Masarap, bigyan mo pa 'ko.
Inom pa.
Hindi ito 'yon!
Halika rito!
Gusto mong subukan? Inom na.
Pwede mong inumin.
Tagay.
Bakit? Hoy, ikaw.
Ano'ng problema?
Ayaw mo ba sa'kin?
Gawin mo na lang!
Ano 'to?
Gusto mo ba siyang bilhin para sa gabing 'to?
Ikaw pala 'yung Madame?
Wala siyang kwentang kausap.
Magaling kang magsalita ng Korean.
Marami na kasi akong nakasamang mga puta sa Joseon.
At ngayong gabi, siya ang makakasama ko.
Hindi sila bayaran.
Mga artista sila.
Kapag sinabi kong magbabayad ako,
dapat ibenta n'yo ang katawan at galing n'yo.
At kung hindi?
Tataniman ko siya ng bala sa ulo.
Paano kung ako na lang?
Kung ako na lang kaysa ang babaeng 'yan.
Wow. Magaling!
Magkano ka naman?
Mas makakamura ka. Libre lang.
Mumurahin ka lang pala?
Hubaran siya.
Opo, sir.
Sa isang kondisyon.
Kondisyon?
Kapag natalo mo ako sa inuman,
pwede mong gawin ang kahit ano sa'kin.
Nakakatuwa ka. Kapag nanalo ako, sa'kin ka na…
at puputulin ko rin ang brasong 'to.
- Kung saan ka masaya, sir. - Sa isang kondisyon.
Ako ang masusunod.
Magdahan-dahan ka nga sa pagkain.
IKATLONG EPISODE
Ang daming nangyayari sa buhay mo, ah?
Kararating mo lang pero may trabaho ka na
at nanakawan ka pa?
Bilihan mo 'ko ng baril.
Para saan? Hindi ba takot ka sa baril?
Lalaban ako para sa kalayaan.
Nandito tayo…
para sa isang misyon na protektahan ang panahong ito.
Hulihin ang naka-pula't puting maskara,
hanapin ang Batong Gabay, at bumalik nang ligtas.
- 'Yon ang misyon natin. - Pero…
Kung ipipilit mo pa ring lumaban, 'wag mo nang asahang makakauwi ka pa.
Dito ka lang at tanggapin mo ang responsibilidad.
Binubuwis ng mga tao rito ang buhay nila para makipaglaban.
Sigurado ka bang makakabalik tayo?
Kailangan nating makabalik.
Ni wala silang Wi-Fi rito.
Wala ring mint chocolate.
Wala rin si Ji-ah.
Pero nandito si Panginoong Lee Rang.
Muntik na nga siyang mamatay.
Sobra ang kaba ko.
Pero nailigtas mo siya.
Sana maging ayos lang siya kahit wala ako.
Pero lider siya ng mga tulisan.
Hindi ko alam kung pwede ko siyang pabayaang mag-isa.
Kailan mo sasabihin sa kanya?
Sabihin ang ano?
Na mawawala ako makalipas ang isang buwan?
Kailangan malaman niya na hindi ka magtatagal dito.
Naku po.
- Kain na. - Paano kung matalo siya?
- Ano'ng gagawin natin? - Naku. Masama 'to.
Rang.
Ano'ng gagawin natin?
Di ba natin siya pipigilan?
Magsimula na tayo!
Hindi.
Baka mamatay siya!
Ano'ng gagawin natin?
Mga walang silbi.
Ayos lang ako. Makakainom pa ako.
Ikuha mo ako ng banga.
Hoy! Ikuha n'yo kami ng banga!
Wow!
Ganyan nga, Ryu Hong-joo.
Saan ba nagpunta ang lokong 'yon? Rang? Rang!
Ang hina ng mga tauhan mo.
Magagawa ba nila nang maayos ang trabaho nila?
Kawawang geisha!
Sira na.
Pwede mo bang ibigay sa'kin?
Naman.
Bruha ka, sa susunod…
Sino ka?
Gusto mo ang gayageum, di ba?
Buhay ka. Buhay ka sa panahong 'to.
Hinding hindi kita susukuan.
Isa pa, dito mo rin mahahanap ang sagot sa mga tanong mo.
Siya si Lee Yeon…
Pero hindi rin.
Kung gan'on, sino siya?
Isang sirena?
Ipapakita ko sa'yo kung paano itatali.
Ano 'to? Sirko?
Bakit ka may buntot?
Tumahimik ka nga!
Tahimik!
Gawin mo na!
Tingnan nga natin kung tunay na buntot 'yan?
