Noc.
Ciemny świat, który skrywa ponad połowę zwierząt na naszej planecie.
Dotychczas kamery pozwalały tylko przelotnie spojrzeć na ich życie.
Ale dzięki technologii nowej generacji
możemy zobaczyć noc tak jasno jak dzień.
Dzięki kamerom sto razy bardziej czułym od ludzkiego oka...
możemy teraz uchwycić piękno nocy...
w kolorze.
Obce krajobrazy.
Dziwne istoty ożywające w ciemności.
Niespotykane zachowania.
Możemy teraz śledzić życie zwierząt
w ostatniej prawdziwej dziczy na Ziemi.
W nocy.
ZIEMIA W NOCNYCH BARWACH
Zima na Arktyce.
W ciągu dnia słońce ledwo wschodzi.
NARRATOR
I wkrótce zajdzie,
pogrążając ten zamarznięty świat w ciemności na ponad miesiąc.
Dla jednej mieszkanki Arktyki to czas wielkich zmian.
Ta samica niedźwiedzia polarnego ma bliźniaki.
Będzie się nimi opiekować przez dwa lata,
ucząc ich wszystkich potrzebnych do przetrwania umiejętności.
Wszędzie za nią chodzą.
To niełatwe zadanie.
Dużo się muszą nauczyć.
Na początku zimy jest tu tak mało jedzenia,
że niedźwiedzie mamy mogą stracić nawet kilogram wagi dziennie.
Jest słaba i głodna.
Sama ochrona młodych przez nadchodzące mroźne noce
będzie dla niej największym wyzwaniem.
A ta rodzina nie jest sama.
Wzdłuż linii brzegowej Arktyki zbierają się inne głodne niedźwiedzie.
Czekają, aż temperatura spadnie na tyle,
że nawet morze zamarznie.
Wtedy wyruszą na lodowe morze, żeby polować na foki,
które są głównym źródłem pożywienia dla tych wygłodniałych niedźwiedzi.
Ale zanim nadejdą wielkie mrozy,
mama i jej młode,
tak samo jak inne niedźwiedzie, muszą grać na zwłokę.
W miarę jak nadciąga zima...
noce się wydłużają.
A ten zamarznięty krajobraz ulega zmianie.
Filmując jedynie w blasku księżyca...
kamery działające przy słabym świetle rejestrują ten lodowy świat
jak nigdy przedtem.
Oferują intymny wgląd
w podgwiezdną aktywność niedźwiedzi polarnych.
Tej nocy pierwsze zadanie matki to nakarmić swoje głodne młode piersią.
Jej mleko zawiera ponad 30% tłuszczu.
Pomaga to młodym wyhodować grubą warstwę sadła, dzięki której przetrwają zimę.
Potem przychodzi pora na nocne ablucje.
Niedźwiedzie polarne czyszczą grube futro, tarzając się w śniegu.
Młode naśladują swoją mamę.
Regularne śniegowe kąpiele zapewniają ich sierści dobrą szczelność.
A tej nocy będą potrzebować maksymalnie dużo ciepła.
Zimą na Arktyce
burze mogą się rozpętać prawie bez ostrzeżenia.
Dla młodych niedźwiedziątek śnieżyce mogą być śmiertelne.
Ale nie tylko niedźwiedzie polarne
są aktywne podczas mroźnych zimowych nocy.
W śnieżnych lasach na krawędzi koła podbiegunowego,
w blasku księżyca, wyłania się równie wytrzymałe małe stworzenie.
Zając bielak.
By uniknąć drapieżników, wychodzi tylko po zmroku.
Z początkiem zimy jego sierść zmieniła się z brązowej na białą.
To idealny kamuflaż.
Ten młody samiec raczy się nocną przekąską.
Jedzenia jest w okolicy niewiele, więc musi się pożywiać, kiedy ma szansę.
Ale nie tylko on jest tu głodny.
Konkurentów trzeba wypędzić.
Rywalizacja o pokarm i partnerki bywa ostra.
Ich pościgi mogą osiągać prędkość 40 kilometrów na godzinę.
Ale kiedy jego konkurent nie odpuszcza...
zaczyna się bezpardonowa walka.
Tylko nieliczne ciosy dosięgają celu.
Liczy się przede wszystkim groźny wygląd.
Dziś udało mu się zwyciężyć.
Ten nocny mistrz zyskał najlepszą szansę na przetrwanie długich, zimowych nocy.
Natomiast na brzegu
niedźwiedzia mama i jej młode przeczekują okres
najniższych temperatur.
Podczas zimowych nocy nadciągające od oceanu wiry polarne
wieją wiatrem o temperaturze minus 50 stopni Celsjusza.
Niedźwiedziątka są wrażliwe na duże zimno.
Tylko połowa przeżywa swoją pierwszą zimę.
Ale nocne kamery pokazują, że mama ma pomysłowe rozwiązanie.
Kopie w śniegu.
Powoli drąży schronienie,
w którym jej młode przeczekają burzę.
Rodziny niedźwiedzi polarnych mogą spędzić do czterech nocy
schowane w takich jamach.
To dla matek jedyny sposób, by zachować ich cenne młode przy życiu.
Rodzina musi czekać w ukryciu...
dopóki śnieżyca się nie skończy.
Burza się uspokaja.
Po wyjściu na zewnątrz rodzina zauważa, że wiatry przyniosły wielką zmianę.
Tam, gdzie kiedyś był ocean,
teraz jest lód,
jak daleko sięgnąć wzrokiem.
Mama po raz pierwszy prowadzi młode w kierunku lodowego morza.
Tam zaczną kolejny rozdział swojego życia.
W najbliższych tygodniach
nauczy je, jak przetrwać na tym zamrożonym terenie
przez długą arktyczną zimę.
