Musi pani coś zjeść.
Na pewno jest pani osłabiona.
Mam tego dość.
Już nie mogę.
Może pani.
Musi.
Wszyscy martwią się pani zachowaniem.
Nie ma jej!
Zniknęła!
Znajdźcie ją!
Sprawdzić piwnice!
APARTAMENT ALEXANDRA
Sprawdzić teren.
Szybko!
Zabarykadować drzwi. Zamknąć pokoje.
To koniec.
- Dla mnie. - Proszę zaczekać!
Proszę, nie! Stać!
Nie!
Dziękuję.
Cieszę się, że mogę tu z wami być
i świętować dziesięciolecie Odblokuj Swą Przeszłość.
Carpaccio wołowe?
Osiągnęliśmy ten kamień milowy, bo ludzie tęsknią za kontaktami.
Za poczuciem rodziny.
Za poczuciem przynależności.
Carpaccio wołowe?
I za celem, który rodzi się z wiedzy,
kim się jest.
- Powinniśmy to robić. - Zadajcie sobie pytanie:
- Kim jestem? - Carpaccio wołowe?
Jaki jest mój prawdziwy cel?
Cholerne carpaccio wołowe.
ZADZWOŃ DO MNIE
Co za zbok. Zadzwonisz do niego?
- Nie, ohyda. - Jak ty nie zadzwonisz, to może ja.
Evie, nie osądzaj. Wiesz, jak tu ciężko.
Wyobrażasz sobie być tak bogatym?
Jakbyś miała ludzi na własność.
Pewnie ma ludzi na własność. Chciał cię dodać do zespołu.
Mnie dziś zmacali cycki i złapali za tyłek.
A ciebie?
Dos to the tetas.
Swawola.
- Zadzwonić do kadr? - Cześć, Tony.
- Tylko się wygłupiałyśmy. - To tylko żarty.
Wiecie, ile dziewczyn byłoby wdzięcznych za tę fuchę?
Co za kutafon.
Zwinęłam torebkę z prezentami.
W tej są buteleczki wina.
Moje ulubione.
Jest tam też test DNA.
Muszę lecieć. Jutro mam egzaminy.
- Poradzisz sobie. - Wiem. Do zobaczenia.
ODNALEŹĆ SIEBIE
Przepraszam.
PO TERMINIE
MAMA ROK TEMU
Cześć, kochana. Tu mama.
Wszystkiego najlepszego.
Masz ogromny talent.
I wiem, że wiele w życiu osiągniesz.
Jestem z ciebie dumna.
Twój tata też by był.
Wiem, że martwisz się samotnością.
Ale ja zawsze będę przy tobie.
Kiedy ci będzie ciężko, pamiętaj,
że jesteś silniejsza, niż myślisz.
- Kocham cię jak stąd na księżyc. - Ja ciebie też, mamo.
Pa, kochanie.
ZAREJESTRUJ SIĘ ODBLOKUJ PRZESZŁOŚĆ
FILM WPROWADZAJĄCY
Odblokowanie historii swej rodziny jest proste jak DNA.
Pobierz próbkę, wrzuć do koperty
i prześlij ją do nas.
Dostaniesz e-mail, gdy będą wyniki.
I nie zapomnij zaznaczyć, że chcesz powiadomić krewnych.
ODNALEŹ SIEBIE SAN FRANCISCO
Byłaś kiedyś na randce z tym barmanem?
- Ignoruję jego wiadomości. - Dlaczego?
Mówiłaś, że ci się podoba.
Nie mam teraz głowy do nowojorskich randek.
To takie wyczerpujące.
OLIVER L. ALEXANDER III. KUZYN, LONDYN, ANGLIA
Niemożliwe.
Co?
Mam kuzyna.
Jasna cholera.
WIADOMOŚĆ OD OLIVERA
- Najbielszy gość, jakiego widziałem. - Chce się spotkać.
Obcy? Przez Internet?
Nie zrobisz tego.
To rodzina, a ja nie mam żadnej.
Przecież ukradną ci tożsamość.
Ma krawat z Ascot. Po co mu mój spłukany tyłek?
Idzie o nerki. Pewnie do tego służy ta strona.
Tak łapie dawców narządów. Tak jest napisane w rogu.
I jest Brytyjczykiem. Są absurdalnie uprzejmi.
Bo mają poczucie winy z czasów kolonialnych.
Co nie znaczy, by to mylić z dobrymi manierami.
A kto miał poprzednio trzech białych chłopaków?
Dyskutujemy o tym na terapii.
Więc nie bądź taka.
Mówię tylko, że natura ciągnie wilka do lasu.
Kuzyn Oliver.
ODPOWIEDŹ
Oliver.
Evelyn!
Usiądź, proszę.
Mów mi Evie.
Kuzynka Evie.
To brzmi jak wyjęte z Jane Austen.
Jesteś w mieście służbowo?
Biznes rodzinny. Nieruchomości.
- Brzmi ekscytująco. - Ani trochę.
Powiedz mi wszystko o sobie.
Praca, status matrymonialny.
Chcę wiedzieć wszystko.
Próbuję zrobić magistra sztuki,
ale na razie jestem wolnym strzelcem.
Tak naprawdę w cateringu.
I jestem zdecydowanym singlem.
Boże, ja też. Boleśnie tak.
A twoi rodzice? Też są w Nowym Jorku?
Mój tata...
Tata zmarł, gdy miałam 14 lat.
Mama zmarła kilka miesięcy temu.
Tak mi przykro.
Dzięki.
Przez jakiś czas chorowała. Na raka.
Ale zawsze chciała zabrać mnie do Anglii,
byśmy poznały historię naszej rodziny.
- Więc... - Tak.
To fascynujące.
Jesteś częścią rodzinnego skandalu.
