is.
Niet alleen is alles niet oké,
niets is oké.
Alles is nooit oké. Zelfs zijn naam is niet oké.
Dit is zoals hij het zegt. Hij zegt dat zelfs zijn naam onheil voorspelt.
Dat is hoe hij de laatste tijd is.
Hij is zo veel veranderd.
O, we veranderen allemaal.
Ik bedoel, Linda, jij hebt je ontwikkeld, hij is veranderd.
Hij heeft hulp nodig.
- Ik las een artikel... - Weet je dat hij laatst zei
dat elke man boven de 35 die met de bus gaat, een mislukking is?
- Hij neemt elke dag de bus. - Of deed dat.
Hij doet het om zichzelf te martelen.
Niemand is ooit echt volledig bewust, niet echt.
Ik hoorde dat hij zijn motor verkoopt.
Dat is een grote stap.
Ja, we vonden allebei dat hij wat tijd nodig had, dus hij
is van plan het geld van de verkoop te gebruiken
om naar Kazachstan te gaan om over zijn leven na te denken.
Waarom Kazachstan?
We zijn daar tien jaar geleden op roadtrip geweest.
Tien jaar geleden? Een miljoen jaar geleden.
Hoe dan ook, nu zit hij hier vast, en ik zit hier vast.
- Linda, is er nog iemand? - Nee, alleen ik en hij.
Nee, ik bedoel een andere man.
- Nee. - Een vrouw?
Wat?
Ik speculeer gewoon wat.
Denk aan die avond dat we naar Londen kwamen en jij en ik wat te ver gingen.
O, dat was alleen maar wiet en nieuwsgierigheid.
We hadden allebei orgasmes, Linda.
Je weet dat ze zeggen dat deze gesprekken niet echt veilig zijn.
Ik denk soms terug aan die nacht.
- Doe je dat? - Ja, jij niet?
Mmm... Luister, Maria, ik heb de hele dag Skype en Zoom gebeld.
Het kantoor is dicht. Ik moet echt gaan slapen.
- Oké, doei. - Doei.
- Ik hou van je. - Wat?
God.
Paxton, ga je ergens heen?
Waar zou ik heen moeten?
Waarom zit die slang in je uitlaat?
Ik wilde gewoon een selfie maken.
Iemand op het werk vroeg in een sms hoe ik omging
met de lockdown.
Dus ik wilde een foto van mezelf sturen
met de slang in mijn helm als antwoord.
Dat leek mij wel grappig.
Een grappige uiting van wanhoop.
Wilde je echt gewoon een selfie maken?
Ja, ik had de telefoon al in mijn hand.
Ging je de motor niet starten?
En waar zou ik dan heen moeten? Je kunt nergens heen.
Ik kwam hier binnen en ik kon de garage en de motor ruiken.
En de geur... maakte me om de een of andere reden erg triest.
Die plank zit onder de olie, je kont komt zo onder de olie.
- Jezus, wat een dag! - Slecht?
Nee, gewoon het werk. Ik kreeg slecht nieuws.
Niets vergeleken met... alles.
Ik wilde trouwens alleen maar een selfie maken.
"Trouwens", "zodat je het weet", "voor het geval je je zorgen maakt."
Gewoon... gewoon een grapje.
Of een repetitie.
Ik ben niet... Denk alsjeblieft niet dat ik iets zoek.
Weet je dat Maria me net belde en zei dat ze van me houdt?
- Wat? - Ik weet het.
Geheimen komen bij bosjes uit.
Heb je de sleutel om weer binnen te komen?
- Nee. Ik laat de deur voor je openstaan.
Wat is er mis?
Je speelt met slangen en uitlaten
en we gaan door alsof alles normaal is.
Ik ben de laatste tijd niet normaal, dat weet ik.
Ik heb totaal niet geslapen.
Ik ben nooit normaal geweest, maar...
Ik was daar best trots op. Nu ben ik me gewoon ...
- Wat? - Ik weet het niet.
Ik ben me gewoon terdege bewust van het ongemak dat het veroorzaakt.
Mijn superanalyse van elke zandkorrel.
Elk woord.
Opgesloten zitten maakt het erger.
We moeten een manier vinden om hier afzonderlijk doorheen te komen.
We zijn alleen samen omdat we in hetzelfde huis wonen.
We kunnen om elkaar heen bewegen totdat we vrij zijn...
- Wat? Wat is er? - O, niks.
Welterusten.
Het is dat restje kerstversiering.
Het hangt er sinds Kerstmis.
Mijn therapeut zegt dat ik moet proberen het te tolereren.
Om het als test te gebruiken.
Tot nu toe heb ik ermee kunnen leven,
als test om mijn vooruitgang te bewijzen.
Naar de hel met vooruitgang.
- Waarom haal je het niet weg? - Nee, mijn therapeut zegt...
- Neuk je therapeut. Paxton... - Dat heb je bijna gedaan.
Word volwassen. Haal het weg.
Als het je stoort, haal het dan weg, oké?
Kerstmis is sowieso niet echt een geweldige herinnering, toch?
Kerstmis is geen geweldige herinnering. Dat ben ik met je eens.
Begin van het einde voor ons, vind je niet?
Dat was voor mij al lang voor Kerstmis.
Sorry.
Waarom denken mensen dat eerlijkheid goed is?
Wat doe je eigenlijk voor therapie?
Ik doe het via Zoom.
Mijn therapeut heeft een gewei aan zijn muur.
Dit zijn buitengewone omstandigheden, Paxton.
Je kunt niet leven met een vrouw die je heeft gedumpt
en een stuk versiering aan het plafond.
- Hebben we besloten hierom te lachen? - Waarom niet?
Er is niets anders te doen, toch?
Wil je een stoel?
Zeker.
Bravo.
- Verdomme! Dat is beter. - Wacht even.
Weet je, toen ik je in de garage zag, dacht ik...
'Was ik dat echt al die jaren geleden achter op je motor?'
Ja, dat was jij.
Je vastklampend en schreeuwend.
Nou, dat is wat ik nu nog doe.
Vasthouden en schreeuwen, maar je kunt me niet horen.
Niemand kan dat. Hoe dan ook, goedenacht.
Wat schreeuw je dan?
Waar schreeuw je over? Ik ben degene die schreeuwt!
Hallo, onbekende!
- Hoi. - Hoe is het met je?
Vreselijk. Met jou?
Verschrikkelijk.
Hallo!
Wil iemand hier in onze mooie gevangenis in Portland Street een gedichtje horen?
Ik heb veel poëzie gelezen en de laatste tijd
zelfs nog meer, omdat ik niet kan slapen.
Het is eigenlijk best een leuke manier om te ontdekken
dat je niet de enige mens op aarde bent die het verprutst heeft.
Paxton!
Wat ben je verdomme aan het doen?
Ik vermaak onze medegevangenen.
Dit gedicht heet Sta Op!
Het is trouwens van D.H. Lawrence.
"Trouwens", "zodat je het weet", "voor het geval je je zorgen maakt."
Oké, hier komt ie.
"Sta op, maar niet voor Jezus!"
Daar is het een beetje laat voor.
Kom op voor gerechtigheid en een vrolijk leven.
Ik zal je hoed vasthouden.
Sta op, kom op voor gerechtigheid, gij kleine oplichtertjes!
Sta op en doe wat stoten, geef ze een paar harde porren.
Kom op voor een nieuwe regeling voor een kans op het leven overal,
voor vrijheid en het plezier van het leven,
"breek in, en trek je niet terug!"
Dank je.
Sorry als ik je wakker heb gemaakt.
Maar ik word de laatste tijd een beetje gek.
Mijn advies aan iedereen is om gebruik te maken
van deze vreemde tijden die we allemaal doormaken
om alle dingen te stelen die je denkt dat het leven je schuldig is.
Ga slapen, verrekte rukker!
Ja, als ik kon, zou ik dat doen.
Hé, laat hem met rust, maat!
En als ik nog andere goede gedichten tegenkom, zal ik die delen.
We houden ervan!
Goedenacht, Portland Street.
Slaap lekker!
Dank je!
God, laat me alsjeblieft slapen.
Ik zweer het!
Wat doen jullie verdomme in mijn tuin?
Gaat het goed?
- We zijn deze alleen aan het plukken. - Het zijn maar klaprozen.
Het zijn zaaddozen van klaprozen.
Alle dealers in ons complex zijn gearresteerd,
omdat zij de enige mensen op straat zijn, nietwaar?
Met deze papaver-dozen kun je een soort opium maken.
Je snijdt gewoon de schil door en het sap komt eruit.
Hoe wist je dat ze hier staan?
We wonen daarboven in dat torenblok, man.
Een vriend van ons heeft een telescoop. Hij houdt van sterren en zo.
We hebben voor de lol naar de huizen gekeken.
Door ramen naar binnen en toen zagen we deze allemaal in je tuin groeien.
Waarom groeien ze verdomme allemaal in mijn tuin?
Ik denk dat hippies in de jaren '70 deze huizen gekraakt hebben.
Ik denk dat ze ze hebben gekweekt en dat ze gewoon verwilderd zijn.
Hoe verwerk je het sap?
Hoeft niet. Je druppelt het gewoon op tabak en rookt het dan.
Of je kunt het mengen met Coca-Cola en het opdrinken.
Ja, nou, ik rook niet meer en drink geen Coca-Cola,
en gebruik geen enkel soort drugs,
maar in de goeie ouwe tijd rookte ik best veel heroïne.
Dit is niet zo sterk als heroïne.
Het is best een zacht tikje.
- Het is biologisch, man. - Biologisch?
Ja.
Dat zou de egel verklaren.
Er zit een egel in deze tuin die bijzonder vriendelijk en ontspannen is.
Zou een heel klein beetje helpen om te slapen, denk je?
Je slaapt als een baby. Strijkt alles glad.
- Geen gemene stemmen in de nacht. - Geen gemene stemmen in de nacht.
Dat zou fijn zijn. Nou, nou, nou.
Paxton!
Paxton, in godsnaam!
Hé, Toby!
- Hoi. - Hé, hoe is het met hoesten?
Een beetje beter denk ik. Hoe is het met jou?
Ik heb het denk ik gehad, maar het is voorbij.
Ik hoop het. Het is een soort Valkyrie.
Wat?
Het is een Vikinggeest die vóór het gevecht
beslist wie zal leven en wie zal sterven.
Valkyries, eh, maken hun keuzes zonder reden.
Geen moraal, geen goed of slecht.
Het is zo oneerlijk hoe sommige mensen zo ziek worden en andere niet.
Toby, je bent terug. Hoe gaat het?
Piekfijn. Dank je.
- Hallo! - Donald!
Je hebt een das om.
Een van de oude van mijn vader.
Ik heb heimwee naar ouderwetse formaliteit.
Bij deze Zoom-dingen stel ik me altijd voor dat elke man een erectie heeft.
Ooeh!
Donald, is dat jouw huis?
Eh, nee. Ik ben bij mijn moeder. Anthony heeft me eruit gegooid.
Och! Dat mag toch niet?
We hadden een vreselijke nacht en alles kwam eruit.
We kwamen erachter dat we elkaar haten. Dus...
Hoi!
Eh, Melissa. Hé, hoe is het in Italië? Ik hoor dat het daar slecht is.
Nee, ik ben in Zweden.
- Wat? - Kijk.
Je kunt hier naar bars gaan.
Hmm. Is er iemand die zich wel aan de regels houdt?
Na tien jaar nuchter zijn was dat verdomd slim.
Wacht, op wie wachten we?
- Timothy, denk ik. - O, gaat het oké met Timothy?
Waarom niet?
Nou, hij heeft onderliggende gezondheidsproblemen.
- Weet jij wat dan? - Nee.
