Subtitles by sub.Trader subscene.com
Dobry wieczór, żuczki!
To ja, "ta dziewczyna pełna klasy z wampirycznej rasy",
Elwira - władczyni mroku.
Wesołego Halloween!
Hura!
Namierzony! Bar Sajgon, drugie piętro!
Tajne akcje robi się po cichu, Fred.
Racja! Trochę mnie poniosło.
Tak czy siak, mamy go! Bar Sajgon, drugie piętro!
Już wie, że idziemy po niego.
Wyskakujcie! Migusiem, żarłoki!
Operacja w toku!
O kurczę! Nie wyjdę i nie dam się pożreć!
Chłopcy, zaraz udowodnię, że to fejkowy potwór.
W tej branży jesteśmy najlepsi.
Nic nie kumasz, Velmo. Uważasz mnie za panikarza.
Ciągle was ostrzegam,
ale ty uwierzysz dopiero, jak coś mnie pożre!
Chyba w ogóle nie słuchaliście tego, co wam tłumaczyłam.
Powtarzam: tchórzostwo to strata czasu. Potwory nie istnieją.
Chwilunia! My nie znamy tych dziewczyn!
A nasz serial?
No, kochani! Rozwiążmy tę sprawę!
Wychodźcie!
SCOOBY-DOO: WESOŁEGO HALLOWEEN!
HAKOWANIE DRONÓW
Koniec straszenia na szosie numer trzynaście,
- upiorny strachu na wróble! - A może tam kryje się...
prawdziwy strach?
- Trafiłaś, Velmo. - On się w tym nie poci?
Nie taki zwykły strach, tylko pan Wróblostrach.
Alias doktor Jonathan Crane,
kiedyś profesor psychologii w Gotham, a dziś złoczyńca.
Całkiem niedawno uciekł z zakładu w Arkham.
Wspaniale! Złapaliście w pułapkę grubą rybę.
To była apka, nie pułapka. Czyli dwie różne rzeczy.
On jest na liście najbardziej poszukiwanych zbirów.
Na myśl o papierkowej robocie aż głowa mi pęka.
Nie chcesz nic powiedzieć, zanim wylądujesz w kiciu?
I uszłoby...
Dalej, powtarzaj!
I pewnie uszłoby mi to na sucho, gdyby
nie te wścibskie...
A jednak to ujdzie mi na sucho.
- Drony! - Czuwak umrzyka.
Wyłączyliście sygnał, naprowadzający na cel moje granaty gazowe,
ale ten sam sygnał aktywował flotę tych bombowych dronów,
które zaraz rozpętają w całym mieście wielogodzinny, bezwzględny chaos.
I tak oto los Kryształowego Zdroju zależy od nastolatków
z "pokolenia tostów z awokado".
- Co? Trzeba go wypuścić! - Stój!
Kudłaty! Już wystarczy!
- Zestrzelone! - Spoko!
To nasza nagroda za celne strzały.
- Chcesz pół? - Batona?
"Batostycznie"!
Wielkie brawa dla młodych detektywów!
Znowu nam pokazali, że najgroźniejsze są zwykłe smyki
pełne dobrych chęci i złych pomysłów.
A teraz chcę zobaczyć wasze upiorne tańce!
Halloweenowa Parada Horroru Elwiry wraca do gry!
Nie, sorki. Proszę się rozejść, to jest...
To jest tak jakby miejsce zbrodni.
Ale to przecież niemożliwe!
Ukrywałem się i nagle zjawiły się te wścibskie małolaty.
Niby skąd wiedzieliście, jak mnie znaleźć?
Jesteśmy detektywami, śledzenie i tropienie to nasz fach.
Słowo!
Rozwiązujemy zagadki i złapiemy każdego.
- Jak muchę w sieć! - A namierzenie pana nie było trudne.
Pikuś!
Znalazłam ślady nieznanej substancji na liście od fana do Elwiry.
Analiza wykazała, że to był osad po toksycznym gazie
z himalajskiego maku, ulubionej broni pięćdziesiątego w rankingu
najpaskudniejszych superzbirów!
Puszczasz "ptasie wiaterki", Wróblostrachu?
Czułam, że zaatakujesz w czasie parady,
i namierzyłam wyciek gazu tym smogometrem.
Potem stworzyłam apkę, by przechwycić sygnał dronów z gazem.
Fuj, fuj!
Jest tylko jeden problem.
Kradnę wyłącznie sprzęt firmy Toe Omni-Tech.
Nigdy nie ma wycieku gazu.
Do wozu z nim!
Nie boję się ciebie, Crane.
Strach to bezmyślna reakcja na złudne zagrożenie.
Inteligentna i odważna. Dumna i uparta.
Jesteś bardzo podobna do jedynej osoby, na której kiedyś mi zależało.
I właśnie dlatego będę uprzejmy
i powiem ci, że chociaż ja mam teraz skute dłonie,
to oboje nadal tkwimy w tej samej pułapce!
- To była apka. - Zaraz! Co to miało znaczyć?
Wiecie? Nic mu nie będzie.
Powiedział mi.
Kurczę! Widzicie to?
Ręka nawet mi nie drży!
Bardzo dziwnie się czuję. Moje serce bije w zwolnionym tempie.
Tak! Moje też!
Ratuj zdrowie w sieci!
Nie!
Macie tylko chwilowe objawy braku zwykłego cykora.
Dlatego że skończyliśmy zagadkę przed kolacją.
No to, kurczę, na co czekamy? Musimy to uczcić!
Słuchaj, druhu-łasuchu,
"już pora zebrać dużo fantów, dopóki trwa noc żartów"!
- Fant czy żart? - Nie jesteście na to ciut za starzy?
Skąd.
Och, ale wtopa! Nie mamy kostiumów. Muszę znaleźć idealny kostium.
Już nie musimy się przebierać.
Rok temu zebraliśmy fanty, ścigając duchy trzech komików.
Potrzeba jest mateczką wynalazku!
Wystarczy tylko przeżuć kilka cuksików.
Żujemy tak długo, aż powstanie taka lepka paćka.
Posypujemy się cuksami w papierkach, a głowę zwieńczamy wiaderkiem.
I bum!
Kostiumy z "Nocy żywych cuksów"!
O rany!
Ale coś w tym jest.
Skoro macie tyle cukierków, po co chcecie je zbierać?
Cuksy są jak nasiona, Daphne, trzeba mieć cuksy, by zebrać cuksy.
Spotkamy się w labiryncie!
Scooby! Udało się!
Oto nasza żyła złota!
Scooby-chrupki!
Opłacało się dostać swędzącej wysypki od tej cuksowej paćki.
To jeden z tych zestrzelonych dronów.
"Tot... alli... rama".
Totalna rama, brachu!
TOKSYCZNE ŚCIEKI
Scooby, te dynie właśnie tankują mieszankę toksycznych ścieków
i stężonego gazu strachu!
Musimy prędko zabrać Scooby-chrupeczki jak najdalej stąd.
Tak! Tak, tak, tak!
- Nas też musimy stąd zabrać, piesku. - Tak, tak, tak!
Galop, Scooby!
- O, nie! Ty galopuj! - Wiśta wio!
Ty wiśtaj!
- Ty wiśtaj! - Nie, ty wiśtaj!
Okej. Wspólny galop!
Podwójne wiśta dwóch cykorów!
Chodu, Scooby!
Chodu!
Od zdemaskowania Śmieciowego Potwora ze Scranton
wciąż was ostrzegam, żebyście nie przeszkadzali policji.
I pamiętajcie, że jeżeli stanie się coś złego,
to będzie to tylko wasza wina.
- Przecież złapaliśmy zbira. - Ta sprawa was przerasta.
Zmykajcie stąd, zostawcie to specom.
- O mamciu! Czy postąpiliśmy słusznie? - Oczywiście, Daphne.
Dzięki za ocalenie naszego miasta.
Wesołego Halloween, przybysze!
O mamuniu!
Och, skarbie, naprawdę nie trzeba.
W porządku. Chciała to zrobić, więc jej pozwoliłem.
- Dziękujemy panu. - Drobiazg.
Jestem Mike.
A ta mała kowbojka to Michelle. Naprawdę ocaliliście miasto.
Gdybyście czegoś chcieli, dajcie znać.
Może postawię wam popkorn w karmelu.
Bystrzaki!
Wszyscy się odwrócili? Jeju!
Okazało się, że ci reporterzy chcą pogadać z wami,
bo złapaliście Wróblostracha, a nie ze mną,
czyli najmroczniejszą boginią po tej stronie Styksu.
Są gusta i guściki.
Kto? My? W telewizji?
Kapitalna sprawa! To nasze pięć minut!
Chwileczkę! Proszę pytać po kolei!
Wiktoria Hasselbaum z Info Nius na Plus!
To cała ekipa? Było was pięcioro. Gdzie jest reszta?
- Scooby i Kudłaty gdzieś tu byli. - Zawsze są w pobliżu.
Tylko się chowają.
A oto i oni!
Toksyczne dynie z gazem strachu!
Jak psy gończe, chociaż to są zwykłe dynie!
Dynie gończe!
Groźne jak dziki, to banda lampionów z dyni!
Dzikie lampiony!
Upiornie świecą!
Zaraz tu będą! Musicie nam uwierzyć, ludzie!
Jakie dzikie lampiony? Pierwsze słyszę!
A oto Kudłaty i Scooby. Bardzo wczuli się w klimat tego święta.
To nie są przebieranki, Velmo!
Mamy tu prawdziwy festiwal strachu i ciarek!
Żywe dynie próbują pożreć ludzi!
Trzeba zbudować fort!
Są zupełnie zdrowi. Chociaż czasem bzikują.
Dziś przebrali się za cuksy. Chyba.
Chwileczkę!
Czy tamten chudzielec ma sowę na plecach?
Ja? O kurczę!
Mówią o tobie, panie Sowa.
Wiecie co?
Może przełożymy ten wywiad na lepszą porę?
To była szalona noc i...
Velmo! Ja nie ściemniam!
To nie jest atak paniki, proszę, uwierz mi!
Ani myślę! Wszystko psujecie! Objadacie się cuksami,
gdy my prowadzimy śledztwo, no i gadacie bzdury!
Wcześniej zamknęliście się w wehikule, zamiast nam pomagać.
Może dość już tych występów?
Lepiej wyszorujcie się.
Ale, Velmo...
Chodź! Trzeba cię "odsowić".
Tam, gdzie brzeg czekolady kropli Tam, gdzie szczyt pełen słodkich sopli
Odnalazłam, przygarnęłam serce twe
Lecz gdy dziś chcesz się pozbyć sowy Ręcznik by przydał ci się nowy
Ale ręcznik zgubiłeś Więc wystarczy ci twój sweter
Śliczniutkie maleństwo. Słodziak z ciebie, wiesz?
Och, kto jest słodki? Ty, dzióbku.
Och, co za noc!
Ciężka noc!
Skoro już wszystko gra,
to mam cudowny plan, jak zdobyć idealny kostium.
- Muszę tylko... - Nie! Tutaj nic nie gra!
Nie słyszałaś, co mówiłem o toksycznych, latających dyniach?
O dzikich lampionach?
Łapaliśmy różne komiczne potwory, ale to jest bez sensu.
- Ale ja wcale nie zmyślam. - Czyli świat jest bez sensu.
Dlaczego taki jesteś, świecie?
Mówiliście, że te dynie was goniły. To gdzie teraz są?
A jeśli ta też zamieni się w potwora?
Pomóż, Scooby! Musimy rozkwasić dyńkę każdej dyni.
Wiecie... Już długo działamy razem.
Od "Szczeniaka zwanego Scooby-Doo". I tworzymy zgraną ekipę.
Bo Brygada Detektywów to jedność.
- Choć to dwa słowa. - Dziękujemy!
Jak odholuję to biedactwo do warsztatu, to słono zabulę.
Wezmę pracę na zmywaku, żeby trochę dorobić.
To Bill Nye!
- Jest najlepszy wśród Billów! - Velmo, Fred!
Przed chwilą oglądałem wasz wywiad w telewizji.
Musiałem zadzwonić i wam pogratulować.
- Dzięki, panie Nye! - Hej, nie ma za co.
Ale podziękujesz mi trochę później. Bo mam coś dla was.
Prezent z nieba?
Cmokniecie z zachwytu.
A cóż to jest?
Z wielką radością przedstawiam wam pojazd śledczy przyszłości:
Wehikuł Tajemnic Iks!
O rety!
Elektronika, ekran dotykowy i sterylizator!
- Ten wóz ma wszystko! - Oprócz duszy.
Czołem, młodzi detektywi! Witam w wehikule w wersji Iks.
Dokąd pojedziemy w tę piękną, halloweenową noc?
O rety! Ten komputer pokładowy wygląda jak pan!
Więcej! Bo to naprawdę ja. Mówię teraz do was przez ten wehikuł.
Odpoczywam w domciu, rozdając przebierańcom pyszne cuksy.
Ale też mam kostium. Siedzicie w nim!
Jestem waszym GPS-em, źródłem wiedzy
i dobrym przyjacielem w jednym dogodnym pakiecie!
Jako hologram świetnie się bawię. W drogę, moi kierowcy!
No więc co pan teraz zamierza? Jeździć z nami i rozwiązywać zagadki?
Czemu nie?! Będzie wesoło.
A jeżeli przyjdą przebierańcy? Albo skoczy pan do wuce?
W waszym wozie jest również prawdziwy komputer,
chociaż nie tak czarujący jak ja. Guzikiem "Billuj teraz" włączacie mnie,
a guzik "Billuj później" włącza autopilota.
O rety! To wspaniały prezent, panie Nye!
Dziękuję!
Fred, już nie musisz się martwić naprawą naszego wehikułu.
Mamy dziś noc cudownych darów!
Wehikuł nie potrzebuje naprawy. Mówił, że jest wporzo.
Co się stało?
To Wiktoria Hasselbaum z Info Nius na Plus!
Tamte potwory, znaczy te dynie, ożyły i porwały ją.
Niby dokąd?
Hank, możesz odczepić platformę?
No wiesz, nie chcę płacić podwójnie na autostradzie.
Elwiro!
Cześć, mała.
Muszę ci powiedzieć, że stylówkę masz mega!
- Versace? - I vice versa!
Jak ta apaszka! Miałabyś ochotę zostać moją mentorką?
Jedna Elwira już wystarczy.
Jak powiada legenda.
Wcale nie chcę cię kopiować,
wolę wyglądać i myśleć jak ty, ale być sobą.
Robiłaś cyrkowe sztuczki? No wiesz,
numer z żywą kulą armatnią, zapasy z miśkiem, łykanie ognia...
Nie występowałam w prawdziwym cyrku, skąd.
Dobra, biorę cię.
Tak!
Ale pamiętaj, to będzie tylko edukacja. A nie twoja praca.
Najpierw nauczysz się, jak spakować moje klamoty.
Chyba Daphne ma rację. Na pewno mieliśmy jakieś zwidy.
- Poważnie? - Sam już nie wiem. Może.
Jeśli dynie nas goniły, to gdzie teraz są?
O kurczę! Ratuj mnie, Scooby!
Mam dyniową pupę!
Halo!
- Pani Hasselbaum? - Tu Brygada Detektywów!
Niesiemy pomoc.
Właśnie o tym mówili Kudłaty i Scooby.
Czy to w ogóle możliwe?
Pani Hasselbaum! To ja, Fred! Chcemy pani pomóc.
Moje okulary! Nic nie widzę bez okularów.
Tego wolę nie widzieć!
O, nie! Wiktoria Hasselbaum!
To się nie dzieje.
Chodu!
Fred! To jakiś żart!
Groteskowy potwór z dyni nie może być realny!
Ja ci wierzę, Velmo.
Ale moje nogi chyba nie wierzą!
- Nie jesteś grzeczną panienką. - Dzięki!
Gaz do dechy, Elwiro!
Staram się!
Parada z dyńkami.
- O, nie! - Mają Hanka!
"Zzombiowały" go, a właściwie "zdyniowały".
Dynie wyłączyły prąd.
- Niby jak mogły to zrobić? - To są warzywa!
O kurczę! Dyniowy Lampion Alfa!
KUKURYDZIANY LABIRYNT
Halloween!
Ten wielki Dynior ma u mnie kolejną krechę.
- On oszukuje. - Cóż, każdy orze, jak może.
Piątka!
Rodzi się pytanie, czy to jest naturalny wypadek,
czy też jeden ze skutków tak zwanej "bańki medialnej"?
Tutaj, chłopcy! Prędko!
Ale jazda!
