‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ดอกไม้)
‎ครับ คุณปู่
‎ตอนนี้เหรอครับ
‎ครับ ทราบแล้วครับ
‎มีมี
‎คุณครับ
‎ลาก่อนนะ
‎นี่คุณ ฟื้นสิ
‎นี่คุณ
‎นี่ 119 ใช่ไหมครับ ที่นี่คือ…
‎(โรงพยาบาลอึนโพยุนซึล)
‎(ห้องฉุกเฉิน)
‎- คุณพยาบาลครับ ‎- คะ
‎ผู้ป่วยหญิงทีเอ อายุ 24 ปีค่ะ
‎(ห้องตรวจฉุกเฉิน)
‎เอ่อ คุณครับ
‎ผมว่าคุณเองก็ควรเข้ารับการรักษานะ
‎ไม่เป็นไรครับ
‎ไม่ทราบว่าคุณเป็นอะไรกับคนไข้ครับ
‎ผู้เสียหายครับ
‎ถ้าเป็นผู้เสียหาย ‎ก็ยิ่งต้องเข้ารักษานะครับ
‎ตอนเพิ่งประสบเหตุ ‎อาจจะคิดว่าไม่ได้เป็นอะไร แต่…
‎เจ้าตัวบอกเองว่าไม่เป็นไร ‎ก็ปล่อยไปเถอะครับ
‎แม่งเอ๊ย
‎อาการคนเจ็บเป็นยังไงบ้างครับ
‎ผู้เสียหายมาทำอะไรถึงห้องคนเจ็บครับ
‎ผมจะมารับค่าชดเชยน่ะครับ
‎อ๋อ
‎อาการแย่มากเหรอครับ
‎เปล่าครับ ไม่ได้บาดเจ็บหนักขนาดนั้น
‎แต่ว่า
‎ผมเป็นห่วงเรื่องที่ ‎เธอเป็นนักเปียโนน่ะครับ
‎(ตอน 2 ผู้ป่วยนักเปียโน)
‎เดี๋ยวก่อนค่ะ
‎อย่าไปเลยนะคะ
‎อย่าไปนะ
‎(ห้ามรบกวน)
‎เป็นยังไงบ้าง
‎คุณคือใครคะ
‎นาย…
‎ตาเลือดกำเดาเหรอ
‎ทำไมนายมาอยู่ที่นี่
‎จักรยานนั่น
‎จักรยานคันที่เธอเฉี่ยวคือฉันเอง
‎ทำไมถึงเป็นนายอีก…
‎ฉันก็สับสนจะตายแล้ว หยุดตกใจเถอะ
‎ขอโทษที
‎แล้วนายโอเคดีไหม
‎อือๆ
‎ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก
‎โล่งอกไปที
‎มีมี
‎มีมีล่ะ มีมีอยู่ไหน
‎อย่าบอกนะ…
‎น้องไม่อยู่แล้วเหรอ
‎ไม่จริงใช่ไหม
‎มีมียังไม่ตายใช่ไหม
‎เอ่อ ฉันพาไปโรงพยาบาลสัตว์แล้ว ‎มันยังปลอดภัยดี
‎แต่ตอนนี้กำลังผ่าตัดอยู่
‎ขอบคุณค่ะพระเจ้า
‎ขอบใจนะ
‎ตาเลือดกำเดา
‎เฮอะ
‎ฉันขอฟังคำพูดดีๆ และมีความหวังนะคะ
‎ถึงอาการฉันจะแย่มาก
‎แต่พอรักษาแล้วจะหายเป็นปลิดทิ้ง
‎ช่วยพูดแบบนั้นทีค่ะ เร็วเลยค่ะ
‎ผมเองก็ตั้งใจว่า ‎จะพูดแบบนั้นอยู่แล้วครับ
‎จริงเหรอคะ
‎อาการบาดเจ็บที่กล้ามเนื้อต้นคอ
‎ใส่เฝือกไว้ไม่กี่วันก็เอาออกได้ครับ
‎ส่วนมือขวา มีอาการอักเสบ
‎เอ็นยึดและฉีกออกเล็กน้อย
‎ต้องเอาเฝือกดามไว้หนึ่งสัปดาห์ครับ
‎ถ้าอยากหายไว ‎ก็พยายามอย่าใช้งานเยอะนะครับ
‎ถึงจะอึดอัด แต่ต้องอดทนหน่อยนะครับ
‎ได้เลยค่ะ รับทราบค่ะ
‎แต่มือซ้ายมีปัญหานิดหน่อย
‎เส้นเอ็นหลังมือตรงนี้เสียหายครับ
‎ใส่เฝือกดามไว้ก่อนสักสามสัปดาห์
‎แล้วค่อยมาลองกายภาพบำบัดกันครับ
‎คงไม่ได้ทำงานอะไรที่ต้องใช้นิ้วมือ ‎ใช่ไหมครับ
‎เอ่อก็
‎ที่ผ่านมาฉันเล่นเปียโนค่ะ
‎แต่ยังไงตอนนี้ก็ไม่ได้เล่นแล้ว ‎ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
‎ครับ เข้าใจแล้วครับ
‎ว่าแต่
‎มีปัญหาอะไรที่จะทำให้ฉัน ‎เล่นเปียโนไม่ได้หรือเปล่าคะ
‎ต้องรอดูไปก่อนครับ
‎พังไปหมด มาที่นี่เสียเที่ยวเปล่าๆ
‎ประสบอุบัติเหตุ ‎มือก็มาเป็นแบบนี้อีก
‎อดเจอโด ซอล ลา ซอลนั่นเลย ทำไงล่ะ
‎โด โด ซอล ซอล ลา ลา ซอลต่างหาก ‎ต้องให้พูดกี่รอบ
‎กะพริบ ระยิบระยับ เจ้าดาวดวงน้อย
‎บอกให้เขามาที่นี่ดีไหมนะ
‎เอามือถือฉันมาหน่อย เร็วสิ
‎(ลาลา9: ที่นั่นคือที่ไหนเหรอคะ ‎ฉันจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้ค่ะ)
‎(โด โด ซอล ซอล ลา ลา ซอล: ‎เมืองอึนโพ ถนนยูดัล 154-90)
‎(พอดีต้องรีบไปทำงานที่อื่น ‎ไว้เจอกันที่นั่นเดือนหน้า)
‎ทำไม มีปัญหาอะไรเหรอ
‎เขามาตอบบยอลแกรมของฉันแล้ว
‎"พอดีต้องรีบไปทำงานที่อื่น
‎ไว้เจอกันที่นั่นเดือนหน้า"
‎โอ๊ย จะบ้า
‎เสียเที่ยวจริงๆ นี่มันอะไรกันเนี่ย
‎ฉันเหลือตัวคนเดียวแล้ว
‎อย่าร้องสิ ฉันขี้เกียจเช็ดน้ำตาเธอ
‎ช่วยเช็ดให้อีกทีไม่ได้เหรอ
‎โอ๊ย ซกมกชะมัด