Hij leek gewoon het soort
dat een onderliggend gezondheidsprobleem zou hebben.
Zullen we maar beginnen zonder Timothy?
Trouwens, ik draag ook schoenen.
Serieus, we moeten beginnen.
Ik moet je iets vertellen. Iets belangrijks.
O, ehm, wacht even. O, het is een bericht van Timothy.
- God! - Heeft hij het?
"Beste Linda. Vanaf vanmorgen 9.00 uur,
zeg ik met onmiddellijke ingang mijn functie bij Miracore Media op.
Ik heb tijd voor mezelf gehad om na te denken
en ik heb me gerealiseerd dat wat dit bedrijf doet
alleen zelfzuchtige media-onzin is,
die een verwoestend internationaal kapitalisme wereldwijd ondersteunt.
We zouden onze creativiteit moeten inzetten om de planeet te redden,
geen handtassen verkopen aan de vrouwen van fascistische dictators.
'Hoogachtend in isolatie, Timothy.'
Hij heeft net wat documentaires van David Attenborough gekeken, denk ik.
Is hij geknapt?
Oké, dus we hoeven niet op Timothy te wachten.
Laten we dit afhandelen.
Klinkt erg ernstig, Linda.
- Papa, papa. - Sst. Papa is in gesprek.
Gisteren had ik een heel lang Zoom-gesprek met het hoofdkantoor in Chicago.
Alle continenten waren vertegenwoordigd.
En het lijkt erop dat het bedrijf over de hele wereld
in deze moeilijke tijd met dezelfde problemen wordt geconfronteerd.
Als CEO van Miracore UK is het mijn...
ongelukkige plicht om jullie te laten weten dat er over
de hele linie werknemers met verlof zullen worden gestuurd.
En ook dat er een aantal gedwongen
ontslagen zullen zijn met ingang van vandaag.
Ik neem aan dat het Inuit-systeem om de ouderen
op het ijs achter te laten toegepast zal worden.
Donald, trek alsjeblieft geen overhaaste conclusies.
Linda, wat bedoel je?
Eh, normaliter zou ik iedereen in een zaal hebben verzameld...
Iedereen?
Iedereen in dit Zoom-gesprek neemt deel aan dit gesprek,
omdat al jullie functies niet langer houdbaar worden geacht
en vanaf vandaag worden jullie contracten met Miracore beëindigd.
Oké.
Ik ben blij dat ik thuis ben.
Ik ga de klote kippen voeren.
Dit is echt erg, Linda. Hoe kun je nog slapen?
Hallo!
Hallo.
Kijk, mijn dinosaurus.
Papa...
Malcolm, ik dacht dat verlof betekent
dat de overheid je loon doorbetaalt,
ondanks dat je geen werk doet.
Ja, dat is zo, dat is zo.
Maar COVID maakt alles anders.
Zo spijtig. Zo spijtig.
Dit alles heeft een impact op iedereen onder mijn pastorale zorg.
Ja, maar ik sta niet onder jouw pastorale zorg, toch?
Ik werk voor jou.
En wat ik wil weten is, als ik verlof krijg,
waarom vraag je me dan om te werken?
Dat is toch illegaal?
Ik ben een Christen.
We weten allemaal dat jij een Christen bent.
Je zegt dat alsof ik het door je strot ram.
Ik ram het niet door je strot.
Malcolm, vertel me gewoon, wat wil je dat ik doe?
We hebben een probleem, Paxton.
Ja, ik verlaat dit gesprek, tenzij je het mij vertelt.
Ik heb je gebed aangehoord.
Ik begin elk FaceTime gesprek met een gebed.
Mijn keuze. Toch? Ik ben de baas.
Ja, jij bent de baas. Dus wat wil je dat ik doe, baas?
Wegens lockdown sluiten alle grote warenhuizen in West End.
B2B Pro Vrachtdiensten behoort tot de vrachtvervoerders
die zijn gevraagd om waardevolle winkelartikelen
te vervoeren vanaf de West End-winkels
naar beveiligde opslagfaciliteiten in stinkholen zoals Dagenham.
Het weefsel van onze samenleving is gescheurd, Paxton, dat snap je.
Angst voor rellen en plunderingen. Pestilentie. Apocalyptische woorden.
Ik geef je tien seconden om me te vertellen wat je wilt dat ik doe.
Tien, negen, acht...
Vanwege deze crisis hebben we dringend chauffeurs nodig.
- Chauffeurs zoals jij. - ... zeven, zes, vijf...
Warenhuizen laten hun goederen alleen door chauffeurs vervoeren
- die geen strafblad hebben. - ... drie, twee...
Ik herhaal.
B2B Pro Vrachtdiensten heeft dringend chauffeurs nodig
die geregistreerd zijn bij ons en geen strafblad hebben.
Dus waarom praat je tegen mij?
Ik heb contracten om kostbaarheden uit 16 warenhuizen door Londen
te vervoeren, en ze willen allemaal alles in de komende vier dagen doen.
En ik heb maar twee verdomde chauffeurs.
Dus wat is je oplossing?
Misleiding. Vergiffenis. Verlossing. Bunce.
Wat is in godsnaam bunce?
Een oud East Ends woord voor contant geld, Paxton,
in ruil voor groots bedrog.
Vergemakkelijkt door mijn vergeving en jouw verlossing.
Oké, concreet. Concreet, Malcolm.
Ik heb een ID met beveiligingsniveau A2 afgedrukt.
Schoon. Met jouw foto erop en een naam.
Het is niet jouw naam.
Ik kan je officieel niet van je verlof terughalen en je dit werk geven,
omdat je vroeger een fietskoerier was,
dus ik moet doen alsof je iemand anders bent en je contant betalen.
Je hebt zeven jaar als chauffeur voor dit bedrijf gewerkt.
En ik heb nog nooit een klacht gehad.
Je hebt alleen pakketten met een lage waarde gereden,
maar ik denk dat je een man bent die je kunt vertrouwen.
Dat ben ik.
Ja, ik ben te vertrouwen.
Ik bedoel, wat er is gebeurd, is lang geleden.
Ja, ik wil het niet weten.
Nee, het was fietser tegen fietser.
De Heer vergeeft. B2B Pro Vrachtdiensten vergeeft.
Als die kloteveroordelingen van die avond er niet waren
geweest, zou mijn leven radicaal anders zijn verlopen.
Tweehonderd per dag in contanten.
Ik geef niet om het geld. Ik wil een deal met je maken, Malcolm.
Ik zal dit doen op voorwaarde dat als dit allemaal voorbij is,
je mij voor een administratieve functie in overweging zult nemen.
Mijn hele leven is verpest door
dingen die ik op één avond heb gedaan.
Mijn vrouw...
Mijn vrouw is van mij af gegroeid,
want ik ben nog steeds Meneer Verkloot-Alles
en rij rond in een busje.
Ik ben niet dom.
Ik lees poëzie.
Ik zou iemand kunnen zijn.
Ik heb een ander telefoontje, Paxton.
Het is erg druk, het West End wordt gek.
Doe je het?
Oké, als ik dit voor je doe, Malcolm,
wil ik dat je in praktijk brengt wat je predikt.
Over vergeving, en verloren schapen en verlossing,
alles, en geef me de kans om van de weg af te komen.
Alles is mogelijk, Paxton.
God zegene je.
Selfridges, donderdag. Harvey Nichols, vrijdag. Harrods op zaterdag.
- Juist, ja. - Ik zal je het hele reisschema mailen
en je nieuwe identiteit.
Oké oké. En na... Na Harrods op zaterdag...
God zegene je, Paxton.
Shit.
Hé, Linda, hoe gaat het met de lockdown?
Het gaat behoorlijk slecht.
Hoe is het in Chicago?
Ik zit in Vermont.
Ja, met het gezin naar Vermont verhuisd.
We zijn hier allemaal waanzinnig gelukkig.
Kinderen maken veel herrie, dus ik heb deze nieuwe AirPods Pro.
Geluidsonderdrukking. Ze werken, je hoort letterlijk niets.
Nee, die heb ik niet.
Ik kan aan je gezicht zien
dat je, eh, met de jongens van Events hebt gesproken en het nieuws hebt afgeleverd.
Het nieuws. Ja. Ja, ik heb ze bijgepraat.
Heb je mijn bericht voorgelezen?
De dingen over de familie Miracore?
Nee, nee, nee, ik dacht niet dat dat over zou komen. Eh...
Linda, ik schreef die boodschap vanuit mijn hart. Ik meende echt wat ik zei.
Ik kan niet geloven dat je het ze niet hebt voorgelezen.
Ik vond het niet gepast om te zeggen: "Miracore is een
familie en er komt een tijd in het leven van elke familie
wanneer het het beste is als enkele familieleden het nest uit vliegen."
Waarom is dat niet gepast?
Omdat ze toch niet het nest uit vliegen?
Ze worden uit het nest gegooid
in het lange gras onder de boom.
Er is geen boom. Welke boom?
Het is jouw nest, Guy. Jij bedacht de analogie van het nest.
Er moet dus een boom zijn.
Heb je soms koorts, Linda?
Eh, er zijn twee grote evenementen die al waren opgezet toen de lockdown begon.
De ene was in Westfield, de andere was
de overname van de Eve Schwarz-winkel in Harrods.
Maar Westfield en Harrods hebben hun deuren gesloten.
Ik hou van Harrods.
Ja, ik hou ook van Harrods.
Ik heb daar vijf jaar gewerkt, de gelukkigste van mijn leven.
Hoe dan ook, de lancering van de Eve Schwarz-collectie zou enorm worden,
dus ik koos Harrods vanwege z'n omvang en beveiligingsniveau.
Je koos? Ik dacht dat Melissa hoofd Evenementenstrategie was.
Ja. Soms vraag ik me af of zij... Laat maar.
Je hebt die afdeling een hele tijd gedragen.
Ja, ze waren familie, nietwaar?
En dat is wat je doet met familie.
Je draagt ​​ze totdat je opdracht uit Chicago krijgt om
ze te laten vallen, en dan laat je ze plichtsgetrouw vallen.
Hoe dan ook, bij Harrods hebben we al voor vijf miljoen dollar liggen
aan sieraden, kleding en accessoires voor de catwalk
en de winkelovername op ons risico.
En dat geldt ook voor de Harris Diamant
die het middelpunt van de show zou worden.
De Harris Diamant valt onder onze verzekeringsaansprakelijkheid?
Het is, eh...
Hij ligt veilig in de kluis van Harrods, maar, ja.
Ik heb de mensen van Eve Schwarz voorgesteld om alles zo snel
mogelijk naar de beveiligde opslag van Harrods te brengen
tot dit, ehm...
Eh, totdat deze situatie is afgelopen.
Maar we hebben een probleem met onze verzekering. Zie je...
De verzekeringspolis van Eve Schwarz houdt
in dat ze hun koopwaar alleen mogen opslaan
onder hun eigen bedrijfstoezicht.
De koopwaar moet dus met beveiligd vervoer
uit de winkel gehaald worden.
Hoe dan ook, het ophalen bij de winkels gebeurt gespreid.
We doen Westfield op vrijdag en Harrods op zaterdag.
En dan bespreken we jouw rol en salaris.
Er zullen veel nieuwe verantwoordelijkheden zijn.
- Dingen veranderen. - Dat is uitstekend nieuws. Dank je.
Zeg hallo tegen Londen.
- Geniet van Vermont. - Reken maar.
Wat? O, verdomme! Quinn!
Ik ga naar het land van de Walking Dead
om melk te kopen.
Hebben we nog iets anders nodig?
Ik gebruik het woord 'wij' zonder
iets gemeenschappelijks te willen suggereren, maar
het heeft geen zin dat we apart onze eigen boodschappen gaan doen.
Het gaat er ruig aan toe daarbuiten.
