Jesteście gotowe?
Powtarzaj za mną. Ja, Janie Gibbs…
Ja, Janie Gibbs…
…przysięgam, że nigdy, przenigdy nie nauczę się tańczyć.
- Ja, Harriet… - Przecież sama to napisałam.
Ja, Harriet M. Welsch, przysięgam, że nigdy przenigdy nie nauczę się tańczyć.
Możecie uścisnąć sobie dłonie.
Od teraz obowiązuje was przysięga. Nie będziecie się uczyć tańca.
Nigdy, przenigdy!
Berek!
Wymyśliłam tę przysięgę,
żebyśmy nie stały się „miłymi pannami”, których pragnęły nasze mamy.
One z kolei próbowały wszystkiego, żeby złamać nasz opór.
Wykładów.
Dorastasz, a częścią tego pięknego procesu rozkwitania jest nauka tańca.
Wyrzutów.
Nie przejmuj się mną.
Choć będę jedyną matką,
której córka będzie gapą na parkiecie.
- Przekupstwa. - Kto chce szczeniaczka?
Zdwojonego ataku.
To już tradycja.
Młode panny chodzą na lekcje tańca.
Nigdy!
Ta przysięga nas jednoczyła.
Oszczędziła nam gryzących rajstop i niewygodnych butów.
Jednak w tym roku niemal zniszczyła naszą przyjaźń.
Chcę po prostu być Chcesz po prostu być
Chcemy po prostu być
Będę taka, jak mi się podoba
Niezależną osobą
Nie, włosów nie obetnę
Ubiorę się jak zechcę
Najbardziej lubię, gdy mogę być sobą
Ja nie chcę Ty nie chcesz
My nie chcemy słuchać rozkazów
„Przysięga”
Harriet, szpieg
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI LOUISE FITZHUGH
Zaczęło się od tego, że wgryzłam się w 2022 z rzędu
kanapkę z pomidorem.
Kochanie!
Wspaniała zabawa.
Nie chcieliśmy robić zamieszania.
Po prostu kochamy tańczyć walca.
To taka frajda!
- Dołączysz do nas? - Kroki są bardzo łatwe.
Nie dam się na to nabrać. Milion razy wam mówiłam,
że przysięgałam nigdy nie uczyć się tańca.
Nie chodzi tylko o taniec.
Nauczysz się manier, wyrobisz prawidłową postawę.
Martwi mnie to, jak się poruszasz.
Szybko. Ruszam się szybko.
- I jak ty się ubrałaś? - Jak to jak?
Ludzie pomyślą, że wychowuję obdartuskę.
Spodoba ci się. Albo stwierdzisz, że nie ma o co robić hałasu.
W tym roku się nie wymigasz.
Myśleli, że są tacy słodcy.
Szkoła tańca?
Przypomnij mi, czemu to koniec świata?
Bo nie cierpię sukienek, rajstop i lakierek.
Pozbawiają mnie godności.
No i w soboty szpieguję,
a szpieginie nie uczą się tańca.
Mylisz się.
Czemu jesteś szpieginią?
Żeby być pisarką.
Pisarka musi wiedzieć wszystko –
również jak tańczyć.
Wolę polizać podłogę.
Jestem taka szykowna!
Marnujesz zbyt dużo czasu i energii na sprzeciwianie się matce.
Łatwiej byłoby się zgodzić.
Kto wie? Jeśli ci się nie spodoba, to może ci odpuści.
To jednak chcesz iść do szkoły tańca?
Na jedną lekcję.
Mam plan.
Pójdziemy na lekcję, a ty wymyślisz, jak ją rozwalić.
Jesteś szaloną naukowczynią.
Po prostu naukowczynią.
Chodzi o to, żeby nas wywalili.
Lekcja skończy się katastrofą,
a nasze matki w końcu sobie odpuszczą.
Czyli chcesz dodać niestabilny roztwór, powiedzmy ocet,
do stabilnego ciała stałego – sody?
Właśnie.
Nie idę w to.
Co? Czemu?
Przysięgałyśmy nigdy, przenigdy nie uczyć się tańca.
To tylko jedna lekcja.
Łamanie przysiąg ma swoją cenę.
Gdyby przysiąg nie można było łamać,
nie powstałyby przysięgi na wspak.
Raz, dwa, trzy.
To zmowa. Moi już tego próbowali.
Raz, dwa, trzy.
Jak miło, że wpadłaś. Właśnie tańczymy z mężem walca.
Może się dołączycie?
Musisz się wyrobić towarzysko, Janie.
No dobra! Pójdę do szkoły tańca.
Gryzie mnie! Czemu ona gryzie? Zrobili ją z mrówek czy co?
Czuję się jak pudel.
Najgorszy dzień mojego życia.
Zaraz będzie po wszystkim. Gotowa przysiąc na wspak?
Tańczyć się nauczę nie przenigdy, nigdy że, przysięgam, Welsch M. Harriet, ja.
