(ตอนที่สี่)
ทำไมรังไม่ลุกล่ะ
เขาป่วยหนักเลยเหรอ เขาไม่ได้เจออะไรมานี่
เท่าที่ผมรู้ เขาตื่นแล้ว
เขาแค่อายไม่กล้าลุก
ก็เลยแกล้งหลับเหรอ
ฉันไปเอาน้ำใส่น้ำแข็งนะคะ
- อือ - ดูหนักนะนั่น
- ไม่เป็นไรค่ะ - ตายจริง
ขอบคุณนี่ช่วยนะ ไปเถอะ
นี่ ตื่นเร็ว เร็วๆ เข้าสิ
ลุกขึ้นมา
ฉันมีประโยคไว้ซ้อมให้นายด้วยซ้ำ
- มาซ้อมกันไหม - เอาไหม
อะไรนะ เธอเป็นนางเงือกเหรอ
กล้าดียังไงเอาอาหารทะเล มาปนเชื้อสายจิ้งจอกเก้าหางของเรา
เอาอีกแล้วนะ พูดแต่เรื่องเชื้อสายอยู่ได้
เอาแต่พูดเรื่องเป็นเทพแห่งภูเขา สร้างมรดกของครอบครัว
กล้าดียังไง นายก็รู้ว่าตอนเลี้ยงนาย ฉันผ่านอะไรมาบ้าง
ไอ้หมอนี่
- กล้าดียังไงมาต่อต้านฉัน - พี่
ปล่อยให้ฉันมีความรักไม่ได้เหรอ
ไอ้เด็กนี่ ฉันทำอะไรเพื่อนายมาบ้าง
ให้ตาย ไปไหนก็ไปเลย ทั้งสองคน
- ไปซะ - โอเค
บาย
ตื่นแล้วเหรอ
อย่างที่เห็น ฉันไม่เป็นไร
ยังมีไข้อ่อนๆ อยู่เลยนะ
อย่าแตะตัวฉัน
ทำไมเธอถึงกระโดดลงบ่อน้ำนั่น
เพราะคุณกำลังจะตายนี่
ฉันติดหนี้บุญคุณทั้งที่ไม่จำเป็นเข้าแล้ว
ตอนนี้คุณต้องขอบคุณสิ
จิ้งจอกตอบแทนน้ำใจเสมอ ไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่
โดยเฉพาะตอนที่มีคนช่วยชีวิตไว้
เธออยากได้อะไร
ฉัน…
ฉันอยากตกหลุมรัก
พูดออกมาได้เป็นธรรมชาติดี
เพราะเป็นลูกครึ่ง
ก็เลยโดนทั้งมนุษย์ทั้งปีศาจปฏิเสธมาตลอด
แต่มันต้องจบลงตรงนี้แหละ
ในที่สุดฉันก็พบรักแท้
- สติยังไม่กลับมาสินะ - ไม่ได้ผลเหรอ
- ฉันดูเหมือนพ่อสื่อเหรอ - เขาไม่เข้าใจฉันด้วยซ้ำ
แค่บอกมาว่าอยากฆ่าใคร ฉันระเบิดทั้งหมู่บ้านยังได้
ไม่เป็นไร
ถ้างั้นทำให้คำขอฉันเป็นจริงได้ไหม
- คำขอเหรอ - เด็กน่ะ
อาจจะสักเจ็ดคน
นายร้องไห้เหรอ
ผมถูกโยนมาในปี 1938 ต้องทำงานสายตัวแทบขาด
แต่เป็นครั้งแรกเลย ที่ผมดีใจที่ได้มาที่นี่
ผมได้เห็นด้านใหม่ของท่านอีรัง
ถูกของนาย
ฉันอยากให้รังไปเดตแบบปกติมาตลอด
อยากให้เขาสร้างครอบครัว
และใช้ชีวิตปกติ
ปัญหาคือเขาไม่เคยคบใครน่ะสิ
เขายังซิง แถมไม่เคยจับมือผู้หญิงด้วยซ้ำ
- นายมีแผนไหม - ก่อนอื่นเลย
เราจะเอาชื่อพวกเขา มาตรวจความเข้ากันได้ก่อน
- ให้ตาย มันไม่ตรงสักหน่อย - นี่คือวิทยาศาสตร์ครับ
เมียผมกับผมได้ 99 คะแนน
นี่ แต่จีอากับฉันได้แค่ 25 คะแนนนะ
โอ้โฮ คู่นี้ได้แค่ 23 คะแนนเอง
เห็นไหมล่ะ
เฮ้อ
ฉันคิดถึงจีอาเหมือนกัน
กังวลเหรอครับ ผู้อาวุโสฮยอนเออง คงปกป้องให้เธอปลอดภัยเอง
ก่อนจะมาที่นี่ พยากรณ์บอกว่าเป็นฤดูมรสุม
จีอาของฉันชอบทำร่มหายซะด้วย
หวังว่าจะไม่โดนฝนนะ
กุ๊กกู้
- กุ๊กกู้ - ที่นี่มีนกกาเหว่าด้วยเหรอ
นกกาเหว่าตัวนี้ฉันรู้จัก
กุ๊กกู้
- ทำอะไรอยู่บนนั้น - ให้ตาย…
สวัสดีครับ พี่ชายเจ้านาย
ประตูหน้าก็มีนะ
"เป็นโจรต้องไม่ใช้ประตูหน้า"
- เจ้านายพูดแบบนั้น… - ลงมาได้แล้วน่ะ
ได้ไปสืบดูหรือยัง
คืออย่างนี้ครับ ผมยื่นรูปนี้ให้ลูกน้องทุกคนดูแล้ว
ว่าไง
มีคฤหาสน์วัฒนธรรมอยู่ด้านหลังธนาคารโชซ็อน
เจ้าของที่นั่นชื่อพัคกา เขาร่ำรวยจากเหมืองทอง
หน้ากากแดงขาวปล้นเขาเหรอ
รู้จักราชวงศ์เหมืองทองทั้งเจ็ดของคยองซองไหม
เขาพุ่งเป้าไปที่ตระกูลพวกนั้น และปล้นไปแล้วหกตระกูล
เขาขโมยอะไรไป
นั่นแหละที่ผมว่าแปลก
เงิน ทอง โฉนดที่ดิน เขาไม่แตะเลย
เอาไปแต่กล่องเครื่องประดับ
กล่องเครื่องประดับเหรอ
ที่นี่ก็ไม่มี
พี่
ตายแล้ว
- ทองนี่ - ทอง
ทองล่ะ
ทองล่ะ ทอง
ทอง
นี่บ้านซันอูชาน หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ราชาทองคำ" ครับ
- เจ้าของล่ะ - เดินทางไปทำงานที่จังหวัดคย็องกี
มีแค่ภรรยากับลูกที่อยู่บ้าน
ดีเลย เข้าไปขโมยกล่องเครื่องประดับมา
ผมเหรอ ไม่เอาน่า เกิดมาผมไม่เคยขโมยอะไรเลยนะ
งั้นจะให้ฉันทำเหรอ อดีตเทพภูเขาเนี่ยนะ
สมมติว่าฉันเข้าไปขโมยกล่องเครื่องประดับในนั้น
คิดว่ามันเข้าท่าเหรอ
ผมไม่อยากทำนี่ ซุ่มดูอยู่ข้างนอก แล้วจับหมอนั่นกันเถอะครับ
เราจะจับเขาแล้วเก็บของไว้เอง รีบไปซะ
หยุดอ้างตำแหน่งเก่า ตอนเสียเปรียบสักทีเถอะครับ
ไม่มีใครมองเลย เดินตรงๆ ไปก็ได้ อะไรไอ้หมอ…
อะไรนั่น ให้ตาย ดูหนังมากเกินไปแล้ว
ยกมือขึ้นเหนือหัว
หันกลับมา
ไม่ใช่แบบที่คุณคิดนะครับ
ที่รัก คุณยูริ
มาตามหาผมเหรอ
- อย่ามาเล่นตุกติก - เจ็บนะ
- คิดถึงนิสัยรุนแรงของคุณจัง - คุณคิดว่านี่คืออะไร
จุดเริ่มต้นของความรักเราไงจ๊ะ
ตอนเราเจอกันครั้งแรก คุณ…
คุณเอาปืนขู่ผม แล้วก็จุ๊บผมตรงนี้ด้วยซ้ำ
คุณยูริ ขอกอดหน่อยสิ
คุณไม่ใช่คนแรกที่บุกเข้ามาที่นี่
คุณคือรายที่ 36 แล้ว
คุณไม่ใช่คุณยูริเหรอ
ฉันชื่อซันอูอึนโฮ
อย่างน้อยคุณก็ควรจะรู้ชื่อของผู้หญิง ที่จะเจาะรูที่หัวคุณ
ขอโทษครับ
ขอโทษเหรอ เรื่องอะไร
ผมก็ไม่ได้ทำเพราะอยากทำนะ
โอ๊ย นี่มัน…
เฮ้ย เดี๋ยวสิ เดี๋ยว
โดนยิงไปขนาดนั้นทำไมยังวิ่งได้อีก
ฮงจู นี่ดอกไม้ที่บานแต่ในนรกกระทะทองแดง
ให้ตาย
รู้สึกอุ่นขึ้นมาเลย
ตาฮยอนเอองสุดยอดที่สุดแล้ว
ให้ตายสิ ถ้าชอบอะไรอุ่นๆ ขนาดนั้น
ทำไมถึงลงโทษตัวเอง ทรมานตัวเองอยู่ได้
นั่นเป็นทางเดียวที่ฉันจะรู้สึกมีชีวิตชีวาไงล่ะ
ยังนอนไม่หลับอยู่เหรอ
ที่ฝันถึงพี่น้องเธอน่ะ
พี่น้องฉัน…
พวกเขารอฉันอยู่ แม้แต่ในความฝัน
ฉันเอาข้าวดิบใส่ปาก พี่น้องที่ตายไป และท่องคาถานี้
"ข้าจะไม่มีวันทอดทิ้งเจ้า"
ต่อให้ต้องตายเร็วๆ นี้ ฉันก็อยากบอกแบบนั้น
แต่ฉันช้าไปเสมอ
แม้แต่เราที่ได้ชื่อว่าเป็นเทพ ก็อยู่อย่างโศกเศร้ากับการสูญเสียใครบางคน
ฉันก็เสียลูกชายไปเหมือนกัน
ฉันอยู่มาได้ก็เพราะเลี้ยงพวกเธอ
ยอน มูยอง กับเธอ
ตา ถ้ายอนกับมูยองสู้กัน ตาจะอยู่ฝ่ายไหนเหรอ
ไม่รู้สิ
คำถามยากแฮะ
ฉันชอบยอนมาตั้งแต่ต้น
แต่ฉันจะทิ้งมูยองอีกครั้งไม่ได้
รอยแผลเป็นตามร่างกายเขา…
ทั้งหมดเป็นเพราะฉัน
สองคนนั้นเป็นเด็กดีนะ
แต่ทำไมล่ะ
สองคนนั้น
ไม่ใช่คนที่ฉันเคยรู้จัก
นี่ เร็วเข้า
- ผู้หญิงในนั้นหน้าตาเหมือนคุณยูริเลย - ใช่ นักข่าว ฉันก็เคยเจอเธอ
- ทำไมไม่บอกผมล่ะ - ใครจะไปรู้ว่านั่นบ้านเธอ
- แล้วหน้ากากแดงขาวล่ะ - เขาตามเรามาอยู่
แข็งแรงนี่
โอ้
ทรงตัวได้ดีด้วย
แต่ไม่ค่อยมีประสบการณ์ต่อสู้แบบประชิดตัวนะ
บ้าจริง
ทำไม มีความสามารถพิเศษอะไรอีกเหรอ
เวรเอ๊ย
ขอดูหน้าคนสะกดรอยตามฉันหน่อยซิ
ปีศาจที่ใช้อาวุธนักฆ่าเหรอ
รัง
แกพยายามฆ่าฉันสองรอบแล้วนะ
วันนี้น้องฉันกับฉันกะว่าจะทุ่มสุดตัว
จับมัน
ยังไงตรงนั้นก็ไม่มีทางไปอยู่แล้ว
หัวหน้า
พวกนายเป็นใคร
เขาให้ทองเรามา
ฉันเลยเอาไปซื้ออาหารพอสำหรับทั้งหมู่บ้านได้
- ดีแล้ว - พวกนี้คือโล่มนุษย์
หมอนี่เป็นใครกัน ต้องทำให้สงสัยแบบนี้ด้วยเหรอ
- มาถอดหน้ากากพวกมันให้หมดกัน - ไม่มีประโยชน์หรอก เขาไปแล้ว
แล้วของล่ะ
ยอทนี่
เดี๋ยวฉันจะเอาไปคืนมา อียอน
แล้วก็นี่
เป็นของมีค่าแต่ดั้งเดิม
แต่ยังไงก็เป็นแค่เครื่องประดับ
- ไอ้หมอนี่มันหาอะไรอยู่ - รอเดี๋ยวครับ
มีของชิ้นสุดท้าย
- ดึงมาจากอะไรเนี่ย - ให้ตายสิ
- จริงๆ เลย - จะอ้วก
นี่อะไร
- อะไรน่ะ นี่ไม้บรรทัดทองคำของจริงเหรอ - จริงเหรอ
(ไม้บรรทัดทองคำ สมบัติของพระเจ้าฮย็อกกอเซแห่งซิลลา)
- ของดีเหรอ - ไม่เคยได้ยินตำนานเหรอครับ
"ผู้ครองไม้บรรทัดทองคำ ชุบชีวิตคนตายและชื่อของเขาจะเป็นที่ประจักษ์"
ของชิ้นนี้ชุบชีวิตคนตายได้
เมื่อไปวัดความยาวและความกว้างของศพ
ทำไมของแบบนั้นถึงอยู่ที่นี่
คงไม่มีใครรู้ว่ามันมีไว้ใช้ทำอะไร
เคยมีข่าวลือว่า
ไม้บรรทัดของพระเจ้าฮย็อกกอเซแห่งซิลลา ถูกพบในเหมืองทองทางเหนือ
ฉันนึกว่าเป็นแค่ข่าวลือ
สมบัติที่ชุบชีวิตคนตายได้เหรอ
เขาพยายามจะชุบชีวิตใครกัน
ไม่เจอกันนานนะ
ยาย
ฉันมาเร็วไปเหรอ
ฉันอยากเฝ้าดูนายอาละวาดกว่านี้อีกหน่อย
แต่นานแล้วที่ไม่ได้เจอนาย ก็เลยกะจะแวะมาหน่อย
ดื่มชากันหน่อยสิ
ยายเป็นใครกันแน่ครับ
ยายเลี้ยงผมมาและทำผมเกือบตาย ผมก็สับสนอยู่นะครับ
ฉันเหรอ ฉันเป็นข้าราชการทั่วไป
ฉันเลี้ยงพวกนายสามคนมาเพราะความจำเป็น และกำจัดทิ้งเพราะความจำเป็น
ผมชอบนะที่สำหรับยายมันง่ายมาก
ทำให้ผมสบายใจเพื่อทำอะไรก็ได้
ฉันมาเพื่อทำให้นายรู้สึกอึดอัด
มีเหตุผลเดียวที่ฉันยังไว้ชีวิตนาย
ยายต้องการคำตอบ
ว่าคนที่ยายเปลี่ยนให้กลายเป็นหิน กลับมามีชีวิตได้ยังไง
ใครกันที่กล้าสั่นคลอนเขตแดน ระหว่างโลกคนเป็นและคนตาย
มูยองของเราเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ ด้วย
กล้ามาเบิกตากว้างท้าทายฉันด้วยนะ
ยายเป็นคน…
ทิ้งผมไปเอง
นายเป็นคนเลือกจะเล่นบทตัวร้ายเองนะ
ไม่ควรมาเสียความรู้สึกแบบนี้สิ
ใช่ไหม
เพราะอย่างนั้น…
เลยต้องใช้หน้ากากสินะ
นายมาที่ยุคนี้ทำไม
เพื่ออะไร
เพื่อชุบชีวิตพี่ชายผม
และทวงคืนทุกอย่างที่ผมเสียไปให้ยายกับอียอน
ถ้านายอยากทำเรื่องเลวๆ…
ก็กินอะไรดีๆ หน่อย
ดูเหมือนว่านายจะยังฟื้นตัวไม่เต็มที่นะ
ยายต้องเสียใจแน่
ยายต้องเสียใจแน่ที่ไม่ฆ่าผมวันนี้
ตายจริง
ผมไปสืบหาที่อยู่ของอียอนตามที่ขอมาแล้วครับ
มีพยานแปลกๆ ที่กุนซาน
งั้นเหรอ
โอเค
- ทำได้ดีมาก - ถ้ายายเห็นนายล่ะ
เราเจอกันแล้ว
ทาดา
นี่ กินเต้าหู้สิ
ชิ
ยังรู้สึกเหมือนฝันไปเลยที่เธออยู่ข้างฉัน
พูดตรงๆ ได้ไหม
ฉันไม่รู้จักนายเลย
นายดูเหมือนมูยองที่ฉันรู้จัก
แต่ฉันก็ไม่ค่อยมั่นใจ
เธอรู้จักฉันเป็นคนแบบไหนเหรอ
นายอยากเป็นหมอมากกว่าเทพภูเขา
นายหวงแหนใบหญ้าทุกใบ
นายกลับมายืนหยัดตอนที่ตัวเองเจ็บ
แต่กลับร้องไห้ตาแทบแตกตอนที่ยอนหรือฉันเจ็บ
แล้วตอนนี้ล่ะ
ตอนนี้ฉันเป็นคนยังไง
ฉันมองไม่เห็นนาย แม้นายจะอยู่ใกล้แค่เอื้อม
ฉันไม่รู้จักนายอีกต่อไปแล้ว
ฉันไม่น่า…
เป็นเทพภูเขาเลย
ฉันน่าจะอยู่ข้างเธอในฐานะชอนมูยอง
แต่สุดท้ายแล้วความฝันเธอก็กลายเป็นความฝันฉัน
- นายตั้งใจจะฆ่ายอนเหรอ - ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะ
เธอจะฆ่าฉันไหม
พวกนายลากฉันเข้าไปอยู่ใน การต่อสู้พวกนายแล้วนี่
นายก็รู้ดีกว่าใครว่าฉันไม่ใช่คนที่จะนั่งดูเฉยๆ
อะไรเนี่ย ไหนบอกว่ามันจะกลับมามีชีวิตไง
เรียกสิ่งนี้ว่าสุดยอดสมบัติเหรอ
อาจจะมีคู่มือการใช้อยู่
หินพิทักษ์ก็เป็นแค่หิน ถ้ามันอยู่ผิดที่
ถูกของนาย
ทุกอย่างเริ่มจากหินนี่
หินที่สร้างเกราะกำบัง
กับสมบัติที่ปลุกคนตาย
เขาพยายามจะทำอะไรของเขา
ไม่เคยมีคนพบไม้บรรทัดทองคำเลย ตั้งแต่ยุคอาณานิคมญี่ปุ่น
มันหายไปจากโลกหลังจากยุคนี้
เพราะงั้นเขาถึงเดินทางย้อนเวลามา
มารอกัน
- อะไรนะครับ - เขาจะกลับมาชิงมันไป
เขาเอาม้ามาทำอะไร
นางเงือกขอให้ไปส่งน่ะ
ตายจริง
ไวไปหน่อยไหมสำหรับเดตแรก
เธอจะกอดเขาจากข้างหลังแล้วพูดว่า "ที่รัก เร็วไปหรือเปล่าคะ"
ไม่ต้องห่วง กฎหมายจราจร ก็หยุดความรุ่มร้อนของผมไม่ได้
คุณพระ หน้าอกคุณร้อนจังเลยค่ะ
หยุดซุบซิบได้แล้ว
ผมจะให้คุณได้เห็นความรุ่มร้อนของโจรเอง ฮี้กับๆ ฮี้กับๆ
- ฆ่าทิ้งซะเลยดีไหม - วิ่งหนีกัน
เป็นม้าที่หล่อจริงๆ มันชื่ออะไรเหรอ
อ๋อ ชื่ออียอน
ชื่อพี่คุณนี่
เพราะว่ามันอึดไง
แต่ทำไมต้องเป็นม้าล่ะ
เพราะที่จริงขาฉันเป็นหาง ก็เลยเดินหรือวิ่งนานไม่ได้น่ะ
ฉันอยากทำมาตลอดเลย
ฉันอยากขี่ม้าผ่านทุ่งมาตลอด
ถ้าชอบความเร็ว ทำไมไม่นั่งรถกันล่ะ
ไม่ ต้องเป็นม้าเท่านั้น
(จินตนาการของยอฮี)
เวลาขี่ม้าก็ต้องมีแตะเนื้อต้องตัวกัน
ไออุ่นที่สัมผัสได้ที่หลัง จะทำให้หัวใจของผู้ชายสั่นไหว
วันนี้เราจะตกหลุมรักกันอย่างเลี่ยงไม่ได้
ให้จุดศูนย์ถ่วงอยู่ข้างหลัง
- ฉันบอกให้รักษาท่าทางไว้ไง - ท่าทางเหรอ
- ให้หัว ไหล่กับบั้นท้ายอยู่ในแนวเดียวกัน - หัว…
อย่าไปแหย่มันด้วยเสียงแปลกๆ
หูของม้าไวต่อสิ่งกระตุ้น
ขอโทษนะ แต่ขาฉันเจ็บมาก ต้นขาฉันอยู่นิ่งไม่ได้
ลองนึกดูนะ
สมมติว่าตอนนี้ศัตรูกำลังเข้ามาล่าหัวเธอ
นี่ใช่เวลาพูดคุยไหม
เราควรจะคุยในการต่อสู้เหรอ
อย่ากลัว ใช้แรงอีก
ให้จุดศูนย์ถ่วงอยู่ข้างหลัง
ไป
โห มีฝีมืออยู่นี่
จริงเหรอ
อยากเข้าแก๊งโจรของเราไหม เธอคงเป็นนักรบที่ดีได้เลย
แก๊งโจร…
คลาดกันได้ไงเนี่ย ให้ตาย
พวกนั้นไปขี่ม้ากันที่ไหน
ท่านจะตามพวกเขาไป ทุกครั้งที่พวกเขาไปเดตกันเลยเหรอ
พวกเขาไม่เป็นไรหรอกครับ
เราควรจัดงานแต่งพวกเขาที่โรงแรมใช่ไหม
- จัดงานเล็กๆ ดีไหมครับ - ไร้สาระ ต้องดีที่สุดเท่านั้น
สถานที่จัด กับทุกอย่าง
เราจะคัดตัวนักร้องที่เก่งที่สุดด้วย
- ให้ผมเป็นพิธีกรนะ - ได้สิ
นั่นอะไรน่ะ
ตายจริง
- เด็กทารก - ยังมีชีวิตอยู่นี่
ใครมันทิ้งทารกน่ารักน่าเอ็นดูแบบนี้ได้ลงคอ
ผ้าห่อเด็กนี่ทำจากผ้าไหมชั้นดี
เธอมาจากครอบครัวที่ร่ำรวยสินะ
รู้แล้ว เธอเป็นลูกเมียน้อยไง
เธออาจจะโดนทิ้ง ที่เกิดมาเป็นผู้หญิงก็ได้ เหมือนฉัน
หรือเป็นผลลัพธ์ของรักแบบตะวันตก
สมัยนี้เป็นที่นิยมนี่
ขอบคุณสำหรับความเห็นที่ฉันไม่สนใจนะ
แล้วยังไงต่อ พวกเธอจะเลี้ยงเด็กเหรอ
นี่บ้านของกีแซงนะคะ เรางานเข้าแน่ถ้านายหญิงรู้เข้า
ได้ยินแล้วนี่ เอากลับไปวางที่เดิมที่เจอเลย
- ไม่ครับ เธอเป็นทารกที่ถูกทิ้ง - แล้วไง
แปลว่า "เด็กแห่งความโชคดี" ค่ะ
ทารกที่ถูกทิ้งจะนำโชคดีมาให้ เลยเป็นประเพณีที่ต้องเอาพวกเขามาข้างใน
ได้ยินแล้วนี่ ผมจะดูแลเธอเอง จนกว่าเราหาพ่อแม่เธอเจอ
นี่
กินไหม
เป็นไงบ้าง
ก็ไม่แย่
คุณชอบอาหารแบบไหนเหรอ
ฉันไม่เลือกกิน แต่ถ้าให้เลือก ก็คงเป็นแน็งมย็อน
สเปกในอุดมคติเป็นยังไงเหรอ
สเปกฉันเหรอ
หมายถึงชอบคนแบบไหนน่ะ
คงต้องเป็นคนที่แข็งแรงกว่าฉัน
ไม่ว่ายังไงก็ต้องหาเรื่องที่ชอบเหมือนกัน
เวลาว่างชอบทำอะไรเหรอ
ทุกวันนี้ฉันชอบปล้น
ทำไมถึงอยากเป็นโจรล่ะ
เพราะยอนคงไม่เห็นด้วย
พวกคุณสองพี่น้องซับซ้อนกว่าที่เห็นสินะ
ฉันไม่เคยเห็นหน้าพ่อด้วยซ้ำ
ส่วนมนุษย์แม่ก็เรียกฉันว่าสัตว์ประหลาด
อียอนคือครอบครัวคนเดียวของฉัน
ถึงเขาจะทิ้งขว้างฉันเหมือนขยะ ตอนที่เขาโดนมนุษย์ล่อลวง
อย่างน้อยคุณก็มีครอบครัวอยู่ข้างๆ นะ
แล้วพ่อแม่เธอล่ะ
ทำไมไม่กลับไปที่ทะเล เธอใช้ชีวิตเป็นนางเงือกได้นี่
ฉันชอบคยองซอง ชอบร้องเพลงบนเวที
ฉันชอบแสงระยิบระยับกับเสียงพูดคุย…
อย่าเข้าใจผิดนะ
ไม่มีที่ให้ครึ่งปีศาจ
บนโลกนี้หรอก
ฉันไปนะ
แค่เจ้านี่คนเดียวฉันก็ยุ่งมือเป็นระวิงแล้ว
ฉันเกลียดมนุษย์เด็ก
- โกหก ซูโอชอบท่านที่สุด - ใครคือซูโอ
ช่างเถอะ เอาไปไว้ที่กล่องรับเด็กทารกก็พอ
ที่นี่ไม่มีของแบบนั้นสักหน่อย
- ให้คนของเราเอาไปขายไหม - ไม่เอาน่า
ไม่อยากจะเชื่อสองคนนี้เลย ไม่มีมนุษยธรรมเลย
- เราใช่มนุษย์เหรอ - เราใช่มนุษย์เหรอ
ไม่ นั่นไม่ใช่อาหารนะ
บอกให้หยุดยกน้ำหนักไง
หิวไหม กินขนมไหม
เอาละ ผมจะไปซื้อนมผงเด็กกับผ้าอ้อม
นี่ ไปด้วยกันสิ ฉันมีธุระด่วนต้องไปทำในตัวเมือง
อยากตายเหรอ
เดี๋ยวกลับมานะครับ เดี๋ยวไปซื้อขนมให้นะจ๊ะ
จริงๆ เลย
นี่ เราทำยังไงกันดี
- มาวางแผนกำจัดเธอกันเถอะ - ทำแบบนั้นได้ที่ไหน
ถ้าเราแกล้งๆ ทำเธอหายล่ะ
ขอโทษนะที่ออกมาเป็นแบบนี้ แต่นี่ก็เพื่อตัวเธอเอง โอเคไหม
หาพ่อแม่ดีๆ แล้วใช้ชีวิตให้ดีๆ นะ
เออ รู้แล้ว
สตรอว์เบอร์รีป่านี่
ฮงจูชอบมากเลย
- ไปได้แล้ว - รู้แล้วน่า
- ทำไมเธอถึงอยู่ตรงนี้ - เธอมาตามหาเราเหรอ
อะไร เธอยังเดินไม่ได้ด้วยซ้ำ ฝีมือไอ้เวรที่ไหน
- รีบเร็ว ก่อนที่ชินจูจะกลับมา - เร็วเข้า
ให้ตายสิ
ไปมีชีวิตดีๆ นะ
บ้าเอ๊ย
นี่…
บอกมาหน่อยสิ ทำไมถึงกลับมาอยู่เรื่อย
นี่ใช่มนุษย์หรือเปล่าเถอะ
ไม่ใช่ปีศาจจำแลงกายมาเหรอ
ให้ตาย ไม่อยากจะเชื่อเลย
อียอนติดฝิ่นเหรอ
ใช่ ของโปรดเขาเลยล่ะ
ปีศาจทุกตัวในกุนซานรู้เรื่องนี้
- เคยเห็นเขาสูบไหม - เขาไม่สูบบุหรี่ด้วยซ้ำ
- เขาเลิกกะทันหันเหรอ - ไม่มีทาง
ไม่นานนี้ชินจูเพิ่งแวะมาหาฝิ่นเพิ่มเองครับ
ท่านก็ตกเป็นเหยื่อของท่านอียอนด้วยใช่ไหมคะ
- ฉันคงไม่บอกว่าเป็นเหยื่อ… - ไม่นานมานี้เราเพิ่งตั้ง
ชมรมของเหยื่ออียอนกัน
เรานัดเจอกันสามครั้งต่อสัปดาห์ค่ะ
(ชมรมเหยื่อ สำหรับปีศาจที่ตกเป็นเหยื่อของจิ้งจอก)
เรามีช่วงบำบัดและน้ำฟักทองสำหรับแผลบวมช้ำ
ให้พวกคนที่โดนซ้อมด้วย
เขาซ้อมพวกเธอเหรอ
ครับ
แค่เพราะเขาไม่ชอบชื่อเธอ เขาซ้อมเราแบบนี้ แบบนี้
เธอชื่ออะไร
- เบอาอึมค่ะ - อาอึม
ชื่อแฟนของอียอนเหรอ
อาอึม
เธอเกลียดชื่อนี้ที่สุดครับ
แล้วไง เห็นเขาครั้งล่าสุดที่ไหนนะ
ยอนขึ้นรถไฟไปแมนจูเรียเหรอ
เขาอาจจะลงที่คยองซองครับ ประจวบกับตอนที่เขาออกจากกุนซานพอดี
แจยู
ไปซื้อฝิ่นมา
มันจะเป็นอะไรได้นะ
ไฝที่หน้าผาก…
- ดาวกระบวยใหญ่ - แล้วไง
มันคือกลุ่มดาวที่ควบคุมความตาย
แต่ก็หมายถึงเป็นตัวนำความมั่งคั่งด้วย
จริงๆ เลย มีอะไรทะแม่งๆ
เธอกลับมาอยู่เรื่อย ไม่ว่าเราจะทำอะไร
ทำไมเด็กร้องไห้ล่ะ
ไม่รู้
หยุดร้องสิ
ไอ้เด็กนี่ อยากได้อะไรก็พูดสิ
โธ่ คิดว่าทำแบบนั้นเธอจะพูดเหรอ
โอเค นี่ๆ อย่าร้อง เดี๋ยวฉันให้เงิน
หยุดร้องสิ
- ทำให้มันสลบกัน - หยุดเลย
ทำอย่างนั้นเธอก็ตายสิ มีฝิ่นหรือยานอนหลับไหม
หยุดร้องแล้ว
อุ้มเธอต่อไปเถอะ
มานี่
นี่ มันชื้นๆ
- อี๋ - เธอคงอึ
นี่ ฉันกลัวเชื้อโรค
- นายคือคนพาเธอมานะ - ไม่ใช่ฉันสักหน่อย
มาพนันกัน ใครแพ้เลี้ยงเธอคนเดียว
นายเหลือแค่สอง ฉันมีสี่
- ไม่นะ - ลาก่อน
- เกมยังไม่จบหรอก - ไม่นะ ไม่
ไม่นะ
ฉันให้เวลานาย 30 นาที
บอกอะไรให้นะ
ฉันเกลียดมนุษย์ที่สุดในโลก
โดยเฉพาะพวกน่าสมเพชที่ทำอะไรเองไม่ได้
ทำตัวน่าสมเพชไปก็ไม่มีประโยชน์
อย่าร้อง เดี๋ยวก็กินซะเลย
หัวเราะอะไร
นี่หัวเราะเยาะฉันเหรอ
ว้าว วิวสวยจริงๆ
ทำไมถึงเงียบจัง
- ทำให้เธอหลับได้ไง - ก็ไม่มีอะไรมาก
- นั่นอะไร - ไม่มีอะไร
- ทำไมนาย… - ไม่มีอะไร…
ให้เธอกินมักกอลลีได้ไง ให้ตายสิ
เหตุด่วน
- โหวกเหวกโวยวายอะไร - นายหญิงรยูกลับมาแล้ว
- ใคร ฮงจูเหรอ - เธออยากเจอท่าน
ท่านอีรัง เอาเด็กไปซ่อนครับ ไปเลย
- ทำไม - ถ้าเราโดนจับได้ เดี๋ยวจะโดนไล่ตะเพิดน่ะสิ
ไปเถอะ
- ท่านอีรัง - จริงๆ เลย
ผมว่านายหญิงรยูน่ากลัวกว่าหน้ากากแดงขาวอีก
อย่าทำให้เธอเป็นศัตรูนะครับ
- ทำอะไร - ท่านแกล้งทำเป็นชอบเธอไม่ได้เหรอ
- ไม่ได้ - ทำไมล่ะ ก็แค่การแสดง
เพราะฉันรู้ว่าความรู้สึกเธอเป็นของจริงไง
ต่อให้ฉันทำให้เธอกลายเป็นศัตรู ฉันก็ไม่อยากโกหกเธอ
เธอคือเพื่อนฉัน
บางครั้งเขาก็เท่สุดๆ ไปเลยแฮะ
เหม็น
- มาแล้วเหรอ - อะไรเนี่ย เธอสูบฝิ่นเหรอ
ได้ยินว่าทำเงินได้ดี ฉันเลยอาจจะเริ่มขาย
เป็นอันธพาลเหรอ อย่าเลย ต่อให้เงินจะดีก็เถอะ
- งั้นฉันเอาไว้สูบแล้วกัน - อะไร เสียสติไปแล้วเหรอ
ถ้าติดขึ้นมาจะทำไง
ดวงตาไม่ขุ่น
มือก็ไม่สั่น
ได้กลิ่นแล้วไม่สะท้านเลยด้วยซ้ำ
แล้วเรียกฉันมาทำไม
- ฉันมีคำถาม - ฉันก็เหมือนกัน
เอาให้ยุติธรรมเลย
คนละสามคำถาม
ถ้าฉันตอบไม่ได้ล่ะ
- ต้องถอดเสื้อทีละชั้น - ให้ตายสิ
คำถามแรก
จำตอนเราเจอกันครั้งแรกได้ไหม
เธอทดสอบฉันอยู่
แล้วเรื่องฝิ่นนี่อะไร
เธอรู้อะไรเข้าเหรอ
จะไปลืมได้ยังไง
เธอแทงฉันทันทีที่เห็นหน้า
ตาฉันแล้ว
หน้ากากแดงขาว เจอเขาแล้วใช่ไหม
- ใช่ - ตอนนี้เขาอยู่ไหน
ครั้งละหนึ่งคำถาม
ตาฉัน
เราสัญญาว่าจะปกป้องกันด้วยชีวิต…
แล้วถ้าเราผิดสัญญาล่ะ
- เราตายด้วยน้ำมืออีกฝ่าย - ยอน…
ฉันตั้งใจจะรักษาสัญญานั่น
- ทำไมถึงเลือกเขาไม่เลือกฉัน - ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจ
คำถามสุดท้าย
ฉันเป็นอะไรสำหรับนาย
ฉันให้คำตอบที่เธอต้องการไม่ได้
ฉันจะไม่มีวันหลอกเธอ
เพื่อให้มาอยู่ข้างฉัน
ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ
นายแค่ต้องพูดคำเดียว ทั้งตอนนั้นและตอนนี้ นายก็ยังตึงเหมือนเดิม
ใครอยู่ภายใต้หน้ากากนั่น เขารู้จักฉันใช่ไหม
ฉันอาจจะรู้จักเขาด้วย
นี่ หยุดเลย
ยิ่งใส่หลายชั้นเธอยิ่งสวยนะ
จริงด้วย รับนี่ไป
ไม่รู้ว่าเธอยังชอบอยู่ไหม
ไปก่อนนะ
ฮงจู เป็นอะไรไป
ฉันได้จดหมายจากบ้าน
น้องชายคนเล็กฉันป่วยหนัก
บอกทัลอีพาแล้วกลับบ้านสิ
ยายบอกว่าถ้าฉันไปจากที่นี่ ฉันจะไม่ได้เป็นเทพภูเขา
ยายแก่ใจร้ายนั่น
รอเดี๋ยวนะ
นี่ สตรอว์เบอร์รีป่า
กินแล้วความคิดเศร้าๆ จะได้หายไป
เป็นของที่งูกินกัน
ต้องดึงขนตาหนึ่งเส้นก่อนจะกินนะ
จะช่วยชำระล้างพิษ
เป็นไง ฉันพูดถูกไหม
แจยู
ครับ
เราจะไปแมนจูเรีย เก็บของซะ
นับถึงสามนะคะ หนึ่ง สอง สาม
(เหมืองทองจามิ)
พ่อคะ แม่ร้องไห้หนักมาก เครื่องประดับแม่ถูกขโมยไปหมดเลย
ตอนนี้เรื่องนั้นสำคัญที่ไหน เรามีเหมืองทองอีกแห่งนะ
เอาขึ้นหน้าหนึ่งเลย
ฉัน ซันอูชาง อาจจะโดนปล้นไป 36 ครั้ง
แต่ก็ไม่สะทกสะท้าน
และพ่อที่เป็นเจ้าของหนังสือพิมพ์ ใช้สื่อเพื่อเหตุผลส่วนตัวเหรอ
ฉันส่งเสริมนโยบายการผลิตทองคำใหม่ ของผู้สำเร็จราชการด้วยไง
เพื่อประโยชน์ของประเทศนี้ทั้งนั้น
มีเหมืองกว่า 5,000 แห่งที่อยู่ระหว่างการพัฒนา
จะเด็กหรือผู้หญิง ทั้งประเทศนี้คลั่งเหมืองทองกันไปหมด
ดูนี่สิ
นี่คือยุคที่ทองนำเงินเข้ามา
สวัสดีครับ ท่านซันอูชาง
คุณหนู
ผมมาจากสถานีชงโนครับ
- อะไรเนี่ย - ไม่นานมานี้ผมได้ยินข่าวลือที่น่าสนใจมาครับ
เหมืองทองอึนซานจากพย็องอัน เหมืองทองจิกซานจากซอนัน
และเหมืองทองกาฮักจากกวางมยอง…
ได้ยินว่ามีผู้ชายคนหนึ่งโผล่ทุกที่ที่มีเหมืองทอง
- ใคร - ชาวโชซ็อนเรียกเขาว่าเทพเจ้าโชคลาภ
เทพเจ้าโชคลาภเหรอ
เขาคือเทพท้องถิ่นที่นำพาโชคลาภมาให้ค่ะ
มาถึงที่นี่เพราะความเชื่อเรื่องผีสางเหรอ
ด้วยความเคารพนะครับ
เคยเห็นผู้ชายใส่หมวกไม้ไผ่ ไว้เคราแบบฤาษีลัทธิเต๋าไหมครับ
ได้ยินว่าเขาเคี้ยวแครอทเหมือนกระต่าย
พ่อคะ
จับหมอนั่นไว้
- จับเขา - ครับ
ท่านอีรัง
เดิมพันเลยครับ
จะเป็นอันไหนนะ อยู่ไหนนะ
- ไม่อยู่ตรงนั้น - บ้าจริง
- เวรเอ๊ย เงินฉัน เงิน… - ขอบคุณครับ
หัวหน้า
มาเลย
หนึ่งปีมี 12 เดือน ปีที่แล้วมี 13 เดือน
ปีหนึ่งมี 365 วัน ไม่ได้มีทุกวันทุกเดือน
อย่าเลือกมากน่า เลือกมาหนึ่งอัน
- ท่องเสร็จหรือยัง - เลขสอง
- โอเค ฉันลงเงินด้วย
- เลขสอง - มีใครลงอีกไหม
เอาแล้วนะ ใช่เลขหนึ่งไหมนะ
- อะไรนะ เลือกเลขสามเหรอ - ให้ตาย ไม่อยู่ตรงนั้น
- ไอ้ตัวจิ๋วนี่เล่นพนันแล้วเหรอ - จะเป็นอันไหนนะ
- ไม่นะ ไม่ใช่เลขสอง - ไม่นะ
- อยู่ในเลขสาม - แจ๋ว
- โธ่เอ๊ย - ขอบคุณครับ
นี่ เร็วเข้า รอบต่อไป
หนึ่งนยางกลายเป็นสอง
สองนยางกลายเป็นสี่ สี่กลายเป็นแปด
แปดนยางกลายเป็นสิบ กลายเป็นร้อย
ดูนะครับ ลูกเต๋าอยู่ไหนนะ
เอาละ อยู่ไหนนะ
- ตรงนี้ - ไม่ เลขสอง
- รู้แล้ว - เลขสอง
เลขสอง
เลขสามอีกแล้วเหรอ
- ฉันมั่นใจ - บอกแล้วไง
เลขสองหรือเปล่า ตายจริง ไม่ใช่
เลขสามล่ะ ยินดีด้วย
- รับไปเลย - แปลกแฮะ
- เก่งแฮะ - นี่ครับ ขอบคุณครับ
ทงแดมุนเหรอ เราจะไปไหน
เลือกเลย
- เลือกมาหนึ่งอัน - ฉันไม่ตกหลุมพรางแล้ว
เอาอีกรอบสิ อันไหนเหรอ
- เลขหนึ่งเหรอ โอเค - เลขสาม
โอเค รอบนี้มาเปิดย้อนกัน
- ไม่อยู่ - อะไรนะ ให้ตาย
ตรงนี้ก็ไม่มี
- อยู่ในเลขหนึ่งครับ - ว้าว เจ้าเป็นใครเนี่ย
นี่ครับ ขอบคุณ
ไปไหนนะ อยู่ไหนนะ
เลขสองเหรอ
- เลขหนึ่ง - โอเค เลขหนึ่ง
- ฉันจะเลือกตามเด็ก - ฉันด้วย เลขสอง
- ได้เลย - เด็กจะไปรู้อะไร
ไม่อยู่เลขหนึ่ง
เลขสอง
อยู่ในนี้ ยินดีด้วยครับ
เด็กๆ ออกไปเลย
มือฉันอยู่ตรงไหนนะ จงดูให้ดีๆ
ถ้าดูให้ดีพอ ชะตาอาจจะเปลี่ยน
อยู่ไหนนะ อยู่ที่ไหน
อีกรอบหนึ่ง
เลขสามเหรอ
เลขสาม
ทุ่มหมดตัวเลย
เอาละ มาดูกัน
เลขสอง
- ไม่อยู่ในนั้น - เลขสามล่ะ
ว้าว
เธอนำโชคมาให้จริงด้วย
เด็กนำโชค
ขนสัตว์ ไข่มุก กล้วยราคาแพง อะไรกันเนี่ย
ฉันอารมณ์ดี ก็เลยไปใช้เงิน
- เกิดอะไรขึ้นในเมือง - ไม่มีอะไรนี่
ทำไม
ให้ตาย
- นี่อะไร - ฉันชนะได้มา
- ท่านเล่นพนันต่อหน้าเด็กเหรอ - เธอไม่ใช่เล่นๆ นะ เก็บเธอไว้เถอะ
จริงเหรอครับ
- เห็นนี่ไหม - เราจะเลี้ยงเธอเอง เจ้าหนู
เฮ้อ ปวดหัวเลย
ให้ตาย
ในแมนจูเรียมีอะไรอยู่นะ
ท่านบอกว่าผู้ชายคนนั้นที่มโยยอนกัก คืออียอนนี่ครับ
ท่านอยากตรวจสอบอะไรครับ
- คนนั้นไม่ได้ติดฝิ่น - หมายความว่ายังไง
ฉันต้องไปเห็นด้วยตาตัวเอง
จิ้งจอกเก้าหางอีกคนที่ไปแมนจูเรีย
ขอโทษนะครับ
ทำไมท่านถึงชอบท่านอียอนเหรอครับ
ตอนเด็กๆ ฉันไม่เคยได้เล่นพ่อแม่ลูก
เพราะชีวิตมีแต่การต่อสู้ตลอด
แต่พอได้เจอเขา ฉันก็รู้สึกสบายใจ
แปลกดีนะ
เขาพูดอะไรใจดีไม่เป็นด้วยซ้ำ
(ชอนโฮยอง)
พี่
สบายดีไหม
พ่อจะดุผมไหม
- แล้วนายหนีไปทำไมล่ะ - ผมไม่อยากเป็นเทพภูเขานี่
นายควรเป็นนะ
ทัลอีพาจะเป็นคนเลือกเด็กที่มีคุณสมบัติเหมาะสม
ผมไม่ชอบสู้ มันน่ากลัว
ฉันมั่นใจว่านายต้องเป็นเทพภูเขาที่ดีได้แน่
ยังไงนายก็เป็นน้องชายฉันนี่
พี่ บอกผมทีว่าผมเดินถูกทาง
ให้ฉันนอนเถอะ
ทำไมเธอต้องมีชื่อด้วย
ขนาดสัตว์เลี้ยงที่ถูกทิ้งยังมีชื่อเลย
ถ้างั้นชื่อคิมดูฮันเป็นไง เขาโตมาแข็งแกร่งดีนะ
ดูฮันเหรอครับ เธอเป็นผู้หญิงนะ
ชื่อตามสมัยนิยมไหม เธอมาจากข้างถนนนี่
- โกโก้ล่ะ - โกโก้ เดี๋ยวครับ…
ช่วยจริงใจกว่านี้หน่อยเถอะครับ ชะตาชีวิตมนุษย์ขึ้นอยู่กับชื่อนะ
คูมีโฮจากจิ้งจอกเก้าหางล่ะ
ชื่ออีมีโฮไหมล่ะครับ ใช้นามสกุลท่านไป
อีมีโฮเหรอ
นี่ อีมีโฮ
- อย่าแตะตัวฉันนะ - ผมว่ามีโฮก็ชอบนะ
นี่ มีโฮ
กูชินจู มานี่
มีโฮ
นายจะทำยังไงถ้าเวลาหมดลง
- จะเอาเธอไปด้วยเหรอ - โอ้ ทำได้เหรอครับ
นายปล่อยหมาจรจัดไปไม่ได้ด้วยซ้ำ
แต่รับผิดชอบมนุษย์นี่มันต่างกันเลยนะ
ท่านเกลียดมีโฮขนาดนั้นเลยเหรอครับ
ไม่ใช่ว่าฉันเกลียด นายก็รู้ฉันเลี้ยงรังมา
ฉันผิดเองที่เขาไปเข้าแก๊งโจร แล้วก็ที่เขาตาย
เพราะฉันปกป้องเขาไม่ได้
แต่ท่านทำดีที่สุดแล้วนี่ครับ
หาพ่อแม่ดีๆ ที่เลี้ยงเธอได้ เพื่อตัวเธอเอง
เราจับเขาได้ครับ แต่การทรมานกับขู่เข็ญไม่ได้ผล
เขากินแครอททั้งวันเลย
และเขาคือเทพเจ้าโชคลาภของโชซ็อนเหรอ
มีคนพบเห็นเขาในเมืองทองทั่วประเทศ
ไม่ว่าเขาจะใช่เทพเจ้าโชคลาภไหม ผมมั่นใจว่าเขารู้วิธีหาทองครับ
ใช้วิธีอะไรก็ได้ให้เขาพูด
เพื่อขยายกำลังทหาร
สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องมี สกุลเงินระหว่างประเทศซึ่งก็คือทอง
ครับ
เราใช้คนแบบเขาได้เหรอครับ
เขากำลังอวดอำนาจที่ไร้ประโยชน์ ต่อผู้ที่อ่อนแอกว่าเขา
ใช้เขานี่แหละดีสุดแล้ว
กิงโกะเคลื่อนไหวอะไรไหม
ผมกังวลนิดหน่อย
แต่เธอไม่ได้ไปไหนเลยนอกจากสนามเทนนิสครับ
เธอไปร้านเสื้อผ้าเป็นประจำ
งั้นเหรอ
ดูแผนที่ให้ดีๆ สิ
บอกตำแหน่งทองมาถ้าอยากมีชีวิตรอดออกไป
สิ่งที่ฉันถนัดที่สุดคือตัดเส้นเอ็นคนอย่างแก
- คงลำบากแย่ - ไอ้เวรนี่
โอเค ก็ได้
บอกมาสิ บอกมาว่าต้องการอะไร
หาเด็กให้ผมหน่อยครับ
- ขอโทษนะครับ - อะไรกันคะ
- หยุดนะ - ไม่ใช่เธอ บ้าเอ๊ย
หาเธอให้ไว
- ครับ - ค้นที่นี่ให้ทั่ว
(รางวัลหนึ่งล้านวอน สถานีตำรวจชงโน)
- หลีกไป - หลีกๆ
นี่อะไร
สถานเด็กกำพร้าเหรอ
ผู้สำเร็จราชการบริหารที่นี่ครับ เป็นที่สำหรับเด็กกำพร้า
- บอกว่าอย่าส่งตัวเธอไปไง - นายเอาแต่เล่นพนันกับเธอ
มีโฮ ฉันจะเอาหนูไปส่งได้ยังไง
มีการแสดงเหรอ
โอ้ นั่นเหรอ สถานีชงโนตามหาเด็กอยู่
รางวัลเยอะพอจะซื้อบ้านได้เลย
ถ้าจับเธอได้ ชีวิตฉันพลิกผันในคราวเดียวแน่
เดี๋ยวนะ
ดูสิ
- เธอนี่ - เจอเด็กแล้ว
- ท่านอียอน ไปเลย - ทางนี้
หยุดตรงนั้นนะ
จับเขา
- เวรแล้ว - ตามพวกมันไป ไปจับเขามา
ทางขวา เลี้ยวขวา
- หยุดอยู่ตรงนั้นเลย - หยุดนะไอ้เวร
- มานี่เลยไอ้… - จับเขาได้แล้ว
ปล่อยนะ
- ไม่นะ - นี่
- คุณพระคุณเจ้า - ตายจริง
หยุดนะ ไล่ตามไปให้ทัน
จับเขา
- ลูกอายุเท่าไหร่แล้วคะ - ไม่รู้หรอกครับ
- ใช่ไหม - น่าจะใช่นะ
ขอดูเด็กหน่อยได้ไหมครับ
- ถามทำไม - น่าจะใช่เธอนะ
จับเขาไว้
บ้าเอ๊ย
- จับเขา - เดี๋ยว นี่คุณ
- คุณบังจออยู่นะ - หลบไป
- ไป จับเขา - หยุดนะ
นี่ หลีกไปสิ
จับเขา
ออกไปจากโรงเลย
- ออกไป - อะไร
ไม่เคยได้ยินเสียงเด็กร้องไห้เหรอ
โอ้ ขอโทษนะจ๊ะ
แก
ไปจับเขาเลย
ยิง
ไม่เป็นไรนะ
นี่ รอตรงนี้เดี๋ยวเดียวนะ
เดี๋ยวฉันกลับมา ไม่นานหรอก
จัดการเลย
ฉันอุตส่าห์ไม่อยากใช้ความรุนแรงเพื่อเด็ก แต่ให้ตายสิ
ปล่อยนะ ไอ้เวร
ขอโทษครับ ปล่อยผมเถอะ ปล่อยเถอะ ผมขอโทษ
ขอโทษครับ
กล้าดียังไงยิงปืนต่อหน้าเด็ก
- ขอโทษครับ - พูดอะไรของนาย
พวกเวรนี่กล้าเล็งปืนที่เด็กได้ยังไง
มีโฮ
ตะกร้าไปไหนแล้ว
ซวยแล้วไง
มีโฮ นี่ มีโฮ
ไปแล้วหรือยัง
ยินดีต้อนรับค่ะ
รู้ใช่ไหมครับว่าผมเป็นใคร
ผมมาซื้อเสื้อผ้าน่ะ
แนวฉันเลย
ลงบัญชีท่านอียอนไว้นะครับ
(มโยยอนกัก)
ตายจริง มีโฮ ฉันขอโทษนะ
ฉันผิดเอง ขอโทษจริงๆ นะ
ให้ตาย ตัวร้อนจี๋เลย
- เรียกหมอมาเถอะ - ไม่ ฉันไม่เชื่อใจใครทั้งนั้น
แน่ใจนะว่ากีแซงจะปิดเงียบ
อือ
มีโฮ ทำไมถึงป่วยล่ะ
ให้ตายสิ
ทำให้ไข้ลงก่อนนะ
ตอนฉันป่วยนายก็เป็นแบบนี้เหรอ
ตอนเด็กๆ นายป่วยตลอด รู้ไหมว่าฉันเดือดร้อนแค่ไหน
ฉันให้นายกินทุกอย่างที่ดีต่อนาย
ไม่เห็นจำได้
เพราะงี้ไงเขาถึงบอกว่า เลี้ยงเด็กไปก็ไม่ได้อะไร
แล้วรับฉันไว้ทำไม นายไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองมีน้อง
พ่อบอกฉัน
อะไรนะ
ตอนเด็กๆ พ่อทิ้งฉันไว้กับยาย
ฉันไม่รู้หรอกว่าเขายังอยู่หรือตายแล้ว
วันหนึ่ง พ่อโผล่มาแล้วพูดว่า
"ลืมบอกไป แต่เจ้าอาจจะมีน้องชายนะ"
- ถ้าเจอเขา ฉันฆ่าเขาแน่ - เป็นลูกที่ดีจริงๆ
ฉันจะช่วยเอง
เขาเป็นคนยังไงเหรอ คนที่เราเรียกว่าพ่อน่ะ
ฉันไม่รู้จักหน้าเขาด้วยซ้ำ
เขาใช้ฉันเป็นเป้ายิงธนู ให้ฉันกินเห็ดพิษ
มัดฉันไว้กับก้อนหินแล้วโยนฉันลงแม่น้ำ
ที่นายเป็นแบบนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญสินะ
ทำไมไข้ไม่ลดเลย
มาแล้วเหรอ
มีโฮ
ไข้ลดแล้วนี่
อือ ฉันโล่งใจมากเลย
จากนี้ไป ฉันจะรับผิดชอบเลี้ยงมีโฮเอง
ทำได้ดีมาก
ทำให้แน่ใจว่าสะอาดหมดจด เข้าใจไหม
- ครับ - โอเค ดีมาก
ทำดีมากทุกคน
อย่าเหลือร่องรอยการพนันทิ้งไว้นะ
ทำให้แน่ใจว่าไม่มีฝุ่นแม้แต่นิดเดียว
- มันไม่ดีต่อหลอดลมเด็ก เข้าใจไหม - ค่ะ
อะไร กลิ่นนี่อะไร
ใครมันสูบบุหรี่
ส่งมา
ดับบุหรี่เลย
- ไอ้นี่ - ห้ามสูบบุหรี่ เริ่มตั้งแต่วันนี้
- ไอ้เวร… - พูดแค่คำเพราะๆ
- ครีมทาเด็กเหรอ - ไม่รู้สิครับ
ตรวจดูพาราเบนด้วย
อ่ะ
- ออร์แกนิกใช่ไหม - "ออร์แกนิก" คืออะไร
ช่างเถอะ
มีโฮ
เสร็จแล้วไปกินข้าวกลางวันกันนะ
วางได้แล้วน่ะ เดี๋ยวก็ตามใจจนเสียคน
สายสัมพันธ์มันสร้างกันที่อายุเท่านี้แหละ อย่าสงสัยในปรัชญาการดูแลทารกของฉัน
ผมต้องท่องไปถึงเมื่อไหร่ครับ
จนกว่ามีโฮจะหลับ
ฉันจะส่งเธอเรียนมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล
ให้ตาย เล่นใหญ่เป็นบ้า
ชอบใช่ไหม
ดูสิ
(ร้านเสื้อผ้าโอบก)
เสื้อตัวนั้นไปไหนเนี่ย ฉันว่าฉันซ่อนไว้ตรงนี้นะ
มีรหัสอยู่บนเสื้อค่ะ
ถ้ารหัสหลุดไป ทั้งองค์กรจะตกอยู่ในอันตราย
นั่นน่ะสิคะ
- หาอะไรอยู่เหรอคะ - ยอฮี
เห็นเสื้อลายดอกตรงนี้ไหม
เมื่อวานขายไปแล้วค่ะ
ขายให้ใครคะ
ซื้อแป้งเด็กได้ที่ไหนเนี่ย
อะไรเนี่ย…
ให้ตาย จะเป็นบ้าตาย
คุณคะ
- ผมเหรอ - ฉันเป็นคนสั่งตัดเสื้อตัวนั้น
เสื้อตัวนี้ของผมครับ
ตั้งราคามาเลยค่ะ ฉันจะจ่ายเท่าที่คุณต้องการ
ขอโทษครับ แต่ผมไม่ขาย
ขอโทษครับ
คุณคือเขานี่
(แมนจูเรีย)
ดูสิว่าเราเจออะไร
ว้าว
ไหนดูสิ ไฝเจ็ดเม็ดบนหน้าผาก
- ใช่เลย - นายเป็นใคร
ฉันนักสืบจองแดซองจากสถานีชงโน
- แล้วไง - ส่งเด็กมา
อะไรนะ
เร็วสิ
จริงๆ เลย
ตามแบบฉบับ
- ปล่อยพวกเขาไป - ส่งเด็กมาก่อน
- ช่วยเราด้วยค่ะ - ถ้างั้นฉ้นก็ไม่มีทางเลือก
มีโฮ
- นี่ - บ้าไปแล้วเหรอ
ปกติแล้วตัวละครหลักจะเสียเด็กไป เหมือนคนโง่เง่า
- แต่เราไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาๆ - แล้วพวกแกเป็นใครวะ
เหมือนสังคมคุณแม่สีเขียวน่ะ
- ยังไงก็เถอะ วันนี้พวกนายซวยแล้ว - ไอ้บ้านี่
อยู่ต่อหน้าเด็กก็ระวังปากด้วย
ไอ้เวร
โอ้ จ้ะ
กระทืบเขาดีไหม
มากระทืบเขากัน
เอาไป
ชู่ว…
อะไรกัน
กลิ่นเลือดโชยออกมา
สำนักงานผู้ว่าเสนอข้อตกลงมา
- ถ้าฉันไม่พาเด็กไป… - ตอนนี้ฮงจูอยู่ไหน
ฉันไม่ให้อภัยแน่
เหมืองทอง…
เจอทองแล้วครับ
- ถ้าฉันเอาออร์คิดที่ถูกลักพาตัวไป… - อย่ากลัวสิครับ
เขาจะบอกตำแหน่งเด็กให้
อียอนกับฉันจะสู้กันจนตาย
เพื่อนรักฉันกำลังจะเริ่มทำสงครามกัน
นายเป็นใคร
ฉันเอง
คำบรรยายโดย นิติกาญจน์ รุ่งเรืองยศเมธี