Onze aarde is zo indrukwekkend...
...dat je de kleine dingen soms over het hoofd ziet.
Maar als je goed kijkt, ontdek je een onbekende wereld.
Waarin nietige helden...
...en kleine monsters...
...superkrachten nodig hebben...
...om zich staande te houden, tegen alle verwachtingen in.
Oost west, thuis best.
En dit is het thuis van de zwartbuikhamster.
Het Europese platteland.
Maar...
...dat platteland verandert.
VERTELD DOOR PAUL RUDD
De machines komen...
...en de dieren vertrekken.
De meeste zijn zo klein dat het niet opvalt.
De gelukkigen komen hier terecht.
In onze tuinen.
Een vertrouwde plek.
Maar in het klein...
...is het een wonderlijke wereld...
...waar de kleintjes baas zijn.
Voor deze kleine huurders biedt de tuin alles.
Knusse bedden.
Privésuites.
Zelfs een zwembad.
Het kan paradijselijk lijken.
Maar overal schuilt gevaar.
Erger nog: dit land wordt door reuzen geregeerd.
Hoe maak je nou een thuis van deze plek?
TUIN
Het is lente.
Er is weer voedsel in overvloed.
Maar voedsel brengt geheid problemen met zich mee.
Huiskatten zijn de grootste moordenaars van alle roofdieren.
Gelukkig zijn eekhoorns snelle springers én denkers.
Waar een wil is... en een paar noten... is een weg.
Maar koorddansen is andere koek.
Die komt terug.
Eekhoorns zijn volhardend.
Met vleugels is de tafel makkelijker te bereiken.
Roodborstjes nestelen in het vroege voorjaar.
Zo kan papa zo veel mogelijk voedsel verzamelen.
Terwijl mama haar broedsel verzorgt, is papa erg druk in de weer.
Hij voedt de kuikens om de vijf minuten.
Andere vogels vermijden is het lastigst.
Het roodborstje is onze agressiefste tuinvogel.
En dit is een van de dodelijkste.
De sperwer haalt 50 kilometer per uur en jaagt vooral op kleine vogels.
Een mislukte aanval voor de een is een gratis maal voor de ander.
Voor zwarte mieren is eten vinden al een enorme onderneming.
Ze doorkruisen dikke wouden...
...en uitgestrekte woestijnen.
Hun kolonie telt 5000 bewoners.
Hoe ze die allemaal te eten geven, is bijna een wonder.
Ze zijn bladluisboeren.
Ze eten ze niet op.
Ze kietelen ze...
...zodat er honingdauw vrijkomt...
...een zoete vloeistof die bladluizen afscheiden.
Maar in de kudde houdt zich een wolf schuil.
Lieveheersbeestjes eten bladluizen.
De mieren gaan in de tegenaanval met hun sterke kaken.
En een nevel van mierenzuur.
Maar tegen sommige luizendoders is zelfs een mierenleger niet opgewassen.
Ze moeten elders gaan grazen.
Hamsters zijn in het wild heel territoriaal.
Maar de verleiding van een weelderige tuin brengt ze dichter bij elkaar.
Een mannetje.
Ze wil geen gezelschap.
Ze lijken onschuldig, maar hamsters kunnen een stevig potje vechten.
Hij is groter en sterker...
...maar hij lijkt vooral op romantiek uit.
De gevoelens zijn niet wederzijds.
Een andere keer.
Naarmate de zomer vordert, wordt paren belangrijker dan eten.
Een vrouwelijke huiszebraspin.
Ze is niet groter dan een rijstkorrel...
...maar vraatzuchtig.
Dit mannetje moet uitkijken. Ze kan hem makkelijk vermoorden.
Hij moet zijn waarde bewijzen.
Door te dansen.
De shuffle.
De wave.
De side step.
Hij moet het precies goed doen.
Hij is niet de beste danser.
Maar goed genoeg om in leven te blijven.
Midzomer. Het gaat er steeds heter aan toe.
De mannetjeshamster is terug.
Zijn volharding rendeert.
Het vrouwtje heeft zich gevestigd...
...en verbouwt haar hol tot een thuis.
In deze tijd van het jaar wordt er veel gebouwd in de tuin.
Metselbijen zoeken veilige plaatsen om hun jongen op te voeden.
Een prefab slakkenhuis is handiger dan zelf een huis te moeten bouwen.
Na een grondige inspectie...
...legt ze één eitje in het huis.
Er is maar één probleem.
Spreeuwen zijn dol op slakken.
Dit zou een jammerlijk misverstand kunnen zijn.
Dat was nipt.
Als ze wil dat haar kleintje het redt, moet ze haar huis beveiligen.
Het komt pas volgend jaar uit.
Wanneer zij er niet meer is.
Dus ze gaat op zoek naar bouwmaterialen.
Ze zeult met stokken die wel 20 keer zo groot zijn als zij...
...om de kinderkamer af te dekken.
Beetje bij beetje verandert het slakkenhuis...
...in een fort.
Ze kan haar baby niet beschermen, maar helpt hem zo goed mogelijk op weg.
Als de mensen gaan slapen...
...komt een nieuwe schaar dieren tot leven in de tuin.
Sommige moeten een hachelijke reis afleggen.
Een vroedmeesterpad op een gevaarlijke missie.
Zijn partner heeft hem hun kostbare eieren toevertrouwd.
Ze heeft ze om zijn poten gewikkeld zodat ze niet vallen.
Hij moet ze te water laten zodat ze kunnen uitkomen.
Met gevaar voor eigen leven.
Hij gaat op de vage geur van de tuinvijver af.
Maar hij is er nog niet.
Egels eten padden.
Maar deze heeft trek in iets anders.
Een wonder van de nacht.
Een grote aardslak.
Op hete, vochtige avonden komen ze tevoorschijn voor 'n waar natuurspektakel.
Hij klimt omhoog, in het spoor van een andere slak.
Als ze elkaar vinden...
...dansen ze.
Dan laten ze hun grip op de tak los...
...en laten zich aan een slijmdraad zakken.
Buiten gevaar...
...paren ze.
Overal in de tuin ontstaat nieuw leven.
De vroedmeesterpad heeft de vijver gevonden.
Dezelfde waarin hij geboren is.
Omdat er amper nog natuurlijke poelen zijn...
...zijn vijvers van levensbelang voor kleine dieren.
Ook voor de hamster begint een nieuw hoofdstuk.
Ze is duidelijk in haar nopjes in de tuin.
Ze heeft zeven jongen gebaard.
De eerste twee weken blijven hun ogen dicht.
De baby's worden intussen dubbel zo groot.
Het is belangrijk dat hun moeder goed eet.
Zo veel jongen voeden eist zijn tol.
Gelukkig werpt het werk van de tuinman zijn vruchten af.
Maar elke keer dat ze zich buiten waagt, riskeert ze haar leven.
Ze gaat er zo min mogelijk opuit.
En doet waar hamsters goed in zijn.
In die wangen is plaats voor drie maaltijden.
Paste het ook maar in haar mond.
Halverwege de zomer groeit de tuin snel.
Net als de dieren die ervan eten.
De larve van de hermelijnvlinder kan door het oog van een naald kruipen.
Maar deze rups kan eten.
In slechts drie weken groeit...
...en groeit hij...
...tot hij duizend keer zo groot is.
De mens probeert de welig tierende tuin opnieuw in de hand te krijgen.
Maar de natuur vecht terug.
Een straal mierenzuur volstaat meestal.
Veel kleine wezens doen een beroep op chemische wapens.
Maar de mens heeft massavernietigingswapens.
De mieren met foerageerdienst...
...wacht een bloedbad.
Ondanks het hoge dodental laten de mieren hun gewonden niet in de steek.
Ze dragen ze helemaal terug naar de kolonie.
Het is niet makkelijk om de weg te vinden.
En nu het gras kort is, hebben ze geen dekking.
Spreeuwen houden nog meer van mieren dan van slakken.
Het mierenzuur werkt deze keer averechts.
De spreeuw moedigt het zelfs aan.
Het verzorgt zijn veren en beschermt tegen parasieten.
Maar zich open en bloot wassen is gevaarlijk.
De mieren hebben mazzel.
Ze hoeven nog maar één hindernis te overwinnen om thuis te komen.
Met een verzengende zon.
Zandverschuivingen.
En dodelijke mierenleeuwen.
Ze graven valkuilen en gooien met zand om hun slachtoffers te onderscheppen.
Deze dappere mier riskeert haar leven voor haar kameraad.
Maar die valt niet te redden.
Maar dankzij hun onbaatzuchtige aard komen de meeste mieren thuis.
De hamsterjongen zijn nu vier weken oud en onrustig.
Tijd om de tuin te verkennen.
Hun moeder heeft een geborgen plek voor hen gecreëerd.
Een groene oase...
...in een veranderlijke wereld.
Al is het niet perfect...
...het is hun thuis.
We zien de dieren waarmee we onze tuin delen al te vaak als ongedierte.
Maar bekijk ze eens van naderbij.
Je zult een samenleving van kleine wonderen zien...
...op zoek naar een thuis in onze wereld.
We vergeten weleens hoe het is om klein te zijn.
Maar als je een handje helpt...
...zijn zelfs kleintjes...
...tot grootse dingen in staat.
Vertaling: Len Van Renterghem