Tańczyć się nauczę nie przenigdy, nigdy że, przysięgam, Gibbs Janie, ja.
Od tej przysięgi kręci mi się w głowie.
Jakbym miała kopyta. Jak w czymś takim można chodzić?
No tak.
Pozwoliłam się wam gapić?
Proszę o ciszę!
Nazywam się Dubois i jestem waszym instruktorem.
Jak ci na imię?
Harriet M. Welsch.
Lubię wyzwania.
Rozluźnij ramiona.
Trzymasz rękę za nisko.
Stopy na szerokość ramion.
Wspaniale, panno Hawthorne.
Twoja postawa mówi sama za siebie.
Postawa wiele mówi o człowieku.
O jego pewności siebie, klasie, życzliwości, duchu…
Byłoby szybciej, gdyby skupił się na tym, czego nie mówi.
Wyprostuj się. Nie jesteś dzwonnikiem z Notre Dame.
Co ja poradzę? Pinky jest za niski. Muszę się schylać.
Bardzo dobrze, panno Gibbs.
Co ona wyprawia? Uśmiecha się?
To musiała być część jej niecnego planu.
Przypodoba się nauczycielowi,
zdobędzie zaufanie, a potem rozwali lekcję.
To była kwestia czasu.
Raz, dwa, trzy.
Strasznie mi się dłużyło.
Janie.
Harriet!
- Co? - Nadepnęłaś mnie.
Panno Welsch.
Przecież jestem wyprostowana.
Wyprzedzasz rytm. Daj się prowadzić panu Whiteheadowi.
To przez te rękawiczki.
Tak mnie gryzą w ręce, że aż czuję to w nogach.
Przestań!
Nigdy nie ściągaj rękawiczek.
Kiedy mnie gryzą!
Nie mają być wygodne,
tylko chronić cię przed brudnymi, spoconymi rękami partnera.
Odbijany.
Dłużej tego nie wytrzymam.
Jaki masz plan?
Nie wiem, jak ci to powiedzieć.
- Czyli przekombinowałaś. - Polubiłam taniec.
Wcale nie.
Wcale tak.
- Nie lubisz tańca. - Bo nie próbowałam.
Proszę wrócić do partnera, panno Welsch.
- Chodź, Pinky. - To ja mam prowadzić.
No to prowadź. Tędy.
Miałaś rację z tą przysięgą. Łamanie jej było…
Wracaj tam!
…wielkim błędem. Chcę ją przywrócić. Może wymyślimy…
Patrz, gdzie idziesz.
Miałam się nie gapić.
…odwróconą przysięgę na wspak.
Nie. Cieszę się, że ją złamałyśmy.
Inaczej nie zaczęłabym tańczyć.
Ale… ale… Wracaj tu!
Panno Welsch!
Dziewczęta nie prowadzą, tylko podążają za swoimi partnerami.
Tylko chłopcy mogą prowadzić? Czemu?
Taki jest porządek rzeczy. Chłopcy są wyżsi i silniejsi.
Ona jest dwa razy większa ode mnie.
- Urośniesz. - Nie widział pan mojego ojca.
To nie fair! Dziewczyny też mogą prowadzić.
Prawda, Janie?
Chwilowo nie mogłam liczyć na Janie.
Ale kiedy zobaczy, co robię, na pewno mnie poprze.
Dajcie spokój, wrzućcie na luz. Nie obowiązują żadne zasady.
Dziewczyny mogą prowadzić
i nie trzeba nabawiać się odcisków!
Skończ te wygłupy!
To nie są wygłupy. To rewolucja!
Odrzućcie kajdany tradycji! Bądźcie sobą.
Wiem, że tego chcesz, Beth Ellen.
Pinky?
Co pan wyprawia, panie Whitehead? Natychmiast do łazienki.
Janie?
Musisz mi pomóc.
Mam teraz trening.
Potrzebuję księgi przysiąg.
Chwilkę.
Trenerze, muszę do łazienki.
Chodź. Trzymam ją w szafce.
Mówiłeś, że tu jest.
Tajemna skrytka, nieźle.
Posłuchaj, Sport.
Przysięgłam na wspak i to był błąd.
- Muszę znaleźć… - Sport, wracaj!
Muszę wracać na trening.
Znalazłaś coś?
Nie.
Kto był waszym świadkiem?
Przysięgi na wspak wymagają świadków?
Jasne. Strona 27, czwarty akapit, podpunkt B.
Wracaj na obronę!
Janie.
Co ty tu robisz, Sport?
Musimy pogadać.
„Każda przysięga wymaga obecności świadka. Inaczej jest nieważna”.
Przysięga na wspak jest nieważna.
Żadnej nauki tańca. Nigdy, przenigdy.
- Ale już zaczęłyśmy. - Musicie znaleźć wyjście.
Musimy odwalić jakiś numer, żeby nas wyrzucili.
Wtedy wypełnimy przysięgę.
Możemy też przysiąc na wspak, a Sport będzie świadkiem.
Nie, bo wtedy zgodzimy się na to, że dziewczyny nie mogą prowadzić.
Tak ci na tym zależy?
Dobra, przysięga to przysięga.
Doceniam zmianę w podejściu, panno Welsch.
- Jaki jest plan? - Niech Pinky poprosi cię do tańca.
Poproś mnie do tańca.
- Zaraz, to jakiś podstęp? - Pinky!
Zatańczysz ze mną?
Z przyjemnością.
Poddała się radości płynącej z tańca. Żadna się jej nie oprze.
Co teraz?
Natychmiast je załóżcie!
Zarazki.
Grubiaństwo!
Koszmar!
Wiedziałem, że to pułapka.
Wy dwie. Do widzenia.
Widziałaś go?
Idziemy na ciastka?
- Szpiegowanie zaczynam o 16.00. - Taniec naprawdę jest taki straszny?
A może taki jest, bo ja umiem tańczyć, a ty nie?
Jest straszny z miliona powodów.
Że niby tylko chłopcy mogą prowadzić?
Godzisz się na to?
To dla mnie normalka!
To ty zawsze decydujesz, co robimy. Mam tego dość.
Nie zawsze.
Zawsze.
Powiedziała dziewczyna, która zostawia przyjaciółkę na ulicy!
Żeby się uspokoić,
szpiegowałam pana Withersa i jego 26 kotów.
Niestety umysł płatał mi figle.
Wiecie, dlaczego jesteście moimi przyjaciółmi?
Dlaczego?
Bo zawsze jesteście posłuszne, lojalne
i nigdy byście nie poszły do szkoły tańca.
Nie chcę być lojalna. Zawsze mi mówisz, co mam robić.
Chcę tańczyć.
Czemu zawsze musimy cię słuchać?
Właśnie.
Nie rządzę się, prawda?
Poszłabym za Janie wszędzie.
Tylko nie w ogień.
A taniec jest jak ogień, więc w to nie idę.
Znaczy: taniec jest jak ogień, w który nie wejdę.
Poprawnie, ale sztywno.
Cześć, Harriet.
Mogę pogadać z Janie?
Ona nie ma na to ochoty.
Wcale się jej nie dziwię po tym, co wyprawiałaś.
No dobrze.
Pani Gibbs nie mogła nas rozdzielić.
Nasza przyjaźń była zagrożona.
Musimy sobie wszystko wyjaśnić.
Liderowanie jest trudne, ale też może to robić.
Rany, była naprawdę dobra.
Nie widziałam jej takiej szczęśliwej.
Wiedziałam, co muszę zrobić, ale wcale mi się to nie podobało.
Raz, dwa, trzy.
- Panna Welsch? Mówiłem… - To był mój pomysł.
Zmusiłam Janie, żeby zbojkotowała pana lekcję.
Coś ty na siebie włożyła?
- Musi pan ją przyjąć. - Nie.
Proszę. Uwielbia tańczyć i jest w tym dobra.
Nie i koniec.
Zrobię wszystko.
Wszystko?
Jeśli chcecie dopiąć targu, nigdy nie mówcie „wszystko”.
Pognieciona. Od nowa.
Na szczęście pan Dubois przyjął Janie z powrotem.
Cześć.
Nieźle wykombinowałam, żeby cię z powrotem przyjął, nie?
Tak naprawdę, to chciałam ci powiedzieć…
Przepraszam.
Skończycie paplać?
Ręce pokrywają mi się zarazkami.
Przeprosiny miały wszystko naprawić.
Ale chyba nie zawsze działają.
Kiedy nadszedł czas recitalu,
grzecznie usiadłam na widowni i, cytując pana Dubois,
poddałam się radości płynącej z obserwowania Janie.
To ja prasowałam rękawiczki.
- O co chodzi? - Szkoda, że cię tam nie ma.
Szkoła tańca.
Jedyny plus był taki, że to nie Marion była najlepsza…
tylko Janie.
Mogę prosić do tańca, panno Welsch?
Co?
Co ty robisz?
Proszę Harriet do tańca.
Okropna ze mnie tancerka.
Daj mi się poprowadzić.
Z przyjemnością.
Nie! Przestańcie!
Pani Welsch, pani Gibbs!
Przynajmniej tańczą.
To prawda.
Depczesz mi po palcach.
Ostrzegałam cię.
Tak sobie pomyślałam, że chcę złożyć kolejną przysięgę.
Żadnych przysiąg?
Czytasz mi w myślach.
Panno Hansen, co to ma znaczyć?
Panie Whitehead!
Nieważne. Tańczcie sobie. Tylko nie zdejmujcie rękawiczek.
Ole Golly miała rację.
Jeśli chcesz być pisarką, musisz wiedzieć wszystko.
I mimo że nie nauczyłam się tańczyć,
to zrozumiałam,
że w przyjaźni trzeba wiedzieć, kiedy prowadzić, a kiedy ulegać.
Napisy: Daria Okoniewska