Meer en meer denk ik dat mensen zoals ik,
die echt in de gevangenis hebben gezeten,
gedijen in deze nieuwe realiteit.
O, weet je, Paxton, het kan m'n rug op. Kom binnen.
Oké, Paxton, nu weet je het. Ik heb melk nodig... en sigaretten.
Wat?
Ik heb geprobeerd te verbergen dat ik weer rook, maar omdat we
niet meer samen zijn, maakt het eigenlijk niet uit, toch?
Rook je weer?
Ja. Ik ben van plan door te gaan totdat deze toestand voorbij is.
Het is eigenlijk prachtig.
En wanneer ben je weer begonnen met roken?
Net voor Kerstmis.
Waarom?
Ik begon weer met roken toen ik in Parijs was.
- Ben je in Parijs geweest? - Ja, ik was in Parijs.
Ik heb je niet verteld dat ik in Parijs was.
Michael Essien nodigde me uit naar Parijs en ik ging.
Oké, mijn therapeut identificeert deze
momenten als een bekentenislawine.
Wie is verdomme Michael Essien?
Hij is de oprichter van Miracore,
de op zes na rijkste man van Duitsland.
- En je ging met hem naar Parijs? - Niet helemaal.
Hij nodigde de CEO's uit zes landen uit om naar
Parijs te komen voor zijn 60ste verjaardag.
Vind je het erg dat ik rook? Ik heb hem twee keer uitgemaakt...
En weet je? Eigenlijk is het mijn keuze. Waarom vraag ik het eigenlijk?
Toen ik in het hotel aankwam, was er een banket
en ontmoette ik zes andere CEO's net als ik,
alleen was ik net CEO geworden, dus ik wist niet
precies wie ik was totdat ik de andere CEO's zag,
en toen dacht ik: "O, dus dat is wie ik nu ben."
En we zaten rond deze tafel champagne te drinken, en het
gesprek bestond uit veel kleine stemmetjes die 'ja' zeiden.
en een grote stem die 'goed' zei, de stem van Michael Essien.
En toen zei de grote stem: "Opkomende markten" en ik...
Weet je hoe ik het soms zie als mensen iets abstracts zeggen?
Nou, we hebben in de slechte oude tijd veel wiet gerookt.
Toen hij zei "Opkomende markten", zag ik dat...
ding, die vorm onder de tafel vandaan komen en rond onze benen zwemmen.
Ik denk dat ik die avond inderdaad koorts had. Maar hoe dan ook,
toen zei hij: "sigaretten en farmaceutische producten",
en ik dronk wat champagne en iemand zei 'facilitators',
dat zijn mensen die overheden overtuigen dat producten veilig en oké zijn.
En de grote stem zei dat facilitators nu een enorme schakel in
de ketting zijn en ik zag een grote ketting van druipend zeewier
en toen bracht de grote stem een ​​toast uit op
corruptie, en iedereen lachte ironisch, ik ook.
Paxton, kijk me aan!
En dat ding, die vorm, die zwom rond mijn benen en
toen zei de grote stem dat de opkomende markten
nu een groot percentage van de winst van Miracore vormden,
en dus zou er in Europa een rationalisatie moeten komen.
En ik dronk wat water, omdat ik me misselijk voelde, maar ook
alsof ik flauwviel, maar toen zei de ober "cognac", dus ik zei ja.
En dus werd de rationalisatie voor Kerst
daar aan die tafel in Parijs gepland.
En de aardige mensen die ik eerder vandaag heb ontslagen,
zijn niet ontslagen vanwege een virus, zoals ik ze vertelde,
dat was een leugen. Ze werden ontslagen vanwege ...
dat ding, die vorm, die met me meezwom
helemaal terug naar mijn kamer,
en om er vanaf te komen, gebruikte ik een walgelijke glazen zwaan om een ​​passpiegel
kapot te slaan, en om niet de hele nacht over glasscherven te lopen,
besloot ik om de laatste trein naar Londen
te nemen, en toen ik bij station Gare du Nord aankwam,
kwam een dakloze vrouw naar me toe en vroeg me om een ​​sigaret.
Ik zei haar dat ik niet rookte, maar ik besloot toch een pakje voor haar
te kopen, omdat ik me daardoor misschien beter zou voelen
over wat ik was geworden. En toen ze haar sigaret opstak,
besloot ik er ook eentje te nemen.
En toen ik de rook inademde,
stopte dat ding met rondzwemmen.
Dus ik ging op een bank zitten en wachtte op mijn trein.
En daarom ben ik weer gaan roken.
Maar... om het antwoord op je oorspronkelijke vraag te
voltooien, hebben we niet alleen melk en sigaretten nodig, maar ook brood
en klotewijn.
God!
God, wat?
Het klinkt alsof je koorts had.
Weet je, ze zeggen dat het al voor Kerstmis heerste.
Paxton, nee! Het gaat niet om het virus.
Het gaat erom dat ik besef wie ik ben en wat ik doe voor de kost.
Hoewel een volledig onderzoek van iemands leven
een COVID-bijwerking lijkt te zijn.
- Heb je een spiegel kapotgeslagen? - Ja.
Ja, omdat ik erin zat.
Ik sloeg ook een champagnefles kapot en wat glazen,
en ik stond op het punt een glazen paard en jockey kapot te slaan,
maar toen besloot ik het te houden,
maar toen liet ik het in de klotetrein liggen.
In feite ging ik, wat jij vroeger noemde, "Full Viking."
In feite, toen ik de spiegel brak
en mijn woedende gezicht in het gebarsten glas zag,
- dacht ik aan jou. - Dat is erg lief. Dank je.
Waarom heb je het me niet verteld?
Het was het begin van de winter. Onze winter.
En hoe dan ook, ik heb het aan niemand verteld,
want als je het aan niemand vertelt, is het niet gebeurd.
- Heb je een factuur voor de spiegel gekregen? - Paxton...
Paxton, rot op met de spiegel. Het gaat niet om de spiegel, het gaat om...
Vroeger, op dit punt,
- zou ik je hebben omhelsd. - Nee, dat is echt niet nodig.
En trouwens, je gaat boodschappen doen.
Dus, melk, brood, wijn, sigaretten.
- En waarschijnlijk eieren. - Ik ga witte bloem op de lijst zetten.
Ik ga brood bakken.
- Doe dat alsjeblieft niet. - Weet je...
wat je net vertelde was geen bekentenis.
Ik zei niet dat het een bekentenis was.
Omdat je niets verkeerd hebt gedaan.
Nee, het was een verklaring.
Je hebt alles goed gedaan.
Wil je een bekentenis horen?
Vanmorgen heb ik me verslapen, want gisteravond heb ik opium gebruikt.
Ja!
Ja.
Veel erger dan jouw sigaretten.
Ik likte opium van kleine groene bolletjes uit de tuin.
- Nee, dat heb je niet gedaan. - Ja, heb ik wel gedaan.
Onze tuin staat vol heroïne.
Voorbij de waslijn is het net de provincie Helmand.
Na tien jaar, Paxton?
Roken is ook niet zo geweldig.
Weet je, ik heb de laatste tijd wat tegenslagen gehad.
Weet je wat, Paxton?
Je weet wel die groene smoothie die ik 's ochtends
sinds Parijs eet, daar zitten twee shots wodka in.
- Slechts twee, maar... - Je liegt.
Nee, dat doe ik niet.
Niet elke ochtend, maar soms doe ik het. Ik heb het gedaan.
Je denkt dat ik zo gelukkig ben en normaal, omdat ik steeds promotie krijg.
Mensen snappen het niet.
Nee, ik heb je nooit beschuldigd gelukkig en normaal te zijn, Linda.
Omdat ik dat niet ben! Oké? Ik zie concepten.
Ik had kunstenaar moeten worden.
Je bent ongelukkig op een uiterlijk "gelukkige" manier,
laten we doen alsof het allemaal prima is op de vrouwen-manier,
en ik ben ongelukkig op een duidelijk gedwarsboomde,
- onvervulde, gecastreerde mannen-manier. - Ik kan dit niet.
Ga deze kant niet nog een keer op, oké?
Ga gewoon naar de winkel. Melk, brood, wijn, sigaretten, eieren.
Ja, en m'n rug op, ik koop meel.
Fijn! Wacht. Heb je een mondmasker?
Nee, ik heb geen mondmasker, nee.
Nou, je zult iets voor je mond en neus moeten binden.
Verdomme!
Mijn oude bandana.
Hmm. Nou, het is niet langer een symbool van rebellie.
Het is nu een overheidsadvies.
Dat droeg je toen ik je ontmoette in Sturgis, South Dakota.
Ik vond dat je eruitzag als een Desperado.
Nee, ik probeerde gewoon het stof uit mijn mond te houden.
Bederf het nou niet.
Vergeet de melk en de eieren niet, Desperado.
Hé! Loop 'ns door.
Hé!
Loop 'ns verder.
Rot op.
Hé. Hoeveel konten heb jij?
Rot op!
Paxton.
Toen ik het verhaal over Parijs hardop zei, dacht ik...
Als de lockdown voorbij is, denk ik erover om bij Miracore weg te gaan.
Waarom vertel je me dat?
Heb je gebeld?
O, Heer die in de hemel zijt, ik smeek U,
kijk positief naar Paxton en mijzelf
en vergeef ons de zonde van bedrog
die we gezamenlijk gaan plegen
op zoek naar ultieme verlossing. Amen.
Elk gebed is afgestemd op de persoon die ik bel.
Of ik het ben die de woorden schrijft of dat het Jezus is.
Wat wil je, Malcolm?
Ik heb je nep-ID geregeld.
Virginia levert de identiteitskaart af.
Ik wilde zeker weten dat je thuis zou zijn.
Weet je wat, Malcolm? Iedereen is thuis.
En ik heb je je nieuwe naam gestuurd.
Ik heb je een sms gestuurd. Het staat op je telefoon.
Oké.
Een nieuwe naam voor het begin van een nieuw leven.
En mijn nieuwe naam is...
Edgar Allen Poe.
Ja.
Ja, eh...
Ja. Malcolm, ik kan deze naam duidelijk niet gebruiken.
Waarom niet?
Ik hoop dat dit een grap is,
maar ik ken je, dus waarschijnlijk niet.
Welke grap?
Oké.
Edgar Allan Poe is de naam
van een beroemde, zelfs een...
een zeer beroemde Amerikaanse romanschrijver en dichter.
Nooit van hem gehoord.
Nou, ik verzeker je,
Edgar Allan Poe is eigenlijk een heel beroemde
Amerikaanse schrijver, waar ik eigenlijk heel gek op ben.
Ik heb Edgar bedacht.
Het is de naam van mijn opa.
Dus wie heeft het "Allen Poe"- gedeelte bedacht?
Martin, van Verzending.
Verdomme.
Martin in verzending haat me.
Hij heeft dit opzettelijk voorgesteld om
mijn leven vreemd en ondraaglijk te maken.
Nou, de kaart is al gelamineerd.
Malcolm, ik kan niet naar dure
warenhuizen in West End gaan,
en verwachten dat ze mij waardevolle
kleding en sieraden toevertrouwen,
als ik ze vertel dat mijn naam Edgar Allen klote-Poe is!
Als hij zo beroemd is, waarom heb ik dan nog nooit van hem gehoord?
Omdat je geen boeken leest!
Ik heb het Goede Boek gelezen.
Maar hij staat duidelijk niet in de Bijbel. Hij is een Amerikaan.
Heeft iemand hier ooit van een schrijver gehoord
die Edgar Allan Poe heet?
Nee?
Niemand. Alsjeblieft.
Ik weet dat daar niemand is.
Ze werken allemaal vanuit huis.
Martin is er.
Dit was zijn idee!