- Naku po! - Pwede bang tumahimik ka?
Peste!
CLUB PARADISE
- Totoong sirena ka? - Kalahati lang. Mangingisda ang tatay ko.
- At nandito ka para? - Gusto kong maging mang-aawit.
Maging mang-aawit ka man o isang palabas,
isa lang ang gawin mo.
Sandali lang!
Kaliskis ko 'to.
- Kung kailangan mo 'ko… - Hindi ko kailangan.
Kunin mo.
Hindi ko nga kailangan.
Paalam.
Bagay sa'yo 'yang kurbata.
Bakit mo ginawa 'yon para sa'kin?
Kasi dalawa lang ang pakahulugan ko sa mundo.
'Yong mga nasa panig ko at hindi.
Ibubuwis ko ang buhay ko para magprotekta o manira.
Ikaw ang unang tao.
Ikaw ang kauna-unahang tao na rumespeto sa mga gisaeng.
Umiyak ka ba?
Hindi, hanggang sa huli.
Gaya ng turo n'yo, Madame.
Magaling.
- Busog na ba kayo? - Hindi pa.
Uminom lang ako nang wala pang kain.
Gusto mo bang mag-ihaw ako ng neobiani?
Saan naman siya nagpunta?
Ang lokong 'yon.
Hindi ba tulog ka na?
- Ano bang pinaggagawa mo? - Uminom ako. Bakit?
Simula ngayon hanggan 10 p.m. ka na lang.
Baliw.
Wala akong tiwala sa'yo.
Sino'ng nandiyan?
Ikaw siguro ang tagapagbantay.
Amoy dugo ka.
Tigreng Siberian ba ang ninuno mo,
bakit gusto mo ng masasamang bagay?
Kasi masama ako.
Umalis ka na.
Poot at pagsisisi na lang
ang laman ng banga na 'yon.
'Yon na lang rin ang nararamdaman ko.
Hindi pa nasisira ang selyo sa loob ng 500 taon.
Pero sa araw na 'to…
masisira na 'yon.
Tanggapin mo 'to!
Tama na 'yan, sir.
Nagluluto ako ng nurungji, kaya kailangan ko nang umalis.
Sugurin siya!
May apoy.
Nakakaawa ka.
Sige na.
Ipakita mo kay Lee Yeon ang magaganda mong mata.
Ano'ng gusto mo?
Ito?
Espesyal siguro 'to sa'yo.
Nasaan ka?
Nahanap na kita.
Tumingin ka sa'kin.
Bakit mo ginawa 'yon? Bakit hindi mo tinupad ang pangako mo?
- Ano? Ano'ng nangyayari? - May ibang tao sa kwarto natin.
Wala naman akong nakikita. Nananaginip ka ba?
Sigurado akong may tao rito.
Ano? Sino?
Hindi ko alam.
Hindi ko alam kung ano pero…
Parang may nakita ako na di ko dapat makita.
Naman.
Tingnan mo nga naman.
Ano'ng ginagawa mo rito, Master?
Sa akin ang lugar na 'to.
Kaya pala. Di ako nakatulog nang maayos kagabi.
Ang lakas ng loob mong takasan ako para kay Lee Yeon?
- Sinubukan mo 'kong patayin! - Sabi ko, 'wag kang magpapakita sa'kin.
Halika rito! Koo Shin-ju!
Hindi. Sa akin ang lahat ng nasa kagubatan ko.
Koo Shin-ju.
Tandaan mo ang sasabihin ko.
Sa susunod na makita kita,
mawawalan ka ng braso at binti.
Maawa kayo!
Bubugbugin muna kita.
Huwag!
Shin-ju, ikaw ba 'yan?
Panginoong Lee Yeon!
- Hoy. - Masaya 'kong makita ka ulit, Shin-ju!
Mas naging cute ka.
Magkakilala kayo?
Oo nga pala!
Kumain ka pa.
Ayaw ko na. Busog na 'ko.
Ang payat payat mo.
- Kumain ka pa. Magpataba ka. - Sino ka para utusan ako?
- 'Wag ka ngang makulit… - Ano? Ano'ng gagawin mo?
Heto na ang eroplano!
Para kang bata!
Kumain ka na kasi.
Babalik din ako agad, mahal.
- Baliw na talaga siya. - Ano na 'yung naka-pula't puting maskara?
- Ang bobo mo. - Nahanap mo na ba?
Hindi ako sigurado.
- Sasabihin ko sa'yo kapag mabait ka. - Naku naman. Hoy!
Medyo abala pa ako ngayon.
- Nahanap niya ba o hindi? - Hindi ko alam.