Tuż przed ślubem w 1925 roku
twoja prababcia, Emmaline, miała romans z lokajem.
Czarnym lokajem?
Najwyraźniej.
To musiał być spory skandal.
Ukrywała to przed wszystkimi, nawet swoim przyszłym mężem.
Niezła buntowniczka z tej twojej prababci.
Co się stało z moim dziadkiem?
Tym dzieckiem.
Okazuje się,
że lokaj sam wychował twojego dziadka, to dziecko.
Skandale już nie są takie jak kiedyś. Wszyscy są zachwyceni tą nowiną.
- Wszyscy? - Nie umiem dochować tajemnicy.
Cała rodzina Alexandrów o tobie wie.
Prawuj Alfred, wujek Julius, moi trzej bracia, wszyscy kuzyni.
Zbliża się ślub. Mój...
Nasz kuzyn Martin się żeni za kilka tygodni.
Szykuje się wykwintna impreza na angielskiej wsi.
To on i jego narzeczona, Cecile.
Pochodzi z rodziny De Ville. Przebogacze. To będzie ślub stulecia.
Wiesz co? Powinnaś przyjechać.
- Co? - Na ślub. Powinnaś przyjechać.
Chciałabym, ale nie stać mnie teraz na taką wycieczkę.
Nie wygłupiaj się. My stawiamy.
Mam tyle wylatanych mil. Wyświadczyłabyś mi przysługę.
Dziękuję, ale to zbyt wiele.
Wuj Alfred życie by dał, by cię poznać.
Dosłownie. Ma 89 lat i jest kruchy. Chciałby, żebyśmy wszyscy byli razem.
To genialny pomysł.
Ja chyba...
Mówisz poważnie?
Nie wyobrażam sobie, co przeżyłaś po stracie matki.
To tragedia, ale nadal masz rodzinę.
W ten sposób możesz spełnić marzenie matki.
W najgorszym wypadku
to opłacona wycieczka do Whitby w Yorkshire.
Musisz tylko znieść moje okropne poczucie humoru.
Zgódź się.
Cześć, mała. Jak tam ojczyzna?
Chyba dobrze.
Cieszę się, że poznam rodzinę.
Mnie to też cieszy.
Jakie są trzy zasady?
Jedz, módl się, kochaj?
Jeśli skończysz martwa w rowie,
to ci nie pomogę.
Dobra, dobra. Wyślę ci zdjęcie tablicy rejestracyjnej.
Wyślę ci SMS-a przed pójściem spać. No i...
I nie ufaj...
- Gościom z kozią bródką. - ...z kozią bródką.
- Nie. - Tak jest.
Jestem na miejscu. Zadzwonię później.
Jeśli zobaczysz Idrisa Elbę, pozdrów go ode mnie.
- Dobra, pa. - Evie!
Dotarłaś.
- Cześć. - Jak lot?
Zrujnowałeś mi na zawsze ekonomiczną.
I bardzo dobrze.
- Gotowa na przygodę? - Chyba tak.
Chodź, idziemy.
To kto tu mieszka?
Rodzina De Ville.
Ale nasza rodzina będzie tu cały weekend.
Jasna cholera.
To rodzina królewska czy coś?
Nie, to tylko stare pieniądze. W Anglii ich pełno.
Tędy. Proszę.
Ostrożnie.
Proszę.
Dobrze.
Musicie być nad wyraz uprzejme.
Witamy w New Carfax Abbey.
To jest...
niesamowite.
Poszukam naszego gospodarza.
Wyślij mi zdjęcie rejestracji...
Cholera.
Bardzo przepraszam.
Nie, to my przepraszamy.
Bardzo.
Proszę pani, posprzątamy to.
W porządku. Jeśli sobie nie pomożemy, to kto?
Jestem Evie.
Diya.
Może też być Dee.
Ja jestem Imogen.
Co tu się stało?
Witam. To ja. Ja...
Natychmiast to sprzątnąć. Mamy gości.
Tak, oczywiście.
To moja wina.
Nie obchodzi mnie czyja. Byle zniknęło.
Nie musisz być uszczypliwy.
Co takiego?
Niewyraźnie mówię?
Spokojnie, panie Field.
To jeden z naszych ważnych gości.
A to ma jakieś znaczenie?
Najmocniej przepraszam.
Proszę pana.
Dziękuję paniom.
Przepraszam. Bywa wymagający.
Raczej dupkowaty.
Ty musisz być Evelyn.
- Evie. A ty kto? - Walter.
Ubiegłaś mnie. Poznaliście się?
- Tak. - Nie.
Nie oficjalnie.
Moja kuzynka, o której ci mówiłem, Evie Alexander.
Tak naprawdę Jackson.
Evie, to pan posiadłości, Walter De Ville.
Mów mi Walt.
Cześć, Walt.
- Cześć. - Tak.
To ja wpadłam na nie i na szkło.
To naprawdę nie ich wina.
Czyli ty jesteś ofermą. Rozumiem.
- To prezent dla młodej pary? - Tak.
- Mogę? - Proszę.
Sama to zrobiłam.
Imponujące.
Proszę pana? Teren jest gotowy do inspekcji.
Przepraszam.
Mam nadzieję, że miło spędzisz czas w New Carfax, Evie.
A ja dziękuję, że mogę tu być.
Twoja...
rezydencja jest piękna.
Mój dom jest twoim domem.
To było tylko trochę niezręczne.
Na pewno miał ubaw.
Czy mogę odprowadzić panią do sypialni?
Evie, to pan Field, główny kamerdyner w New Carfax.
Poznaliśmy się.
Ja to wezmę.
Baw się dobrze.
Może pani udać się gdziekolwiek
poza biblioteką. Remontujemy ją.
To wszystko prawdziwe?
