‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎โอ๊ะ มาแล้วแน่เลย ฝันดีนะ มีมี
‎- ฉันไปนะ ‎- อือ
‎อือ
‎ลาก่อนนะ
‎จุน
‎จุน เป็นอะไรไป
‎จุน นายโอเคไหม
‎อย่าไปนะ
‎อย่าไปเลย
‎จุน
‎มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ไม่เป็นไร
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ขอโทษที
‎คราวหลัง เวลาที่จากกัน
‎อย่าพูดคำว่า "ลาก่อนนะ" เลยนะ
‎อือ เข้าใจแล้ว
‎ฉันโอเคขึ้นแล้ว
‎เธอไปเถอะ เขาคงรอนานแล้ว
‎ไปเถอะ
‎ฉันไปนะ
‎หมอคะ ช่วยจอดรถหน่อยค่ะ
‎- ตรงนี้เหรอครับ ‎- ค่ะ
‎ตรงนั้นค่ะ ตรงทางเท้าตรงนั้น
‎ขอโทษนะคะ หมอไปก่อนเลยค่ะ
‎มีเรื่องอะไรเหรอครับ ให้ผมรอไหม
‎ไม่เป็นไรค่ะ ไปก่อนได้เลยค่ะ
‎(ตอน 5)
‎(กลางคืนและความฝัน)
‎เพลง "กลางคืนและความฝัน" ‎ของชูเบิร์ทนี่
‎ทำไมเธอไม่กลับบ้านล่ะ
‎ฉันแค่อยากอยู่กับนายน่ะ
‎แล้วก็เป็นห่วงด้วย
‎ฉันไม่ได้เล่นนานเลยเล่นมั่วไปหมด
‎เพลงบรรเลงนี่ นายก็เล่นเองเหรอ
‎เปล่า เพื่อนน่ะ
‎ผู้หญิงเหรอ
‎เขาเป็นคนสำคัญน่ะ
‎อ๋อ
‎จุน
‎ถ้านายมีเรื่องเศร้าหรือลำบาก ‎เล่าให้ฉันฟังได้นะ
‎เพื่อนฉันคนหนึ่งบอกฉันว่า ‎อย่าเล่าเรื่องความลำบากของตัวเอง
‎ให้อีกฝ่ายต้องรู้สึกลำบากไปด้วย
‎พอมาคิดดูแล้ว ‎เพื่อนคนนั้นก็พูดถูกเหมือนกัน
‎ฉันก็เลยสัญญากับตัวเองไว้ว่า ‎ต้องไม่ทำแบบนั้นอีก
‎แค่คิดเรื่องของตัวเอง ‎ก็ลำบากมากพออยู่แล้ว
‎ถ้าต้องมาเป็นห่วง
‎มาเสียเวลากับเรื่องของคนอื่น ‎มันเหนื่อยออกนี่นา
‎แต่ว่า
‎ฉันช่วยแบ่งปันความเศร้าของนายได้นะ
‎เพราะว่าเป็นนาย
‎เพราะเป็นนาย ฉันถึงใจกว้างแบบนี้นะ
‎มีเรื่องอะไรนะ
‎(ร้านแฮปพิฟลาวเวอร์)
‎นายรู้ไหมว่าชูเบิร์ทป่วยตาย ‎ทั้งที่อายุยังน้อย
‎เรื่องแค่นั้นคิดว่าฉันไม่รู้เหรอ
‎เพลง "กลางคืนและความฝัน" ‎ก็แต่งขึ้นหลังจากเขาป่วยล่ะ
‎พี่น้องเขาหลายคนเสียชีวิต ‎ตั้งแต่เขายังเด็ก
‎แล้วตัวเขายังป่วยเป็นโรคอีก
‎เขาเลยคิดว่าตัวเอง ‎ยืนอยู่หน้าความตายตลอดเวลา
‎เพราะงั้นเขาก็เลยอยากฝันบ้างล่ะมั้ง
‎แล้วนายล่ะ ความฝันของนายคืออะไร
‎เมื่อก่อนก็มีอยู่หรอก
‎แต่ตอนนี้ฉันไม่มีความฝันอะไรแล้วล่ะ
‎ทำไมล่ะ
‎ถ้าจะฝัน ก็ต้องย้อนกลับไปมองอดีต
‎มองปัจจุบัน ‎แล้วก็ต้องจินตนาการถึงอนาคตด้วย
‎ฉันไม่อยากคิดเรื่องอดีต ‎ปัจจุบันหรืออนาคตอะไรทั้งนั้น
‎ป้าซุกกยองชอบดุฉันว่าฉันไม่ค่อยคิด ‎นายก็ควรโดนดุบ้างนะ
‎งั้นความฝันของเธอคืออะไร
‎ฉันเหรอ ความฝันของฉันเหรอ
‎ฉัน…
‎อยากกินเนื้อสันในฮันอูเกรดสองบวก
‎ความฝันอะไรของเธอเนี่ย เชื่อเขาเลย
‎ทำไมล่ะ ความฝันต้องพิเศษด้วยเหรอ ‎แค่มีสิ่งที่อยากทำก็เป็นความฝันแล้ว
‎ฉันไม่ได้กินเนื้อสันในฮันอู ‎เกรดสองบวกนานแล้วนะ
‎แล้วก็หานักเรียนให้ได้สิบคน
‎แล้วก็ทำกระเป๋าของสถาบัน
‎ช่างเป็นความฝันที่ยิ่งใหญ่จริงๆ
‎ใหญ่ซะจนฉันพูดไม่ออกเลย
‎ทำไมล่ะ ประเภทและขนาดความฝัน ‎ของแต่ละคนไม่เหมือนกันนะ
‎ตัวเองยังไม่มีความฝันเลย ‎มาดูถูกความฝันฉันซะงั้น
‎ใครบอกว่าฉันดูถูกกัน
‎ก็จริงนี่ เขียนอยู่บนหน้านายเนี่ย
‎- ใช่ที่ไหน ‎- หน้านายบอกว่าดูถูกชัดๆ
‎- ไม่ใช่ซะหน่อย ‎- ไม่ต้องมาตีหน้าซื่อเลย
‎(ตอน 5 กลางคืนและความฝัน)
‎(ร้านทำผมจิน)
‎(ลาลาเปียโนแลนด์)
‎ฉันรู้สึกกังวลจนเครียดเลยเหรอ
‎ทำไมฉันถึงมานอนตรงนี้ได้
‎จุน
‎สำหรับมื้อเช้า ฉันขอ ‎น้ำผักเคล ปวยเล้งกับแอปเปิลคั้น
‎ขนมปังควินัวปลอดกลูเตน ‎ทาสเปรดอะโวคาโด
‎โยเกิร์ตใส่มะพร้าว ‎กับกราโนล่าบลูเบอร์รี่องุ่นเขียว
‎สลัดใส่ผักชิโครี แรดิชิโอ และผักกาด ‎โรเมนราดน้ำสลัดวิเนเกรตเลม่อน
‎ท็อปด้วยชีสบรีกับมะกอกดำ ‎อะไรประมาณนี้
‎นายเตรียมให้ฉันได้ไหม
‎ไม่ได้ ไม่เอาล่ะ
‎บอกว่าไม่ แต่สุดท้ายก็ทำให้ทุกอย่าง
‎ว่าแต่เขาออกไปไหนแต่เช้านะ
‎วางไว้เถอะครับ ผมทำเองครับ
‎เฮ้อ คนยังหนุ่มยังแน่นนี่ดีจังเลยนะ
‎ตอนฉันอายุเท่าเธอ ฉันยก ‎กระสอบข้าวสาร 80 กิโลได้สบายๆ เลย