Gusto kong malaman.
Ano bang kinalaman mo sa baliw na babaeng 'yon?
Mangako tayong poprotektahan ang isa't isa.
Maging mga diyos ng bundok tayo at magkitang muli.
Hoy, Cheon Moo-yeong!
Pangako!
Pangako.
Ano na?
Parang nabaling pangako.
Kain na.
May naghahanap po sa inyo.
Sino?
Ta-da.
Ba't may dala kang bulaklak?
Kasi,
paborito mong bulaklak 'yan.
Naaalala mo rin 'yon?
Ikaw nga ang Cheon Moo-yeong na kilala ko.
Marami akong gustong itanong sa'yo.
Balita ko tinanggal ka ni Taluipa sa pwesto mo
at ginawa kang bato.
- Totoo 'yon. - Pero gustong gusto ka ni tanda.
Kaya bakit?
- May masama akong ginawa. - Daan taon kang pinarusahan?
Ginawa akong bato at kinulong!
Nakaligtas ako dahil iniisip kita.
Ang magandang si Hong-joo.
Hiniling kong maging masaya ka kasama ang pitong kwagong kapatid mo.
Hindi mo siguro alam.
Ang mga magulang at kapatid ko…
ay namatay sa gutom.
Noong bumalik ako sa bahay, patay na sila.
Pagkatapos nila 'kong guluhin para maging diyos ng bundok at suportahan sila…
Di nila naprotektahan ang sarili nila dahil mahihina sila.
Ikinalulungkot ko.
Wala ako roon para sa'yo bilang kaibigan.
Hindi mo kailangang humingi ng tawad.
May gusto lang akong itanong.
Ikaw at si Lee Yeon. Ano'ng nangyari sa inyo?
Paanong, ikaw na di makapatay ng kahit langgam,
ay naisipang saksakin ang kapatid ni Yeon?
Kasi gusto kong maramdaman ni Yeon ang naramdaman ko.
Gaya noong nawala ang kapatid ko.
Ano'ng sinasabi mo?
Papunta na si Yeon.
Hindi niya dapat malaman kung sino ka, di ba?
May gusto lang akong alamin.
Ikaw 'yung naghahanap sa'kin?
Bigla ka na lang umalis kanina,
pero bakit may dala kang bulalak?
Ano'ng nangyayari?
Bigla na lang dumilim.
Ano'ng ginagawa mo?
Hindi ako…
Hong-joo. Nasaan ka, Hong-joo?
Ano'ng nangyayari sa kaniya?
Yeon.
Yeon, ano'ng problema? Ayos ka lang?
Hong-joo. Bakit ganito ako?
Ano'ng nangyayari sa'kin?
Ano'ng nangyayari?
May nangyari ba?
May nandito.
Sino?
'Yung nagbebenta ng bulaklak.
Hong-joo.
Ano'ng nangyayari sa'kin?
Halika na. Ihahatid na kita pauwi.
May…
nararamdaman ka pa rin para kay Lee Yeon.
Gaya ng dati.
At hanggang ngayon.
Dapat siguro inalam ko.
Ang mata ko… Ano'ng nangyayari sa mata ko?
Panginoong Lee Yeon, huminga ka nang malalim.
Imulat mo ang mga mata mo.
May nakikita ka ba?
Wala.
Paki-abot ng lighter.
Titingnan ko ang balintataw mo.
Ano…
Walang reaksyon.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Magsalita ka!
Palagay ko nabulag ka.
Tumingin ka sa'kin.
'Yung babae kagabi.
Ano?
'Yung bagay na 'yon.
Nagsimula 'to n'ong tumingin ako sa mata niya.
Bakit ka may kuliling?
Binigay sa'kin 'to, naging mabuti raw ako.
Dati kang tao?
Ang pangalan ko.
Hulaan mo ang pangalan ko.
Pangalan?
Ano'ng silbi n'on? Espesyal ka na ngayon.
Hindi! Alam 'yon n'ong gumiho!
- Ano? - Ano bang binabalak mo?
'Wag kang tumingin!' Di mo dapat tingnan ang mata niya.
Sino ang batang 'yan?
Ako si Saetani.
Saetani?
Isang halimaw na nalikha mula sa ritwal na Yeommae.
Pumasok ka na.
YEOMMAE - PANGGUGUTOM NG BATA PARA MAKAPANGHULA
Nababaliw ka na ba?
Pinakawalan mo ang isang isinumpang halimaw.
Kumusta na si Yeon? Nagdurusa na ba siya?
Nangangapa na ba siya sa dilim?