‎ยัยเจ้าสาวชุดขาวที่บอกว่า ‎ฉันน่ารังเกียจ หายไปไหนแล้วล่ะ
‎คนล้มแล้วมาเหยียบซ้ำแบบนี้
‎สะใจดีไหมล่ะ
‎เฮ้อ ให้ตาย
‎ทำไมกัน…
‎ว่าแต่ นายมารอฉันทำไม
‎ฉันจะมาเอาเงิน
‎- หือ ‎- จักรยานฉันพังหมดแล้ว
‎ฉันควรได้รับค่าทำขวัญชดเชยด้วย
‎ค่าจักรยาน 300,000 ‎ค่าทำขวัญ 200,000
‎รวมแล้วขอ 500,000 วอนแล้วกัน
‎โอเคนะ
‎- เอ่อคือ… ‎- ฉันลดไม่ได้แล้ว
‎ฉันทั้งเรียกรถฉุกเฉิน เรียกรถลาก
‎ไหนจะพาหมาไปโรงพยาบาลสัตว์อีก
‎โคตรลำบากเลย
‎ไม่ใช่แค่ห้าแสนนะ ‎ฉันอยากให้สักห้าล้านเลย
‎งั้นก็ให้มาสิ
‎แต่ว่า
‎ตอนนี้ฉันไม่มีเงิน
‎- ว่าไงนะ ‎- ฉันจะชดใช้ให้แน่นอน
‎ตอนนี้ซื้อเชื่อกันไปก่อนเนอะ
‎จริงๆ นี่เป็นครั้งแรกเลยนะ ‎ที่ฉันไม่มีเงินใช้
‎ไม่รู้เลยว่าต้องทำยังไง
‎โทรหาสามีก็ได้นี่
‎สามีฉันหนีไปแล้ว
‎ทำไม
‎พอเถอะ
‎เลิกพูดเรื่องลำบากของเธอสักทีได้ไหม
‎ตอนนี้ฉันไม่ได้สบายใจนักหรอกนะ
‎ที่จริง เมื่อปีก่อนบ้านฉันก็มีปัญหา
‎แม่ฉันก็เลยป่วยหนักเพราะเรื่องนั้น
‎ที่ฉันไม่ได้บอกเธอ
‎เพราะฉันไม่อยากให้เธอเครียดเปล่าๆ
‎เขาว่าถ้าแบ่งปันความเศร้าต่อกัน ‎มันจะลดลงครึ่งหนึ่ง
‎แต่ฉันคิดว่า ‎พอได้แบ่งกันครึ่งหนึ่งแล้ว
‎มันจะทำให้อีกฝ่ายอึดอัดและลำบากใจ
‎มีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นน่ะ
‎ฟังเรื่องคนอื่นไปก็มีแต่จะปวดหัว
‎ฉันอยากกลับเข้าไปแล้ว
‎ก็ได้
‎เบาๆ นะ
‎เบาๆ
‎เบาๆ หน่อย
‎ขอบใจนะ ตาเลือดกำเดา
‎ทำไมเอาแต่เรียกเลือดกำเดาอยู่ได้
‎ก็เพราะฉันไม่รู้จักชื่อนายน่ะสิ
‎ฉันชื่อรารา คูรารา นายล่ะ
‎จุน ซอนอูจุน
‎ซอนอู จุนเหรอ ซอนอู จุน
‎ซอนอู จุน โอ้ ชื่อเท่ดีแฮะ
‎นอนเถอะ ฉันไปล่ะ
‎เอ่อ จุน
‎โทษทีนะ แต่มาป้อนน้ำให้ฉันก่อนสิ
‎จุนจ๊ะ
‎ขอโทษจริงๆ ‎แต่ช่วยเปิดม่านตรงนั้นให้หน่อยนะ
‎ตรงนั้น
‎- ประมาณนี้ไหม ‎- ขออีกนิดสิ
‎เอาขึ้นอีกเซน
‎จุนจ๊ะ ขอโทษมากๆ จริงๆ ‎แต่ช่วยเอาหมอนอีกใบมาหนุนให้หน่อย
‎โอ๊ย เบาหน่อย
‎จุน จุนจ๊ะ จุนจ๋า
‎โอ๊ย หยุดเรียกสักที
‎แค่วันนี้วันเดียวนะ
‎ขอบคุณนะ
‎หลังจากวันแต่งงานมา
‎นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันปิดไฟนอน
‎ฝันดีนะ
‎(ร้านทำผมจิน)
‎แปลกจริง ทำไมยังไม่ออกมาเนี่ย
‎หรือว่าจะไปค้างที่อื่น
‎พี่อยู่ไหน
‎พี่ไม่อยู่บ้านเหรอ
‎เมื่อวานพี่ไปนอนที่ไหนเนี่ย
‎โอ๊ย แล้วทำไมไม่อ่านสักที
‎ปกติจุนเขาตอบแกด้วยหรือไง
‎เขาจะไปค้างที่อื่น หรือจะไปเที่ยว
‎แล้วแกเกี่ยวอะไรด้วย หลีกหน่อยสิ
‎แม่นี่ จริงๆ เลย
‎เป็นถึงแม่ ทำไมไม่รู้ใจลูกสาวบ้าง
‎แกนี่มันจริงๆ เลย
‎- สวัสดีครับ ‎- มาแล้วเหรอ ซึงกี
‎รีบพาเด็กนี่ไปเก็บที่โรงเรียนทีเถอะ
‎ได้ครับ ไปกันเถอะ
‎ฉันเศร้าอยู่ ขออยู่ต่ออีกแป๊บ
‎- นั่นพี่จุนหรือเปล่า ‎- ฮะ
‎ไหนๆ
‎ไปก่อนนะครับ
‎เดี๋ยวก็ล้มหรอก
‎โอ๊ย อกอีแป้นจะแตก โธ่เอ๊ย
‎ตายจริง ตื่นเพราะหนวกหูแน่เลย
‎เปล่าหรอกค่ะ สวัสดีจ้ะ
‎สวัสดีค่ะ
‎ห้องผู้ป่วยเด็กเต็มหมด ‎เราเลยมาอยู่ชั่วคราวน่ะค่ะ
‎สามีเหรอคะ
‎ไม่ใช่นะครับ
‎- งั้นก็แฟนเหรอ ‎- ไม่ใช่ค่ะ
‎พี่น้องสินะ นั่นน้องชายล่ะสิ
‎- ไม่ใช่ค่ะ ‎- ไม่ใช่ครับ
‎ผมมีเงินที่ ‎ต้องได้รับจากผู้หญิงคนนี้น่ะครับ
‎แล้วอีกอย่าง เราอายุเท่ากันค่ะ
‎ตรวจไข้นะคะ
‎สวัสดีค่ะ
‎ครับ สวัสดีครับ
‎ขอหมอดูหน่อยซิ
‎รอมันติดกันแล้วก็ไม่มีปัญหาครับ
‎ขอบคุณนะคะคุณหมอ
‎นากยอมของเรา จะไม่มีปัญหา ‎เรื่องการเล่นเปียโนใช่ไหมคะ
‎อีกไม่กี่เดือนจะมีแข่งแล้วด้วย
‎หนูเล่นเปียโนเหรอ
‎พี่ก็เคยเล่นเปียโนเหมือนกันนะ
‎พี่เป็นนักเปียโน
‎พอเถอะ อย่างกับผีสิง