‎เพราะทำงานหนักแบบนั้น ‎ถึงได้ปวดเอวแบบนี้ไงครับ
‎ตอนนี้ไปพักเถอะครับ
‎คนที่ไม่ค่อยพูดอย่างเธอ
‎บ่นเก่งขึ้น แถมยังยิ้มเก่งด้วย
‎ชอบผู้หญิงคนนั้นขนาดนั้นเลยเหรอ
‎อะไรนะครับ
‎ไม่ใช่นะครับ
‎- ฮัลโหล ‎- จุน
‎นายทำของที่ฉันชอบไว้ให้ ‎แล้วหายไปไหนแต่เช้าเนี่ย
‎นี่ เธอช่วยพูดเบาๆ หน่อยได้ไหม
‎ฉันแค่ออกไปซื้อนมที่ซูเปอร์
‎แล้วเห็นเขาลดราคาอยู่ ‎ก็เลยซื้อมาเฉยๆ
‎- ลดราคาเหรอ ‎- ใช่
‎เห็นโน้ตข้างๆ นั่นไหม
‎กินเสร็จแล้วทำความสะอาดพื้น ‎ล้างจานและเก็บที่นอนด้วย
‎นี่นายทำอาหารให้ฉันกิน ‎เพื่อจะสั่งงานฉันเหรอ
‎ฉันยุ่งอยู่ แค่นี้นะ
‎คุณปู่ครับ ให้ผมวางไว้ตรงไหนดีครับ
‎โธ่ เฮอะ ฉันก็อุตส่าห์ซึ้ง
‎จริงสิ สถาบันสอนเปียโนนั่น ‎ไปได้สวยไหม
‎ยังเลยครับ
‎แต่เดี๋ยวก็คงดีขึ้นครับ
‎จริงสิครับ คุณปู่
‎มีต้นอ่อนพวกผักกาดหอม ‎ผักเคลหรือผักกาดโรเมนบ้างไหมครับ
‎ทำไม หรือว่าเธอจะปลูกเหรอ
‎ครับ ผมว่าจะลองปลูกดู
‎ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจ ‎จะตั้งรกรากที่นี่แล้วสินะ
‎ลูกชายฉันอยู่ที่ไหนคะ
‎สายสืบคัง ลูกชายฉันล่ะคะ ‎คุณหาลูกชายฉันไม่เจอเหรอคะ
‎ทำไมคุณยังหาลูกชายฉันไม่เจออีกคะ
‎คุณนายครับ
‎เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ‎คุณยังร้องไห้โฮ
‎บอกว่าโล่งใจ ‎ที่ศพนั่นไม่ใช่ลูกชายคุณอยู่เลย
‎อีกอย่าง มีแค่บัตรประชาชนที่พบจากศพ ‎แล้วผมจะตามหาลูกชายคุณได้ยังไงครับ
‎ก่อนอื่น ‎กลับไปรอที่บ้านก่อนเถอะครับ
‎ถ้าเจอเบาะแสอะไร ‎ผมจะติดต่อไปทันทีครับ
‎สายสืบคัง
‎(หัวหน้าชู)
‎หัวหน้าชู ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน
‎ทำไมยังไม่มาที่นี่อีก ‎รีบมาเดี๋ยวนี้เลย
‎รับเงินไปตั้งขนาดนั้น
‎แล้วยังอืดอาด ‎ทำงานไม่ได้เรื่องแบบนี้ได้ยังไง
‎ยังไม่รีบมาอีก
‎เมื่อวันที่ 12 ที่ผ่านมา มีคนพบศพ ‎ชายนิรนาม ที่สวนสาธารณะทางน้ำ
‎เมืองอึนโพ โดยผลชันสูตร ‎ออกมาว่าเสียชีวิตจากการจมน้ำครับ
‎แปลกจริงๆ
‎ชันสูตรศพแล้ว ‎แล้วทำไมถึงระบุตัวตนศพไม่ได้ล่ะ
‎คงเพราะไม่เจอรอยนิ้วมือที่ศพล่ะมั้ง
‎รอยนิ้วมือเหรอ แต่ก็มีดีเอชเอ ‎นั่นอยู่ในปลาทูน่า
‎ดีเอ็นเอไง สืบหาจากดีเอ็นเอก็ได้นี่
‎จริงๆ เลย ดีเอ็นเอของผู้ตาย
‎จะต้องลงทะเบียน ‎ในระบบข้อมูลของสถาบันนิติเวชก่อน
‎ถึงจะเอามาเทียบและสืบหาได้ไง
‎คิดว่าแค่ตรวจดีเอ็นเอ ‎แล้วจะระบุตัวตนได้เลยหรือไง
‎แม่ซึงกีชอบดูละครเรื่อง ‎"มนต์รักสายสืบ"
‎จนกลายเป็นสายสืบไปแล้วนะเนี่ย
‎ชนะแล้วจ้ะ
‎กี่โมงแล้วเนี่ย
‎ว่าแต่ลูกๆ ของเรา ‎จะทำข้อสอบได้ดีไหมนะ
‎เยซอของฉัน ‎ก็น่าจะได้อันดับหนึ่งอยู่แล้ว
‎ซึงกีนี่สิ เขาได้อ่านหนังสือบ้างไหม
‎ได้ยินว่าเป็นการสอบครั้งสุดท้าย ‎ก่อนจะยื่นสอบตรงนี่
‎เขาโต้รุ่งเลยล่ะ
‎พอใจไหม พอใจหรือยัง
‎- โต้รุ่งเลยเหรอ ‎- ใช่
‎งั้นคงได้ที่สองแน่ๆ จากล่างสุดน่ะ
‎พี่คะ
‎กิมจิมาส่งแล้วค่ะ
‎- กิมจิเหรอ ‎- กิมจิมาส่งค่ะ
‎มานี่เลยค่ะ
‎- เอามาเลย ‎- เร็วเข้า
‎- ระวังด้วยสิ ‎- ไหนๆ
‎- แม่สามีเธอให้มาเหรอ ‎- ก็แหงน่ะสิ
‎โธ่ ตัดมาแล้วด้วย เซนส์ดีจริงๆ
‎แน่นอนอยู่แล้ว
‎อร่อยมาก
‎- อร่อยใช่ไหม ‎- ถึงเราจะเชียร์ให้หย่าแค่ไหน
‎แต่ว่า นี่ๆ
‎เธอหย่าไม่ได้ ‎เพราะกิมจิของแม่สามีใช่ไหมล่ะ
‎รู้แล้วจะพูดทำไม
‎รีบไปเอาแป้งกับน้ำมันมาเร็ว
‎- เร็วเข้า ‎- เร็วเข้า
‎ไปเอามาเลย
‎(ตัด ดัด ไดร์)
‎โรแมนติกจัง
‎ในวันฝนตกแบบนี้
‎ไม่มีอะไรดีเท่าพูชิมแก ‎ที่ทอดในน้ำมันร้อนๆ แล้ว
‎- จริง ‎- ใช่
‎พอทอดและฟังเสียงเปียโนไปด้วย ‎แล้วดูชั้นสูงขึ้นมาเลย
‎ยังไงก็…
‎- รีบพลิกเร็ว ไหม้แล้วๆ ‎- ไหม้แล้วๆ
‎พลิกเลยๆ
‎เยี่ยมยอด
‎ว่าแต่วันนี้คุณรารามาเร็วจัง
‎เพราะเมื่อคืนหล่อนไม่ได้กลับบ้านน่ะ
‎แม่เจ้า
‎หล่อนค้างที่สถาบัน ‎เพราะพ่อหนุ่มจุนป่วยน่ะ
‎โชคดีเหลือเกินที่ฮายอง ‎ไปอ่านหนังสือแล้วนอนค้างบ้านเธอ
‎ไม่งั้นคงได้วุ่นวายบ้านแตกแน่ๆ
‎โอ๊ย แค่คิดก็ปวดหัวขึ้นมาเลย โอ๊ย