Zapewniam, że to autentyki.
Pan bardzo wspiera sztukę.
Przedstawiam pokojówkę szanownej pani.
Oto pani Swift.
Mam pokojówkę?
- Oczywiście. - Cześć, jestem Evie.
Witam, panienko.
Tędy proszę.
To mój pokój?
Podoba się pani?
Tak.
HARMONOGRAM DZIEŃ 1 - DZIEŃ 2 - DZIEŃ 3
A to dopiero.
Prezent od druhen.
- Jest ich więcej? - To tradycja De Ville'ów.
Lustro zbiło się tydzień temu, ale zamówiliśmy nowe.
Czy to nie siedem lat nieszczęścia?
Co to za kraty?
O tej porze roku dzierzby są agresywne.
Dzierzby?
Miejscowe mięsożerne ptaki.
Wykazują szczególną brutalność.
Nabijają swoje ofiary na ciernie.
Legenda głosi, że wyjęły kiedyś oko stajennego
i nadziały je na żerdki płotu.
Co wystraszyło pokojówki.
Jasna cholera.
- Proszę pani? - Tak?
To dzwonek na służbę.
Proszę zadzwonić w razie potrzeby.
Właśnie tak.
APARTAMENT ALEXANDRA
Proszę, już nie.
Przepraszam.
Kto to?
Była pani domu.
Wygląda mi na zachwyconą.
Była kobietą o wielkiej głębi.
Niedawno zmarła.
Przykro mi.
Wiem, że ból po stracie nigdy nie odchodzi.
Potrzebuje pani czegoś jeszcze?
Nie.
Obiecuję, że będę twoim najłatwiejszym klientem.
Dziękuję pani.
Czy to łóżko z baldachimem?
To miejsce jest niesamowite.
Mają tu pokoje do rysowania i dzwonki serwisowe.
Nie daj się zwabić.
Ani się obejrzysz, jak będziesz pozować do nagich portretów.
I zrobiłam z siebie kompletną idiotkę przy „panu na włościach”.
- Znowu przesadziłaś z szampanem? - Mniej więcej.
Ale na swoją obronę powiem, że jego lokaj to kompletny dupek,
ale wkroczył do akcji pan i nas uratował.
Mówiłam ci, że to ciacho?
Lokaj czy pan?
Pan, Walt.
Wydaje się mieć ze 100 lat, ale to nasz rówieśnik.
Chwila.
Poczekaj chwilę.
- Cześć. - Cześć, Walt.
Przepraszam, że tak późno. Zobaczyłem światło pod drzwiami.
O co chodzi?
Chcę raz jeszcze przeprosić.
Nasz lokaj jest trochę staroświecki.
Obyś się nie obraziła.
Owszem, obraziłam się.
Przepraszam.
Przepraszam. Dobrze. Porozmawiam z nim.
Czy jest szansa, by wymazać to wspomnienie i zacząć od nowa?
Nie wiem, czy to możliwe,
ale postaraj się wywrzeć lepsze drugie wrażenie.
Jasne.
I jak mi idzie?
Solidne siedem i pół.
Może osiem.
Zawsze to jakiś początek.
Rozumiem, że warunki spełniają twe wysokie wymagania.
Mogę z tym żyć.
- Tak? - Tak.
- Na pewno? - Tak.
Dziękuję, że to znosisz.
Dziękuję za przeprosiny.
Dam ci odpocząć.
Cieszę się, że zdecydowałeś się przyjechać.
Chętnie lepiej cię poznam.
Ja też.
Dobranoc, Evie.
Dobranoc, Walt.
Myślę, że nasza panna Evelyn zarobi sobie na weselną kieckę.
Przestań. Po prostu jest dobrym gospodarzem.
Możesz nie ulec temu akcentowi?
- A co z „nikomu nie ufaj”? - Tylko tym z kozią bródką. Jest lordem.
Minęło trochę czasu, odkąd się zabawiłaś.
Dobra, idę pobiegać.
Przeleć go.
To koniec.
Wszystko skończy się tutaj.
- To mój koniec. - Nie!
Evie.
Musicie zaczekać na przydział zadań.
Lada moment.
Jezu, przestraszyłaś mnie.
Powinna pani wrócić do pokoju. Tu nie jest bezpiecznie.
Chciałam się napić wody.
BIBLIOTEKA
Dwójka.
Posprzątasz bibliotekę.
A wy wracajcie do swoich kwater.
Tak jest.
Co oni tam robią?
To ostatnia runda sprzątania.
Proszę wracać do łóżka.
Zaparzę pani rumianku na zmęczenie po podróży.
Chodźmy już.
Halo?
Przepraszam.
Zaczyna się pani zjazd rodzinny.
Cholera.
Oto i ona.
Cześć. Przepraszam. Zaspałam.
„Imprezować do późna i takoż spać”, mawiam.
Jestem wujek Julius.
Jesteśmy zachwyceni, że tu jesteś.
Ja również.
Toast.
Prawuj Alfred, patriarcha.
Korzystając z okazji,
pragnę powitać Evelyn w rodzinie.
Ucieszyłem się, gdy Oliver powiedział o twoim istnieniu.
Cóż to za dar!
Mamy wielkie szczęście.
To naprawdę znaczy dla mnie...
dla nas...
więcej, niż sądzisz.
Tylu chłopców...
Myśleliśmy, że już po nas.
Moja kolej?
Po pierwsze chciałabym podziękować Oliverowi.
Wiesz, jak rozpuścić dziewczynę.
Dziękuję wam wszystkim za to,
że przyjęliście mnie z otwartymi ramionami.
Zawsze była tylko mama, tata i ja.
A teraz...
dowiedziałam się, że mam nową rodzinę.
To jakby...
Czuję się jak we śnie.
- Za Evie. - Za Evie.
