Noc.
Ciemny świat, który skrywa ponad połowę zwierząt na naszej planecie.
Dotychczas kamery pozwalały tylko przelotnie spojrzeć na ich życie.
Ale dzięki technologii nowej generacji,
możemy zobaczyć noc tak jasno jak dzień.
Dzięki kamerom sto razy bardziej czułym od ludzkiego oka...
możemy teraz uchwycić piękno nocy...
w kolorze.
Obce krajobrazy.
Dziwne istoty ożywające w ciemności.
Niespotykane zachowania.
Możemy teraz śledzić życie zwierząt
w ostatniej prawdziwej dziczy na Ziemi.
W nocy.
Ziemia w nocnych barwach
Nad tropikalnymi wyspami Indonezji zapada zmierzch.
NARRATOR
A pod falami kryją się...
jedne z najmniej naruszonych podwodnych światów na Ziemi.
Rafy koralowe.
Nasze morskie skarbnice życia.
Na całym świecie pokrywają mniej niż jeden procent dna morskiego...
ale są siedliskiem ponad jednej trzeciej form życia w naszych oceanach.
Rafa jest tętniącym życiem podmorskim miastem...
pełnym rozmaitych stworzeń zajętych jedzeniem.
Papugoryby Bolbometopon muricatum, rafowe buldożery,
chrupią koral ptasimi dziobami...
a żółwie szylkretowe podjadają bardziej miękkie gąbki,
które rosną między twardymi koralami.
Pomysłowe stworzenia znajdą pokarm w najbardziej nietypowych miejscach.
Małe ryby z gatunku Labroides oferują prywatne usługi.
Wyskubują jedzenie, które utknęło w paszczach sąsiadów.
Wieczory na rafie to godziny szczytu.
Mieszkańcy wykorzystują ostatnie chwile światła.
Ale ten zatłoczony świat
wkrótce się zmieni.
Rafy koralowe mają bowiem inną stronę...
która pojawia się dopiero, kiedy zajdzie słońce.
Dzięki najnowszym technikom filmowania...
możemy zajrzeć do tej ukrytej krainy...
i obejrzeć dramaty, które rozgrywają się na rafach koralowych w nocy.
Kiedy zapada zmrok, mniejsze ryby gromadzą się dla bezpieczeństwa w ławice.
Początek nocy to na rafie najbardziej niebezpieczna pora.
Ryba z gatunku Fistularia.
Ma metr długości i jest uzbrojona w przypominający karabin pysk.
To nocny strzelec wyborowy.
Dzięki dużym, wrażliwym na światło oczom...
namierza ławicę ryb...
i strzela z zabójczą precyzją.
Fistularia łapią swoje ofiary w przypominające strzykawkę usta.
I po kolei eliminują ryby.
Kiedy połykają swoją zdobycz,
pozostaje po niej jedynie...
obłoczek łusek.
Ale Fistularia to nie jedyni łowcy, którzy czają się w ciemności.
Mieszkańcy rafy chowają się głęboko w szparach i szczelinach,
bo wyłaniają się teraz większe, bardziej zabójcze drapieżniki.
Każdy grasuje nocą po rafie na swój własny sposób.
Żarłacz gruby pożera ryby, które zostają zbyt długo nad rafą.
I nie jest sam.
Płaszczka. Koszmar każdej małej ryby.
Dla jej ofiar noc wydaje się prawie całkiem czarna.
Nie widzą, jak się zbliża.
Ale nasze kamery ujawniają,
jak grasuje po rafie.
Używa receptorów elektrycznych,
a nie wzroku, żeby wyczuć ruch chowających się w koralu ryb...
lub zakopanych w piasku krabów.
Płetwy o rozpiętości do dwóch metrów więżą je na dnie morza.
Spłukany piasek odsłania ofiary...
zanim działające jak odkurzacz usta...
je pochłoną.
Przy tak dużej liczbie drapieżników...
lepiej się nie wychylać.
Ale pomimo zagrożeń...
jedna mała, kolorowa ryba zamierza opuścić bezpieczną rafę.
Mandaryn wspaniały.
Ten samiec
szuka miłości.
Dziś w nocy zamierza uwieść do ośmiu samic w niecałą godzinę.
Ale żeby je znaleźć, musi poruszać się bardzo ostrożnie.
W ciemności dostrzega...
samicę,
która je kolację złożoną z maleńkich, przypominających krewetki widłonogów.
Ale w kwestii partnerów jest tak samo wybredna...
jak w kwestii jedzenia.
Żeby ją zdobyć, samiec rozkłada płetwy,
żeby wyglądać na możliwie największego i najbardziej zniewalającego.
Samica jest pod wrażeniem.
Ale żeby mogli się rozmnażać, muszą podjąć jeszcze odważniejszy krok...
i użyć ciemności na swoją korzyść.
W koralu kryje się ryba, która zjadłaby ich jajeczka...
dlatego nowa para unosi się ponad rafę,
żeby złożyć ikrę w oszałamiającym tańcu godowym.
Po zakończeniu nocnego spektaklu
para wraca do bezpiecznego koralu...
choć nie na długo.
Musi znaleźć jeszcze siedem samic...
więc ten Casanova odpływa w ciemność
w poszukiwaniu kolejnej partnerki do tańca.
W miarę upływu nocy
ciemność wyzwala wyjątkowo zdumiewający, ukryty cud natury.
Wydarzenie, które magicznie odmieni rafę.
Z głębin oceanu wyłania się armia maleńkich zwierząt...
które przypominają przybyszy z obcego świata.
To największa migracja na całej Ziemi,
która co noc odbywa się w naszych oceanach.
