IKAAPAT NA EPISODE
Bakit hindi pa gumigising si Rang?
May sakit ba talaga siya? Wala naman siyang pinagdaanan, di ba?
Sa tingin ko, gising siya.
Nahihiya lang siyang tumayo.
Kaya, nagpapanggap siyang tulog?
Kukuha lang ako ng malamig na tubig.
- Sige. - Mukhang mabigat 'yan.
- Ayos lang. - Ah, sige.
Salamat sa tulong mo. Sige na.
Uy, gumising ka na. Bilisan mo, dali!
Tumayo ka na.
Hay, nag-ensayo pa naman ako ng linya ko para sa 'yo.
- Gusto mo mag-ensayo? - Sige?
Ano? Isa siyang sirena?
Ang lakas ng loob mo magdala ng pagkaing-dagat sa angkan ng mga gumiho!
Ayan ka na naman. Lagi mong sinasabi ang mga angkan.
Laging sa pagiging diyos ng bundok, pagbuo ng isang pamana ng pamilya!
Ang kapal ng mukha mo! Alam mo kung ano'ng pinagdaanan ko para mapalaki ka!
Tarantado ka!
- Ang lakas mong maghimagsik laban sa'kin? - Kapatid.
Di ba pwedeng hayaan mo akong magmahal?
Bwisit ka. Pagkatapos ng lahat ng ginawa ko sa 'yo.
Hay! Umalis nga kayo pareho!
- Alis! - Sige.
Paalam.
Gising ka na.
Sa nakikita mo, ayos ako.
May kaunting sinat ka pa.
'Wag mo akong hawakan.
Bakit ka tumalon sa balon?
Dahil mamamatay ka.
Nagkautang pa ako.
Ito yung oras na magpasalamat ka.
Dapat magbalik ng kabaitan ang isang soro, kahit ayaw niya.
Lalo na kung sinagip ang buhay nito.
Ano'ng gusto mo?
Ako…
Gusto kong magmahal.
Natural na lumabas.
Sa pagiging kalahati,
lagi akong tinatanggihan ng mga tao at mga demonyo.
Pero matatapos na 'yon ngayon.
Sa wakas, makakahanap na ako ng totoong pagmamahal.
- Wala ka sa tamang pag-iisip, no? - Hindi gumana?
- Mukha ba akong matchmaker? - Di man lang niya nakuha ang gusto ko.
Sabihin mo sa'kin sino'ng gusto mong patayin. Kaya kong pasabugin ang nayon.
Ayos lang.
Pwede mo ba tuparin ang isa kong kahilingan?
- Kahilingan? - Maliliit lang.
Mga pito lang siguro?
Umiiyak ka ba?
Itinapon ako sa taong 1938 at nagtrabaho.
Pero sa unang pagkakataon, masaya akong napunta dito.
Nakita ko ang bagong bahagi ni Panginoong Lee Rang.
Tama ka.
Lagi akong umaasa para kay Rang na pumunta sa mga normal na date,
para bumuo ng pamilya,
at mamuhay nang normal.
Ang problema, wala pa siyang naging kasintahan.
Birhen pa siya na hindi pa nakakahawak ng kamay ng babae.
- May plano ka ba? - Una sa lahat,
susuriin natin ang pagkakapareho nila gamit ang pangalan nila.
- Pero mali lahat. - Ito ay agham.
Ang asawa ko ata ay nakakuha ng 99 na puntos.
Uy, pero ako at si Ji-ah, 25 lang ang puntos.
Ay. 23 puntos lang ang nakuha nila!
Kita mo?
Hay.
Namimiss ko na rin si Ji-ah.
Nag-aalala ka ba? Prinoprotektahan siya siguro ni Hyunuiong.
Bago ako mapunta dito, ang sabi sa forecast ay tag-ulan na.
Laging nawawala ng Ji-ah ko ang payong niya.
Sana hindi siya nauulanan.
Cuckoo.
- Cuckoo. - May Cuckoo dito?
Cuckoo 'yon. Alam ko.
Cuckoo.
- Ano'ng ginagawa mo diyan? - Hala…
Kumusta, kapatid ng boss ko.
Kailangan bang iwan ang front gate na nakabitin?
"Hindi ginagamit ng mga bandido ang front gate!"
- 'Yon ang sinabi ni boss… - Bumaba ka na nga lang.
Tinignan mo ba?
Ito nga. Ipinamahagi ko 'to sa mga tauhan ko.
At?
May museo sa likod ng Joseon Bank.
Pag-aari ito ng nagngangalang Park Ga, na yumaman mula sa pagmimina ng ginto.
Ninakawan siya ni pula't-puting maskara?
Narinig mo na ba ang pitong gold mining royalty ng Gyeongseong?
Sila lang ang pinupuntirya at ninakawan na ang anim sa kanila.
Ano ang ninakaw niya?
'Yon nga ang pinagtataka ko.
Pera, ginto, at ang gawa ng ari-arian. Lahat iniwan,
puwera na lang ang kahon ng alahas.
Ang kahon ng alahas?
Wala rin dito.
Kapatid!
Hala!
- Ginto 'to. - Ginto.
Ginto 'to!
Ginto!
Ito ang bahay ni Sunwoo Chan, kilala din bilang "Hari ng Ginto."
- At ang may-ari? - Nasa business trip sa Gyeonggi-do.
Ang asawa at anak niya lang ang nasa bahay.
Mabuti. Pumasok ka at nakawin mo ang kahon ng alahas.
Ako? Ano ba. Wala pa akong ninakaw sa buhay ko.
Eh di, ako na ang gagawa? Ang dating diyos ng bundok?
Sabihin nating ako ang pumasok at nagnakaw ng kahon ng alahas.
Tingin mo may katuturan 'yon?
Pero ayoko. Magmanman na lang at huliin 'yung lalaki.
Huhuliin natin at kunin ang ari-arian. Ngayon bilisan mo na at umalis.
Tigilan mo yung pagsabi ng dati mong puwesto kapag dehado ka.