Hej, Mike! Musisz pomóc!
- Pamiętasz mnie? Jestem Fred. - Nie czas na wspominki, synu.
Dziękowaliście za ocalenie miasta,
no a ty mówiłeś, że wisisz nam przysługę.
Możesz ich podwieźć?
Mówiłem o popkornie!
Dobra. Do wozu! Prędko!
Panie Nye! Zjeżdżamy stąd! Aktywować supernapęd!
KRYSZTAŁOWY ZDRÓJ WITA
Wiesz, co jest najgorsze?
Tak się boję, że nawet nie jestem głodny!
Skusicie się na likworowe pałeczki, kowboje?
No pewnie!
Raju! Macie naprawdę szalony Halloween!
Żałowałbym, gdybym nie był tu wirtualnie.
Dynie, zmutowane przez toksyczne ścieki,
połykają ludzi i zmieniają ich w inne dynie.
Czy ten świat kompletnie oszalał?
Tam został mój skarb! Kochanie!
Nie, Daphne zabrała się z Elwirą. Jadą przed nami.
To nie to!
Wehikuł Tajemnic został w mieście zupełnie sam!
Nic nie szkodzi, Fred.
Bo nasz nowy Iks ma więcej gadżetów niż stary wóz.
Więc rozłupiemy tę zagadkę jak tykwę!
- Jaka koszmarna noc na przejażdżkę! - Pięknie koszmarna!
- Wszystko w porządku? - Nie, kurczę!
Nie, do licha!
Sam nie wiem, czy przeżyję tę jazdę. My padamy z nóg,
a ci dwaj pachną jak przeterminowana bombonierka.
- Muszę iść na stronę. - A moja córcia musi iść na stronę.
No dobrze, Mike, zjedziemy na najbliższą stację i załatwimy to!
STACJA - NASTĘPNY ZJAZD
Wsadziliśmy Wróblostracha za kratki.
Trudno uwierzyć, że ta cała heca to przypadek.
Właśnie!
Widziałaś, co toksyczne ścieki i gaz strachu robią z dyniami.
Czyżby? A pan co o tym sądzi?
Podzieli się pan z nami swoją wiedzą?
Cóż, Velmo, gdyby tak ułożyć linijki obok siebie między Księżycem a Ziemią,
to wszystkie odfruną, zanim zdążysz coś zmierzyć.
Okej, ale miałam na myśli wiedzę adekwatną do tej sytuacji.
No cóż, tak. Wiesz, to trudne.
Nie mam pojęcia o dyniach.
Chociaż to miasto nie powinno się zapaść.
Tu nie ma żadnej linii uskoku.
Podobno w tej okolicy była jakaś kopalnia litu,
ale zamknięto ją z powodu zagrożenia dla środowiska.
A Kryształowy Zdrój wziął nazwę od stalaktytowych aragonitów
z morskich jaskiń, lecz te jaskinie nie występują w głębi lądu.
Muszę dodać, że aragonity to moje ulubione kryształy.
Tatuś ma już dosyć halloweenowych uciech.
Co jest?
Chyba śnię.
Panie Nye! Przyspieszenie!
Hej! Mieliśmy się zatrzymać.
Gazu! Już, już, już!
Serio? Przecież wiozę platformę.
- Mroczna kursantko? - Słucham cię, mentorko.
Zapewne jeszcze nigdy nie odczepiałaś platformy od auta
pędzącego stówą na godzinę, prawda?
Oczywiście, że tak. Czy masz palnik?
Jasne. Zawsze go wożę.
Szybciej, Daphne! Zbliżają się upiorne dynie!
Dobrze wiem, co robię!
Nie chcesz, żebym ci pomógł? Źle trzymasz ten palnik do...
Panie Fryderyku Jones!
Tylko nie bujaj, że chcesz mi pomóc, bo od razu się w tobie zabujam! Znaczy...
No cóż, trudno, soreczki. Ja tylko...
Nie.
Rób, co chcesz. Po swojemu.
Lewe ręce!
Gaśnica!
- Jak zabawa w ciepło-zimno! - Brawo!
Teraz moja kolej!
Oświeć ich, panie Nye!
- Żółwik! - Żółwik!
Wciąż tu jadą?
Cóż, przynajmniej mamy chwilkę odsapki.
Po tej zadymie marzę, aby choć chwilę odpocząć od tego ciasnego gorsetu.
Dasz przymierzyć?
- Dzięki za pomoc. - Nie ma za co.
Trzeba rozwiązać zagadkę.
Sęk w tym, że nie możemy poszukać poszlak, dopóki to coś nas ściga.
To na pewno są prawdziwe dynie?
Włókniste, mdłe, z posmakiem dymu.
Pychotka!
Prawdziwe dynie na bank.
Gaz strachu!
- Może mamy halucynacje. - Nie.
Od razu sprawdziłem jakość powietrza. I jest wyjątkowo czyste.
Velmo, czy ty też się boisz?
No jasne, że nie!
Gdzieś w pałacu mojego umysłu musi być logiczne wyjaśnienie.
Jeju!
- Masz własny pałac? - Nie, to jest pałac umysłu.
Czyli miejsce, które sobie wyobrażam.
W nim trzymam wspomnienia i gromadzę poszlaki do śledztw.
Mało zabawne.
Zwykle mam świetny ubaw.
Ale wygląda na to, że dzisiaj nie znajdę tam zbyt wiele.
- Masz stracha. - Stracha? Ja się nie boję!
Na pewno?
Bo ja nigdy niczego nie mogę znaleźć, a cykora mam przez cały czas.
Wcale się nie boję!
Nie można się bać czegoś, co nie istnieje!
- One istnieją. - Prawdziwe dynie!
Ale nie są potworami.
Przecież strach to żaden wstyd.
I dobrze! Nie czuję go!
Proszę o ciszę, bo muszę się skupić w pałacu umysłu.
A więc co już wiemy o tych "dzikich lampionach"?
Mogą zamieniać ludzi w inne potworne dynie jak zombiaki w filmach.
Lub zjeść portki prosto z pupy!
Nie ma zmiłuj!
- Pałaszują portki! - Łatwo je rozkwasić!
Wiadomo, że chemikalia zwykle nie powodują tak ekstremalnych mutacji.
A zatem te "dzikie lampiony" zapewne nie są tym, czym się wydają.
Zapewne? Twierdzi pan, że to mogą być prawdziwe potworne dynie?
Jako naukowiec nie mogę niczego wykluczać.
Teoretycznie nawet coś z pozoru niemożliwego jest możliwe.
Myślałem, że nauka ma nieść ludziom pociechę!
Nie. Bo nauka to odkrywanie prawdy, a ta bywa czasem bolesna.
W tej chwili prawda jest taka, że nie wiem, jak mam to wyjaśnić.
Zgodnie z zasadą brzytwy Ockhama należy wybrać takie wyjaśnienie,
które jest najprostsze.
Przeważnie.
No pięknie! Dyniom zbrzydła rola papki i szukają zemsty!
Wpadliśmy w ich pułapkę jak włosy do zlewu!
- Pułapka. - Pułapka?
Ucałuję cię, Kudłaty!
Kurczę, nawet jeszcze nie było randki.
Nie dosłownie! Właśnie coś mi przypomniałeś.
Doktor Crane mówił, że oboje tkwimy w tej samej pułapce.
Nie zrozumiałam, o co chodzi, ale...
Panie Nye! Ruszamy!
Musimy dogonić Wróblostracha!
Czy pan jest miejscowym stróżem prawa?
Cześć, szeryfie!
To wy? Co tutaj robicie, smyki?
Szeryfie, chcemy porozmawiać z Crane'em.
Zbzikowaliście do reszty?!
O kurczę, chodzi o te "dzikie lampiony"!
Że co?
Dyniowe, złośliwe i jeżdżą jak piraci.
Co to ma być?
- Co jest grane? - Szeryfie, błagam!
Nie czas na wyjaśnienia. Zresztą to nic nie da!
Musimy się dostać do tej więźniarki!
Słuchaj, Crane nie jest moim więźniem. Przejęli go agenci.
To cud, że dali mi jechać w eskorcie.
Próbuję się cieszyć, no wiecie, tą chwilą chwały, ale oni...
Te dynie prowadzą auta?
- Błagam pana! - To wasza sprawka?
Wzywam wsparcie! Tylko nic tu nie kombinujcie!
Zgłasza się wóz numer pięć. Przyślijcie oddział specjalny.
Panie Nye! Czy może mnie pan połączyć z doktorem Crane'em?
Ależ oczywiście, tylko sprawdzę...
To przebierańcy!
Momencik, zaraz wrócę!
Chwila! Panie Nye?
Fancik czy żarcik?
Och, dobry wieczór! Macie przepiękne kostiumy!
Tyle że prawdziwy Aquaman musiałby mieć skrzela, żeby oddychać.
Kostium masz zgodny z wersją filmową, ale komiksy to słabe źródło wiedzy.
On rozdaje cuksy!
Jedźmy prędko do Billa!
Zwijajcie się stąd! To robota dla policji.
- Ale możemy pomóc. - Nie. To ryzykowne!
Chociaż często was karciłem, to jesteście dla mnie jak rodzina.
Przecież rozmawialiśmy najwyżej dziesięć razy.
Szeryfie! Nie!
Panie Nye! Halo!
STEROWANIE RĘCZNE
Włączam autopilota!
Co zamierzasz zrobić?
Włączam regulację fotela!
Położenie fotela na zewnątrz pojazdu!
Och, Billu Nye! Coś ty uczynił?
Rety!
Jesteś genialny i kochany.
- Wszystko gra! - Mów za siebie!
Chyba to ustrojstwo ma usterkę.
Tak, ale ciśnienie w Atlantydzie przekraczało 30 tysięcy kilopaskali
i wszyscy żyli pod presją.
Ty... potworze!
- Superprzejażdżka, tato! - Jasne, córciu.
To tylko taka wirtualna gra w 3D. Świat na niby!
Tatuś zjadł za dużo pizzy i zasnął
Teraz ma Dziki Zachód z pepperoni.
Velma dobrze kombinuje.
W pancernym wozie jest bezpieczniej. Wiejemy stąd!
- Idziecie z nami? - Co?
Wciskasz mi psie chrupki? Zabieraj się z tym!
Dziki Zachód z pepperoni...
Wesołego Halloween!
Wiem, że to wygląda dość dziwnie, ale liczę na złagodzenie kary.
Bez nerwów!
Jest za trzycalową pancerną szybą.
W razie czego będziemy tuż obok.
Panno Dinkley!
Nie sądziłem, że spotkamy się tak prędko.
A więc zna pan moje nazwisko, doktorze Crane.
Choć zajmuję dopiero 50. miejsce w światowym rankingu superzbirów,
to jednak jestem całkiem przebiegły.
Z OSTATNIEJ CHWILI
Nie przybył pan do miasta, by zaatakować Elwirę, prawda?
- Co sprawia, że tak sądzisz? - Motyw.
Nie jest pan psychofanem, a ostatnio zwiał pan z zakładu w Arkham.
Kto ryzykuje wolność i rzuca się na celebrytkę w tłumie ludzi?
Mam ci przypomnieć, że uchodzę za wariata?
I jestem też fanem talentu Elwiry.
Naprawdę napisałem do niej list.
Więc w zasadzie działam jak psychol i jak fan!
Ale ty masz słuszność.
Wcale nie zamierzałem krzywdzić pięknej Elwiry
ani robić niczego innego, oprócz oglądania parady straszydeł!
Mówił pan, że tkwimy w pułapce, wtedy myślałam,
że to tylko przenośnia, ale chyba nie, prawda?
Powiedz mi...
- Czy już obleciał cię strach? - Nie.
Tak!
Powiedziałaś dzisiaj, że strach to bezmyślna reakcja,
ale byłaś w błędzie.
Lęk jest pradawny. Pierwotny.
Bo strach zawsze zna wszystkie odpowiedzi przed tobą, panno Dinkley.
A więc tak.
Mówiłem to w przenośni, jednak oboje wpadliśmy w całkiem dosłowną pułapkę.
Czego zapewne musiałaś być świadoma,
skoro złożyłaś mi tę nagłą i rozpaczliwą, miłą wizytę.
Ale, brachu, kto by chciał dorwać Wróblostracha i naszą ekipę?
Masz rację, że pozornie trudno znaleźć jakiś wspólny element.
Lecz logika wskazuje, że musi istnieć związek.
Ktoś zadał sobie naprawdę wiele trudu, żeby mnie namierzyć
i skierować Velmę na mój trop.
Czy to może mieć jakiś związek z "dzikimi dyniami"?
Z czym?
Panie Nye! Mówi Fred! Słyszy mnie pan? Odbiór!
To tyle na temat Atlantydy. Wiecie, że delfiny mają plamkę na...?
Naprawdę, panie Nye, już dziękujemy.
Dzieciaki powinny dawno spać, więc może zakończymy ten wykład i...
O, tak, oczywiście. Wesołego Halloween, szkraby!
Cudnie! Wysiadło wspomaganie.
Ten gorset jest ciasny!
- Zamieńmy się ciuchami. - A po co?
Pomyśl tylko.
Jesteś sławna, więc te potwory będą chciały zjeść cię pierwszą.
Jak włożę twoje ciuchy, połkną mnie, a ty ocalejesz.
Dużo słyszałam o "głodzie sławy", ale to gruba przesada.
Już mi wszystko jedno. Daj apaszkę.
- Komputer! - W gotowości!
- Trzeba pomóc Mike’owi. - Włączam tryb ratunkowy!
Lasery! Komputer!
Usmażyć wszystkie dynie!
Aktywuję system obronny UV-Jeden-Cztery!
Patent w toku.
Będzie się działo!
- Napięcie padło. - Tutaj jest sama elektryka!
Koniec gry, ludzie! Koniec!
Ma usterkę!
- Tatku? - Tak, ptysiu?
Teraz naprawdę muszę iść na stronę.
Chłopcy!
No dalej! Prędko!
Skacz do wozu, Velmo!
Nie mogę zostawić doktora Crane’a!
Skacz śmiało! To łatwe! Ja już tak robiłam!
"Spoko, nie ukąszę cię. Rzekł skorpion do żaby".
Proszę o zwrot rzeczy osobistych.
DOWODY
Liczę na okoliczności łagodzące.
Freddy! Mike! Michelle! Przechodźcie!
Pomoże pan, doktorku?
Doktorze Crane?
Doktorze Crane!?
Aleś ty naiwna, Velmo.
Trzymać się!
Bądź dzielna, ptysiu! Odwagi!
To nie jest dobry czas na brawurę!
Uciekajcie!
Freddy!
Jestem twoim fanem!
Uwielbiam cię!
Skoro nosisz ten kostium, to nic dziwnego.
Nie!
Nie chcę być smutaską i psuć zabawy, ale koniec paliwa.
Och, i co znowu?
Mamciu! To strachodyńki!
Głosuję, żeby zwiewać!
Przepraszam, kochani. Zawiodłam.
Co ty wygadujesz, Velmo?
Po złapaniu Crane’a byłam zbyt pewna siebie. Wcześniej też.
Szeryf miał rację, gdy już przy sprawie Śmieciowego Potwora ostrzegał,
- że to wszystko nas przerasta. - Biedny szeryf.
Myślałam, że wymiatamy i że nigdy nie mogę się mylić.
Dlatego nie uwierzyłam w opowieść Kudłatego.
Doprowadziłam do aresztowania niewinnego człowieka
i nie umiem rozwiązać tej zagadki.
A my straciłyśmy buty i klamoty. I ledwo uszłyśmy z życiem!
Te dyniowe, dzikie lampiony są niepokonane!
Nieprawda! Dostały łupnia.
- Łatwo je rozkwasić! - Tak, ale jest ich za dużo.
A ten Dynior Alfa wyłącza wszystkie urządzenia, kiedy się zbliży.
Po co nam gadżety, Velmo? Masz mnie.
- Co chcesz zrobić, Freddy? - To, co najlepiej potrafię.
Czyli zastawię pułapkę.
Te dzikie dynie są uosobieniem czystego chaosu,
który w żaden sposób nie daje się okiełznać!
Gdybym spędziła kilka spokojnych minut w pałacu umysłu, już bym to rozgryzła.
Gdybyśmy mieszkali w tym pałacu, miałabyś pomoc.
Ja byłbym twoim księciem z bajki, Velmo!
Szkoda, że nie mogę was tam wpuścić, chłopcy.
- Więc się włamiemy. - Mówię serio.
Przyznam, że czasami nie doceniałam waszych ukrytych talentów.
Przecież nie byłoby naszej ekipy bez Kudłatego i Scooby’ego.
- O, chyba jest sposób. - Sposób na co?
- Żebyśmy razem byli w twoim pałacu. - Scooby-chrupki!
Scooby-chrupki?
Co wy tu...?
Naprawdę całkiem smaczne!
- Scooby-chrupki łączą ludzi. - I są pysznościowe!
A skoro razem je spałaszowaliśmy, to jakaś cząstka nas
- pójdzie z tobą do tego zameczku. - Do pałacu!
- Tam też. - Dzięki za poczęstunek.
To było urocze.
Okej, myśl, Velmo.
Zacznij główkować, bo zginiesz!
Cóż, panno Dinkley. Czas podsumować fakty.
Kurczę, byłem przekonany, że tu będą latały liczby i równania.
Naprawdę jesteście w pałacu mojego umysłu?
Jak sama widzisz!
To Wehikuł Tajemnic!
Dziwne. Twój pałac wygląda jak nasz wehikuł.
A myślałem, że to będzie domek Hobbita.
- Pokój kujonki! - Może wyglądać w dowolny sposób.
Zresztą w wehikule czuję się najswobodniej.
Więc, kurczę, co robimy?
Jedziemy przez moją pamięć i szukamy poszlak.
Zaczniemy od halloweenowej parady.
Pojedźmy trochę dalej.
Stop!
Sprzęt Wróblostracha.
Powiedział, że ukradł go z firmy Toe Omni-Tech.
Wyobraźnia.
Chodźcie, czas goni!
O kurczę!
Już zaczynam mieć ciarki, brachu, po co nam to było?
Kudłaty! Scooby! Kiedy wpadliście na dynie,
co widzieliście?
Tam leżał ten dron z "totalną ramą", a potem dynie zaczęły ożywać.
- Totalna rama? - Tak.
Miał taki napis. Bardzo zabawny. Widzisz?
Totalna rama.
Pora wracać! Znalazły nas!
- Jak poszło w dworku? - W pałacu!
Raczej słabo.
Te stwory nie istnieją, jeszcze to udowodnię.
Chociaż wiem, że nauka i tak w końcu zwycięży,
to jest coś, w co bardziej wierzę niż w naukę.
- W bazookę? - Nie, Daphne. Ja wierzę w was.
No a teraz rozkwaśmy te dynie!
IMPREZA ZASTĘPCZA
Brygada Detektywów wkracza do gry!
Stop!
To działa! Przyznaję się.
Miałam stracha.
Bałam się porażki.
Że zawiodę naukę i sprawiedliwość.
Oraz przyjaciół.
Wykorzystałeś strach przeciwko mnie. Ale już się ciebie nie boję!
Velmo!
Freddy!
Apka!
Włączaj!
Hura! Trafienie!
Velma?
Jesteś w środku?
- Więc to był robot?! - Drony, ściślej mówiąc.
A odkryłam to dzięki Kudłatemu i Scooby’emu.
Obaj zauważyli, że na dronie Wróblostracha był dziwny napis.
Kudłaty przeczytał: "Totalna rama".
Lecz "Al" oraz "Li" były napisane
jak symbole pierwiastków aluminium i litu.
Napis należało czytać: "Te-O-Te aluminiowo-litowa rama",
ponieważ drony wykonano ze stopu tych lekkich metali.
Lekkich, ale dość mocnych,
by unieść pojemniki z gazem Wróblostracha albo dynie.
Same drony! Ale numer!
Ale co z szeryfem i Wiktorią Hasanbubą i ludźmi zamienionymi w dynie?
Wszyscy są tutaj!
Nogi mi zdrętwiały!
Gdy ofiara wpadała do paszczy potwora, jej atrybuty trafiały na dynię
i powstawał "lampion zombiak".
Dynior Alfa wysyłał elektroimpuls, który wyłączał elektrykę,
aby "połknięci" nie mogli skontaktować się ze światem.
Na szczęście ja wiedziałam, w co się pakuję.
To znaczy, że jednak Wróblostrach był sprawcą.
Nie! Doktor Crane został wrobiony.
- Ktoś chciał odwrócić naszą uwagę. - Odwrócić od czego?
Bill Nye mówił, że na tych terenach są bogate złoża litu.
Pod Kryształowym Zdrojem miała powstać kopalnia,
lecz ekolodzy uznali, że będzie zagrożeniem dla środowiska.
- O rany! To dlatego rynek się zapadł! - No właśnie!
Ktoś i tak otworzył kopalnię i wymyślił tę całą hecę, by to ukryć.
Dobrze znał nasze czułe punkty i wiedział, jak nas przycisnąć.
Ciekawe, co się stanie, jeśli ja go przycisnę?
Pozwól, że ja przejmę dalsze wyjaśnienia, Velmo.
- Wyjaśnienia? - A co to za jeden?
Kto to jest?
- To szeryf! - Zgadza się.
Ale kim jest ten szeryf? Nigdy was to nie obchodziło.
Odkąd złapaliście Śmieciowego Potwora, wciąż powtarzam, że to was przerasta.
Ostrzegałem, że jeśli znowu będziecie wtykać nos w cudze sprawy,
źle się to dla was skończy.
Uknułem to!
Przez te ostatnie lata to właśnie ja miałem was w szachu.
- A dlaczego? - Ponieważ to wcale nie jest szeryf!
To jest Cutler Toe! Były właściciel Toe Omni-Tech!
"Te-O-Te"!
Znany jest również jako Potwór Śmieciowy ze Scranton.
- Kurczę, nie przypomina Cutlera. - Coś mało podobny.
Co?
Zgadza się!
Gdy odkryliście, że to nie Potwór Śmieciowy zatruł środowisko,
lecz firma Toe Omni-Tech, trafiłem do kicia i straciłem pół majątku.
A co gorsza, ekolodzy orzekli, że moja kopalnia litu
będzie stanowić zagrożenie, więc ją też straciłem.
Dowiedziałem się, że doktor Crane alias Wróblostrach
jest fanem mojego sprzętu.
Zrobiłem to, co każdy by zrobił na moim miejscu.
Za pozostałe miliony stworzyłem armię dronów
i zamieszkałem w Kryształowym Zdroju, udając miejscowego szeryfa.
Wykorzystałem swoje stanowisko, by zaleźć wam za skórę.
Mówiłem, że łamiecie prawo, żebyście stracili wiarę w siebie,
a potem was wspierałem, żebyście ją odzyskali.
Jak zabawa w ciepło-zimno!
Zastawiłem pułapkę i wysłałem do akcji moje robowiertarki.
Gdy roboty wydobywały lit, który był wart miliony,
dyniowe drony przeganiały ludzi z miasta.
No a wy zostaliście zrobieni na szaro!
Coś czuję, że te toksyczne ścieki nie były trujące.
Bo przez was nie mogłem już produkować toksycznych ścieków,
więc wydałem kolejny milion na zieloną maź,
a potem przelałem ją do wielkiej cysterny.
Pewnie uszłoby panu na sucho, gdyby nie moi dzielni przyjaciele.
Przyjaźń rządzi!
Wszystko jedno. Śmiało, świętujcie dalej.
Bo nawet takie mądrale nie aresztują hologramu.
Prawdziwy Cutler Toe siedzi teraz w sportowej bryce
z taką furą kasy, jakiej wy, smyki,
nie zarobicie przez całe swoje nędzne życie.
Wkrótce będę na wyspie Guam. Tam władze mnie nie dorwą.
- To się jeszcze okaże. - Tak?
Wystarczyło czasu? Namierzył pan jego wóz?
Jasne, Velmo! Jedzie na południe stanową trzynastką do zjazdu w Oak.
Oby ta bryka była szybka jak sprawiedliwość, panie Toe!
Nie!
To jego wóz, chłopcy! Nie mógł uciec daleko. Prędzej!
Sam tu w kajdankach do nas nie przyjdzie.
Cóż, gdy kostucha trafi na ten cmentarz,
znajdzie mnóstwo "blaszanych truposzy".
Oczom nie wierzę! To same wraki!
Twoje pantofle strasznie piją.
Podobno, żeby kogoś lepiej poznać, należy przejść milę w jego butach,
moja mroczna kursantko.
- Cudowna noc na spacerek. - Tak!
- Ja nie narzekam! - Ja też nie, Scooby,
choć od tych wrzasków można się zmęczyć.
Tak! I jeszcze zgłodnieć!
Kochani, spójrzcie!
Nie wywiodłem was w pole! Cywilizacja!
Synu, zawdzięczamy ci życie. Naprawdę!
Nie wiem, czy chciałbym cię znowu widzieć.
Powodzenia, kowboju!
Zadzwoń kiedyś, Mike!
Nie wiem, czy mała Calamity Jane nie będzie chciała powtórki.
- Wpadliście na halloweenowy melanż? - Nie!
Nawet nie mamy kostiumów! Nie widać tego?
Myślałem, że przebraliście się za te smyki,
- za Grupę Małolatów czy coś. - Brygadę Detektywów.
- Jasne, ziom! Balujcie z nami! - My nie mamy zaproszeń.
- No to gicio, bo nie wysyłaliśmy. - Jest żarełko?
Tylko taca z górą kanapek, fontanna sera,
stos ciastek, barek z lodami, udka wujcia Erniego i furka z taco.
Mogę jeszcze zrobić pizzę, jeśli ktoś chce.
- No i co wy na to? - Tańce?
Chyba będzie wesoło. Lecę!
Troszeczkę się wstydzę, ale... No wiesz...
Dasz mi perukę?
To nie jest peruka.
Daphne, przez cały czas próbujesz się przebrać
- za Elwirę na Halloween? - Nie!
Ale to jest doskonały pomysł!
- Teraz możemy iść na imprezkę. - Chwila!
Czy zamierzałaś zastąpić Elwirę i cieszyć się jej sławą?
Ma to obcykane!
Już w czasie zagadek z Phyllis Diller lubiła zgrywać kogoś innego.
Nawiedzona z ciebie panna.
I jestem dumna, że byłam twoją mroczną mentorką.
To nie peruka.
Tylko makak.
A na imię ma Meredith.
No śmiało! Przymierz!
Zasłużyłaś.
Po tak szalonej nocy nawet boję się o to pytać.
- Idziesz potańczyć? - Nie.
Wracam do moich zwykłych, upiornych zajęć.
No to dzięki! Do miłego!
Co parę godzin dawaj jej kawałek jabłka lub kilka orzeszków.
No i może małego karalucha lub ślimaka. Ale to nie jest zdrowa żywność.
- Jasne! Jesteś wielka, Elwiro! - Wiem.
No cóż, i to by było na tyle, drogie dzieci mroku!
Tak się kończy czwarta najdziwniejsza, halloweenowa noc w moim życiu.
Czego nas nauczyła?
Że przyjaźń jest silniejsza niż potwory.
Że każdą zagadkę da się rozwiązać.
I że nie należy się niczego bać oprócz samego strachu.
I może jeszcze tego!
Wesołego Halloween!
Subtitles by sub.Trader subscene.com
On żyje. On żyje!
Tekst polski: Dorota Filipek-Załęska
Scooby-Dooby-Doo!