Ale nie jest jedyną niedźwiedzią mamą,
która eksploruje w ciemności tę zamrożoną okolicę.
Dalej na lodowym morzu
inna mama staje przed większym rodzicielskim wyzwaniem.
W wieku czterech lat jej młode są już prawie dorosłe.
To psotne nastolatki.
Kamery działające w słabym świetle rejestrują coś niezwykłego.
Młode biorą szybką nocną kąpiel.
Potrafią już świetnie pływać.
Ale w tym wieku najtrudniej jest nauczyć się, jak wyjść.
Pierwsze niedźwiedziątko już to umie.
Ale dla jego brata...
to większe wyzwanie.
W końcu.
Przynajmniej nikt nie patrzył.
Nawet przy tak dużych młodych mama musi być czujna.
W wieku czterech lat testują swoje granice.
A kiedy wokół są duże samce, to może być niebezpieczne.
W ciągu najbliższych nocy będzie musiała trzymać je blisko siebie.
Podczas długiej, ciemnej zimy
nocne niebo nad tym mroźnym światem
staje się tłem najbardziej magicznego pokazu świetlnego na Ziemi.
Zorzy polarnej północnej.
Energia z burzy słonecznych
wchodzi w kolizję z naszą atmosferą, tworząc wstęgi światła
o wysokości ponad stu kilometrów.
Lśnią zarówno w nocy, jak i w dzień.
Ale widzimy je tylko na ciemnym nocnym niebie.
Późną zimą
ciemność zaczyna ustępować.
Słońce na krótko wschodzi nad horyzont
po raz pierwszy od wielu tygodni.
W pierwszych godzinach po zmierzchu
mama i jej starsze młode docierają do zamrożonej zatoki lodowcowej.
Kiedy mama wyrusza, by zapolować na foki...
czterolatki mają czas na zabawę.
Ale nie na długo.
W zatoce jest też jeden niedźwiedź.
Samotne niedźwiedzie polarne bywają bardzo agresywne.
Ale młode są ciekawskie.
Zbliżanie się do obcego jest ryzykowne.
Walka może doprowadzić do poważnych obrażeń.
Ale zachowanie, które wyglądało na agresywne...
nagle zaczyna przypominać zabawę.
Jak się okazuje, obcą jest młoda samica.
A to wszystko jest romantyczną walką na niby.
Niedźwiedzią przepychanką.
Takie czułe zachowania społeczne były wcześniej rzadko widziane.
Jej młode szybko rosną,
więc praca mamy jest już prawie skończona.
Poświęciła ostatnie cztery lata życia na opiekę nad nimi.
Wkrótce jej niesforne dzieci ją opuszczą.
A w następnym roku te młode niedźwiedzie
będą same mierzyć się z długimi, ciemnymi nocami zimowymi.
ZIEMIA W NOCY SFILMOWANA W CIEMNOŚCI
- Gotowy? - Tak.
Kręcenie niedźwiedzi nocą przetestowało ekipę do granic możliwości.
Kiedy pierwszej nocy rozpętała się burza polarna,
poczuli, jakie staną przed nimi wyzwania w nadchodzących ciemnych tygodniach.
Jest teraz około minus 30 stopni.
Chyba zbliżamy się do granicy...
KAMERZYSTA
...wytrzymałości kamer i sprzętu.
Czeka nas długa droga do domu, w tym.
Cały czas goniła ich burza,
musieli więc polegać na GPS-ie, żeby znaleźć drogę do schronienia.
Kolejnej nocy poszukiwanie niedźwiedzi
znów uniemożliwiły arktyczne warunki.
Gotowy!
Utknęliśmy w lodzie. Wszystko to jest wodą powierzchniową.
Jeśli słodka woda spłynie z lądu na lodowe morze,
lód może się roztopić i zmienić w breję.
Ekipa została uwięziona.
Z każdym ruchem zapadali się głębiej, bliżej oceanu pod spodem.
To zdecydowanie moje najtrudniejsze zdjęcia.
Zła pogoda i żadnych niedźwiedzi polarnych.
Sytuacja miała jeszcze się pogorszyć.
W ciągu nocy lodowe morze, na którym polują niedźwiedzie,
nagle się oderwało i zniknęło.
Odpłynęło daleko od brzegu, zabierając ze sobą niedźwiedzie.
Nawet w środku mroźnej zimy
lodowe morze się kurczy.
Zmiana klimatu sprawia, że przyszłość niedźwiedzi jest niepewna.
Po trzech tygodniach kręcenia
ekipie potrzebny był łut szczęścia.
Maleńki promyk nadziei pojawił się w najmniej spodziewanym miejscu.
Szukaliśmy dziś niedźwiedzi, ale one chyba też nas szukały.
Ruszyły prosto w kierunku naszej toalety.
O rany. Widać ślady zębów i pazurów tam, gdzie był niedźwiedź.
W toalecie mogła nas spotkać niemiła niespodzianka.
Kolejnej nocy złapali sprawcę na gorącym uczynku.
Na szczęście toaleta nie była wtedy zajęta.
Z niedźwiedziami w pobliżu sytuacja ekipy w końcu się poprawiła.
Wkrótce ich ogromny wysiłek został wynagrodzony.
Po 20 dniach w końcu mamy niedźwiedzie.
I to więcej niż jednego.
ASYSTENT PRODUCENTA
To mama z dwójką młodych.
Wreszcie.
O Boże. Wyglądają pięknie.
Po wielu arktycznych przygodach
ekipa mogła w końcu nagrać wyjątkowy materiał
pokazujący niedźwiedzie polarne w nocy.
I po raz pierwszy odsłonić sekrety arktycznej nocy.
Napisy: Marzena Falkowska