ALLES IS GOED GEGAAN
15 SEPTEMBER
Hallo?
Wat?
Wanneer?
Waar ben je?
Nou, ik kom meteen.
Pascal.
- Dus? - Laten we gaan.
- Waar is hij? - SEH, Neuro.
Deze kant op, dames.
Maak je geen zorgen, meneer, we doen nu de MRI.
Pa?
Dames, alstublieft.
- Sorry. - Wacht hier alstublieft.
Deze kant op, mevrouw. We zullen voor hem zorgen.
Daar gaan we.
Blijf volkomen stil.
We beginnen nu.
Dames?
Je kunt je vader nu zien.
Hij is hier, aan het rusten.
- Ik zal je nu verlaten. - Bedankt.
Heb je het koud?
Vertel me wat er gebeurd is...
Pap, ik denk dat je een beroerte hebt gehad.
Je bent nu in het ziekenhuis. Iedereen is bij de zaak.
Ga weg!
We zullen hem binnenkort overplaatsen naar Neurologie.
- Oké. Kunnen we hem daar zien? - Natuurlijk.
Dank je.
Moet ik mijn vergadering annuleren?
Nee, ga je gang. Ik blijf.
- Weet je het zeker? - Ja. Geen behoefte aan ons tweeën.
Ga werken.
Hallo.
Nee, hartig!
Het is chocolade.
Wil je mijn broodje?
Zalm en roomkaas. Oké?
Ja.
Hier.
Breng hem naar de radiologie.
Het duurt even.
Je kunt gaan. We bellen jou of je zus.
- Oké. - Tot ziens.
Dank je.
- Is hij jouw vader? - Ja.
Ik heb ook een beroerte gehad.
Ik ben zwak.
Maar het gaat beter.
- De dokters verwachten een volledig herstel. - Super goed.
Ben je bezorgd?
Ja.
Nee.
Mijn vader is sterk, hij herstelt altijd.
- Tot ziens. - Tot ziens.
Dus?
Links of rechts?
Ik weet het niet.
Stomme meid.
Kunt u geen kaart lezen?
Je ogen waren weer groter dan je buik.
Slecht geslapen... wist niet waar ik was.
Ik denk dat ik schreeuwde.
Ik hoorde je mompelen, maar je schreeuwde niet.
Niemand heeft u gevraagd, meneer!
- Hij is sowieso doof, die. - Klootzak.
Wanneer komt Claude naar me toe?
We brengen haar vanmiddag, als ze er zin in heeft.
Haar hele leven, wanneer ik haar voorstelde te lunchen
of maak een wandeling...
ze zou altijd zeggen,
"Als ik het aankan."
Wil je dat Raphael en Noémie op bezoek komen?
Ik wil niet dat je kinderen me zo zien.
- Zullen we iemand informeren? - Ja.
- Gerard? - Wie?
- Klootzak? - Ja?
Niet nodig.
Heb je een pen en papier?
Ja.
Het nummer van Daniels is 01...
- 01... - Ga je gang.
Ik vergeet.
Pap, wakker worden.
Mam is hier om je te zien.
Gaat het, mam?
Je vader ziet er niet zo slecht uit.
Rechts.
Ik wil naar huis.
- Eerst mijn pillen. - Zal ik wat water halen?
Wacht even, mevrouw.
Daar zijn ze.
Hier.
Neem ze met water in, mam.
Ze neemt ze droog.
Ik ben heet!
- Oké, laten we gaan, mam. - Daar ga je.
Komen.
- Tot ziens, Pascale. - Dag, Sylvia.
Ik zal je bellen.
Je moeder is erg ziek.
... dus ik kan niet met je mee.
Zal ik vroeg naar huis komen?
Niet nodig. Ik zal in orde zijn.
Bel me als je dat niet bent.
Natuurlijk.
- Ik hou van je, schat. - Ik ook.
- Ik ben nog geen anderhalve meter onder! - Je weet wat de dokter zei.
Het is beter om het nu te doen, voor het geval dat.
Omdat je vrouw ook ziek is.
- Wat? - Ik zei dat je vrouw ook ziek is.
Wat zei hij?
Je vrouw is ook ziek!
Vreemd, ik kan hem niet horen.
- Meneer Bernheim, uw vrouw. - Ja?
- Zij is ziek. - Ik weet dat.
Teken dit voor je dochters!
- Omdat ze ziek is? - Ja, Claude is ziek!
Hallo Sylvia.
- Is mama in haar kamer? - Nee, in de studio.
Deze kant op alsjeblieft.
- Na u. - Hallo, mam.
Hallo.
Meneer Rocher is hier.
Hallo, mama.
Ik had je werk nog nooit gezien, het is...
erg mooi.
Ben je nog steeds aan het beeldhouwen, Claude?
Mam, de notaris is gekomen zodat je een volmacht kunt tekenen.
Ga rechtdoor.
Mam, kun je opstaan, alsjeblieft?
Sta op, oké?
Vooruit, ga zitten.
Hier.
Hier tekenen alstublieft.
En nogmaals, hier.
Perfect. Dank je.
Dank je.
Dat is het voor mij, Claude.
- Ik kan je meenemen. - Niet nodig. Ik laat het aan u over.
Ben zo terug, mam.
"Ik, André Bernheim,
"begraven willen worden in de familiekluis in Elbeuf."
Zou je niet liever bij mama zijn in Montparnasse?
Niet bij haar ouders.
"Ik wil geen specifieke ceremonie, alleen dat de kaddisj wordt gereciteerd.
"André Bernheim."
Wat?
Parijs.
- De Kaddisj in Parijs? - Ja.
Je schreef niets voor het testament?
De notaris heeft het.
Allemaal voor jou.
Mijn meisjes.
Hij heeft een DVT in zijn rechterbeen, gecompliceerd door een longembolie.
Samen met het herseninfarct,
de MRI toont een carotis-aneurysma.
We verhogen de medicamenteuze behandeling.
De kans op terugval is groot.
Dat is het.
Ik ben bang dat dit alles is wat ik je nu kan vertellen.
Nog vragen?
Nee.
Pascal, kijk.
- Is dat niet Gérard? - Waar?
Die vent daarbuiten? Nee, dat kan hem niet zijn.
Hij weet het in ieder geval niet.
Zal ik je afzetten? - Ja, alsjeblieft, thuis.
Is Serge daar?
Nee, hij is nog steeds in de VS.
Rechts. Jij ook?
- Wat? - Brahms. Ik heb gisteren geluisterd.
Heb je geen hekel meer aan piano?
Zijn favoriete stuk.
En hij slachtte het altijd af!
- Hallo. - Hallo.
- Beter voelen? - Ja.
Het gaat goed met mij.
Maar je vader
- is overgebracht naar de intensive care. - Wat?
Hij probeerde de hele nacht te praten.
Gaat het, papa?
Ik ben het, Emmanuèle. Ben je oke?
Je bent in orde.
Gaat het, papa? Zal ik iemand bellen?
Wat doe je? Hou op.
Je bent niet in orde.
Alsjeblieft, iemand!
Ik zal een verpleegster halen.
Alstublieft! Ik heb dringend een verpleegster nodig.
Haast je!
Mijn vader heeft het moeilijk!
Alsjeblieft, hij stikt!
Wat zit daarin?
Een oplossing die lipiden, koolhydraten,
aminozuren en sporenelementen.
Mooi zo.
Dat wordt nu zijn eten.
- Super goed. - Ik zal je nu verlaten.
- Bedankt. - Tot ziens.
- Hallo. - Hallo.
Voel je je beter, pap?
Ik weet het, ik zie er vreselijk uit. Ik heb geen oog dicht gedaan.
Hallo?
Ja, meneer Bernheim is hier.
Nee, hij is niet de enige. Hij is bij zijn dochter.
Hallo?
Het was voor je vader. Maar de man hing op.
Het rinkelt al de hele ochtend.
Ik weet zeker dat het Gérard was die eerder belde.
En hij was buiten.
Jij denkt?
Verstoppen, om er zeker van te zijn dat papa alleen was voordat hij naar boven kwam.
Hij zal het niet wagen zolang wij hier zijn.
Ik heb het je nooit verteld. Herinner je je papa's knieoperatie nog?
Gérard had hem tegen zijn knieën geschopt.
Nee!
Het was zo erg dat ik hem smeekte om aangifte te doen.
Maar hij weigerde.
Die man is zo'n klootzak.
- Ik ben het! - Ik zal je zoemen.
Emmanuèle?
Mijn liefje!
Mijn liefje.
Komen.
Ze hebben het museum echt aangepast.
Ze voegden een ultramoderne vleugel toe aan het hoofdgebouw.
- Wat is er mis? - Sst, pap.
Rustig aan.
Hallo. Bad tijd.
We zullen vertrekken.
Ga zitten, meneer Robert.
Laten we gaan.
Ik had niet verwacht hem zo verlamd te zien. Dus verminderd.
Gaat het?
Emmanuèle?
De dokter wil ons zien.
- Zal ik komen? - Het is goed, het komt wel goed.
Dit is ons verhaal.
Daar, bijna klaar.
De dokter zegt dat het beter met je gaat.
Je bent stekelig! Je hebt niet om een ​​scheerbeurt gevraagd?
- Dit wat?
Dit... niet beter.
Maak je geen zorgen, het zal ook beter worden.
23 SEPTEMBER
Hier is zijn dossier.
Bedankt. Daar gaan we.
- Bedankt voor alles. - Zeker. Blijf sterk.
Ik ga met hen mee.
- Waarheen? - Broca-ziekenhuis. Het is een overdracht.
- Dus dit is de grote dag? - Ja, hij gaat naar Broca.
Ik vertrek overmorgen. Ik ga naar huis.
Je bent een geluksvogel.
Je vader is de gelukkige.
Een dochter zoals jij...
Bedankt.
Vaarwel meneer.
Tot ziens, juffrouw.
Ik wil dat je me helpt het te beëindigen.
Hoor je me?
Ik wil dat je me helpt het te beëindigen.
"Ik wil je...
'Ik wil dat je me helpt er een einde aan te maken.'
Je gezicht weer vullen?
Toen ik gisteren thuiskwam, was je moeder er niet.
Jullie meisjes waren op school. Het appartement was leeg.
Als ik een pistool had gehad, zou ik mijn hersens eruit hebben geschoten.
Wat is de huidige medische toestand van uw moeder?
Mijn moeder heeft een vorm van Parkinson en is al jaren depressief.
- Sinds wanneer? - Sinds altijd.
Ze verloor haar eerste kind bij de geboorte.
Een jongen.
Hoe gaat het met de financiën van je ouders?
Erg comfortabel.
Mijn vader had een fabriek en verzamelt kunst. Mijn moeder was beeldhouwster.
- Zijn ze eigenaar van hun huis? - Ja.
Thuishospitalisatie voor je vader
zou een optie kunnen zijn.
Maar we zijn er nog niet.
Wat de medicatie betreft, gaan we door met de medicijnen tegen hoge bloeddruk.
Coversyl, Acebutolol en Loxen.
De antistollingsmiddelen natuurlijk ook. En de statines.
Goed nieuws: hij zal binnenkort vast voedsel kunnen eten.
Een gepureerd dieet. Het zal hem goed doen.
Nog steeds geen vloeistoffen. Hij riskeert longaspiratie.
Maar hij kan gegeleerd water hebben.
Je zult zien, het is als gelei.
Mijn vader zegt dat hij er een einde aan wil maken.
Ja dat weet ik.
Hij sprak er met mij over.
- Werkelijk? - Hij heeft het ook aan zijn verpleegsters verteld.
Zulke reacties zijn we gewend.
We verhogen de dosis van de antidepressiva.
Maar eerlijk gezegd, als hij weigert te vechten,
op zijn leeftijd en in zijn toestand zal hij het niet lang volhouden.
Laten we hopen dat de antidepressiva snel werken.
Hij zal zich gesteund moeten voelen.
Zorg dat hij weer op krachten komt.
Maak je geen zorgen.
Uiteindelijk kiezen ze meestal voor het leven.
- Bedankt dokter. - Alstublieft.
Ik ben hier! Ik ben hier, pap.
Ik ben het.
Laat me niet vallen.
Laat me niet zo achter.
Deze...
Dit allemaal...
Ik ben het niet meer!
Hou op.
Alstublieft.
Wat wilde je me vertellen?
Papa vroeg me hem te helpen er een einde aan te maken.
Ik zal niets doen zonder uw toestemming.
Jij bent degene die hij vroeg.
Zo'n klootzak. Helemaal tot het einde.
Weet je, Emmanuèle,
kan zijn...
Papa geeft je een cadeau.
Ben je serieus?
Je wenste hem dood.
Ja.
Als kind, ja.
Wat houdt het eigenlijk in?
Ik wil het niet weten.
- Je hebt een snor. - Jij ook.
Bedankt.
L'Chaim.
Naar het leven.
Waarom zou je vader dit van jou, zijn dochter, vragen?
Dat is waarom. Omdat ik zijn dochter ben.
Waarom niet Pascale?
Hij vindt het heerlijk om ons tegen elkaar op te zetten.
Is dat liefde of is dat perversiteit?
Het is beide.
Hallo, Emmanuèle.
- Hallo, Thierry. - Hoe is het met je?
- Prima. - Is je vader hier?
- Nee, niet vandaag. - Niets serieus?
Geen vakantie.
Zeg hem dat we Longs nieuwe sculpturen hebben.
- Laat hem me bellen als hij terug is. - Ik zal.
- Bedankt. - Doei.
Ik zei alleen dat ik André niet had gezien.
- Hallo, Emmanuèle. - Hallo.
Ben je oke?
Neem me niet kwalijk.
Zie je iets goeds?
Een klein beeldje van Richard Long.
Iedereen vroeg naar je.
- Zoals wie? -Thierry,
de Beauceron,
Isabelle Morvan,
Hélène, van Quai de Seine...
Ik heb het ze niet verteld.
Waarom niet?
Geef ze mijn kamernummer, de vloer, alles.
Oké.
Pas op, je krijgt bezoek.
Het zal me bezig houden.
Ik las een goed artikel over de aanstaande verkoop van de Pierre Bergé collectie.
Ik vraag me af hoe dat gaat lopen. Wanneer is het?
Januari, denk ik.
- Over 4 maanden. - We kunnen gaan, als je wilt.
Denk niet dat ik van gedachten ben veranderd.
Heb je er naar gekeken?
Hier.
Ongelooflijk.
Alleen jij zou zwemmen in oktober!
Voelt goed!
- Maar je bent bevroren. - Ik voel me levend!
Haast je.
Komt uw roman langs?
- Nee. Ik kan niet schrijven sinds mijn vader. - Ik begrijp.
Ga verder!
Een lekkere warme douche!
Je wilde zwemmen.
- En hij at goed? - Hij heeft het allemaal afgemaakt.
Is hij boos dat ik wegging?
Ik denk het niet, zei hij niet. Wanneer kom je terug?
Ik weet het niet, drie dagen.
Geniet van jezelf.
Ik zal. Hou van jou.
- Rust even uit. - Bedankt.
Emmanuèle?
- Het is klaar. - Komt eraan.
Hier zijn we.
- Een beetje witte wijn kan nooit kwaad. - Dank je.
Proost.
Hij had een vreselijke tijd. Zoveel pijn en moedeloosheid.
Zijn laatste jaar was verschrikkelijk.
Hij vroeg me contact op te nemen met The Right to Die with Dignity.
Dus ik ging.
Ze legden het proces uit, spraken over Zwitserland, maar...
hij stierf eerst.
En jij?
Wat ga je doen?
Ik heb geen idee.
Ik weet het niet. Niets voor nu.
Ik hoop dat hij van gedachten verandert.
Je vader is koppig.
Ja.
Je weet wel,
hij is een slechte vader.
Maar ik hou van hem.
Ik hou heel veel van hem.
Ik wou dat ik hem als vriend had gehad!
Help hem dan.
Als een vriend.
Ik zal je niet kussen, ik ben ziek.
Geen honger?
Ben je boos dat ik een paar dagen weg ben gegaan?
Wat is er aan de hand, papa?
Kijk me aan.
Laat me alleen.
Waarom heb je niet iemand gebeld?
Blijf niet.
Ik kan toch niet ruiken, ik zit vol.
- We hebben twee uur gewacht. - Het spijt me.
We zijn vreselijk onderbemand.
En je vader heeft veel zorg nodig.
- Hem naar het toilet brengen kan niet moeilijk zijn! - Maar er zijn twee mensen nodig.
Ik zal er persoonlijk voor zorgen dat het niet meer gebeurt.
Is dit goed?
Serge...
- Serge! - Wat? Wat is het?
Wat is er mis?
Je hebt koorts.
Hier neem deze.
Nog een keer.
Je hebt een virus dat rondgaat. Niets serieus.
Ibuprofen om de koorts te verminderen.
En rust, rust, rust.
- Mag ik mijn vader zien? - Nee, je bent besmettelijk.
Over een week ben je beter.
Erg goed.
Bedankt dokter.
LEVEN EN STERVEN MET WAARDIGHEID DOOR JE EIGEN BESLISSING
Jij bent het.
Jij ook hallo.
mokken?
Maar een beetje.
Bezoek gehad?
Van geen belang.
Dus...
Ik heb nieuws.
Ik heb erin gekeken. In Frankrijk kan dat niet.
Waarom niet?
U gebruikt pijnstillers, u lijdt niet genoeg.
- En het is te riskant. - Voor wie?
Voor mij.
Ken je de Leonetti-wet?
Dus wat doen we?
Ik heb contact opgenomen met een Zwitserse vereniging, maar daar moeten we heen.
- Naar Zwitserland? - Ja.
Perfect.
Dus je vader wil dood?
Hallo?
- Mevrouw Bernheim, gaat u mee? - Ja.
Hij wil er een einde aan maken, ja.
Ik stel voor dat we elkaar ontmoeten de volgende keer dat ik naar Parijs kom.
- Wanneer zal dat zijn? - In december.
Klinkt goed.
Zou je willen helpen mijn reiskosten te betalen?
- 300 euro? - Natuurlijk natuurlijk.
Dus laten we elkaar ontmoeten
12 dec om 10.00 uur
in mijn hotel vlakbij het treinstation. Ik stuur je het exacte adres.
Perfect. Begrepen, de 12e.
Goedendag dan, mevrouw Bernheim.
Tot ziens, mevrouw.
Emmanuèle?
- Hallo dokter. - Hallo.
Dus, wat is het deze keer?
Ik moet met je praten.
Dat is het hele verhaal.
Ik ben bang dat ik het niet aan zal kunnen.
Is er iemand anders die je vader zou kunnen vragen?
Niemand die ik kan bedenken, nee.
Wat als je zou weigeren?
We kunnen mijn vader niets weigeren.
Ik zal een week lang elke ochtend een halve tablet voorschrijven.
Dan een hele tablet, als alles goed gaat.
In totaal drie maanden.
Fluoxetine?
- Het is het generieke. - Is het zo goed?
Hetzelfde.
Perfect. Serge zal niet weten dat ik Prozac gebruik.
- Bedankt. - Tot ziens.
Manu.
Fantastisch, je kunt rechtop zitten!
- Je hebt plezier vandaag. - Sorry, dokter!
- Maak je geen zorgen. - Hallo.
Hallo.
Het gaat beter met je vader. Hij kan nu rechtop zitten.
Een uur tot nu toe. We zullen de tijd geleidelijk verhogen.
Als alles goed gaat, mag hij over twee weken vertrekken.
- Ga naar huis? - Nog niet.
Hij heeft nog medische begeleiding nodig. Ik zal zijn bestand overdragen
naar een zeer goede kliniek. Ik zal je in contact brengen.
Kom op!
Het is een filosofische kijk op het spoor van de mens in de natuur.
- Grote mooie schilderijen-- - Nog nieuws uit Zwitserland?
Ik stelde je een vraag.
Nee, niets nieuws.
- Pascale en ik zijn je appartement aan het voorbereiden-- - Verpest dat!
Ik wil niet naar huis.
Laat me alleen.
- En breng me wat scheermesjes. - Neuk je.
12 DECEMBER
Mevrouw.
Hallo.
Laten we gaan zitten.
Mijn zus zou hier snel moeten zijn.
Er is een aanvraag om in te vullen,
met een lijst van vereiste documentatie. Ongeveer 15 artikelen.
Beginnend met een medisch attest natuurlijk.
En
het adres waar de urn of kist naartoe gestuurd moet worden,
een inschrijfformulier,
het mandaat, een folder in het Frans,
enzovoort.
- Bedankt. - Wanneer de aanvraag is voltooid,
we beslissen of we je vader wel of niet accepteren.
Wat gebeurt er als je hem accepteert?
Hij moet naar Bern in Zwitserland.
Daar zal hij onze dokter zien
die zijn helderheid zal bepalen.
En of hij nog steeds een vrijwillige dood wenst.
Als dat zo is, zullen we medicijnen geven zodat hij niet overgeeft.
Braaksel?
Het drankje is erg bitter.
Nadat hij het heeft gedronken, zal hij vredig in slaap vallen,
- naar muziek aan het luisteren. - Ik kom terug.
Het is belangrijk dat je vader
pak het glas en drink het zelf op. Anders kunnen we niets doen.
We helpen zijn zelfmoord,
maar wij zijn niet degenen die hem vermoorden.
Rechts?
Ik ben weg.
Bel me.
- Tot ziens, mevrouw. - Tot ziens.
Goede reis.
Wat doet je zus?
Ze werkt voor een festival voor klassieke muziek.
Dat is leuk.
Maar ze wil vooral onderzoek doen naar de plundering van instrumenten tijdens de oorlog.
Werd uw gezin getroffen?
Ja.
Een neef van mijn vader, Simone,
werd naar Ravensbrück gebracht.
Het spijt me.
Maar ze stapte uit.
- Heb je dit altijd gedaan? - Nee.
Ik was een magistraat
al meer dan 30 jaar.
In München, dan in Zürich.
Pas nadat ik met pensioen ging
ben ik lid geworden van de vereniging,
die is opgericht door mijn beste vriend.
Een professor in de geneeskunde.
- Ik laat jullie twee. - Niet blijven. Het is belangrijk.
Ja, ja.
- Waar kom je vandaan? - Zürich.
Ik weet het goed!
- Waar gaat het gebeuren? - In Bern.
Ik was een beetje teleurgesteld door Stichting Klee.
Je moet in staat zijn om te drinken
een deciliter vloeistof.
- Helemaal alleen. - Werkelijk?
Ja.
Ik heb een sterke dosis nodig.
Sinds mijn bypass heb ik het hart van een os.
Wanneer kunnen we het doen?
Wanneer je maar wilt.
U heeft enige tijd nodig om de aanvraag bij elkaar te krijgen.
En dan...
het is altijd beter om even te wachten...
om zeker te zijn.
Ik wil het zo snel mogelijk doen.
- Je vader is erg vastberaden. - Ja.
- Ik verwacht je sollicitatie. - Hier, dit is voor jou.
Dank je.
Als je vragen hebt of iets,
Aarzel niet.
Erg goed. Tot ziens, mevrouw.
Tot ziens.
Neem me niet kwalijk.
Ja?
Heeft iemand ooit op het laatste moment afgezegd?
Ja.
Het is een keer gebeurd.
Een oude man, die erg ziek was,
kwam met zijn veel jongere vrouw.
Op zijn laatste dag,
ze liepen om Bern heen en hij kocht een rode jurk voor haar.
Die avond, toen ik haar in haar nieuwe jurk zag,
hij vond haar zo mooi dat hij besloot te leven.
Ze vertrokken samen.
Mag ik?
Tot ziens, mevrouw.
Dus, hoe was ik?
Ik dacht dat ik nerveus zou zijn, maar helemaal niet.
Ik voelde me erg ontspannen.
Ik voelde een fijne band, zoals je moeder zou zeggen.
Hoeveel gaat dit ons allemaal kosten?
Rond de 10.000 euro.
Exclusief de ambulancereis.
Ik vraag me af hoe arme mensen het doen?
Ze wachten om te sterven.
Arme dingen.
Wat is dit zeg? Ik kan het niet lezen.
"Wanhopig".
En hier?
"Onaanvaardbaar".
Kom binnen.
Hallo
Hallo, meneer Bernheim.
Ik zal je aan het werk zetten.
- Mijn lichaam is helemaal van jou! - Laten we gaan.
- Ik ben weg, pap. - Manu!
- Is het morgen 13 december? - Ja.
Gelukkige verjaardag, mijn dochter.
Bedankt pap.
Vergeet mijn sollicitatie niet.
Ik zal je neerleggen.
- Ja. - We zullen die spieren trainen.
Voel je de vooruitgang?
Ja, nou ja, een beetje.
Knijp je vingers rond het glas.
Dat is het.
Houd het stevig vast.
Goed werk.
- Bedankt voor het komen. - Gelukkige verjaardag.
- Cadeau tijd. - Al?
Je beweegt snel.
Denise, jij eerst.
Mooi.
Het leuk vinden? Je favoriete blauw.
Het staat je.
Sagan, een eerste druk.
Niet slecht.
- Je droomcadeau. - Ik weer, sorry.
Ben zo terug. Hallo...
- Hoe gaat het? - Ik ben in de kliniek. Shithead is hier.
Papa is opgewonden.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Les Bleuets Kliniek, alstublieft.
Meneer, luister naar me. Je kunt niet blijven.
Gérard, je moet vertrekken.
- De bezoektijd is voorbij, je moet gaan. - Ik wil hier slapen zei ik!
- Ik wil hier slapen! - Gerard, stop!
Stop nu!
Genoeg!
Gérard, ga naar het café beneden.
Ik ontmoet je daar.
Genoeg nu.
Hij zei dat hij familie was, dus we lieten hem binnen.
- Je vader zei geen nee. - Ik weet het, het spijt me, bedankt.
Kunnen we nu alleen zijn?
Pap, wat doen we?
- Ik wil niet dat hij... - Wat?
-...kom niet meer. - Heb je het hem verteld?
- Waarom niet? - Ik kan het niet!