'Yon ba ang gusto mo?
Kailangang maparusahan si Lee Yeon para sa paglabag sa pangako niya.
Pangako?
Nangako tayong poprotektahan ang isa't isa hanggang kamatayan.
Pero umibig siya sa isang tao at inabandona ang tungkulin niya.
At gumawa ka ng isang krimen at naging bato
sa kamay ni Taluipa na parang nanay mo na.
Wala akong kasama.
Kahit noong kailangan ko kayo.
- Hong-joo… - Sa wakas.
Magkakasama na tayong tatlo.
Pero bakit ganito?
Sumama ka sa'kin.
Ibibigay ko sa'yo
ang kahit anong gusto mo.
'Wag mo lang hayaang mairita ang mata mo.
Ano kaya ang babaeng 'yon?
Hindi ko alam pero matindi ang sumpa niya.
Nagawa niya 'yon sa tingin lang? Wala pa akong naririnig na gan'on.
Hindi 'yon ang problema.
Sino'ng magpapadala sa'kin ng sumpa
sa taong 1938, sa Myoyeongak mismo?
'Yung naka-pula't puting maskara.
Shin-ju, gamutin mo ang mga mata ko.
Hindi ako pwedeng mag-aksaya ng oras.
Hahanap ako ng paraan.
Pakainin mo siya ng lugaw. Kailangan niya ng lakas.
Ayaw mo pa rin sa'kin?
Pansarili ang dahilan kaya sinama kita,
pero naguguluhan ka pa rin kung bakit,
at kung mapagkakatiwalaan mo ba ako.
Akala mo ba hindi kita pinapanood sa nakalipas na mga araw?
Hindi ikaw ang Lee Yeon na kilala ko.
'Yon lang ang dahilan kaya buhay ka pa.
Hindi.
Kailangan mo ng pamilya.
Totoo man ako o peke.
Tumahimik ka. Pwede kitang patayin kung gugustuhin ko.
Marami na akong nakitang halimaw.
Ilang beses na akong muntik mamatay pero hindi ako natakot kailanman.
Medyo natatakot na 'ko ngayon.
- Natatakot ka? - Hindi kita mapoprotektahan nang ganito.
- Kahit na may mangyari sa'yo. - 'Wag ka nang magpaka-kuya.
Ano man ang sabihin ng iba, kuya mo pa rin ako.
- Pinalaki, dinamitan at pinakain kita. - Ano naman?
Gusto mong bumawi ako?
- Akin na. Kakain akong mag-isa. - Sige. Heto.
Di ko na kayang manood. Ibigay mo na lang sa'kin.
Nganga, "Ah."
Naman.
Isa pa.
Dahan-dahan naman. Pasyente ako.
Masaya ka na?
Ang sama ng lasa.
- Sa sunod ginisang munggo na lang. - Sino ka ba sa akala mo?
Saan ka naman pupunta?
Pupunta rito ang naka-pula't puting maskara.
- Sige lang. - Isipin mo.
Wala akong makita. Palalagpasin mo ba ang pagkakataong 'to?
Ano naman ang magagawa mo?
Kahit ano. Susubukan kong lumakad mag-isa.
Teka lang, huminto ka.
Limang hakbang pakaliwa.
Isa, dalawa, tatlo, apat, lima.
Ngayon kumanan ka.
May halaman diyan, tanga.
Ah, may halaman pala.
Siyam.
Sampu.
Labing pito.
Labing pitong hakbang mula sa halaman.
Ano 'to?
- Gangjeong 'yan. Tikman mo. - Gangjeong?
Bwisit… Ano 'to? Iba ang amoy.
- Tae ng aso. - Loko ka! Nakakainis!
Nasaan ka?
Mahuhuli rin kita. Okay?
Peste! Ikaw…
Ano bang nakakatuwa?
- Nasaan ka? - Nandito!
Ako, si Sho Tawara,
at ang asawa kong si Seiko, ay mga maharlika.
Nagbigay kami ngayong araw ng dalawang eroplano sa Hukbo ng Imperyo,
at napupuno ang puso namin ng pagiging makabansa.
Ang kapayapaan ng 24 na milyong sumusunod ay tanging maiuugnay
sa matatapang na Hukbo ng Imperyo
at sa Kamahalan, ang emperador!
Ano'ng masasabi mo?
Para 'to sa pagtanggap niya ng Karangalang Militar.
Maayos lang pero 'yung dulo…
"Mabuhay ang Emperador! Mabuhay ang Imperyo ng Japan!"
Idagdag mo kaya 'yon?
Magaling!
Mahusay!
Mabubuhay ang pagiging makabansa ng sinumang makakarinig niyon.
- Magkano 'yung dalawang eroplano? - Sampung libong won.
ANG 10,000 WON NOONG PANAHONG 'YON
AY HUMIGIT KUMULANG LIMANG BILYONG WON SA NGAYON
Tumatawag ang Heneral ng Pamahalaan.
- Puntahan natin. Oo. - Sige.
Bakit di ka magsaya sa masayang araw na 'to?
Baka isipin ng mga tao na aktibista ka.
Nag-iisang anak ako ni Sho Tawara, na paparangalan ng Emperador.
Baka marinig ka ng mga tao at isipin nilang baliw ka.
Nakakabighani ka,
kapag umaasta kang matalino.
Bantayan mo siya.
Alamin mo kung ano ang pinagkakaabalahan niya.
May ideya ka na, ano?
Kung magpapatuloy akong magpanggap na tao at sasakupin ang Joseon,
kailangan ko ang pamilyang 'to.
At hinihiling kong maging inosente ang magiging bago kong asawa.
- Itaas mo ang braso mo. - Naman.
- Heto na. - Ano 'to?
Peste ka. Gusto mo ba talagang mamatay?
- Magpabasbas tayo. - Ano?
Magpabasbas? Gagana ba 'yon?
Tradisyunal na pamamaraan 'yon pero nakakatanggal ng mga sumpa.
Akin na ang piring mo. Kailangan ko ng gamit mo.
Sige.
- Babalik din kami! - Ingat.
Naku po.
Ubas?
Nakakaamoy pa rin ako ng ubas kapag naiisip ko ang kabataan ko.
Ang pesteng templo na 'yon.
Punong puno 'yon ng baging ng mga ubas kaya nga tinawag na, Templo ng Vino.
'Yon ang bayan at ampunan natin.
Ano bang mayroon sa pagiging diyos ng bundok?
Binubuwis natin ang buhay natin para d'on.
Minsan gusto kong bumalik sa nakaraan.
Para makalimutan mo 'yung taong minahal mo.
Noong wala pa sa buhay mo si Shin-ju o ang kapatid mo.
Noong mga panahon na…
wala tayong ibang masasandalan kundi ang isa't isa.
Pero hindi na tayo ang mga batang 'yon.
Sana hindi ka na makakita.
Bakit naman?
Nakakairita na ako lang ang nakakaalala sa nakaraan.
Gusto kong makita kang nahihirapan.
Alam mong hindi ako gan'on.
Yeon.
Binibigyan na kita ng pagkakataon.
Pagkakataon?
Kapag pumikit ka, mas marami kang makikita kaysa sa akala mo.
Kailangang ikaw mismo ang makaalam.
Kung ano'ng dapat hanapin.
Kung ano ang di mo nakikita.
Nakita mo siya.
Kilala mo kung sino ang naka-pula't puting maskara, ano?
- Nakita mo rin siya. - Ano?
Sabihin mo lang,
at tutulungan kita.
Kung hindi…
mas mahihirapan kang makaaway ako.
- Peste. Bitiwan mo 'ko - Sagutin mo 'ko. Sabihin mong akin ka.
- Bakit mo ba ginagawa 'to? - Kasi gusto kita.
Mali.
Gusto mo lang makuha ang lahat ng gusto mo.
Naiinis ka kapag hindi.
Ano na ang sagot mo?
Hindi nagbabago ang pagmamahal ng soro.
'Yon ang sagot ko.
Jae-yoo.
Magpakalat ka ng balita sa mga demonyo ng Gyeongseong.
Ano'ng klaseng balita?
Na bulag na si Lee Yeon.
SARADO NGAYONG ARAW
Ang tagal na rin noong huli tayong nagsara.
Pupunta ako sa paliguan at magbababad ako.
Talaga?
Ayos lang kaya 'yon?
Pwede be nating iwan ang mga bisita?
Utos 'yon ni Madame. At 'yon ang batas natin.
Peste.
May tao ba riyan?
Pwede bang makahingi ng tubig?
Opo, sir. May kailangan po ba kayo?
Sino ka? Hindi ko pa naririnig ang boses mo.
Sudol ang tawag nila sa'kin at tagadala po ako ng panggatong.
- Pumunta sa paliguan ang mga gisaeng. - Ganoon ba…
- Mag-isa ka lang? - Opo, sir.
- Tulungan mo 'ko. - Sige po, sir.
Saan po kayo pupunta?
Sudol kamo ang pangalan mo?
At ano ang ginagawa mo rito?
Ako po ang nagdadala ng panggatong.
Ganoon ba?
Nakakapagtaka.
Ano pong ibig n'yong sabihin, sir?
Kasi nakahawak na ng espada ang mga kamay mo!
Palagay ko nasa 15 kayo. Sino kayo?
Alam mo kung ilang demonyo ang napatay mo mula nang magtrabaho ka kay Taluipa?
Palagay mo binibilang ko?
Ang daldal mo para sa isang bulag.
Akala mo ba mata lang ang gamit ng mga soro sa pagtugis?
Pagbabasbas o kung ano man… Dito ba talaga natin dapat gawin?
Kailangan sa isang daan na madalas ang mga tao.
- Bakit may pulang munggo ka? - Pangtaboy ng multo.
Mahilig sila sa kakanin.
Alis!
Anong oras na?
- Limang minuto bago maghatinggabi. - Oras na. Pumasok ka.
- Akin na ang buhok ni Panginoong Yeon. - Heto.
Sunugin mo 'yan nang eksaktong hatinggabi.
'Wag mong kalimutang magbuhos ng alak sa hilaga, silangan, kanluran at timog.
Okay. Ilang beses mo bang uulitin?
Mula ngayon, ikaw na lang mag-isa.
Umalis ka na pagtapos mo.
'Wag kang lumingon o magsalita hanggang sa makarating ka.
- 'Wag na 'wag kang lilingon! - Alis na.
- Hulihin siya! - Aba…
Jae-yoo.
Gawin din nating bingi si Yeon.
Opo, ma'am.
Bwisit…
Nakakahiya. Tumatakas ka?
Tanggapin mo 'to!
Hulihin siya!
Teka lang, huminto ka. Limang hakbang pakaliwa.
Isa, dalawa, tatlo, apat…
Lima!
Dito 'yon.
Ngayon, pare-pareho na tayong walang makita.
Hindi masaya 'to.
Aalis ka?
Pinatawag ako ni Taluipa. Pumatay ako ng tao kahapon.
Ayos lang ba sa'yong iwan mag-isa si Yeon?
Bahala ka na sa kanya.
Tingnan natin ang galing mo.
Kung pakiramdam mo may humahabol sa'yo, malamang na 'yon ang nilalang na 'yon.
'Wag kang lilingon. 'Wag na 'wag.
Mas delikado siya kaysa sa inaasahan ko.
Masama ang pakiramdam ko.
Mahuhuli na niya ako.
Saan ang punta mo, boss? Sabay na tayo.
Ano'ng nangyayari? Bakit nagpapanggap kang di tayo magkakilala?
Hindi nga…
Nahihiya ka ba na tsuper na lang ako ng kalesa?
Bakit ayaw mong magsalita?
Ano?
Kailangan mo nang umalis?
Sakay na.
MYOYEONGAK
Ta-da!
Bakit ang dami mo pong binili?
Matagal ka nang di nakakapunta ng dagat, di ba? Heto.
- Masarap ba? - Mas masarap pa po sa karpa!
Ano naman ang mga 'to?
Regalo po.
Naalala mo po 'yung magkapatid noong nakaraan?
Ah, 'yung nakatatanda? Si Panginoong Lee Yeon?
Hindi po, 'yung nakababata.
Si Lee Rang?
Rang pala ang pangalan niya.
'Wag, Yeo-hee. 'Wag kang lumapit sa kanya.
- Masama po ba siya? - Sobrang…
Marami siyang pinagdadaanan.
May magulang din siya na tao gaya mo.
Alam mo ang tungkol sa mga hindi tao o hindi demonyo,
at kung ano ang kinahihinatnan nila.
Pero minahal ko siya agad.
Ah…
Mamahalin ko po ang lalaking 'yon.
Ma'am.
May bomba po mula sa Shanghai na parating.
Iiwan kong bukas ang pintuan sa likod.
Ano'ng password?
Do-re-mi-re-do.
- Mag-ingat ka. - Kayo rin po, ma'am.
OBOK BOUTIQUE
Matagumpay ba ang pagbabasbas?
Sa wakas,
mag-isa na si Yeon.
Hoy, ano 'to?
Wow!
Di ba ito 'yung castella galing sa Jingogae na mabilis bumenta?
Wow!
Sobrang lambot n'ong tinapay!
Hoy, Hong-joo! Bakit ka ba pumapatay ng mga tao!
Bakit hindi? Mamamatay rin naman sila.
- Dati kang diyos ng bundok! - Bakit mo ba ako pinapahirapan?
