Küllerinden yeniden doğuyor
Geleceğe doğru ayaklanıyor
İzin ver iyiliğine hizmet edelim
Almanya, anavatanımız
Geçmiş kaderin zaferi
Birlik olarak kazanılabilir
Yarına yetişmek için
Almanya'mız olduğu sürece
Parlayan bir güneş var
Stasi, eve git!
DAC'nin varlığının sona erdirebileceğini hiç düşünmemiştik.
Bunun olacağını düşünmedik.
Bunun mümkün olduğunu sonradan anladım.
Medya bize
Treuhand Patronu Rohwedder cinayetinin KOF'nin işi olduğunu söylüyor.
Ancak infaza, planlamaya ve ideolojik arka plana bakıldığında
bu varsayım yanlış gibi görünüyor.
Öte yandan, suikastların
Doğu Almanya Devlet Güvenlik Bakanlığı Stasi olarak bilinen
ve o sırada hâlâ faaliyette olan diğer yapıları tarafından planlanıp
gerçekleştirilebileceğine dair pek çok şüphesi var.
Rohwedder davasında sadece bir olasılık görüyorum:
Bunun eski DAC'nin memnuniyetsiz vatandaşları tarafından
yapıldığını görüyorum.
Bundan kesinlikle eminim.
Bu insanlar, keskin nişancı olmak için eğitim de dâhil olmak üzere
mükemmel askeri eğitime sahip olmalılar.
Bir intikam cinayeti gibi görünüyor.
Bu gerçekten mümkün mü yoksa pek olası değil mi?
Stasi söz konusu olunca her kötülük söz konusu olabilir.
ALMANYA
NETFLIX ORİJİNAL BELGESELİ
Alman Reich…
Kimsenin duvar inşa etmeye niyeti yok.
Batı ve Doğu Almanya, bölünmüş bir ırk.
Birlik, adalet ve özgürlük…
Kızıl Ordu Fraksiyonu.
...barbar teröristlerin çılgın saldırıları.
...anavatan
Kalıntılardan yükseldi…
Yıkın şu duvarı!
Anavatanımız yeniden birleşti.
Zenginleş Alman vatanı
İŞGAL EDEN
Bay Roehedder öldürüldü. Ne düşünüyorsunuz?
Öyle mi? Bilmiyordum.
Henüz haberleri dinlemedim.
-Bunu duymadınız mı? -Hayır.
Treuhand'ın patronuydu. Sen…
Evet...
Sanırım sebepleri vardı.
Onları suçlayamam.
Ve katkıda bulunma şansım olsaydı birkaçını daha indirirdim.
Daha önce hiç böyle batırılmamıştık!
Bana sorarsanız Batı Alman hükûmeti politika yürütmenin
böyle olmadığını uzun zaman önce anlamalıydı.
Belki bu, beş yeni federal eyaletin patlamayı bekleyen bir bomba
olduğunu anlamalarını sağlar.
Bir şeyler olacaktı. Herkes bunu görebiliyordu.
Haberlerde dedikleri gibi, bunun gerçekten KOF teröristleri tarafından
yapıldığından şüphelerim var.
Bilmiyorum, Stasi'den birileri olabilirdi.
Bunun sadece
bir deli işi ya da KOF gibi politik olarak sorumsuz insanlarının işi
olmadığından oldukça eminim.
Detlev Karsten Rohwedder'in infazının ekonomik nedenlerden dolayı
olduğunu düşünüyorum
çünkü aldığı kararlardan, sorumlu olduğu tedbirlerden dolayı.
Berlin, şehir merkezi. Bir ofis binası, Doğu Almanya'ya yatırım yapmak isteyen
Batılı zengin yatırımcılar için
önemli adresti.
Şirket satın alma konusunda görüşüyoruz.
Neler oluyor?
-Ne oluyor? Şirket alıyoruz. -Hangisi?
Söylemek zorunda değilim. Bunu söylemek istemiyorum..
