Η νύχτα.
Ένας σκιερός κόσμος που κρύβει παραπάνω από τα μισά ζώα του πλανήτη μας.
Μέχρι τώρα οι κάμερες πρόσφεραν μόνο μια κλεφτή ματιά στις ζωές τους.
Όμως, με τεχνολογία νέας γενιάς,
μπορούμε να δούμε τη νύχτα τόσο καθαρά όσο τη μέρα.
Με κάμερες εκατό φορές πιο ευαίσθητες από το ανθρώπινο μάτι...
μπορούμε να καταγράψουμε την ομορφιά της νύχτας...
με χρώμα.
Εξωγήινα τοπία.
Παράξενα πλάσματα που ζωντανεύουν στο σκοτάδι.
Αθέατες συμπεριφορές.
Τώρα μπορούμε να ακολουθήσουμε τις ζωές των ζώων
στον τελευταίο, αληθινό αγριότοπο της Γης.
Τη νύχτα.
Πολύχρωμες νύχτες της Γης
Ηλιοβασίλεμα στην Ακτή των Σκελετών της Ναμίμπια.
ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΟΜ ΧΙΝΤΛΣΤΟΝ
Εκεί η αφρικανική έρημος συναντά τον Ατλαντικό Ωκεανό.
Δείχνει να μην έχει ζωή.
Όμως, για λίγους μήνες κάθε χρόνο,
οι παραλίες εδώ καταλαμβάνονται από επισκέπτες του ωκεανού.
Φώκιες του Ακρωτηρίου.
Κάθε άνοιξη, πάνω από μισό εκατομμύριο έρχονται στην ακτή για να γεννήσουν.
Φαίνεται ως το ιδανικό μέρος για να μεγαλώσουν τα νεογέννητα μικρά.
Με ηλικία λίγων εβδομάδων...
αυτό το μικρό εξαρτάται ακόμα εξ ολοκλήρου από τη μητέρα του.
Για τους τέσσερις πρώτους μήνες
θα τρέφεται μόνο με το γάλα της, υψηλής θερμιδικής αξίας.
Όμως, ο θηλασμός ενός πεινασμένου μικρού είναι εξαντλητική δουλειά.
Οπότε, οι μητέρες πρέπει να επιστρέφουν στον ωκεανό για να τραφούν,
συχνά για πολλές μέρες στη σειρά.
Αφήνοντας τα μικρά τους...
μόνα τους στην ακτή.
Όμως, το σούρουπο είναι επικίνδυνη ώρα.
Μια αγέλη από μελανόραχα τσακάλια.
Χωρίς τις μητέρες τους για να τα προστατεύσουν...
τα μικρά πρέπει να τα βγάλουν πέρα μόνα τους.
Η μόνη τους άμυνα είναι τα κοφτερά δόντια.
Με το φως της ημέρας, οι νεαρές φώκιες μπορούν να διώξουν τα τσακάλια.
Όμως, καθώς το φως αρχίζει να σβήνει, η κατάσταση ανατρέπεται.
Όταν σκοτεινιάσει, τα τσακάλια θα έχουν το προνόμιο του αιφνιδιασμού.
Για αυτές τις νεαρές φώκιες, η νύχτα θα είναι μεγάλη και επικίνδυνη.
Ποτέ πάλι δεν μπορούσαμε να δούμε το δράμα
που εκτυλίσσεται στην ακτογραμμή όταν σκοτεινιάζει.
Μα τώρα νέα τεχνολογία...
μας επιτρέπει να αποκαλύψουμε τα μυστήριά της
όπως ποτέ άλλοτε.
Τις πρώτες ώρες αφότου σκοτεινιάσει, η αποικία είναι θορυβώδης.
Μέσα στη βοή, ένα μοναχικό μικρό καλεί τη μητέρα του.
Όμως, οι ενήλικες τριγύρω δεν του προσφέρουν καμία παρηγοριά.
Οι φώκιες του Ακρωτηρίου νοιάζονται μόνο για τα δικά τους μικρά.
Πρέπει να φροντίσει τον εαυτό του.
Ευτυχώς, η ακτή είναι γεμάτη νεαρές φώκιες των οποίων οι μητέρες λείπουν για ψάρεμα.
Στο σεληνόφως, μαζεύονται όλες μαζί σε ένα βρεφικό δωμάτιο για φώκιες.
Έτσι είναι πιο πιθανό να παραμείνουν ασφαλή τα μικρά.
Κι έχουν δίκιο που είναι προσεκτικά τη νύχτα.
Στην ακτή, η άμμος έχει καταπιεί ένα ναυάγιο.
Τώρα είναι φωλιά για μια αγέλη τσακαλιών, από τις πιο δυνατές στην παραλία.
Πάνω από το 95% της διατροφής τους
αποτελείται από ένα πράγμα: νεαρές φώκιες.