‎ว่าแต่ มือนักเปียโนเป็นแบบนี้ ‎จะทำยังไงล่ะ
‎ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่เล่นแล้วล่ะค่ะ
‎อ้าว ทำไมล่ะ
‎เพราะเรียนจบแล้วมั้ง
‎นอนหลับสนิทดีไหมครับ
‎คุณหมอดูสภาพฉันสิคะ ‎เหมือนคนนอนหลับเหรอ
‎เจ็บจนนอนไม่หลับสักวิเลยนะคะเนี่ย
‎ตอนนี้คนไข้น่าจะเจ็บมากเลยค่ะ
‎- ครับ ‎- ฉันจะให้ยาแก้ปวดนะคะ
‎เชิญเลยครับ
‎พอนอนหลับไม่พอ ก็ครั่นเนื้อครั่นตัว
‎เหมือนกายหยาบนี้ไม่ใช่ของเรา ‎แต่เป็นของปรโลก
‎- มันเป็นแบบนั้นแหละค่ะ ‎- อ๋อ ครับ
‎เดี๋ยวพรุ่งนี้ ก็จะเจ็บน้อยลงครับ
‎ค่ะ
‎ว่าแต่
‎ทำไมยังอยู่ตรงนี้อีกล่ะครับ
‎ไหนบอกว่าไม่ใช่ญาติคนไข้ไงครับ
‎เฮ้ยๆ จะไปไหน
‎ไปไหนเนี่ย
‎เขาว่ามีเงินที่เขาต้องได้รับน่ะค่ะ
‎ครับ
‎หา เท่าไรนะครับ
‎ไหนดูซิ มีตรวจเลือด เอกซเรย์ ‎อัลตราซาวด์ช่องท้อง
‎เป็น 430,000 วอน
‎ผ่าตัดกระดูก 2,150,000 วอน
‎ค่ารักษาพยาบาลสองวัน 160,000 วอน
‎แล้วก็ค่าผ่าตัดฉุกเฉินเพิ่มเติม ‎รวมเป็น 3,290,000 วอนครับ
‎(เท่ากับ 3,290,000 วอน)
‎จ่ายส่วนหนึ่งก่อนได้ครับ ‎ที่เหลือไว้จ่ายอีกที
‎ตอนออกจากโรงพยาบาลครับ
‎การผ่าตัดเป็นไปด้วยดี
‎ใช้เวลาประมาณสองเดือน ‎ก็น่าจะหายเป็นปกติ
‎อาทิตย์หน้า ‎ก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้วครับ
‎- ครับ ‎- ปกติก็ราคาประมาณนั้นแหละ
‎นายไม่เคยไปโรงพยาบาลสัตว์สินะ
‎แต่จะว่าไป ตอนนี้ฉันไม่มีเงิน
‎- นายให้ฉันกู้เงินก่อนสิ ‎- อะไรนะ
‎ยังไงฉันก็มีส่วนที่ต้องคืนอยู่แล้ว
‎เพิ่มส่วนนี้เข้าไปด้วยสิ
‎ไม่เอา
‎เดี๋ยวจ่ายให้รวดเดียวเลยน่า
‎ขูดรีดกันชัดๆ เลยแฮะ
‎พอรถฉันซ่อมเสร็จแล้ว
‎ฉันจะเอาไปขายมือสอง ‎แล้วเอาเงินคืนนายเลย
‎- พูดจริงนะ ‎- แหงน่ะสิ
‎รีบจดบัญชีไว้เลยสิ เดี๋ยวจะลืม
‎(ค่าจักรยาน 300,000 วอน)
‎(ค่าทำขวัญ 200,000 วอน)
‎(มีมี 3,290,000 วอน)
‎เหมือนเธอจะโดนหลอกเหรอ
‎ตอนไหน ยังไง ทำไมล่ะครับ
‎ฉันไม่ได้ถาม ‎ก็เลยไม่รู้รายละเอียดหรอกค่ะ
‎- แล้วรู้ไหมครับว่าอยู่ไหน… ‎- ไม่รู้ค่ะ
‎ถ้าคุณอยากรู้ก็โทรหาเองสิคะ
‎ที่ฉันออกมา เพราะคุณจองนัมขอหรอกนะ
‎อย่าทำให้ฉันรำคาญใจอีกเลยค่ะ
‎ขอโทษครับ
‎ผมแค่
‎เป็นห่วงคุณราราน่ะครับ
‎เก็บความเป็นห่วงนั่นไว้เถอะค่ะ
‎รารา เธอแกร่งกว่าที่คิดค่ะ
‎ขอเนื้อวัวตุ๋นๆ
‎ปวยเล้งด้วย
‎อะไรล่ะนั่น
‎ไหงผู้เสียหายมาเฝ้าไข้ซะได้
‎ทำอะไร ไม่ไปกินข้าวเหรอ
‎ไปสิครับ
‎ตายจริง
‎พ่อหนุ่มเงินกู้เนี่ย ‎เฝ้าไข้เก่งซะด้วย
‎เดี๋ยวฉันจ่ายคืนทั้งหมดนั่นแหละค่ะ
‎แหงอยู่แล้วล่ะ
‎จุน เดี๋ยวซื้อครีมบำรุงผิวมาหน่อยสิ
‎ผิวหน้าแห้งจนสากแล้ว
‎ขอสลัดด้วยนะ
‎เวลาครั่นเนื้อครั่นตัว ต้องกินผักสด ‎มันจะได้มีแรงน่ะ
‎เพิ่มน้ำผลไม้สดด้วยนะ
‎อันนี้ก็จดบัญชีไว้ด้วยนะ
‎- มันแน่อยู่แล้ว ‎- น้ำๆ
‎รีบกินซะ ฉันไปทำงานสายแล้ว
‎- ไปทำพาร์ตไทม์อีกแล้วเหรอ ‎- อือ
‎ถ้าจะให้เธอยืมเงิน ก็ต้องขยันหน่อย
‎ใช่ไหมล่ะ นายต้องให้ฉันยืมเงินนี่
‎รีบไปเลย แล้วหาเงินมาให้เยอะๆ นะ
‎อือ
‎ทานให้อร่อยนะครับ
‎ดูๆ ไปแล้ว
‎เหมือนว่าพ่อหนุ่มจุนไปทำงาน ‎เพราะอยากให้คุณรารายืมเงินเลยนะ
‎คะ
‎น้ำผลไม้
‎รับครีมตัวนี้ไปทดลองใช้ก่อนนะครับ
‎- ขออีกชิ้นได้ไหมคะ ‎- รับอีกชิ้นเหรอครับ นี่ครับ
‎ว้าว นากยอมเก่งจังเลย
‎คุณราราคะ ฝากดูแลนากยอมหน่อยนะคะ
‎ค่ะ แล้วกลับมานะคะ
‎จงสวยขึ้น
‎- จงชุ่มชื่นขึ้น ‎- จงชุ่มชื่นขึ้น
‎- นี่ ‎- เห็นแล้วใช่ไหม โอเค ตามนั้น
‎ดื่มๆ ดีใจที่ได้เจอนะ
‎- ทำได้แล้ว ‎- โทษที
‎ฉันขอซุปกิมจิหนึ่งที่ค่ะ
‎ครับ ได้เลยครับ
‎ทานได้เลยนะครับ
‎- ฮึบ ‎- ขอบคุณนะครับที่ลดราคาให้
‎จะบ้าตายๆ ทำไมโง่เง่าขนาดนั้น
‎- พวกเขาข่มขู่เธอ ‎- เป็นนักต้มตุ๋นชัดๆ
‎- เธอขอร้องผม ‎- เชื่อหล่อนลงได้ยังไง
‎- ให้ช่วยเหลือเธอ ‎- ดูท่าจะบ้าแฮะ
‎- จนกว่าเธอจะได้มรดก ‎- โดนปอกลอกจนหมดตัว
‎- ผมเลยเบิกเงินหัวหน้าล่วงหน้า ‎- ลอกหนังหัวฉันไปด้วยทำไมเนี่ย
‎- แล้วก็ไปกู้มาด้วย ‎- ขอโทษทีนะ
‎- แล้วเอาเงินให้เธอไปหมด ‎- ฉันอินมากไปหน่อย
‎- แฟนผมบอกว่าขอบคุณ… ‎- เดี๋ยวเถอะๆ
‎(คิมจีฮุน)
‎รายงานมาซิ
‎เมื่อเช้ามีหญิงสาวคนหนึ่งแวะมา
‎แล้วก็ไม่มีใครมาอีกเลยครับ
‎เฝ้าดูอยู่ตลอด 24 ชั่วโมงแน่เหรอคะ
‎แน่นอนครับ
‎ถ้าเขามา รีบติดต่อฉันทันที
‎ได้ครับ
‎(โรงพยาบาลอึนโพยุนซึล)
‎เลิกงานแล้วตรงมานี่เลยเหรอครับ
‎ผมแวะมาเพราะมีของจะให้น่ะครับ
‎คุณมาเฝ้าไข้คุณราราทำไมครับ
‎หรือว่าคุณมีจุดประสงค์อื่นครับ
‎ผมอยากทำอะไรก็เรื่องของผมครับ
‎คุณบอกว่าชื่อจุนใช่ไหมครับ
‎เราเคยเจอกันมาก่อนไหมครับ
‎ไม่เคยครับ
‎เราเคยเจอกันมาก่อนไหมครับ
‎คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง
‎พี่คะ
‎บอกแล้วใช่ไหม ‎ว่าอย่าพรวดพราดเข้ามาแบบนี้
‎อะไรกัน ก็ฉันเห็นไฟเปิดอยู่
‎เลยรีบวิ่งเข้ามาเพราะดีใจน่ะสิ
‎ช่วงนี้พี่ทำอะไรกันแน่ ‎ทำไมไม่กลับบ้านเลย
‎- ทำพาร์ตไทม์ ‎- พี่บ้างานเกินไปแล้ว
‎เดี๋ยวก็ร่างแหลกหรอก
‎นี่มันร่างกายฉันนะ เธออย่าจุ้นสิ
‎ฉันแค่จะบอกให้พี่เพลาๆ ลงบ้างไง
‎เพราะอนาคตของพี่ มันเป็นของฉัน
‎เฮ้อ
‎อ้อ ฉันเห็นมันติดอยู่ที่ป้ายรถเมล์ ‎เลยดึงออกมาให้
‎เจ๋งไปเลยว่าไหม
‎สามวันสองคืน ได้เงินห้าแสนวอน ‎เขาอยากได้คนหน้าตาดี
‎เหมาะกับพี่สุดๆ เลยล่ะ
‎เฮ้อ ฉันอยากเรียนจบเร็วๆ ‎จะได้มาทำงานพาร์ตไทม์กับพี่
‎ทำไมเล่า นั่นความฝันฉันจริงๆ นะ
‎ได้ไปทำงานที่เดียวกับพี่
‎แล้วก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
‎อย่าเอาฉันไปอยู่ในความฝันเธอสิ
‎เฮ้อ จริงๆ เลย
‎หือ นี่อะไรเหรอ
‎พี่ไม่ชอบกินผักนี่นา พี่ซื้อมาเหรอ
‎จะบ้าเหรอ คือว่าฉัน…
‎เก็บได้เฉยๆ น่ะ
‎พี่ตั้งใจเอามาให้ฉันล่ะสิ
‎อะไรเนี่ย คนบ้า
‎ขอบคุณนะพี่ ฉันจะกินให้อร่อยเลย
‎เฮ้อ ให้ตายสิ
‎ห้าแสนวอน…
‎จะอยู่คนเดียวได้ไหมนะ
‎ฉันไปแค่สองวันเอง
‎(สองวันต่อมา)
‎หมายเลขที่ท่านเรียก ‎ไม่สามารถติดต่อได้
‎กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ
‎ยังไม่รับสายอีกเหรอ
‎แปลกจัง นี่ก็สองวันแล้ว
‎สุดสัปดาห์แบบนี้ ‎ไปเที่ยวกับแฟนอยู่หรือเปล่านะ
‎- อะไรนะคะ ‎- ไม่ได้ถามจุนเลยเหรอ
‎ว่าบ้านอยู่ไหน แล้วครอบครัวล่ะ
‎เอ่อ ฉันไม่รู้เลยค่ะ
‎แต่ก็นะ ความสัมพันธ์ที่ ‎ยุ่งเหยิงเรื่องเงินๆ ทองๆ
‎จะรู้เรื่องพวกนั้นไปทำไม
‎ยืมให้มากที่สุด ‎แล้วค่อยๆ คืนเอาก็พอ
‎อุ๊ยตาย
‎หรือว่าเขาจะหนีไปแล้ว
‎คุณราราใกล้จะออกจากโรงพยาบาลแล้วนี่
‎คุณบอกว่าจะยืมเงินจากพ่อหนุ่มจุน ‎จ่ายค่ารักษาด้วยใช่ไหม
‎ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง
‎เขาหนีไปเพราะลำบากใจน่ะสิ
‎เป็นไปไม่ได้ค่ะ ‎เขาต้องเอาเงินคืนจากฉันตั้งเยอะ
‎จะหนีไปทั้งที่ยังไม่ได้คืนเหรอคะ
‎ความจริง
‎ที่ผ่านมาฉันยังไม่เคยพูด
‎แต่คุณราราน่ะ มองยังไง ‎ก็คงจะคืนเงินไม่ไหวหรอก
‎มองตรงไหนกันคะ
‎มองทุกตรงเลยค่ะ
‎ในมุมมองฉันนะ เขาคงคิดว่า
‎เงินที่จะถูกยืมในอนาคต ‎ต้องมากกว่าเงินที่ควรได้คืนแน่
‎ก็เลยชิ่งเสียก่อน
‎เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ
‎ล้อเล่นน่า
‎ตายจริง หลอกง่ายจัง
‎แกล้งสนุกดีจริงๆ เลย