Za Evie.
Dzięki.
Dee, tak?
Niejaki pan De Ville pytał o panią.
Tak?
Jest panią oczarowany.
- To chyba nic dziwnego. - Ani trochę.
A więc Walt...
Pan De Ville.
Chyba nie jesteśmy spokrewnieni?
Ani trochę.
Jasne. Ja tak tylko...
się upewniam.
Ty.
Za mną.
Pan domu zażądał Vino Cruor z 1897.
Mamy po nie iść obie?
Macie skłonność do niszczenia rzeczy.
O co mu chodzi?
Znajdźmy to i spadajmy stąd.
Dobra.
Cholera.
- Masz. - Dzięki.
Ale mina.
Przestań się wygłupiać.
Powiedziałam, przestań.
Tutaj!
Zacięło się gdzieś z tyłu.
Hej.
Dee, co się stało?
Dee!
Za tobą!
Dee!
DLA CIEBIE. NA DZISIEJSZY WIECZÓR. WALT
Jak rodzinka?
Bardzo biała.
To się wpasowałaś.
Byli bardzo mili.
Prawuj Alfred nawet uronił łzę.
To urocze.
Lubię, gdy starzy goście płaczą.
Flirtowałaś dziś z panem włości?
Jeszcze nie. Ale dał mi na dziś wieczór tę sukienkę.
Evie, to piękny gest.
Wiem. Ciekawe, czego oczekuje w zamian.
Wiesz, co mówią.
„Kiedy mężczyzna kupuje ci sukienkę...”
Co mówią?
Co się stało? Nic ci nie jest?
Evie. Halo?
Tak, nic mi nie jest.
To tylko dzierzba.
Co to jest dzierzba?
Evie.
Witamy...
pannę Evelyn Alexander.
Tego się nie spodziewałam.
Wyglądasz bosko.
Pogódź się z tym. Teraz jesteś Alexander, pamiętasz?
To chyba oficjalne, prawda?
- Może szampan? - Dziękuję.
Carpaccio wołowe?
Boże, nie. Ale dziękuję.
- Piękna sukienka. - Dziękuję. To prezent.
- Witamy... - Zdrowie.
...druhny:
Viktorię Klopstock
i Lucy Billington.
Jakie popularne.
Wreszcie się spotykamy.
Ty musisz być Evie.
Tak, cześć.
Amerykanka.
Spodziewałam się czegoś innego.
Ale jest właśnie tak.
Jak macie na imię?
Ja jestem Lucy, a to...
Viktoria.
Chcemy cię ciepło przywitać.
Tak się cieszę, że do nas dołączyłaś.
Przestań się tak starać.
Dziękuję, Lucy.
Ja też się cieszę, że tu jestem.
Jesteś bardzo ładna.
Dziękuję.
Ty też.
Oliver dużo nam o tobie opowiadał.
Nie wierz w ani jedno słowo. Ma skłonność do pochlebstw.
Skąd znacie Cecile?
Pannę młodą.
Cece, znamy ją od lat.
Nasze rodziny służą De Ville'om od pokoleń.
Moja rodzina zajmuje się sprawami prawnymi.
Klopstockowie zarządzają ich finansami.
Jak pewnie wiesz,
Alexandrowie znajdują im niesamowite domy.
Twoje życie w Nowym Jorku wydaje się tak banalne.
Na szczęście kuzyn wykradł cię stamtąd
i przyprowadził tu do nas.
Idę po dolewkę.
Miło było cię poznać, Lucy.
Poproszę szampana.
Zawsze chciałam odwiedzić Nowy Jork.
Poproszę rouge privé.
To tylko skok przez ocean.
Tyle że ja nieczęsto podróżuję.
Powinnaś. Chętnie cię oprowadzę.
- Naprawdę? - Oczywiście.
Zabiorę cię do sekretnych miejsc.
Tak bym chciała.
Byłoby super.
Z góry dziękuję.
Nie ma za co, też z góry.
Lord New Carfax Abbey,
Walter De Ville.
Co robisz?
Zwyczaj nakazuje, że ja tańczę pierwszy.
- Nie znam żadnych tańców. - Nie szkodzi. Rób to, co ja.
O Boże.
Nie myśl za dużo.
Gotowa?
- Nie. - Dwa, trzy, jeden, dwa, trzy...
O nie.
Dobrze się bawisz?
Tak.
Ale ciągle mam wrażenie, że wszyscy się na mnie gapią.
Dziwisz się?
Nie chełp się.
Musisz przyznać, że ma w sobie pewne je ne sais quoi.
Tak, jej akcent trafia wprost do kanału ucha wewnętrznego.
Nawet twa zazdrość wydaje się olśniewająca.
Chyba należą ci się gratulacje.
Samica Alexander.
A już myślałam, że wyschliście na wiór.
Chcesz stąd iść?
Nie jesteś gospodarzem przyjęcia?
Tak.
Ale za dużo tu pochlebców.
Wolę prawdziwą rozmowę.
- Już dobrze. - Jasne.
Dziękuję.
Nudzisz się tu czasem?
Częściej, niż sądzisz.
Nie wiem, jak to fizycznie możliwe.
Nawet wystawne życie ma swoje wady.
W Anglii są wilki?
Ci Amerykanie. Wilki?
Od 400 lat nie mamy tu wilków.
Wiedza czy nagość? Co wybierasz, Eve?
Jesteśmy w XVII wieku?
Dobra robota, 1632.
Piękne.
Co to za budynek?
Lodownia. Z minionej epoki.
Sprzed czasów chłodni.
Ale pokażę ci coś lepszego.
Twoja robota?
Niestety nie wszyscy mamy talent.
Spróbujesz?
- W tej sukience? - Nieważne. Kupię ci nową.
