โลกนี้ช่างน่าตื่นตาตื่นใจ
เราอาจไม่ทันสังเกตเห็น สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตได้
แต่หากลองมองให้ถี่ถ้วน
คุณจะเจอโลกที่ยังไม่เคยมีใครค้นพบ
โลกที่วีรบุรุษตัวจ้อย
กับสัตว์ประหลาดตัวน้อยๆ
จําเป็นต้องมี พลังเหนือธรรมชาติอันน่าทึ่ง
เพื่อต่อกรกับภยันตรายมากมาย
แคริบเบียน
(บรรยายโดย พอล รัดด์)
มันดูเหมือนเป็นสวรรค์
และดูจะเป็นบ้านหลังงาม ของนกฮัมมิงเบิร์ดผึ้งคิวบา
ซึ่งไม่ได้ตัวใหญ่กว่าผึ้งเท่าไหร่
มันเป็นนกที่เล็กที่สุดในโลก
มีสัตว์จิ๋วแปลกๆ หลากหลายชนิด
ที่หาทางมายังหมู่เกาะแห่งนี้ได้
หลายตัวเป็นพันธุ์เล็กที่สุดในจําพวก และไม่สามารถหาพบได้ในส่วนอื่นของโลก
บนหมู่เกาะนี้ น้ําและพื้นที่มีอยู่จํากัด
สัตว์ที่เล็กที่สุดมักจะอยู่รอด
แต่แดนสุขาวดีก็มีด้านมืด
เมื่อฤดูพายุเฮอริเคนมาถึง
สัตว์ตัวน้อยต้องเผชิญกับ พลังงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
(เกาะ)
วันที่แดดสดใส ชีวิตบนเกาะแคริบเบียน ก็เปี่ยมไปด้วยโอกาส
นกฮัมมิงเบิร์ดผึ้งตัวผู้
กําลังมองหาคู่
แล้วก็กําลังอวดขนสวย
แต่สาวนางนี้ไม่ว่าง
เธอกําลังดูแลลูกนกสองตัว
ที่เพิ่งฟักออกมาจากไข่ ที่มีขนาดเท่าเมล็ดกาแฟ
ในรังที่มีขนาดเท่าถ้วยเอสเปรสโซ
อีกสี่วัน เมื่อได้กินแมลงและน้ําหวาน พวกมันจะตัวโตขึ้นเป็นสองเท่า
การหาอาหารเหล่านี้ถือเป็นงานช้าง
นกฮัมมิงเบิร์ดเผาผลาญพลังงาน ได้รวดเร็วกว่าสัตว์ชนิดอื่น
แต่ละวันเธอจึงต้องไปหาน้ําหวาน จากดอกไม้เป็นร้อยๆ ดอก
เธอตัวเล็กมากๆ และแมลงคือคู่แข่งตัวฉกาจ
และขณะที่เธอหาอาหาร รังก็ไร้การปกป้อง
แม้แต่มดตัวเดียวก็ถือเป็นภัย
และยิ่งมากันเป็นฝูง ลูกนกก็ยิ่งจะมีอันตราย
ทันเวลาพอดี
เธอกลับมากู้สถานการณ์ไว้ได้
เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งมีชีวิต ในแคริบเบียนต่างก็มีวิวัฒนาการ
ลดขนาดลงเพื่อดํารงชีพ ด้วยอาหารที่หาได้น้อยนิด
งูเส้นด้าย
มีขนาดผอมบางเท่าเส้นสปาเกตตี
และสั้นกว่าครึ่งหนึ่ง
เขาเป็นนักล่ามด
ที่ยากจะหาเหมือน
มดโตเต็มวัยนั้นตัวใหญ่ เกินกว่าที่เขาจะเอาเข้าปากได้
แต่ตัวอ่อนมดน่ะ กลืนได้สบาย
สิ่งมหัศจรรย์ขนาดเล็กส่วนใหญ่ เป็นความพิเศษของแต่ละเกาะ
ตุ๊กแกแคระมีขนาด แค่ครึ่งนึงของไม้ขีดไฟ
มันเป็นหนึ่งในตุ๊กแก ที่เล็กที่สุดในโลก
ขนาดเหมาะที่จะล่าแมลงเล็กจิ๋ว ใต้กองใบไม้แห้ง
แต่อาจจะเล็กไปหน่อย เมื่อต้องเจอกับพายุโซนร้อน
หยดน้ําฝนตกกระแทกเหมือนระเบิด
แม่นกฮัมมิงเบิร์ดทําทุกอย่าง เท่าที่ทําได้เพื่อบดบังลูกๆ
ส่วนตัวอื่นๆ บินหาที่กําบัง
แต่พายุนั้นรุนแรงเหลือเกิน