‎พ่อหนุ่มจุนดูไม่เห็นป่วยตรงไหนเลย
‎- หือ ‎- หา
‎สวัสดีครับ
‎ไม่ทราบว่ามีขนมปังควินัวปลอดกลูเตน
‎ทาสเปรดอะโวคาโดบ้างไหมครับ
‎ขนมปังอะไรนะคะ
‎ขนมปังควินัวปลอดกลูเตน
‎ทาสเปรดอะโวคาโดครับ
‎เขาว่าอะไรนะ ควิๆ
‎- ควิซเหรอ ‎- ไม่ใช่
‎- โอ๊ย ชื่อยาวซะจนจำไม่ได้เลย ‎- ควิ…
‎แต่ยังไงก็เถอะ ‎เขาร่าเริงออกมาซื้อขนมปังเลยนะ
‎หือ
‎เขาต้องเป็นคนเลือกกินแหงเลย
‎ไม่หรอก
‎ฉันรู้เลยทันที ‎ว่าใครเป็นคนสั่งให้เขาซื้อ
‎- ให้ตายเถอะ ยัยคนนี้ ‎- หล่อนเหรอ
‎กลิ่นแบบนี้ กลิ่นหอมกลมกล่อม ‎และกลิ่นทอดแบบนี้ ใช่พูชิมแกแน่ๆ
‎ตรงนี้มีประตูด้วยเหรอเนี่ย
‎ตายแล้ว
‎ทำไมเธอถึงมาจากทางนั้นได้
‎ตรงนั้นมีประตูด้วยเหรอ
‎แม่เจ้า ตกใจจนลูกเกือบออกมาแน่ะ
‎- เธอท้องเหรอ ‎- ถามจริง
‎ทำเด็กหลอดแก้วได้ผลเหรอ
‎เปล่า ฉันแค่หมายความว่าตกใจมากน่ะ
‎ขอโทษนะคะ ฉันขอ…
‎กินพูชิมแกสักคำได้ไหมคะ
‎นี่เธอพังกำแพงมาเพราะจะมากินเนี่ยนะ
‎ไม่ได้พังกำแพงนะคะ ‎ฉันแค่นึกว่าเป็นประตู
‎- ตายแล้ว จริงๆ เลย ‎- ตายจริง
‎ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎รู้ไหมว่ากำแพงนี่แพงแค่ไหน
‎เธอก็คิดบัญชีค่ากำแพงไปด้วยก็ได้นี่
‎- จริงด้วย ‎- ไหนๆ ก็พังกำแพงมาแล้ว
‎- รีบกินเถอะ ‎- ขอบคุณนะคะ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- เธอต่างจากที่เห็นจริงๆ นะ
‎เป็นพวกชอบหักมุมเหรอ
‎ว้าว กินคำใหญ่เชียว
‎โทรศัพท์มา
‎ค่ะ ฮัลโหลค่ะ
‎ตอนนี้เหรอคะ
‎ค่ะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ ค่ะ
‎อะไรเหรอ
‎- คือว่า ‎- มีเรื่องอะไรเหรอ
‎- มีนักเรียนมาค่ะ ‎- หือ
‎จริงสิ
‎ตายแล้ว
‎ค่าดัดผมลอนเกรซ เคลลีคราวก่อนค่ะ
‎- อุ๊ยตาย ‎- โอ้โฮ
‎ในที่สุดคุณราราก็จ่ายหนี้แล้วสินะ
‎จะต้องเหลือพูชิมแกให้ฉันคำหนึ่งนะคะ
‎- ให้สองเลย ‎- สอง
‎- ใช่แล้ว ‎- ไว้เจอกันนะคะ
‎ไปทางนั้นเลยเหรอ
‎แม่หนู นี่หนู เดี๋ยวก่อนสิ
‎คุณตา
‎คุณตาจะเรียนเปียโนจริงๆ เหรอคะ
‎เพลงที่ตอนนั้นหนูเล่นให้ฉันฟังน่ะ
‎ฉันอยากเล่นเพลงนั้น
‎"คำอธิษฐานของหญิงสาว" เหรอคะ
‎ชื่อเพลง "คำอธิษฐานของหญิงสาว" เหรอ
‎"คำอธิษฐานของหญิงสาว"
‎แต่คุณตาคะ ‎เพลงนั้นเล่นค่อนข้างยากนะคะ
‎หนูคิดว่าฉันจะตาย ‎ก่อนที่จะเล่นเพลงนั้นได้เหรอ
‎นี่ ปีนี้ฉันอายุ 80 แล้ว
‎หนูคิดว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหนเหรอ
‎ก็ค่อนข้างนานมากอยู่ค่ะ
‎ค่าเรียนที่นี่แพงไหม
‎คือว่า…
‎คุณตาได้เงินจากการเก็บของเก่า ‎วันละเท่าไรเหรอคะ
‎ฉันใช้เวลาแปดชั่วโมง ‎เก็บของเก่าได้ประมาณ 100 กิโล
‎ก็ได้เงินประมาณ 5,000 วอน ทำไมเหรอ
‎ได้ 5,000 วอนเหรอ
‎คือว่าฉันคิดค่าเรียน ‎100,000 วอนต่อเดือน
‎ถ้าอย่างนั้น…
‎ตายจริง ฉันต้อง ‎เก็บของเก่า 20 วัน ไม่พัก
‎และไม่ใช้เงินสักวอนเดียวเลยสินะ
‎นั่นสิคะ ‎แล้วฉันจะรับเงินนั้นได้ยังไงล่ะคะ
‎ฉันว่าต้องใช้เวลานานมากๆ ‎กว่าคุณปู่จะเล่นเพลงนั้นได้นะคะ
‎แต่ฉันอยากเรียนเปียโนจริงๆ นะ
‎งั้นเอาแบบนี้ไหมคะ
‎ความจริงแล้ว ฉันไปยืมเงินคนมาเยอะ
‎มีคนจับตามองก็เยอะ ‎เลยต้องบริหารสถาบันนี้ให้ดีน่ะค่ะ
‎ก่อนอื่น ฉันจะสอนคุณตาให้ฟรีๆ
‎แต่ต้องเก็บเป็นความลับนะคะ ‎เข้าใจไหมคะ
‎ถ้านักลงทุนที่ตั้งสถาบันนี้ ‎ให้ฉันรู้เข้า ฉันจะงานเข้าเอาค่ะ
‎- จอนกิมจิมาส่งจ้า ‎- แม่ร่วง
‎อุ๊ย คุณปู่
‎ทำไมช่วงนี้ไม่เห็นหน้าเลยคะ
‎ไม่ยอมมาตัดผมเลยด้วย โธ่
‎ทั้งสองคนรู้จักกันได้ยังไงคะ
‎เขาเป็นเจ้าของตึกนี้ไง เจ้าของร้าน
‎- เธอไม่รู้เหรอ ‎- คะ
‎ทานจอนกิมจิสิคะ
‎กรอบอร่อยกำลังดีเลยค่ะ
‎นี่ จินฮายอง
‎นี่ ตื่นหน่อยสิ
‎โอ๊ย น่ารำคาญจริงๆ ‎เลิกยุ่งกับฉันสักทีเถอะ
‎นานๆ จะได้ใช้สมองสักที ‎เหนื่อยเป็นบ้าเลย
‎(เธอกำลังคิดถึงเรื่องอื่น)
‎(ทั้งที่เดินอยู่ข้างๆ ฉันตอนนี้)
‎นี่อะไรน่ะ
‎(ด้วยใจที่สั่นไหว ฉันแอบ…)
‎เพราะใช่ไหม
‎ฉันเจอเพลงนี้ตอนดูนอทูบเมื่อวาน
‎เขาว่าเป็นเพลงเมื่อ 20 ปีก่อน ‎ออกมาก่อนเราเกิดอีก