Przepraszam, wiem, jak to brzmi.
Nie szkodzi, rozumiem. Jesteś bogaty jak Rockefeller czy coś.
Ale w porządku.
Co cię skłoniło do garncarstwa?
Ceramiki.
Przepraszam. Ceramiki.
Moja mama. To było jej hobby.
Kiedy byłam mała, uczyła mnie robić miski,
kubki, gliniane rzeźby.
Pewnie ją wzruszyło, że wyrosłaś na artystkę.
Trochę przesada ze słowem „artystka”.
Ale chyba tak było.
Teraz, gdy już jej nie ma,
to trzyma mnie blisko niej.
A twoi rodzice?
Nie ma ich już z nami.
To było...
tak dawno temu.
Spójrz na nas.
Para sierot.
Dickens miałby niezły ubaw.
- Nie jestem typem, o którym pisze. - Dlaczego?
Nie mam zalety odkupowania win.
Nie zgrywaj kogoś.
To znaczy? Czyli kogo?
Tajemniczy, autoironiczny, zły gość,
co to „Nic nie poradzi, że ma tyle pieniędzy”.
To przykrywka. Widzę.
Tak? Skąd wiesz?
Po pierwsze nie przepuściłeś całego spadku na kokainę.
- A to osiągnięcie? - Zdziwiłbyś się.
I tak się starałeś mnie przeprosić.
To odkupienie win.
Zrobiłem to, żeby ci zaimponować.
Pokazujesz mi to wszystko, żeby mnie torturować czy też...?
Tak. Co masz na myśli?
Nie wyobrażam sobie,
jak to jest codziennie budzić się i mieć to wszystko pod ręką.
Może powinnaś to sobie wyobrazić.
Kiedy przestaniesz mówić takie rzeczy?
A kiedy mnie pocałujesz?
Skąd pomysł, że chcę cię pocałować?
Teraz to już banał.
Mam je wyłączyć?
Dziękuję za przybycie.
Dziękuję.
Twoja dziewczyna zmieniła się w dynię?
Dochodzi do siebie po podróży.
Chyba dobrze się bawiłeś.
Jest orzeźwiająca.
Błyszcząca i nowa?
Zachowuj się.
Zawsze.
Mówię poważnie.
Evie.
To ja. To ja.
Coś tu jest.
- Co? - Tam.
Gdzie?
Nic tu nie ma.
Ale...
Hej.
Już dobrze.
Jesteś bezpieczna. Spójrz na mnie. Jesteś bezpieczna.
- Tak. - Chodź tu.
Nie musisz tego robić. To ja nabałaganiłam.
To moja praca. Nie może pani mieć pokoju w tym stanie.
Cholera. Przepraszam.
Nieważne.
Czuję, że zaczynam wariować.
Dziękuję, pani Swift.
Dziękuję. Ja się tym zajmę.
Tak jest.
Jak się czujesz?
- Jak głupek. - Nie.
To nowe środowisko. Trzeba czasu, by się przystosować.
Jeśli chcesz, zostanę z tobą, aż zaśniesz.
To... byłoby miłe.
- Dziękuję. - Jasne.
Co wolisz?
W sensie?
Strony łóżka. Bo ja się rozwalałam.
Wszędzie.
Nie.
Cokolwiek ci pasuje.
Dobrze.
- No to... - Dobrze.
Mów coś.
To pomoże mi zasnąć.
Jest coś, co mnie ciekawi.
Nie wiem, jak o to zapytać,
bo to dość bezpośrednie.
Leżysz w moim łóżku, więc...
Zastanawiam się, czego chcesz od życia?
- To do tego zmierzamy. - Tak.
Nigdy nie byłem dobry w pogaduszkach.
Zauważyłam.
Kusi mnie, żeby powiedzieć, że chcę być artystką.
Powiedzieć coś ważnego. I tak dalej.
Ale drepczę w miejscu.
Ledwo wiążę koniec z końcem.
Chcę żyć pełnią życia.
Rozumiesz? Zapomnieć o przezorności.
Tego właśnie chcę.
Świetna odpowiedź.
A ty?
Czego chcesz od życia?
Dużo o tym myślę.
To widać.
Mam świetne życie i wiem o tym.
Ale wiesz co?
Posiadanie wszystkich pieniędzy świata nic nie znaczy.
Tak mówią tylko bogacze.
Wiem.
Ja...
Chcę się tym podzielić. Chcę się tym z kimś nacieszyć.
Mam dość udawania
i podtrzymywania pozorów.
Tak, to wspaniałe życie,
ale odizolowane.
Chcę, by ktoś zobaczył, kim naprawdę jestem.
I nie zmieniał mnie w ideę czy koncept.
Ani w źródło swędzenia, by podrapać.
Kogoś, kto mnie akceptuje.
Wyglądałaś tak spokojnie, że nie chciałem cię budzić.
Do zobaczenia wieczorem, Walt
Cześć, śpiochu.
Która godzina?
Czas na dzień w spa.
Przygotowałyśmy dzień relaksu dla druhen.
Podobno miałaś ciekawy wieczór.
A, no tak. Proszę się nie martwić.
Trochę zajęło mi oswojenie się z tą starą, rozklekotaną ruderą.
Zostaw to tutaj. Tam, dokąd idziemy, nie ma zasięgu.
Chodź.
Dobra.
Dzień w spa.
Grace Ziemia do Evie?
Halo????? Wysyłam Scotland Yard.
Żyję. Przestań się zamartwiać.
To jest Evie.
Usiądź, odpręż się.
Dzień dobry.
Nie mogę się doczekać, aż w końcu poznam państwa młodych.
Tak, są dla siebie stworzeni.
- Chciałabyś kiedyś wyjść za mąż? - O Boże.
Nie wiem.
