NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dobry wieczór. Miło mi was widzieć.
Czytałam o was…
Mieszkacie razem już jakiś czas.
A ja sprawię, że moje gołąbeczki wyjdą stąd,
gruchając w idealnej harmonii
jak Whitney i Bobby!
Posłuchajcie chwilę.
Zdaję sobie sprawę z waszej różnicy wieku,
ale nie bójcie się kontaktu fizycznego.
Ona myśli, że jesteśmy parą.
Niemożliwe.
Słuchamy.
Kość niezgody między wami musi mieć głębsze źródło.
O czym pani mówi? To mój tata.
Nazywanie partnera „tatusiem”
może stanowić część większej sfery intymności.
Co za bzdury.
Zapłaciłem za to.
Cicho.
Jak do tego doszło?
TYDZIEŃ WCZEŚNIEJ
Nie wiem, jak złapać kontakt z córką.
Znamy się od czasu szkoły, znam Sashę całe życie.
Wiesz, czego potrzebujecie? Terapii.
- Daj spokój. - Mam odpowiednią osobę.
Wiem, co powiesz.
Czarni nie chodzą na terapię.
Jestem Sasha Dixon i mieszkam w Atlancie w Georgii.
Po tym, jak umarła moja mama,
zamieszkałam z tatą, Brianem Dixonem.
Tata odziedziczył po swojej mamie firmę kosmetyczną Bay,
to skrót od „Beverly and Young”.
Dla mnie to nowe życie,
znów spotkałam dziadka, moją ulubioną ciocię Chels
i mojego obciachowego tatę.
Tęsknię za dawnym życiem.
Ale nauka życia w tej dysfunkcyjnej rodzinie
doprowadziła mnie w nieoczekiwane miejsce: na terapię.
Opowiedzcie mi więcej o swoim życiu.
Czy mogę jakoś sprawić, byście poczuli się bardziej…
komfortowo?
Czuję się niekomfortowo, gdy tata
spędza czas z laskami.
Naprawdę?
Jakie przybierasz maski?
Nie „maski”, tylko „laski”.
Z którymi się spotyka.
Maski się przybiera, a nie spotyka z nimi.
Nie. „Laski”.
Dziewczyny, z którymi się widuje.
Rozumiem.
Czyli to…
otwarty związek.
Co?
Brianie, czy możesz…
opowiedzieć o swoich laskach?
Z chęcią.
Brian!
Co za piękny dom.
Mogłabym zostać tu na zawsze.
Zabierz swoje piękne stópki z fotela.
Nie możesz tu zostać.
Zamieszka ze mną córka.
Nie ma nic bardziej sexy niż samotny ojciec wychowujący dziecko.
Nie?
Nie. O której będzie?
Dziś.
Chcę zapewnić jej stabilny dom.
Kobiety nie mogą przewijać się tu w tę i we w tę.
Muszę jechać na lotnisko,
ty też gdzieś teraz musisz być.
W rzeczy samej.
W tym cudownym pałacu.
Musisz mnie oprowadzić.
Nie możemy tam iść i rozrzucać ciuchów po podłodze.
Myślimy podobnie.
Ale ty dla mnie pracujesz!
Nie… Skarbie!
- Co to za pokój? - Sypialnia, zwyczajna.
Piękna!
Za dawnych czasów
szarpałbym ją jak piesek szynkę.
Ale muszę być odpowiedzialny. Ona dla mnie pracuje!
- Wygodne. - Tak.
Mogłabym spać tu całą noc.
Proszę, nie.
Chcę się odwdzięczyć za to, że zrobiłeś mnie modelką Bay.
Wiesz co? Możesz się odwdzięczyć,
kupując mi kartę prezentową do Popeye's.
Mają niesamowite kanapki.
Mam dla ciebie prezent.
Coś, co naprawdę ci się spodoba.
Księga Rodzaju, Wyjścia, Kapłańska, Liczb…
Co to? Legginsy?
Nie, głuptasku! Wąskie jeansy.
Wyglądałbyś w nich cudownie.
Serio?
- Dziękuję. - To ja dziękuję.
Teraz chodź tu, tatuśku.
Pokażę ci, jak jeszcze potrafię się odwdzięczyć.
Sądziłem, że się wyrwałem, ale oni znów mnie wciągnęli.
Uratowany.
Sprawdzę, co się stało,
czy nie ma pożaru.
Weź te kalesony.
Lubię się czasem wtrącić…
Przepraszam.
Wpuśćcie mnie.
Lubię wtrącić się…
w proces mojej terapii,
nazywam to „terapią bezpośrednią”.
Niektórzy mówią na to „trójkąt”.
Co?
- Co? - To moja córka!
To mój tata!
Cóż…
To ja zgaszę świeczki.
Pomieszały mi się czakry.
Źle oceniłam waszą aurę.
Mój błąd.
- Nawet to nam nie wychodzi. - To dobrze.
- Nie… - Musisz mnie szanować.
Terapia to był twój pomysł. Nie chciałam tu przychodzić.
- Hej! - Czarni nie chodzą na terapię.
Chcę tylko mieć dobrą relację z córką.
Czarni nie chodzą na terapię.
Rozumiem. Czarni nie chodzą na terapię.
Nie jesteśmy też rozrzutni.
Ale jesteście tu, więc spróbujmy.
Jak chce pani nam pomóc?
- Zna się pani na seksie. - Tak.
W porządku.
Jesteście ojcem i córką i oczywiście nie współżyjecie,
powiedzcie więc, z czym macie kłopot.
Tato, co ty robisz?
Cuchnie tu jak na koncercie Snoopa.
Nie możesz być jak normalny ojciec? Upić się i paść.
Kuruję się. To lekarstwo.
Powiedziałam tacie, by się uspokoił, skoro Sasha ma tu zamieszkać.
Dawaj to!
Nie możemy palić przy dzieciach.
Powinniście zluzować z ziołem.
Sam je nam przyniosłeś!
Nie jest moje. Wziąłem je z szafki z dowodami.
Spalimy je i nie będzie dowodu.
Sasha ma już 15 lat.
Wie, co to zioło.
Na litość boską, mamy 2019 rok.
Na litość boską, mamy 2021.
Cholerka, mocny towar.
Manny, co ty robisz?
Sprawdzam czujnik dymu.
Działa.
Skoro o tym mowa,
pół godziny temu ktoś zgłosił włamanie.
Zaraz wracam.
Sasha będzie tu za trzy godziny.
- Halo? - Sasha!
Cholerka! Trzy godziny zleciały w mgnieniu oka.
Wciąż jest 2021?
Chodź.
Moja córeczka! Super cię widzieć.
Co tu robisz? Miałaś wylądować o 21.
Przyleciałam wcześniej. Pisałam ci.
Pisałaś? Sprawdzę wiadomości.
Niech no sprawdzę.
Trzydzieści siedem wiadomości. Muszę się wytłumaczyć.
Pewnie pisałaś na stacjonarny.
Poza tym jestem dorosły. Do mnie się dzwoni.
- Ciocia Chelsea! - Hej!
O mamusiu! Jak ty szybko rośniesz.
Do ciebie też pisałam.
To byłaś ty?
Nie wiedziałam, czyj to numer.
Zablokowałam cię, bo bałam się, że to windykator.
Dziadek!
Przytuliłabym cię, ale nie chcę być zjarana.
Widzisz? Wie, co to zioło.
Pójdę na górę się zdrzemnąć.
„Pójdę się zdrzemnąć?”
Zaczekaj!
Te walizy są ciężkie i śliskie.
Wiesz co?
Sprawdź, czy ochrona nic ci nie zabrała.
Ja szybko posprzątam.
Courtney, czerwony alarm.
Co? Gdzie twoje ubrania?
Gdzieś na podłodze.
Włóż je z powrotem.
Wypadło mi spotkanie, muszę lecieć.
Muszę cię stąd wyciągnąć.
Może przez okno?
Co?
Wyjdź przez okno.
- Lubisz takie zabawy, co? - Tak.
Zwiążmy prześcieradła i pobawmy się w ucieczkę z więzienia.
Nie wiem, o czym mówisz, ale idź na spotkanie.
Zaczekam na ciebie.
- Musisz iść. - Nie, ty musisz zostać.
- Musisz iść. - Musisz zostać.
- Nie, idź. - Tato, daj mi ręcznik!
A jej jakieś ubrania.
Nie, Sash. My…
Ona dla mnie pracuje. Właśnie pracujemy.
Jak się poczułaś, widząc tatę w kompromitującej sytuacji?
Z początku źle. Ale potem pomyślałam, że dobrze znać tu kogoś
na tyle młodego, by miał TikToka.
Nie będę się powtarzał. Nie spotykamy się.
I uważaj na ten ton. Jestem twoim ojcem.
„Ojcem” czy opiekunem?
Właśnie, to dobry temat.
Ojciec nie angażuje się w twoje życie?
Właśnie. Czuję, że nie jestem dla niego dość ważna.
Co?
- Jezu! - Myślałem, że to bitwa.
Co tu robisz?
Odwiozłem Courtney.
Dobrze. Wróciła na dobranockę.
Zabawne. Czego słuchasz? Beyoncé? Jaya-Z?
Szaleństwo. ROC. Z Marcy Projects.
Nie. Słuchałam J Balvina.
Mój ulubiony artysta.
J Balvin wymiata.
Mój człowiek.
- Nie wiesz, kto to. - Nie wiem.
Może pojedziemy na weekend
do najszczęśliwszego miejsca na Ziemi?
Myszka wymiata.
- Szlag. - Disney World jest dla dzieci.
Zresztą ostatnio płakałeś na kolejce.
Nie płakałem. Dzieciak z przodu wsadził mi churro do oka.
Dalej mam w to wierzyć?
Pojedziemy, dokąd zechcesz.
Razem. Byle nie do Twin Peaks.
Pracuje tam mama Courtney.
Może pójdziemy na sushi tam gdzie zawsze?
No nie wiem.
Ostatnim razem się zatrułaś.
Wzięło cię.
Łazienka wyglądała jak obraz Pollocka.
Nie było aż tak źle.
Poza tym mnie wykurowałeś.
- Racja. - Możemy pójść jutro.
Jutro nie możemy.
Robimy imprezę dla inwestorów Bay, chcemy zebrać pieniądze.
Będą napoje, ciasta. Będzie dziadek.
Pełen czad.
Jesteś stażystką, przyjdź i nam pomóż.
Racja. Praca jest najważniejsza.
Nie powiedziałem tak.
Chodzi o to…
że zrobimy swoje,
a potem pójdziemy do restauracji.
Tylko pamiętaj, co masz robić, jak się zatrujesz.
Pamiętam. Dramatyzować, żebyśmy nie płacili.
Właśnie.
Gdybyś upadła w Dave & Buster's, jak ci radziłem,
knajpa nazywałaby się dziś Sasha's & Brian.
- Pospiesz się! - Idę!
Co ty…
Nigdy w życiu!
Co ty masz na sobie?
Co mam na sobie? Modne wąskie jeansy.
To nie są wąskie jeansy, tylko rajtuzy.
Pasują. Musiałem się przyłożyć.
Spójrz lepiej na swoją sukienkę.
Powinnaś udawać, że jesteś w ciąży.
Nie nagrywaj mnie.
Nie nagrywaj.
Wrzucę to na TikToka.
Na TikToka?
Boże. Tato, nic ci nie jest?
Nie.
Ale wiedz, że zawsze będziesz jedynaczką.
- Chodźmy już. - Dobrze.
Sash?
Pomóż mi, Sash.
Sash?
Witaj na imprezce Bay.
Wygląda bardziej na posiadówę.
Kiedy wszyscy się pojawią?
Jeszcze się nie zaczęło. To po prostu jednorazowe wydarzenie.
W porządku.
Coś mi wypadło.
Przepraszam, śnieżynko.
Owieczko?
Chciałabyś postawić mi drinka?
- Wciąż to w sobie ma. - Brian.
- Hej! - Stace.
- Cześć… Sasha! - Hej!
Dawno się nie widziałyśmy.
Czemu twój tata nosi twoje jeansy?
Te byłyby na mnie za małe.
Hej, Bri-Bri!
Hej. Co u ciebie?
Sztosowo wyglądasz w tych jeansach.
Tak. To znaczy…
Staram się.
Jest Stacy.
- Hej. - Stacy, to Courtney.
Stacy jest kamieniem węgielnym Bay.
Wszystko zorganizowała. Leci moja muzyka.
Oldskul. Moja piosenka.
Sash…
Nagraj to Na TikToka.
Nie chcę stracić obserwujących.
Twój tata jest uroczy.
Szczeniaczki są urocze.
On jest obciachowy.
Mój syn jest właścicielem tej firmy.
Ja jestem jego tatą,
więc to tak jakby dzięki mnie.
Nic?
Przeładuję i spróbuję znowu.
Wiesz…
Jestem też tatą Justina Biebera.
Boże. Wiedziałam, że jest Mulatem.
No nie?
- Ma nazwisko po mamie. - No nie.
Nie lubię się chwalić.
Co tu się, na ciasteczka Oreo, dzieje?
Zabawa w odgrywanie ról.
Zaraz będzie rozbrojenie policji.
Zamknij się, Johnny!
Przyszedłem po wizytówki,
nie spodziewałem się, że złożę wam wizytę.
W końcu to imprezka.
Myślałem, że się nie znosicie.
To prawda.
Ale to nas tylko nakręca.
Brian? Przyszedł Matt z inwestorami.
- Tak, wiem. - Co się dzieje?
Coś, czego nikt nie powinien widzieć.
- Jasne. - Zaraz przyjdę.
Miło było, Johnny. Ona jest jak czarna wdowa.
Kiedy ma już dość partnera,
zjada go.
- Co? - Spokojnie.
Kasiasty Matt. Co tam?
Dobrze cię widzieć. Mam pytanko.
Co z tą blondynką, z którą się spotykałeś?
- Wszystko spaliła. - Tak.
- Co z tą wariatką? - Z Trish?
- Tak. - Jest moją żoną.
Wiedziałem, że za sobą szalejecie.
- Bratnie dusze. - To prawda.
Nie mogę się doczekać inwestorów.
Super, są tam. Przyjechali z Korei, impreza bardzo im się podoba.
Chcą się potem spotkać, by omówić szczegóły.
Przykro mi, ale Brian jest już umówiony.
Może jutro?
Dziś się relaksujemy.
DJ już zaczął.
Będzie ogień.
- Pozdrów żonę. - Dobrze. Ale to musi być dziś.
Jutro wracają do Seulu. Potrzebujesz ich.
- No weź. - Niech będzie.
Zajmij się tym. Zdobędziemy kasę.
Zabierz Sashę do restauracji.
Spotkamy się potem. Musimy zdobyć pieniądze.
- Co się dzieje? - To te spodnie.
Chyba zablokowałem sobie arterię.
- Ma to sens. - Hej, skarbie.
Chodź.
Stace zabierze cię do restauracji.
Ugoszczę Koreańczyków, zdobędę pieniądze i przyjdę.
Nie będzie sushi?
Przyjdę później. Obiecuję.
Tak jak obiecałeś odebrać mnie z lotniska?
Nie wypominaj mi.
Południowa czy Północna Korea?
No dobra.
Przykro mi, że twój tata się nie pojawił.
Masz ochotę na lody?
To moje.
Dostałem gastro, kierowca Ubera nie chciał mnie zabrać do lodziarni.
Tak trudno zawrócić na autostradzie?
Nie wiedziałam, że wiesz, co to Uber.
Nie wie.
Wsiada ludziom do samochodów i każe wieźć się do domu.
Ciężko to pojąć.
Niby to UberPool, a nie ma nic wspólnego z basenem.
Jechałem 45 minut w kąpielówkach.
Dupa mnie swędziała.
Myślałam, że teraz będzie inaczej.
Ale było jak zwykle, nigdy nie jestem najważniejsza.
W zeszłym roku byłam na konkursie naukowym,
a on zadzwonił z klubu.
Zobaczyłaś DJ-a Khaleda.
- Jak poszło z inwestorami? - Super.
Powiedzieli, że przypominam Obamę, musiałem powiedzieć:
„Jeśli cokolwiek wskazuje na to,
że inwestycja w Bay to inwestycja w Amerykę,
Sasha, Malia, Bo, wszyscy wezmą się do pracy”.
„Tak, damy radę”.
Skoro zaczął się Obama, to ja spadam.
Dobranoc.
Do zobaczenia.
Byli zachwyceni. Podobało ci się?
Posłuchaj, Sash…
Bardzo mi przykro, że nie dałem rady,
ale poszło mi świetnie. Możemy pójść jutro.
Wszystko mi jedno. Wymyślisz inną wymówkę.
„Wymówkę?” Do kogo ty to mówisz?
Z tobą zawsze jest jakiś problem.
Zostawiłeś mnie na lotnisku, nie zabrałeś na kolację.
- Czy w ogóle chcesz mnie tu? - Co?
Może jesteśmy jak twoje spodnie, niedopasowani.
Nie podobają ci się?
Daj spokój.
- Przesadzasz. Znasz mnie. - Przesadzam.
Racja, znam cię.
Ludzie cię lubią. Myślą, że jesteś fajny.
Ale?
Nie jesteś dobrym tatą.
Daj spokój, Sash.
Chodź.
Zdejmę spodnie.
Gdybym za moich czasów odezwał się tak do rodziców,
obudziłbym się w szpitalu, zastanawiając się, gdzie moja nerka.
Ale… teraz są inne czasy.
Muszę to naprawić.
Co się dzieje? Spałam.
- Dlatego musisz naprawić zamek. - Ciesz się, że masz drzwi.
Stój tu, dobrze?
Nie ruszaj się, liczę do trzech.
Co…
Boże! To J Balvin!
- To było super! - Wiem, skarbie.
Nawet twój taniec był…
Brzmiało świetnie. Pamiętałeś, że J Balvin to mój ulubiony artysta.
Biorę kwasy omega-3.
A Manny ma J Balvina na dzwonku,
więc wzięliśmy się do roboty.
Chcę, żebyś wiedziała, że cię kocham,
staram się, żebyśmy się dogadywali.
Wybacz mi to, co mówiłam.
Nie ma sprawy. Ludzie mówią, że nie umiem tańczyć,
że źle się ubieram. Ale wiem, że wyglądam dobrze.
Ale wiedz, że od teraz…
nie ma niczego ważniejszego od ciebie.
Nawet Bay.
- A Disney World? - Nie przeginaj.
No dobra.
To był bardzo miły gest.
Ale przydałoby się więcej harmonijki.
Wiem tylko, że mam ochotę na żarcie z Chipotle.
To było rasistowskie.
Ale zawiozę pana.
Przywiozę wam tacos.
- Hej. - Co jest?
Inwestorom bardzo się podobało.
- Wiedziałem. - Byli zachwyceni.
No dobra. Czyli będzie kasa?
- Nie zainwestują. - Nie? Dlaczego?
Nie wierzą w biznesplan Bay.
I dowiedzieli się, że nie jesteś krewnym Obamy.
Chwila. Co jest, kochanie?
Co? Trish…
Cholera, rozmawialiśmy o tym!
Muszę iść.
Trzeci pożar w tym tygodniu.
Powiedz, żeby się turlała.
Jako ekspert sądzę,
że nie potrzebujecie terapii.
Potrzebna wam więź.
Musicie się poznawać, spędzać ze sobą czas, wzrastać.
W związkach zawsze jest lider i ten, kto za nim idzie.
Czasem on będzie liderem,
a czasem ty.
Liczy się tylko miłość. Chodź.
Zaczekaj na zewnątrz,
usiądź w poczekalni
i pomyśl o tym, o czym rozmawialiśmy.
Porozmawiamy z tatą o rachunku.
Miło było z tobą pracować.
Zostało jakieś siedem minut.
Nie chcę, żebyś marnował pieniądze.
Z tego, co pamiętam,
kanapa jest rozkładana, więc…
Napisy: Jakub Jadowski