Ik ben bang.
Wil je dat ik het hem vertel?
Ja.
Ik heb er genoeg van.
Hetzelfde, alstublieft.
Hij zou het me zelf moeten vertellen.
Hij is sinds vorig jaar bang voor je.
Ik wilde hem geen pijn doen.
Hij weet. We bleven dichtbij. Hij beloofde me zelfs zijn horloge.
Nu wil hij dat je hem met rust laat.
- Hij zou het me zelf moeten vertellen! - Gerard.
Je ziet in welke staat hij verkeert.
Ik wil niet dat hij sterft.
Niemand doet.
Het is zijn keuze.
Ik moet gaan.
Dus, heeft Shithead het begrepen?
Ik weet het niet. Papa moet het hem direct vertellen.
- Hij is bang dat we hem buitensluiten? - Kan zijn.
Ik weet zeker dat hij om geld zal vragen.
- Papa heeft hem zijn horloge beloofd. - De Patek?
Het is een fortuin waard.
Hallo?
Spreken.
André?
Ik niet...
Ik wil niet dat je meer komt!
Hoorde je? Maak je geen zorgen over het geld.
We zullen u wat telefoneren. Maar laat papa alsjeblieft met rust.
Ik geef niet om geld!
- Ja, Pascale. - Hij is gisteravond teruggekomen.
- Wie, klootzak? - Ja.
De bewaker gooide hem eruit. Hij zou papa komen halen voor Kerstmis.
- Hij was woedend. - Nee!
Ja. Hij heeft de hele nacht gebeld.
Papa was getraumatiseerd. Ik heb een klacht ingediend.
- Mooi zo. - Dat is het.
Doei voor nu.
- Later praten? - Ja.
- Oké. - Ik hou van je. Spreek later.
Wij zorgen ervoor dat die persoon je voortaan met rust laat.
Als u ooit ergens last van heeft, aarzel dan niet om ons dit te laten weten.
Ik zal je bedanken.
Mooi zo.
Ik laat je achter met je dochters en kleinzoon.
Dames.
Rafaël...
Ja?
Kom hier, lieverd.
Dus...
hoe gaat het met de muziek?
Goed, opa.
Ik kan geen piano meer met je spelen.
Kom geef me een kus.
Mijn lieve jongen.
Omdat jullie hier allebei zijn, kunnen we de datum kiezen.
Welke datum?
Voor Zwitserland.
- Raphael, kun je ons verlaten? - Waarom?
Ga naar de wachtkamer.
Wat dacht je van...
Juni.
Te ver weg.
Zelfs geen weken of schoolvakanties voor mij.
Mei zal niet werken voor mij. En Serge is weg.
Waarom niet maart?
De eerste week bijvoorbeeld.
- Niet grappig, pap. - Wat?
Het is mijn verjaardagsweek.
Wat dacht je van...
Donderdag 9 april. Hoe is dat?
Perfect.
Rafaël?
Laten we gaan.
Hier.
- Hoe gaat het met opa? - Slapen.
2 APRIL
Psychisch en fysiek gaat het beter met hem.
Hij eet goed en heeft veel bezoek, wat uitstekend is.
En hij praat niet meer over zijn project.
- Hij is daar. - Dank je. Prettige dag.
Hoi pap.
Hoe gaat het met je? Genieten van.
Misschien moet ik in Parijs begraven worden.
Ik denk dat het beter zou zijn.
Als Raphael mijn graf wil bezoeken,
het zou makkelijker voor hem zijn.
Het is beter voor Raphael en ons allemaal.
Dus vergeet mijn ouders in Elbeuf.
De begraafplaats van Montparnasse voldoet prima.
Zolang ik niet in de buurt ben van je moeders familie.
Dus je bent niet bij mama.
Je moeder kan bij mij zijn.
Ik zal niet bij haar vreselijke ouders zijn!
Waarom haat je ze zo?
Ik heb het je honderd keer verteld.
- Nee. - Natuurlijk wel.
Ze kwamen niet naar onze bruiloft, omdat hun dochter
trouwde met een homoseksueel!
Bloedige bourgeois.
Ik moet gaan.
- Waar? - Boksles.
Weet je dat je mijn favoriete zoon bent?
- Manu. - Ja?
Pascale zegt dat Raphael half april een recital heeft.
Ik zou niet graag vertrekken zonder het te zien.
Is het mogelijk om een ​​Zwitserland een beetje uit te stellen?
Ik handel dit af.
Daar ga ik.
- Doei vader. - Doei.
Hé, daar, Rapha!
Voorbereiding van het recital?
- Zenuwachtig? - Nee.
Hé, pop! Je hebt opa nog steeds niet gezien.
Meisjes baarden hem. Hij mag alleen Raphael.
- Neem klarinet. - Heel grappig.
Hallo! Wat vieren we?
Gok.
De Zwitserse dame vertelde me, wanneer de dood echt wordt
hun levenslust keert terug en ze annuleren.
Ik heb de hotel- en vliegtickets geannuleerd.
En de Zwitserse dame?
Nee nog niet.
Het is de kliniek.
- Zet het op de luidspreker. - Hallo?
Manu, je zult het nooit geloven.
Ik heb alles zelf kunnen bellen!
Ik heb het nummer zelf ingetypt!
Geweldig, papa, gefeliciteerd!
Niemand heeft mij geholpen!
Ik ben bij Pascale en de kinderen...
We zijn iets vergeten.
Wat?
We moeten een nieuwe datum prikken.
We moeten snel handelen.
Als ik mijn knikkers verlies, laten ze me dat niet doen.
Wat dacht je van 27 april?
Oké, papa.
Heeft u een schriftelijke verklaring?
Nee.
Hij kan niet meer schrijven.
De Zwitserse dame zei dat ze daar geen nodig hebben.
Misschien, maar we hebben er een nodig in Frankrijk.
- Kan hij praten? - Zeker.
Neem hem dan op, of film hem.
- Dat is de eerste stap. - Oké.
- Ben je van plan om hem te vergezellen? - Ja.
We zullen tot het einde bij hem zijn.
Bedankt, ik hou je op de hoogte.
Tot ziens.
Tot ziens, Georges.
Wanneer je klaar bent.
Mijn lieve kinderen...
mijn lieve kleinkinderen...
Ik heb het grote voorrecht gehad om een ​​volledig leven te leiden
Een leven...
Een mooi leven, kortom.
En nu het op zijn einde loopt,
Ik wil afscheid van je nemen.
Ik wens jou ook een mooi leven,
met veel ontmoetingen en...
Dat is alles.
Hoe was het?
Prima. Dat moet werken.
Manu,
het is tijd om afscheid te nemen, nietwaar?
Voorzichtig, papa. Laat het nieuws niet rondgaan.
Kun je het Simone vertellen?
- Het is me niet gelukt. - Nee, pap. Dit is jouw beslissing, niet de mijne.
Hier.
Ik laat het aan u over.
Dus?
- Simone is er helemaal tegen. - Wat een verrassing.
Ze komt me ompraten.
- Vanuit New York? - Ja.
Ik dacht aan iets. Voordat ik naar Bern vertrek,
Ik zou graag met jou en Serge willen dineren
bij Le Voltaire.
En zie Thierry nog een laatste keer.
- Wie is Thierry? - Je weet wel.
- Mijn lieve kleine ober. - Rechts.
We kunnen een afspraak maken om eerder te gaan,
met mama.
Nee!
- Hallo, Sylvia. - Hallo, Emmanuèle.
- Hoe is het met je? - Prima. Je moeder rust.
Stoor haar niet. Ik heb wat papieren nodig van pa's kantoor.
Je bent hier?
Sylvia zei dat je aan het rusten was.
Hallo.
Heeft papa het je verteld?
Ja.
Hij was erg emotioneel.
Was jij?
Niet te depressief?
Nee.
Niet echt.
- Ga je naar Zwitserland? - Ja
Met Pascale.
- En zijn Gérard? - Nee.
Papa wil hem niet meer zien.
Dus zegt hij.
Wil je komen?
Nee.
Goede reis.
Mama...
Waarom heb je pa niet verlaten, na alles wat hij je heeft aangedaan?
Ik hield van hem.
Gekke meid.
Mam, waarom gebruik je nooit kleur?
Grijs is een kleur, schat.
Er zijn zoveel kleuren in grijs.
Daar zijn ze hier! Hoe gaat het met je?
Hallo Simone, hoe gaat het met je?
- Hoe gaat het met New York? - Mooi zo.
- Leuk je te zien! - Het is al eeuwen geleden.
Hallo, Simone.
Meisjes, ik ben vreselijk geschrokken en boos.
Waarom, Simone?
André vertelde ons dat hij niet van gedachten kan veranderen.
Natuurlijk kan hij dat. Tot de laatste minuut.
De Zwitserse dame was heel duidelijk.
En we blijven het hem vertellen. Juist, papa?
- Ja... - Hij zei dat jullie hem beu waren.
Je zei dat genoeg genoeg was
en dreigde ermee te stoppen voor hem te zorgen.
Wat?
Heb je dat allemaal gezegd?
Hoe durf je? Pap, kijk ons ​​in de ogen.
Heb je dat echt gezegd?
Ik weet het niet, misschien.
Waarom zoiets zeggen?
Alleen gelaten worden.
La Couille...
DE TESTICLE
Goed gedaan, papa.
Je hebt ons een hoop leugens voorgehouden?
Luister, André...
Denk aan onze familie.
Na alles wat we hebben doorstaan,
je kunt me dit niet aandoen.
Je moet blijven leven!
Overleven is niet leven.
Drie!
Drie.
Dubbele.
Twee!
Een twee drie!
Nu vier.
Mooi zo. Adem, adem.
15 APRIL
- Kijk naar opa. - Wat?
Hoop dat hij niet snurkt.
...met veel ontmoetingen en...
Dat is alles.
Niet goed.
- Nee? - Zijn bedoeling is niet duidelijk.
Je moet het opnieuw doen.
Ik ben het zat, hij is ondraaglijk.
- Ik kan het doen. - Nee, ik heb liever dat ik het ben.
Geef uw notaris een kopie.
Vertel hem niet waar het voor is of je maakt hem medeplichtig.
En ik raad je aan niet met hem mee te gaan.
Hij zou alleen moeten gaan.
Maar kunnen we hem daar ontmoeten en aan zijn zijde staan?
Het is beter als je aankomt...
- na. - Na?
Ja, na.
Hij heeft gelijk.
- Luister je naar me, Emmanuèle? - Ja.
- Je had het over een appartement? - Dat zei ze, ja.
Ze wil dat we er om 15.00 uur zijn. voor de formaliteiten.
De ambulance haalt papa woensdag de 26e om 22.30 uur op bij de kliniek.
Normaal rijdend, zouden ze de volgende ochtend in Bern moeten zijn.
Realiseer je je?
- Wat? - Wat we voor hem doen.
Stel je voor dat hij Shithead had gevraagd.
Hoe zou jij je voelen? Woedend, toch?
- Ik ben nu woedend. - Ik ben ook woedend.
We hebben de advocaat gezien.
Hij zegt, al die onzin die je aan jou en aan alle anderen hebt verteld
maakt het te gevaarlijk voor ons om u te vergezellen,
Dus als je echt wilt gaan, ga je alleen.
We komen later.
Dat heb ik sowieso liever.
Ik ben hier weg, tot ziens.
- Wat is er met haar? - Ze heeft het gehad.
Kun je dat begrijpen?
Ik heb je zus nooit begrepen. Behalve over muziek.
Wat zegt Georges over mijn plan?
Hij zegt dat hij het zijn kinderen nooit zou vragen, hij zou het alleen uitzoeken.
Over een maand word ik 85.
Ik kan bijna niet meer bewegen
of eenvoudige, alledaagse dingen doen.
Ik kan de dingen die ik leuk vond niet meer doen.
Ik kan niet langer met je meereizen, Rapael...
mijn kleinzoon.
Ik kan je niets meer geven.
Als ik tien jaar jonger was, zou ik misschien vechten
Aan de andere kant, misschien ook niet.
Van één ding ben ik echter zeker.
Ik wil dit leven niet leven, in deze staat.
Ik ben niet geïnteresseerd.
Ik heb er genoeg van.
Ik wil dood.
Dit is mijn wens.
- Pap... - Ja?
Ik zag dat je een pistool in je bureau had.
O, juist.
Dat kwam door Gérard.
Wat doe jij hier?
Ik dacht dat je weg was
Alles ok?
L...
Ik heb besloten niet met je mee naar Bern te gaan.
Emmanuèle, ik moet bij Rapha en Noémie blijven.
- Wees niet boos op mij. - Ik ben.
Ik zal hun vragen moeten beantwoorden.
Ik zal bij je zijn voor de rest.
25 APRIL
Hier zijn we.
- Dank je. - Tot ziens, meneer Bernheim!
Tot ziens.
Ik zal twee voorgerechten hebben. De champignons en de foie gras.
- Erg goed. - Dat is je goede eetlust.
Zelfs niet.
Wacht even...
- En mijn Bordeaux, Thierry. - Natuurlijk.
Dat is Thierry.
Makkelijk, papa!
Dank je, Thierry.
Vertel eens, Serge, hoe gaat het met je filmmuseum?
Super goed. Morgen begint onze Buñuel-retrospectieve.
Ik zou die film graag nog eens willen zien,
waar die jongens?
- een bedelaar in elkaar slaan. - Los Olvidados.
Geweldige film.
Voor jou, André.
Voor jou, zoon.
Voor jou, papa.
Voor jou, mijn dochter.
Onze laatste maaltijd.
Neem me niet kwalijk.
Daar.
Dit is precies wat ik wilde.
- Ik zou graag wat meer friet willen. - Zeker.
- André... - Ja?
Hoe gaat het met je?
Goed Goed.
Zien we jou deze zomer in Bayreuth?
Deze zomer niet.
Wat jammer.
Hopelijk tot snel in ieder geval.
- Zeker weten. - Tot ziens.
Verdomme als ik me herinner wie die oude vleermuis is.
Hier komt het dessert.
- Je chocolademousse, André. - Prachtig.
Dank je, Thierry.
- Ik moet gaan, ik laat jullie twee achter. - Zo snel?
- Tot morgen. - D-Day.
Tot morgen, zoon.
- Tot later, mijn liefste. - Doei.
- Pap... - Ja?
Ben je bang?
Van wat?
Stervende.
Absoluut niet.
Ik ben klaar.
Wil je mama eerst zien?
Met haar hart van cement.
Wat is het nut?
Je moeder is al dood.
Je ziet er mooi uit vandaag.
Je ziet er mooi uit in het rood.
Bedankt.
Je was zo'n lelijk kind.
Ja, Pascale?
Slapen?
Tv kijken.
Jij?
Ik kan niet slapen. Wat kijk je?
Een horror film. Gore.
Goed?
Ik hou ervan.
26 APRIL
Pascal,
- ben je niet bij papa? - Hij is bij hem.
- Wie? - Meesteres.
- Papa zei dat ik hem moest laten gaan. - Wanneer?
Ongeveer een uur geleden.
Dus?
We geven ze nog even.
Totdat de ambulance komt...
- Serge? - Nee, dank u wel.
Hier komt hij.
- Goedenavond. - Goedenavond, Gérard.
Bel me morgen met nieuws.
Natuurlijk.
- Hij gaf het aan mij. - Wat?
- Dus hij heeft het? - Ja.
Opgeruimd staat netjes.
Gérard wilde met de ambulance komen, maar ik zei nee.
- Geen huilebalken. - Wil je wat?
- Wat is het? - Whisky.
Ik zal er ziek van worden.
Ik moet gaan.
Tot ziens, André.
Adieu, zoon.
Tot ziens.
- Bel me. - Ik zal.
Wees moedig.
Heb je mijn pak meegebracht?
Ja.
- Staat mijn Legioen van Eer erop? - Ja vader.
Ja?
Dames, kunnen we praten?
Zeker.
- We komen terug, pap. - Oké.
Ik ben net gebeld door de politie.
- Werkelijk? - Iemand heeft een klacht ingediend.
Waarvoor?
Je vader staat op het punt een ambulance naar Zwitserland te nemen.
Bent u zich daarvan bewust?
We weten dat hij Parijs verlaat om wat persoonlijke zaken te regelen.
Hij mag toch naar buiten?
Niemand kan hem stoppen. Behalve de politie,
Wie heeft de politie gebeld?
Ik weet het niet. Ze hebben het me niet verteld.
We moeten je vader een paar vragen stellen.
Wacht hier. Neem me niet kwalijk.
- Die verdomde Amerikaanse neef! - Jij denkt?
- Ik weet het zeker. - Nee, ze gingen naar huis.
Misschien niet.
Laten we het afzeggen. Papa kan niet boos zijn, het is niet onze schuld.
We moeten de ambulance annuleren, ze kunnen hier niet komen.
Dames, jullie mogen naar binnen. - Dank je.
- Wat is er aan de hand? - Iemand heeft de politie gewaarschuwd.
- Wie? - Een van de vele mensen die je het hebt verteld!
Het kan zijn dat u niet kunt gaan. De politie kan je tegenhouden.
Dit kan niet gebeuren!
We moeten hem nu hier weg zien te krijgen.
- Dit is zo verschrikkelijk! - Pa, rustig aan!
Hallo?
Ja ik ben het.
Nee, we zijn van plan om onze vader mee uit eten te nemen. Dat is toegestaan.
Erg goed.
Niet nodig. Ik zal het haar zelf vertellen.
Tot ziens.
Jij en ik moeten om 9 uur naar de politie.
- Ik heb mijn overzichtstentoonstelling van Buñuel-- - Er is niemand bij Pascale
Ga naar huis, wacht op de taxi, betaal en breng papa naar boven.
Alsjeblieft, Serge, het is belangrijk
Dank je, mijn liefste.
Gaan.
Rue des Moulins 10 in het 1e arrondissement.
Tot later, pap.
- Tot ziens. - Dag, dank je.
- Wat doe jij? - Zwitserse berichten verwijderen.
- Je weet maar nooit... - Goed idee.
We stinken naar whisky.
Shit. Ik heb wat we nodig hebben.
Super goed.
Goedenavond.
We zijn hier voor Kapitein Petersen.
- De zussen? - Ja.
- Kapitein Petersen? - Ja.
- Goedenavond, dames. - Goedenavond.
De dochters van meneer Bernheim?
Ja.
Er is een klacht ingediend. We moeten je ondervragen.
U bent nog niet beschuldigd, maar ik raad u aan te antwoorden.
- Wat riskeren we? - Vijf jaar gevangenisstraf
en 75.000 euro voor gevaar.
Artikel 223-6 van het Wetboek van Strafrecht.
Sorry, ik moet dit aannemen.
Ga je gang, Georges.
Hallo?
Is er een klacht ingediend?
- Geef me de kapitein. - Meteen.
Meneer Kiejmann wil u spreken.
Goedenavond heer.
Afzonderlijk. Ik weet het, maar de aanklager...
Ik ook niet.
Ik weet. Ik weet. Hier is ze. Tot ziens.
Hij wil je spreken.
- Hallo? - Emmanuèle, vertel de waarheid.
- Jullie twee moeten hetzelfde zeggen. - Juist.
- Bel me terug als dat nodig is. - Oké, bedankt.
Zal het passen?
Nee, dat zal niet.
Ik ben genaaid, ik had mezelf moeten neerschieten.
Ontspan, André, het komt wel goed.
De rolstoel past niet in de lift.
Weet je het zeker?
- Ja. Wat doen we? - Ga naar het café.
- We kunnen niet-- - Ik kan niet praten, ik ben bij de politie.
Waarom vroeg je vader je?
Omdat ik zijn dochter ben.
- Is het verlangen om te sterven van hem? - Ja.
- Wanneer heeft hij het je voor het eerst verteld? - September, denk ik.
Heeft hij het aan andere mensen verteld?
Mijn moeder, een neef en...
...goede vrienden, denk ik.
Waarom weigerde je niet te helpen?
Je kunt mijn vader niets weigeren.
- Heb je geprobeerd hem om te praten? - Ja.
Maar hij is koppig.
Hoe ben je in contact gekomen met de Zwitserse vereniging?
Mijn zus deed dat, via internet, denk ik.
Een vriend vertelde me over hen.
Wie erft de nalatenschap van uw vader?
Mijn zus en ik.
- Het huwelijkscontract van je ouders? - Gezamenlijk eigendom.
- De rol van je moeder hierin? - Geen.
Geen.
Ze is te ziek.
Enig bewijs van je vaders bedoeling?
Mijn zus filmde hem op haar telefoon.
Wie heeft het filmpje?
- De notaris. - Wie heeft het afgeleverd?
Mijn zus.
Wanneer zou je vader vertrekken?
De ambulance stond gepland om 22.30 uur.
- Waar is hij nu? - Mijn plaats.
Ik bel nu de officier van justitie. Het zal niet lang zijn.
- Ben je oke? - Ja jij?
- Uitgeput. - Ik ook.
Neem me niet kwalijk.
Ja?
Kunt u ons vertellen wie ons heeft aangegeven?
Ik mag niet.
Ik kan niet geloven dat het familie was. Zelfs de neven en nichten niet.
Misschien de kliniek, om zichzelf in te dekken.
Ik weet wie.
- Wie? - Klootzak.
Meneer?
Heb je mijn klacht tegen Gérard Boisrond aangenomen?
- Weet je nog? - Ik zei niks.
Ik heb met de officier van justitie gesproken. Je mag gaan.
Verzet je niet.
Ik ben nu een echt vedergewicht!
- Serge, wat is er met je gebeurd? - Sorry, André.
Wees niet.
- Wacht even. - Het is best aardig.
Wacht even..
Als Emmanuèle ons zou zien...
Het is goed, je mag komen.
Mijn plaats, Rue des Moulins 10.
Wanneer?
Half uur.
Papa's rolstoel.
Daar zijn ze.
Waar was je?
Het politiebureau, dankzij jou.
Wees nu stil. Vertel het niet aan de chauffeurs.
Niet te moeilijk, hoop ik?
Je vader raakte in paniek en ik ook.
- Maar alles is goed. - Het spijt me.
Ga slapen. Pascale is er, het komt wel goed.
Zoals je wilt, mijn liefste.
Bedankt.
Geen antwoord.
Dus papa...
Je zult vertrekken.
Maar als George het te riskant vindt, bellen we de chauffeurs en kom jij.
Er is geen manier waarop ik terugkom!
De bestuurders!
Eindelijk!
- Hallo, kom binnen. - 'Avond, mevrouw.
'Avond, meneer Bernheim.
- Ik hoopte dat jij het was. - Wij zijn jouw jongens!
Dit is voor de grens, en dit voor de persoon in Bern.
Zullen we, jongens?
Een twee drie...
Voorzichtig.
Wacht. Manu,
Ik heb mijn slaappillen in de kliniek achtergelaten.
Ik heb wat Stilnox voor je.
- Neem het tijdens de rit. - Nee nu.
Pa.
Als je problemen hebt, heb je onze nummers?
Ja, maak je geen zorgen.
Alles komt samen.
Geef me de stoel.
Bedankt.
- Zal ik eerst gaan? - Zeker.
Ik ben zeer comfortabel.
Mooi zo.
Vertel niet aan je zus, maar dit verhaal
zou geweldig zijn voor een van haar romans.
Je bent dom!
Tot ziens, papa.
Hier.
Blauw staat je.
Jij bent knap.
Mijn chauffeurs zijn schattig.
Ja.
Pa...
Geen huilebalken.
Tot ziens, mijn dochter.
Tot ziens, papa.
Nog een ding.
Wat?
Ik zou graag...
Ik wil graag dat je erachter komt...
die mij heeft genaaid.
- Vertellen we het hem? - Nee.
We beloven het, pap.
Mijn meisjes...
Goedenacht dames. Goede nacht.
Ben je oke? Dronken?
Mag ik blijven slapen?
Natuurlijk. Maar hoe zit het met de kinderen?
Ik wil bij Jou Zijn.
Ze zijn bij hun vader.
Dus wat doen we?
- Bedankt. - Ik bel je dochters om het te vragen.
Het is mijn beslissing, niet de hunne.
- Maar je had het ons moeten vertellen. - Wat maakt het jou uit?
Ik ben een moslim, meneer, het is tegen mijn religie.
Rot op met die onzin.
Ik ben een Jood. Wie geeft er iets om religie?
Ik wel, sorry.
De reis eindigt hier voor mij.
Ben je gelovig?
Soort van.
Kunt u rijden?
Waarom doet u dit, meneer Bernheim?
Ja.
Waarom wil je dood?
Het leven is mooi.
- Hallo schat. - Gaat het?
Is je zus blijven slapen?
Ja. We hebben gisteravond gedronken.
Je hebt gelijk gedaan.
Pascale en ik denk dat Gérard ons heeft aangegeven.
Waarom zou hij dat doen?
Wraak?
Om te voorkomen dat papa weggaat.
Uit liefde.
- Ik ben hier. - Ik weet.
Hallo?
- Mevrouw Bernheim? - Ja.
- Is zij dit? - Ja.
- Zet haar op luidspreker. - Hallo?
Wacht even... - Mevrouw Bernheim?
Ja.
Je vader was in een uitstekende stemming.
Het eerste drankje dronk hij zonder problemen.
En bij de tweede, bittere borrel...
Hij zei dat hij de voorkeur geeft aan champagne.
Dan zetten we muziek op.
Een pianosonate...
door Brahms.
En hij viel in slaap. Vreedzaam.
Was je bij hem toen hij...?
Ja. Alles is goed gegaan.
Ik hield zijn hand vast.
Zijn linkerhand.
U hoeft niet te komen.
De politie kwam, de begrafenisondernemers komen.
Alle formaliteiten zijn in orde.
Tot ziens, mevrouw.
Tot ziens, mevrouw Bernheim.
Dus?
Ze zei: "Alles ging goed."
GEBASEERD OP EEN BIOGRAFIE VAN EMMANUÈLE BERNHEIM
SCRIPT EN RICHTING: FRANCOIS OZON