Onze aarde is zo indrukwekkend...
...dat je de kleine dingen soms over het hoofd ziet.
Maar als je goed kijkt, ontdek je een onbekende wereld.
Waarin nietige helden...
...en kleine monsters...
...superkrachten nodig hebben...
...om zich staande te houden, tegen alle verwachtingen in.
Al 150 miljoen jaar lang...
VERTELD DOOR PAUL RUDD
...vaart het eiland Madagaskar zijn eigen unieke koers.
En de bewoners van deze onontgonnen wereld...
...hebben zich op vreemde en prachtige manieren ontwikkeld.
In deze waardevolle regenwouden leven buitengewone dieren...
...die je nergens anders vindt.
De kleinste...
...zijn het wonderbaarlijkst.
Een minuscule tenrek.
Ze kon tot nu toe altijd op haar moeder rekenen.
Maar met slechts vier weken en een lengte van maar vier centimeter...
...moet ze haar eigen weg gaan.
In dit mysterieuze woud...
...beschikken de dieren over geheime wapens, speciale vaardigheden...
...en slimme afweermiddelen.
Om hier te overleven...
...moet de kleine tenrek zijn eigen superkracht ontdekken.
REGENWOUD
Het is een slecht moment om weg te trekken.
De regen is laat dit jaar.
Het woud is droog.
Er is weinig eten.
En hoe langer je ernaar moet zoeken...
...hoe groter het risico dat je aangevallen wordt.
Hondskopboa's liggen op de loer.
Vleesetende fretkatten sluipen door het woud.
De kleintjes moeten problemen vermijden...
...en hun best doen om te verdwijnen.
Deze dodelijke versie van verstoppertje heeft een wapenwedloop op gang gebracht.
Met steeds sluwere vermommingen...
...tegenover steeds dodelijkere bedreigingen.
Sommige jagers hebben zo'n scherp zicht...
...dat ze zelfs de beste camouflage doorzien.
Een panterkameleon.
Met een zicht vijf keer zo scherp als het onze...
...en ogen die bijna 360 graden kunnen draaien...
...ziet hij weinig over het hoofd.
Wat een dood blad lijkt...
...is in feite een spookbidsprinkhaan.
De ogen van een kameleon zijn gericht op beweging.
Als de bidsprinkhaan niet beweegt, overleeft hij het misschien.
Maar hij moet ook eten.
De kameleon ziet zijn doel...
...en ontketent zijn dodelijke wapen.
Van 0 naar 100 kilometer per uur in een 20e van een seconde.
Weinig insecten zijn veilig voor deze onopvallende panter.
En weinig hagedissen zijn veilig voor de helmvanga.
Zeker als ze voor twee jaagt.
Een tenrek is wat te stekelig.
Maar een bladstaartgekko is een lekker hapje.
Als ze hem kan vangen.
Deze sluwe, kleine hagedis is een geboren ontsnappingskunstenaar.
Door een tak te kiezen met dezelfde kleur...
...en textuur als zijn huid...
...wordt hij onzichtbaar.
In de wouden van Madagaskar...
...gaan enkele heel raadselachtige dieren schuil.
Maar als je moeilijk te vinden bent, is het ook moeilijk...
...om elkaar te vinden.
Deze kameleon, maar een paperclip groot, is een van de kleinste ter wereld.
Een mannelijke kortstaartkameleon.
Op zoek naar een partner.
Omdat overal gevaar loert...
...pakt hij het langzaam aan.
Hij blijft na elke stap stilzitten om ongemerkt te kunnen bewegen.
Een mannetje heeft 'n superkracht nodig om de haast onzichtbare vrouwtjes te vinden.
Hij ziet dingen die anderen niet zien.
De stralende gloed van een vrouwtje.
Haar lijf reflecteert ultraviolet licht...
...alleen voor hem.
Een vrouwtje vinden is al niet niks.
Dichterbij komen...
...wordt een nog grotere uitdaging.
Omdat ze zelf geen coole camouflage heeft, verbergt de tenrek zich onder de grond.
In haar kleine hol is ze veilig tot het regenseizoen begint.
En als ze het goed inricht...
...kan er zelfs een gezin wonen.
Miljoenpoten hoeven zich niet te verstoppen.
Ze zijn zo giftig dat de meeste roofdieren ze met rust laten.
Ze kunnen vrij rondlopen.
Meestal.
Hun gif is onschadelijk voor zo'n grote maki.
Maar het is een uitstekend middeltje tegen de parasieten in hun vacht.
De maki's hebben ook een vreemde bijwerking ontdekt.
Een snelle hap...
...en er komt meer gif vrij.
En in kleine dosissen...
...blijkt het hallucinogeen.
De miljoenpoten komen er redelijk ongedeerd af.
Maar de maki's hoog in de bomen komen nog niet meteen naar beneden.
Beschut door het duister...
...komt de tenrek naar buiten om op wormen te jagen.
Ze eet er zo'n 50 per nacht.
Omdat ze zo slecht ziet, is ze op haar gevoelige neus aangewezen.
Maar de reukzin van een hondskopboa is nog geavanceerder.
Hij vindt zijn slachtoffers door de lucht te monsteren met zijn tong.
Zodra hij dichterbij is, schakelt hij zijn hittedetectiemodus in.
De temperatuurgevoelige putjes om zijn bek sporen warmbloedige wezens op.
Zelfs het dodelijkste roofdier heeft weleens pech.
Misschien heeft hij hogerop meer geluk.
Maar de tenrek kan haar geluk niet op.
Een mannetje.
Tenreks kunnen al paren als ze pas twee maanden oud zijn.
Deze muismaki heeft al jongen.
Deze petieterige primaat...
...houdt ze veilig in een piepkleine boomholte.
Ze kunnen niet zonder hun moeder.
Dus ze moet veel energie tanken.
En ze weet precies waar.
Het is een flinke klim, maar een muismaki kan acht keer zijn eigen lengte springen.
En met haar reuzenogen vindt ze haar weg in het donker.
Maar een dier dat de bodem teistert, heeft het indrukwekkendste nachtzicht.
Deinopidae zien 2000 keer zo scherp als wij mensen.
Geen enkele spin heeft zulke grote ogen.
Ze spint een net in plaats van een web.
En wacht dan.
Nu komt haar spinnengevoel eraan te pas.
Elke nacht vormt zich een speciale coating in haar ogen, zodat ze in het donker ziet.
Haar naar voren gerichte ogen zijn handig om te jagen, niet om opzij te kijken.
's Nachts komt de bladstaartgekko tevoorschijn om op insecten te jagen.
En spinnen.
De muismaki heeft haar bestemming bereikt.
Bloemwantsen.
Ze doen zich voor als bloemblaadjes om roofdieren voor de gek te houden.
Maar ze wil ze niet opeten.
Wanneer ze zich met boomsap voeden, scheiden de insecten suikerdruppels uit.
Een calorierijke snack voor een drukke moeder.
Maar niet alle nachtbrakers zijn zo zoet.
Een grotere en griezeligere nachtelijke jager.
Het vingerdier.
Deze eigenaardige maki is een evolutionaire frankenstein.
Vleermuizenoren.
Rattentanden.
En de vinger van een heks.
Door ermee te tikken, spoort ze boomholten op.
Ze jaagt niet op muismaki's.
Ze zoekt iets wat nog kleiner is.
Larven.
Haar kromme vinger is ook het perfecte ontginningsgereedschap.
Het is hier handig om een niche te hebben...
...hoe raar die ook mag zijn.
Het daglicht onthult...
...een leeg nest.
Maar de vanga geeft de hoop nog niet op.
Ze vindt haar levende kuiken in de buurt van het nest.
Bedreigde kuikens vliegen soms al uit nog voordat ze volgroeid zijn.
De moeder zal het nog enkele dagen voeden tot het volledig onafhankelijk is.
Eindelijk.
Het regenseizoen breekt aan.
Het water transformeert het regenwoud.
Het zorgt voor nieuw leven.
En nieuw voedsel.
De nieuwe groene bladeren brengen een nieuwe camouflagetrend teweeg.
Maar sommige dingen veranderen nooit.
De dieren die het tot nu toe gered hebben, staan nu voor een nog grotere uitdaging.
Met de regen barst bij groot en klein ook de voortplantingsdrang los.
Mannelijke girafkevers strijden om een vrouwtje...
...door steekspeltoernooien te houden met hun lange nek.
Dit geworstel leidt zelden tot verwondingen.
Maar het gaat er ruwer aan toe als panterkameleons op de vuist gaan.
Ze worden fel van kleur.
Dit is geen camouflage.
Het zijn oorlogskleuren.
Hun gevechten zijn cruciaal voor het veroveren van een partner.
De overwinnaar eist deze boom op.
De verliezer druipt af.
Dit is nog maar de eerste stap.
Een partner aan de haak slaan is nog moeilijker.
De kortstaartkameleon boekt vooruitgang.
Zo dichtbij...
...en toch zo veraf.
De vanga.
Hij moet nu nog voorzichtiger zijn.
Hier is niks te zien.
Gewoon twee clandestiene kameleons die elkaar undercover ontmoeten.
Vervolgens is het tijd om de volgende generatie voort te brengen.
Een vrouwelijke girafkever heeft veel over voor haar eitjes.
Het mannetje houdt de wacht, terwijl zij één eitje legt in de plooi van een blad.
Daarna maakt ze handig gebruik van haar nek.
Ze gebruikt al haar kracht...
...om het blad op te rollen tot een wieg die tien keer zo groot is als zij.
En ze verbergt het...
...waar iedereen het ziet.
De tenrek heeft nog harder gewerkt.
Amper vier maanden nadat ze zelf het nest verlaten heeft, is haar eigen hol vol.
Ze heeft drie jongen.
Al lijken ze niet zo knuffelbaar...
...de eerste twee weken van hun leven zoeken de kleintjes warmte bij elkaar.
Ze moeten ook bij elkaar blijven als ze het woud beginnen te verkennen.
Mama weet nu hoe ze haar gezin moet beschermen in deze hachelijke wereld.
Maar er is er altijd een...
...die te ver afdwaalt.
Het jong verstopt zich instinctief.
Maar de mama moet haar kleintje terughalen zonder de fretkat te alarmeren.
Met speciale stekels op haar rug stuurt ze een geheim signaal uit.
Het geluid verspreidt zich door de ondergroei.
Om haar verdwaalde jong naar de veiligheid te leiden.
De kleine tenrek blijkt dan toch een eigen superkracht te hebben.
De dieren van Madagaskar hebben zich op vreemde manieren ontwikkeld.
Om te overleven...
...in deze vreemde wereld.
Maar tegen één bedreiging staan ze machteloos.
Door ontbossing is het ooit uitgestrekte regenwoud...
...steeds kleiner en versnipperd geworden.
Er is al 80 procent weg.
Beetje bij beetje...
...kunnen we het tij keren...
...en deze onontgonnen wereld opnieuw beginnen op te bouwen.
Vertaling: Len Van Renterghem