‎ก็เหมือนจะเคย ‎ได้ยินแม่ฟังอยู่เหมือนกัน
‎เพราะดีนะ แล้วทำไม
‎ลองฟังเนื้อเพลงดูสิ เนื้อเพลงน่ะ
‎(ฉันจะปกป้องเธอเหมือนดั่งวันนี้เอง)
‎(ที่จริงฉันน่าจะเก็บ ‎คำว่า "รัก" เอาไว้)
‎(ตอนนี้ฉันจะแสดงความรู้สึกของฉัน ‎กับเธอยังไงดี)
‎(ถึงทุกอย่างจะเปลี่ยนแปลง ‎ฉันก็จะรักเธอ)
‎(ด้วยความรู้สึกนี้เหมือนเดิม)
‎ใช่แล้ว ฉันว่าฉันเก็บคำว่า ‎"รัก" ต่อไปไม่ได้แล้ว
‎วันนี้ฉันจะสารภาพรัก
‎ฉันพูดถึงพี่จุนของฉันต่างหาก
‎ฉันปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้แล้ว
‎นี่
‎อะไรนะ
‎ครับ ทานให้อร่อยนะครับ
‎- ผู้จัดการครับ แซนด์วิชไก่หนึ่งที่ ‎- หือ
‎อ้อ นี่ครับ สลัดไก่ได้แล้วครับ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ทานให้อร่อยนะครับ
‎- จุน ‎- ครับ
‎ผู้ชายคนนั้นจ้องนายตลอดเลย
‎มีเรื่องอะไรครับ
‎อาการดีขึ้นหรือยังครับ
‎เมื่อวานคุณราราบอกผมว่าคุณป่วยหนัก
‎ผมเหรอครับ
‎ดูจากสีหน้าและที่คุณมาทำงานแล้ว
‎คงหายดีแล้วสินะครับ
‎ไม่มีอะไรให้หายดีหรอกครับ ‎เพราะผมไม่ได้ป่วย
‎ครับ อย่างนี้เอง
‎คุณคงไม่ได้มากินแซนด์วิช
‎ในช่วงเที่ยงที่แออัดแบบนี้ ‎เพื่อมาตรวจโรคผมหรอกมั้งครับ
‎ความจริงผมมาเพราะเป็นห่วง ‎ในหลายๆ เรื่องครับ
‎ครับ พยาบาลคิม
‎อะไรนะครับ
‎ผมมีงานนิดหน่อย ‎ไว้คุยกันคราวหลังนะครับ
‎ไม่เอาล่ะครับ
‎คุณมาที่นี่ได้ยังไง
‎คุณจองนัมบอกฉัน ‎ได้ยินว่าไปดื่มด้วยกันมานี่
‎เฮ้อ ที่นี่ร้อนจัง ‎ไปหาที่เย็นๆ คุยกันเถอะ
‎ผมชอบลมธรรมชาติ นั่งคุยตรงนี้เถอะ
‎นี่คุณพูดขัดฉันอยู่เหรอ
‎ผมแค่พูดความเห็นของผมเฉยๆ
‎มีเรื่องอะไร
‎ฉันแค่กินข้าวเช้าอยู่
‎แล้วนึกถึงคุณ ‎ที่ฉันเหม็นขี้หน้าขึ้นมา เลยมาหา
‎เหมือนเดิมเป๊ะเลยนะ
‎แหงสิ
‎ฉันยังสวยและเพอร์เฟกต์เหมือนเดิม
‎ถึงไม่มีคุณ ฉันก็กินอิ่มนอนหลับ
‎แล้วก็ใช้ชีวิตดีสุดๆ
‎จะมาอวดเหรอ
‎ฉันก็สงสัยอยู่ว่าคุณเป็นยังไง
‎สุดท้ายก็เป็นหมอเหมือนเดิม
‎ก็ผมเรียนมาแค่ด้านนี้นี่นา
‎ผมก็ต้องทำมาหากินเหมือนกันนะ ‎ไหนจะต้องช่วยพ่อผมอีก
‎นั่นสิ แล้วทำไมต้องตัดความสัมพันธ์ ‎มาลำบากแบบนี้ด้วย
‎ขอร้องล่ะ อย่าพูดเองเออเองสิ
‎นี่คุณพูดขัดฉันอีกแล้วนะ
‎คุณมาที่นี่ทำไมกันแน่
‎ถ้าจะมาหาเรื่องผมเพราะเบื่อล่ะก็
‎อย่ามาที่นี่อีกนะ
‎เดี๋ยวก่อน
‎ฉันเดินทางมาตั้งไกล ‎อย่างน้อยก็ควรเลี้ยงข้าวหน่อยสิ
‎หลังเลิกงานผมต้องไปเล่นเปียโน
‎- เปียโนเหรอ ‎- คุณไม่รู้ว่าผมเคยเล่นเปียโนล่ะสิ
‎พูดจริงเหรอ
‎เมื่อไม่นานมานี้ พอได้มาเจอใครบางคน
‎ผมถึงเพิ่งรู้ว่าปัญหาของผมคืออะไร
‎ผมไม่เคยพูดสิ่งที่ผมคิดอยู่ออกไปเลย
‎และไม่เคยแสดง ‎ความรู้สึกที่แท้จริงของผมออกมา
‎- แล้วยังไง ‎- เพราะงั้น
‎ผมเลยตั้งใจว่าจะพูดความรู้สึก ‎ที่แท้จริงออกมาสักครั้ง
‎คุณโอยองจู
‎ชุดสูท กระเป๋า รองเท้า ทรงผมคุณน่ะ
‎มันไม่เข้ากันเลยสักนิด
‎ครับ
‎เขาเพิ่งมีอาการจูนิเบียวจริงๆ เหรอ
‎เป็นอะไรของเขาเนี่ย
‎นี่เขาซื้อของเหมือนกันมากี่อันเนี่ย
‎(ลา ลา)
‎- จุน ‎- ฉันไม่ได้มาหาเธอนะ
‎แค่อยู่ในเวลาพักเลยมาตรวจดู ‎ว่าเธอทำงานที่ฉันสั่งหรือยัง
‎อ๋อ งานที่นายสั่งเหรอ
‎ทำความสะอาดพื้น ล้างจาน เก็บเตียง
‎ฉันกำลังว่าจะทำอยู่พอดีเลย
‎ฉันคิดไว้แล้วเชียว ถึงได้มานี่ไง
‎- เรื่องเก็บที่นอนฉันล่ะ ‎- ก็ต้องทำอยู่แล้ว
‎นี่ นั่นเรียกว่าเก็บที่นอนหรือไง ‎ที่ทำอยู่นั่นน่ะนะ
‎นายเหมือนแม่เลี้ยงซินเดอเรลล่าเลย ‎สั่งงานแล้วมาข่มเหงฉัน
‎ฉันซื้อข้าวกล่องมาให้ ‎ถ้าจะกินก็มากินซะ
‎ขอบใจนะ จุน
‎ค่อยๆ กินหน่อยสิ
‎ฉันไปก่อนนะ
‎จะไปแล้วเหรอ
‎บอกแล้วไงว่าแวะมาเวลาพัก
‎โอเค
‎ว่าแต่ จุน
‎ทำไมนายถึงซื้อครีมมาสองชุดล่ะ
‎จะให้ฉันใช้ที่บ้านหนึ่งชุด ‎ที่นี่หนึ่งชุดเหรอ
‎ขอบใจมากนะ
‎ที่บ้านก็มีเหรอ
‎นายมาแขวนไว้หน้าประตู ‎เพื่อให้ฉันใช้ไม่ใช่เหรอ
‎ไม่ใช่นะ
‎งั้นใครกัน
‎(ร้านทำผมจิน)
‎เขาไปไหนของเขา
‎(ร้านทำผมจิน ลาลาเปียโนแลนด์)
‎"ลาลาแลนด์" เหรอ
‎(ลาลาเปียโนแลนด์)
‎ดูตั้งชื่อเข้าสิ
‎เฮ้อ ประหลาดชะมัด ประหลาดจริงๆ
‎จะมาเรียนเปียโนเหรอคะ
‎เปล่าค่ะ ไม่ได้จะมาเรียนค่ะ
‎(โอร์เมส กุชช่า)
‎งั้นคุณมาทำอะไรที่นี่เหรอ
‎ดูๆ ไปแล้ว ‎ฉันไม่เคยเห็นคุณแถวนี้มาก่อนเลยนะ
‎(ร้านทำผมจิน)
‎ฉันมาทำผมค่ะ ทำผม
‎เดี๋ยวก่อนๆ
‎เชิญเข้ามาเลยค่ะ
‎ตายจริง คุณนี่สวยมากเลยนะคะ
‎รับชาหรือกาแฟดีคะ
‎หรือว่าไอศกรีมดีคะ
‎เอาล่ะ รับบริการอะไรดีคะ
‎จะดัด ย้อมสี บำรุง หรือตัดคะ
‎บอกมาได้เลยค่ะ
‎งั้นไดร์ให้หน่อยค่ะ ไดร์
‎ตายจริง รู้ได้ยังไงกัน ‎ว่าฉันเชี่ยวชาญด้านการไดร์ผม
‎ฉันจะทำให้คุณดูสูงขึ้นอีกห้าเซน ‎ด้วยทรงผมเองค่ะ
‎เล่นได้ดีมาก ยอดเยี่ยม
‎- คุณคะ ‎- หือ
‎ที่สถาบันคงมีนักเรียนที่เล่นเก่งๆ ‎เยอะเลยสินะคะ
‎ครูน่าจะเล่นเองนะคะ
‎นักเรียนมีอยู่ประมาณ ‎สองสามคนได้ไหมนะ
‎- ครูเป็นผู้หญิงเหรอ ‎- ค่ะ
‎สวยไหมคะ
‎ก็ จัดว่าสวยนะคะ
‎แต่ถ้ามองกันตามเนื้อผ้า
‎สวยไม่เท่าฉันหรอกค่ะ
‎อย่างนี้นี่เอง
‎ไม่ได้เรื่องใช่ไหมครับ
‎ไหนหมอบอกว่าไม่ได้เล่นมานานแล้วไงคะ
‎เป็นเพลงที่ผมเคยเล่นประกวดตอนเด็ก ‎มือมันก็เลยยังจำได้ล่ะมั้งครับ
‎คุณราราก็น่าจะรู้ดีนี่ครับ ‎ว่าต้องเล่นซ้ำๆ บ่อยแค่ไหน
‎ใช่ค่ะ เล่นแล้วเล่นอีก ‎แล้วก็เล่นอีก เล่นวนไป
‎แต่คุณหมอเล่นเปียโนเก่งขนาดนี้ ‎ทำไมมาเป็นหมอล่ะคะ
‎เพราะผมเรียนเก่งเกินน่ะครับ
‎เปียโนว่าเก่งแล้วนะครับ ‎แต่เรียนเก่งกว่าอีก
‎อันที่จริง ผมเก่งทุกเรื่องเลยครับ
‎อ้อ เพราะพ่อแม่อยากให้ ‎เอาดีด้านเรียนด้วยครับ
‎มั่นเกินเบอร์เชียว
‎- มั่นอะไรนะครับ ‎- มั่นเกินเบอร์
‎หมายถึงมั่นอกมั่นใจเหลือเกินน่ะค่ะ
‎เป็นฉายาที่ไม่มีใคร ‎ตั้งให้มานานแล้วนะครับ
‎ผมจะถนอมไว้อย่างดีเลย ฉายานั้นน่ะ
‎ค่ะ คุณหมอมั่นเกินเบอร์
‎รู้ใช่ไหมคะว่าเพลง "ปฏิวัติ" ‎ของชอแป็ง มือซ้ายสำคัญมาก
‎มือซ้ายยังเล่นได้ไม่ดีเท่าไร ‎ต้องฝึกเพิ่มอีกหน่อยนะคะ
‎แล้วก็คงการลงเสียงหนักไว้ด้วย
‎อีกอย่าง
‎คือ อายุอย่างคุณหมอ ‎ก็ไม่ได้จะเข้าเรียนเอกเปียโนแล้ว
‎ที่จริง คุณหมอเล่นเป็นงานอดิเรก ‎คนเดียวก็ได้นะคะ
‎เหมือนไม่มีอะไรให้สอนเลย
‎ใจจริงฉันก็อยากบอกว่า "คุณหมอ ‎ไปเล่นเปียโนเป็นงานอดิเรกเถอะค่ะ"
‎แม่หนู
‎คนเราน่ะ ถ้าอยากจะเก็บเงิน ‎ก็ต้องตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว
‎มัวแต่เห็นใจคนนี้บ้างล่ะ ‎ยอมให้คนนู้นบ้างล่ะ
‎ขืนยอมให้ทุกคนแบบนั้น ‎ก็หาเงินไม่ได้พอดี
‎แต่ถึงอย่างนั้น ‎ก็ต้องจ่ายค่าเรียนมานะคะ
‎ครับ ผมจะจ่ายค่าเรียน ‎ให้ครบ ไม่ให้ขาดเลยครับ
‎เรียนเสร็จแล้ว ‎เราไปทานมื้อเย็นกันไหมครับ
‎ไปค่ะ
‎- อะไรเนี่ย ‎- ถูกใจไหมคะ
‎คุณเอาตาไปวางไว้ตรงไหนคะ
‎ไม่เห็นเหรอคะ ‎ว่าสีหน้าฉันออกอาการขนาดไหน
‎คุณคงจะถูกใจมากเลยสินะคะ
‎ฟังจากที่พูดแล้ว น่าจะเป็นคนโซล
‎รู้จักร้านทำผมฉันได้ยังไงคะ
‎เอ่อ ก็เห็นมาจากในบยอลแกรมน่ะ
‎อุ๊ยตาย
‎ใครโปรโมตร้านฉัน ‎โดยไม่ถามกันก่อนเนี่ย
‎- ตายแล้ว ‎- ชู่
‎ไม่ได้ยินเสียงเปียโนแล้วนี่
‎เรียนเสร็จกันแล้วเหรอ
‎คุณลูกค้า เอาเงินทอนไปด้วยสิคะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎แล้วกลับมาอีกนะคะ
‎(ลาลาเปียโนแลนด์)
‎โอ๊ย หายไปไหนแล้วเนี่ย
‎- ไปที่อื่นกันเถอะครับ ‎- ทำไมคะ นี่ที่ทำงานของจุนไงคะ
‎รอบที่สองของวันแล้วเนี่ย
‎- โอ๊ะ พี่ก็มาด้วยเหรอครับ ‎- ไงจ๊ะ
‎- อ้าว ‎- อะไรเนี่ย ลุงมาทำอะไร
‎ว่าไง
‎ทำไมเราต้องนั่งกันแบบนี้ด้วย
‎ปกติแล้ว เราจะกินไปด้วย ‎มองพี่จุนไปด้วยน่ะค่ะ
‎เรียกว่าเป็นกฎ ‎ของประชุมมื้อเย็นได้ไหมนะ
‎แต่พี่จุนเขาไม่ชอบเลยครับ
‎แฟนคลับนายเพิ่มมาอีกคนแล้ว ‎ชายใส่สูทคนนั้น
‎ตอนกลางวันก็มาแล้วนี่
‎ครับ
‎มิน่าล่ะ ‎ถึงได้มองด้วยสายตาไม่ธรรมดา
‎เขาต้องหลงรักนายแน่เลย
‎ผมบอกว่าไม่ใช่แฟนคลับไงครับ
‎สอบเป็นไงบ้าง
‎นี่พี่ดูถูกพวกผมเหรอ ‎แน่นอนว่าพังพินาศ
‎ภูมิใจจังนะ
‎ลุงเป็นหมอ คงจะเรียนเก่งสินะคะ
‎แน่นอน สำหรับฉัน ‎การเรียนง่ายสุดในโลกแล้ว
‎เฮ้อ ขี้อวดเป็นบ้า
‎นี่ เหตุผลที่จนป่านนี้ ‎เขายังไม่ได้แต่งงาน
‎- อยู่ตรงนี้หมดแล้ว ‎- จริง
‎ฉันเคยแต่งมาแล้วครั้งหนึ่งนะ
‎เคยแต่งงาน แล้วก็หย่ามาแล้วด้วย
‎เฮ้อ นี่ลุง ‎จำเป็นต้องพูดในที่แบบนี้
‎กับเด็กม.ปลาย ‎ที่กินแซนด์วิชอยู่ด้วยเหรอคะ
‎พูดให้หมออายทำไมเนี่ย
‎เท่จังครับ โดนใจผมมากครับ หมอชา
‎อือ ยอมรับ
‎ยอมรับเลยครับ
‎มีความสุขอะไรกันขนาดนั้น
‎พี่ เลิกงานแล้วเหรอ
‎นี่พี่ ลุงเขาบอกว่าเคยหย่าแหละ
‎รีบไปกันเถอะ ‎วันนี้ฉันมีเรื่องจะบอกพี่
‎พี่ มาคุยกันก่อนนะ
‎จะคุยเรื่องอะไรล่ะ
‎พี่ต้องรับฟังก่อน ฉันถึงจะพูดได้สิ
‎ฉันไม่รู้มาก่อนเลยค่ะ
‎มันก็แน่อยู่แล้วครับ ‎เพราะผมไม่เคยบอก
‎ไม่ได้เขียนป้ายติดไว้สักหน่อย ‎ว่า "หย่าแล้ว"
‎พี่ บอกว่ามาคุยกับฉันหน่อยไง
‎อือ อะไรล่ะ ว่ามาสิ
‎ฉันมีเรื่องจะสารภาพกับพี่
‎พี่ ไปห้องน้ำกับผมหน่อย ด่วนเลย
‎อะไร นายไปคนเดียวก็ได้นี่
‎นี่เธอไม่รู้เหรอ ‎ฉันไปห้องน้ำคนเดียวไม่ได้
‎เป็นบ้าอะไรเนี่ย
‎ขอร้องนะ ต้องรีบแล้วพี่
‎พาผมไปห้องน้ำหน่อยนะ
‎นะๆ ไปเร็ว
‎- ไปก็ไป ‎- ขอบคุณครับ
‎โธ่เว้ย
‎เด็กพวกนี้น่าสนใจจริงๆ
‎เป็นเด็กที่เกินต้านค่ะ
‎โอ๊ะ ตายแล้ว
‎อะไรเนี่ย
‎ทำไมมาอยู่ตรงนี้
‎ชื่อผู้ส่งก็ไม่มี ชื่อผู้รับก็ไม่มี
‎แต่ก็สวยดีนะ
‎โอ๊ย หงุดหงิดชะมัด
‎เจ้าบ้าอีซึงกีนั่นทำพังหมดเลย
‎กลับมาแล้วค่ะ
‎ดอกไม้นี่นา
‎อะไรน่ะ ดอกไม้นั่น
‎ไม่รู้สิ มีคนเอามาวางไว้หน้าบ้าน
‎หรือว่า…
‎มีคนแอบชอบฉันอยู่หรือเปล่านะ
‎ใครเขาจะชอบคุณป้ากันคะ
‎ถึงจะป้า ก็เป็นคนนะยะ
‎โอ๊ะ พี่ พี่คะ
‎กะพริบ ระยิบระยับ เจ้าดาวดวงน้อย ‎เป็นคนส่งมาหรือเปล่า
‎รารา เปิดบยอลแกรมดูสิ เร็วเข้า
‎ไหนดูซิ
‎โอ๊ะ ไม่เห็นมีเลยสักข้อความ
‎เหรอ
‎ถ้างั้นใครส่งมานะ
‎รีบโตไวๆ แล้วไปอยู่บนจานสลัดกันนะ
‎เจ้าของแกถึงบ้านปลอดภัยดีไหมนะ
‎โทรหาเจ้าของแกหน่อยดีไหม
‎(หลับเหรอ)
‎(กลับถึงบ้านปลอดภัยดีใช่ไหม)
‎(เมื่อวาน ขอบใจนะ)
‎โทรไปดีไหม
‎ก็ได้ งั้นโทรกันเลย
‎มีเรื่องอะไร ทำไมยังไม่นอน
‎ฮัลโหล
‎ฉันเอง
‎ใครเหรอคะ
‎ได้ยินแค่เสียง ‎ไม่รู้หรอกค่ะว่าเป็นใคร
‎ถ้าได้ฟังเสียงกีตาร์ ‎ฉันอาจจะรู้ก็ได้นะ
‎ยังไม่นอนอีกเหรอ
‎อ๋อ ฉันกำลังลังเลว่า ‎ควรล้างหน้าก่อน หรือนอนเลยดี
‎ถ้าไม่มัวลังเล ‎ป่านนี้ล้างเสร็จไปแล้ว
‎แต่จะว่าไป ‎ฉันมีเรื่องจะคุยกับนายอยู่พอดีเลย
‎มีเรื่องอะไรเหรอ
‎ในที่สุดรถก็ซ่อมเสร็จแล้ว
‎เขาโทรมาบอกให้ไปรับได้เลย ‎นายจะไปกับฉันใช่ไหม
‎ก็ใช่น่ะสิ รถนั่นก็เหมือนรถฉัน
‎ลืมแล้วเหรอว่า ‎เธอใช้รถนั่นค้ำประกันไว้
‎ไม่ได้ลืมสักหน่อย
‎จดบัญชีเงินที่ฉันเคยยืมนายให้ดีเถอะ
‎- มันแน่อยู่แล้ว ‎- ว่าแต่ นายโทรมาทำไมเหรอ
‎อ๋อ เอ่อ…
‎ที่ฉันโทรมาเพราะว่า…
‎คือว่า…
‎ฉันโทรมาเพราะ…
‎จะบอกให้เธอฝันดี
‎นายนี่จืดชืดชะมัด
‎แค่พูดคำนั้นมันยากมากเลยเหรอ
‎ฝันดีนะ
‎ฝันดี
‎ฝันดีนะ ฝันดีๆ
‎ฉันพูดได้ง่ายๆ เลยแหละ
‎เฮ้อ
‎พอบอกลาแล้วก็เหนื่อยขึ้นมาเลย
‎ฉันนอนเลยดีกว่า ไม่ล้างหน้าแล้ว
‎ฝันดีนะจุน พรุ่งนี้เจอกัน
‎(วันที่ 11 มิถุนายน ‎มีมี 3.29 ล้านวอน)
‎(วันที่ 15 มิถุนายน ‎น้ำผลไม้คั้นสด 7,000 วอน)
‎(วันที่ 6 กรกฎาคม ‎ค่าก่อสร้างลาลาแลนด์ 500,000 วอน)
‎(ท่าเรืออึนโพ)
‎รีบรายงานมาสิคะ ‎ว่าคุณไปตามหาที่ไหน ยังไงบ้าง
‎โชคดีที่ที่นี่เป็นบ้านเกิดผม ‎ผมเลยมีลูกน้องอยู่เพียบเลยครับ
‎ก่อนอื่น เรากำลังตามสืบที่ท่ารถ
‎- ซึ่งเป็นไปได้สูงว่าเขา… ‎- ช้าก่อน
‎ห้ามแจกใบปลิวเด็ดขาดนะคะ
‎ถ้าพ่อเขารู้เข้า เรื่องใหญ่แน่
‎ต้องตามสืบอย่างลับๆ ‎อย่าให้ใครรู้ โดยเร็วที่สุดค่ะ
‎- ได้ครับ แล้วก็ ‎- อะไรอีกคะ
‎ในเมื่อกำลังคนมากขึ้น ‎ก็ต้องจ่ายค่าดำเนินการเพิ่ม…
‎โว้ย
‎เรื่องนั้นค่อยคุยกันหลังเจออะไรสิ
‎หลังจากที่เจอร่องรอย ‎อะไรสักอย่างบ้างน่ะ