Αυτά τα εφιαλτικά αλυχτήματα είναι σύνθημα για το ξεκίνημα του κυνηγιού.
Κινηματογραφημένη για πρώτη φορά,
οι νυχτερινές κάμερες ακολουθούν τα τσακάλια σε μια βραδινή επιδρομή.
Οι ενήλικες φώκιες είναι πολύ μεγαλόσωμες για μια επίθεση.
Οπότε, η αγέλη μπαίνει κρυφά στην καρδιά της αποικίας, αναζητώντας τα μικρά.
Για τα δικά μας μάτια...
τα μικρά είναι κρυμμένα στο σκοτάδι.
Όμως, τα τσακάλια έχουν εξαιρετική νυχτερινή όραση...
που τους επιτρέπει να κυνηγήσουν οποιαδήποτε ευκαιρία.
Ένα μικρό που κοιμάται.
Με μια ενήλικη φώκια εκεί κοντά,
αυτήν τη φορά το τσακάλι υποχωρεί.
Όμως, ένα άλλο μικρό έχει απομακρυνθεί από την ασφάλεια της ομάδας.
Και το έχουν εντοπίσει.
Η μόνη του ελπίδα είναι να φτάσει στη θάλασσα,
όπου το τσακάλι δεν θα το ακολουθήσει.
Γλίτωσε οριακά.
Μακριά από τα κύματα...
ξεπροβάλλει μια παράξενη χορωδία από την έρημο.
Έχοντας μείνει προφυλαγμένοι από τη ζέστη του ήλιου όλη την ημέρα,
τη νύχτα οι μικροί κάτοικοι της ερήμου ξεπροβάλλουν από τις φωλιές τους.
Ένα αρσενικό γκέκο Ptenopus garrulus, αναζητά τον έρωτα.
Όμως, μέσα στο σκοτάδι, δυσκολεύεται να βρει ταίρι.
Οπότε, γαβγίζει.
Αυτό το θηλυκό απολαμβάνει αυτό που ακούει.
Μα για να ακολουθήσει την καρδιά της...
πρέπει να ρισκάρει τη ζωή της.
Μια αράχνη Leucorchestris arenicola.
Μια κυνηγός γκέκο...
με θανάσιμο, δηλητηριώδες δάγκωμα.
Μέσα στο σκοτάδι, εντοπίζει τη λεία μέσω μικροσκοπικών δονήσεων στην άμμο.
Είναι πολύ γρήγορη για την αράχνη, που επιστρέφει στην υπόγεια φωλιά της.
Για το γκέκο που γαβγίζει, η εύρεση του έρωτα ενέχει κινδύνους.
Αλλά αξίζει το ρίσκο.
Τη νύχτα, η ερημική ακτογραμμή κρύβει κι άλλες εκπλήξεις.
Η άμμος δεν έχει καταπιεί μόνο πλοία...
αλλά και ολόκληρες πόλεις.
Ένας παλιός, εγκαταλελειμμένος οικισμός εργατών σε ορυχείο,
στοιχειωμένος από παράξενα πνεύματα της νύχτας.
Μια καστανή ύαινα, γνωστή στους ντόπιους ως λύκος της ακτής.
Αυτή είναι η πρώτη φορά που μπορούμε να δούμε
τις νυκτόβιες ζωές αυτών των ζώων.
Τα ερείπια ενός εγκαταλελειμμένου καζίνο προσφέρουν στέγη σε μια μικρή οικογένεια.
Μια μητέρα...
και οι δύο κόρες της, δυο έφηβες ύαινες.
Οι μικρές δεν έχουν φάει όλη μέρα.
Είναι πεινασμένες.
Κι ευέξαπτες.
Αυτός ο παράξενος νυχτερινός καβγάς είναι γνωστός ως πάλη της μουσούδας.
Με αυτόν τον τρόπο δοκιμάζουν οι ύαινες τη δύναμή τους.
Ενώ αυτές παλεύουν, η ανεύρεση τροφής εξαρτάται από τη μητέρα τους.
Οι καστανές ύαινες θεωρούνται πτωματοφάγες.
Όμως, σε αυτό το κομμάτι της ακτογραμμής, έχουν μάθει και να κυνηγούν...
νεαρές φώκιες.
Τώρα, για πρώτη φορά,
μπορούμε να αποκαλύψουμε πώς το σκοτάδι τις βοηθά να πιάσουν το θήραμά τους.
Χωρίς τις κάμερές μας...
είναι σχεδόν αδύνατον να διακρίνουμε την ύαινα.
Κρυμμένη στις σκιές...
δεν κυνηγά τις φώκιες...
αλλά περιμένει να πάνε οι φώκιες σ' εκείνη.
Δεν τις φτάνει από δω.
Όμως, οι συνθήκες θα αλλάξουν δίνοντας πλεονέκτημα στην ύαινα.