Nou, de kaart is al gelamineerd.
Oké, ik geef toe dat 90%
van de bewakers in de nachtploeg in West End
nooit zullen hebben gehoord
van Edgar Allan Poe.
Eigenlijk heb je het over robots.
Maar ik ben een ongelukkig persoon.
Het lot voert steeds van die experimentjes op mij uit.
De kaart is al gelamineerd
en Martin heeft een nieuwe naambadge gemaakt voor je uniform.
Het zit allemaal in de envelop.
Toevallig past de naam
van een sombere,
introspectieve uitventer van duisternis
eigenlijk best goed bij mijn karakter, maar alsjeblieft...
geef me gewoon een nieuwe kaart onder een andere naam.
De robots geven niets om de naam,
ze kijken gewoon naar de foto.
Je wordt verwacht bij laadperron B van Selfridges
vanavond om 18:00 uur.
Draag je uniform met je naamplaatje.
Zwaai met je ID.
Kijk, als je je wilt terugtrekken, zeg het dan nu.
Ik mag niet meer in de problemen komen, oké?
Dit kan worden opgevat als...
misleiding en poging tot diefstal.
Je telde mij af.
Ik tel jou nu af, klootzak.
Vijf, vier, drie, twee...
Verdomme! Oké, oké. Ik zal het doen.
Mooi zo.
Details staan in de SMS. God zegene je, Paxton.
Je hoeft niet te tekenen. Ik ken hem.
Ben jij zijn wederhelft?
Ja. Ja, dat ben ik.
Hij is zo droog, niet?
Ja, dat is hij.
Hallo, Paxton.
Ik zei net dat je erg grappig bent.
Ja, dat ben ik. Ik ben hilarisch.
We denken dat hij te slim is om busjes te besturen.
We weten niet waarom hij geen betere baan krijgt.
Nou, dat is makkelijk.
Dat is omdat ik tien jaar geleden een man bewusteloos sloeg
in een wegrestaurant voor motorrijders in Watford.
Zie je wel?
Hij zegt altijd malle dingen.
Hij is zo droog.
Doe je de groeten aan Martin, Virginia?
Zeg hem dat dit niet zal worden vergeten.
Oké.
Ik zie je als de waanzin voorbij is.
Ja, voor sommigen van ons houdt de waanzin nooit op.
Vergeet nooit dat de man die je bewusteloos sloeg het verdiende.
Praat alsjeblieft niet over mensen die iets verdienen.
Als jij er niet was geweest, zou een man genaamd Archie Bruce dood zijn.
Wat, wil je nu ook al gerechtigheid?
Ik weet dat je een slechte tijd hebt gehad
- maar verder gaan... - "Verder gaan"?
Als de lockdown voorbij is en we uit elkaar zijn, moet
je ophouden te geloven dat het lot tegen je is. Oké?
Je moet stoppen met te geloven dat de naam
Paxton een voorloper van de ondergang is.
Ja, maar mijn naam is niet Paxton.
Ja.
Paxton, je kunt hier niet mee doorgaan, je wordt betrapt.
Als je het voor het geld doet, geef ik je het geld.
Ik doe het niet voor het geld.
Ik doe het voor de gelegenheid om een ​​beter leven te leiden.
Maar waarom vertel ik je dat?
Verdomme.
Paxton.
Ze kunnen m'n rug op.
En Linda leek een beetje op afstand van de hele zaak.
Hallo.
Op afstand?
Hoi Linda.
We hadden het over jou.
We zeiden allemaal net
dat we het geweldig vinden dat je altijd zo professioneel bent.
Zo op afstand van van de hele zaak?
Ik zei dat je de situatie bij Evenementen hebt aangepakt
zonder dat emoties teveel in de weg te zaten.
Je hebt ze netjes ontslagen.
Dat deed ik. Dank je.
Mooi zo.
Linda, is dat een glas wijn?
O, ja, ja, dat is zo.
Wel, ... er staat wijn op het etiket,
maar het smaakt naar iets
dat wordt gebruikt om een soort oppervlak te reinigen.
Paxton heeft hem gekozen.
Wie is Paxton?
Mmm, hoe dan ook...
we hebben een probleem, dus zullen we verder gaan?
Hallo, Martin.
Hallo, Edgar.
Weet je, op basis van mijn observatie van jou
sinds ik bij het bedrijf werk,
vertegenwoordig jij de langste en best beheerde
zenuwinzinking in de geschiedenis.
Waarom ga je niet ergens op een warm plekje zitten en je grieven tellen?
Ik heb het busje voor je gedesinfecteerd.
Alles wat je nodig hebt, zit erin.
Weet je, toen Malcolm me vertelde dat hij
je een A2-veiligheidsmachtiging wilde geven,
raadde ik het hem af.
B2B houdt normaal gesproken criminelen zoals jij
uit de buurt van hoogwaardige vracht met een reden...
Verleiding.
Je bent vergeten de sleutels van het busje in de envelop te doen, Martin.
Ik heb je personeelsdossier gelezen.
Mijn personeelsdossier is bedoeld als vertrouwelijk,
maar voor jouw persoonlijk dossier, Martin,
ik ben nu een ander persoon. Geef me de verdomde sleutels.
Misschien heeft Malcolm het je niet verteld.
De geschatte waarde van de lading
van vanavond uit Selfridges is £ 50.000.
De waarde van de collectie van Harvey Nichols
op vrijdag is iets minder dan £ 100.000.
Maar op zaterdagavond,
als je naar Harrods gaat,
rijd je weg van 's werelds meest glamoureuze
warenhuis met sieraden en accessoires in je busje
ter waarde van meer dan drie miljoen pond.
Denk hier eens over na.
Je draagt ​​een masker en handschoenen,
je gebruikt een valse identiteit.
Buiten zullen de straten leeg zijn.
Winkelbeveiliging op een kwart van de sterkte met
grote hiaten veroorzaakt door afwezigheid.
Wat heeft een crimineel nog meer
nodig om de perfecte overval te plegen?
Als je me nog een keer "crimineel" noemt...
Wat ga je doen? Doen waar jouw type goed in is?
Oké, hier gaan we, nog een keer.
Crimineel.
Weet je, Malcolm vertelde me dat als je het goed doet de
komende avonden, hij je naar de klantenservice zal sturen.
Er op uit gaan en klanten bezoeken.
Omdat je zo grappig bent en zo droog
en je de meisjes aan het lachen maakt.
Terwijl ik al 7 1/2 jaar
vastzit bij Verzending.
Je moet stoppen met denken dat de hele wereld tegen je is, Martin.
Doe het, Paxton.
Grijp de kans die het lot je heeft gegeven.
Hoeveel product heeft Eve Schwarz precies in Harrods?
Ongeveer drie miljoen pond aan sieraden en accessoires.
Harrods wil alles uit de winkel weghalen en
het is onze verantwoordelijkheid...
O, je bent bevroren, Linda.
Kan je me horen?
Ja, ik kan je horen, alleen je gezicht is bevroren.
Je ziet er geïrriteerd uit.
Iemand moet naar Harrods gaan, de kostbaarheden
inpakken, de inventaris controleren en alles tellen.
En het zal iemand moeten zijn die we vertrouwen.
Iemand die de voorraad kent,
en weet hoe het Harrods-systeem werkt.
Dus dat betekent onvermijdelijk dat ik het zal zijn, nietwaar?
Oké, maar er is nog een tweede reden voor deze oproep.
Michael Essien heeft een besluit genomen. Hij wil je een promotie geven.
Hij wil je naar huis halen.
Terug naar New York om de oostkust te besturen.
Wauw, God. Eh...
Spannend.
Een onverwachte wending en
goedkope wijn gaan niet goed samen.
Ehm, ik zal hier echt over moeten nadenken.
Goedenacht.
Ja, bedankt.
Ik bedoel...
Linda, het is spannend...
"Een bevroren blik van ergernis."
...en dat is zijn tweede zoon, Carl Philipp Emauel Bach
en hier is zijn Symfonie nr. 4.
Het is gewoon dat na ons telefoontje van gisteravond,
we ons zorgen maakten over Paxtons gemoedstoestand.
We zijn bang dat hij kan imploderen of exploderen.
Als je Paxton kent, zal hij waarschijnlijk eerder imploderen dan exploderen.
Wat is het verschil?
Als je implodeert, trek je je terug in jezelf,
als je explodeert, dring je jezelf op aan de buitenwereld.
Als David bijvoorbeeld boos wordt, implodeert hij.
Als ik boos word, explodeer ik.
- Ik kan ook ontploffen als het moet. - Zelden.
Je hebt me duidelijk nog nooit op zakelijke bijeenkomsten gezien.
Nou, eigenlijk wel. Sinds lockdown.
Je hebt me door de muur gehoord, je hebt me niet gezien.
Oké, dan heb ik je niet horen ontploffen.
Ik ben eigenlijk erg verrast
over hoe onderdanig je bent in vergaderingen.
Onderdanig?
Jij bent de baas, David, je moet je gedragen als de baas.
Hoe dan ook, om je gerust te stellen, Paxton is oké.
Paxton krijgt misschien zelfs een promotie.
Linda, drink je alleen?
Nee, ik heb drie brandweermannen die op me wachten in de keuken.
Sinds de lockdown is David zoveel meer gaan drinken.
Ja, David, is het niet geweldig?
We houden nu het record bij. We tellen de flessen.
- Het kan me niet schelen. - Je lichaam geeft er om.
Je lichaam telt de flessen en houdt de inventaris bij in je lever.
David, mijn mededrinker, ik wil je een geheim vertellen.
- Welk geheim? - Weet je, Linda,
er zijn veel gelegenheden in mijn leven geweest
waarop ik een paar glazen wijn heb gedronken en de volgende ochtend,
werd ik wakker en zei: "Oeps. Wauw. Ik wou dat ik dat niet had gezegd."
O, dat heb ik ook zo vaak gedaan.
Weet je, mijn mantra is: geheimen en wijn
- gaan niet goed samen. - Laat haar mij het geheim vertellen.
Ik denk dat hij dit geheim leuk zal vinden.
Ik denk dat je dit geheim erg leuk zult vinden, David.
Iets wat hij leuk zal vinden, dat weet je niet.
- Misschien vindt hij dat niet. - Waar hebben jullie het in godsnaam over?
Hij is misschien niet op een plaats
waar het oké is. Hij kijkt naar Fox.
Ik koop de motor van Paxton.
Wat?
Toen hij zei dat hij hem ging verkopen,
heb ik een dealer geregeld om hem anoniem te kopen.
Ik ga hem kopen en aan hem teruggeven.
Mijn afscheidscadeau.
Ik weet al een tijdje dat ik hem moet gaan verlaten.
Maar...
Maar de motor kwijtraken, ja, dat is te veel.
En de motor betekent ook iets voor mij.
Je weet wel, jeugd.
Sigaretten. Slechte, erg slechte wijn gekozen door Paxton.
- Wauw, dat is... - Linda, dat is geweldig.
Maar hier is het ding, David. Ik wil dat jij
hem vertelt dat jij het bent die de motor koopt
en hem aan hem teruggeeft. Ik wil niet dat hij weet dat ik het ben.
Waarom?
Het zal hem minder pijn doen.
Hij is echt vrij prehistorisch.
Ik ben een beetje dronken en ik haat mensen
die emotioneel worden van deze dingen, dus...
Verdomme.
Lawaai maken voor de Gezondheidszorg!
We spelen Beethovens pianoconcert nr. 3.
Woeh!
Hoi.
Ik kon niet slapen.
Als de wijn niet werkt, ga dan de tuin likken.
Hoe ging het vanavond?
Elke beveiligingsmedewerker die ik heb gezien was jonger dan 12 jaar
en ze hadden het allemaal te druk met het spelen van Fortnite
om mijn ID volledig te lezen.
Hoe dan ook, ik denk dat geweldige literatuur voor de jonge generatie dood is.
Ik had een identiteitskaart kunnen hebben met William Shakespeare erop.
Hoeveel ritten heb je nog?
Ehm, morgen, Harvey Nichols en dan,
zaterdag, Harrods.
Harrods? Zaterdagavond?
Ze zijn daar allemaal gek geworden.
Een van de beveiligers vertelde me dat franchisemanagers
diamanten ringen en horloges in plastic zakken naar buiten
meenemen en in Ubers stappen.
Wat haal je bij Harrods op?
Ik weet het niet.
Martin zegt dat het meer dan drie miljoen pond waard is.
Geen bijrijders vanwege COVID.
Waar wordt het heen gebracht?
Het draaiboek zegt Heathrow. De vlucht van tien uur naar New York.
Harrods naar Heathrow, zaterdagavond,
drie miljoen pond, vlucht van tien uur.
Kijk, daar is de egel.
O nee, hij is weg.
Ach, hij is weg.
Hoe was je avond?
Oké, Paxton. Hier komt het.
Je kunt zaterdag dat transport bij Harrods niet doen.
Dat kan echt niet.
Waar heb je het over?
Oké, weet je nog dat ik je een keer vroeg,
of je in God gelooft, en dat je zei
dat je denkt dat hij bezig is met een ander project,
maar af en toe zijn hoofd om de hoek steekt?
Nou, ik denk dat dit een van die gelegenheden kan zijn,
omdat God of het lot of het virus of iemand onze paden op het kruis heeft gelegd.
Zaterdag zal ik in Harrods zijn
om de lading in te pakken die jij gaat vervoeren.
Verdomme.
Waar heb je het over? Ik...
Ik moet die rit doen.
Als je dat doet, word je gepakt.
Het maakt niet uit welke naam je gebruikt.
Het is een valse naam en ik heb kruiscontroles geïmplementeerd.
Je komt niet voorbij de deur.
Ik weet het, want het is mijn systeem dat je tegenhoudt!
Het spijt me. En verdomme, begin er niet aan.
Ik kom verdomme gewoon nergens!
Ik bedoel...
Kun je ze niet gewoon zeggen dat je me kent?
Dat...
Dat je weet dat ik te vertrouwen ben. Dat ik je ...
Dat ik je partner was.
- Wat? - Zo werkt het niet.
En ik...
Sinds ik drie jaar geleden bij Miracore kwam,
heb ik niemand verteld dat ik een partner heb.
Mede omdat ik het werk gescheiden wilde houden.
Ja, maar vooral omdat je je schaamde om een
​​partner te hebben die in een busje rijdt.
Ja. Al het bovenstaande. Ik...
Maar nu kijk ik naar mezelf.
Sinds de lockdown kijk ik terug
naar mezelf zoals dat was toen en dit is nu.
Nou, goed voor je, Linda, maar als ik
deze rit op zaterdagavond niet maak,
dan zal Malcolm niet alleen geen promotie
voor me regelen, hij zal me ook ontslaan.
Ik zou altijd heroïne kunnen gaan verhandelen.
Crimineel is crimineel.
Geen baan. Geen motor.
Geen jij.
Toen ik bij Harrods werkte, had ik zoveel plezier.
Ik kende iedereen. Iedereen kende mij.
De meesten van hen werken daar nog steeds...
Is er een mogelijkheid dat we even bij me terugkomen?
Ik bedoel, ik ben degene wiens leven verpest is.
Nee, nee, dit gaat over jou.
Oké, ik ken alle bewakers, iedereen.
- Ik ken de beveiligingssystemen. - Dus?
Dus er is een manier om je lading Harrods op te halen
en af te leveren op Heathrow zonder gepakt te worden.
Je krijgt je promotie en ik laat mijn voorraad
wegbrengen en niemand zal het weten.
Maar we zullen de wet overtreden.
Dus je zult absoluut alles moeten doen wat ik je zeg.
Michael Morgan. Uitvoerend plaatsvervangend hoofd, Harrods Evenementenbeveiliging.
Ja, je werkt op mijn oude afdeling.
Hoe is het leven bij Harrods?
Ik ben pas net in dienst. Ik zat vroeger bij de Royal Navy.
O, een hele verandering dan.
Niet echt. Nee, Harrods is net een groot schip.
O. Oké.
Ik bedoel, er zijn natuurlijk enorme verschillen.
Natuurlijk.
Ja, en niet alleen wat betreft de vorm van het gebouw
of het feit dat het niet drijft.
- Weet je, het is... - O, ja.
Ja, de werkomgeving moet heel anders zijn, denk ik.
Ja, dat is zo. Veel vrouwen hier.
- Ja. - Ja.
Ja, op het schip waren er maar vier.
En, eh, twee van hen heetten Karen.
Ze noemden ze Karen een en Karen twee.
Ik dacht dat Kate zich bij ons zou voegen?
- Kate Smith, ja, van Evenementen. - O.
Toen ik haar kende, heette ze Kate Wiley.
Ze moet getrouwd zijn.
Ja, ze is wel getrouwd, maar het ging allemaal vreselijk mis, denk ik.
O, het spijt me dat te horen.
Wat is er gebeurd?
Ik weet het niet. Ze praten niet met mij over dat soort dingen.
Linda!
Katie!
O mijn God, O, mijn God. Hoe gaat het?
O mijn god. Weet je, ik overleef.
Linda, je bent als een raket gegaan!
- O, stop. - Ik bedoel, mijn God.
Toen ze "CEO Miracore" zeiden,
dacht ik: "Oké, God, een of andere kale man,"
maar toen zag ik jouw naam.
Linda vroeg net wat er mis ging met je huwelijk. Ze...
- vroeg het gewoon. - Nee. Nee, nee, nee. Dat was het niet.
Als een man kleiner is dan jij
en dan plotseling besluit
om zijn baard heel, heel lang te laten groeien
en dan geobsedeerd raakt door zogenaamde "witte magie",
kan het heel snel heel eng worden.
Hoe dan ook, wat kunnen we voor je doen?
Ik heb nieuws over de opruiming van Eve Schwarz op zaterdag.
Alle beveiligde vrachtbedrijven zijn volgeboekt en het lijkt
erop dat onze logistieke afdeling te laat was voor het feest.
Eve Schwarz, Miracore. Hier is het.
Ze hebben een vrachtbedrijf geboekt dat ik nog
nooit eerder heb gebruikt, dus daarom ben ik bezorgd.
Limoengroen is de kleur en, eh...
U maakt zich dus zorgen over het vrachtbedrijf?
Het worden groene pijlen die wijzen...
Dus als je het goed vindt,
ik ken het beveiligingssysteem van Harrods en ik zou
de chauffeur graag zelf willen controleren.
O, nee, nee, dat is de taak van Imran. Dat is...
Herinner je je Imran nog, Linda?
Ik ken Imran...
Imran is nu hoofd Evenementenbeveiliging.
Hij is Michael's baas.
Stel je vragen. Ik kan alles regelen.
Laat me hem nu een sms sturen.
Niet nodig, ik zal de pijlen doen.
Oké. Geregeld.
Morgen zal ik je zelf door het systeem
leiden en je naar de winkel brengen.
Wat kan er daarna misgaan?
Hé, geweldig. Bedankt.
Ik waardeer het echt dat je dit voor mij doet.
- Wat scheelt er? - Ik weet het niet.
Dagen gaan snel voorbij.
Toen ik vanmorgen wakker werd,
raakte het me voor het eerst echt.
De realiteit van wat er gebeurt, trof me.
De lockdown zal uiteindelijk eindigen.
Daarna...
zal de liefde van mijn leven weg zijn.
Paxton, je gaat verder komen. Je zult er overheen komen.
Er zal een enorm gat in mijn leven zitten.
Je zult veranderen en groeien. En...
Uiteindelijk zul je...
zul je iemand anders ontmoeten.
Je had het over de motor, nietwaar?
Ja. Waarom?
De motor is een van de liefdes van mijn leven.
En ik ben een van de gaten?
Jij bent duidelijk het grootste gat.
O, nou, dank je.
Ik wilde vandaag de motor gaan uitlaten.
De straten zijn helemaal verlaten.
Ik zou het "Lockdown-een-laatste-rit" noemen.
Ik dacht dat misschien...
O, nee, ik kan niet met je mee, Paxton.
Nee. Ik heb een belangrijke vergadering.
Een lege weg en een gebroken hart.
Pas op jezelf.
- Linda! - Michael.
Hoe gaat het ermee?
Weet je, het is best moeilijk.
- Ik kan het me voorstellen. - Mmm.
Weet je, ik zit opgesloten op een bergtop
met alleen adelaars, beren en mijn gezin als gezelschap.
Pas alsjeblieft op jezelf.
Wat?
Ik zei dat het fijn moet zijn om tijd voor jezelf te hebben.
Hoe dan ook, voordat we verder gaan met de spannende dingen van jou
en je grote beslissing om naar huis te komen in New York,
is het goede nieuws dat we een koper hebben voor de Harris Diamant.
Eh, eigenlijk heb ik niet besloten om naar huis te komen in New York.
De koper zag de diamant bij de virtuele presentatie
die jij hebt samengesteld voor de winkelovername.
Dat is geweldig. Wie is het?
In onze nieuwe wereld, Linda,
men vraagt ​​niet wie. Hij is anoniem.
Maar ik kan je dit vertellen. Hij is, eh...
een zeer onaangenaam lid van een zeer onaangename familie,
die op een heel onaangename manier een heel onaangenaam land runnen.
Hij faciliteert Miracore in zijn land
en dus heb ik de aankoop van de diamant persoonlijk bemiddeld.
Harrods zelf zal niets met hem te maken hebben,
dus ik ben opgetreden als tussenpersoon.
Hoera voor ons, niet?
Ja, hoera voor ons.
Zal hij de diamant persoonlijk willen ophalen?
Hij mag het VK niet in. Iets te maken met, eh...
Geld witwassen? Mensenrechtenschendingen?
Hoe dan ook, de grote vraag, Linda,
het probleem dat hier aan de orde is, is de toekomst van Linda.
Wanneer kom je naar huis?
Eh...
Nou, ik heb besloten mijn beslissing over New
York uit te stellen totdat de lockdown is opgeheven.
- Oké. - Ik heb veel contacten in Londen.
Aha, mij is verteld dat je vrijgezel bent.
Dat was eigenlijk nooit waar, maar nu is het wel zo.
Het feit dat je single bent, is een van de redenen
waarom ik wil dat je naar New York komt.
Ik ben van plan meer over je te weten te komen.
Je...
Je fascineert me, Linda.
Zo stoer van buiten
maar van binnen,
ben je stoer?
Weet je nog dat je in Parijs was?
Die avond, na de bijeenkomst,
wilde ik je mee uit eten nemen.
Ik wilde je die avond eigenlijk proberen te verleiden.
Nou, ik kan alleen maar speculeren wat voor soort avond dat zou zijn geweest.
Maar ik vermoed dat er gebroken glas zou zijn geweest.
Hoe dan ook, moet ik de diamant naar het huis
van deze vermoedelijke massamoordenaar sturen
of moet ik het rechtstreeks naar zijn martelkamer sturen?
Wat?
Waar wil je dat ik de diamant naartoe stuur?
Ah, stuur hem naar New York.
Ehm, vanwege COVID wordt hij rechtstreeks per koerier verzonden
naar een veilige kluis in Wall Street.
Er zal niemand zijn om het daar te controleren,
zorg er dus voor dat de verificatiepapieren in de doos zitten.
Heb je dat?
- Voor velen van onze nieuwe stroom klanten,
is het verwerven een doel op zich.
Oké. Tot ziens in New York, Linda. Wees voorzichtig.
Nou, ik...
Doe niet zo belachelijk, Linda.
...door het tekort aan medische maskers,
maken mensen ze zelf van oude kleding.
Maar de WHO zegt dat het niet bekend is of zelfgemaakte maskers...
Hoi.
Waar ben je geweest?
Peckham Rye.
- Waarom? - Ik weet het niet.
Wat bedoel je, je weet het niet?
Ik reed gewoon heel, heel hard,
want ik werd achtervolgd door de politie.
- Wat? - Ik speelde een nieuw lockdown-spel.
Groen voor stop, rood voor gaan.
Verdomme!
Hebben ze je nummerbord gezien?
Nee, ik was te snel voor ze.
Ik ben een streep licht op een lege weg in een verlaten stad.
Ik ben de laatste mens die leeft.
Ik liet me leiden door de weg en bereikte dat moment van
transcendentie waar de motor een deel van je lichaam wordt.
Ik kwam in Zuid-Londen terecht op een soort stadsboerderij met
een kinderboerderij en ik verstopte me tussen de geiten.
Bedenk dat de geit mijn totemdier was toen we nog heidenen waren.
Ik zat tussen de geiten en reed verder nadat de politieauto's voorbij waren.
Ik was in Peckham.
Ik heb sigaretten voor je gekocht.
En ik heb er zelf een opgestoken.
Mijn eerste echte, echte in tien jaar.
En je had gelijk, tabak smaakt naar de jeugd!
En echt is echt, en echte tabak
dat ben ik, en ik wil er nu nog een
en ik ga er een opsteken.
Je hebt een blik in je ogen die ik al heel lang niet meer heb gezien.
Ik wil je niet bang maken.
Ik ben niet bang.
Weet je nog dat ik je vertelde over het glazen paard en de jockey in Parijs?
Nee, ik ben nog steeds bij de geiten. Ze hadden blauwe ogen.
Ik hield het paard en de jockey vast
bij de jockey en zwaaide ermee in het rond en...
En ik herinnerde me hoe het voelde om een ​​rijder te zijn en het
gevoel te hebben dat je deel uitmaakt van het ding dat je rijdt.
Het is een seksueel gevoel.
Ja, dat is het.
Ik wou nu dat ik met je mee was gegaan.
Werkelijk?
Paxton, ik weet al heel lang
dat onze relatie voorbij is.
En lange tijd was seks de enige ononderbroken draad tussen ons.
Ga verder.
Ik vind dit moment moeilijk omdat...
ik heb gezworen dat dit niet zou gebeuren,
dus kun je gewoon je leren jack uittrekken
en een theedoek vasthouden of zoiets?
- Een theedoek vasthouden? - Of koop wat melk, dat zou me helpen.
We hebben melk.
Of brood bakken. Dat zou het moment zeker doden.
Ik wil gewoon op mijn motor stappen
en rijden en de wereld laten barsten.
Oké, Paxton, luister.
Waarschijnlijk als gevolg van de lockdown, heb je een
waanzinnige drang om met je motor door rode lichten te rijden.
En sinds twee uur heb ik een waanzinnige drang
om een ​​diamant te stelen van drie miljoen pond,
van een massamoordenaar,
ontslag te nemen en kunstenaar te worden.
Wat?
Maar ik denk dat het meest praktische dat we
kunnen doen om deze waanzin uit ons systeem te halen,
is dat ik mijn gelofte breek en dat we
nu naar boven gaan en seks hebben.
"Lockdown-een-laatste-rit."
Geiten, en nu dit.
Wat een verdomde dag.
Hoi. Ja, ze is zich net aan het omkleden.
O, trouwens, heb je ooit gehoord van
een dichter genaamd Edgar Allan Poe?
- Wat? - Ja, laat maar.
Oké. Een momentje.
Je luistert naar Drive Time met Dominic.
En dit is Georg Friedrich Händel.
Blijf wachten of toets hekje voor meer opties.
Eh, Linda, ik bel alleen om te zeggen
dat ik weet dat vanmiddag niets betekende,
maar ik wil dat je weet dat het zou hebben gevoeld als, eh...
zoals in South Dakota,
die middag toen het regende.
En ik heb ook deze bizarre herinnering dat vlak
voordat we afdwaalden van het pad van gerechtigheid,
je iets zei over het stelen van een diamant.
...je iets zei over het stelen van een diamant.
Heb ik me dat ingebeeld?
- Toets één om te... - O God!
Dank je.
Nee, oma, ik denk er niet serieus over na.
Verdomme.
Dit is waar de patiënten meestal na een operatie herstellen.
Maar nu is het nodig voor COVID-19-overloop van de intensive care.
Ziekenhuizen moeten hun ruimtes en procedures aanpassen
om met Coronavirus om te kunnen gaan.
Ik ben 18 jaar verpleegster geweest op de intensive care
en ik heb nog nooit zoiets...
Oké.
Grote zaterdag. Harrods.
De grote misleiding.
Je moet me precies vertellen wat we moeten doen.
Paxton...
Ga zitten. Wacht hier.
We gaan gewoon onszelf instrueren wat we gaan doen, oké?
Het is niets anders.
Waarom, wat zou het anders zijn?
Niets. Waarom wil je dat weten?
Gaat het goed met je?
Mij? Het gaat goed. Ik ben intens goed en normaal.
Oké. Achtergrond.
Harrods. Het bovenste gedeelte is de openbare ruimte.
Maar onder de grond zijn er zeven verdiepingen.
Verdiepingen waar koopwaar wordt opgeslagen
en veel tunnels,
waar dure items zoals sieraden
worden vervoerd naar beveiligde liften.
Allemaal volwassen en glamoureus
hierboven en efficiënt en eng hier beneden.
De beveiliging bij Harrods is ongelooflijk streng,
het zou onmogelijk moeten zijn om er binnen te komen
om echt iets te stelen.
Stelen?
Wie heeft het over iets stelen?
Alles is normaal. Paxton, doe niet zo raar.
Ik doe niet raar.
Ik bedoel, je lijkt duidelijk een verborgen agenda te hebben,
die niet echt zo verborgen is, maar ik weet niet wat het is.
Je hebt ook een vlek boven je oog.
Heb je gisteravond mijn bericht op je telefoon ontvangen?
Over South Dakota?
En over een diamant.
Paxton, wat is er met je aan de hand?
- Er is niets met mij aan de hand. - Serieus?
Gisteren had jij het over het stelen van een diamant.
Dat zei jij, ik verbeeld het me niet.
En vandaag teken je Harrods alsof het een soort
geheim plan is in een film over een heimelijke roof.
Hoe teken je een rechthoek alsof je in een geheim plan hebt? Ik ...
Heb je een geheim plan?
Weet je...
Ik zag gisteren het gezicht van mijn grootmoeder.
Ik zei tegen haar: 'Het is oké, oma, het gaat goed met mij.
Ik ga niets stoms doen."
Je zei dat de diamant de Harris Diamant wordt genoemd.
O, Paxton, kom op.
Het is zaterdag. Het is ochtend.
Alle rare fantasieën en mogelijkheden
van 4:00 uur zijn verdwenen zoals ze altijd doen.
Vertel me over de diamant.
Er zijn twee Harris Diamanten.
- Wat? - Er zijn twee Harris Diamanten, oké. God!
Waarom zijn er twee?
Denk je dat ik gisteravond überhaupt heb geslapen, Paxton?
Nou eigenlijk, nee, dat heb ik niet gedaan.
En wat hield je wakker?
Harris Diamant één, Harris Diamant twee.
De ene is echt, de andere is nep.
Elke keer dat een diamant van deze waarde in de winkel wordt
tentoongesteld, gebruiken ze een replica van het echte ding
om in de openbare ruimte te plaatsen.
De echte diamant ligt veilig in de kluis.
Momenteel is de replica hier
op de begane grond te zien.
Maar de echte Harris Diamant ligt hier in de kluis.
Vanavond, exact om 19:00 uur, worden jij en ik
door de beveiliging naar de kluis begeleid
om de echte Harris Diamant op te halen.
We gaan dan omhoog naar de begane grond
in een beveiligde lift waar we de diamant
toevoegen aan de rest van de Eve Schwarz-collectie.
Dan, op die plek om 19:30 uur, hebben we de echte
diamant en de zeer goede replica diamant, zij aan zij,
naast elkaar, bijna niet van elkaar te onderscheiden.
En vanwege COVID-beperkingen zijn jij
en ik de enige mensen die daar zullen zijn.
Dus dan stoppen we de echte diamant in een beveiligde doos
en sturen het naar New York, en we nemen de glazen replica
en ik stop hem in mijn tas, we nemen hem mee
om weg te gooien, en dat is wat we gaan doen,
precies dat en niets anders. Oma, ik hou van je.
Mag ik een heel voor de hand liggende vraag stellen?
Nee, dat mag je niet.
Wat zou er gebeuren als we de replica naar New York
zouden sturen en het echte ding zouden houden?
Ik neem aan dat zodra het in New York
aankomt, iemand zou beseffen dat die nep was.
Nee, dat zouden ze niet.
Daarom kon ik niet slapen.
Welke we ook naar New York sturen,
die gaat in een beveiligde kluis in Wall Street
en zal gedurende 20, 50 of 100 jaar zelfs niet
door een ander mens worden gezien.
Allemachtig!
Drie miljoen pond, belastingvrij.
Geen gevolgen.
Een voor mij, een voor jou, een voor de Gezondheidszorg.
Je hebt hierover nagedacht.
Weet je, ik moet gaan mediteren.
Weet je zeker dat ze het in New York niet zullen controleren?
Hou je mond. Ik moet mediteren.
Wat wilde je zeggen?
De man die de diamant heeft gekocht, is slecht.
Hij is echt slecht, en jij en ik zijn goed.
En de Gezondheidszorg is goed. En goed is beter dan slecht.
Toen ik dat allemaal aan oma uitlegde,
zei zelfs zij: 'Ja, dat is waar.'
En zij was een calvinist, regelrecht als een stok.
In tegenstelling tot mij, die zwak is in het aangezicht van verleiding.
Leef wild of sterf, Linda.
Paxton, je vergeet iets heel belangrijks, oké?
Ervan uitgaande dat we dit ding doen,
wat we zeker niet zullen doen,
hoe kunnen twee gewone mensen zoals jij en ik een manier vinden
om een ​​gestolen diamant van drie miljoen pond te verkopen?
Oké, dat was het. Dat was mijn laatste poging om een logische
reden te vinden waarom we dit niet zouden moeten doen,
maar je gaat "Archie Bruce" zeggen, is het niet?
Ja, dat ga ik.
Archie Bruce.
Door de jaren heen heb ik de jongens gevolgd.
Ik bedoel, Archie Bruce is
gepromoveerd van het stelen van motorfietsen
naar het stelen van oldtimers en kunst
en sieraden.
Ik bedoel dat hij meneer Harris in een penthouse in Moskou
kan krijgen voor het volgende pannengerammel.
En hij zou een voorkeursovereenkomst met jou aangaan,
omdat jij op een avond binnenkwam en zijn leven redde
in een wegrestaurant in Watford.
De Cyclus van het Leven, of zoiets.
Met Archie Bruce begon de nachtmerrie.
Misschien eindigt met Archie Bruce de nachtmerrie.
Dus, wat gaan we doen, Linda?
Oké, Paxton, luister.
We beslissen vanavond.
Als we in Harrods zijn met de diamanten,
zullen we weten wat goed en fout is.
We zullen het terplekke beslissen.
Of laat het moment beslissen.
Wat is het verschil?
Lot versus vrije wil.
Wie bepaalt ons lot?
Is alles onderdeel van een plan of
verkloten we de boel voor onszelf?
Vanavond om half acht komen we erachter.
Hé, halfbroer.
Wat nu? Wil je zoomen?
Oké, geef me een minuutje.
Ah, Paxton, hoe gaat het?
Eigenlijk sta ik voor een splitsing in de weg.
Echt? Dan heeft wat ik te zeggen heb
misschien invloed op welke weg je neemt,
omdat het een soort van weg-gerelateerd is.
Weet je, Paxton, toen je laatst zei
dat je je motor wilde verkopen,
dacht ik: "Wacht even. Time-out. Niet zo snel."
En toen, nadat het gesprek was beëindigd, dacht ik aan mam.
Mamma?
Wat ze ervan zou vinden dat je
je kostbaarste bezit moet verkopen,
terwijl tegelijkertijd,
hier in de prachtige Hudson Valley,
je broer, je halfbroer het niet zo slecht heeft.
Weet je, als de kersenbomen in je boomgaard een schimmel krijgen,
is dat waardeloos, maar er zijn ergere dingen.
Ja, niet voor de kersenboom.
Misschien nog erger voor de kersenboom is
de gestage tred van George Washington
terwijl hij nadert met een bijl in zijn hand
en een hoofd vol goede bedoelingen.
Hoe dan ook, ik vroeg me af wat mama zou willen dat ik deed.
Nou, denkend aan mama,
denk ik dat ze wil dat je ter zake komt.
Oké, Paxton, luister.
Ik heb je dierbare motor gekocht.
De koper van je motor ben ik.
En ik geef hem aan jou terug.
Mijn gebaar, halfbroer tegen halfbroer.
Je motor is weer van jou.
Bedank me niet, Paxton.
Alsjeblieft. Niet nodig.
Alles wat ik vraag, het enige wat ik van je vraag, Paxton,
is dat je vanaf nu aardig voor jezelf bent.
Dat leer je hiervan.
Dat de wereld je niet haat.
Dat, het lot soms hard en wreed lijkt,
maar mensen echt doen wat goed is...
Hé, David, ik ben het, Linda. Hoi!
Linda, ik dacht dat ik net met Paxton sprak.
Ja, dat weet ik. Ik hoorde je prachtige gebaar,
David, en ik... ik kon mezelf niet stoppen,
Ik kon er niets aan doen. Ik moest gewoon even inbreken
en zeggen: "O, mijn God, David.
Wat voor soort persoon ben jij?"
David heeft mijn verdomde motor gekocht.
Ja, heb ik gehoord. En toen hoorde ik de preek,
en ik dacht: "Wauw!
Hij is niet alleen zo genereus met zijn geld,
hij is ook zo vrijgevig met zijn wijsheid."
- Hoe dan ook, Paxton, nu weet je... - Nee, nee, nee.
Laat me dit betekenisvolle moment niet onderbreken.
Wat zei je, David?
Iets over het lot dat hard is en...
...wreed?
Waarom was je boos op hem?
- Ik was niet boos. - Ja, dat was je.
Jij was het.
Je hebt mijn motor gekocht.
Paxton, doe niet zo belachelijk. Je hebt gehoord wat David zei.
David zou zoiets nooit doen,
maar hij zou de eer opeisen.
Terwijl jij zoiets zou doen en de
eer aan iemand anders zou geven.
Jij deed het omdat je medelijden met me had.
Ja, ik maakte me zorgen over wat er
zou gebeuren als je alles zou verliezen.
Vooral omdat ik niets slechts op mijn geweten wilde hebben.
Bekentenislawine, maar ik wilde ook ...
Ik deed het omdat de motor ons vertegenwoordigt.
- En... - Nee, nee, nee.
Medelijden is hier, oké, en liefde is ver weg van hier.
Doe niet alsof er een brug is.
Maar zou je nog steeds medelijden hebben met
een man die net een miljoen pond had gestolen?
Ik zou miljonair zijn
en alweer een bandido.
Misschien zou je van gedachten veranderen.
Misschien rijden we de zonsondergang tegemoet.
Paxton...
wat we ook besluiten vanavond te doen,
we gaan onze eigen weg.
Het geld zou betekenen dat we allebei vrij zijn.
Nou, ik zal daar rekening mee houden
in mijn besluitvormingsproces.
Bedankt voor de motor.
Dames en heren,...
medegevangenen,...
ik heb iets voor jullie,
voordat ik met bus 27 vertrek
om mijn lot te ontmoeten.
Het is een passage uit een gedicht
geschreven door T.S. Eliot, van wie ik zeker
weet dat ook niemand ooit heeft gehoord.
"Ze draait zich om en kijkt even in het glas,
"zich nauwelijks bewust van haar vertrokken minnaar.
"Haar hersenen laten één halfgevormde gedachte passeren.
"Wel, dat is gebeurd, en ik ben blij dat het voorbij is."
Tot straks, Linda.
Dit zou de laatste bus kunnen zijn die ik ooit ga nemen.
O, ik heb besloten om zelf te rijden. Bedankt.
- Geen probleem. - Dank je.
Doe het, Paxton. Pak de kans die het lot je heeft gegeven.
- Hoi vreemdeling. - O mijn God!
Ik wil je knuffelen.
Ik kan je niet knuffelen, ik kan je niet knuffelen.
Ik haat dit virus.
Ik blaas je kussen.
- O mijn God. - Hallo onbekende.
Hé, o...
Deze plaats ging dood toen jij vertrok.
O, Charlotte, ik moet de naam van
je persoonlijke trainer nu serieus weten.
Ik ben eigenlijk afgevallen door stress,
omdat ik ontdekte dat mijn
vriendin een hoop geld van me stal.
- Wat? - Lang verhaal.
Dat is niet voor nu.
- Hoi! - Hoi.
Terry, ja. Terry, raad eens wie hier is?
Ja, kijk eens naar camera 14.
O, shit, het is Linda.
Dus Linda, wat doe jij hier?
O, ik sta niet op de lijst, want ik heb
een speciale afspraak gemaakt met Imran,
dus ik heb maar vijf minuten een bureau nodig.
Of drie minuten. Charlotte, mag ik?
- Kom verder. - Oké. O!
Ik moet wachten op mijn chauffeur.
O, wacht even. Pardon.
Hoi. B2B Pro Vrachtdiensten?
Ja.
Voor de Eve Schwarz-collectie?
Ja?
Oké, wacht even hier. Oké.
We konden onze normale vrachtdienst niet krijgen.
De wereld is gek geworden.
Ik moet deze man honderd keer controleren.
We hebben alleen zijn ID nodig.
En Imran zei dat we het ID van de chauffeur moeten controleren.
Natuurlijk.
Ja, mag ik je ID zien?
Dank je.
Oeps.
O, mijn god, Charlotte.
Ik heb het je niet verteld. Jij van alle mensen.
Wat?
Gewoon het meest wereldschokkende,
levensveranderende, geweldige nieuws.
Ik heb iemand gevonden. Ik heb iemand ontmoet.
- Nee. - Ja.
O mijn God. Ik dacht dat je altijd vrijgezel zou blijven.
- Ik ook! - Dating-app? Bumble?
- Hoe is hij? - Hij is, eh...
Hij is een dichter.
Ja.
Ja, hij is een heel wild soort dichter.
O, mijn God, dat is zo romantisch.
Hmm, ik weet het.
Maar luister, ik heb om zeven uur een tijdslot in de kluis.
Ik moet deze kerel laten verwerken. Dank je.
- Linda... - O, leven, leven.
Toch? Je weet nooit wat er gebeurt.
Oké.
We kunnen.
Bedankt, Mark.
Alles voor jou, Linda.
Oké, ik ga je een Harrods-pas geven
die je toegang geeft tot alle zones.
- Geboortedatum. - - 19 januari 1809.
Maar mijn eerste gedicht werd pas in 1827 gepubliceerd.
Oké, dat is goed. Dat is goed.
Je neemt het licht op. Je raakt niet in paniek.
19 januari 1980.
Lengte, 1 meter 80.
- Bouw... - Gemiddeld atletisch.
En van binnen raak ik in paniek.
Je realiseert je wel dat we allebei gek zijn geworden.
We hebben nog niets gedaan.
Strafrechtelijke veroordelingen, geen.
Dus, wanneer begint het moment?
Het moment waarop we beslissen.
In de CCTV-controlekamer zit
een dove man die kan liplezen.
Hou je mond. Kijk hierheen.
Waarom ben je hier zo handig in?
O, Linda.
Ik heb alleen de naam van de
heer nodig in geval van brand, dus...
- Zijn naam? - Mmm-hmm.
Edgar Allen Poe.
Eh, Edgar...
Edgar Allen Poe.
Geweldig, bedankt.
Dit is de eerste keer in honderd jaar
dat Harrods is gesloten.
Alles moet worden ingepakt en in dozen worden gestopt.
Parels, portemonnees, beeldende kunst, fijne sieraden.
Diamanten.
Ja. Diamanten.
Deuren sluiten.
Ken je dat spel nog dat we speelden
als we alleen in de lift stonden,
dat we elkaar vragen stellen, en we alleen
de absolute waarheid mogen vertellen?
Vraag maar.
Wat is er misgegaan met jou en mij?
Toen ik je ontmoette, wilde ik wild en jij was wild.
En toen stopte ik met wild te willen, en was jij niet langer wild.
- Dus het had moeten werken. - Ja, maar dat gebeurde niet.
- Waarom niet? - Ik weet het niet.
Dat is de waarheid.
Deuren gaan open.
- Heb je honger? - Ja.
We hebben een uur tot ons slot in de
kluis, dus wat wil je eten, Paxton?
Er is letterlijk alles.
Nu de winkel sluit, gaat Harrods
al dit voedsel weggeven aan een voedselbank.
Prima.
Kijkt er iemand?
Kan zijn.
Droom groter.
De beste beluga-kaviaar?
Dus is dit het moment?
Nee.
Nee. We moeten iets duidelijk krijgen, voordat we een besluit nemen.
Dit is een zwarte Perigordtruffel uit Italië.
Het is te koop voor £ 735.
- Voor een verdomde paddenstoel? - Oké.
Oké, dat hebben we nodig om helderheid te krijgen.
Wat is het verschil tussen de kosten en de waarde
van dingen voor jou en mij?
Dus ik ga een picknick houden.
Een picknick die ons onder normale
omstandigheden ongeveer £ 5.000 zou kosten.
Deuren sluiten.
Mijn dierbare oma was een racist.
- Ho! - Ja.
En ik heb net besloten om haar te verwijderen uit
mijn inwendige jury van mensen
die een oordeel vellen over wat ik doe.
En, wie zit er nog meer in de jury?
Mijn overleden moeder, God en jij.
Hoe komt het dat ik er nog in zit?
Deuren gaan open.
De deuren zijn ​​open, dat hoef ik je niet te vertellen.
Ik kwam hier vroeger tijdens mijn lunchpauze.
Dus welke van die schilderijen wil je?
Ik wil er geen bezitten.
Je wilt er een schilderen.
Ik wil gewoon schilderen.
Dus dit is het moment.
Oh wacht.
- Kijkt de dove man? - Wat?
Oh, ik heb die man verzonnen zodat je zou stoppen met praten.
Denk er over na.
£ 100.000 per jaar gedurende tien jaar. £ 50.000 per jaar gedurende 20 jaar.
- Een miljoen pond. - Ja.
Je zou kunnen schilderen.
U hoeft niet eens iets te verkopen.
Deuren sluiten.
Ik heb nooit leren fietsen.
- Wat? - Ja.
- Nooit? - Ja.
Ging meteen door naar de motor.
Voor Kerstmis had ik een seksuele
ontmoeting met Maria, en het was geweldig.
Deuren gaan open.
Oké, dus we hebben vastgesteld dat we allebei vrijheid willen.