Walang nakatingin. Dumiretso ka ng lakad. Itong maliit na 'to…
Ano 'yon? Hay. Ang dami niyang pinanood na pelikula.
Itaas mo sa ulo ang dalawang kamay mo.
Ngayon humarap ka.
Hindi sa ganito 'yon.
Honey! Yoo-ri!
Nandito ka para hanapin ako?
- 'Wag kang mag-isip ng kung ano. - Ang sakit n'on.
- Namiss ko 'yung pagiging malupit mo. - Ano sa tingin mo 'to?
Halata naman, ang pagsisimula ng pag-iibigan.
Nung una tayong magkita, ikaw ay parang…
Tinakot mo ako ng baril, at hinalikan mo pa ako dito.
Yoo-ri, yakapin mo ako.
Hindi ikaw ang unang pumasok dito.
Ikatatlumpu't anim ka na.
Hindi ikaw si Yoo-ri?
Ang pangalan ko ay Sunwoo Eun-ho.
Malaman mo man lang ang pangalan ng babaeng naglagay ng butas sa 'yo.
Pasensiya na, ma'am.
Pasensiya? Para saan?
Hindi ko 'to ginagawa dahil gusto ko!
Aray! Ito talaga…
Hala! Sandali!
Paano siyang nakatakbo ng gan'on na may tama?
Hong-joo, ito ay bulaklak na namumulaklak lang sa Nag-aapoy na Kaldero ng Impyerno.
Hay.
Nakaramdam na ako ng init.
Magaling ka talaga, tanda.
Hay. Kung gustong-gusto mo ang mainit,
bakit lagi mong pinaparusahan at pinahihirapan ang sarili mo?
'Yon lang ang paraan para maramdaman kong buhay ako.
Nahihirapan ka pa rin bang matulog?
Napapanaginipan mo pa rin ang mga kapatid mo?
Ang mga kapatid ko…
Hinihintay pa rin nila ako, kahit sa panaginip ko.
Naglagay ako ng bigas sa mga bibig ng mga namatay kong kapatid, at sinabing:
"hindi ko kayo inabandona."
Kahit mamatay na ako, gusto kong sabihin sa kanila 'yon.
Pero lagi akong huli.
Kahit tayo na tinatawag na diyos, nabuhay na nagdadalamhati sa mga nawala.
Ako din, nawala sa akin ang anak ko.
Nakaraos ako sa pagpapalaki sa inyo.
Si Yeon, Moo-yeong, at ikaw.
Tanda, kung mag-away si Yeon at Moo-yeong, kanino ka kakampi?
Hindi ko alam.
Mahirap na tanong 'yan.
Gusto ko si Yeon sa simula pa lang.
Pero hindi ko pwede abandunahin muli si Moo-yeong.
Ang kanyang mga galos sa katawan…
ay dahil sa akin.
Mababait silang mga bata.
Pero bakit?
Pareho sila.
Hindi na sila ang mga kilala ko.
Uy, dalian mo.
- 'Yung babae d'on, kamukha ni Yoo-ri. - Oo, 'yung tagapagbalita. Nakita ko rin.
- Bakit hindi mo sinabi? - Sino'ng nakakaalam na bahay niya 'yon?
- At ang pula't-puting maskara? - Sinusundan niya tayo.
Malakas ka.
Wow.
Maganda rin ang balanse.
Pero di gaanong may karanasan sa kamay-sa-kamay na labanan.
Bwisit.
Bakit? May iba ka pang talento?
Bwisit.
Tingnan ko ang mukha ng stalker ko.
Isang demonyo na gumagamit ng sandata ng mamamatay-tao?
Rang!
Dalawang beses mo na akong sinubukang patayin.
Ang plano naming magkapatid ay ibuhos na lahat ngayong araw.
Kunin siya!
Walang daan d'on!
Boss!
Sino kayo?
Sa mga gintong binigay niya,
nakabili ako ng sapat na pagkain para sa buong nayon.
- Maganda para sa inyo. - Mga kalasag na tao.
Sino 'tong mga 'to? Kailangan ba talaga ang suspense?
- Tanggalin natin lahat ng maskara. - Walang kwenta yan. Wala na siya.
Paano 'yung bagay?
Yeot 'to.
Kukunin ko 'yan agad, Lee Yeon.
At ito.
Ito ay mahalagang orihinal.
Kahit na, alahas lang 'to.
- Ano 'yung hinahanap niya? - Sandali.
May isa pa.
- Saan mo ba kinukuha? - Hay.
- Kadiri.
Ano 'to?
- Ano? Ito ba talaga ang gintong ruler? - 'Yan ba talaga?
GINTONG RULER YAMAN NG HYEOKGEOSE NG SILLA
- Maganda ba 'yan? - Hindi mo pa ba naririning ang alamat?
"Ang nakakita sa gintong ruler ang bubuhay sa namatay at ipakilala ang pangalan."
Bumubuhay ang bagay na ito
Kapag sinukat mo ang haba at lapad ng patay.
Bakit nandito ang bagay na 'yan?
Wala sigurong may alam kung ano ang gamit nito.
May usap-usapan noon:
Na natagpuan ang Hari ng Silla sa isang minahan ng ginto sa hilaga.
Akala ko tsismis lang.
Isang kayamanan na nakakabuhay ng patay?
Sino kaya ang sinusubukan niyang buhayin?
Matagal na rin tayong di nagkita.
Tanda.
Maaga ba akong pumunta?
Gusto pa kitang panoorin.
Pero matagal na rin n'ong nakita kita, kaya naisip ko na dumaan.
Gusto mo ba ng tsaa?
Sino ka ba talaga, tanda?
Pinalaki mo ako at muntik nang mamatay, medyo naguluhan ako.
Ako? Tipikal na burukrata ako.
Pinalaki at inalis ko kayong tatlo dahil sa pangangailangan.
Gusto ko kung gaano ito kasimple para sa 'yo.
Pinapadali sa akin ang mga bagay.
Nandito ako para mabagabag ka.
Hinahayaan kita sa isang rason lang.
