Niania Ole Golly mówi,
że świetna pisarka musi wiedzieć wszystko.
A żeby wszystko wiedzieć, trzeba wszystko obserwować.
A żeby wszystko obserwować, trzeba być szpiegiem.
A szpieg potrzebuje sprzętu.
Harriet!
Już idę!
Miałam w nosie zakaz szpiegowania w dni szkolne.
Dla takich wydarzeń należy łamać zasady,
ujawniać mroczne sekrety i uwolnić fioletowe jojo.
Harriet M. Welsch, co ty tam robisz?
Nic.
Poza przygotowaniami do brawurowej, niebezpiecznej
misji o historycznej wadze.
Chcę po prostu być Chcesz po prostu być
Chcemy po prostu być
Będę taka, jak mi się podoba
Niezależną osobą
Nie, włosów nie obetnę
Ubiorę się jak zechcę
Najbardziej lubię, gdy mogę być sobą
Ja nie chcę Ty nie chcesz
My nie chcemy słuchać rozkazów
„Marna szpiegini”
Harriet, szpieg
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI LOUISE FITZHUGH
Sorki za spóźnienie. Miałam sporo rzeczy do spakowania.
Jakaś akademia?
Wypracowanie z histy.
- Mamo! - Nic nie widzisz przez tę grzywkę.
Lubię ją.
Ma ładną grzywkę.
Wyczesaną grzywkę!
Jaki wybrałaś temat?
Taki, o którym jeszcze nikt nie pisał.
Tak robią dobrzy pisarze.
Ole Golly – moja niania i guru.
Zginęłabym bez niej.
Co dziś dostanę na drugie śniadanie?
No nie wiem.
Co powiesz na kanapkę z pomidorem i majonezem?
Niech pomyślę. Czy mam dziś ochotę na kanapkę z pomidorem i majonezem?
Tak naprawdę ochota na kanapkę z pomidorem i majonezem
nie przeszła mi od pięciu lat.
Czyli zjadłam 2008 kanapek z pomidorem,
a to oznacza, że moja mama 2008 razy powiedziała:
Jeszcze jedna kanapka z pomidorem i sama zamienisz się w kanapkę.
Byłoby bajerancko.
Trzymajcie kciuki.
Powodzenia.
Nie chodzi o szczęście.
Życie daje w kość, ale dobra szpiegini się nie poddaje.
Zapiszę sobie.
ŻYCIE DAJE W KOŚĆ
Bądź sobą i patrz, gdzie idziesz!
To moja przyjaciółka, Janie Gibbs.
Znamy się od przedszkola i powiem wam, że z roku na rok dziwaczeje.
Wolałbyś mieć głowę wielkości dyni czy pięści?
Kumpluję się też z Simonem.
On z kolei z roku na rok normalnieje.
Jak dużej dyni?
Dyni.
Nie mam czasu przedstawiać wszystkich z mojej budy.
Ale muszę wspomnieć o Marion Hawthorne, bo to wredna żmija,
na której kiedyś się z Janie odegramy.
Dzień dobry, panie Horatio.
Dzień dobry, Marion.
Pinky Whitehead, natychmiast przestań.
Ostrzegam cię, Pinky. Ostatnia szansa. Nie rób tego.
A teraz słuchajcie. Zgodnie z sylabusem
macie dwugodzinne okienko na przeprowadzenie kwerendy.
Spóźnienia zostaną odnotowane w waszych… Marion?
Dzienniczkach.
Umarłabym z nudów, będąc kujonem.
Wiecie, gdzie idę?
Do biblioteki? Jak wszyscy?
Nie.
Idziesz szpiegować?
Kiedy wy będziecie grzebać w prehistorii,
ja będę patrzeć, jak historia się rodzi.
Nazywa się Agatha K. Plumber.
Prawniczka od czegoś tam.
Normalnie codziennie wyprowadzała psy, które ubierała we wdzianka własnej roboty.
Ale pewnego dnia się nie pojawiła.
Szpieguję ją od czterech miesięcy, bo ciekawi mnie, co się z nią dzieje.
Na szczęście rzuciła nudną robotę, żeby założyć sklep z psimi wdziankami.
Na nieszczęście…
Wiesz, ile wynosi czynsz w tej dzielnicy?
…będzie ją to sporo kosztować.
Muszę wystąpić o pożyczkę.
A jeśli biznes okaże się klapą?
Pani Plumber tak się cyka, że nawet nie wychodzi z łóżka.
Wszystko w porządku?
Tak, Nadine.
To tylko stres.
Biedna pani Plumber.
Jak biznes nie wypali,
może zamieszkać w swoim łóżku.
Ona wyjdzie z tego łóżka.
Wyniuchałam, że ma dziś wizytę u fryzjera.
A to oznacza, że musi wstać z łóżka.
Pójdzie do fryzjera, potem do banku, weźmie pożyczkę i zacznie nowe życie.
A ja będę świadkiem tej historycznej chwili.
Na pewno nie idziesz do biblioteki?
Historia to nie tylko książki.
Ona dzieje się na naszych oczach!
Wystarczy je otworzyć.
Widzimy się w parczku o 11.00.
W drodze do szkoły opowiem wam,
jak pani Agatha K. Plumber zebrała swoje cztery litery i zaczęła nowe życie.
Dostanie pałę.
Na czerwono.
Czasu było niewiele.
Musiałam sprawdzić, czy nie odwołała fryzjera,
a o 9.45 być już w jej mieszkaniu,
żeby nie ominął mnie moment, kiedy wstanie z łóżka.
Ale najpierw musiałam się przebrać.
Dzięki okularom bez szkieł,
które podebrałam tacie, wyglądałam na mądrzejszą.
Do paska przyczepiłam latarkę, wodoodporny pokrowiec na notes,
kolejny pokrowiec na długopisy, manierkę z wodą…
i składany widelec, bo nigdy nic nie wiadomo.
Używam starego radyjka, żeby każdy dzień miał swój muzyczny podkład.
Kocham tę piosenkę.
Niektórzy to wykrzyczą, inni nie
Ale prędzej czy później W tym jest rzecz
Będziesz musiała Dojść do sedna sprawy
Przejdźmy od razu do sedna
Raz, dwa
Do sedna
- Cześć. - Cześć, Ed.
- Jak leci? - Cześć, Squeegee.
Od razu do sedna Wybijamy rytm
Prosto do sedna
Wybijamy rytm
Raz, dwa
Nie wiedziałam, czemu mam gliny na ogonie,
ale wolałam nie ryzykować.
Do salonu dotarłam na czas.
Masz takie piękne oczy. Czemu je zakrywasz?
Parę ciachnięć i nie poznasz samej siebie.
Przemyśl to.
Wpadłam tu tylko,
żeby sprawdzić, czy cioteczka Agatha ma dziś umówioną wizytę.
Już sprawdzam. Agatha…
Plumber, tak, na 10.15.
Mogę cię wcisnąć przed nią…
Teraz do pani Plumber.
Najłatwiej się tam dostać po południu, kiedy zmieniają się odźwierni.
Dzisiaj musiałam wybrać plan B.
Zawodowiec z pana!
Mam sporo czasu, żeby ćwiczyć.
Też jestem niezła w te klocki. Pokazać panu?
Nieźle. Ale spójrz na to.
Nie chcę się chwalić, ale tam, skąd pochodzę,
spacer z psem wygląda…
tak!
To winda gastronomiczna.
Taki starodawny wynalazek, którym wwoziło się żarcie na piętra.
Świetna kryjówka dla szpiegini.
No dalej!
Proszę. Kto wygląda jak gwiazda filmowa?
Ty wyglądasz jak gwiazda filmowa.
Już starczy. Muszę iść do fryzjera.
Musisz.
Muszę się zrobić na bóstwo przed wizytą w banku, prawda?
Prawda.
Znacie mnie.
Uczesana mogę podbijać świat.
Możesz.
Tego mi tylko było trzeba.
Musiałam się ciągle na nie gapić.
A przecież chciałam zobaczyć, jak ona stawia stopy na podłodze.
Nie patrz w bok. Już prawie koniec. Nie daj się.
Tak bardzo chcę spojrzeć.
Nie patrz w bok.
Muszę!
Co tu się wyprawia?
Hejka.
Kim ty jesteś?
Czego chcesz?
Mogę to wyjaśnić.
Chodź no tu!
Bardzo panią przepraszam.
Zabierz ją stąd!
Nie waż się tu wracać!
Już dobrze, pieski.
Przestańcie szczekać. Nigdzie nie idę, spokojnie.
Muszę odwołać wszystkie spotkania. Jesteśmy zbyt zdenerwowani.
Co się dzieje z tym światem?
Szpieg musi pozostać niewykryty.
To podstawa podstaw.
Jestem marną szpieginią, nie będę wiedziała wszystkiego,
więc nigdy nie będę dobrą ani nawet zwykłą pisarką.
- Co jest? - Wstała z łóżka?
Nie, przyłapały mnie jej psy w portkach, a potem gosposia mnie przepędziła.
Ja cię kręcę! Stopa pani Plumber już prawie dotykała podłogi.
Sknociłam to.
Nie łam się. Nadal cię kochamy.
Wracajmy do budy.
„Poddaje”?
„Życie daje w kość, ale dobra szpiegini się nie…
poddaje”.
Szkoła może poczekać.
Sknociłam sprawę, ale może da się jeszcze coś zrobić.
SALON FRYZJERSKI
Masz umówić panią Plumber na 11.30, jasne?
Znajdź Saffron. Powiedz, że to nagła sprawa.
Jasne.
Tylko nie pozwól sobie obciąć grzywki! Oni tylko na to czekają.
A my gdzie idziemy?
Prosto w paszczę lwa.
- Muszę tam wejść. - Odźwierny jest nie w sosie.
Pewnie dostał burę z mojego powodu.
No i otwieranie drzwi to nudy na pudy.
Mnie się ta robota podoba.
Dają ci mundur, poznajesz mieszkańców.
Jesteś burmistrzem ulicy.
Właśnie to mu powiedz! Zbajeruj go, odwróć jego uwagę.
Wystarczy mi kilka sekund.
Mówią na mnie Sport. Ma pan świetną pracę.
Dziękuję.
- Nie każdy tak uważa. - Ludzie nie rozumieją,
że odźwierny nie tylko otwiera drzwi.
W końcu ktoś z olejem w głowie.
Proszę pani.
Mógłbym założyć pana czapkę?
Pasuje ci.
To się czuje.
- A to co? - Gwizdek na taryfy.
Jeśli chcesz wezwać taksówkę…
Wybacz, Mac. Fałszywy alarm. Gadam tu z takim dzieciakiem.
Chce zostać odźwiernym.
Nieczęsto to słyszę.
Nawet pozwoliłem mu przymierzyć czapkę.
Znasz mnie, mam za nic zasady.
To cała historia.
Jeszcze raz przepraszam.
Hej!
Dokąd to? Stój! Ani mi się waż!
Stój!
Miłego dnia, panno Welsch.
Oddawaj!
Wracaj!
Pani Plumber.
Nadine.
Chciałem sprawdzić, czy wszystko gra.
Wygląda na to, że gra, więc nie będę paniom…
Wracaj tu!
Pieski, obrońcie mnie!
Pani Plumber, nazywam się Harriet M. Welsch.
Przepraszam, że wystraszyłam panią i pani psy,
ale muszę naprawić to, co sknociłam, czyli pani historyczny dzień.
Próbowanie nowych rzeczy nie jest łatwe.
Ale niania mówi, że nie można się poddawać –
czy jest się pisarką, szpieginią, czy kimś, kto marzy o szyciu psich portek.
Czy psy powinny nosić spodnie? Nie wiem! Naprawdę nie wiem.
Trochę to dziwne, ale zostawmy to psom.
Po prostu nie mogę już patrzeć, jak całymi dniami leży pani w tym barłogu!
Powiem wprost.
Jeśli się pani nie ogarnie, nie zrobi się na bóstwo u fryzjera,
nie pójdzie po pożyczkę i nie otworzy sklepu z portkami,
każdego dnia do końca pani życia
będę wpadać do pani pokoju jak jakaś szajbuska.
Proszę.
Dzwonię po policję.
Poczekaj, Nadine. Ona ma rację.
Zbyt długo gniję już w tym łóżku.
Gładko poszło.
Dziękuję, Harriet M. Welsch.
Proszę się zbierać.
Jak to? Odwołałam wizytę u fryzjera.
Udało się ją od-odwołać.
Słucham? Jak?
Mam od tego ludzi.
Tylko nie grzywkę!
No nie wiem.
Może lepiej przełożę to na jutro albo przyszły tydzień.
Byłoby pani do twarzy.
NOWOŚĆ
Mnie nie bardzo.
Tak krótko?
W dechę, co nie?
Wezwie pan taksówkę?
Hej, ty tam na dole! Łap.
Ekstra!
Sport i Janie zdążyli wrócić do szkoły na czas.
Zaproponowali, że mogą mnie kryć, ale odmówiłam.
Kiedy wróciłam do szkoły, powiedziałam panu Horatio prawdę.
Jeśli mam pisać wypracowanie o historycznej chwili,
to muszę przecież dokładnie ją zbadać.
Gdybym miała opisać, jak Waszyngton przepłynął Delaware,
a byłabym z nim na łodzi,
to musiałabym zobaczyć, jak wychodzi na drugi brzeg.
Pan Horatio przytaknął, ale w taki sposób,
że chyba czeka mnie siedzenie w kozie.
Harriet.
Powinnaś już spać.
Muszę wszystko spisać, zanim zapomnę.
Dasz mi jeszcze chwilę?
No dobrze.
Ole Golly. Nie chcę być tylko pisarką.
Chcę być świetną pisarką.
Zatem musisz wiedzieć wszystko.
- A żeby wiedzieć wszystko… - Muszę widzieć wszystko.
A żeby widzieć wszystko…
Muszę być szpieginią.
Chcę po prostu być Chcesz po prostu być
Chcemy po prostu być
Ja nie chcę Ty nie chcesz
My nie chcemy słuchać rozkazów
Staram się, jak mogę Być dobrą sąsiadką
Ładnie się uśmiecham
I staram się mówić prawdę
Chcę po prostu być Chcesz po prostu być
Chcemy po prostu być
Ja nie chcę Ty nie chcesz
My nie chcemy słuchać rozkazów
Będę taka, jak mi się podoba
Niezależną osobą
Chcę po prostu być Chcesz po prostu być
Chcemy po prostu być
Nie, włosów nie obetnę
Ubiorę się jak zechcę
Najbardziej lubię, gdy mogę być sobą
Ja nie chcę Ty nie chcesz
My nie chcemy słuchać rozkazów
Napisy: Daria Okoniewska