‎จนถึงตอนนี้แล้ว คุณทำอะไรไปบ้าง
‎โอ๊ย เหนื่อยชะมัด
‎ทำไมยังไม่ลงไปอีกคะ
‎ครับ
‎หึ ยัยผู้หญิงคนนั้น
‎ถ้าไม่ติดว่าจ่ายเงินให้นะ ฉันจะ…
‎อือ จุน ไม่เป็นไร ไม่ต้องรีบก็ได้
‎ฉันจะซื้อน้ำผลไม้รอนะ อือ
‎- น้ำผลไม้ได้แล้วค่ะ ‎- ค่ะ
‎- กาแฟเย็น ‎- ค่ะ
‎(ลาลาเปียโนแลนด์)
‎อยากเรียนเปียโนเหรอคะ
‎(ลาลาเปียโนแลนด์)
‎กาแฟได้แล้วค่ะ
‎ไม่มีอะไรแก่เกินเรียนหรอกนะคะ
‎ที่สถาบันของฉัน ‎มีคุณปู่วัย 80 ปีมาเรียนด้วยนะคะ
‎นี่หนู
‎ดูหน้าฉันสิ ‎เหมือนคนอยากเล่นเปียโนไหม
‎โหงวเฮ้งเหมือนคนที่จะ ‎ทุบเปียโนให้พังมากกว่าค่ะ
‎ลูกพี่ ประมาณสองเดือนก่อน ‎มีคนเคยเห็นเขาที่ท่ารถด้วยนะ
‎รอก่อน เดี๋ยวฉันไป
‎เอาคืนมาเลยค่ะ
‎ให้แล้วเอาคืนได้ไง
‎เดี๋ยวก็ต้องทิ้งอยู่แล้วนี่คะ
‎ถ้าเอาคืนไป แล้วฉันจะติดต่อไปยังไง
‎ยังไงก็ไม่ติดต่อมาอยู่แล้วนี่
‎ฉันจะติดต่อเธอไปแน่นอน
‎ฉันไปหาเธอแน่
‎ค่าเรียนหนึ่งแสนวอนนะคะ
‎หนึ่งแสนนะ
‎คุยอะไรกับคนไม่รู้จักแบบนั้น ‎อันตรายนะ
‎เรียกว่าการทำธุรกิจ ‎แบบบ้าระห่ำได้ไหมนะ
‎มาให้ได้นะคะ
‎(ท่ารถอึนโพ)
‎แน่ใจนะครับว่าเป็นผู้ชายคนนี้
‎ตอนนั้นเขาสวมหมวกอยู่
‎วันนี้ไม่มีคนนำของหายมาให้เลยนะคะ
‎ดูเหมือนคุณจะถูกล้วงกระเป๋า
‎แจ้งอายัดบัตรไว้ก่อนแล้วกันนะคะ
‎ทำไมช่วงนี้เกิดเรื่องแบบนี้บ่อยจัง
‎จะแจ้งความใช่ไหมคะ ‎เดี๋ยวจะบอกที่อยู่สถานีตำรวจให้ค่ะ
‎ไม่เป็นไรครับ
‎คนส่วนใหญ่ ‎จะไปแจ้งความที่สถานีตำรวจกัน
‎แต่เขากลับไปเฉยๆ เลยค่ะ
‎ฉันติดใจเรื่องนั้นนิดหน่อย ‎ก็เลยจำเขาได้น่ะค่ะ
‎(ประชาสัมพันธ์)
‎- นี่กุญแจครับ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎ลำบากแย่เลยนะ เจ้าจูจู
‎เก่งมากจ้ะ
‎จูจูเหรอ
‎ฉันยังไม่ได้บอกชื่อรถคันนี้เหรอ
‎รารา มีมี จูจู
‎เราเหมือนสามทหารเสือใช่ไหมล่ะ
‎อยากลองขับจูจูดูไหม
‎- ฉันไม่มีใบขับขี่ ‎- นายยังไม่มีใบขับขี่อีกเหรอ
‎งั้นฉันขับเอง ขึ้นมาเลย
‎นี่เป็นรถคันแรกที่พ่อซื้อให้ ‎หลังฉันสอบติดมหาวิทยาลัย
‎พ่อเคยบอกว่าจะเปลี่ยนคันใหม่ให้ ‎แต่ฉันบอกว่าจะใช้คันนี้ต่อ
‎- ทำไมล่ะ ‎- ก็มันผูกพันน่ะ
‎- รู้ไหมว่านี่อะไร ‎- ไม่รู้สิ
‎พ่อม้วนเอาไว้ให้ ‎เพื่อไม่ให้เกิดอุบัติเหตุน่ะ
‎พ่อ เชยชะมัด ‎ถ้าใครมาเห็นเข้า อายเขาแย่
‎อายทำไม เก็บเอาไว้ให้ดีล่ะ
‎จะได้รู้ว่าพ่อเป็นห่วงลูกแค่ไหน
‎เพราะเจ้านี่ ฉัน นาย มีมี ‎ก็เลยไม่เจ็บมากไง จริงไหม
‎อือ
‎จริง
‎งั้นเราไปกันเลยไหม
‎ฉันไปลงแข่งรถได้เลยใช่ไหมล่ะ
‎พูดอะไรไม่เข้าท่า
‎นายไม่มีใบขับขี่ ‎ก็เลยไม่รู้ความสามารถของฉันน่ะสิ
‎แบบนี้น่ะ ‎อยู่ในขั้นนักแข่งระดับโลกเชียวนะ
‎ขายรถที่ผูกพันแบบนี้ไป ‎จะไม่เป็นไรเหรอ
‎โธ่ ฉันก็ละอายใจเป็นนะ
‎ฉันไม่มีเงินจนต้องติดหนี้บุญคุณนาย ‎ที่เรียนจบแค่ม.ต้นตั้งเยอะ
‎ฉันจะรีบคืนเงิน แล้วเป็นอิสระให้ได้
‎แต่ว่า นายช่วยรออีกแค่วันเดียวนะ
‎ได้สิ
‎เฮ้อ ยัยบ้านั่น
‎ทำไมถึงบอกว่าจะไปนอนในรถแบบนั้น
‎ทำไมล่ะ หนูเข้าใจพี่เขาสุดๆ เลยล่ะ
‎แกสองคนนี่เหมือนกันจริงๆ
‎ไปปลุกซะ เฮ้อ
‎โอ๊ย
‎ฮายอง
‎ฉันไม่ได้กลัวว่า ‎พี่จะเป็นอะไรไปหรอกนะ
‎ฉันมาเพราะแค่อยากจะลองนอนในรถดูบ้าง
‎เพราะงั้นอย่าเข้าใจผิดล่ะ
‎ฮายอง
‎ขอบใจนะที่มาอยู่ด้วยกัน ‎ในค่ำคืนสุดท้ายกับจูจู
‎ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าเข้าใจผิด
‎แล้วเขาจะให้ราคาจูจูเท่าไร
‎สิบห้าล้าน
‎น่าจะพอจ่ายหนี้ให้จุน ‎แล้วก็ค่าเช่าห้องด้วย
‎งั้นก็ดี
‎โอเค เรียบร้อยแล้วครับ
‎ผมขอทะเบียนรถ เอกสารรับรอง ‎แล้วก็บัตรประชาชนด้วยครับ
‎ครับ ตายจริง
‎บัตรประชาชนล่ะ อ๋อ ครับๆ
‎รับนี่ไว้นะครับ
‎ตรวจทานจำนวนเงินนะครับ
‎พอเซ็นชื่อแล้ว ‎ผมจะโอนให้ทันทีเลยครับ
‎(ผู้โอนสิทธิ์)
‎เถ้าแก่ต้องขายให้กับคนที่ดีนะคะ
‎โธ่ ทราบแล้วครับ ‎คุณย้ำผมกี่ครั้งแล้วเนี่ย
‎ไม่ต้องห่วงนะครับ เซ็นชื่อตรงนี้พอ
‎(ผู้โอนสิทธิ์)
‎จุน
‎ไม่ขายรถคันนี้แล้วครับ
‎เงินน่ะ เธอค่อยๆ คืนฉันก็ได้
‎จริงเหรอ แต่ว่า…
‎แต่ว่า
‎จากนี้ไป เธอต้องเป็นคนขับรถให้ฉัน
‎คนขับเหรอ
‎ให้ฉันไปรับไปส่งนายเหรอ
‎เธอบอกว่าฝันอยากกินเนื้อฮันอูนี่
‎ความฝันฉันคือการมีคนขับรถส่วนตัวน่ะ
‎- ว่าไงนะ ‎- ความฝันต้องพิเศษด้วยเหรอ
‎แค่มีสิ่งที่อยากทำก็เป็นความฝันแล้ว
‎ความฝันต้องพิเศษด้วยเหรอ ‎แค่มีสิ่งที่อยากทำก็เป็นความฝันแล้ว
‎แต่ว่า ถ้าฉันเรียก ‎เธอต้องรีบขับรถมาทันทีนะ
‎เข้าใจไหม
‎คนขับคู ฉันอยากไปนั่งรถเล่นจัง
‎ได้เลยค่ะท่านประธาน ไปที่ไหนกันดีคะ
‎พูดมาตรงๆ นะ
‎ที่นายบอกให้ฉันไปรับไปส่ง ‎เพราะจะแก้แค้นกันใช่ไหม
‎อะไรกัน นี่เรื่องจริงเหรอ
‎ที่ไม่ให้ขายรถคันนี้เพราะจะบังคับ ‎ให้ฉันเป็นคนขับรถใช่ไหม
‎อือ…
‎เพราะการสูญเสียสิ่งสำคัญไป
‎มันน่าเศร้า
‎ฉันก็เลยไม่อยากให้ขายน่ะ
‎ก่อนหน้านี้ที่ฉันพูด…
‎เรื่องเพื่อนคนสำคัญน่ะ
‎คนที่ฉันอัดเสียงเพลงบรรเลงกีตาร์ไว้
‎อือ
‎เขาตายแล้ว
‎จุน
‎ถ้าเศร้าก็ร้องไห้ออกมาเถอะ
‎ร้องให้เต็มที่
‎แล้วค่อยเริ่มกันใหม่
‎วันนี้นายต้องร้องให้เต็มที่ ‎พรุ่งนี้ถึงจะเริ่มต้นใหม่ได้
‎เธอร้องไห้ทำไม
‎ไม่รู้
‎พอเห็นนายร้องไห้ ฉันก็เศร้าตาม
‎คุณหมอคะ
‎อ้าว สวัสดีครับ
‎วันนี้ไปทำงานเร็วนะคะ
‎อ้อ ผมมีธุระที่โซลนิดหน่อยน่ะครับ
‎เอ่อ แต่จะว่าไป ‎คุณราราบอกว่าจะขายรถไม่ใช่เหรอครับ
‎อ้อ เห็นบอกจะเก็บไว้ใช้น่ะค่ะ
‎พ่อหนุ่มจุนบอกว่า ‎ค่อยๆ จ่ายหนี้คืนก็ได้
‎เธอก็เลยเก็บไว้ใช้มั้งคะ
‎อ๋อ ครับ
‎แบบนี้เอง ดีเลย
‎- โอ๊ะ นี่ ‎- อะไรครับ
‎- ตายจริง ‎- ฉันจัดผมให้ค่ะ
‎ตรงนี้
‎ตายจริง
‎- ให้ตาย ‎- สูงขึ้นอีกห้าเซนค่ะ
‎เรียบร้อยแล้วค่ะ
‎ขอบคุณนะครับ งั้นผมขอตัว
‎ตายแล้ว
‎ขนาดมาดตอนเดินยังเท่เลย
‎(ห้องตรวจสาม ‎แผนกศัลยกรรมประสาท พัคชุนโฮ)
‎(โรงพยาบาลซอนอู)
‎สวัสดีค่ะ
‎พี่
‎พี่อึนซอก
‎อ้าว
‎มีเรื่องอะไรเหรอ
‎ทำไมจู่ๆ ถึงมาที่โรงพยาบาลผมได้
‎ฉันแค่แวะมาหารุ่นพี่พัคแป๊บหนึ่งน่ะ
‎รุ่นพี่พัคชุนโฮ ศัลยกรรมประสาทเหรอ
‎- อือ ‎- ทำไมเหรอ
‎ไม่มีอะไรหรอก ‎แค่มีเรื่องจะถามนิดหน่อย
‎ช่วงนี้ยังยุ่งอยู่ไหม
‎งานก็เยอะตลอดแหละ
‎พอว่างหน่อยก็ไปดูตัว ‎เลยยิ่งยุ่งเข้าไปใหญ่
‎นายนี่เสมอต้นเสมอปลายจริงๆ
‎ขอโทษที่มารบกวนเวลานะ
‎ขอบคุณนะ ฉันไปล่ะ
‎ไม่เอาน่า อยู่ต่อก็ได้นะ
‎เฮ้อ ใจร้อนจริง
‎(แบ่งปันความหวังด้วยการให้)
‎ทำไม มีคนรู้จักเหรอ
‎(แบ่งปันความหวังด้วยการให้)
‎นาย…
‎พอจะรู้ไหมว่าเขาเป็นใคร
‎ก็ลูกชายผอ.รพ.ไง ลูกชายสุดหวง ‎คนเดียวของมูลนิธิซอนอู
‎ถ้าอิงจากข้อมูลแม่ผมนะ
‎ได้ยินว่าเขาเรียนที่โรงเรียน ‎ที่มักจะส่งเด็กไปเรียนคณะแพทย์
‎ยังไงเขาก็เป็นทายาทของมูลนิธิ ‎ก็คงอยากให้เขาเป็นหมอก่อนล่ะมั้ง
‎ได้ข่าวว่าเรียนเก่งมากด้วย
‎น่าจะเรียนอยู่ม.หกนะ
‎ม.หกเหรอ
‎(ร้านแฮปพิฟลาวเวอร์)
‎(ลาลาเปียโนแลนด์)
‎- มาแล้วเหรอ ‎- อือ
‎หยุดเล่นทำไมล่ะ
‎จุน นายดูแปลกๆ ไปนะ
‎ตรงไหน
‎อะไรของเธอเนี่ย
‎ฉันว่าสองสามวันนี้นายดูสูงขึ้นนะ
‎ผู้ชายอายุ 24 ปียังสูงได้อีกเหรอ
‎สีหน้าพี่เปลี่ยนไปนะ
‎หรือว่า มีเหตุผลอะไรที่ลูกชาย ‎ของผอ.รพ.ไม่ควรเป็นเด็กม.หกเหรอ
‎โอ๊ย อยู่นิ่งๆ หน่อยสิ
‎ต้องทำแบบนี้ ‎จะได้เอาไว้เช็กกับเดือนหน้าไง
‎โอ๊ย เร็วๆ สิ
‎รู้แล้วน่า
‎(หนึ่งปีก่อน พิธีจบการศึกษา ‎มหาวิทยาลัยดนตรีซอฮัน)
‎ขอโทษนะครับ
‎โอ๊ะ
‎ขอโทษด้วยนะครับ
‎ครับ
‎เราเคยเจอกันมาก่อนไหมครับ
‎ตายแล้ว คิดอะไรอยู่เนี่ย
‎โอ๊ย บ้าไปแล้ว
‎เราต่างก็มีความลับทั้งคู่สินะครับ
‎ผมโกหก ส่วนคุณหมอปกปิดความจริง
‎แบบนั้นก็หลอกลวงนี่ครับ
‎เพราะงั้น ต่างคนต่างเปิดเผยเถอะครับ
‎เปิดเผยเอง ในเวลาที่เหมาะสม
‎ว่าแต่ครูครับ ทำไมเพลงเมื่อกี้ ‎ครูเล่นแค่ตอนที่พี่เขาอยู่ล่ะครับ
‎เพลงนั้นเอาไว้ต้อนรับพี่เขาน่ะ
‎ขนาดเธอยังรู้เลย ‎ทำไมพี่เขาถึงไม่รู้นะ
‎รารา ถ้าจู่ๆ วันหนึ่งฉันหายไป
‎เธอจะรู้สึกยังไงเหรอ
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน