‎(ชายที่มีสัญชาติสาธารณรัฐเกาหลีทุกคน)
‎(ต้องเข้ารับราชการทหารโดยสุจริต)
‎(ตามที่รัฐธรรมนูญและกฎหมายบัญญัติ)
‎(กฎหมายรับราชการทหาร ‎สาธารณรัฐเกาหลี มาตราที่ 3)
‎นี่
‎จำอุโมงค์ที่เราวิ่งผ่านเป็นประจำได้ไหม
‎- เมื่อได้เข้าร่วมหน่วยรบพิเศษ ‎- เมื่อได้เข้าร่วมหน่วยรบพิเศษ
‎- หัวใจของฉันก็เต้นรัว ‎- หัวใจของฉันก็เต้นรัว
‎- เมื่อได้รับการฝึกฝนทางอากาศ ‎- เมื่อได้รับการฝึกฝนทางอากาศ
‎- ฉันคิดว่าฉันได้ตายไปแล้ว ‎- ฉันคิดว่าฉันได้ตายไปแล้ว
‎เขาว่าใต้ดินที่นั่น ‎เป็นหลุมหลบภัยขีปนาวุธ
‎เห็นว่าเดิมทีเป็นอุโมงค์ ‎ที่พวกเกาหลีเหนือขุดล่ะ
‎บ้าสุดๆ เลยว่าไหม
‎อุโมงค์นั่น พวกเกาหลีเหนือขุดกัน ‎เหนื่อยลากไส้เพื่อแทรกซึมมาที่นี่
‎แต่ถ้าเกิดสงครามขึ้นมา พวกเราก็จะ ‎คลานเข้าไปในนั้นเพื่อไม่ให้ตัวตาย
‎สุดยอดแห่งความไร้สาระเลย
‎แต่ช่างไอ้สงครามบ้าบออะไรนั่นไปเถอะ
‎ฉันคงได้ตายก่อนล่ะมั้ง
‎สั่งให้พวกเราฝึกทุกคืนอยู่ได้ เวรเอ๊ย
‎นายเห็นด้วยไหม
‎หือ
‎ครับ ใช่เลยครับ
‎(สารวัตรทหาร)
‎เอ้อ จริงสิ
‎นี่ ฉันออกไปพักร้อนแล้วเจอ ‎ของน่าสนใจมา เลยเอาติดกลับมาด้วย
‎"โจซอกบง ‎นักกีฬายูโดดาวรุ่งรุ่นต่อไป"
‎อันนี้คือนายจริงๆ เหรอ
‎ครับ ใช่ครับ
‎นี่
‎แล้วไหงถึงได้กลายเป็น ‎ไอ้ทึ่มไม่ได้เรื่องแบบนี้ได้ล่ะ หา
‎ขอโทษครับ
‎ดื้อๆ เลยเหรอ
‎ช่างมันเถอะ
‎ขอดูอันนั้นที่ไม่ได้ดูนานแล้วหน่อยสิ
‎เหม่ออะไรอยู่
‎ยิงปืนต่อสู้อากาศยานสิวะ
‎ไม่เตรียมพร้อมหรือไง
‎ปืนเฮงซวยหมายเลขหนึ่ง เตรียมยิง
‎ทำอะไรอยู่
‎ไม่เริ่มหรือไง ไอ้เวร
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ตอน 4 ปัญหามอนตี ฮอลล์)
‎(565 วันก่อนปลดประจำการ)
‎อะไรเนี่ย พี่ออกมาได้ยังไง
‎แล้วแม่ล่ะ
‎กลับไปเอาชุดให้พ่อ
‎พ่อไม่ได้ตีแม่หรอก
‎แล้วพ่อล่ะ
‎ไม่รู้
‎คงเมาแล้วพลาดล้มเองล่ะมั้ง
‎- แล้วคิ้วเธอล่ะ ‎- ฮะ
‎โธ่เว้ย ฉันฆ่าพี่แน่
‎กลับบ้านเถอะ เดี๋ยวฉันอยู่เอง
‎บอกแม่ไม่ต้องมาด้วย
‎นี่
‎ครับ
‎แกพอมีเงินไหม
‎ฮะ
‎นี่ นักเรียน
‎ช่วยบอกให้พ่อลดเสียงหน่อยได้ไหม
‎เขาไม่ยอมฟังกันเลย
‎นี่ป้า
‎ไอ้นี่ไม่ใช่ลูกฉันหรอกนะ
‎- ให้ตายเถอะ หงุดหงิดชะมัด ‎- ขอโทษครับ
‎ให้ตายเถอะ จริงๆ เลย
‎นี่
‎ฉันถามว่ามีเงินไหม
‎ถ้าไม่มีก็ไปซะ
‎รอบนี้ไปซ้อมใครมาอีกล่ะครับ
‎แล้วแกไปซ้อมกับใครมา
‎คนยศต่ำต้อยอย่างแก ‎ไปต่อยตีใครได้ด้วยเหรอ
‎เฮ้อ ค่ายทหารสมัยนี้เละเทะสิ้นดี
‎พ่อครับ
‎ในอนาคตถ้าพ่อตาย
‎ผมจะหัวเราะให้ดังเลยล่ะครับ
‎เอาสิ เอาแบบนั้นเลย เชิญ
‎ก็ดีนะ
‎(สิบโทฮันโฮยอล)
‎(ที่รัก กลับบ้านเร็ว ‎เรากินหมูสามชั้นกันอยู่)
‎ว่าไง จุนโฮ
‎นี่มันเรื่องอะไร…
‎ลูกชาย
‎รีบมานั่งกินเนื้อเร็ว
‎นี่ มาเร็ว
‎โธ่เอ๊ย
‎ผมก็วิ่งข้ามท่าเรือไป ‎แล้วเห็นเขาอยู่ตรงนั้น
‎ผมก็เลยสกัดขาเขา ‎เขาก็ล้มลงไปเลยครับ
‎ผมว่าชาติที่แล้วพลทหารอันกับผม ‎ต้องเป็นสามีภรรยากันแน่ๆ ครับ
‎เป็นคู่หูที่เข้าขากันสุดๆ ว่าไหมที่รัก
‎น่ารังเกียจชะมัด
‎พี่นี่โชคดีจริงๆ นะ
‎ไปเข้ากรมแต่ไว้ผมยาวได้ ‎แถมมีโทรศัพท์มือถืออีก
‎กินข้าวไปเถอะน่า
‎มันไม่ใช่งานอันตรายใช่ไหมคะ
‎ไม่อันตรายเลยครับ
‎อาจจะเพราะพลทหารอัน ‎เคยต่อยมวยมาก่อน
‎ทำให้เขาดูแล ‎ร่างกายเขาได้อย่างดีครับ
‎และที่สำคัญที่สุดคือมีผมด้วยไงครับ
‎ขอบคุณนะคะ
‎ฝากดูแลจุนโฮลูกฉันต่อไปด้วยนะคะ
‎เรื่องเล็กน้อยครับ
‎ผมก็สงสัยอยู่ว่าพลทหารอัน ‎หน้าตางดงาม หล่อเหลา
‎ฉลาดและแข็งแรงเหมือนใคร
‎คำตอบอยู่ตรงนี้นี่เอง
‎- โอ๊ย ร้อน ‎- ตายแล้ว
‎นี่ๆ ทำอะไรเนี่ย
‎เป็นอะไรไหมคะ
‎น่าจะต้องไปเปลี่ยนกางเกงนะครับ
‎นั่นสิครับ
‎มาทำอะไรที่บ้านคนอื่นเขาครับ
‎งั้นนายก็ควรรับโทรศัพท์สิ
‎มีทหารหนีทัพอีกเหรอครับ
‎ช่วงนี้เป็นช่วงพักร้อนไง ‎พวกเด็กๆ ไม่ยอมกลับมาเลย
‎รีบไปบอกลาท่านแล้วไปกัน ‎เราต้องไปแล้ว
‎ไปกันเลยก็ได้ครับ
‎ถึงยังไงก็ควรบอกลาก่อนสิ
‎ไม่เป็นไรครับ
‎นี่ อันจุนโฮ
‎นายกลับมาบ้าน ‎แล้วยังไม่พูดกับแม่สักคำเลยนี่
‎จุนโฮ
‎ไม่เข้ามาเหรอ
‎คุณแม่ครับ ทำยังไงดีล่ะครับ
‎พอดีเรามีธุระด่วน ‎คงต้องกลับไปแล้วครับ
‎งั้นเหรอคะ
‎เราขอตัวกลับก่อนนะครับ
‎บอกลาแม่ก่อนแล้วค่อยมานะ
‎ดูแลสุขภาพด้วยนะ
‎แล้วก็…
‎พวกทหารหนีทัพ
‎- น่าสงสาร ทำดีกับพวกเขา… ‎- ทำไมแม่ถึงไม่ถาม
‎ว่าผมได้วันหยุด ‎แต่ทำไมถึงไม่กลับบ้าน
‎ทำไมถึงไม่ตอบจดหมาย
‎แม่ก็คิดว่าแกมีเหตุผลของแกน่ะสิ แก…
‎แล้วทำไมแม่…
‎ถึงไม่หนีไปล่ะ
‎อย่าพูดแบบนั้นสิ
‎กินข้าวให้ครบนะ
‎ไม่ต้อง
‎รับไปเถอะ
‎ผมไปนะครับ
‎"เดี๋ยวผมกลับมานะครับ"
‎แกพูดแบบนั้นได้นะ
‎ออกเดินทางหรือยัง
‎โฮยอลทำกับฉันแบบนี้ทำไม
‎ถ้าฉันเครียด ‎ฉันจะเป็นนิ่วในทางเดินปัสสาวะนะ
‎อยากเห็นฉันเป็นนิ่วตายหรือไง ฮะ
‎ทำไมหน้าตาลูกเป็นแบบนั้นล่ะ
‎ลูกไม่ได้เจอแม่ตั้งนาน ‎แต่จะไม่ทักทายแม่เลยเหรอ
‎จุนมก
‎ลูกมาเริ่มใหม่ตอนนี้ก็ได้นะ
‎เจ้าพวกคนเลวที่รังแกลูก ‎จะได้รับการตัดสินคดีและถูกลงโทษ
‎แม่โง่เหรอ
‎ประเทศเราไม่เป็นแบบนั้นสักหน่อย
‎เขาว่าคนที่ให้ผมใส่หน้ากากกรองก๊าซ ‎ถูกย้ายไปแล้ว
‎พวกเขาถูกย้ายไปอยู่หน่วยอื่นแล้ว
‎พวกเขาไม่ได้มีประวัติอาชญากรรม
‎หรือไปเข้าคุกอะไรหรอกนะ
‎พวกเขาแค่ถูกย้ายไปที่อื่น ‎เหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
‎ลุงคะ
‎ลุงยศสูงใช่ไหมคะ
‎ผมเหรอครับ
‎เขาพูดจริงไหมคะ
‎พนักงานสืบสวน ‎กำลังสืบสวนอย่างละเอียดอยู่ครับ
‎ส่วนการขึ้นศาลยังไม่แน่ใจ
‎งั้นพวกเขาก็อาจไม่ได้รับ ‎การตัดสินคดีก็ได้สินะคะ
‎แบบนั้นมันไม่ถูกนี่คะ
‎คุณแม่ครับ คือว่า…
‎เขาถูกส่งเข้ากรมมาให้ปกป้องประเทศ ‎แต่ถูกรังแก ถูกซ้อม
‎เพราะงั้นก็เลยหนีทหารไป
‎แม่ พอเถอะ
‎แล้วทำไมถึงไม่มีใครรับผิดชอบเลยล่ะคะ
‎แม่ ผมขอล่ะ
‎พวกคุณพูดอะไรหน่อยสิคะ
‎ครับ คือว่า…
‎ผู้พิพากษาศาลทหาร ‎จะเป็นคนตัดสินคดีครับ
‎ครับ และผู้พิพากษาศาลทหาร…
‎จะไม่ตัดสินเพื่อประโยชน์ ‎ของหน่วยงานไหน
‎หรือว่าบุคคลใดเป็นพิเศษ
‎แน่นอนครับ
‎และเขาทำแบบนั้นไม่ได้ด้วยครับ
‎เห็นไหม แม่พูดถูกแล้ว
‎นี่มันยุคสมัยไหนแล้ว
‎มันจะต้องผ่านไปด้วยดี
‎รีบกินเถอะ
‎ช่วงนี้ชีวิตฉันสบายใจขึ้น ‎เพราะพวกนายเลย
‎ตอนนี้ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้วนี่
‎สารวัตรทหารต้องคอยระวัง ‎เรื่องสิทธิมนุษยชน
‎ต้องมานั่งกังวล ‎คอยทำให้พวกทหารพึงพอใจ
‎แบบนี้อย่าว่าแต่ ‎ฝึกฝนทหารที่แข็งแกร่งเลย
‎ฉันว่ากฎระเบียบของทหารทั้งหมด ‎เริ่มผ่อนปรนลงมาก
‎ถ้าเป็นแบบนี้ในช่วงสงคราม ‎หรือสภาวะฉุกเฉินจะปฏิบัติการได้เหรอ
‎แต่ว่าหน่วยของเรา
‎เพราะว่ามีพวกนายสองคน ‎คอยดูแลทั้งในและนอกค่าย
‎ทำให้นายพลอย่างฉันวางใจมากเลยล่ะ
‎แล้วก็ไอ้เจ้าที่นอนกรนน่ะ
‎เขาชื่ออะไรนะ ร้อยเอกอิม
‎สิบตรีชเวจุนมกครับ
‎อือ ไอ้ชเวอะไรนั่น
‎ค่ายของหมอนั่นบอกว่าจะไม่เอาผิด
‎เรื่องความไม่ถูกต้องที่เกิดขึ้น ‎พวกนายรู้เอาไว้ด้วยแล้วกัน
‎แต่ว่าเรื่องนั้นมันใหญ่เกินกว่า…
‎อ้อ
‎ผมได้ยินว่านายพลยอนของค่ายนั้น ‎จะได้เลื่อนขั้นเร็วๆ นี้
‎ผมได้เรียนรู้จากท่านอีกแล้วครับ
‎นี่ อิมจีซอบ
‎ครับ
‎ไอ้หมอนี่ พูดอะไรระวังปากหน่อย
‎นายเห็นนายพลเป็นอะไร ‎ถึงได้พูดจาเหลวไหลแบบนั้น
‎ขอโทษครับ
‎นายพลต้องตัดสินใจ ‎เพื่อทุกคนในหน่วยงาน
‎เข้าใจไหม
‎ครับ เข้าใจแล้วครับ
‎ดื่มสิ
‎พวกเราก็ตกใจมากเหมือนกันน่ะสิ
‎เราปล่อยให้เด็กออกไป ‎ตามหาทั่วภูเขาทั้งคืนก็ไม่เจอ
‎เขามีประเด็นอะไรเป็นพิเศษไหมครับ
‎หน่วยของเราขึ้นตรงกับ ‎กองบัญชาการทหาร
‎การทำให้ใสสะอาด จึงเป็นเรื่องสำคัญ
‎พวกคุณก็รู้นี่
‎เราฝึกกันหนัก ‎จนร่างกายไม่มีแรงไปรังแกใคร
‎ถ้าบ้าขึ้นมา ก็คงเอาปืนมายิงแทน
‎เขาเป็นสิบเอกแล้ว ‎เพราะงั้นก็ไม่มีใครรังแกเขา
‎และยังได้เป็นทหารตัวอย่าง ‎ตั้งสองครั้งครับ
‎ถ้าอย่างนั้นมีทหารคนไหน ‎ที่ไม่พอใจสิบเอกฮอชีโด
‎หรือชวนเขาทะเลาะบ่อยๆ บ้างไหมครับ
‎จริงสิ
‎สิบเอกฮอ…
‎เขาติดเงิน ‎ที่ร้านสวัสดิการทหารด้วยครับ
‎เจ้าชีโด มันชอบเงินมากเลยล่ะ
‎ขนาดไหล่ฉีก มันก็ยังบอกว่าไม่เป็นไร ‎ยืนยันว่าจะฝึกโรยตัว
‎"โรยตัว" เหรอครับ
‎หน่วยค้นหาของเราจะมีการฝึก ‎โรยตัวจากเฮลิคอปเตอร์ปีละสี่ครั้ง
‎มันอันตราย เราเลยจะให้เงินเพิ่มจาก ‎เงินเดือนครั้งละ 155,000 วอน
‎ไม่รู้ว่าเขาเอาเงินเดือน ‎ไปใช้ที่ไหนหมด
‎เราเคยเอาค่าจ้างมารวมกัน ‎แล้วพนันกันด้วยครับ
‎พนันอะไรเหรอครับ
‎พนันนู่นนี่นั่นทุกอย่างเลยครับ
‎ฟุตบอลเอย เกมยุทเอย ‎บางทีก็ทายนักร้องที่จะได้ที่หนึ่ง
‎แพทย์ทหารก็เตือนชีโดแล้ว
‎ว่าถ้าโรยตัว แขนก็อาจจะ ‎บาดเจ็บหนักก็ได้ มันอันตราย
‎แต่เขากลับพูดแบบนั้น
‎"ความน่าจะเป็นอยู่ที่เท่าไร"
‎สิบเอกฮอเป็นคนเริ่มพนันทุกอย่างครับ
‎และคนที่กวาดไปหมดก็คือสิบเอกฮอครับ
‎หมายความว่าอะไรครับ
‎เอ่อ คือ…
‎สิบเอกฮอไม่เคยแพ้พนันสักครั้งครับ
‎ว้าว สิบเอกฮอ ‎เป็นนักพนันมืออาชีพหรือเปล่าครับ
‎พ่อคุณคือฮอยองมันหรือเปล่าเนี่ย
‎"มือนั้นเร็วกว่าสายตา"
‎ผมพยายามตามทุกครั้ง ‎แต่สุดท้ายคุณก็กวาดไปหมดเลยครับ
‎เมื่อกี้ฉันบอกให้พวกนาย ‎เลิกเล่นแล้วนะ
‎ทำไมไพ่สี่ถึงโผล่มาได้นะ
‎นี่
‎พวกนายตายไปกี่ชาติ ‎ก็เอาชนะฉันไม่ได้หรอก
‎รู้ไหมว่าทำไม
‎ดูนะ
‎ตรงนี้มีประตูอยู่สามบาน
‎ถ้าเปิดประตูบานหนึ่ง ‎ในประตูสามบานนี้
‎จะมีบัตรกำนัลวันหยุดหกวันห้าคืนอยู่
‎ยองชิก ลองเลือกดูสิ
‎โอเค ยองชิกเลือกประตูบานแรกนะ
‎แต่พอดูๆ แล้ว ‎ก็รู้ว่าประตูบานที่สามไม่มีอะไร
‎งั้นฉันจะถามอีกที
‎ยองชิก นายจะเลือกประตูบานแรกต่อไป
‎หรือว่านายจะเปลี่ยนมาเป็นบานที่สอง
‎ผมไม่เปลี่ยนครับ ไม่เปลี่ยนครับ
‎ทำไมล่ะ
‎กลัวว่าฉันจะหลอกเหรอ
‎หรือถ้าเปลี่ยน ‎แล้วไม่มีบัตรกำนัลวันหยุดจะสติแตก
‎โธ่ ยังไงความน่าจะเป็น ‎มันก็ครึ่งๆ อยู่แล้วนี่ครับ
‎ว่ามีหรือไม่มี
‎คิดแบบนั้นเหรอ
‎เอาล่ะ คำตอบก็คือ…
‎พวกเขาทำแบบนั้น ‎เพราะเงิน 150,000 วอนเหรอ
‎ของมันแน่อยู่แล้วนี่ครับ
‎เงินเดือนผมคือ 122,500 วอนเองครับ
‎ฉันคงทำไม่ได้หรอก
‎ถึงจะให้ 468,000 วอน ฉันก็ทำไม่ได้
‎ไม่ทำหรอก
‎สรุปคือเขาพยายามรวบรวมเงิน ‎อย่างสุดความสามารถ
‎และหายเข้ากลีบเมฆสินะ
‎"หายเข้ากลีบเมฆ" เหรอครับ
‎อือ ก็หนีหายไปเลยไง
‎ต้องบ้ามากๆ ถึงจะหนีออกจากค่าย ‎ที่อยู่ในหุบเขาแบบนี้
‎แต่เท่าที่ฟังมา ‎เขาเป็นคนที่มีวิจารณญาณนะครับ
‎ไม่หรอก
‎นิสัยของเขาต่างออกไป ‎จากคนที่มีวิจารณญาณ
‎การเตรียมใจก็ต่างกันด้วย
‎การเตรียมใจอะไรครับ
‎ฟังนะ คนที่ไม่ยอมกลับเข้ากรม ‎หลังพักร้อนอย่างจองฮยอนมิน
‎พอออกไปพักร้อน ‎ก็จะเล่นเกม เที่ยวเตร่กินเหล้า
‎แล้วคิดขึ้นมาว่า ‎"โอ๊ย ไม่อยากกลับกรมเลย เวรเอ๊ย"
‎แต่คนที่หนีหายไปอย่างเขา ‎ต้องเตรียมใจพอ…
‎ที่จะกระโดดข้ามรั้วลวดหนาม ‎ที่สามารถบาดเนื้อเขาได้
‎อะไรแบบนั้นน่ะ
‎เตรียมใจที่จะไต่เขาหนีออกไป
‎(ต่อต้านการพัฒนาพื้นที่ใหม่)
‎เตรียมใจที่จะกลายเป็นขโมย
‎เพื่อขโมยเสื้อผ้าในบ้านของพลเรือน
‎โอเคไหม
‎พวกคนที่มีการเตรียมใจเหมือนฮอชีโด ‎จะมีจุดประสงค์อยู่
‎ซึ่งมันก็ชัดเจนมาก
‎มันคืออะไรเหรอครับ
‎มาลองถามดูกัน
‎พวกคุณเป็นใครคะ
‎อ๋อ สวัสดีครับ ‎พวกผมมาจากหน่วยสารวัตรทหารครับ
‎ที่นี่ใช่บ้านคุณฮอชีโดไหมครับ
‎ฮออะไรนะคะ
‎น่าจะใช่แหละค่ะ ‎พ่อหนุ่มฮอชีโดใช่ไหม
‎บ้านหลังนี้ ‎เป็นชื่อของคุณย่าเขาน่ะค่ะ
‎โธ่ คุณย่าไม่ควรอยู่ ‎แบบนี้ต่อไปนะ มันอันตราย
‎คุณย่าคะ
‎โธ่ เหมือนคุณย่า ‎จะเลี้ยงเขามาคนเดียวนะ
‎คุณย่าคะ
‎ตายจริง ฉี่ราดอีกแล้วเหรอคะ
‎ฤดูใบไม้ผลิแล้วเหรอ
‎ดอกไม้บานหรือยัง
‎ตายจริง
‎ไม่ต้องค่ะ อย่าเลยค่ะ
‎ไม่เป็นไรครับ
‎โธ่เอ๊ย
‎ชีโด
‎ตายจริง เจ้าลูกหมาของฉัน
‎- เอ่อ คือผมไม่ใช่ชีโดนะครับ ‎- ตายแล้ว มาตั้งแต่เมื่อไหร่
‎กินข้าวแล้วหรือยัง
‎ตายแล้ว
‎คุณย่าคงคิดว่าคุณเป็นหลานชายสินะคะ
‎- ย่าต้มซุปกิมจิให้ไหม ‎- ว่าแต่คุณมาหาหลานชายท่านทำไมคะ
‎มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ
‎อ้อ คือว่าสิบเอกฮอชีโด เขา…
‎ชีโดเหรอ
‎หือ
‎เอ่อ คือว่า…
‎ตอนนี้พวกเรา ‎กำลังแจกของรางวัลให้กับ
‎ทหารตัวอย่างอยู่น่ะครับ
‎"ทหารตัวอย่าง" เหรอคะ
‎และสิบเอกฮอชีโด ‎ก็ได้รับเลือกด้วยน่ะครับ
‎พอดีครั้งนี้เราจะ ‎ไม่มอบให้หน่วยทหารโดยตรง
‎แต่จะมาเซอร์ไพรส์ ‎ให้ครอบครัวของพวกเขาแทนน่ะครับ
‎อ๋อ
‎- ดีเลยนะคะ คุณย่าคงดีใจมากเลย ‎- ตายจริง
‎คุณพระ เก่งมากๆ หลานย่า
‎อันจุนโฮ
‎ครับ
‎ทำอะไรของนาย
‎ถ้ามีของขวัญเซอร์ไพรส์ ‎ก็ให้ฉันบ้างสิ
‎ผมแค่กลัวว่า ‎ท่านจะเป็นห่วงมากน่ะครับ
‎ทำไม
‎นั่นเป็นความสงสารนะ
‎และสิ่งที่คนป่วยไม่ชอบที่สุด ‎ก็คือความสงสาร
‎ขอโทษครับ
‎อย่าอินให้มากเลย เข้าใจไหม
‎เหลือบ้านนั้นอยู่แค่บ้านเดียว
‎นี่
‎ไหนบอกว่า ‎แค่ทำความสะอาดทั้งหมดก็พอไง
‎แต่ยังไงเราก็ต้องไปจัดการบ้านนั้นไหม