‎ทำไมคนเราถึงใสซื่อได้ขนาดนี้
‎เปียโนนี่นา
‎(มินิคอนเสิร์ตครั้งที่ 14)
‎ต้องซ้อมแล้วนะ
‎เร็วเข้า
‎วันนี้หนูอยากพักค่ะ
‎หนูไม่สบายใจ ‎ไม่มีแรงเล่นเปียโนหรอกค่ะ
‎เป็นอะไรอีก
‎หนูทะเลาะกับมินจูค่ะ
‎มินจูบอกว่าจะเลิกคบหนู
‎ราราจ๊ะ
‎เล่นเปียโนสิ
‎ไม่ว่าจะสุขหรือจะเศร้า
‎หรือแม้แต่ตอนหดหู่กับชีวิต
‎ก็จงเล่นเปียโน
‎แล้วเธอจะมีพลังขึ้นมา
‎ดนตรี…
‎และเปียโน มันช่วยได้นะ
‎อยากเล่นเปียโนเหรอครับ
‎คุณหมอ
‎เป็นเพลงที่ ‎ฟังเมื่อไหร่ก็เพราะนะครับ
‎ใช่ค่ะ
‎"ฉันต้องการเธอ"
‎เป็นเพลงที่เอริก ซาตีใช้สารภาพรัก ‎ผู้หญิงชื่อซูซาน วาลาดงใช่ไหมล่ะคะ
‎"เธอเป็นของฉัน ได้โปรดรักฉัน"
‎รู้ลึกจังเลยแฮะ
‎อย่างนั้นเหรอครับ
‎จะออกจากโรงพยาบาลแล้วเหรอคะ
‎จ้ะ หมอบอกว่ากระดูกติดสนิทแล้ว
‎อีก 15 วัน ค่อยมาเอาเฝือกออก
‎ว่าแต่ พ่อหนุ่มจุนจะไม่มาจริงเหรอ
‎กะว่าจะบอกลาเขาสักหน่อย
‎วันนี้เขาน่าจะมาค่ะ
‎ขอบคุณสำหรับสองวันที่ผ่านมาครับ
‎เอาล่ะครับ จากนี้ไป ‎บริษัทกู๊ดแอนด์กู๊ดของเรา
‎จะขอออกแบบชีวิตหรูหราให้ทุกท่านครับ
‎เอ็มแอลเอ็ม หรือที่เรียกว่า ‎มัลติเลเวลมาร์เก็ตติ้ง
‎เป็นการลดส่วนเหลื่อมการตลาด
‎ด้วยการบริโภคอันชาญฉลาด
‎ที่ให้ผู้บริโภคได้กลายเป็นผู้ขายเอง
‎ไม่ว่าจะเป็นน้ำแร่ ‎ที่กรองด้วยหินจากภูเขาฮัลลา
‎หรือครีมอาบน้ำ ‎ที่ช่วยขจัดฝุ่นมลภาวะได้หมดจด
‎ถึงแม้จะมีคนที่ไม่เคยใช้
‎แต่คนที่ได้ลองแล้วไม่ใช้ซ้ำ ‎คิดว่าจะมีไหมครับ
‎- ไม่มีครับ ‎- ไม่มีค่ะ
‎และนี่คือผลิตภัณฑ์จากกู๊ดแอนด์กู๊ด ‎ที่ใช้แล้วต้องติดใจ
‎บัดนี้ทุกท่านจะได้เป็นทั้งผู้ขาย ‎และผู้บริโภคกลุ่มแรก
‎มาร่วมกันสร้างจักรวาลอันเลิศเลอ
‎- แห่งกู๊ดแอนด์กู๊ด ‎- สุดท้ายก็ปล้นเงินที่ให้มางั้นเหรอ
‎พวกเราได้ให้เงินห้าแสนวอน ‎กับทุกท่านแล้วใช่ไหมครับ
‎- ครับ ‎- ค่ะ
‎ตอนนี้มันอาจเป็นเพียงเงินห้าแสน
‎แต่อีกเดี๋ยวมันจะกลายเป็นห้าล้าน
‎และกลายเป็นห้าสิบล้านได้แน่นอน ‎ขอแค่รอเวลาครับ
‎และถ้าคุณใช้เงินเก็บที่มีอยู่ ‎มาลงทุนด้วยล่ะก็ มันจะ…
‎เพอร์เฟ็กต์
‎รอฟังบรรยายจบก่อน ‎ค่อยเข้าห้องน้ำนะครับ
‎ไม่ล่ะครับ
‎ผมจะไปแล้ว ช่วยคืนโทรศัพท์ด้วย
‎กลับไปนั่งให้เรียบร้อย ‎จนจบงานเถอะ ไอ้หนุ่ม
‎(ออกแบบชีวิตหรูหราให้คุณ)
‎เอาล่ะทุกคน มองมาที่ผมๆ
‎มองผมครับ มองผม
‎- จะปล่อยโอกาสไปเฉยๆ งั้นเหรอครับ ‎- ปล่อย
‎วันนี้ก็ยังไม่มาอีกแฮะ
‎เขาหนีไปจริงๆ เหรอ
‎ทำไมต้องคันหัวด้วยเนี่ย
‎มือนี่ก็แตะไม่ถึงอีก
‎ไม่ได้สระผมมาเป็นอาทิตย์แล้ว
‎โอย คันจังเลย
‎คัน
‎โอ๊ย คันชะมัด
‎โอ๊ย จริงๆ เลย
‎โทษทีค่ะ โทษที…
‎โอ๊ย คันจังวะ
‎ให้ตายสิ
‎คุณราราครับ
‎เป็นอะไรครับ
‎คุณหมอคะ
‎ทำไมครับ บาดเจ็บตอนล้มเหรอ
‎ถ้าไม่ใช่ งั้นร้องไห้ทำไมครับ
‎คือว่า
‎คือ…
‎ฉัน…
‎ฉันคันหัวค่ะ
‎ฉันคันหัวมาก
‎แต่เกาไม่ได้
‎ฉันคันหัวจะตาย
‎แต่ไม่มีใครเกาให้ได้เลย
‎มือก็กลายเป็นแบบนี้
‎ถ้างั้น ให้ผมเกาให้ไหมครับ
‎เอาล่ะครับ
‎- คุณหมอคะ ‎- ครับ
‎ทางซ้ายอีกหน่อยค่ะ
‎อ๋อครับ ได้ครับ
‎ทางซ้ายอีกนิดค่ะ
‎ตรงนี้เหรอครับ
‎เกาแรงอีกค่ะ
‎ครับๆ
‎- ให้ตาย ‎- คุณหมอหัวเราะทำไมคะ
‎ไม่รู้สิครับ คือว่ามัน…
‎หัวเราะออกมาเองน่ะครับ
‎นั่นทำอะไรน่ะ
‎จุน
‎หายไปไหน ทำไมเพิ่งกลับมา
‎ฉันนึกว่านายทิ้งฉันไปซะแล้ว
‎นี่ ฉันมีสูทชุดเดียวนะ
‎โอ๊ย จะบ้า
‎อารมณ์ดีขึ้นแล้วเหรอ
‎ดีจังเลยนะ ‎ร้องไห้ต่อหน้าผู้ชายทุกคนไปเรื่อย
‎เฮอะ แล้วทีนายล่ะ ‎หายไปโดนใครเขาซ้อมมา
‎ตอนวันแต่งงาน
‎ที่ฉันบอกว่า "ลาก่อนนะ" ‎แต่นายบอกว่า "ไม่เอาล่ะ"
‎ไม่เอาล่ะ
‎จำตอนนั้นได้ไหม