Ilang sundalo na ang napatay ni Yeon pero bakit hinahayaan mo siya?
Dahil ang Yeon sa Myoyeongak ay…
Hoy!
Ano si Yeon?
Ano? Ano bang nililihim n'yo?
Ang daldal mo para sa isang paparusahan dahil sa pagpatay!
Ipadala siya sa Nagyeyelong Impyerno.
Tumatanda na rin si Hong-joo. Bakit di mo siya ipadala sa mainit?
Halika na.
Oo nga pala.
- Alam mong nandito si Moo-yeong, di ba? - Ano?
Ano'ng ibig mong sabihin? Buhay si Moo-yeong?
- Di ba ikaw ang nagligtas sa kanya? - Hong-joo.
Bakit sa tingin mo ginawa kong bato ang isang parang anak ko na?
Siya ang pumatay sa lahat ng nasa bundok
na pinamumunuan niya.
Hindi maaari.
Bakit niya gagawin 'yon?
Sa tingin mo ba mapapatawad ko siya pagkatapos ng mga ginawa niya?
Hindi.
Hindi mo 'yon gagawin.
Dalhin mo na siya.
Sino'ng nagligtas sa kanya?
At para saan?
Rang.
Shin-ju!
May tao ba riyan?
Ang relo ni Rang.
At panyo ni Shin-ju.
Peste.
Nakakainis naman!
May tao ba riyan?
Kahit sino, tulungan mo lang ako.
Pakiusap!
Pakiusap.
Sino ka?
Isang bata?
Pwede mo bang basahin ang sulat na 'to?
"Mamamatay na ang kapatid mo at si Shin-ju.
Kung gusto mo silang iligtas,
pumunta ka sa ermitanyo sa silangan sa paanan ng Mt. Bukhan.
Bibigyan kita ng isang oras.
Alam mo kung sino ako, di ba?"
Naka-pula't puting maskara.
Hoy, bata. Tulungan mo ako.
- Buhatin mo 'ko. - Sige.
- Dito. - Dito?
Tulong!
Iligtas n'yo kami!
May tao ba riyan?
Iligtas n'yo kami!
Kung gusto nila tayong iligtas, bakit nila tayo iiwan dito?
Mamamatay na tayo. Kailangan nating subukan, di ba?
Kalagin mo muna 'yung tali.
Di ko kayang pwersahin.
- Ililigtas tayo ni Panginoong Lee Yeon. - 'Yung bulag na 'yon? Asa ka pa.
Kahit mawalan pa siya ng kamay at paa, ililigtas ka ni Panginoong Lee Yeon.
At gagawin mo rin 'yon para sa kanya.
Paano mo nalaman?
'Wag ka ngang magsalita na parang kilala mo 'ko.
Hindi ko mapapaliwanag pero alam ko. Alam kong mabuti ka.
Binilhan mo nga ako ng ref para sa kimchi!
Sino ba kayo? Sikreto rin ba 'yon?
Pagkatapos nating iwasan ang isa't isa sa loob ng ilang daan taon, bigla na lang…
dumating kayo sa buhay ko at nagpapanggap na mabait.
Tigilan mo na. Nakakadiri.
Tumataas na ang tubig!
Panginoong Lee Yeon!
Salamat, bata.
Tunog 'yon ng moktak.
Dito.
Yabag 'yon ng isang matandang lalaki.
Di 'yon tao. Siya 'yon!
Peste.
Balak niya talagang mawala.
Pinaglalaruan niya ako, parang larong habulan.
Bwisit.
Kung nakakakita lang ako…
Kung nakakakita lang ako!
Kilala mo ako, ano?
Paano mo ako nakilala?
Bakit mo ginagawa sa'kin 'to?
Kunin mo.
Hindi ko alam kung ano pero kasalanan ko ang lahat.
Wala akong intensyon na labanan ka. Kaya, pakiusap…
Palayain mo na si Rang at Shin-ju.
Dapat ka lang tamaan ng kidlat.
Peste. Naman.
Kaunti na lang!
Nagawa natin!
Nagawa natin.
Ano?
May lubid pa?
Hindi!
Pareho tayong mamamatay.
Ano'ng gagawin natin?
Panginoong Lee Rang!
Rang!
Shin-ju!
Ibalik mo ang paningin ko.
Ibalik mo ang paningin ko. Pakiusap!
Hulaan mo.
Ang boses na 'to. Ikaw ba 'yung bata kanina?
- Hindi nga. Ikaw ba… - Si Saetani.
Ikaw 'yon. Binulag mo 'ko!
- Ibalik mo na! - Ikaw ang unang bumali ng pangako!
Hulaan mo ang pangalan ko.
Pangalan mo? Paano ko naman malalaman?
- Mamatay ka! - Nasaan ka?
Nandyan ka pala.
Ang tunog ng kuliling.
Ang tunog na 'to…
Ang kagubatan na dati kong pinamumunuan.
Ang karpa na iniligtas mo ay kaapu-apuhan ng may-ari ng lawang 'to.
Ibibigay ko sa'yo 'to bilang gantimpala.
Ano po ito?
Bibigyan kita ng isang hiling.
Ano'ng pangalan mo?
Ang pangalan ko ay…
Ako si…
Sabihin mo sa'kin.
Sabihin mo. Ano'ng pangalan mo?
Sabihin mo. Sabihin mo na ngayon!
Sabihin mo na!
Nagugutom ako.
- Malapit na tayo sa bahay. - Sige.
Kukunin ko ang batang 'to.
Ayaw kong umalis, Ate.
Natatakot ako.
Magpalit tayo ng suot.
'Wag kang umalis.
Ate…
Gusto ko nang umuwi.
Nauuhaw ako.
Ayaw kong mamatay.
Iligtas mo ako, diyos ng bundok.
Dapat di ako nakipagpalit sa kanya.
Kinamumuhian ko kayong lahat.
Ang tatay ko, ang kapatid ko at ang mga diyos.
Gusto ko nang umuwi.
Ayaw kong mamatay.
Diyos ng bundok.
Tulungan mo 'ko. Pakiusap, tulungan mo 'ko.
Pakiusap, iligtas mo ako.
Pakiusap, sir, diyos ng bundok. Pakiusap.
Pakiusap, iligtas mo ako.
Tulungan mo ako. Pakiusap, tulungan mo ako…
Bakit hindi ka dumating?
Dahil hindi na ako…
diyos ng bundok.
Umalis ako para iligtas ang babaeng mahal ko.
Wala ka nang maililigtas ngayon!
Patawad…
kung huli na ako.
Patawad.
Ang pangalan ko ay…
Naaalala ko na ang pangalan mo.
Ang pangalan ko?
Ang pangalan mo…
ay "Lea," na bulaklak ng Azalea.
…ay Lea.
Na ibig sabihin ay Azalea.
Ang pangalan ko…
ay Lea.
Wala nang magkukulong sa'yo.
Hindi mo na kailangang maging si Saetani.
Hindi ako si Saetani.
Ako si Lea.
Oo, ikaw si Lea.
Natakot ka ba? Ang mamatay doon nang mag-isa.
Sa susunod mong buhay,
maging normal na bata ka.
Isang shaman man o isang Saetani,
'wag tayong mabuhay dahil sa iba.
Naging malakas ka.
Natiis mo ang lahat.
Salamat sa pagtupad ng hiling ko.
Nasa kanlurang balon ang kapatid mo.
Shin-ju.
Malapit ka na.
Shin-ju.
Ayos ka lang ba? Nasaan si Rang?
Nandoon pa rin siya.
NAGYEYELONG IMPYERNO
Hindi pala niligtas ni tanda si Moo-yeong.
Pero parehong lumitaw sa Gyeongseong si Moo-yeong at Yeon sa parehong araw…
Kayong dalawa…
Sino ba talaga kayo?
Rang, nakikilala mo ba ako?
Buti naman.
Nakakatuwa pa rin guluhin si Yeon.
Yeon.
Hindi ka na makakaalis sa nakaraan…
kapag nakita mong namatay sa harap mo ang mga taong pinapahalagahan mo.
Noong araw na 'yon, gumawa ako ng listahan.
Nagagalaw mo ba ang binti mo?
Kahit umalis ako, hinihiling kong sana may makasama si Rang.
At ang magagawa ko kahit papaano
ay hindi payagang mabuhay ang naka-pula't puting maskara
sa taon na kinaroroonan nila.
Ang naka-pula't puting maskara, sino siya?
- Kilala niya ako, ano? - Shh.
Sinali n'yo na ako sa away n'yo.
Nakakabuhay 'yon ng patay
kapag sinukat mo ang bangkay.
- Sanggol. - Sapakin natin.
Mamasa-masa.
- Tao ba 'to? - Hulihin siya!
Hindi kaya demonyo 'yon?
- Ano'ng tipo mo? - 'Yung mas malakas sa'kin.
Bakit nandito ka sa panahong 'to?
Iniisip mong peke ako?
Baka kailanganin kong patayin ang isa sa kanila.
Pakiusap, 'wag kang umalis.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Angelica Bayot