Od lata w Nowym Jorku cięższe jest tylko niekończące się lato.
Wszyscy sobie odpuszczają i rozpływają się jak świeczki.
POSZUKIWANY
To mi ułatwia szpiegowanie, bo ludzie próbują schłodzić się w domach.
Szkoda, że koty nie kręcą ogonami jak w kreskówkach.
Byłyby z nich dobre wiatraki.
Jest upał, pani Robinson.
Tak, panie Robinson.
Jak oni to robią, że są aż tak nudni?
Muszą trenować.
Gdybym tak mogła wrócić do klimatyzowanego domu…
ale musiałam mieć oko na nowy obiekt zainteresowania.
Rodzinę Garciów.
Decyzja o szpiegowaniu ich podczas fali upałów
wplątała nas wszystkich w osobliwą falę zbrodni.
POSZUKIWANY
Chcę po prostu być Chcesz po prostu być
Chcemy po prostu być
Będę taka, jak mi się podoba
Niezależną osobą
Nie, włosów nie obetnę
Ubiorę się jak zechcę
Najbardziej lubię, gdy mogę być sobą
Ja nie chcę Ty nie chcesz
My nie chcemy słuchać rozkazów
„SZPIEG VS SZPIEG”
HARRIET, SZPIEG
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI LOUISE FITZHUGH
Odkąd zaczęłam obserwację, sporo się o nich dowiedziałam.
Przyjechali do Stanów z Kuby
i zamieszkali nad swoim sklepem.
Mimo że ich nie rozumiałam, wydawali się całkiem zwyczajni.
Państwo Garcia krzyczeli do siebie, zamiast podejść i porozmawiać,
co robili wszyscy rodzice.
Mieli nastoletnią córkę, która myślała, że potrafi śpiewać.
Każdego wieczoru po pracy oglądali razem teleturniej.
Witam w naszym teleturnieju!
Całkiem zwyczajni, prawda?
Nieprawda.
Każdego wieczoru, gdy tylko zaczynał się program,
ich syn Carlos zapadał się pod ziemię.
Musiałam zajrzeć do sklepu w poszukiwaniu wskazówek.
ZAMKNIĘTE
Gdzie chodził Carlos?
Nie miałam pojęcia.
Witajcie! Czas na Wieżę Pieniędzy.
Czas na Wieżę Pieniędzy.
Co może robić Carlos.
Jeden: może wyciska żelastwo,
by móc podnosić skrzynki z pomarańczami.
Dwa…
Może nie cierpi śpiewu siostry i stoi przed domem pana Withersa,
aby posłuchać czegoś ładniejszego.
I trzy.
Może…
Powitajmy nowego uczestnika,
Carlosa Garcię.
Carlosie, na co wydałbyś dziesięć tysięcy dolarów?
Przeprowadziłbym się na Syberię.
Chce wygrać teleturniej, żeby wynieść się jak najdalej
od swojej fałszującej siostry.
Musiałam się dowiedzieć, gdzie znika Carlos.
Przerywamy program, aby nadać komunikat.
Sklepowy Rabuś obrabował kolejne delikatesy na Manhattanie.
Tym razem napadł na Delikatesy Joego.
Sklepowy Rabuś? Ciekawe.
To już trzeci napad w tym tygodniu.
Wcześniej obrabował Sklepik Bobby'ego i Delikatesy East Side.
Policja donosi, że złodziej w biały dzień
kradnie klucze do sklepu, by obrabować go w nocy.
To niski, dorosły mężczyzna, który może być niebezpieczny.
POSZUKIWANY
Kiedy robi się ciekawie, zapalają się latarnie
i muszę wracać do domu.
Carlos?
Co tu się dzieje?
Szpiegował cię?
Tak, szpiegował mnie.
Przecież ty pierwsza zaczęłaś go szpiegować.
To nie to samo. Ja jestem pisarką.
A pisarka musi wiedzieć i widzieć wszystko.
Weźcie piłki, zagramy w dwa ognie!
Starajcie się celować. Start!
I co teraz zrobisz?
Najpierw muszę się dowiedzieć, co Carlos o mnie napisał.
Co? Pisał o tobie?
Odpadasz, Pinky!
Nie tylko szpieguje, ale robi na twój temat notatki?
Czyli robi to samo, co Harriet.
Musimy to przeanalizować.
Trzeba dać się zbić.
Mój brzuch! Zbili mnie.
Oberwałam!
Powiedzcie mojemu bratu… że jest głupi.
Co wy wyprawiacie?
Daj się zbić, to nagła sytuacja.
Musimy coś omówić.
O rany.
A tak mi dobrze idzie.
Brawo!
Widzicie?
No dobra.
Odpadam.
Może chce się z tobą zakolegować?
Dopiero co się wprowadził, pewnie nikogo nie zna.
Zapytałam, czego chce, a on spojrzał na mnie tak…
i uciekł.
Nie w głowie mu znajomości.
Masz rację.
Nie rozumiecie?
Obserwuje cię, pochodzi z „innego kraju”,
mówi innym językiem.
Carlos jest…
Międzynarodowym szpiegiem.
Chciałam powiedzieć wampirem z Transylwanii.
Wasza wersja jest bardziej prawdopodobna.
Po lekcjach myślałam już tylko o tym, że mam na ogonie międzynarodowego szpiega.
Mam cię!
Ale czemu?
Zobaczyłam coś, czego nie powinnam?
Gdybym tylko wiedziała, co pisał.
Wtedy to zrozumiałam.
Żeby poznać powód zainteresowania Carlosa…
muszę zinfiltrować jego siedzibę.
Uczysz się hiszpańskiego, prawda?
Jasne, mówię biegle.
Super. Potrzebuję waszej pomocy.
- Jakiej? - Pomożemy.
Janie, odwrócisz uwagę rodziców.
Czekaj na znak.
Sport, przygotuj się do fazy drugiej.
Gotowi…
Teraz.
O nie.
To na tej kartce robił notatki.
Musimy ją zdobyć. Odwróć jego uwagę.
Cześć.
Ile kosztują cukierki za centa?
Centa.
A to ciekawe.
A te cukierki za centa?
Również centa.
Dobrze.
Jest.
Patrz, gdzie chodzisz.
Przepraszam.
A tamte cukierki?
Centa. Wszystkie są za centa.
Tylko batony kosztują 25 centów.
Okej.
Mogę je obejrzeć?
Serio?
Dobra, pilnuj moich kluczy.
- Mam cię. - …wieża pięniędzy jest…
Hej, co ty robisz?
Kradniesz?
To rabuś! Zatrzymać złodzieja!
Odwrót!
Klucze!
To ty!
Mówiłem, żebyś patrzyła, gdzie…
Wiejemy stąd.
Mam ją!
To…
Pokaż, co na niej jest.
To mapa.
MAPA NOWEGO JORKU
To moja trasa szpiegowska.
Janie, co tu jest napisane?
Ponoć mówisz biegle po hiszpańsku.
Tak myślałam, ale grubo się myliłam.
Janie!
Nie znam hiszpańskiego, ale tu chodzi o ciebie.
Co? On zna moje imię. Niby skąd?
On jest międzynarodowym szpiegiem.
Zobaczyłam coś, czego nie powinnam.
Może Robinsonowie nie są nudni, a Carlos dla nich pracuje!
Muszę się dowiedzieć, o co biega.
Może pani od hiszpańskiego ci pomoże.
Ma dziś lekcje do 16.00.
Mam 15 minut.
To był zaszczyt, przyjaciele.
Wzajemnie!
Nie biegaj!
Na mapie były zaznaczone delikatesy, o których mówili w wiadomościach.
Sklepowy Rabuś je okradł.
Nagle wszystko stało się jasne.
Carlos zna ten biznes i wie, kiedy wykraść klucze sklepikarzom.
Idealna przykrywka.
Kto podejrzewałby sklepikarza o okradanie sklepikarzy?
Carlos nie jest szpiegiem.
Jest Sklepowym Rabusiem.
Nie mogłam zdradzić, gdzie mieszkam, więc biegłam przed siebie.
Jedziemy!
- Nie ma kasy… - Nie ma jazdy.
Cholibka.
Uciekając niczym w filmie,
musisz zgubić pościg jak w filmie.
Tędy!
Kiedy ściga cię rabuś, bo wie, że wiesz za dużo,
a ty wiesz, że on wie, pędzisz jak strzała.
No dalej.
Udało się.
Chciałam zadzwonić na policję i zostać bohaterką.
Wspaniały widok.
Ale jakim cudem?
No tak, dwie windy.
To ty.
Jesteś Sklepowym Rabusiem.
Co? Wcale nie.
Ja miałbym być rabusiem?
To ty przyszłaś do naszego sklepu i ukradłaś mapę oraz klucze.
Nie wzięłam twoich kluczy.
Masz rację. Bo to była tylko przynęta.
Jaka przynęta?
To były stare klucze,
którymi chciałem zwabić Sklepowego Rabusia.
- To ty. - Nie.
Ty jesteś rabusiem
i zacząłeś mnie śledzić, bo wpadłam na twój trop.
Ta mapa temu dowodzi.
To mój dowód!
Tutaj są.
Oddawaj!
Janie? Sport?
Błagam, to ja tu znam hiszpański.
Szukaliśmy was.
Nie jestem rabusiem.
Właśnie, że jest!
Nie, nie jestem!
Czegoś tu nie rozumiem.
Wiemy, że to nie ty.
Ty zatrzymałaś rabusia.
Co?
Już wyjaśniam.
Pan, na którego wpadłaś, był złodziejem.
To on zabrał z lady klucze,
które robiły za przynętę.
Kiedy państwo Garcia nas znaleźli,
zadzwoniliśmy na policję i poszliśmy was szukać.
Zaraz, czy to oznacza…
Policja donosi, że złodziej w biały dzień
kradnie klucze do sklepu, by obrabować go w nocy.
Chciałeś zmylić rabusia starymi kluczami.
Złapałeś go na swoją przynętę.
Teraz rozumiem.
Jesteś genialny.
Czemu nic nie mówiłeś?
Bo mnie śledziłaś.
Czemu śledzisz nas i całą resztę?
Bo jestem pisarką.
Nie rozumiem.
Niania mówi, że jeśli chcę być pisarką, muszę wiedzieć wszystko
i dlatego muszę widzieć wszystko.
W związku z tym szpieguję – żeby pisać.
Czyli jesteś pisarką, super. Lubię czytać.
Może kiedyś dam ci do przeczytania moją powieść.
Umowa stoi.
Rodzice chcą opowiedzieć w gazecie, jak złapaliście rabusia.
Należy się wam uznanie.
Szpieg musi pozostać anonimowy.
Poza tym to ty go złapałeś.
Opracowałeś cały plan.
Jesteście tu nowi, prawda?
Byliście już na szczycie tego budynku?
Jesteśmy świetnymi przewodnikami.
Wiemy, które teleskopy działają,
a które zjadają pieniądze.
Tam jest Statua Wolności.
A w piwnicy tamtego kościoła można pograć w kręgle.
Nazajutrz przyszło ochłodzenie,
a Carlosa ogłoszono bohaterem.
Powiedział, że pomogłam.
CHŁOPIEC ZŁAPAŁ RABUSIA
Harriet M. Welsch powaliła rabusia jak buldożer.
Upewniłam się, że użyje mojego pełnego imienia.
Okazał się wymarzonym przyjacielem.
Szkoda, że zmarnowaliśmy tyle czasu, uciekając przed sobą nawzajem.
Pyta, czy ci smakuje.
Tak, jest bardzo rico.
Przy okazji Janie poprawiła się w hiszpańskim.
Za to talent wokalny Clarity w ogóle się nie poprawił.
Wieża pieniędzy
Jest pełna pieniędzy
Fortuna się zbliża
Wieża pełna pieniędzy
Fortuna się zbliża
Chcę po prostu być Chcesz po prostu być
Chcemy po prostu być
Ja nie chcę Ty nie chcesz
My nie chcemy słuchać rozkazów
Staram się, jak mogę Być dobrą sąsiadką
Ładnie się uśmiecham
I staram się mówić prawdę
Chcę po prostu być Chcesz po prostu być
Chcemy po prostu być
Ja nie chcę Ty nie chcesz
My nie chcemy słuchać rozkazów
Będę taka, jak mi się podoba
Niezależną osobą
Chcę po prostu być Chcesz po prostu być
Chcemy po prostu być
Nie, włosów nie obetnę
Ubiorę się jak zechcę
Najbardziej lubię, gdy mogę być sobą
Ja nie chcę Ty nie chcesz
My nie chcemy słuchać rozkazów
Napisy: Daria Okoniewska