Sadece ziyarete geldim.
-Ne için? -Ne olduğunu görmek için.
-Bir sebep olmasa burada olmazdın. -Neden? Eski dostları ziyaret ediyorum.
Treuhand'ı kendim tecrübe ettim ve hangi şirkete
el koymak için sıraya giren insanları izledim.
İş adamları gelip
"Hey, ne pazarlık.
Bir avroya tam donanımlı bir şirket
alabilirim." dediler.
Abartıyorum
ama genel izlenim şuydu:
"İşte işgalciler geliyor,
her tür şirketi hızlı kâr
elde etmek için satıyorlar."
Sömürecek bir şey buldukları her yerde
bir şeyler sömürenlere ne isim vereceğimi bilmiyorum.
Küçük memleketimizi çekirgeler gibi işgal ettiler
ve…
Söylemek isterim ki, sadece kaosa katkıda bulunmakla kalmayıp
aynı zamanda insanların kişisel sefaletini de arttırdılar.
Ve düşünmeden
edemiyorum...
"Bizim kardeşlerimiz olmanız gerekmiyor mu?"
Şu anda, gerçekten de şirketlerin, tüm ekonominin
sosyalizmden arta kalanları ter dökmesi gereken
bir aşamadayız. Buna katlanmak zorundayız.
Ve hasta bir insan gibi bu krize ne kadar çabuk
dalarsak diğer uçtan o kadar çabuk çıkarız.
Detlev Karsten Rohwedder, döneminin en güçlü Alman iş adamıydı.
Bazı insanların, kararlarından hoşlanmadığını düşünüyorum.
Biraz Vahşi Batı'ya benziyor
ve bazı insanlar Treuhand'la başa çıkmada çok küstah.
Batı Almanya'da bu imkânsız olurdu.
Elbette ülkemizde Treuhand kadar güçlü bir şekilde
yürütülen özelleştirme politikaları her zaman
hem onay hem de onaylanmamayla karşılanmaktadır.
1991 baharını düşündüğümüzde,
Rohwedder'dan herkes nefret etmiş gibiydi.
Ve kendimize sorduk, "Burada güvende miyiz?"
Zaten birkaç tehdit almıştık.
Grand Hotel'de kalarak,
genellikle sabahları
Treuhand binasına yürüyerek gitme fırsatı bulduk.
Caddenin hemen karşısında, sözde "Demokrasi Evi" vardı.
Ve dedi ki, "Bak, biri beni öldürmek isterse
orada oturup yakalanmadan beni mahvedebilir.
Oraya kimin girip çıkacağı konusunda hiçbir kontrolümüz yok."
Yani…
Şimdi gidebiliriz.
Telefon görüşmelerimizde Bayan Rohwedder her zaman
ardında Stasi'nin olabileceğini,
çünkü eski ağlarının kocasının DAC'yi dağıtmasından
memnun olmadığını iddia etti.
Çalışmasında, Stasi'nin kaybolan
birkaç yüz milyonu saklamış olabileceği
ipuçlarına rastlamıştı.
Ve Stasi, saklanacakları yeri bulabileceğinden endişeliydi.
Eyaleti Koruma Dairesi,
Eyalet Kriminal Polis Bürosu'na gönderdiğim
birkaç teleks burada.
Kanıtlar güçlü bir şekilde
yeni bir terörizm türünün ortaya çıktığını,
KOF'u geride bıraktığını ve çabalarını küçümsediğini gösteriyor.
KOF'a kıyasla çok daha fazla sayıda olmaları değil,
aynı zamanda bu eski Stasi üyeleri eğitim,
iletişim, finansal araçlar, lojistik, şirket içi bilgi
ve deneyim açısından da çok daha profesyonel.
Ve körü körüne itaatkârlar.
Saksonya-Anhalt Güvenlik Baş Bürosu,
Klaus-Dieter Matschke…
Evet, söylediklerimde
ciddiydim.
Sadece satılmasının,
ülkenin tamamen dağılmasının
bu adamı öldürerek durdurulabileceğine
inananlara fayda sağladı.
Benim adım Klaus-Dieter Matschke.
Eskiden Federal İstihbarat Servisi için çalıştım,
daha sonra Federal Anayasayı Koruma Dairesi için çalıştım.
Bu işte, Yeniden Birleşmeden önce
Stasi için
kimin çalıştığını araştırmak için eski DAC'ye taşındım.
Ne yaptılar?
Tüm bulgularımı doğrudan
Başbakana bildirmek benim görevimdi.
Eski Stasi generalleriyle
temas kurdum.
Birlikte içki içmek de dâhil
birlikte çok zaman geçirdik.
Bir konu hakkında daha fazla bilgiye ihtiyacım olsaydı
sadece birine sorardım ve o bana cevap verirdi.
Generallere Rohwedder davasını sordum
ve aynı sonuca vardılar:
Cinayet muhtemelen kendi kişileri tarafından işlenmiş.
Benim adım Eberhard Böttcher.
Devlet Güvenlik Bakanlığı için çalışıyordum.
Son işim XXII Şube 1'de
Bölüm 1 Başkanı olmaktı ve rütbem Yarbay'dı.
Stasi'ye katılmamın tek sebebi,
başka bir savaşı önlemeye yardımcı olmak için olan arzumdu.
İkinci Dünya Savaşı'nı ilk elden yaşadım.
Benim memleketim Plauen bombalandı ve yüzde 80'i yok edildi.
Ayakta duran çok az bina vardı.
Bir bodrumda saklanırken hayatından korkmanın ne demek olduğunu biliyorum.
Bu deneyim bende kaldı ve olduğum kişiyi şekillendirdi.
Artık savaş yok!
Dostluk, dostluk, Rus kardeşlerimizle dostluk!
DAC faşizm karşıtı bir devletti ve bu onu daha iyi Almanya yaptı.
Kaçmaya hevesli,
Ruslar tarafından yakalanmak
ve yargılanmak istemeyen her Nazi'nin Batı Bölgelerine
gittiğini hatırlamalısınız.
Bu, Batı Bölgelerinin her yerinin
Nazilerle dolmasına neden oldu.
Birkaç yıl önce
beni de öldürmek isteyenler oldu,
çünkü Yahudi'yim.
BİLİNMİYOR
Ve ülkemizin tarihinin bu korkunç dönemine,
Holokost'a, II.Dünya Savaşı'nın yıkımına,
Almanya'nın komşularına
ve SSCB'ye getirdiği korkunç adaletsizliğe
dönüp bakarsanız,
yeniden birleşmenin verdiği büyük mutluluğu hak etmiyoruz.
Hiç hak etmemekle birlikte bunu başardık.
Ekonomik açıdan bakıldığında, DAC çökmek üzereydi,
ancak toplum kavramı açısından bunu beklemiyordum.
Bizim saflarımızda da ihanet vardı.
İnsanlar duyarlı hâle geldi.
Bazıları düpedüz korkmuştu. Korkudan her şeyi...
...yaparlardı.
Sosyalizmin kendisini yeniden icat edebileceğini umuyorduk.
Bunun olmasını bekliyorduk.
Ama onun yerine ne oldu?
Gorbaçov'un emrettiği gibi tam bir çöküş.
Gorbi! Gorbi!
Sovyetler Birliği büyük bir ekonomik sıkıntı içindeydi.
1989 yazında,
Helmut Kohl benden
Sovyetler Birliği'ne ve dolayısıyla Gorbaçev'in
çözülmemiş büyük mâli zorluklar içinde olduğu için
beş milyar DM kredi vermemi istedi.
Normal şartlar altında, parayı geri alacağımdan %99 emin olursam
çözülmemiş bir kredi vermeme izin veriliyordu.
Bu durumda, parayı geri alamayacağımıza
%99 emindim,
ancak finansal düzenlemelerimizi bir kenara bıraktık.
Bu, Gorbaçov'a, Helmut Kohl ve hükûmetine güvenebileceğinin
sinyalini veren
çok önemli bir güven oluşturma jestiydi.
Sayın Genel Sekreter,
bu aygıtın sol tarafındaki düğmeye basarsanız
bugünün şeref konuğunun bir resmini göreceksiniz: kendinizi.
Ve Genel Sekreter, sizlere en önemli mesajımız,
siyasetinizin hızı ve dinamikleri için teşekkür ederiz.
Bir tutum değişikliği elde etmek istedik.
Sovyetler Birliği,
"Batı Almanya'yı düşman olarak
görmek yerine, belki yeniden birleşmiş bir Almanya ile iyi bir ilişkiye
sahip olmamız daha iyi" diye düşünmeye başlıyordu.
Moskova'daki Alman-Sovyet zirvesinde,
Şansölye Kohl ve Devlet Başkanı ve Parti Lideri Gorbaçov,
özel görüşmelerde dört saat geçirdiler.
Sovyet liderliği,
Helmut Kohl'un ekonomik destek için
cömert bir teklifle Moskova'ya gelmesinden etkilendi.
Gorbaçov ve ben, Alman ulusunun
tek bir ülkede tekrar birlikte yaşamak isteyip istemediğine
karar verme hakkına
sahip olması gerektiği konusunda hemfikiriz.
Şey gibiydi...
Bırak elini sıkayım.
Güzel bir gündü. Gurur duyabiliriz, gerçekten gurur duyabiliriz.
Bence hemen şimdi kutlamalı ve sarhoş olmalıyız.
DAC, tüm müttefiklerini
kaybettiği için
Batı Almanya karşısında yok olmak zorunda kaldı.
Gerçek bu!
Bir şeyler içer misiniz?
-Evet! -Evet!
Almanya için!
Gorbaçov'un ihaneti yüzünden
ülkemiz telef oldu.
Dünyam çöktü.
Depresyondaydım, üzgündüm.
Ve işim gitmişti. Gitmek zorundaydık.
Stasi'nin son personeli
bugün son kez işyerinden ayrıldı.
Yetkili polis memuru bana dedi ki...
İlk önce silahlarını toplayıp depoya koymalıyız.
Daha sonra merkezi bir depoda giydikleri üniformaları teslim edecekler.
Eski Stasi üyeleri olarak tanımlanmak istemedik.
Gazetelerde, televizyonda ve başka yerlerde
kötü basın, büyük bir endişeye neden oldu.
Hatta bizi
suç örgütü olarak etiketlemekten bile bahsediliyordu.
Çevre Bakanı Karl-Hermann Steinberg,
gizli bir Stasi muhbiriydi.
Sayın Bakan, suçlama hakkında yorum yapmak ister misiniz?
Bay Fischer'in suçlamalarını reddetmeliyim.
ÇEVRE BAKANI
Devlet Güvenlik Bakanlığı için
yapacağınız çalışmalarla ilgili birkaç soru sormak istiyoruz.
Bu fikri nereden buldunuz?
-Bir soru... -Hayır. Fotoğrafımı da çekme.
Bay Pirne'yi arıyoruz.
Pirne mi? O benim.
-Sen misin? -Evet.
-Şunu keser misin lütfen? -Stasi subayı mısınız?
-Hayır. Şunu keser misin lütfen? -Stasi subayı mıydınız?
Özel Görevde
memur olduğunuzu belirten belgeler var.
Öyleydim.
-Öyle mi? -Mazide kaldı tabii.
Ama Özel Görevde Subay mıydınız?
Evet, öyleydim.
-Ve açıkça kabul ediyorsunuz. -Evet.
Neden inkâr edeyim?
Bay Rohwedder, daha fazla elinizin olması için
eski SED ağlarını kaldırabildiniz mi?
Bay Lohse, Stasi üyelerinden bahsediyorsanız,
Treuhand'da hiç yok,
artık yok.
Böyle insanların çalıştığı bir organizasyonun başı olmazdım.
Pek çok insan kovuldu
ve işlerinden dolayı kabul alamadılar.
Bu adaletsizdi
ve tarihin galip gelenleri tarafından basitçe işten atıldıklarını
görmek beni çok üzdü.
Sonuçta zafer yoktu.
Kazanan varsa o bizdik, Doğu Almanlar.
Bir gecede hiç kimse oldular.
Bugün bir General, yarın sokakta yalvarıyor.
Bunun sadece Stasi değil,
tüm eski silahlı kuvvetler üzerinde
büyük bir olumsuz etkisi oldu.
Eski Stasi üyelerinin öfkelendiğini herkes anlamalı.
Sosyal itibarlarını kaybetmeleri, en hafif deyimiyle bir felakettir.
Eski yüksek rütbeli komutanlar ya işten atıldı, işsiz kaldı
ya da sosyal merdivenin dibinde, gerçek yeteneklerinin çok altında
korkunç işler buldular.
Ve bunların hepsi, bu yeni, demokratik sistem içinde
yerlerini bulmak için gönüllü olarak iktidardan ayrılan insanlar.
Tabii ki, garip durumu göz ardı etmem.
Stasi'nin 100.000 tam zamanlı çalışanı vardı.
Kin tutan biri de olabilirdi.
Birini öldürmek için intikam saldırıları mı?
Düşünülemez.
Öyle bir olasılık olmasına rağmen.
Silahlarımız vardı.
Bir yere gitmemiz ve silahlarımızı kullanmamız emredilseydi
elbette giderdim.
Ama gerçekten ateş eder miydim bilmiyorum.
Aslında, bu adamın vurulması benim için büyük bir haber değildi.
Benim için anlamsızdı.
Daha önemli işlerim vardı, mesela para kazanmak için
ayağa kalkmak gibi.
Bir güvenlik firmasının patronuyla tanıştığım için şanslıydım.
Beni hemen işe aldı.
Ama yine de
bir hastanenin başından hamallığa düşürülmek
gibi geldi.
O zamanlar, DAC'nin özel kuvvetlerinden
birçok kişiyi istihdam ettik.
Düsseldorf / Essen bölgesinde çeşitli pozisyonlarda
yaklaşık 30 kişi aldık.
Silahı nasıl kullanacaklarını bildikleri, askeri bir zihniyete sahip oldukları,
nasıl korunacaklarını, nasıl devriye gezeceklerini ve nasıl korunacaklarını
bildiklerinden onlara sahip olduğumuz için mutluyduk.
Onlar bizim tercih ettiğimiz askerlerdi. Bunda ahlaka aykırı bir şey yoktu.
Zaten tüm geçmişlerini kontrol edemedik.
Düsseldorf'ta Kaiser-Friedrich-Ring civarındaki
VIP alanında faaliyet gösteren dört özel güvenlik firması vardı.
Aralarında Rohwedder'ın evini gözetleyen
çürük elma var mıydı?
Silahlı adam, Rohwedder'ın evinin
birinci katındaki ofis penceresinin kurşun geçirmez olmadığını
başka nasıl bilebilirdi?
Bir güvenlik görevlisinin alabileceği çok şey var.
İnsanların görev dışında kimlerle konuşmaya devam ettiklerini
ve "Bu eve bak! Dolu olmalı!
Güvenlik düzenlemeleri ne?" gibi yorumların yapıldığını
göz ardı etmek istemiyorum.
Ve özel güvenlik
ve polis varlığının ayrıntıları ortaya çıkmış olabilir.
Tüm bu teoriler gerçekten o kadar da abartılı değil.
Bu güne dek kendime sordum,
eski patronumun öldürülmesinden nihai olarak kim sorumlu?
Eski dönemlerde Treuhand'da çalışırken
eski Stasi hakkında biraz fikir edindim
ancak Stasi yapılarını ve suistimali araştırmak
birincil endişemiz değildi.
Biz serveti yönetiyorduk.
Oldukça tatsız olan pek çok şey oldu
ve bazen son birkaç ayda yanlış giden her şeyden
Şerif Yardımcısı'nın suçlandığını hissediyorum.
Bu haksızlık.
Bay Rohwedder, bazı insanlarda pek popüler olmayan
bazı tuhaf kararlar vermek zorunda kaldı.
Ve eğer o mutsuz insanlar arasında, çıkarlarını
silah kullanarak koruyabileceğini düşünen bir haydut olsaydı,
ölümünün nedenlerinden biri bu olabilirdi.
CİNAYETE
DÖRT HAFTA KALA
Mart 1991'de, kontrol altına almamız gereken
gizli varlıklar olup olmadığını
analiz etmek ve belirlemek için
denetçiler istihdam etme konusunda tartışmalar yaptık.
Ben Kurt Hillmann,
Berlin doğumluyum.
Uluslararası ticaret okudum
ve DAC Dış Ticaret Bakanlığı'nda çalıştım.
IMES adlı uluslararası bir ticaret şirketine atandım.
İşleri
silah
ve mühimmat satışıydı.
Ana silah, AK-47'ydi.
Onları nereye sattık?
Afrika.
Güney Amerika.
IMES, Ticari Koordinasyon Dairesi
KoKo'nun bir parçasıydı.
Pek çok kişiden oluşan bir ağdı,
genellikle DAC için döviz kazanmak için
normal işler yapıyordu, böylece DAC Markası
ödeme olarak kabul edilmeyen satın alımlar yapılabiliyordu.
Ama aynı zamanda oldukça şüpheli uygulamaları da vardı.
Romanya'da meydana gelen depremin kurbanlarına kan bağışında
bulunulması için acil durum çağrısı gibi anlaşmalar yapıldı.
Ancak kan Münih'teki Kızıl Haç'a satıldı.
Tıbbi ekipman, sanat ticareti,
silahlar ve mühimmat…
İşin içinde bir sürü mal vardı.
Nasıl para kazandıkları ve ne kadar kazandıkları
ancak Duvar yıkıldıktan sonra belli oldu.
Sunulan silahlar, tanınmış AK-47 ve mühimmatından
çok daha fazlasını içeriyordu.
Para kazandıran
ne olursa olsun, ticari açıdan
silah ticareti.
Düğmeler veya ağır makineler,
neyle ticaret yaptığınız önemli değil.
Hiç kuşkunuz olmasın,
burası kapitalizmden en iyi şekilde yararlanan iyi organize olmuş bir bölümdü.
Bölümün başkanı Alexander Schalck-Golodkowski idi.
Yolsuzluk, dolandırıcılık, sahtekârlık varsa
bu bizim değil, başkalarının araştırması içindir.
Ancak Schalck-Golodkowski meselesine
ışık tutmak için üzerimize düşeni yapacağız.
Elimizden geleni yapıyoruz
ama bu çok zor bir konu.
Nadiren halka açık görünümlerinin resimleri.
Schalck, Doğu ile Batı arasındaki en önemli arabuluculardan biriydi.
Neden kayıp milyonları
gerçekten kovalamadılar?
Bazı insanların bunu geciktirmekle
ilgilenmesi olabilir mi?
Yetkililer, Ticari Koordinasyon Dairesi eski Dışişleri Bakanı
Alexander Schalck-Golodkowski'yi arıyor.
Bonn'daki iş uzmanı Schalck-Golodkowski, konumunu istismar etmek
ve zimmete para geçirmekle suçlanıyor.
Dr. Schalck-Golodkowski kaçıyordu.
Onu Münih'teki Federal İstihbarat Servisi Ofisine götürdüler.
Ve merak ediyorduk, "Gerçekten bu kadar kolay kaçıyor mu?"
İlk duruşma bugün, DAC'nin döviz tedarikçisi Schalck-Golodkowski
aleyhindeki davada Berlin Eyalet Mahkemesi'nde gerçekleşti.
Sanırım 18 ay ertelenmiş hapis cezası aldı
ve buna gülüyor olmalı.
Ona karşı başka bir davamız olduğunu hatırlıyorum
ancak sanıklar Doğu ile ticaret konusunda
tavsiyelerde bulunmak için
Çin'e giden Alman hükûmetinin uçağında oturduğu için
duruşmalar ertelenmek zorunda kaldı.
O andan itibaren savcıdan pek bir şey bekleyemeyeceğimizi biliyorduk.
Biri adamın üzerinde koruyucu bir el vardı.
İTİRAZLAR REDDEDİLDİ
Bugün, İçişleri Bakanı Schäuble, Stern'deki bir haberi reddetti,
SED döviz tedarikçisi ve Stasi memuru Schalck-Golodkowski'ye
DAC'nin yetki alanından kaçmaları için
yardım ettiğini iddia etti.
Batı'da onun aleyhinde bekleyen bir davası yoktu.
Ama biz ona insani düzeyde yardım edilmesi gerektiği konusunda anlaştık
ve kilise sosyal yardım kuruluşu tam da bunu yaptı.
Wolfgang Schäuble, soruşturmaların merkezinde yer alacak kişidir.
Olaylar hakkında çok şey biliyor ve çok az şey söyledi.
Bütün hükûmet düşük bir profil tuttu ve kilitli ve anahtarlı belgeler.
Schalck'ın Schäuble'ye
mektuplar gönderdiğini duyduğumuzda çok sinirlendik.
Şirketler, varlıklar vb. hakkında
ayrıntılardan bahsetmiş olmalı.
Bu mektupları hiç bulamadık.
Schäuble ilk başta hatırlayamadı. Daha sonra mektupları "özel" ilan etti
ve bunları teslim etme yükümlülüğü olmadığını iddia etti.
Her neyse, hâlâ elinde olup olmadıklarını hatırlayamıyordu.
Ve parayı bulmamız mı gerekiyordu?
Güvende mi? Nasıl? Hiçbir şeyimiz yoktu.
Özel medya ilgisinin amacı:
Muhtemelen patlayıcı belgelerle dolu beş valizin içindekiler.
Schalck onlara hayatının eseri diyor.
Yeniden birleşmiş bir Almanya'da siyasi dinamit.
Schalck-Golodkowski'nin
çok uyumlu ve esnek bir kişiliği vardı.
İşlerim hakkında hiçbir şey bilmezdi
ve onun hakkında hiçbir şey bilmiyorum.
Bay Schalck'ı destekleyen, koruyan...
ADALET BAKANI
...biri olabileceğine dair endişelerimi ele alarak, daha önce sayısız kez
söylediklerimi yalnızca tekrarlayabilirim:
tam bir saçmalık!
Batı Alman siyasetçileriyle ilgili
dosyalar imha edildi.
İsim vermeyeceğim
ama siyasi kesim kimi kastettiğimi biliyor.
Bu, bu ahlaksız, cahil, kötü figürleri
her türlü işlevde göreceğimiz anlamına gelir,
çünkü hiçbir dosya bulunmayacaktır. Hepsi gitti.
Ama bildiğim bir şey var.
1991 ilkbaharında, insanları idam ettirebilecek
Stasi yapıları kalmamıştı. Onlar sadece var olmadılar.
Bu cinayetin
o zamanlar politik olarak sömürülmesi ilginçtir.
Politik olarak farkında olarak ve kriminolojik düşünerek kendime soruyorum,
bundan kimler kazanabilirdi?
Stasi veya KOF ile
hiçbir ilgisi olmayan birini hayal edebiliyorum.
Bağımsız bir katil olabilir ancak bazı güçlü Batılı siyasi paydaşların
emirlerine göre hareket edebilir.