‎อือ
‎คำนั้นมันคงเป็นเวทมนตร์
‎ดูจากที่เราได้มาเจอกันอีก
‎โธ่เว้ย ไม่น่าพูดเลย
‎ฉันว่าจะขอบคุณ แต่โดนขัดซะงั้น
‎ก่อนหน้านี้
‎นายถามว่าทำไม ‎ว่าที่สามีฉันถึงหนีไปใช่ไหม
‎เพราะบ้านฉันล้มละลายน่ะ
‎เรียกว่าถูกถอนสัญญาได้ไหมนะ
‎ว่าที่สามีฉันเป็นหมอ
‎พ่อฉันทั้งเตรียมจะเปิดคลินิกให้ ‎แล้วก็จะซื้อบ้านให้ด้วยล่ะ
‎แต่ก็ทำให้เขาไม่ได้
‎แล้วแต่งงานทำไม
‎เพราะพ่อบอกให้แต่ง
‎นี่เธอไม่มีหัวคิดเหรอ
‎แต่งงานกับคนที่ไม่ได้ชอบ ‎แค่เพราะพ่อสั่งให้แต่งเนี่ยนะ
‎ถึงฉันจะไม่ได้ชอบเขามากนัก ‎แต่เขาก็เป็นคนที่ใช้ได้เลยนะ
‎แถมยังชอบฉันมากด้วย
‎เฮ้อ ตกอยู่สภาพนั้นในงานแต่ง ‎แล้วยังจะเข้าข้างเขาอีก
‎ว่าไงนะ อย่าบอกนะว่า…
‎นายเห็นเหรอ
‎หือ
‎โอ๊ย ขายหน้าชะมัดเลย
‎โธ่ เรื่องแค่นั้นเอง
‎งั้นเหรอ ถ้างั้นฉัน…
‎ไหนๆ ก็ขายหน้าแล้ว ‎ก็ขอสารภาพอีกเรื่องแล้วกัน
‎ฉันโดนหลอกจนหมดตัว ‎ไม่มีบ้านอยู่แล้ว
‎ว่าไงนะ
‎ฉันไม่รู้จะใช้ชีวิตที่ไหน ‎ต้องทำยังไง
‎ก็เลยมาที่นี่
‎มาตามหากะพริบ ระยิบระยับ ‎เจ้าดาวดวงน้อยเหรอ
‎แผนบ้าอะไรของเธอเนี่ย
‎ถ้าเขาแค่ล้อเล่นจะทำยังไง
‎เฮ้อ ก็นั่นน่ะสิ
‎ที่จริง ก่อนที่พ่อจะตายจากไป
‎ฉันใช้ชีวิตโดยไม่ต้องกังวลอะไรเลยนะ
‎แต่ว่าพอนายหายไป ‎ฉันก็ตระหนักได้เรื่องหนึ่ง
‎อะไร
‎การไม่มีเงินมันน่ากลัวจริงๆ
‎พอไม่มีเงิน ‎ก็มีเรื่องให้เครียดเต็มไปหมด
‎เฮอะ เพิ่งจะรู้เหรอ
‎ไม่รู้เลยว่าถ้าหาทาง ‎จ่ายค่ารักษาไม่ได้ จะทำยังไง
‎"ฉันควรแอบหนีไปดีไหม
‎ควรขอติดเงินหมอชาไว้ก่อนดีไหม
‎หรือว่า ‎ควรเกาะครอบครัวนากยอมไว้ดีไหม"
‎รู้ไหมว่าในเวลาสั้นๆ นั่น ‎ฉันคิดมากแค่ไหน
‎โธ่…
‎นี่นายขำเหรอ
‎เพราะฉะนั้น
‎จากนี้ไป จนกว่าฉันจะเข้าที่เข้าทาง
‎ฉันขอกู้เงินนายไปก่อนนะ
‎ไม่เอาล่ะ
‎ฉันจ่ายคืนหมดแน่
‎นายไม่ต้องเครียดไปหรอกนะ
‎เข้าใจไหม
‎ให้ตายเถอะ
‎ไปเถอะ เรามีที่ที่ต้องไป
‎ที่ไหน
‎(ร้านทำผมจิน)
‎โอ้ สบายจัง
‎แรงกว่านี้หน่อยสิ
‎แกรกๆ เลย
‎ทางขวา
‎ตรงนั้นแรงๆ อีก
‎ถ้ามีที่แบบนี้ก็น่าจะพามาสระแต่แรก ‎นึกว่าเหาขึ้นหัวซะแล้ว
‎เงียบเถอะ เดี๋ยวฟองก็เข้าปากหรอก
‎นายทำจมูกมาเหรอ
‎เปล่านี่
‎จมูกนายสวยจัง
‎โอ๊ะ มีตาสองชั้นด้วย
‎มองจากข้างล่างแล้วรู้สึกแปลกใหม่จัง
‎ฉันว่านายหล่อนะ
‎อะไรเนี่ย ทำเกินไปแล้ว
‎(ร้านทำผมจิน)
‎ก็บอกให้อยู่เงียบๆ ไง
‎- พี่ ‎- เฮ้ย
‎เมื่อไหร่จะเลิกงาน ให้ผมขึ้นไปไหม
‎นี่ ชู่
‎หัดโทรมาก่อนบ้าง
‎เดี๋ยวฉันลงไป
‎- ได้แล้วค่ะ ‎- ขอบคุณครับ
‎มาทำอะไรถึงที่นี่
‎ก็อยากลองมาดูน่ะ
‎แล้วก็อยากรู้ด้วยว่า ‎พี่หย่าแล้วยังสบายดีไหม
‎นายหนีออกจากงานแต่ง ยังสบายดีได้เลย
‎แล้วฉันจะเป็นอะไรล่ะ
‎ปัดโธ่
‎ผมก็ไม่ได้อยากทำแบบนั้นนะ
‎พี่รู้ไหมผมชอบคุณราราขนาดไหน
‎ก็ถ้าชอบขนาดนั้น
‎รู้สถานการณ์เธออยู่เต็มอก ‎ยังจะทิ้งเธอได้ลงอีก
‎ก็แม่ผมน่ะ
‎เป็นสุดยอดของคนน่าเหนื่อยใจขนาดไหน ‎พี่ก็รู้นี่
‎ไม่ว่าจะวงเหล้าไหน
‎เพื่อนๆ ผมก็พูดถึงแต่
‎"แม่ผู้ยิ่งใหญ่ของหมอบัง" ‎กันทั้งนั้น
‎เราคงถูกวิพากษ์วิจารณ์และกลายเป็น ‎ตำนานวงเหล้าตลอดไป
‎โอ้ว้าว ยินดีด้วยนะ
‎พี่ ผมแอบแม่ไปใช้ชีวิต ‎อยู่กับคุณราราเลยดีไหม
‎แกจะบ้าเหรอ
‎นั่นสิเนอะ
‎ได้ยินว่าเธอถูกหลอก ‎จนไม่เหลือแม้แต่บ้านจะอยู่
‎ไปอยู่ไหนแล้วก็ไม่รู้
‎อย่าเพิ่งใช้สุ่มสี่สุ่มห้านะครับ
‎ค่ะ ฉันดีใจมากไปหน่อย
‎หาบ้านอยู่หลังออกจากโรงพยาบาล ‎ได้แล้วเหรอครับ
‎แน่นอนสิคะ
‎คืนละสามหมื่นวอน ‎รวมค่าอาหาร ค่าบำรุง ค่าทำความสะอาด
‎โอเคไหม
‎สามหมื่นวอน จัดไป
‎เดี๋ยวนะ ฉันขอไปดูที่พักก่อน ‎แล้วค่อยตัดสินใจ
‎ฉันเป็นพวกเรื่องมากนี่
‎อาจจะไม่ถูกใจก็ได้
‎ขอยืมเงินเขาแล้วยังจะมั่นหน้าอีกนะ
‎ว่าไหม
‎(ค่ารักษาพยาบาล 1,290,000 วอน)
‎นั่งแท็กซี่ไปอยู่ที่นั่นซะ
‎- ร้านทำผมคราวก่อนเหรอ ‎- อือ เธอไปรอที่นั่นก่อนแล้วกัน
‎ไม่เอาล่ะ
‎ฉันอยากไปกับนาย
‎อีกนานกว่าฉันจะเสร็จงาน
‎ถ้าเป็นห่วงฉันล่ะก็ ไม่เป็นไรเลย
‎นายไม่ต้องสนใจหรอก ตามสบายเลย
‎ก็ฉันอึดอัดนี่
‎เธอเอาแต่จ้องจนฉันไม่มีสมาธิแล้ว
‎แต่ว่า…
‎อะไร
‎ฉันไม่มีค่าแท็กซี่
‎(ค่าแท็กซี่ 10,000 วอน)
‎อันนี้อย่าลืมจดไว้ด้วยนะ
‎- ขอโทษค่ะ ‎- ไม่เป็นไรครับ คุณเป็นอะไรไหม
‎อ้าว คุณหมอ
‎มาทานข้าวเที่ยงเหรอคะ
‎อ้อ ครับ
‎ตายจริง
‎ถือไว้ดีๆ หน่อยสิครับ
‎ขอบคุณค่ะ
‎โอ๊ะ แท็กซี่ ฉันขอตัวไปก่อน
‎ไว้เจอกันตามนัดครั้งหน้านะคะ
‎- แท็กซี่ ‎- ระวังด้วย
‎แท็กซี่
‎สวัสดีค่ะ
‎ยินดีต้อนรับค่ะ
‎กระเป๋าชาแมล เสื้อเฟดิ
‎รองเท้ากุจจี้ โอ้โฮ
‎ไม่เคยเห็นหน้าเลยแฮะ
‎เพิ่งย้ายมาเหรอคะ
‎เอ่อ ค่ะ คือ…
‎ตายแล้ว แขนบาดเจ็บอยู่เหรอคะ
‎ไปทำอะไรมาเนี่ย
‎รอเดี๋ยวนะคะ
‎มาค่ะ นั่งก่อน
‎คุณสวยจังเลย
‎ขอเสียมารยาทหน่อยนะ
‎ถึงเวลาต้องดัดผมแล้วนะ
‎เส้นผมหยาบ ต้องเติมบำรุงด้วย
‎ส่วนปลายผม ฉันว่าต้องเล็มออกหน่อยนะ
‎นั่นสิคะ ช่วงนี้ฉันไม่ได้ดูแลผมเลย
‎ร้านฉันทำผมเก่งที่สุด ‎ในละแวกนี้แล้วล่ะ
‎ไม่รู้ว่าคุณรู้หรือยัง
‎แต่ฉายาฉันคือ มือตัดแห่งย่านชองดัม
‎ฉันมาจากร้านทำผมชองดัม ในโซลล่ะ
‎- โอ๊ะ จริงเหรอคะ ‎- อือ
‎ฉันก็เคยไปทำผมที่นั่น
‎คุณพระ เป็นพรหมลิขิตแน่เลย
‎ในบรรดาร้านเสริมสวยตั้งมากมาย ‎บนผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่นี้
‎แต่คุณมาอยู่ที่นี่
‎ในช่วงเวลาเช่นนี้
‎การได้มาพบกับจินซุกกยองคนนี้ ‎ถ้าไม่ใช่เพราะฟ้าลิขิต
‎ก็ไม่รู้จะเอาอะไรมาอธิบายแล้ว
‎ยินดีที่ได้เจอนะคะ คุณเจ้าของร้าน
‎คนประเภทนี้หลอกง่ายแน่นอน
‎ไหนดูซิ
‎ขอดูหน่อยซิ
‎ใส่ครีมบำรุงมูลค่า 50,000 วอน
‎ปล่อยให้ผมเสียกว่านี้ไม่ได้ ‎ต้องใช้น้ำยาดัดสูตรธรรมชาติ
‎ส่วนสไตล์ทรงผม…
‎ใช้ลอนที่ผสมผสานระหว่าง ‎ซีเคิร์ลกับเอสเคิร์ล
‎เป็นลอนธรรมชาติสวยๆ ดีไหม โอ้ ไม่สิ
‎ใบหน้าชั้นสูงแบบนี้
‎ต้องเหมาะกับลอนเกรซแน่เลย
‎ดัดลอนเกรซดีไหมจ๊ะ
‎ลอนเกรซเหรอคะ
‎ได้เลยค่ะ แต่ว่า
‎เอ่อ คือตอนนี้ฉันไม่มีเงินน่ะค่ะ
‎โธ่ๆ ลืมเอากระเป๋าสตางค์มาเหรอจ๊ะ
‎ถ้าอย่างนั้น ค่อยจ่ายทีหลังก็ได้จ้ะ
‎- แบบนั้นก็ได้เหรอคะ ‎- แน่นอนสิ
‎เอาล่ะ ไปกัน อุ๊ย โทษที ทางนี้จ้ะๆ
‎ไปกัน โอ้โฮ ขายาวจัง
‎หุ่นเป๊ะมากเลย
‎ไปจ้ะๆ ระวังนะๆ
‎สวยแบบสาวตะวันตกเลย
‎เอาล่ะ
‎ขอแสดงฝีมือหน่อยนะ
‎เรียบร้อย
‎เฮ้อ ถึงจะเป็นฝีมือตัวเอง
‎แต่นี่มันงานศิลปะชัดๆ
‎แต่ฉันว่ามันประหลาดมากนะคะ
‎พูดอะไรกัน
‎ตอนนี้เธอสวยแข่งกับ ‎เกรซ เคลลีได้เลยนะ
‎มาแล้วเหรอ
‎อะไรกัน มีลูกค้าด้วยนี่
‎ลูกสาวฉันเอง
‎โอ้ จริงเหรอคะ ‎มีลูกสาวโตขนาดนี้เลยเหรอคะ
‎ไม่บอกไม่รู้เลยนะคะเนี่ย
‎ทุกคนบอกว่าฉันเหมือนพี่สาว
‎ก็ได้ยินแบบนั้นบ่อยล่ะนะ
‎แม่ฉันอยู่ในวัยสามสิบค่ะ ‎แม่มีฉันเร็วมาก
‎อ๋อ
‎เอาล่ะ เรียบร้อยจ้ะ
‎ค่าดัดผม 200,000 ‎คิดตามความยาวผมอีก 30,000
‎แล้วก็ค่าบำรุงอีก 50,000 ‎รวมแล้วเป็น 280,000 วอน
‎ราคานี้โดนใจมากค่ะ
‎ถูกกว่าร้านที่ฉันเคยไปเยอะเลยค่ะ
‎ใช่ไหมล่ะ ฉันใจดีลดให้สุดๆ เลย
‎จ่ายค่าดัดผมเป็นเงินสดนะ
‎ค่ะ คราวหลังจะเอาเงินสดมาให้นะคะ
‎ได้จ้ะ
‎"คราวหลัง" เหรอ
‎แม่
‎หือ
‎นี่แม่ทำผมซื้อเชื่อให้เขาเหรอ
‎ไม่รู้จักกันสักหน่อย จะเชื่ออะไรได้