Τις μεταμεσονύκτιες ώρες,
ένα παχύ στρώμα ομίχλης φθάνει από τον ωκεανό, κρύβοντας το φεγγάρι.
Τώρα είναι πιο δύσκολο από ποτέ να διακρίνουν οι φώκιες την ύαινα.
Ξαναπαίρνει θέση ανάμεσα στα βράχια...
και περιμένει.
Επιτέλους, ο τέλειος στόχος.
Το δυνατό της σαγόνι ολοκληρώνει τη δουλειά.
Το θήραμα τραβά ανεπιθύμητη προσοχή.
Τα τσακάλια, απελπισμένα για τροφή, την περικυκλώνουν με αναλογία 20 προς 1.
Όμως, ούτε ολόκληρη η αγέλη δεν μπορεί να τα βάλει με την ισχυρή κυνηγό.
Το κυνήγι τελείωσε για απόψε.
Με την πρώτη λάμψη της αυγής...
η αγέλη των τσακαλιών επιστρέφει στη φωλιά της στο ναυάγιο.
Και η αποικία με τις φώκιες αρχίζει να ξυπνά.
Μένοντας κοντά μεταξύ τους, η πλειοψηφία επέζησε κι αυτήν τη νύχτα.
Κι ένα μικρό ακούει ένα γνώριμο κάλεσμα.
Η μαμά γύρισε.
Κι επιτέλους τρέφεται.
Σε λίγους μήνες, τα μικρά θα είναι μεγάλα και θα μπορούν να φύγουν από την ακτή...
για να ξεκινήσουν το επόμενο κεφάλαιο της ζωής τους στη θάλασσα.
Και η Ακτή των Σκελετών της Ναμίμπια θα είναι γαλήνια για άλλη μια φορά.
ΝΥΧΤΕΣ ΤΗΣ ΓΗΣ
ΓΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ
Η πιο δύσκολη δοκιμασία που αντιμετώπισε η ομάδα της εκπομπής
ήταν η κινηματογράφηση της άπιαστης καστανής ύαινας.
Αυτό σήμαινε τη γενναία επίσκεψη σε μια πόλη φάντασμα.
Είμαστε οι μόνοι άνθρωποι στην περιοχή.
ΚΑΡΙΝΑ ΤΟΜΑΣ ΒΟΗΘΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
Είναι αρκετά τρομακτικά τη νύχτα.
Το αίσθημα του φόβου κορυφώθηκε
όταν ήρθαν πρόσωπο με πρόσωπο με μια μεγάλη ύαινα.
Πολύ κοντά.
Τη νύχτα, κανείς δεν ήξερε τι να περιμένει από αυτούς τους θηρευτές,
ούτε καν η ειδικός στις ύαινες, η δρ Ίνγκριντ Βίσελ.
Τις παρακολουθώ χρόνια την ημέρα.
ΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ ΚΑΣΤΑΝΩΝ ΥΑΙΝΩΝ
Όμως, η νυχτερινή τους συμπεριφορά ίσως να αλλάζει.
Ανυπομονώ να δω το υλικό.
Ένα drone νυχτερινής όρασης επέτρεψε στο συνεργείο να εξερευνήσει τα ερείπια
και να βρει πού να στηθούν οι κάμερες.
Ανακάλυψαν μια φωλιά στο παλιό καζίνο της πόλης.
Καταπληκτικό.
Είμαι εδώ και μελετώ τις ύαινες 20 χρόνια.
Πρώτη φορά συνεργάζομαι με μια εταιρεία που κινηματογραφεί τη νύχτα.
Παρακολουθώντας στενά για αρκετές εβδομάδες,
το συνεργείο συχνά εκπλησσόταν από τη νυχτερινή συμπεριφορά των υαινών.
Κάποιες συμπεριφορές ήταν πρωτόγνωρες και για την Ίνγκριντ.
Τα αποψινά πλάνα ήταν καταπληκτικά.
Δεν το πιστεύω.
Όμως, αυτό που την ενδιέφερε περισσότερο
ήταν ότι οι γείτονες των υαινών, τα τσακάλια, πήραν κι αυτά μέρος.
Τα τσακάλια ενοχλούν την ύαινα.
Αυτό γίνεται περισσότερο τη νύχτα.
Ένα τσακάλι ήταν αρκετά γενναίο
για να τολμήσει μια επιδρομή στη φωλιά της ύαινας.
Καθόλου καλή ιδέα.
Είναι ωραίο να βλέπεις τι κάνουν τη νύχτα. Τόσο ξεχωριστό.
Σε συνεργασία με επιστήμονες και τη νέα τεχνολογία,
η ομάδα μπόρεσε να καταγράψει πρωτόγνωρες στιγμές
στις ζωές αυτών των μυστικοπαθών ζώων.
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια