Onze aarde is zo indrukwekkend...
...dat je de kleine dingen soms over het hoofd ziet.
Maar als je goed kijkt, ontdek je een onbekende wereld.
Waarin nietige helden...
...en kleine monsters...
...superkrachten nodig hebben...
...om zich staande te houden, tegen alle verwachtingen in.
Het leven gaat snel.
VERTELD DOOR PAUL RUDD
Zeker als je klein bent.
Deze één maand oude aardeekhoorn mag blij zijn als hij het een jaar uitzingt.
Er valt zo veel te ontdekken.
In zo weinig tijd.
Zijn stukje bos komt binnenkort tot leven.
Met kleine wezens...
...en grote kansen.
Maar kleine levens kunnen in een oogwenk voorbij zijn.
Sta niet stil.
Blijf in beweging.
Leer snel.
En je komt het jaar misschien wel door.
BOS
Het vroege voorjaar.
En de bossen van de Appalachen komen net in bloei.
Er is hier zo veel eten...
...dat een aardeekhoorn rondkomt met 2000 vierkante meter land.
Er zijn vooral veel noten.
Ze zijn de belangrijkste drijfveer.
En in de herfst, als ze rijp zijn, vormen ze een overvloedige lekkernij.
Maar hij moet eerst nog een hoop regelen.
Er leeft hier al een ouder, sterker mannetje.
De kleine aardeekhoorn zal vroeg of laat voor zichzelf moeten opkomen.
Maar vechten is riskant.
Hij kan het zich niet veroorloven gewond te raken.
Hij moet genoegen nemen met de restjes aan de rand van het gebied...
...tot hij zich staande kan houden.
Voor de meeste dieren is de lente een feestmaal.
Kleine dieren hebben een snel metabolisme en moeten vaker eten.
De rupsen zijn uitgehongerd.
Net als de vogels.
Sapspechten boren putten om bij het stijgende sap te komen.
Kolibries ter grootte van een walnoot profiteren mee.
Ze vliegen bijna 5000 kilometer om hier te komen.
Ze zijn net op tijd voor deze jaarlijkse suikerbom.
Terwijl het bos druk in de weer is...
...ligt één bewoner nog vast te slapen.
Deze graslandhuppelmuis houdt hier al acht maanden een winterslaap.
Ze dreigt nooit meer wakker te worden.
Als ze te lang slaapt, verhongert ze.
Zoals twee derde van deze muizen.
Haar buren, daarentegen, rusten nooit.
Ze moeten honderden kleine mondjes voeden.
Zoals alle mieren zijn ze ijverig.
Maar ze zijn uniek door waar ze wonen.
Ze zijn zo klein, maar een zandkorrel groot...
...dat hun hele volk in een oude eikel past.
Veiliger kan haast niet.
Al is je woonplaats natuurlijk wel iemand anders zijn eten.
Reuzen sluipen door het bos.
Wilde kalkoenen.
Ze kunnen zich maar beter stevig vasthouden.
Dit wordt een wilde rit.
Eikels zijn in ieder geval robuust.
En ze zijn ontworpen om te rollen.
Het wordt snel zomer in het bos.
Het oogt weelderig en royaal.
Maar de kleine aardeekhoorn heeft het moeilijk.
De eikels zijn nog niet rijp.
Hij moet noodgedwongen eten zoeken in het territorium van het oudere mannetje.
Hij is nog steeds te zwak.
Hij moet groeien.
Een wanhopige aardeekhoorn is bereid bijna alles te eten.
Zelfs een slak.
Of niet.
Maar hij moet weg.
Boven hem zweeft een dodelijke dreiging.
En er komt er nog een.
Deze kleine havik kan nu amper op zijn poten staan, laat staan vliegen.
Het duurt nog even voor ze op eekhoorns jaagt.
Beneden wordt iets vreemds geboren.
Na twee jaar als larve...
...komt een Herculeskever zo groot als een golfbal tevoorschijn.
Hij heeft haast.
Om hogerop te komen en een partner te veroveren.
Maar waarom lopen...
...als je kunt vliegen?
Hij is geen lichtgewicht, dus hij moet zijn vleugelspieren goed opwarmen.
Lopen is voorlopig veiliger.
Maar de eikelboorder staat voor een nog veel grotere opgave.
Ze is honderd keer zo klein...
...maar moet duizend keer zo ver reizen.
Ze is onderweg...
...naar het bladerdak.
Allemaal om kostbare eikels te vinden.
Ze zijn nog niet rijp.
Maar ze gaat ze niet opeten.
Ze zijn voor haar jongen.
Ze kan er alleen in boren als ze groen zijn.
Veel moeite voor één eitje.
En ze moet nog een hoop eikels vullen.
Beneden komt de graslandhuppelmuis in beweging.
Ze moet snel wakker worden.
Ze is zich niet bewust van de veranderende seizoenen...
...en van het gevecht dat recht boven haar broeit.
De kever heeft de top van de stronk bereikt.
Maar hij kan niet rusten.
De concurrentie zit hem op de hielen.
Enkele van de sterkste kevers op aarde.
Ze kunnen elk 100 keer hun eigen gewicht tillen.
Ze moeten hun tegenstander van de stronk gooien.
De sumoworstelaars van de insectenwereld.
De stronk is de zijne.
Hij kan nu eindelijk paren.
De jonge havik ziet al twee keer zo goed als wij.
Met haar vier weken is ze bijna volgroeid.
Ze heeft bijna al haar veren.
Ze kan binnenkort vliegen.
De kleine eekhoorn kan zolang gerust zijn.
Maar niet te gerust.
Het duurt nog een poosje voor die eikels eindelijk rijp zijn.
Als de midzomerzon ondergaat, hangt er magie in de lucht.
Duizenden kleine vuurvliegjes dansen in de duisternis.
De kleine graslandhuppelmuis is eindelijk wakker.
Maar ook bijna uitgehongerd.
Ze moet eten vinden.
En dus de nacht trotseren.
Er zijn vreemde dingen aan de gang op de bosbodem.
Zo meteen ontvouwt zich een van de vreemdste natuurspektakels.
Na 17 jaar onder de grond als larven komen de cicaden eindelijk naar boven.
Ze hebben nu nog maar een paar dagen te leven.
De race is begonnen.
Na een eenzaam ondergronds leven...
...komen miljoenen cicaden precies op hetzelfde moment tevoorschijn.
Een van de grootste migraties op aarde.
Ze transformeren vanavond van nimfen in volwassen insecten.
Morgen zullen ze paren en vervolgens sterven.
Vele komen de nacht niet door.
Maar ze zijn met zoveel dat de meeste zich alsnog kunnen voortplanten.
En het bos wacht een feestmaal.
De graslandhuppelmuis is meer een vegetariër.
Ze is op zoek naar zaden en zwammen.
Bosratelslangen kunnen maanden zonder eten.
Iets zo groot als een muis zou er nu wel in gaan.
's Nachts eten zoeken is riskant...
...tenzij je...
...superkrachten hebt.
Ze kan de zwaartekracht tarten en twee meter hoog springen.
Door de extra lange pezen in haar poten en haar kleine gestalte...
...kan ze wegspringen van het loerende gevaar.
En hopelijk naar veiligere voederplekken.
Wanneer de herfst aanbreekt...
...krijgt het bos een betoverende, gouden kleur.
Maar er is ook een nieuwe dreiging.
De jonge havik is volwassen.
Het kale kuiken...
...is nu een moordenaar.
Haar spanwijdte is ruim één meter.
En ze kan tot 60 kilometer per uur halen.
Je kunt maar beter de lucht in de gaten houden.
Niet alleen voor haviken.
Hier heeft de aardeekhoorn op gewacht.
Rijpe eikels.
Hij heeft maar een week of twee om een voorraad aan te leggen.
Hij kan meerdere noten in zijn extra grote wangen proppen.
Dat komt van pas als je er honderden nodig hebt voor de winter.
Maar zijn voorraad lijkt niet snel genoeg te groeien.
Iemand heeft zijn voorraad geplunderd.
Het oudere mannetje.
Hoe meer hij er verzamelt...
...hoe meer zijn buurman er steelt.
En op de koop toe...
...zijn veel van de noten waardeloos.
Er zit een larve van de eikelboorder in.
Die is nu zo groot als een snoepje en kan het nest verlaten.
Maar dat is niet zo makkelijk.
Zelfs lege noten gaan niet verloren.
Een nieuw thuis voor een nieuwe generatie eikelmieren.
In haar knusse stronk...
...maakt de graslandhuppelmuis haar bed al gereed.
Ze begint na slechts een paar maanden alweer aan een lange winterslaap.
De aardeekhoorn kan niet rusten.
Zijn vooruitzichten voor de winter zijn somber.
Hij komt noten tekort.
Er is maar één oplossing.
Hij waagt zich in vijandelijk gebied.
Het oudere mannetje is een dief...
...maar wil zijn buit niet delen.
De jonge eekhoorn is op heterdaad betrapt.
Dit stuk bos is niet groot genoeg voor allebei.
Hij kan niet blijven vluchten.
Hij moet vechten.
Het oudere mannetje kiest verslagen het hazenpad.
En hij komt voorlopig niet terug.
Het leven kan soms pijnlijk kort zijn.
Maar deze eekhoorn maakt er het beste van.
Hij heeft een eigen territorium, een kar­ren­vrach­t noten...
...en hij houdt zich ondanks zijn gestalte goed staande in het grote, ruige bos.
Hij heeft alles om de winter door te komen...
...en kan eindelijk rusten...
...en dromen van een nieuwe lente.
Vertaling: Len Van Renterghem