Kailangan mo ng sagot.
Paano naibabalik ng buhay ang ginawang bato na?
Sino'ng may lakas ng loob ang nagpapayanig sa hangganan ng mundo ng Buháy at Patay?
Siguradong nagbago na ang Moo-yeong namin.
Ang lakas ng loob mong hamunin ako na dilat din ang mga mata mo.
Ikaw ang…
umabandona sa akin.
Ikaw ang nagpasya na gumanap na kontrabida,
hindi ka dapat nagmumukhang nasasaktan.
Dapat ba?
Kaya bakit…
kailangan mo ng maskara, ha?
Bakit ka pumunta sa panahong 'to?
Para saan?
Para maibalik ang kapatid ko,
at maibalik ko lahat ng nawala mula sa 'yo at kay Lee Yeon.
Kung gusto mo gumawa ng masamang bagay…
kumain ka nang maayos.
Mukhang hindi ka pa gan'on kagaling.
Pagsisisihan mo 'to.
Pagsisisihan mong hindi mo ako pinatay ngayon.
Hay.
Hinanap ko kung nasaan si Lee Yeon gaya ng hiniling mo.
May kakaibang saksi sa Gunsan.
Talaga?
Sige.
- Magaling. - Paano kung makita ka ni tanda?
Nagkita na kami.
Ta-da.
Ito. Kumain ka muna ng tokwa.
Hay.
Parang panaginip pa rin na nasa panig pa rin kita.
Pwede ba akong maging tapat?
Hindi kita nakikilala.
Parang ikaw ang Moo-yeong na kilala ko.
Pero hindi ako sigurado.
Ano'ng klaseng tao ba ako para sa 'yo?
Gusto mong maging doktor kaysa maging diyos ng bundok.
Pinahalagahan mo ang bawat dahon ng damo.
Tumatayo ka 'pag nasasaktan ka.
Pero umiiyak ka 'pag nasasaktan ako o si Yeon.
Ngayon?
Ano na ako ngayon?
Hindi kita nakikita, kahit ang lapit mo na.
Hindi na kita nakikilala.
Hindi na sana ako naging…
diyos ng bundok.
Nanatili na lang sana ako sa tabi mo bilang Cheon Moo-yeong.
Pero ang mga pangarap mo sa kalaunan ay naging akin.
- Gusto mo bang patayin si Yeon? - Paano kung oo?
Papatayin mo ba ako?
Sinali n'yo na ako sa away aso n'yo.
Alam mo kaysa sa sinuman, Di ako 'yung tipong uupo at manonood.
Ano ba yan? Sabi mo babalik ng buháy.
Tinatawag mo itong kayamanan sa lahat ng panahon?
Baka may manual.
Ang batong tagapag-alaga ay bato lamang kung aalis ito sa lugar niya.
Tama ka.
Ganito nagsimula ang lahat.
Ang batong gumawa ng hadlang,
at kayamanan na bumuhay sa mga patay.
Ano ang ginagawa niya?
Ang gintong ruler ay di nakita simula noong panahon ng pananakop ng mga hapon.
Nawala na sa mundo pagkatapos ng panahong 'to.
Kaya naglakbay siya sa panahon.
Mag-intay tayo.
- Ano? - Babalikan niya 'yan.
Ano'ng mayroon sa kabayo?
Humingi ng masasakyan ang sirena.
Hala.
Hindi ka ba masyadong mabilis sa unang date mo?
Yayakapin niya siya sa likod at sasabihin, "Baby, masyado kang mabilis."
'Wag kang mag-alala. Di mapigilan ng batas trapiko ang aking pag-ibig.
Hay. Ang init ng dibdib mo.
Tumigil kayo sa pagbulong!
Ipapakita ko sa iyo ang pag-ibig ng bandido. Clip-clop, clip-clop.
- Papatayin ko ba siya? - Tumakbo tayo!
Ang gwapo ng kabayo. Ano'ng pangalan niya?
Ah, Lee Yeon.
Pangalan ng kapatid mo?
Dahil matatag siya.
Pero bakit kabayo?
Dahil ang mga binti ko ay isang buntot, di ako makalakad o makatakbo nang matagal.
Palagi ko 'tong hinihiling!
Gusto ko talagang sumakay ng kabayo sa mga bukid.
Kung gusto mo ng mabilis, bakit hindi tayo sumakay sa sasakyan?
Hindi. Kailangan kabayo.
IMAHINASYON NI YEO-HEE
Mahalaga ang pisikal na pakikipag-ugnayan 'pag nakasakay sa mga kabayo.
Ang init na nararamdaman mo sa likod mo ang magpapatibok ng puso ng lalaki.
Hindi maiiwasang magmahalan tayo ngayon.
Ilagay ang sentro ng grabidad sa likod mo.
- Sabi ko panatilihin mo 'yung postura mo. - Postura?
- Ihanay mo ang ulo, balikat, at puwit! - Ihanay…
'Wag mong pukawin ng mga kakaibang ingay.
Sensitibo ang tainga ng mga kabayo.
Paumanhin, pero sobrang sakit ng paa ko. 'Yung mga hita ko ay hindi na mapirmi.
Ngayon, isipin mo 'to.
Sabihin nating papunta ang kalaban mo para sa ulo mo ngayon.
Ito ba ang oras para mag-usap?
Nasa labanan ba dapat tayo?
'Wag kang matakot. Gamitan mo pa ng lakas.
Ilagay mo ang sentro ng grabidad mo sa likod.
Giddyap!
Wow, talentado ka pala.
Talaga?
Gusto mo bang sumali sa grupo ng bandido? Magiging magaling na mandirigma ka.
Isang grupo ng bandido…
Hay. Paanong nawala ko sila?
Saan ba sila pumunta?
Susundan mo ba sila lagi 'pag mag-date?
Sigurado akong ayos sila.
Tayo dapat ang mag-host ng kanilang kasal sa isang hotel, di ba?
- Kung maliit na kasalan? - Kalokohan. Gusto ko lang ng maayos.