Czuję się taka młoda.
A jeśli spotkasz właściwą osobę?
Wiek to tylko liczba.
Może kiedyś. Ale cenię sobie niezależność.
Rozumiem.
Masz rodzeństwo?
Rodzicom wystarczyłam tylko ja.
Gdyby mogli, pewnie i tak poprosiliby o zwrot pieniędzy.
Szczerze wątpię.
To był żart.
Oczywiście.
Mam starszych braci,
ale zawsze chciałam mieć siostrę.
Zostaw biedną dziewczynę w spokoju, Lucy.
Jesteś jak mały pekińczyk.
Też zawsze chciałam mieć siostrę.
Zbliżyliście się z Walterem, Evie.
Dopiero się poznajemy.
Nie udawaj niewiniątka. Ale jestem ciekawa.
Co ci o nas powiedział?
Niewiele.
Ale na pewno mi powie, jeśli będzie o czym.
Na pewno wszystko ci powie we właściwym czasie.
Jak dobrze możesz kogoś znać, jeśli nie znasz jego przeszłości?
Myślę, że trzeba akceptować ludzi takimi, jacy są.
Ludzie się zmieniają. Nie ma sensu grzebać w trupach.
Bzdura.
Nikt nie jest taki cnotliwy.
Każdy chętnie powęszy.
Poczyta pamiętniki, SMS-y, maile.
Nic na to nie poradzę. To nasza natura.
Zgódźmy się, że się nie zgadzamy.
Nie ciekawi cię,
co on robi za zamkniętymi drzwiami?
O co ci chodzi?
Przepraszam.
- Przepraszam. - Nic się nie stało.
Evie, ty krwawisz.
- Nic mi nie jest. To nic. - Biedactwo.
Pokaż.
Co jest? Co się z tobą dzieje?
- Evie, pójdę z tobą. - To nic. Do zobaczenia.
Tylko żartuję, laleczko. Rozchmurz się.
Nauczysz się mnie kochać. Obiecuję.
Cholera.
DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ O KREWNYCH
EVIE ALEXANDER BEZ KARTOTEKI
Evie?
Wszystko w porządku?
Wyjeżdżam.
Dlaczego? Viktoria coś powiedziała?
Viktoria mnie nie obchodzi.
Wszystko ci wyjaśnię.
- Że mnie śledzisz? - To przesada.
Na biurku masz akta z moim nazwiskiem.
Pozwól...
To zbyt piękne, by było prawdziwe. Oto dowody.
- Dowody na co? - Powiedziałeś,
że chciałeś mnie poznać, a tu wszystko jest czarno na białym.
Imię mojej mamy, gdzie dorastałam, moja szkoła. Wiedziałeś o wszystkim.
Nie wyciągajmy pochopnych wniosków.
Prześwietlasz każdego, kto tu przychodzi, czy rezerwujesz to dla takich jak ja?
To nie ma z tym nic wspólnego.
Dobrze, że sprawdziłeś moją kartotekę.
A tak na marginesie, w wieku 13 lat usunęli mi migdałki.
Możesz to dodać do swoich akt.
- Jesteś zadziorna. - A ty arogancki.
Nie wiesz, jak to jest,
kiedy ktoś cię stale wykorzystuje.
Serio? Nie wiem, jak to jest?
Chciałem cię lepiej poznać, nim pozwolę ci spać pod moim dachem.
Nie zrobiłabyś tego samego?
Gdy Oliver zapytał, czy może zaprosić na ślub zaginioną kuzynkę,
spytałem, czy może przesłać mi informacje,
by mieć pewność, że nie jesteś oportunistką.
To nie byłby pierwszy raz.
Gardzę technologią, a on o tym wie, więc wydrukował mi kilka stron.
To wszystko.
Naprawdę chcę cię poznać.
Prawdziwą, a nie jakiś świstek papieru.
I skłamałabym, mówiąc, że nie zaintrygowało mnie, co zobaczyłem.
Przyznaję się do tego.
Trzeba było mnie zapytać.
Wiem, przepraszam.
Popełniłem błąd.
Po prostu nie jestem...
do tego przyzwyczajony.
Nie spodziewałam się, że będziesz sobą.
A ja, że ty sobą.
- Czy to nasza pierwsza kłótnia? - Nie czaruj mnie.
Myślisz, że tylko ty boisz się zranienia?
- Ciebie nic nie przeraża. - Tak?
Gdy zobaczyłem, jak się pakujesz, przeraziłem się.
Nie uciekaj.
Dobrze.
Koniec tajemnic.
Przygotujmy się do próbnej kolacji.
To już?
Boje się, że tak.
Nie mogę się doczekać ślubu stulecia.
Zróbmy podwójny ślub.
- Bardzo śmieszne. - Czemu nie?
Czemu nie wziąć ślubu z musu?
- Tak. - Boże.
Są tu nasze rodziny. Wszystko już gotowe.
Naćpałeś się seksem.
Powinniśmy żyć chwilą. Precz z przezornością.
Dobra. Zgadzam się.
Zostawiłem ci w szafie sukienkę, gdybyś potrzebowała czegoś do ubrania.
Kolejny prezent?
Walt!
Wiesz, że żartowałam, prawda?
Oto i ona!
Kochanie, usiądź proszę. Uroczystości się zaczynają.
Dobrze.
Wygląda na kogoś, kto się nadaje.
Drodzy przyjaciele.
Moi towarzysze.
Chciałbym oficjalnie powitać trzy wspaniałe rodziny w New Carfax.
Państwa Billington z Whitby.
Państwa Klopstock z Budapesztu.
I Alexandrów z Londynu.
- Czas rozpocząć ucztę. - Tak jest.
Wyglądasz zjawiskowo.
To było mocne.
Znasz Anglików i ich tradycje.
Cieszę się, że w końcu możemy być ze sobą szczerzy.
Ja też.
Gdzie państwo młodzi?
Poproszę o małą chwilę uwagi.
Nasze rodziny służą sobie od pokoleń.
Ale jak wszyscy wiecie,
przy tym stole brakuje kogoś.
Kogoś ważnego dla naszego sojuszu.
Wszyscy odczuliśmy skutki tej nierównowagi.
Dziś jednak zerwana więź zostanie odnowiona,
wzmocniona,
gdy pobierzemy się z Evelyn Alexander.
Gratulacje!
Co robisz? Walt!
- Poczęstunek, proszę. - Walt.
Nareszcie. Zaczynało mi się nudzić.
Panie.
Odkąd pamiętam, wy,
wspaniali śmiertelnicy,
zawsze obdarowywaliście mnie żonami.
Trzy panny młode.
Trzy. Magiczna liczba.
W zamian wy i wasze rodziny cieszyliście się
bezpieczeństwem i dobrobytem
przez całe pokolenia.
Jesteśmy najsilniejsi, gdy jest nas trójka.
Wtedy możemy rozkwitnąć.
Gdy Emmaline, moja żona z Alexandrów, zdecydowała się odejść,
nasza więź została naruszona.
Emmaline, moja żona z Alexandrów.
W 1925 roku twoja prababcia Emmaline...
- Twoja prababcia... - Kto to?
Była pani tego domu.
Niedawno zmarła.
Dziś świętujemy naszą odwieczną więź,
pakt, który wasi przodkowie zawarli wiele księżyców temu.
Wznieście kieliszki.
Za Evie.
- Moją nową żonę. - Za Evie.
Wprowadziłaś nowe życie...
do tych czterech ścian.
Co może nawet sprawi, że to stare serce znów zacznie bić.
Niechaj się radują drużby.
Niech się radują druhny.
Należą ci się gratulacje, kuzynie.
Muszę iść.
Muszę.
Proszę, przepuśćcie mnie.
Błagam.
Evie,
kochanie, co się stało?
Chcę do domu.
Ale to twój dom.
My jesteśmy twoją rodziną.
Evie, ustaliliśmy, że koniec z tą szaradą.
Z sekretami.
Teraz możemy być sobą.
Nie?
Co tak siedzicie?
Zróbcie coś. Pomóżcie mi.
- Jesteście potworami. Wszyscy! - Panienko.
Jesteście chorzy!
Nie bierzcie jej słów do serca. Wiecie, jak trudne bywają panny młode.
Pomocy!
Pomóżcie mi.
Zawstydzasz mnie.
Hej.
Hej, hej, to ja.
Nie.
Przygotujcie ją. Dzisiejszy wieczór jest wasz.
Jutro jest mój.
Przywitajcie w rodzinie nową pannę młodą.
Jedzcie. Śmiało, jedzcie.
Witaj na swoim wieczorze panieńskim, Evie.
Nie, nie, nie.
Nie płacz.
Wkrótce będziemy jak siostry. Trzy idealne laleczki dla pana.
- Proszę, puśćcie mnie. - Dosyć.
Nawet twoja prababka nie była taka trudna.
Póki nie odmówiła żywienia się służbą.
Co za egoizm.
Naraziła nas na niebezpieczeństwo.
Emmaline była urocza.
Byłyśmy przyjaciółkami. Ona... się pogubiła.
Ale ty...
Nie zawiedziesz nas tak jak ona, prawda, Evie?
To coś...
w moim pokoju to byłaś ty?
Przepraszam. Miałam krotochwilny nastrój.
Dlaczego?
Dlaczego mi to robicie?
Dla twojej krwi, oczywiście.
Nasza krew jest rzadka.
Wyjątkowa.
To połączenie sprawia, że jesteśmy potężniejsi.
Odporni na działanie czasu.
Kiedyś byłyśmy w tej samej sytuacji co ty, Evie.
Wtedy kobiety nie miały dużego wyboru.
Viktoria jest z nim od 500 lat.
Ja od 100.
Podczas ceremonii zostaniesz związana z panem.
I z nami.
Ale żeby ta więź była trwała, musisz najpierw skonsumować jego krew.
Gdy wypijesz, wchłoniesz jego moc.
Będziesz miała siłę setki ludzi.
Ale dopiero gdy pan wypije twoją krew,
wszyscy otrzymamy życie wieczne.
Będziesz korzystać ze swoich mocy tak długo, jak on żyje.
Nie.
Nie, nie, nie.
Nie róbcie tego! Nie.
Polubiłaś ją?
Dee!
PIWNICA
Przygotujcie ją. Będzie na ceremonię.
Nowa pani ją polubiła.
Spójrz, Evie.
Twój nowy dom.
- Proszę, tylko nie tam. - Nie martw się.
Nadal możesz być na zewnątrz w ciągu dnia.
Istnieje wiele błędnych przekonań na temat naszego gatunku.
Proszę.
- Pożegnaj się. - Nie! Nie, przestańcie!
Pomocy!
Nie, nie.
Nie! Przestańcie!
Nie zostawiajcie mnie tu.
Nie!
Pomocy.
Ratunku!
Cholera.
Szybko.
Tylko cichutko.
Czekaj.
- Diya! - Trzeba wezwać pomoc.
Dlaczego mi pomagasz?
Przyjaźniłam się z twoją prababcią.
Dla dobra wszystkich trzymała się tak długo, jak mogła.
Ale małżeństwo z potworem było nie do zniesienia.
Szybko.
Jeśli zobaczysz któregoś, zabija je jedynie ścięcie głowy lub ogień.
I nie przestawaj uciekać, aż nie wylecisz z Anglii.
Co będzie z tobą?
Dostanę to, na co zasługuję.