‎ถ้าเขาชักดาบขึ้นมาจะทำยังไง
‎ชักดาบอะไรกัน ‎เห็นฉันเป็นคนแบบนั้นเหรอ
‎นี่ ทำไมปากพล่อยกับคนที่ ‎จะมาเป็นลูกค้าประจำแบบนี้
‎เธอบอกว่าเพิ่งย้ายมาแถวนี้น่ะลูก
‎เหรอ งั้นบ้านอยู่ไหนล่ะคะ
‎เอ่อ คือเรื่องนั้น…
‎อือ
‎เดี๋ยว เดี๋ยวก็รู้แหละ
‎อ๋อ ย้ายบ้านมาทั้งที่ยังไม่รู้ ‎ว่าบ้านอยู่ไหนเหรอคะ
‎เอ่อ ที่จริงเรื่องมันยาวน่ะ
‎มีเรื่องอะไร ‎ถึงได้ทำผมทั้งที่ไม่มีเงินจ่าย
‎แบบนี้มันจงใจหลอกแม่ ‎ที่น่าสงสารของฉันชัดๆ
‎- เดี๋ยว นี่ ‎- ไม่นะ
‎ผมนั่นมูลค่าตั้งเท่าไร แกแตะไม่ได้
‎แม่ ปล่อยมือหนูนะ
‎ตอนนี้แม่ต้องเข้าข้างหนูนะ
‎- จะไปไหน ‎- งั้นเหรอ
‎อย่านะ
‎จุน
‎ว่าไงนะ จุนเหรอ
‎เดี๋ยวนะ นี่มัน
‎นี่มันเกิดอะไรขึ้น
‎รู้จักกันเหรอ
‎น่าจะบอกกันก่อนสิว่าอยู่บ้านข้างๆ
‎ที่นี่เคยใช้เป็นร้านดอกไม้
‎อ๋อ อย่างนั้นเหรอ
‎ว่าแต่
‎คืนละสามหมื่น ‎แต่เครื่องอำนวยความสะดวกมันไม่ค่อย…
‎- ถ้างั้นจะไปดูที่อื่นไหม ‎- คงต้องแบบนั้นแหละ สัมภาระฉันล่ะ
‎อยู่ตรงนั้น
‎วันนี้ดึกแล้ว นอนที่นี่ไปก่อน ‎ไว้ค่อยหาที่อื่นพรุ่งนี้
‎อือ
‎ว่าแต่มีเตียงนี้เตียงเดียวเหรอ
‎- อือ ‎- งั้นนายจะนอนที่ไหน
‎ก็ว่าจะนอนด้วยกันตรงนี้
‎เอ๊ะ
‎ด้วยกันเหรอ
‎อ้อ เธอเป็นคนที่มาเช่าบ้านผมเองครับ
‎ปัดโธ่ ทำแบบนั้นเดี๋ยวก็โชคร้ายหรอก
‎โอ๊ย เจ็บนะ
‎มันต้องมีโชคดีก่อน ถึงจะมีโชคร้ายสิ
‎เถียงเก่งเหลือเกิน
‎โอ๊ย จริงๆ เลย
‎แม่ แต่มันแปลกจริงไม่ใช่เหรอ
‎อะไร
‎ก็เรื่องพี่จุนน่ะสิ
‎ร้านนั้นอยู่ก็ไม่สะดวกสบาย
‎ผีจะโผล่มาไหมก็ไม่รู้ ‎เธอจะอยากมาพักทำไม
‎ก็เขาบอกว่ามีเงินที่ต้องได้คืนไง
‎ไม่เห็นหรือไง ในชั่วพริบตา ‎แม่ก็มีเงินที่ต้องได้คืนจากเธอน่ะ
‎โอ๊ย หงุดหงิดเป็นบ้า
‎อะไรอีกเล่า
‎ผู้หญิงคนนั้น
‎ก็ผู้หญิงคนนั้นสวยมาก
‎หนูหงุดหงิดที่เธอสวยไงเล่า
‎หงุดหงิดอะไรไม่เข้าเรื่อง
‎โอ๋ๆ ลูกแม่สวยกว่าตั้งเยอะ
‎แต่สวยไม่เท่าแม่หรอกย่ะ ‎ไปทำความสะอาดบ้านได้แล้ว
‎ไม่รู้ด้วยแล้ว
‎ฉันพูดเล่นน่ะ
‎กลางคืนมันหนาว ห่มผ้าดีๆ ล่ะ
‎อือ
‎นี่นาย จะไปไหน
‎ฉันมีทำพาร์ตไทม์กะดึก
‎อ๋อ งั้นเหรอ
‎ฉันอาบน้ำก่อนแล้วจะไป เธอพักผ่อนเลย
‎คนเราอยู่ในที่แบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย
‎หาบ้านอยู่หลังออกจากโรงพยาบาล ‎ได้แล้วเหรอครับ
‎แน่นอนสิคะ
‎(887 แฮอันโร ร้านทำผมจิน)
‎- ถือไว้ดีๆ หน่อยสิครับ ‎- แท็กซี่
‎- ไม่ทราบว่าคุณเป็นอะไรกับคนไข้ครับ ‎- ผู้เสียหายครับ
‎ผมว่าคุณเองก็ควรเข้ารับการรักษานะ
‎เจ้าตัวบอกเองว่าไม่เป็นไร ‎ก็ปล่อยไปเถอะครับ
‎เขาไม่อยากมีประวัติการรักษา ‎หรือเปล่านะ
‎หรือว่าคุณมีจุดประสงค์อื่นครับ
‎ผมอยากทำอะไรก็เรื่องของผมครับ
‎(คุณรารา)
‎บ้าเอ๊ย เอาอีกแล้วเหรอ
‎รารา เอาน้ำมาให้ฉันสองขวด…
‎นี่เธอหลับแล้วเหรอ
‎(ร้านทำผมจิน)
‎นี่คุณทำอะไรคะ
‎โอ๊ะ เอ่อ…
‎โอ๊ย จะบ้าตาย
‎คือว่าฉัน…
‎อย่าเข้าใจผิด มันไม่ใช่อย่าง…
‎รีบไปใส่เสื้อเลยไป
‎ไปพาคนเร่ร่อน ‎จากบ้านจุนมาทำไมเนี่ย ปัดโธ่
‎จะมาเกาะพวกเรากินที่นี่เหรอ
‎ไม่ใช่ผู้เช่าหรอก เป็นปรสิตต่างหาก
‎- ผมจะรับผิดชอบเองครับ ‎- จุนจะค้ำประกันให้หล่อนหรือไง
‎แม่หนูคนนั้น ‎จุนบ้านข้างๆ เป็นคนพามาเหรอ
‎ก่อนหน้านี้พ่อหนุ่มจุนเขาทำอะไรเหรอ
‎ไม่รู้สิ เขาเป็นคนไม่ค่อยพูด ‎ไม่เคยเล่าเรื่องตัวเองหรอก
‎ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ
‎เพื่อฉลองที่คุณถอดเฝือก
‎ผมอยากพาไปทานมื้อเย็นด้วยกัน ‎พอมีเวลาว่างไหมครับ
‎คนนี้สเปกฉันเลย
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์