- Maria, echt? - O, Paxton.
Paxton, we staan ​​op het punt de belangrijkste beslissing
van ons leven te nemen. Kun je je concentreren?
Oké, in ons besluitvormingsproces,
we hebben het nog niet gehad over moraliteit.
Moet je kijken. Dat is...
Dat is een hele stad in lockdown.
Ziekenhuizen kunnen het niet aan. Een miljoen pond zou helpen.
We zouden het goede doen. En ik heb het uitgewerkt.
In briefjes van 50 past het allemaal in één koffer.
Je kunt het voor de deur achterlaten. Pak aan, oma.
- Je hebt oma weggedaan. - Ja, heb ik gedaan. Dank je.
Dus oké, we doen het.
M'n rug op.
We beslissen nu.
Oké.
Vroeger zou ik je hebben gekust.
Laten we eens kijken wat er gebeurt.
- Oké. - Verdomme.
- Maria? - Oké, het is tijd om te gaan.
- Werkelijk? - We moeten naar de kluis.
Dus, gaan we het doen of niet?
Gaat het?
God, nee.
Zit God echt in je inwendige jury?
En voor de duidelijkheid, God is absoluut
akkoord met alles wat we besluiten te doen.
Dat is goed om te weten.
- Hallo daar. P.J., toch? - Ja, mevrouw.
- Ga maar voor. - Deze kant op.
Waarom doet de naam Edgar Allen Poe een belletje rinkelen?
- Dank je. - Graag gedaan.
Verzend je dat ding naar New York?
- Het is een onderwaterthema. - Ja.
- Mijn idee. - Het is leuk.
Je bent erg goed in wat je doet. Wat jij deed.
Oké, dus we hoeven alleen de
sieraden en accessoires in te pakken.
De kleding gaat allemaal naar beneden,
dus het duurt niet te lang.
Ja, niet te lang, dus, eh...
Zal ik hem eruit halen?
Ja. Waarom niet?
Oké.
Doe het snel, de vissen zijn piranha's.
- Wat? - Het is bedoeld om symbolisch te zijn.
- Symbolisch voor... - Ik weet het niet meer, oké.
Doe het gewoon sneller.
Het komt wel goed.
Dus dit is het moment.
Het lijkt gewoon zo gemakkelijk.
Het gaat er nooit om of we het kunnen, Paxton.
Het gaat over... moeten we het doen?
En zullen we het doen? Het gaat over jou en mij.
En ik zeg niet dat we het gaan doen, maar als dat
zo is, dan zou je een stap naar links moeten zetten.
Dus, zal ik de stap zetten?
Zet de stap. Dan beslissen we.
Linda...
als we op dit moment beslissen,
dan zeg ik dat we het doen.
Als we het moment laten beslissen, dan zegt het
moment naar mijn mening luid en duidelijk...
"Stop de replica in de verdomde
doos en doe het echte ding in je tas."
Vrijheid, Linda, in een prachtig moment.
Oké.
- Het is onder controle. - Het is onder controle.
- Onder controle. - Ja.
Ik denk dat we moeten beginnen met de handtassen,
en, eh, we moeten de stofzakken pakken...
Linda!
- Linda, ik ben het. - Donald.
Ik moet je dringend spreken.
Um, excuseer mij,
kunt u even een wandeling maken of zoiets?
Ik heb een aantal zeer belangrijke dingen te zeggen tegen mijn collega.
Donald...
Wel, God, ik dacht dat ik je had ontslagen,
maar je bent hier.
Linda, luister. Iemand heeft een anoniem
telefoontje gedaan naar het hoofdkantoor van Miracore.
Ze zeiden dat de chauffeur van B2B
die de Eve Schwarz-collectie vervoert
een valse naam gebruikt.
Ze zeiden dat hij een strafblad heeft.
Oma, hé.
Ik ben zo snel mogelijk gekomen. Godzijdank ben je in orde.
- Ik ben oké. - De politie komt eraan.
- De politie komt en... - Ze kunnen hier elk moment zijn.
Ze zijn hier elk moment. Oké, dat is...
Nu werken we tegen de klok.
Eh, als hij onschuldig is en wie hij zegt dat hij is,
- dan zal alles... - Alles komt goed.
En het komt wel goed, Donald, want ik weet wat ik moet doen.
Wat bedoel je?
- Wat ga je doen? - Paxton?
Paxton?
Donald. Paxton.
Paxton. Donald.
Wie ben jij?
Ik ben natuurlijk Edgar Allen Poe.
- Ze noemde je net Paxton. - Ja, Donald, dit is Paxton.
En ik ben een vrouw die Linda Jarvis heet.
Ik ben een gewone vrouw die 60 seconden
geleden een buitengewone beslissing nam.
Linda, wat ga je hem vertellen?
Wat heeft het met jou te maken?
Wat het met hem te maken heeft, is dat...
hij al tien jaar lang mijn partner en mijn minnaar is
en ik denk dat ik nog steeds verliefd op hem ben.
Werkelijk?
Maar het belangrijkste is dat hij ook mijn handlanger is.
Zie je, Donald, zojuist... slechts een minuut geleden,
heb ik besloten... hebben wij besloten
om de Harris Diamond te stelen ter waarde van drie miljoen pond.
Allemachtig. Bekentenislawine.
Nee, het is oké, en ik ken Donald
en we hebben ook geen keus,
omdat Donald de politie heeft gebeld
en ze kunnen elk moment aankomen.
- Oh, verdomme! - Zoals ik zei,
het komt goed, want als de politie arriveert,
zullen we hier niet zijn, we zullen weg zijn.
- Is dat zo? - Ja, dat is zo.
En Donald gaat ze vertellen
dat hij met Linda heeft gepraat
en dat zij zei dat alles in orde was,
dat alles een misverstand was.
En dan gaat hij ze dit geven,
jouw identiteitsverificatie.
En je gaat zeggen dat je die chauffeur
herkent van een andere opdracht.
En dan ga je ze een verhaal vertellen.
Je gaat ze een verhaal vertellen over hoe deze
chauffeur een vijand op het werk heeft die hem haat.
- Ga ik dat doen? - Ja, dat ga je doen.
En weet je waarom je dit allemaal gaat doen, Donald?
- Nee, waarom? - Omdat we goed zijn.
Paxton, Donald, wij drieën zijn goed.
En de klootzakken die me zeiden jou te
ontslaan en de klootzak die die diamant kocht,
ze zullen niet eens beseffen dat hij weg is.
- Noem de Gezondheidszorg. - Ja. Ja, oh!
Wat zeg je ervan, Donald?
Wil je voor ons liegen, Donald?
Ik snap dat heel deze anarchie het gevolg is van de lockdown.
De idiote, krankzinnige opsluiting
die ons allemaal heeft bevrijd.
Donald, we geven je geld. Ik geef je 200.000.
Klote-geld. Ik doe dit niet voor geld,
ik doe dit voor schoonheid.
Linda, je bent geweldig.
Linda, en hij is je geheime bandiet-minnaar
en jij gaat in het gezicht spugen
van de globale monoliet.
Tijdens de lockdown heb ik tijd gehad om na te denken
en te wandelen in het park bij mijn moeders huis,
en God, afgezien van de hondenuitlaters en de joggers
die overal ademen, God, het is een prachtige wereld.
Zelfs vóór het verdomde virus zaten we
allemaal opgesloten in onze eigen routines,
onze versies van onszelf...
Linda, we moeten hier weggaan.
Laat Donald zijn moment hebben.
... nooit aan het werk gegaan!
Ik ben hier alleen vanavond gekomen
omdat ik me zorgen om je maakte, Linda.
Ik geef niets om Miracore,
hun verdomde diamanten, ik geef niet om ze.
Ik wil dat alles wordt gestolen.
Ik zal voor je liegen, Linda, want dit is
mijn moment om verdomme iets te doen!
Gek, dit alles, is het niet?
Ja.
Wie had een maand geleden gedacht dat we dit zouden doen.
Ik niet.
Oproep voor Edgar Allen Poe.
Edgar Allen Poe, meldt u zich alstublieft bij Beveiliging.
Mr. Edgar Allen Poe,
meld u zich onmiddellijk bij de beveiliging.
Ik denk dat we sneller moeten gaan.
Niet zo haastig. We proberen Duinkerken niet te evacueren!
Stop daar. Als u loopt,
moet u zich aan stuurboordzijde houden.
Laat staan. Laat staan.
Linda?
Bericht voor Edgar Allen Poe.
Mr. Edgar Allen Poe, meldt u zich alstublieft bij Beveiliging.
Ik ben het, Michael, met de pijlen, van Zoom.
Mr. Edgar Allen Poe,
meld u zich onmiddellijk bij Beveiliging.
O, verdomme.
Je moet je Harrods-pas inleveren.
Ga jij maar. Red jezelf.
Ik ben het met wie het lot aan het kloten is.
Gewoon blijven lopen.
Edgar Allen Poe.
Je hebt dit op kantoor achtergelaten.
Je hebt het nodig op Heathrow.
Heel erg bedankt.
Iedereen zegt dat je snel moet terugkomen, Linda,
we houden allemaal van je.
Sinds die avond hebben we vastgesteld, dat
hoewel we nu allebei rijk zijn
en niet langer banen hoeven te doen die we verachten,
de spanningen van de lockdown onze relatie
nog steeds ernstig op de proef stellen.
"Nog lang en gelukkig" kan niet overleven
als iemand je zak meel verbergt.
Oké, kom op. Oké.
Hier is je zak meel. Ik...
Ik wil dat je me belooft dat je geen brood gaat maken.
Waarom niet?
Vanwege de rommel en de zinloosheid en omdat het
oneetbaar zal zijn, en zoals al het zelfgebakken brood,
wordt het een zinloze klote-kanonskogel.
Mijn vader maakte het vroeger en we moesten het eten,
anders verdween hij in zijn werkplaats
en maakte dat hopeloze houten speelgoed.
- Nooit meer. - Linda, je bent gek geworden.
Wat? Ik ben ...
Jij hebt een egel begraven en een lofrede
uitgesproken over dat klote-graf.
En je hebt met opzet een stuk versiering op het plafond geplakt
- boven de trap. - Nee, dat zat er altijd al.
- Ik brak bijna mijn nek. - Als je het had gevraagd,
zou ik de ladder hebben vastgehouden.
Als het er al was geweest,
zou ik het hebben opgemerkt.
Maar je hebt niet gemerkt dat het
geen zin had om een ​​koffer in te pakken
want je kunt nergens heen.
Ze hebben de lockdown net met twee weken verlengd.
O, shit.
Goed...
Dat alles voor een zak meel
en een zeker al aanwezig stuk versiering.
En omdat het vandaag mijn verjaardag is.
Het is oké.
- Ik wist het. - Het is oké.
- Het is lockdown. - Nee, ik wist het.
Niemand weet welke dag het is, laat staan ​​de datum.
En ik heb iets voor je.
Ik heb iets voor je wat je echt heel graag wilt.
Doe eens gek.
- Nog twee weken? - Nog twee weken.
Welnu, mijn al lang lijdende publiek
heeft misschien nog een gedicht nodig.
Het Tellen van de Slagen door Robert Graves.
"Jij, liefde, en ik, jij en ik,
en als niet meer dan alleen jij en ik,
wat kan het jou en mij schelen?"
"Het tellen van de slagen, het tellen van de langzame
hartslagen, het doodbloeden van de tijd in langzame hartslagen,
wakend liggen we.
Wolkenloze dag en nacht en weer een onbewolkte dag,
"toch zal er op een dag een enorme wolk op hun hoofd losbarsten."
En op die dag stopt de lockdown!
"Alleen hier, zoals we hier zijn,
samen, nu en hier, altijd jij en ik."