Szybko.
Idziemy! Zamknąć drzwi!
Ruchy!
- Wy tam! - Tak jest.
Przeszukać teren.
- Daleko nie ucieknie. - Tak jest.
Dopadniemy cię!
Pomocy. Proszę mi pomóc.
Przykro mi, nie mamy pieniędzy.
Proszę.
Idą po mnie, proszę. De Ville.
Jonathanie, jest tu jakaś dziewczyna.
Proszę, kochanie.
Cała drżysz.
Rumianek. Koi duszę.
Tak, słucham.
Mówi Harker.
Jest tu młoda dama,
która wydaje się być roztrzęsiona.
Tak.
Nie słyszę ich, kochanie. Możesz spróbować?
Halo, mówi Mina Harker.
Dziewczyna twierdzi, że uciekła z New Carfax.
Wiem. To bardzo niepokojące.
Tak, wiem.
Właśnie zaparzyłam jej herbatę.
Napij się, moja droga.
To dobre na nerwy.
Oczywiście.
To dla nas zaszczyt.
Już jadą.
Napij się herbaty.
Nie spieprz tego dla nas wszystkich, moja droga.
To była odważna próba. Muszę ci to przyznać.
Mam nadzieję, że już to z siebie wyrzuciłeś.
Kim jesteś?
Dawniej mój gatunek nazywano strzygą bądź nosferatu.
A na Wołoszczyźnie zwano mnie Synem Smoka.
To przydomek, który dość lubię.
Chcesz powiedzieć, że...?
Evie, pomyśl, co zyskujesz.
Bogactwo, władzę.
Wielką siłę, życie wieczne.
Bez chorób, na które cierpiała twoja matka.
Bez żadnej walki. Bez ograniczeń kruchej ludzkiej egzystencji.
Życie w dostatku.
Poczucie przynależności.
I rodzinę, oddaną tylko tobie.
Czy nie po to tu się zjawiłaś?
Czy nie tego chcesz?
Dla kogoś z twoim...
pochodzeniem,
to coś więcej niż zachęta.
Gdybyś zgodziła się po dobroci,
twoje życie byłoby łatwiejsze.
Tak czy inaczej nie masz już nic do powiedzenia. Przyjęłaś oświadczyny.
Oszukałeś mnie.
Na szczęście drobny druk tu się nie liczy.
Przepraszam.
Uważam, że strzałka jest niedoceniana.
Przestań się uśmiechać.
Cieszę się, że poszłaś po rozum do głowy.
Zebraliśmy się tu dziś,
by uświęcić związek naszego łaskawego pana
i jego panny młodej
z rodu Alexandrów.
Niechaj im się darzy.
Niechaj radują się druhny.
Panie,
czy bierzesz tę kobietę za żonę?
Tak.
A czy ty, Evelyn Alexander,
bierzesz pana za męża i ślubujesz mu miłość,
wierność i posłuszeństwo po kres dni twojego życia wiecznego?
Wszystko kończy się tutaj.
Ze mną.
Kiedy ci będzie ciężko, pamiętaj, że jesteś silniejsza, niż myślisz.
Przejmiesz jego moc.
...jego moc.
Tak.
Możecie teraz wymienić się krwią.
Powoli, kochanie.
Będzie jej jeszcze więcej.
Chcę teraz jej.
Nie!
Nie.
Evie, proszę, ja...
Nie.
Myślisz, że możesz tak po prostu zmienić
całe tysiąclecia?
Zabiłam go.
- To koniec. - Głupia dziewczyno.
To powierzchowna rana.
Gdyby nie żył,
nie mogłabym tego zrobić.
Diya, sprowadź pomoc.
Jesteś żałosna.
Nie jesteś jedną z nas.
Jesteś niziołkiem.
Tylko na tyle cię stać?
Jesteś nikim.
Co ty wyprawiasz?
Przestań, Viktorio. Proszę.
Znaj swoje miejsce w szeregu.
Nie.
Nie?
Nie.
Już mi nie mówisz, co mam robić.
Od początku mówiłem panu, że jesteś nikim.
Że jesteś poniżej naszych standardów.
Powinienem był poderżnąć gardło twojemu dziadkowi,
gdy miałem sposobność.
Z przyjemnością zetnę ci głowę
i nakarmię nią wilki.
Dupek.
Robiłem ci przysługę,
ratując cię przed twą żałosną wymówką na życie.
Dając ci rodzinę.
Status, przywileje.
Całą władzę świata.
Wolałabym umrzeć, niż być tego częścią.
Wy, nowoczesne kobiety, jesteście takie niewdzięczne.
Te twoje kobiety.
Jesteś potworem.
Jestem bogiem!
Obyście wszyscy spłonęli.
Ty...
DWA TYGODNIE PÓŹNIEJ
Hej, to ja.
Przekupiliśmy gliny. Zyskaliśmy trochę czasu.
Musimy zniszczyć dowody i uciekać.
Nie martw się, jest śmiertelna.
ALEXANDER NIERUCHOMOŚCI
Ona nie ma żadnych mocy.
W porządku, w porządku. Odezwę się.
Najbielszy człowiek, jakiego widziałem.
Muszę przyznać, że podoba mi się twoja nowa stylizacja.
Dziękuję.
Precz ze starym, witaj nowe.
Znasz plan?
Wejdziemy tam i go wywleczemy.
Właśnie. Ale pozwól, że ja poprowadzę.
Nie chcesz być pomagierką?
Proszę, zawsze byłam twoją pomagierką.
Dobrze, siostro. Gotowa?
Dla ciebie? Zawsze.
Chwila, skąd masz kij?
Zabawne, co?
To taki większy kołek na wampiry.
Idziemy, E, dobrze.
Tłumaczenie napisów: Roman S. Czarny