‎ทำยังไงดีครับ
‎หมายความว่าไง นายจะทำอะไร
‎เฮ้ย ไปเล่นที่อื่นซะ
‎อย่ามามัวเอ้อระเหยแถวนี้
‎พวกเราไม่ได้มาเอ้อระเหยครับ
‎พอดีมาพบคนที่นี่น่ะครับ
‎ใคร ยายแก่ความจำเสื่อมบ้านนั้นน่ะนะ
‎ขอโทษนะครับ
‎เป็นอะไรกันล่ะ
‎เห็นว่าเธอมีหลานชายอยู่ นายเองเหรอ
‎- เออ หลานชายนั่นคือฉันเอง ไอ้เวร ‎- ไอ้นี่ประสาทกลับเหรอวะ
‎อ้อ เราเข้าใจแล้วครับ
‎ขอโทษที่มารบกวนตอนทำงานนะครับ
‎- มานี่หน่อย ‎- แกทำอะไรวะ ไอ้เวร หยิบขึ้นมาเลย
‎เฮ้ย
‎คุณป้านมเปรี้ยว
‎ผมขอนมเปรี้ยวหน่อยครับ
‎สวัสดีครับ ‎ผมขอคุยอะไรด้วยหน่อยได้ไหมครับ
‎รู้จักคุณฮอชีโดใช่ไหมครับ
‎ครับ
‎ผมก็ไม่ได้เจอเขามานานแล้วครับ
‎คือว่า…
‎อยู่ๆ เขาก็ลาออกแล้วไปเข้ากรม
‎เราก็เลยต้องหาพนักงานพาร์ตไทม์ใหม่ ‎หลายคนเลยล่ะครับ
‎เดี๋ยวนะครับ
‎ที่บอกว่าพนักงานพาร์ตไทม์หลายคน ‎หมายความว่าอะไรครับ
‎อ้อ คือว่า ชีโดเข้ามหาวิทยาลัย ‎ด้วยคะแนนอันดับหนึ่ง
‎ก็เลยรับทุนการศึกษาจากรัฐบาล ‎และมหาวิทยาลัยทั้งหมดครับ
‎แต่ว่ามันไม่พอ เขาเลยทำงานพาร์ตไทม์ ‎ที่ร้านค้าและร้านหนังสือในม.
‎รวมถึงทำงานข้างนอกด้วย ‎ทำทุกอย่างไม่เลือกเลยครับ
‎ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ฮอชีโดเข้ากรม
‎และยังคาบเกี่ยวกับตอนที่ ‎คุณย่าเป็นโรคอัลไซเมอร์ด้วยครับ
‎คือว่า คุณฮอชีโดน่ะครับ
‎ตอนที่เรียนมหาวิทยาลัย ‎เขาเล่นพนันบ้างไหมครับ
‎"พนัน" เหรอครับ ฮอชีโดเนี่ยนะครับ
‎ไม่ครับ ‎เขาไม่ได้มีภาพลักษณ์แบบนั้นเลยนะ
‎คุณน่าจะเข้าใจอะไรผิดแล้ว ‎ฮอชีโดเป็นคนขยันมากนะครับ
‎พิศวงสุดๆ เลย
‎จริงสิ ถ้าอย่างนั้น…
‎คุณพอทราบเรื่องนี้ไหมครับ
‎มีประตูอยู่สามบาน ‎สองในสามเป็นประตูว่างเปล่า
‎แล้วให้เลือกมาหนึ่งบาน
‎แล้วเปิดประตูอีกบานหรือเปล่านะ
‎อ้อ อันนี้มันปัญหามอนตี ฮอลล์
‎เป็นโจทย์ปริศนาที่ชีโดชอบที่สุด
‎มอนตีอะไรนะ มันคืออะไรครับ
‎คำตอบคือ ‎ต้องเปลี่ยนตัวเลือกที่เลือกไว้ครับ
‎ออกมาอธิบายหน่อยสิ
‎มันอิงจากหลักสถิติครับ
‎ตอนที่คุณเลือกประตูหนึ่งบานในตอนแรก
‎ความน่าจะเป็นที่จะถูกรางวัล ‎จะเป็นหนึ่งส่วนสาม
‎(ปัญหามอนตี ฮอลล์)
‎เมื่อทราบว่าประตูบานหนึ่งว่างเปล่า ‎และเปลี่ยนตัวเลือก ความน่าจะเป็น
‎จะไม่ใช่ครึ่งๆ
‎แต่จะเป็นสองส่วนสามครับ
‎ตัวแปรเมื่อรู้ว่าประตูไม่มีรางวัล ‎หลังเลือกครั้งแรก
‎จะได้รับอิทธิพลและเปลี่ยนไปตาม ‎ประตูที่เราเลือกในครั้งแรกครับ
‎เพราะฉะนั้น คำตอบก็คือ ‎เราต้องเปลี่ยนตัวเลือกครับ
‎ถูกต้อง
‎ถ้าตัวแปรเปลี่ยนไป ‎ทุกอย่างก็จะเปลี่ยนไป
‎แต่คนส่วนใหญ่มักจะไม่เปลี่ยนคำตอบ
‎เพราะไม่มั่นใจและกลัว ‎เลยทำให้เกิดข้อผิดพลาดน่ะสิ
‎ถ้าอย่างนั้น…
‎ถ้าเรามาปรับใช้กับ ‎ชีวิตประจำวันหรือชีวิตของเราล่ะ
‎มันก็จะมีตัวแปรหนึ่งเพิ่มขึ้นมา
‎(ความไม่แน่นอน)
‎"ความไม่แน่นอน"
‎เพราะจิตใจของเรา ความรู้สึกของเรา
‎มันไม่ใช่ความน่าจะเป็นยังไงล่ะ
‎- แล้วติดต่อเรามาหน่อยนะครับ ‎- ครับ เดินทางปลอดภัยครับ
‎จุนโฮ ไม่ว่าจะฟังยังไง ‎ฉันก็ไม่เข้าใจเลยสักนิด
‎ถ้าเปิดประตูมาแล้วไม่ได้รางวัล ‎ประตูที่เลือกตอนแรกก็จะโมฆะไหมนะ
‎- หรือยังมีผลอยู่นะ… ‎- นายก็ไม่เข้าใจใช่ไหม
‎ขอโทษนะครับ
‎ผมว่าคุณควรรับสายนี้นะครับ
‎พวกลุงเลิกตามหาผมได้แล้วครับ
‎ฮอชีโดเหรอ
‎เดี๋ยวถึงเวลาผมจะกลับไปเอง
‎นี่ พวกเราก็อยากกลับเหมือนกัน
‎แต่ต้องจับนายให้ได้ก่อน ‎ถึงจะกลับได้น่ะสิ
‎ไม่เข้าใจที่ผมพูดเลยสินะ ‎เดินทางปลอดภัยนะครับ
‎เดินทางไปไหนวะ
‎เขารู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ที่นี่
‎ฮอชีโด ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้
‎สิบเอกฮอชีโด
‎ทำไมมหาวิทยาลัยถึงได้กว้างแบบนี้วะ
‎ให้ขึ้นเนินก็เกินไปหน่อยไหม
‎ชีโด
‎ฮอชีโด
‎ชีโด กลับบ้านกันเถอะ
‎นายเข้าตาจนแล้ว หือ
‎ใช่ที่นี่ไหมเนี่ย
‎เดี๋ยวครับ
‎เหมือนผมได้ยินเสียงอะไรเลยครับ
‎- พวกลุงเป็นใครกันคะ ‎- อะไรน่ะ
‎- ใครเนี่ย ‎- ทำไมถึงมีผู้ชายที่นี่
‎ฮอชีโด ไอ้เวรนั่น
‎- ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ นะครับ ‎- ขอโทษครับ
‎- มีการเข้าใจผิดกันครับ ‎- เราไม่ใช่โรคจิตครับ
‎อย่าด่าเราเลยนะครับ
‎- ขอโทษนะครับ ‎- ขอโทษครับ
‎ให้ตายเถอะ ถุงน้ำดีฉัน
‎ถ้าสูบบุหรี่ ‎ตอนที่ปวดถุงน้ำดีอยู่ น้ำดีจะ…
‎หุบปากไปเลย ไอ้พวกโรคจิต
‎คือว่าเราติดกับดัก…
‎หน้านายนั่นแหละ กับดัก ไอ้เวร
‎ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าชีวิตนี้ ‎จะถูกร้องเรียนจากหอพักหญิงด้วย
‎- ขอโทษครับ ‎- ขอโทษครับ
‎ออกไป
‎ทำไมถึงรู้สึกอึดอัดแบบนี้นะ
‎เอาล่ะ มาลองเอาชนะมันดูไหม
‎เฮ้อ ดีกว่าเยอะเลย
‎สิบเอกฮวังจางซู เหลือเวลาอีกหกวัน ‎ก่อนจะปลดประจำการครับ
‎ขอให้นอนหลับฝันดีนะครับ
‎- ขอให้นอนหลับฝันดีนะครับ ‎- ขอให้นอนหลับฝันดีนะครับ
‎สิบเอกฮอชีโด…
‎สิบเอก…
‎นี่ ไอ้โจพิเศษ
‎สิบตรีโจซอกบง
‎ครับ รับทราบครับ
‎นี่ จุนโฮ
‎อ้อ
‎สิบตรีโจซอกบง ขอโทษด้วยนะครับ
‎ผมลืมของที่คุณฝากไปเลย
‎ไม่หรอก ไม่เป็นไร มันก็ลืมกันได้
‎รอเดี๋ยวนะ
‎นี่ ทหารใหม่
‎พลทหารคังบยองซู
‎ให้คนที่ต่ำกว่าฉันแต่เหนือกว่านาย ‎ไปรวมตัวที่หลังเรือนนอน
‎ครับ รับทราบครับ
‎บ้าเอ๊ย
‎สิบตรีโจซอกบง อยู่ๆ เป็นอะไรไปครับ
‎นี่ ไอ้พวกเวร ‎ยืนให้มันดีๆ ไม่ได้เหรอ
‎ทหารที่เข้ามาในเดือนธันวาคม
‎พลทหารคังบยองซู
‎พลทหารชินกวังซอบ
‎พลทหารจอนอึนซอก
‎รู้ไหมว่าเขาเป็นใคร
‎- ขอโทษครับ ไม่ทราบครับ ‎- ขอโทษครับ ไม่ทราบครับ
‎อยู่ในท่าวิดพื้นซะ ไอ้พวกเวร
‎หมายเลขทหารเดือนตุลา
‎- พลทหารคิมจองอิน ‎- พลทหารโจฮยอนมิน
‎ผมไม่เป็นไรครับ
‎นี่ ไอ้พวกเวร ‎นายอบรมรุ่นน้องยังไงของนาย
‎พวกรุ่นน้องถึงจำชื่อรุ่นพี่ไม่ได้วะ
‎สมองกลับไปแล้วหรือไงวะ ไอ้พวกเวร
‎- ขอโทษครับ ‎- ขอโทษครับ
‎- เราจะแก้ไขครับ ‎- เราจะแก้ไขครับ
‎นายก็พูดอะไรหน่อยสิ
‎ทหารใหม่
‎- พลทหารชินกวังซอบ ‎- พลทหารจอนอึนซอก
‎ลุกขึ้นมา
‎ปัดฝุ่นที่มือซะ
‎ฮยอนมินกับจองอิน
‎มาทำให้ดีกันนะ
‎- ครับ รับทราบครับ ‎- ครับ รับทราบครับ
‎พวกรุ่นพี่ทำไปเพราะอยากให้ ‎พวกนายได้ดี เข้าใจหน่อยนะ
‎รีบกลับเข้าไปซะ
‎นายทำอะไรของนาย
‎ขอโทษครับ
‎แต่เราก็โดนกันมาเยอะแล้ว ‎ไม่ใช่เหรอครับ
‎เพราะงั้นเลิกทำแบบนี้…
‎นายโดนเยอะอะไรวะ ทั้งที่ตัวเอง ‎เป็นดีพี ไม่เคยอยู่ค่ายเลยด้วยซ้ำ
‎ขอโทษครับ
‎แต่ถึงยังไง…
‎พลทหารคังบยองซู
‎โธ่เอ๊ย ฉันจะปลดประจำการอยู่แล้ว ‎เลยว่าจะระวังตัวไม่ยุ่งสักหน่อย
‎- โอตาคุ หมอบลง ‎- สิบตรีโจซอกบง
‎แกน่ะ ไอ้เวร
‎แกจะมาหวั่นไหวเพราะไอ้คนที่แทบ ‎ไม่ได้ใช้ชีวิตในค่ายแบบนี้ได้เหรอวะ
‎ไม่ครับ
‎- สิบเอกฮวังจางซู หยุด… ‎- ใครใช้ให้พลทหารพูดวะ
‎เล่นเป็นทหารอยู่หรือไง
‎- พวกนายมายืนตรงนี้เลย ‎- พลทหารคังบยองซู
‎รีบไปสิวะ ไอ้เวร
‎อันจุนโฮ
‎พลทหารอันจุนโฮ
‎ต่อยเขา
‎พลทหารคังบยองซู
‎อันจุนโฮ
‎พลทหารอันจุนโฮ
‎ต่อยเขาสิ
‎พลทหารคังบยองซู
‎จุนโฮ
‎คิดว่าพี่จะทำไม่กี่ครั้งแล้วพอเหรอ
‎ต่อยเขา
‎โธ่เอ๊ย มาออกกำลังกายตอนดึกๆ ‎อะไรเสียงดังหนวกหูชาวบ้านแบบนี้
‎คู่รักนายมาแล้วแฮะ
‎ดีเลย วันนี้ฉันจะ…
‎ไอ้เวรนี่ เห็นรุ่นพี่เป็นอะไร ‎ทำไมไม่มีความเคารพเลย
‎- ตามฉันมา ‎- สิบโทฮันโฮยอล ไม่ใช่แบบนั้น…
‎- สิบโทฮันโฮยอล เราแค่… ‎- หุบปากซะ
‎- มานี่ ‎- สิบโทฮันโฮยอลครับ
‎มันไม่ใช่แบบนั้น ‎ทำไมถึงทำแบบนี้ล่ะครับ สิบโทฮันโฮยอล
‎เมื่อกี้…
‎แกเห็นรุ่นพี่
‎เป็นตัวตลกหรือไงวะ ไอ้เวร
‎ไอ้นี่ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
‎ยืนขึ้นมาเลย ‎กัดฟันแล้วหุบปากของแกซะ
‎รู้ไหมว่าทำอะไรผิด ฮะ ไอ้เวร
‎ขอโทษครับ
‎ตกใจหมด
‎วันนี้สิบโทฮันโฮยอล ‎คงได้ฆ่าเขาในนั้นแน่ครับ
‎ไอ้หมอนั่นถึงจะไปเที่ยวเตร่ข้างนอก ‎ก็ยังสั่งสอนมันอยู่แฮะ
‎ไปนอนกันเถอะ
‎ให้ตายเถอะ ตกใจสุดๆ
‎เหมือนจะไปแล้วนะครับ
‎อันจุนโฮ
‎ช่วยอย่าสร้างเรื่องในค่ายเลยนะ
‎ไม่งั้นถึงฮวังจางซูปลดประจำการไป ‎นายก็จะโดนพวกมันเล่นงานอยู่ดีนะ
‎ขอโทษครับ
‎ไม่ต้องหรอก นายผิดอะไรล่ะ
‎ต่อให้จับทหารหนีทัพไป ‎ร้อยวันพันปีก็ไม่ได้อะไรหรอก
‎เพราะไอ้พวกนั้นยังทำแบบนั้นอยู่
‎จะทนไม่หนีทหารได้เหรอ
‎นายทำอะไร
‎ขอเวลาสักครู่นะครับ
‎เล่นเป็นนักสืบอยู่เหรอ
‎รอบนี้นายจะไขคดีอะไรอีกล่ะ
‎ตัวเลือกแรกของเขาคือ ‎ลาออกจากมหาวิทยาลัยและเข้ากรม
‎สวัสดีครับ คุณฮอชีโด ถ้าจะเข้ากรม
‎ก็แปลว่าทอดทิ้งคุณย่าสิครับ
‎ถ้าเขาทอดทิ้งคุณย่า
‎ก็ไม่มีการมารู้ทีหลังว่าเป็นประตูเปล่าน่ะสิ
‎- ก็จริง ‎- แต่ว่า…
‎ถ้าเขาพยายามที่จะปกป้องคุณย่าล่ะครับ
‎ถ้างั้นตัวแปรก็คือ ‎โรคความจำเสื่อมของย่าเหรอ
‎ไม่ครับ ฮอชีโดเข้ากรม ‎หลังย่าเป็นโรคความจำเสื่อมแล้วครับ
‎อือ
‎แล้วถ้าตัวแปร…
‎เป็นการรื้อถอนบ้านล่ะ
‎เอาล่ะ หนึ่ง
‎เขาเลือกเข้ากรมมาเพื่อปกป้องคุณย่า
‎สอง
‎เกิดตัวแปรว่า ‎บ้านที่อาศัยอยู่จะถูกรื้อถอน
‎สาม
‎เลือกตัวเลือกอะไรอย่างอื่น
‎ที่มีความน่าจะเป็นที่จะปกป้องคุณย่า
‎ได้แน่นอนกว่าการอยู่ในค่าย
‎- หนีทหาร ‎- หนีทหาร
‎ขอเวลาเดี๋ยว
‎ฮอชีโดโทรหาพวกเราใช่ไหม
‎ตอนนั้นเขารู้ได้ยังไงนะ ‎ว่าพวกเราเป็นใคร
‎ทำไมๆ
‎ทำไมผมถึงไม่คิดมาก่อนเลยนะ
‎นี่ ไอ้พวกโรคจิต
‎- พลทหารอันจุนโฮ ‎- สิบโทฮันโฮยอล
‎พวกนี้กลับเข้าค่ายมา ‎ได้นานเท่าไรแล้วนะ
‎- 14 ชั่วโมง 25 นาทีครับ ‎- ได้ยินไหม
‎เขาว่าแบบนั้น
‎คือเราอาจจะ
‎พาฮอชีโดกลับมาได้ทันทีก็ได้ครับ
‎ความคิดอันจุนโฮอีกแล้วเหรอ
‎มั่นใจไหม
‎มั่นใจแค่เรื่องความตั้งใจจริงครับ
‎ให้ตาย เมื่อกี้ปวดถุงน้ำดีอีกแล้ว ‎สงสัยฉันมีนิ่วแน่ๆ
‎แต่ถึงยังไง…
‎เราก็มีความน่าจะเป็น ‎เกินกว่าครึ่งครับ
‎แต่ความน่าจะเป็น ‎ที่ฉันจะฆ่านายคือครึ่งหนึ่ง
‎เร่งมือแล้วรีบกลับกันเถอะ
‎นี่ ไอ้เวร ทำให้มันดีๆ หน่อยสิวะ
‎นี่ มากินข้าวกันก่อนเถอะ
‎นี่
‎ไปกินข้าวกัน
‎จะทานให้อร่อยนะครับ
‎ทำไมครับ อาหารข้างนอกกับในค่าย ‎ก็เหมือนๆ กันเหรอครับ
‎เฮ้อ เหนื่อยชะมัดเลย
‎ทำงานเหนื่อยๆ แบบนี้ ‎ตั้งหลายเดือนได้ยังไงครับ
‎สิบเอกฮอชีโด
‎เวรเอ๊ย ให้ตายเถอะ
‎เรามาจากหน่วยสารวัตรทหารครับ
‎ไอ้เวรเอ๊ย
‎สิบเอกฮอชีโด
‎คุณถูกจับเร่งด่วนโดยไม่มีหมายจับ ‎ในข้อหาหนีทหารครับ
‎ได้ยังไง…
‎ได้ยังไงกัน
‎ที่ที่สามารถปกป้องคุณย่า ‎ได้อย่างใกล้ชิดและแน่นอนที่สุด
‎ที่นั่นก็คงเป็นที่นี่ยังไงล่ะครับ
‎เงินที่คุณหามาได้อย่างลำบาก ‎จนถึงขั้นยอมทุบบ้านตัวเอง
‎คุณจะเอาเงินพวกนั้น ‎ไปใช้ที่ไหนกันครับ
‎ผมต้องส่งคุณย่า ‎ไปอยู่ที่สถานพักฟื้นครับ
‎แม้ว่าบ้านของคุณ ‎จะถูกรื้อถอนไปวันนี้พรุ่งนี้
‎(ต่อต้านการรื้อถอน)
‎แต่คุณก็ยังข้าม ‎รั้วลวดหนามออกมาตัวเปล่า
‎เดินลงจากภูเขากว่าสิบชั่วโมง
‎และหลบหนีการไล่ล่าของหน่วยค้นหา
‎นั่นก็เป็นความน่าจะเป็น ‎ที่แน่นอนหรือเปล่าครับ
‎ขอโทษนะครับ
‎แต่ผมขอไปหาคุณย่าก่อนได้ไหมครับ
‎ดอกไม้…
‎ดอกไม้บานหรือยัง
‎ฉันต้องไปดูดอกไม้นะ
‎ย่าครับ
‎คุณพระคุณเจ้า ชีโด
‎ตายแล้ว ลูกหมาของฉัน
‎ตายแล้ว เจ้าหมาน้อยของฉัน
‎ตายแล้ว หลานย่า
‎ทำไมนักศึกษาถึงผิวเสียแบบนี้ได้ล่ะ
‎แกเป็นความภูมิใจของหมู่บ้านนี้เลยนะ
‎กินข้าวครบทุกมื้อใช่ไหม
‎ไม่คิดถึงย่าเลยเหรอ
‎ทำไมถึงไม่มาหาย่าเลย
‎ยุ่งกับการเรียนใช่ไหม
‎ไม่ต้องหักโหมมากหรอกนะ
‎ย่าเหลือแกอยู่คนเดียวแล้ว
‎ชีโด…
‎ผมจะกลับมาตอนฤดูใบไม้ผลินะครับย่า
‎แล้วไปดูดอกไม้กันนะครับ
‎ผมมีเรื่องสงสัยครับ
‎การเข้ารับราชการทหาร
‎เป็นตัวเลือก ‎ในการปกป้องคุณย่าได้ยังไงครับ
‎ตอนนั้นผม…
‎ชอบคิดเรื่องที่ไม่ดีน่ะครับ
‎โอ๊ย มันซับซ้อนจริงๆ นะเนี่ย
‎ทั้งหมดนี้มันก็เพราะ
‎ไอ้มอนตี ซานตาโมนิ…
‎ปัญหามอนตี ฮอลล์ครับ
‎ใช่แล้ว เพราะอันนั้นเลย
‎ต้องหาเงินอีกเท่าไรเหรอครับ
‎อะไรนะครับ
‎อีกสองเดือนก็น่าจะเซ็นสัญญา ‎กับโรงพยาบาลได้ครับ
‎ผมยังไม่เข้าใจ
‎ไอ้ปัญหามอนตีอะไรนั่นเท่าไรหรอก
‎แต่ว่ามันก็น่าจะ
‎คือแบบนี้ไม่ใช่เหรอครับ
‎แบบจะทำยังไงกับตัวแปรอะไรนั่น
‎ใช่ไหมครับ
‎ให้โอกาสในการเลือกงี้
‎เอ้า
‎ไปเถอะครับ
‎ไปทำให้คุณย่า ‎เข้ารักษาที่โรงพยาบาลให้ได้
‎แล้วมามอบตัวนะครับ
‎ขอบคุณครับ
‎ขอบคุณมากครับ
‎ทำเขาหลุดมือเหรอ ได้ยังไง
‎เราทำเขาหล่นระหว่างทางครับ
‎เข้าใจแล้ว
‎ทำได้ดีมาก กลับมาซะ
‎ทำไมถึงทำแบบนั้นครับ
‎อะไรเหรอ
‎แค่อยากทำแบบนั้นน่ะ
‎ฉันเป็นพวกทำอะไรตามใจอยากไง
‎แล้วถ้าเขาไม่มามอบตัวล่ะครับ
‎ยังไงมันก็ครึ่งครึ่งไม่ใช่เหรอ
‎ว่าเขาจะทำหรือไม่ทำ
‎ไม่ใช่สองในสามเหรอครับ
‎ฮัลโหล
‎แม่ ผมเองนะ
‎ว่าไง ลูกชาย
‎อือ
‎กินข้าวหรือยัง
‎ตื่น ทุกคนตื่นขึ้นมา
‎มีเรื่องอะไรเหรอครับ
‎เหมือนว่าโจซอกบง…
‎จะหนีทหารเลย
‎(สิบตรีโจซอกบง)
‎(นักแสดงรับเชิญ ‎ควอนแฮฮโย)
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน