Zabójstwo Rohweddera
to była zbrodnia doskonała.
Sposób, w jaki go dokonano…
A teraz,
30 lat później, sprawa wciąż pozostaje niewyjaśniona.
Trzeba uważać, żeby nie popaść w podziw.
Zamach zaplanowano z morderczą i bezwzględną precyzją.
Niektóre szczegóły nie pasują
do tej chłodnej i precyzyjnej kalkulacji.
Miejsce zbrodni, pora zamachu, drogi ucieczki...
A z drugiej strony dyletanctwo:
pozostawione łuski...
rozrzucone niedopałki...
jakiś ręcznik.
Na ręczniku znaleziono włos, którego wówczas nie zidentyfikowano.
Można z tego wywnioskować,
że mógł to być fałszywy trop.
Być może był to profesjonalnie zorganizowany zamach
przy współpracy fachowców kryminalistyki.
Jakby ktoś posprzątał miejsce zbrodni tuż po odejściu zamachowca.
Jakby przyprowadzili z sobą eksperta balistycznego i patologa,
którzy oczyścili teren.
FEDERALNY URZĄD KRYMINALNY SZEF DEPARTAMENTU BEZPIECZEŃSTWA
Na to wskazuje całkowity brak śladów.
Więc albo było to dzieło zawodowca lub zorganizowanej grupy,
albo mamy do czynienia z inscenizacją.
NIEMCY
NETFLIX — ORYGINALNY FILM DOKUMENTALNY
Trzecia Rzesza…
Nikt nie planuje budowy muru.
RFN i NRD — podzielony naród.
Jedność i prawo i wolność
Frakcja Czerwonej Armii
...ataki barbarzyńskich terrorystów.
...dla niemieckiej ojczyzny
Pozwól nam, powstających z ruin
Obalcie mur!
Nasza ojczyzna znowu zjednoczona.
Kwitnij, niemiecka ojczyzno
OFIARA
Detlev Karsten Rohwedder ma przed sobą olbrzymie zadanie
jako szef potężnego i kontrowersyjnego urzędu Treuhand.
Aby pana lepiej poznać,
prosimy o dokończenie kilku zdań.
Pierwsze zdanie:
Kto za wszelką cenę chce ratować miejsca pracy...
...musi część zlikwidować, zamiast tworzyć nowe.
W biznesie brutalność jest…
...nieunikniona.
Ale trzeba działać rozważnie, żeby zbytnio nie bolało.
Dla mnie tempo Helmuta Kohla w dążeniu do zjednoczenia Niemiec...
…jest zdumiewające, ale konieczne.
3 PAŹDZIERNIKA 1990 ROKU
„Marzenie stało się rzeczywistością”, ogłosił kanclerz zjednoczonych Niemiec.
Dziś o północy zjednoczenie stało się faktem.
W samym Berlinie świętują setki tysięcy ludzi.
6 MIESIĘCY
PRZED ZABÓJSTWEM
W dniu zjednoczenia spotkałem Rohweddera w parlamencie.
URZĄD KANCLERSKI WYDZIAŁ EKONOMII
Zagadnąłem go o perspektywy na przyszłość.
Odpowiedział: „Na pewno będzie ciężko,
ale wie pan, panie Ludwig,
odwiedzałem firmy, rozmawiałem z ludźmi
i jestem przekonany,
że mamy odpowiednie warunki, żeby wszystko się udało.
Damy radę”.
Pożegnał się i zniknął w tłumie.
To było godzinę
albo pół godziny przed północą. Dokładnie pamiętam.
Młodzi sportowcy z obu części Berlina
wywiesili pod parlamentem niemiecką flagę.
Dzwon Wolności obwieszcza nowy rozdział niemieckiej historii.
Mieszkańcy NRD nie byli jednogłośni.
Niektórzy pragnęli zjednoczenia Niemiec.
Ale inni mówili: „Nie budowaliśmy tego kraju przez 40 lat…
MINISTRA PRZEMYSŁU NRD
...żeby to wszystko zaprzepaścić i pozwolić, żeby przywłaszczyli go inni.
...dla niemieckiej ojczyzny
Niepokoiła mnie…
POLITYK
…bezkrytyczna wiara w Helmuta Kohla,
w jego wizje „kwitnących krajobrazów” i zjednoczenia Niemiec.
Pomyślałem, że powariowali.
W końcu mogli wybrać całkiem nową drogę.
W tym okresie istniała szansa na pośrednie rozwiązanie
między realnym socjalizmem i zachodnim kapitalizmem.
Ale wtedy kraj całkowicie ogarnęła euforia kapitalizmu.
Jedność i prawo i wolność Dla niemieckiej ojczyzny
Drodzy rodacy,
za kilka godzin marzenia staną się rzeczywistością.
Po ponad 40 latach bolesnego podziału Niemiec
nasza ojczyzna znów się zjednoczy.
Socjalna gospodarka rynkowa sprawi,
że za kilka lat Brandenburgia,
Meklemburgia-Pomorze Przednie,
Saksonia, Saksonia-Anhalt
i Turyngia zamienią się w kwitnące krajobrazy.
Trzeciego października
odbyła się olbrzymia demonstracja pod hasłem „Niemcy, zamknijcie się”.
To był protest przeciwko zjednoczeniu,
w którym wzięło udział 20 albo 30 tysięcy uczestników.
Przyjechała wtedy policja z Berlina Zachodniego,
która pierwszy raz pokazała we wschodnim Berlinie, co potrafi.
Zjednoczenie Niemiec było dla mnie najgorszym scenariuszem.
Zmiany mnie cieszyły, oprócz upadku Muru Berlińskiego...
KLAWISZOWIEC RAMMSTEIN
…ale w końcu też to zaakceptowałem.
Ale zjednoczenie Niemiec było dla mnie szokiem.
Nagle narzucono nam obcą formę państwa,
z którą się zupełnie nie identyfikowaliśmy.
Nie chciałem być obywatelem RFN. W żadnym wypadku!
Nie odpowiadał mi taki system społeczny,
to się nie zmieniło.
Nie podoba mi się to, jak regulowane są kwestie
własności, nieruchomości...
Narzucono nam różne przepisy,
których nikt nie chciał.
NA SPRZEDAŻ
Dom towarowy jest przepełniony.
Możemy wpuszczać tylko ograniczoną liczbę klientów.
Prosimy się nie przepychać. Front kolejki przepuszczany jest w dwóch rzędach...
Coś się dla pani zmieniło?
Tak, już nic nie jest pewne.
Praca i tak dalej...
Wszystko przyszło zbyt szybko.
Nie wiem, co pan chce usłyszeć.
Dobrze pan wie, co się tu wyrabia, prawda?
Mogę spytać, co się dla pani zmieniło?
Treuhand nadal likwiduje zakłady
i wpędza ludzi w bezrobocie.
Wszystko wyprzedają, a my mamy się cieszyć? Poważnie?
Musimy pamiętać,
że, według ekspertyzy,
NRD musiałaby najpóźniej w 1991 roku ogłosić upadłość.
MINISTER FINANSÓW
Przestał istnieć rynek zbytu dla ich samochodów.
Podobnie dla olbrzymich statków produkowanych w Stralsund.
Nie było sensu ratować przedsiębiorstw,
które nie miały zbytu dla swoich produktów.
Musiałby istnieć dla nich rynek,
jak na Zachodzie.
Kontrast między Wschodem i Zachodem
odczuwaliśmy dotkliwie przy wizytach polityków z Bonn.
SZEF TREUHAND
To przypominało najazd kosmitów.
Przybyła tutaj jakaś obca siła.
Widać było, że nie czuli się tu na miejscu.
Sami nie wiedzieli...
Na Wschodzie czuli się niepewnie.
Ale ta spokojna atmosfera...
URZĄD KANCLERSKI
...w zachodnim ministerium, szum fontann, wypolerowane na błysk korytarze...
to był inny kraj, inna planeta.
Pod siedzibą Treuhand w Berlinie już od rana
czekali robotnicy z prętami i atakowali nasze samochody.
...stoimy tutaj pod gmachem budynku…
URZĄD TREUHAND
Ludzie myślą, że jest to jakieś ponure, złowrogie i potężne zamczysko
przy placu Aleksandra.
To wielkie nieporozumienie i bardzo mnie smuci.
Muszę bardzo ciężko pracować. Prowadzę raczej pieskie życie.
Wchodzę rano do biura, kiedy jeszcze jest ciemno,
i pracuję do późnej nocy.
Kiedy wracam do hotelu, jeszcze trochę pracuję,
oglądam kilka minut telewizję i kładę się spać.
5 TYGODNI
PRZED ZABÓJSTWEM
Większość obserwatorów nie spodziewała się tak dramatycznej sytuacji.
Bezrobocie rośnie rośnie lawinowo.
700 000 miejsc pracy w służbie publicznej,
400 000 w rolnictwie,
550 000 w branży metalowej i elektrycznej.
To nie koniec.
Jeśli ta sytuacja się wkrótce nie poprawi,
nie obawia się pan, że w nowych wschodnich landach
wybuchnie kolejna rewolucja?
Jest tak... W chwili obecnej znajdujemy się na początku tunelu.
Teraz musimy tym tunelem jechać dalej
i się nie bać, bo w końcu zobaczymy światło.
WICEPREZES TREUHAND
Martwiłem się narastającą presją,
ale nie kondycją psychiczną Rohweddera.
Była stabilna, to był twardy człowiek.
Potrafił przyjmować, ale także oddawać ciosy.
Politycy lubili zasłaniać się Treuhand.
Dlatego Rohwedder był idealnym kozłem ofiarnym.
W ówczesnych doniesieniach prasowych i wiadomościach telewizyjnych
wszyscy byli w bojowych nastrojach.
NACISK NA TREUHAND ROŚNIE
MILIONOWY BIZNES GENERUJE SAME STRATY
Presja mediów była ogromna.
TREUHAND W OGNIU KRYTYKI
SPIRALA BANKRUCTWA
Agresja wisiała w powietrzu.
Musiały pojawić się konsekwencje.
Gdzie leży dla pana próg bólu,
kiedy powie pan: „Mam tego dosyć”.
Jestem odporny na ból.
Musiałoby dziać się naprawdę źle.
Nieuzasadnione żądania, których nikt tu by nie zaakceptował.
Można powiedzieć, to wszystko jest niedopuszczalne,
niezwykle chaotyczne…
niebezpieczne i dramatyczne.
Tuż przed świętami w 1990 roku Rohwedder przyszedł do mnie
do Ministerstwa Finansów.
Powiedział mi wówczas, że chce zrezygnować ze swojej funkcji.
Namawiałem go do zostania.
Także Helmut Kohl naciskał, żeby został.
Ciągle powtarzał: „Potrzebujemy pana”.
Próbowałem...
przekonać go, żeby został.
Do dzisiaj myślę o tamtej rozmowie.
To bardzo żywe wspomnienie.
Powiedziałem wówczas dzieciom Rohweddera,
że gdybym tak mocno nie naciskał na ich ojca...
może nadal by żył.
Muszę żyć z tą świadomością, ale…
myślę, że słuszne było prosić
naszego najlepszego specjalistę, aby kontynuował swoją pracę
w interesie ogromnie ważnej dla Niemiec sprawy.
Mogę tylko podkreślić,
jak ważnym jest, aby ludzie rozumieli,
że ten etap, przez który obecnie przechodzimy, kiedyś…
- Panie Rohwedder... - ...się skończy.
Jeśli osiągniemy stopę bezrobocia rzędu 40%, a może nawet 50%,
to byłby najwyższy wynik w historii Niemiec,
wyższy niż podczas Wielkiego Kryzysu i przed przejęciem władzy przez Hitlera.
Obawiam się,
że presja na pana i na Treuhand dramatycznie wzrośnie.
6 DNI
PRZED ZABÓJSTWEM
Tradycyjne poniedziałkowe protesty
znów zdominowały polityczne wydarzenia we wschodnich landach.
Dziesiątki tysięcy demonstrowały dzisiaj,
by zwrócić uwagę na sytuację ekonomiczną
w nowych krajach związkowych.
W protestach uczestniczyło 100 000 osób.
Posiłki policji z Bawarii i Hesji
zablokowały dostęp do budynków rządowych.
Uczestniczyłem w protestach od marca 1991 roku.
Brałem wolne, żeby móc być na poniedziałkowych demonstracjach.
Ludzie byli wściekli.
Czuliśmy gniew tych wszystkich,
którzy już wtedy zostali pozbawieni dochodów.
Sprzeciwiamy się polityce Treuhand,
która cynicznie kpi z naszego zaufania.
Sprzeciwiamy się polityce,
która prywatyzuje firmy i nie dba o ich pracowników.
Na coś się zanosiło.
W marcu 1991 roku na ulicach pojawił się
nowy ruch obywatelski, może nawet ruch robotniczy.
Znowu rozbrzmiały w kraju oburzone okrzyki z Lipska.
Na transparentach pojawiły się żądania dymisji Helmuta Kohla
i nowych wyborów.
Niemcy to my!
Żądamy nowych wyborów!
Poniedziałkowe protesty nasilają się.
Ruchy społeczne grożą eskalacją. Nie ma co do tego wątpliwości.
Wielu obywateli byłej NRD straciło pracę i nadzieję.
Nowe wybory!
Kanclerz Kohl uciął spekulacje na temat nowych wyborów.
Mimo mrozu ludzie ponownie wylegli dziś na ulice.
Chcą kontynuować poniedziałkowe protesty,
dopóki ich postulaty nie zostaną wysłuchane.
Sprawy zabrnęły tak daleko, że pojawił się strach.
Rząd Helmuta Kohla był ogromnie zaniepokojony.
Oczywiście Treuhand funkcjonował jako piorunochron.
Gdyby ten gniew dotarł do Bonn, mógłby być to dla nich śmiertelny cios.
Zjednoczenie Niemiec to dla nas nowe doświadczenie.
Mam nadzieję, że żaden niemiecki rząd
nie będzie musiał robić podobnego doświadczenia.
Oczywiście musimy podejmować decyzje
i popełniamy błędy, także ja.
Każdego dnia protestują dziesiątki tysięcy bezrobotnych
na ulicach byłej NRD. Ta liczba nadal rośnie.
Czy musimy liczyć się z jeszcze większymi problemami?
NOC ZABÓJSTWA
Kimkolwiek byli zabójcy,
myślę, że istniały szersze powiązania.
Jako kryminolog i osoba obdarzona świadomością polityczną
zadaję sobie pytanie, komu to było na rękę?
W grę wchodzą różne scenariusze,
także natury politycznej.
Przykładowo hipoteza trzeciego pokolenia RAF-u,
która nie do końca mnie przekonuje.
To może być prawda, ale nie musi.
Być może zrobili to całkiem inni sprawcy,
ale osobiście wykluczam RAF.
FEDERALNA POLICJA KRYMINALNA
Nigdy nie wątpiłem w winę RAF-u.
Było dla mnie jasne,
że ponoszą polityczną i faktyczną odpowiedzialność za to morderstwo.
Nigdy w to nie wątpiłem.
FEDERALNA SŁUŻBA WYWIADOWCZA STARSZY SPECJALISTA
Moja opinia na temat tego zamachu nigdy się nie zmieniła.
Jestem przekonany,
że zrobili to funkcjonariusze Stasi
i że był to akt zemsty.
To zabójstwo mogło być wyreżyserowane przez Stasi,
aby zbuntować klasę robotniczą NRD przeciwko Zachodowi.
Wreszcie możliwy jest trzeci scenariusz, w którym dopuszczam,
że to zabójstwo zostało zlecone przez zachodnich mocodawców.
Akta nie znikają przecież bez powodu. I to wielokrotnie.
Interesy państwa, tajne informacje, ochrona informatorów
to często przywoływane argumenty,
żeby zapobiec wycieku informacji w publicznych mediach.
To oczywiście wzbudza podejrzenia.
Samo to jest podejrzane.
Jestem zdania,
że policja kryminalna i prokuratura generalna...
REPORTER KRYMINALNY
…są bliżej wyjaśnienia okoliczności zamachu na Rohweddera
niż nam się wydaje.
Zadawałem wtedy wiele pytań.
Dostałem same wymijające odpowiedzi:
„Prowadzimy śledztwo we wszystkich kierunkach”.
Gdy ktoś tak twierdzi, ma coś do ukrycia.
Zna odpowiedź, ale nie chce jej ujawnić,
ponieważ może wyjść na jaw coś,
co by wstrząsnęło całym krajem.
W sprawie pojawił się nowy trop.
Na miejscu przestępstwa znaleziono włosy.
Dzięki użyciu nowoczesnych technologii ustalono,
że należą one do domniemanego terrorysty Wolfganga Gramsa.
Bezpośrednio po zabójstwie Rohweddera,
nie mieliśmy możliwości analizy tych włosów.
Wówczas badanie DNA było wyłącznie możliwe…
FEDERALNA POLICJA KRYMINALNA SZEF DS. KOMUNIKACJI
...jeśli włos miał cebulkę, z której można było pobrać komórki.
Technologia identyfikacji DNA włosów, które wypadły w naturalny sposób,
pojawiła się dużo później.
Po przebadaniu tych włosów
mogliśmy ustalić, że należały do Gramsa.
To rzeczywiście mogły być włosy Gramsa,
ale czy znalazły tam przez niego zgubione,
czy trafiły w to miejsce w inny sposób?
Na te pytania nie ma odpowiedzi.
URZĄD OCHRONY KONSTYTUCJI RZECZOZNAWCA
Jeśli przyjąć znalezione DNA Gramsa
za dowód w tej sprawie,
należy uznać za fakt,
że Grams był zamieszany w morderstwo Rohweddera.
W jaki sposób i kiedy pozostawił ten ślad,
tego do tej pory nie ustalono.
Ale wówczas był on wiodącą postacią w szeregach RAF-u.
Od 1990 do 1992 roku byłem szefem wydziału w departamencie bezpieczeństwa,
odpowiadałem za teren byłej NRD.
Wiosną 1991 roku miałem możliwość
aresztowania Gramsa i jego wspólniczki.
Wtedy Federalny Urząd Kryminalny,
nasz wydział do zwalczania terroryzmu,
otrzymał informację z Turyngii,
że te dwie osoby przebywają na ich terenie.
Wysłałem jednego z moich pracowników do Turyngii, żeby zbadał tę sprawę
i ewentualnie zarządził aresztowanie.
Jednak pod jakimś pretekstem odesłano go z powrotem.
Zadzwoniłem do Wydziału Federalnego,
gdzie powiedziano mi,
że sami zajmą się tą sprawą.
Mieliśmy się nie wtrącać.
Dobry wieczór państwu.
Podczas strzelaniny z członkami dowództwa RAF-u
w mieście Bad Kleinen w Meklemburgii Pomorzu Przednim
został zabity domniemany terrorysta Wolfgang Grams.
Otrzymaliśmy informację
z biura ochrony konstytucji Nadrenii-Palatynatu,
według której udało im się
dokonać infiltracji na szczeblu dowództwa RAF-u.
FEDERALNY URZĄD KRYMINALNY
Natychmiast powołałem specjalną grupę zadaniową
i nakazałem naszej jednostce
zabezpieczenie terenu wokół dworca Bad Kleinen.
Bad Kleinen to był olbrzymi sukces
dla służb wywiadu.
Po raz pierwszy od 20 lat udało im się
wprowadzić swojego informatora
do organizacji terrorystycznej.
Siedzieliśmy w moim biurze przy telefonie.
Obecny był przy tym mój zastępca
i prokurator z prokuratury federalnej.
Telefon był w trybie głośnomówiącym, wszyscy słyszeli rozmowę:
„Akcja została zakończona.
Są ranni.
Podmiot operacji przechwytywania...
otworzył ogień”.
Także funkcjonariusz jednostki ochrony granic GSG 9
doznał śmiertelnych obrażeń.
W kolejnym meldunku powiedziano nam,
że zginął nasz kolega, a Grams został odtransportowany.
Potem powiadomiono, że zmarł.
Około godziny 20.00 miałem świadomość, że operacja nie poszła zgodnie z planem.
Misja zakończyła się niepowodzeniem.
Okoliczności śmierci Gramsa,
domniemanego terrorysty z grupy RAF,
pozostają niewyjaśnione.
Po wydarzeniach w Bad Kleinen miałem takie wrażenie,
że okoliczności tej całej sprawy są mocno podejrzane.
Podejrzewałem, że znali lokalizację Gramsa
i że śmierć jednej lub dwóch osób
były częścią planu.
Okoliczności interwencji na dworcu w Bad Kleinen
są coraz bardziej niejasne.
Na miejscu operacji nie zabezpieczono jeszcze wszystkich śladów.
Nadal nie wiadomo, ile oddano tutaj strzałów.
Wybuchł skandal.
W następną niedzielę ukazał się magazyn Der Spiegel,
donosząc o „śmiertelnym strzale”.
Wtedy stało się dla mnie jasne,
że ze strony mediów to będzie katastrofa.
Rozniosą nas.
W niedzielę odwiedziłem ministra spraw wewnętrznych,
który zrezygnował ze stanowiska.
W tym momencie sam zacząłem mieć wątpliwości
co do okoliczności tej sprawy.
Sam w to zwątpiłem.
Minister Seiters przyjął na siebie odpowiedzialność
i zrezygnował ze stanowiska.
Prokurator generalny von Stahl zostanie odwołany.
Po serii błędów w sprawie Gramsa…
Nie przypominam sobie podobnej sytuacji,
kiedy ośmiu czy dziesięciu polityków i wysoko postawionych urzędników
zostało odesłanych na emeryturę...
w wyniku policyjnej operacji.
To była druzgocąca porażka
całego aparatu bezpieczeństwa.
ŚLEDZTWO
Dziesięć dni po operacji w Bad Kleinen
nie wyjaśniono, kto i z jakiej broni
zastrzelił domniemanego terrorystę RAF-u Wolfganga Gramsa.
Podczas autopsji zwłok domniemanego terrorysty Wolfganga Gramsa
popełniono, według magazynu Der Spiegel, szereg błędów,
które utrudniają wyjaśnienie okoliczności śmierci.
Zwłoki zostały dokładnie umyte,
przez co usunięto ewentualne ślady krwi.
Organa ścigania w Schwerinie nadal nie posiadają dowodów
niezbędnych do ustalenia przyczyny śmierci.
To było czyste prawo Murphy'ego, co się działo podczas tego śledztwa.
Podam jeden przykład...
Część materiału dowodowego przesłano policji w Zurychu,
żeby pokazać, że jest to obiektywne śledztwo.
A więc Szwajcarzy dostali kurtkę Gramsa ze śladami prochu.
Jednak kurtka Gramsa zaginęła w instytucie w Zurychu
i nigdy jej nie odnaleziono.
Więc dla kogoś,
kto jest sceptyczny wobec policji i wymiaru sprawiedliwości,
musiało się wydawać, że ktoś próbuje tutaj coś zatuszować.
Że to była ewidentna manipulacja.
Samobójstwo, jako ostateczne rozwiązanie sytuacji bez wyjścia,
było znanym fenomenem w zaangażowanych politycznie środowiskach.
Dlaczego nie mielibyśmy założyć, że Grams zastrzelił się sam?
Uważam, że celowo sfabrykowano fałszywy trop,
ponieważ służby bezpieczeństwa do dziś nie są w stanie
odpowiedzieć na ważne pytania
ani wyjaśnić tych morderstw.
Także nie wydają się zbytnio zainteresowani ich wyjaśnieniem.
Więc kiedy patrzę na sprawę Rohweddera, nasuwa mi się podejrzenie...
że zabójstwa Gramsa...
było właśnie takim zabiegiem, aby zatuszować całą sprawę.
Przerażające w tej sytuacji było to,
że błędne informacje, jak również niedostatek informacji
wywołały wrażenie...
wśród szerokiej części społeczeństwa,
że w naszym państwie dzieje się coś złego.
Jestem całkowicie przekonany, że Urząd Ochrony Konstytucji
zataił przed nami pewne informacje.
Martwi mnie,
że nasze organy bezpieczeństwa
nabrały samowolnych przyzwyczajeń,
które mogą zagrażać
demokracji naszego kraju.
KARETKA
Gdy zastrzelono Rohweddera, znalazłem się w kropce.
Myślałem o tym,
żeby wskoczyć w samolot, opuścić Niemcy, zanim wybuchnie wojna domowa.
Zanim zaczną do siebie nawzajem strzelać.
Nie było jasne, czy to dopiero początek.
Nikt nie wiedział, co będzie dalej.
7 DNI
PRZED ZABÓJSTWEM
Szanowni zebrani,
w mediach pojawiły się sprzeczne informacje
na temat naszego dzisiejszego protestu.
Także my długo wahaliśmy się,
czy ten poniedziałkowy protest powinien się odbyć.
Politycy bardzo silnie naciskali na organizatorów tej demonstracji.
Wysłano do nich urzędowe pismo.
Nie wiem, czy był to minister spraw wewnętrznych, czy sam kanclerz Kohl.
CZEMU PRÓBUJECIE WROGOŚCIĄ I ZAWIŚCIĄ POGŁĘBIĆ PODZIAŁ NIEMIEC?
TO CYNICZNA GRA LUDZKIMI SERCAMI
Potem zarządzono minutę ciszy.
Rodzinie ofiary wyrażamy nasze najgłębsze współczucie.
W milczeniu uczcimy pamięć Detleva Karstena Rohweddera.
Minuta ciszy!
Nowo powstały obywatelski ruch robotniczy upadł.
To był nasz ostatni protest.
Potrafię uwierzyć,
że w kręgach niemieckiej władzy działają pewne grupy interesów
na kształt państwa w państwie.
Oczywiście struktury rządowe nie działają wtedy oficjalnie,
ale poprzez pewnych ludzi, którzy mają odpowiednie kwalifikacje.
To mogła być inscenizacja zachodnich mocodawców.
Zlecono zabójstwo szefa Treuhand,
żeby udowodnić, że polityka Treuhand jest słuszna,
a z drugiej strony, żeby uciszyć popleczników byłej NRD,
którzy protestowali przeciwko Treuhand.
W myśl zasady: „Wasze cele prowadzą do śmierci”.
Już za tydzień zostanie wyznaczony następca Detleva Rohweddera
na stanowisko szefa Treuhand.
Wiadomość przekazał minister finansów Theo Waigel.
Birgit Breuel z partii CDU
została mianowana nową szefową Treuhand.
Po zamachu rządy przejęła Birgit Breuel,
która całkowicie skupiła się na gospodarce rynkowej.
Wcześniej niewiele prywatyzowaliśmy.
Skupialiśmy się na restrukturyzacji,
a nie na sprzedaży firm.
Pani Breuel miała ewidentną koncepcję
prywatnej własności i prywatyzacji.
Wtedy Treuhand nabrał tempa.
Pan Rohwedder był przedsiębiorcą, który angażował się z całego serca.
Będziemy kontynuować jego dzieło.
Mamy jasne cele.
Zamierzamy przyspieszyć prywatyzację.
Pani Breuel wydała konferencję prasową,
na której przypadkowo obecny był minister Waigel.
Odwiedził Treuhand raz, chociaż był jego zwierzchnikiem.
To wiele mówi.
Tylko raz.
W tamtej sytuacji wydał mi się zimnym
i obłudnym zachodnim politykiem.
Jakby myślał: „Dzięki Bogu, zastrzelili mojego podwładnego, nie mnie”.
Tak to wyglądało,
przynajmniej dla mnie, młodego pracownika.
A pani Breuel....
business as usual.
Dobry wieczór państwu.
Podczas oficjalnej ceremonii Niemcy pożegnali się
z zamordowanym prezydentem Treuhand, Detlevem Karsterem Rohwedderem.
W nabożeństwie żałobnym w sali berlińskiej filharmonii
wzięło udział 1300 czołowych reprezentantów biznesu,
kultury, kościoła i polityki.
Jego żona nadal przebywa w szpitalu z ranami postrzałowymi.
Prezydent upamiętnił Rohweddera jako pioniera zjednoczenia Niemiec.
Reprezentował jednocześnie Wschód i Zachód.
Nie widział różnic między obywatelami podzielonego kraju,
ale jednak rozumiał nieludzkie brzemię,
jakie zostało narzucone mieszkańcom byłych wschodnich landów.
Detlev Rohwedder naprawdę wiernie służył naszemu narodowi.
Bardzo poruszające.
Politycy potrafią doceniać ludzi, tak jak podczas tej ceremonii,
z wielkim, pozytywnym gestem.
Ale codzienna polityka wygląda inaczej.
Kiedy ktoś musi odejść,
zostać zastąpiony przez kogoś innego,
polityków niewiele to obchodzi.
On poświęcił tej sprawie swoją reputację i całe swoje życie.
Ale przy tym rozumiał tajniki polityki.
Wiedział, że polityka to polowanie na ludzi.
Zapłacił za to swoim życiem.
Był dumny z tego, że mógł pomóc tej sprawie.
Nasz kraj był tak brutalnie rozdarty.
Zerwane relacje między ludźmi...
Idea zjednoczenia Niemiec
była bardzo bliska jego sercu.
ZABÓJSTWO DETLEVA KARSTENA ROHWEDDERA POZOSTAJE NIEWYJAŚNIONE
TREUHAND SPRYWATYZOWAŁ CAŁKOWITY MAJĄTEK BYŁEJ NRD
ZACHODNIONIEMIECCY I ZAGRANICZNI INWESTORZY
PRZEJĘLI 94% WSZYSTKICH PRZEDSIĘBIORSTW
Nie znam oczywiście detali ani historii, ale...
jestem pewien, że może powstać z tego coś wspaniałego.
MIESZKAŃCOM WSCHODNICH NIEMIEC POZOSTAŁO 6%
Napisy: Urszula Michałowska