Ponad miliard ton planktonu
wypływa z głębin, żeby pożywić się w wodach powierzchniowych.
Te stworzenia, czasem nie większe niż ziarnko ryżu,
są dla oceanu niezbędne do życia.
Dzięki pomysłowym formom luminescencji i napędu...
łapią kawałki jedzenia dryfujące w ciemności.
Niektóre stworzenia żyją wyłącznie w tym ukrytym świecie.
Inne, jak te larwy ustonogi,
spędzają w tej dziwnej egzystencji tylko pierwszą część życia
i kiedy urosną, wracają na rafę.
Ten przypływ życia
wyzwala w rafie koralowej magiczną transformację.
Pozornie uśpione skały ożywają.
Rafy koralowe są złożone z ogromnych kolonii maleńkich zwierząt.
W ciągu dnia rafa absorbuje energię słoneczną.
Ale w nocy...
te zwierzęta rozkładają macki i stają się łowcami
w mikroskopijnej nocnej krainie.
Dla małych, przepływających zwierząt
ten kolorowy ogród zmienił się w zabójczą ścianę z milionem ust.
Ta nocna uczta zapewnia koralom składniki odżywcze,
które są potrzebne rafie do wzrostu.
Teraz wiemy, że kiedy rafy koralowe zmagają się z rosnącą temperaturą mórz,
to nocne żywienie jest dla ich przetrwania jeszcze ważniejsze.
Ale nie tylko małe korale polegają na nocnym przypływie planktonu.
Inne, znacznie większe stworzenia, zbierają się na ostatnią nocną ucztę.
To manty, szybujące na skrzydłach o rozpiętości do czterech metrów.
Choć zwykle żyją samotnie
w tropikalnych morzach są miejsca, gdzie planktonu jest tak dużo,
że manty gromadzą się, by się pożywić.
Co najbardziej zadziwiające, te ważące tonę giganty
są utrzymywane przy życiu przez wypływający nocą plankton.
Płetwami w kształcie rogów wlewają plankton do otwartej paszczy...
i odcedzają kawałki jedzenia.
W samym środku nocy
ujawniają swoje mistrzostwo w żywieniu się jej bogactwami.
Robiąc raz za razem beczki,
celują w największe skupiska planktonu,
który następnie pożerają.
Wiemy teraz, że manty są posiadaczkami największych mózgów ze wszystkich ryb.
Ale jak przemierzają wielkie dystanse w poszukiwaniu jedzenia
w bezkresnym, ciemnym oceanie, wciąż pozostaje tajemnicą.
To jeden z licznych sekretów, które dopiero trzeba odkryć
nocą w naszych morzach.
ZIEMIA W NOCY
SFILMOWANA W CIEMNOŚCI
Żeby uchwycić nocne dramaty raf koralowych,
ekipa Ziemi w nocy filmowała w nienaruszonych wodach tropikalnych.
Dla kamerzysty Davida Reicherta
największym wyzwaniem było kręcenie drapieżników polujących na rafie w nocy.
Rekiny i inne drapieżniki są aktywniejsze w nocy...
ale bardzo trudno bezpiecznie się do nich zbliżyć.
Kręcenie w nocy jest całkiem inne.
Nie wiemy, co wyłoni się z ciemności.
KAMERZYSTA
Dowiemy się. Zaraz wskoczymy.
David planował nurkowanie w okolicach pełni,
kiedy silne prądy znoszą jedzenie do rafy
i mogą uaktywnić drapieżniki.
Ale tworzy to duży problem.
Powierzchnia do nurków. Jak prąd?
Niedobrze. Jest za silny.
Wracamy na pokład.
Prąd na dole jest teraz wyjątkowo mocny
i utrzymanie się w miejscu jest prawie niemożliwe.
To było okropne.
Tak.
Kiedy działają prądy, możemy nagrać więcej akcji i życia.
Wciąż za silny.
Ale trudno tam wytrzymać.
To przypomina grę.
W kolejne noce pełnia maleje, a prądy łagodnieją.
Ale choć łatwiej jest wtedy nurkować, rafy są puste.
Tak.
Prąd ustąpił i myślę, że dlatego wszyscy wrócili do domu.
- Tak. - Właśnie.
Szukając właściwych warunków,
ekipa odkryła, że muszą trafić w małe okno czasu
kiedy woda zwalnia pomiędzy prądami.
Ciężko tak kręcić, bo słońce może zachodzić o 18.00,
ale kiedy przegapimy to okno, nagle jest już 4.00 rano.
Mamy więc okropny grafik,
w którym musimy czekać całą noc, żeby ponurkować 40 minut.
Poproszę herbatę.
Dzięki wytrwałości i wielu bezsennym nocom
David z ekipą w końcu zaczęli nagrywać
nowe zachowania, których szukali.
Nigdy nie widziałem, żeby Fistularia tak atakowały.
Nie zawsze tak jest, ale teraz się udało.
Każdy drapieżnik miał własny sposób tropienia ofiar.
Mureny zapuszczały się na rafę, żeby zapolować.
Murena grasowała na szczycie rafy.
Była tam mała dziura, przez którą popłynęła niżej.
Zgodnie z oczekiwaniami znalazła tam małą rybę.
Oto i ona.
A teraz bum.
Udało się! Prosto przed kamerą. To było dobre.
Na tych rafach dużo się dzieje.
Widać tam dynamiczną społeczność,
która wydaje się ożywać w nocy.
Ekipie udało się zyskać wyjątkowy, nowy wgląd
w ten magiczny, podwodny świata.
Napisy: Marzena Falkowska