Ang lugar, at kung ano pa!
Kukunin din natin ang pinakamagaling na mang-aawit!
- Ako ang magho-host! - Sige.
Ano 'yon?
Ay, naku.
- Baby! - Buháy siya.
Sino ang mag-aabandona sa kaibig-ibig na baby?
Ang kumot ay gawa sa pinakamagandang sutla.
Galing siya sa mayaman na pamilya.
Alam ko! Anak siya ng maybahay.
Siguro iniwan siya dahil babae siya, katulad ko.
O resulta ng isang istilong Kanlurang pag-ibig.
Uso 'to ngayon.
Salamat sa opinyon mong wala akong paki.
Ano na ngayon? Palalakihin n'yo ba siya?
Bahay 'to ng gisaeng. Malalagot kami 'pag nalaman 'to ni Madame.
Narinig mo siya. Ibalik mo siya kung saan mo siya nakuha.
- Hindi. Pinulot siya. - Ano naman?
Ibig sabihin "isang anak ng magandang kapalaran."
Ang mga pulot ay nagbibigay ng suwerte, nakaugalian na pinapasok sila.
Narinig mo siya. Ako nang bahala sa kaniya hanggang sa makita ang magulang niya.
Hoy!
Gusto mo?
Kumusta?
Hindi na masama.
Ano'ng pagkain ang gusto mo?
Hindi naman ako maarte, pero kung papipiliin ako, gusto ko ng naengmyeon.
Ano'ng gusto mo?
Ang gusto ko?
Ibig kong sabihin, ano'ng klaseng tao ang gusto mo?
'Yung mas malakas sa akin.
Maghanap ng pareho, kahit ano'ng mangyari.
Ano'ng hilig mo?
Ngayon, hilig ko ang pagnanakaw.
Bakit gusto mong maging bandido?
Dahil hindi papayag si Yeon.
Mas komplikado pa pala kayong magkapatid, ha?
Hindi ko man lang nakilala ang tatay ko.
At ang nanay kong tao tinatawag akong halimaw.
Si Lee Yeon lang ang pamilya ko.
Kahit itinapon niya ako na parang basura, N'ong naakit siya sa tao.
Buti ka pa may pamilya sa tabi mo.
'Yung mga magulang mo?
Bakit hindi ka bumalik sa dagat? Pwede kang mamuhay na sirena.
Gusto ko ang Gyeongseong at ang pagkanta sa entablado.
Gusto ko ang makinang na ilaw at mga maiingay na boses…
'Wag kang magkakamali.
Walang lugar ang mga kalahating demonyo
sa Mundo.
Alis na ako.
Marami na akong problema dito.
Ayaw ko ng mga batang tao.
- Sinungaling. Ikaw ang gusto ni Soo-oh! - Sino si Soo-oh?
Hayaan mo na. Dalhin mo na lang sa Baby Box 'yan.
Walang gan'on dito.
- Bakit di natin ipabenta sa mga tauhan? - Ano ba.
Hindi ako naniniwala sa inyong dalawa. Wala kayong katauhan!
- Tao ba kami? - Tao ba kami?
Hindi, hindi 'yan pagkain.
Sabi ko sa 'yo na tigilan mo na ang pagbubuhat.
Gutom ka na ba? Gusto mo ng mangunguya?
Ito na. Bibili ako ng gatas at diaper.
Hoy, sasamahan kita. May aasikasuhin ako sa bayan.
Gusto mong mamatay?
Babalik din ako agad. Bibilhan kita ng makakain.
Hay.
Uy. Ano'ng gagawin natin?
- Sikreto natin siyang alisin. - Hindi natin pwedeng gawin 'yan.
Kung biglaan siyang nawala?
Pasensiya na naging ganito, pero sa kapakanan mo 'to. Okay?
Humanap ka ng maayos na magulang at mamuhay nang maayos.
Hay, sige na!
Ito ay mga snakeberry.
Gustong-gusto 'to ni Hong-joo.
- Halika na. - Hay, sige.
- Bakit nandito siya? - Pumunta siya dito para hanapin tayo?
Hindi pa siya nakakalakad! Sino'ng gumawa nito?
- Dali, bago pa bumalik si Shin-ju. - Dali!
Hay naku!
Maging masaya ka, okay?
Bwisit.
Hoy…
Hoy, sabihin mo. Paano ka nakakabalik?
Tao ba 'to?
Hindi ba demonyong nagbabalatkayo?
Hay. 'Di ako makapaniwala.
Adik si Lee Yeon sa Opyo?
Oo, gustong- gusto niya 'to.
Kahit demonyo sa Gunsan alam 'to.
- Nakita mo na hinithit niya? - Hindi nga siya naninigarilyo.
- Tumigil ba siya bigla? - Hindi.
Pumunta si Shin-ju kamakailan, naghahanap pa ng opyo.
Nabiktima ka rin ni Yeon, tama?
- Hindi ko masasabing nabiktima… - Kamakailan bumuo kami
ng samahan ng biktima ni Lee Yeon.
Nagkikita kami tatlong beses sa isang linggo.
SAMAHAN NG BIKTIMA PARA SA BIKTIMA NG DEMONYONG SORO
Nag-aalok kami ng sesyon ng terapewtika at katas ng kalabasa para sa pamamaga
sa mga nabugbog.
Binugbog ka niya?
Oo.
Dahil di niya nagustuhan ang pangalan, binugbog niya kami nang ganito, at ganito…
Ano'ng pangalan mo?
- Bae Ah-eum. - Ah-eum.
Ang pangalan ng kasintahan ni Lee Yeon?
Ah-eum!
'Yon ang pinakaayaw niyang pangalan.
Kaya? Saan mo siya huling nakita?
Sumakay si Yeon sa tren papuntang Manchuria?
Baka bumaba siya sa Gyeongseong. Natapat ng pag-alis niya sa Gunsan.
Jae-yoo.
Kumuha ka ng opyo.
Ano kaya?
Ang mga nunal sa kanyang noo…
- Big Dipper 'to. - Kaya?
Asterismo ito na kumokontrol sa kamatayan.
Pero ibig sabihin din nagbibigay ng kayamanan.
Hay, may kakaiba.
Bumabalik siya kahit ano'ng gawin natin.
Bakit siya umiiyak?
Hindi ko alam.
Tumigil ka sa pag-iyak.
Itong maliit na 'to. Kung may gusto ka, sabihin mo.
Hay. Sa tingin mo mapagsasalita mo siya nang ganyan?
Sige. Hoy. 'Wag ka nang umiyak. Bibigay ko 'to.
Tumigil ka na sa pag-iyak.
- Patulugin natin. - Hay, tumigil.
Mamamatay siya 'pag ginawa mo. May opyo ka ba o pampatulog?
Tumigil.
Hawakan mo lang siya.
Halika rito.
Hoy, basa.
- Kadiri. - Baka tumae siya.
Uy, takot ako sa dumi.
- Kayo ang kumuha sa kaniya, - Hindi ako.
Pustahan tayo. Ang matatalo siya ang magpapalaki mag-isa.
Dalawa na lang ang natitira sa 'yo, pero ako may apat pa.
- Hindi! - Paalam.
- Hindi pa tapos. - Hindi!
Ah, hindi!
Bibigyan kita ng 30 minuto.
May sasabihin ako sa 'yo.
Ang pinakaayaw ko sa mundo ay tao.
Lalo na, 'yung mga nakakaawa na walang magawa para sa sarili nila.
Walang kwenta ang pag-arte ng kaawa-awa.
'Wag kang umiyak, o kakainin kita.
Ano'ng nakakatawa?
Tinatawanan mo ba ako?
Wow, ang ganda.
Bakit ang tahimik?
- Paano mo siya napatulog? - Wala ako masyadong ginawa.
- Ano 'yan? - Wala.
- Bakit mo… - Wala…
Bakit mo siya binigyan ng makgeolli? Hay naku.
Emergency! Emergency 'to!
- Ano'ng kaguluhan 'yan? - Bumalik na si Madame Ryu.
- Sino? Si Hong-joo? - Gusto ka niya makita.
Panginoong Lee Rang, kunin mo ang baby at magtago! Dali!
- Bakit? - Pag nahuli tayo, paalisin niya tayo!
Hay, umalis ka na lang.
- Panginoong Lee Rang. - Hay.
Sa tingin ko mas nakakatakot si Madame Ryu kaysa sa pula't-puting maskara,
kaya 'wag mo siyang gagawing kalaban.
- Ano'ng ginagawa? - Pwedeng magkunwari kang gusto mo siya?
- Hindi. - Bakit hindi? Arte lang naman.
Dahil alam ko na ang damdamin niya ay totoo.
Kahit maging kaaway ko siya, ayaw kong magsinungaling sa kaniya.
Kaibigan ko siya.
Ang astig niya minsan.
Ang baho!
- Nandito ka. - Ano 'to? Humihithit ka ng opyo?
Balita ko magandang pera 'to, baka magsimula na akong magbenta.
Siga ka ba? 'Wag mong gawin kahit malaking pera pa.
- Sa tingin ko hihithitin ko na lang. - Ano? Nababaliw ka na ba?
Paano pag naging adik ka?
Malinaw ang mata niya.
At maayos ang kamay.
Hindi man lang siya kumibo sa amoy.
Bakit mo ako pinatawag?
- May tanong ako. - Ako din.
Para maging patas:
Tatlong tanong bawat isa.
Paano 'pag di ako nakapagbigay ng sagot.
- Maghuhubad tayo ng paisa-isa. - Hay, naku.
Unang tanong.
Naaalala mo ba n'ong una tayong nagkita?
Sinusubukan niya ko.
'Yon ang tungkol sa opyo?
May alam ba siya?
Paano ko makakalimutan?
Sinaksak mo agad ako nang makita mo ako.
Ako naman.
Ang pula't-puting maskara. Nakilala mo siya, hindi ba?
- Oo. - Nasaan siya?
Isang tanong sa isang pagkakataon.
Ako naman.
Nangako tayong poprotektahan ang isa't isa kasama ang ating buhay…
At kung masira natin ito?
- Mamamatay tayo sa kamay ng isa't isa. - Yeon…
Balak kong tuparin ang pangakong 'yon.
- Bakit siya ang pinili mo kaysa sa akin? - Hindi pa ako nakakapagdesisyon.
Huling tanong.
Ano ako para sa 'yo?
Hindi ko mabibigay ang sagot na gusto mo.
Hindi kita lolokohin
para lang pumanig ka sa akin.
Kahit pa mamatay ako.
Isa lang naman ang sasabihin mo. Pero kahit noon at ngayon, matigas ka pa rin.
Sino ang nasa likod ng maskara? Kilala niya ako, tama?
Siguro, kilala ko din siya.
Hoy! Tigilan mo 'yan.
Mas maraming patong, mas maganda ka.
Kunin mo 'to.
Di ko alam kung gusto mo pa rin 'to.
Alis na ako.
Hong-joo, ano'ng problema?
Nakakuha ako ng sulat galing sa bahay.
May sakit ang pinakabatang kapatid ko.
Sabihin mo kay Taluipa at umuwi ka.
'Pag umalis daw ako sa lugar na 'to, di na ako kailanman magiging diyos ng bundok.
'Yung masamang matanda na 'yon!
Sandali.
Ito. Snakeberry.
Aalisin nito ang malulungkot na kaisipan.
Ito ang kinakain ng mga ahas.
Kailangan mong bumunot ng isang pilikmata bago ka kumain ng isa.
Nililinis nito ang lason.
Ano sa tingin mo? Tama ba ako?
Jae-yoo.
Po, ma'am.
Pupunta tayo sa Manchuria. Mag-empake ka ng gamit mo.
Sa bilang ng tatlo. Isa dalawa tatlo!
JAMI GOLD MINE
Pa, umiiyak si mama. Lahat ng alahas niya ay ninakaw.
Hindi 'yon importante ngayon, May isa pa tayong minahan ng ginto!
Ilagay mo 'yan sa diyaryo.
Ako, si Sunwoo Chan, na ninakawan ng tatlumpu't anim na beses,
pero ayos pa rin!
Ikaw, na may-ari ng papel, gamitin ang press para sa sariling dahilan?
Isinusulong ko rin ang Gobernador-Heneral mga patakaran sa produksyon ng ginto.
Para sa ikakaganda ng bansa.
Mayroong higit na 5,000 mga mina sa ilalim ng pag-aayos.
Kahit bata o babae, ang buong bansa ay nababaliw sa minahan ng ginto.
Tingnan mo 'to.
Ito ang panahon ng ginto para magdala ng pera.
Kumusta, Mr. Sunwoo Chan.
Miss.
Galing ako sa Jongno Station.
- Ano 'to? - May bulung-bulungan kamakailan.
Unsan Gold Mine sa Pyongan, Jiksan Gold Mine sa Cheonan,
at Gahak Gold Mine sa Gwangmyeong…
Narinig kong may sumusulpot na lalaki saanmang may minahan ng ginto.
- Sino? - Tinawag siyang diyos ng yaman ng Joseon.
Isang diyos ng yaman?
Siya ay katutubong diyos na nagdadala ng magandang yaman.
Pumunta ka dito para lang sa pamahiin?
Paumanhin,
may nakita kang lalaking naka-salakot na may balbas ng Ermitanyong Taoista?
Narinig kong kumakain siya ng carrot, na parang kuneho.
Papa.
Hulihin n'yo ang lalaking 'yon.
- Kunin n'yo siya! - Opo, sir.
Panginoong Lee Rang!
Pumusta ka!
Alin kaya ito? Saan kaya ito?
- Wala d'on! - Bwisit!
- Bwisit, 'yung pera ko! Yung pe… - Salamat, mga sir,
Boss!
Halika rito.
Labindalawang buwan sa isang taon, labintatlo noong nakaraang taon,
sa isang taon, 365. Hindi ito dumarating araw-araw o buwan.
'Wag kang maarte. Pumili ka lang ng isa.
- Tapos ka nang mag-recite? - Pangalawang numero!
- Pangalawang numero. - Sige, tataya ako.
- Pangalawang numero. - May tataya pa?
Ito na. Unang numero ba?
- Ano? Pinili mo ang pangatlong numero? - Hala. Wala r'on
- Marunong na magsugal maliit pa lang? - Saan kaya dito?
- Hala. Hindi sa pangalawa! - Hindi!
- Nasa pangatlo. - Buti na lang!
- Ha. - Salamat.
Uy, dali. Sunod na taya.
Isang nyang magiging dalawa,
dalawang nyang magiging apat, apat magiging walo,
walong nyang magiging sampu, tapos magiging daan.
Tingnan n'yo. Saan kaya?
Ito na. Nasaan na?
- Nandito. - Hindi, nasa pangalawa.
- Nakuha ko. - Pangalawang numero.
Pangalawang numero.
Pangatlong numero ulit?
- Sigurado ako. - Sabi ko sa 'yo.
Nasa pangalawa ba? Ah. Hindi!
Pangatlong numero. Binabati kita.
- Kunin mo na. - Kakaiba 'yon.
- Ang galing mo, - Ito na. Salamat po.
Dongdaemun? Saan pupunta?
Pumili ka ng isa.
- Pumili ka ng isa. - Hindi na ako ulit maloloko.
Gawin mo ulit. Nasaan ulit?
- Unang numero? Sige. - Pangatlong numero.
Sige. Pabaliktad naman tayo.
- Wala r'on. - Ano? Hindi!
Wala rin dito.
- Nasa unang numero, sir. - Wow, ano ka?
Ito na. Salamat.
Saan napunta? Saan kaya?
Pangalawang numero?
- Unang numero. - Sige, unang numero.
- Susunod ako sa baby! - Ako din. Pangalawang numero.
- Sige. - Ano'ng alam ng baby?
Wala sa una.
Pangalawa.
Nandito. Binabati ko kayo.
Umalis ka na, bata.
Saan pupunta ang kamay ko? Tingnan mabuti.
Kung titingnan n'yo nang malapitan, maaaring magbago ang kapalaran n'yo.
Ngayon, nasaan na?
Isa pa.
Pangatlong numero?
Pangatlong numero.
Itataya ko lahat.
Sige, tignan natin.
Pangalawang numero.
- Wala d'on! - Nasa pangatlong numero!
Wow!
Nagdadala ka talaga ng swerte.
Swerteng baby!
Balahibo, perlas, at mamahaling saging. Ano ang lahat ng ito?
Nasa mood ako, kaya gumastos ako.
- Ano'ng nangyari sa bayan? - Wala.
Bakit?
Hay.
- Ano itong mga 'to? - Napanalunan ko!
- Nagsugal ka sa harap ng baby? - Grabe siya. Itago natin siya!
Talaga?
- Kita mo 'to? - Papalakihin ka namin.
Hay, ang sakit ng ulo ko.
Naku.
Ano kaya ang meron sa Manchuria.
Sabi mo ang lalaki sa Myoyeongak ay si Lee Yeon.
Ano'ng gusto mong malaman?
- Hindi siya adik sa opyo. - Ano'ng ibig mong sabihin?
Kailangan kong makita mismo.
'Yung isa pang gumiho na pumunta sa Manchuria.
Paumanhin, ma'am.
Bakit n'yo po gusto si Panginoong Lee Yeon?
Di ako nakakapaglaro ng bahay-bahayan noong bata pa ako.
Dahil ang buhay ko ay palaging may labanan.
Pero 'pag kasama ko siya, panatag ako.
Kakaiba.
Hindi niya alam kung paano magsabi ng mabubuting salita.
CHEON HO-YEONG
Kapatid.
Maayos ka ba?
Papagalitan ba ako ni Tatay?
- Bakit ka tumakas? - Ayaw kong maging diyos ng bundok.
Dapat maging isa ka.
Bata na kwalipikadong maging isa ay pinili ni Taluipa.
Di ako mahilig makipag-away at nakakatakot 'yon.
Sigurado akong magiging magaling na diyos ng bundok ka.
Ikaw ang kapatid ko, kung tutuusin.
Kuya, sabihin mong nasa tamang landas ako.
Patulugin mo 'ko.
Bakit kailangan niya ng pangalan?
Kahit abandonadong hayop may pangalan.
At paano si Kim Du-han? Lumaki siyang malakas.
Du-han? Pero babae siya.
Paano kung hip? Galing siya sa kalsada, alam mo na.
- Kung Coco? - Coco! Sandali…
Pwedeng pag-isipan. Ang kapalaran ng tao ay nakasalalay sa kanilang pangalan.
Gumiho para sa nine-tailed?
Kung Lee Mi-ho, galing sa pangalan ng pamilya mo?
Lee Mi-ho?
Oy, Lee Mi-ho?
- 'Wag mo akong hawakan. - Sa tingin ko gusto niya rin 'yon.
Oy, Mi-ho!
Hoy, Koo Shin-ju. Halika rito.
Mi-ho!
Ano'ng gagawin mo sa kaniya 'pag tapos na?
- Isasama mo ba siya sa 'yo? - Pwede ba?
Alam ko na hindi mo kayang lagpasan kahit ang ligaw na aso.
Pero ibang-iba 'to sa pagkakaroon ng responsibilidad sa tao.
Ayaw mo ba talaga kay Mi-ho?
Hindi sa ayaw ko sa kaniya. Alam mong pinalaki ko si Rang.
Kasalanan ko kung ba't siya sumali sa grupo ng bandido at siya ay namatay.
Dahil nabigo akong protektahan siya.
Pero ginawa mo ang makakaya mo.
Humanap ng maayos na magulang na magpapalaki sa kaniya.
Nahuli namin siya, pero di umuubra ang pagpapahirap at pananakot.
Kumakain lang siya ng carrots buong araw.
At siya ang diyos ng yaman ng Joseon?
Siya ay nakikita sa mga minahan ng ginto sa buong bansa.
Siya man ang diyos ng yaman o hindi, alam kong alam niyang humanap ng ginto.
Gawin mo ang lahat para magsalita siya.
Para sa pagpapalawak ng militar,
priyoridad natin ang pag-secure ng internasyonal na pera: ginto.
Opo, sir.
Magagamit ba natin ang tulad niya?
Ipinagmamalaki niya ang walang kwentang kapangyarihan sa mas mahina sa kanya.
Sino ang mas maayos na gamitin kaysa sa kanya.
May mga paggalaw ba sa Ginko?
Kahit na medyo nag-aalala ako,
wala siyang napuntahan maliban sa tennis court.
Pumupunta siya nang regular sa tindahan na ito.
Talaga?
Tingnan mo ang mapa nang maayos!
Hanapin mo ang ginto kung gusto mong lumabas nang buháy!
Ang pinakamagaling kong ginagawa, ay pinuputol ang mga litid na gaya mo.
- Ang hirap siguro. - Hoy tarantado!
Sige.
Sabihin mo sa akin. Ano'ng gusto mo?
Pakiusap hanapin mo ang baby para sa akin.
- Paumanhin. - Ano'ng problema?
- Tumigil! - Hindi siya. Bwisit.
Hanapin n'yo siya, bilis!
- Opo, sir. - Halughugin n'yo ang lugar!
PABUYA: ISANG MILYONG WON JONGNO POLICE STATION
- Umalis kayo sa daan! - Alis!
Ano 'to?
Bahay-ampunan ba ito?
Ang Gobernador-heneral ang nagpapatakbo. Pasilidad ito para sa mga ulila.
- Sinasabi ko sa inyo 'wag siya paalisin. - Isasama mo lang siyang magsugal.
Mi-ho, paano kita maiiwan?
May palabas ba?
Ah, 'yon? Naghahanap ng baby ang Jongno Station.
Ang gantimpala ay sapat na para makabili ng bahay.
Kung mahuli ko siya, babaliktad ang buhay ko!
Sandali.
Tingnan n'yo.
- Siya yon! - Nakita ko na ang baby!
- Panginoong Lee Yeon, alis! - Dito!
Tumigil kayo!
Hulihin siya!
- Bwisit! - Hulihin sila!
Sa kanan! Pumunta kayo sa kanan!
- Tumigil kayo! - Tigil, mga tarantado!
- Halika, ikaw… - Nakuha ko na siya!
Bitawan n'yo 'ko!
- Hindi! - Hoy!
- Diyos ko! - Hala.
Tumigil! 'Wag n'yong hahayaan mawala siya!
Hulihin siya!
- Ilang taon na ang baby mo? - Hindi ko alam.
- Tama? - Sa tingin ko siya nga 'yon.
Pwede ko ba makita ang baby?
- Bakit mo natanong? - Sa tingin ko siya 'to.
Kunin n'yo siya!
Bwisit.
- Kunin n'yo siya! - Sandali, bwisit!
- Hinaharangan mo ang screen. - Alis.
- Kunin n'yo siya! - Hoy, tigil!
Hoy, umalis ka sa daan.
Kunin siya!
Lumabas ka rito!
- Labas! - Ano?
Hindi ba kayo umiyak dati, ha?
Pasensiya na.
Ikaw!
Dali, kunin n'yo siya!
Baril!
Ayos ka lang.
Ito. Dito ka lang saglit.
Babalik ako. 'Di ako magtatagal.
Kunin n'yo siya!
Gusto kong umiwas sa karahasan para sa baby, pero bwisit!
Bitawan mo 'ko! Tarantado ka!
Pasensiya na! Bitawan mo 'ko!
Pasensiya na!
Ang lakas ng loob n'yo bumaril na may bata?
- Pasensya! - Ano'ng sinasabi mo?
Lakas ng loob n'yo bumaril na may bata, ha?
Mi-ho!
Mi-ho?
Nasaan na ang basket?
Bwisit.
Hoy, Mi-ho!
Wala na sila?
Maligayang pagdating.
Alam mo kung sino ako, tama?
Nandito ako para bumili ng damit.
Style ko 'to.
Ilagay mo sa utang ni Panginoong Lee Yeon.
MYOYEONGAK
Mi-ho ko. Pasensiya na.
Kasalanan ko. Pasensiya na.
Grabe. Ang taas ng lagnat niya.
- Tumawag na tayo ng doktor. - Hindi, wala akong pinagkakatiwalaan.
Sigurado ka bang tatahimik ang mga gisaeng?
Oo.
Mi-ho, bakit may sakit ka?
Hay.
Pababain natin ang lagnat mo.
Ganyan ka din ba n'ong may sakit ako?
Lagi kang may sakit n'ong bata ka. Alam mo ba kung gaano ako nag-alala?
Pinakain ko lahat ng maganda sa 'yo.
Hindi ko maalala.
Kaya nga sabi nila wala kang makukuhang maganda sa pagpapalaki ng bata.
Bakit mo ako kinuha? Hindi mo rin alam na may kapatid ka.
Sinabi sa akin ni Tatay.
Ano?
Noong bata ako, iniwan n'yo ako kay tanda.
Hindi ko alam kung buháy pa o patay na siya.
Isang araw, nagpakita siya at sinabing,
"Nakalimutan kong sabihin sa 'yo pero baka may kapatid ka."
- Papatayin ko siya 'pag nakita ko siya. - Ang bait na bata.
Tutulungan kita.
Ano siya? Ang tinatawag natin na ama.
Hindi ko din alam ang mukha niya.
Ginagamit niya 'ko bilang target, pinapakain ako ng may lasong kabute,
at itatali ako sa bato at ihahagis sa ilog.
Kaya naging ganyan ka ay hindi nagkataon.
Bakit hindi bumababa ang lagnat?
Uy. Nandito ka.
Mi-ho.
Bumaba na ang lagnat niya.
Oo, masaya ako.
Simula ngayon, ako na ang bahalang mag-alaga sa kaniya.
Maganda ang ginagawa mo.
Siguraduhin n'yong walang problema, okay?
- Opo, sir. - Okay. Magaling.
Magaling.
Walang mag-iiwan ng bakas ng sugal.
Siguraduhing walang isang maliit na butil ng alikabok.
- Masama yon para sa bagà, okay? - Opo, sir.
Ano? Ano 'yung amoy na yon?
Sino ang naninigarilyo?
Bigay mo sa akin 'to.
Patayin mo 'yang sigarilyo.
- Hoy, ikaw! - Simula ngayon. Walang maninigarilyo.
- Ikaw… - Gumamit ka lang ng magagandang salita.
- Lotion ba ng baby 'yan? - Hindi ako sigurado.
Suriin ang paraben.
Ito.
- Hoy, herbal ito, tama ba? - Ano ang "herbal"?
Hayaan mo na.
Mi-ho.
Kain ka na ng tanghalian 'pag tapos ka na.
Ibaba mo siya. Masasanay 'yan.
Nabubuo ang ugnayan sa edad na ito. 'Wag mong pakialaman ang pag-aalaga ko.
Gaano katagal ko dapat bigkasin 'to?
Hanggang sa makatulog si Mi-ho.
Ipapasok ko siya sa Seoul National University.
Grabe, napakadrama mo.
Gusto mo 'to, di ba?
Tingnan mo 'to.
OBOK BOUTIQUE
Saan napunta 'yung damit na 'yon? Sigurado akong itinago ko ito rito.
Ang mga code ay nakasulat.
'Pag lumabas 'to, ang buong organisasyon ay makokompromiso.
Tama.
- Ano ang hinahanap mo? - Yeo-hee.
Nakita mo ba ang mabulaklak na damit dito?
Nabili na kahapon.
Kanino?
Saan ba ako makakabili ng baby powder?
Ano sa…
Hay. Naloloka na ako.
Paumanhin.
- Ako? - Pinagawa ko 'yang damit na 'yan.
Akin 'yan.
Sige magkano. Magbabayad ako kahit magkano.
Pasensiya, pero hindi ko ipagbibili.
Pasensiya, ma'am.
Ikaw 'yon.
MANCHURIA
Tignan mo nga naman kung anong mayroon tayo.
Wow!
Tignan natin. Pitong nunal sa noo.
- Siya 'yon. - Sino ka?
Ako si Detective Jung Dae-seung mula sa Jongno Station.
- Ano naman? - Ibigay mo sa akin ang baby.
Ano?
Dali.
Hay.
Parehong-pareho.
- Pakawalan n'yo sila. - Ang baby muna.
- Tulungan n'yo kami. - Wala na akong pagpipilian.
Mi-ho.
- Ito. - Nababaliw ka na ba?
Kadalasan, nauuwi ang mga bida sa pagkawala ng baby na parang tanga.
- Pero hindi kami ordinaryong tao. - Sino kayo?
Parang tulad ng Green Mother's Society.
- Sa bagay, patay kayong lahat ngayon. - Mga baliw na tarantado.
Umayos ka ng salita mo sa harap ng baby.
Tarantado ka.
Ah? Sige.
Tatadyakan ko ba siya?
Tumadyak tayo.
Heto'ng sa 'yo!
Shoo…
Ano 'to?
Nangangamoy dugo.
Nag-alok ng kasunduan ang opisina ng gobernador.
- Kung hindi ko dadalhin ang baby… - Nasaan si Hong-joo ngayon?
Hindi kita mapapatawad.
Ang mga minahan ng ginto…
Nakahanap ako ng ginto!
- Kung dadalhin ko ang kinuhang Orchid… - 'Wag kang matakot.
…sasabihin niya sa akin ang lokasyon ng baby.
Lalaban kami ni Lee Yeon hanggang kamatayan.
Ang mga minamahal ko na kaibigan ay magsisimula na ng digmaan.
Sino ka?
Ako 'to.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Camille Guiruela