เธอไม่มีทางเลือกนอกจากต้องทิ้งรัง
บนพื้นผิวดินป่า น้ําท่าได้กลายไปเป็นคลื่นทะเล
แต่ขนาดที่เล็ก ถือเป็นพลังวิเศษของตุ๊กแกแคระ
เขาตัวเล็กและเบามาก จนเดินบนน้ําได้เลยทีเดียว
และจะลอยตัวอยู่ จนกว่าน้ําที่ท่วมจะลดลง
ด้วยพายุโซนร้อนกว่า 15 ลูก ที่ถาโถมแคริบเบียนในแต่ละปี
สวรรค์อาจกลายเป็นนรกได้อย่างรวดเร็ว
ลูกนกฮัมมิงเบิร์ดถูกน้ําพัดไปแล้ว
เธอต้องเริ่มต้นใหม่หมด
ก่อนที่พายุลูกต่อไปจะเข้า
ผลพวงจากพายุคือ พืชพรรณถูกซัดลงไปในทะเล
และสิ่งมีชีวิตที่ติดไปกับมัน ก็ต้องลอยเคว้ง
บางครั้งเจ้านักเดินทาง ก็โชคดีที่ไปถึงชายฝั่งใหม่
เป็นสาเหตุที่สัตว์หลายชนิด ได้เพิ่มจํานวนขึ้นบนเกาะใหม่ๆ
ตัวเล็กและทรหด กิ้งก่าสกุลอาโนลิสมาถึงนี่ได้สําเร็จ
แต่มีสัตว์อื่นๆ ที่อยู่ที่นี่มานานกว่าเธอมาก
พวกสัตว์ฟันแทะและอิกัวนาดํารงชีพ ด้วยการคุ้ยของที่ถูกซัดขึ้นฝั่ง
เธอต้องขึ้นจากชายหาด
อีกไม่กี่เมตรก็จะปลอดภัยแล้ว
มีผู้บุกเบิกสองสามตัว ก็เพียงพอกับการเริ่มสร้างประชากร
พายุได้มอบของขวัญให้กับ สัตว์ทุกขนาดที่หากินตามชายหาด
ตั้งแต่สัตว์ฟันแทะ ไปจนถึงแซนด์ฮอปเปอร์
แต่ไม่ใช่ทุกตัวที่จะหาของกิน
ปูเสฉวนตัวนี้กําลังมองหาบ้านใหม่
เพราะบ้านของเธอทรุดโทรมมาก
เปลือกหอยใหม่ๆ ถูกพายุซัดขึ้นฝั่ง
แต่การจะหาเปลือกที่เหมาะสมได้ ไม่ใช่เรื่องง่าย
ตอนนี้ตัวเธอเท่าลูกกอล์ฟเท่านั้น
แต่ปูเสฉวนอาจเติบโต จนมีขนาดเท่าลูกมะพร้าวได้
จึงต้องคอยเปลี่ยนเปลือกไปเรื่อยๆ ตามขนาดร่างกาย
ด้วยความต้องการ บ้านที่ใหญ่ขึ้นไม่รู้จบ
ปูเสฉวนได้คิดหา วิธีแก้ปัญหาที่ชาญฉลาดขึ้นมา
เมื่อปูตัวไหนเจอเปลือก ที่ไม่เข้ากับตัวเอง
มันจะส่งสัญญาณ บอกปูตัวอื่นๆ ให้มาเช็กดู
และเมื่อปูเสฉวน ที่มีขนาดพอเหมาะมาถึง
พวกมันจะทําการส่งต่อบ้าน
จากใหญ่ไปเล็ก
ตัวที่ใหญ่ที่สุดจะย้ายออกก่อน
จากนั้นแต่ละตัวจะได้บ้านเปล่า ที่หลังใหญ่ขึ้นหนึ่งไซส์
เธอมาช้าไปหน่อย
แต่มันจะเหลือเปลือกอยู่หนึ่งอันเสมอ
เปลือกที่เล็กที่สุด
ไม่รู้ทําไม ปูมักจะรู้สึกได้ เมื่อมันเจอเปลือกที่ใช่
ในที่สุดเธอก็ได้ที่พักพิงที่เหมาะสม
เธอคงได้ใช้มัน
ในช่วงเวลานี้ของปี สภาพอากาศเลวร้ายไม่ได้หายไปไหน
ไกลจากชายฝั่ง แม่น้ํายังคง ไหลทะลักเพราะพายุครั้งล่าสุด
นําพาน้ําฝนลงสู่ทะเล
แต่น้ําบางส่วนก็ไหลไปทางอื่น
ปลาบู่ไทร-ไทร ว่ายทวนน้ํา เพื่อหาที่ที่เหมาะจะแพร่พันธุ์
เพื่อหลีกเลี่ยงการแก่งแย่ง ตัวผู้บางตัวจึงพยายามมากเป็นพิเศษ
เขาตัวเล็กกว่าช้อนชาเสียอีก
แต่การใช้ครีบเป็นตัวดูดสุญญากาศ และใช้ปากเป็นตัวยึด
เขาสามารถเอาชนะน้ําเชี่ยวกรากได้
แต่ทว่าสิ่งนี้...
อาจยิ่งท้าทาย
ปลาบู่สามารถปีนสวนน้ําตก ขึ้นไปได้สูง 350 เมตร
เกือบสูงเทียบเท่า ตึกเอ็มไพร์สเตตเลยทีเดียว
การเคลื่อนขึ้นไปต้องใช้เวลาเป็นวันๆ
หลายๆ ตัวพยายามจะปีน...
แต่มีไม่ถึงหนึ่งในร้อยที่รอด
ความพยายามแน่วแน่จะส่งผลอย่างงาม
ความสําเร็จ
และโอกาสในการแพร่พันธุ์
ส่งลูกหลานรุ่นใหม่กลับสู่กระแสน้ํา
ความชื้นของฤดูพายุ กระตุ้นให้ชีวิตเฟื่องฟู
ปูแสมจาเมกา มีขนาดเท่าก้อนน้ําตาลเท่านั้น
มันไม่จําเป็นจะต้องยังชีพในน้ํา
แต่แม่ปูยังคงต้องแพร่พันธุ์
มีน้ําฝนขังอยู่เป็นแอ่งๆ ในหินก้อนเล็กๆ
แต่การจะสร้างครอบครัวที่นี่ มันอันตรายเกินไป
เธอมีทางออกที่ยอดเยี่ยม
ด้วยขนชนิดพิเศษของเธอ เธอกวาดน้ํามาไว้บนเปลือกตัวเอง
ตอนนี้เธอแค่ต้องหาที่กักเก็บน้ํา
เปลือกหอยว่างเปล่า ที่มีขนาดเท่ากล่องไม้ขีด
เหมาะกับการเก็บน้ําสองสามหยด
และเป็นที่ที่ปลอดภัย สําหรับครอบครัวใหม่
ลูกปูตัวน้อย 20 ตัว
แต่ละตัวไม่ได้ใหญ่ไปกว่าเม็ดทราย
ตลอดสามเดือนข้างหน้า
เธอต้องให้อาหาร น้ํา และการคุ้มครองแก่ลูกๆ
ในบ้านเปลือกหอยจิ๋วหลังนี้
ขณะที่ฤดูพายุดําเนินไป ในอากาศก็มีความชื้นอยู่มาก
กบโกกีสามารถแพร่พันธุ์ได้ โดยไม่ต้องใช้น้ําเลยทีเดียว
ความมหัศจรรย์ของชีวิต เริ่มต้นจากเซลล์เซลล์เดียว
พ่อกบผู้ทุ่มเทคอยดูแลพวกมันอยู่
มันตัวเท่าผลสตรอว์เบอร์รีเท่านั้น
แต่มันพร้อมจะปกป้องไข่ของมัน จากภัยคุกคามทั้งหลาย
หอยทากผู้หิวโหย
ที่ตัวใหญ่กว่าพ่อกบสองเท่า
เขาเคลื่อนย้ายไข่ไม่ได้
ไม่มีทางให้หนี
เขาสู้กลับ
แต่หอยทากนั้นอึดเหลือเกิน
พ่อกบผู้กล้ายังคงต้อง อารักขาไข่ไปอีกสองอาทิตย์
ก่อนที่ลูกกบจะฟักตัวออกมา
ฮัมมิงเบิร์ดตัวเมีย กําลังมองหาคู่ผสมพันธุ์ใหม่
นกเพศผู้ที่ตัวเล็กขนาดนั้น คงจะหาไม่เจอง่ายๆ
ถ้าเขาไม่ได้อยากให้ใครสังเกตเห็น
เขาจะต้องพยายามอย่างมาก ถ้าอยากชนะใจเธอ
ลีลาของเจ้าตัวน้อย
ในที่สุดความแน่วแน่ ก็ช่วยให้สัมฤทธิ์ผล
อีกไม่นานเธอก็จะได้เป็นแม่นกอีก ตอนนี้เธอต้องทํารังใหม่
ใยแมงมุมเป็นกาว เชื่อมสิ่งต่างๆ ได้อย่างดี
เธอเริ่มด้วยการสานฐานรัง
และเพียงไม่กี่วัน
รังของเธอก็จะพร้อม อุ้มชูไข่อันเลอค่าชุดใหม่
แต่ที่ทะเล... มีบางสิ่ง ที่สําคัญกําลังคุกรุ่น
เนื่องจากอุณหภูมิ ในมหาสมุทรสูงขึ้นตลอดทั้งปี
มันยิ่งกระตุ้นให้ พายุโซนร้อนทวีความรุนแรง
กิ้งก่าแคริบเบียนอาโนล์ นั้นปรับตัวได้ดีเหลือเชื่อ
ในเรื่องความทนทาน ต่อสภาพอากาศที่รุนแรง
ฝ่าเท้าที่ใหญ่เป็นพิเศษ ช่วยพวกมันในการยึดเกาะได้
ในแรงลม 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
แต่พายุลูกนี้กําลังก่อตัว
มันคือเฮอริเคนดอเรียน
พายุที่มีขนาดเท่ารัฐแคนซัส
เมื่อภัยจากลมฟ้าอากาศ ที่รุนแรงที่สุดในโลกเข้าปะทะ
สัตว์เล็กๆ ก็ไม่มีทางต้านทานไหว
ลมได้เพิ่มความเร็ว เป็น 300 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
พายุที่ซัดเข้าโดยตรง นํามาซึ่งหายนะร้ายแรง
ทุกๆ ปี หมู่เกาะแคริบเบียน จะถูกเฮอริเคนสร้างความเสียหาย
แต่จากจํานวนหลายพันเกาะ มีไม่กี่เกาะเท่านั้นที่โดนหนักๆ
ใครจะรอดนั้น มันแล้วแต่โชคชะตา
และขนาด
สัตว์ตัวเล็กๆ มักมีโอกาส ซ่อนตัวจากพายุได้มากที่สุด
และฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว
ท่ามกลางฤดูพายุ ไมว่าจะฝนตกหรือแดดออก
ปูเสฉวนก็จะกลับไปที่ชายหาด
เดือนดับชักนํา ให้เกิดการอพยพครั้งใหญ่
ตลอดสามคืนสามวัน ปูพันๆ ตัวมารวมกัน
เป็นตัวเมียที่อุ้มไข่อยู่ทั้งนั้น
วินาทีที่พวกมันได้สัมผัสน้ํา
ตัวอ่อนจะฟักออกจากไข่
ตัวอ่อนเล็กจิ๋วหลายล้านตัว จะถูกกวาดลงทะเล
พวกมันจะล่องไป ตามกระแสน้ําพร้อมทั้งเติบโต
จนกว่าจะถึงเวลาขึ้นฝั่ง
และบุกเบิกดินแดนแห่งใหม่
มันเป็นสัตว์ที่เล็กที่สุด ที่ใช้ช่องทาง
อันมีจํากัดบนหมู่เกาะ แคริบเบียนได้มากที่สุด
ตอนนี้ลูกกบโกกี ก็ได้ก่อร่างสมบูรณ์...
และพร้อมที่จะฟักออกมา
การอุทิศตนของพ่อกบ
ทําให้พวกมันมีโอกาส ดําเนินชีวิตด้วยตัวเอง
ในโลกอันกว้างใหญ่นี้
และด้วยความเข้มแข็งของแม่นกตัวนี้ ทําให้เธอได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
สัตว์จิ๋วมหัศจรรย์รุ่นใหม่ๆ...
นั้นหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว
นอกจากบนหมู่เกาะมหาสมบัตินี้
คําบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์