మేం 13 దేశాల గుండా 13,000 మైళ్ళు ప్రయాణించబోతున్నాం.
ఉషువాయా నుండి అర్జెంటీనా, చిలీ మీదుగా అటకామా ఎడారి చేరుకుని,
అక్కడి నుంచి టిటికాకా సరస్సు దాటడానికి ముందు లా పాజ్ వెళ్తాం,
ఆ తర్వాత ఆండీస్ పర్వత శ్రేణిని అనుసరిస్తూ కొలంబియా, అక్కడి నుంచి పనామా మీదుగా
సెంట్రల్ అమెరికా, మెక్సికోలను దాటి 100 రోజుల తర్వాత లాస్ ఏంజలెస్ చేరతాం.
రస్ మాల్కిన్ దర్శకుడు-నిర్మాత
మేం వీళ్ళకి వీడియో కెమెరాలు ఇస్తాం,
పైగా వాళ్ళ క్రాష్ హెల్మెట్లలోనూ మైక్రో ఫోన్ అమర్చిన కెమెరాలు ఉంటాయి,
కాబట్టి, వాటితో బైక్ నడుపుతూనే చిత్రీకరణ చేయవచ్చు.
ఇది అసలు రోడ్డేనా? దేవుడా!
డేవిడ్ అలెగ్జానియన్ దర్శకుడు-నిర్మాత
వాళ్లతో పాటు మూడో బైక్ కూడా వెళ్తుంది,
దాని మీద కెమెరామెన్ క్లాడియో వెళతాడు.
అది కాకుండా, నేను, రస్ రెండు ఎలక్ట్రిక్ పికప్ వాహనాల్లో వాళ్లని అనుసరిస్తాం,
మాతో కెమెరామెన్లు జిమ్మీ,
ఆంథోనీ, టైలర్ వస్తారు. వీళ్లు కావలసిన ఏర్పాట్లు కూడా చూసుకుంటారు.
మేము కారు నుండే వాళ్ళని చిత్రీకరిస్తూ,
వాళ్లని సరిహద్దుల్లో కలుస్తూ ఉంటాం,
అది పక్కనబెడితే, వాళ్ళ ప్రయాణం వారిదే అన్నమాట.
కోపకబానా బొలీవియా
కోపకబానా.
మేము ఇక్కడికి నిన్న రాత్రి వచ్చాం, వచ్చినప్పుడు నాకు అంత బాగా లేదు.
నా గ్రంథులు ఉబ్బాయి, "అయ్యో, నాకు ఏదైనా సోకి ఉంటుంది,"
అని అనుకున్నాను.
ఈ ఉదయం నాకు బాగానే ఉంది.
లాస్ ఎంజలెస్ కి 8,542 మైళ్లు
మేము ఇక బొలీవియా నుండి వెళ్లిపోతున్నాం. ధన్యవాదాలు, బొలీవియా.
చిలీ, అర్జెంటీనాతో పోలిస్తే బొలీవియా చాలా భిన్నంగా ఉంది.
ఇక్కడి సంస్కృతి నేటి తరాన్ని ప్రతిబంబిస్తూ, చాలా భిన్నంగా ఉంది.
అవునవును.
మేము ఉత్తరం దిశకు ఎంత దూరం ప్రయాణించామో చూసి ఆశ్వర్యపోయా. అద్భుతం.
అవును. గొప్ప విషయం.
మ్యాప్ లో మేము ప్రయాణం ఆరంభించిన చోటు నుండి చూస్తే,
మేము చాలా దూరం ప్రయాణించాము.
మేము అర్జెంటీనాని దాటాం, ఇంకా చిలీని, బొలీవియాని దాటాం.
ఇప్పుడు మేము పెరూకు బయలుదేరాం.
పెరూలో మాచు పిచ్చు ఉంటుంది,
చిన్నపటి నుండి మాచు పిచ్చును చూడాలని నాకు ఎంతో కోరికగా ఉండేది.
సరేమరి. అడుగుపెట్టేశాం. మేము, పెరూలో ఉన్నాం.
మేము పూనోకు వెళ్తున్నాం.
టిటికాకా సరస్సు.
మేము చిన్నప్పుడు బడిలో ఆ పేరు విని పగలబడి నవ్వుకొనేవాళ్ళం.
అవును.
కానీ నిజమేమిటంటే, ఇప్పటికీ మేమేమీ పెద్దగా మారలేదు.
అవును.
మనలో కొందరు అస్సలు ఎదగనే ఎదగరు.
చుకీటో పెరూ
మాచు పిచ్చును చూడాలని మాకెంతో ఆత్రంగా ఉంది.
కానీ దానికి ముందే, మేము ఇంకొన్ని ప్రదేశాలను సందర్శించాలి,
టిటికాకా సరస్సు దగ్గర్లోని ఈ ఆసక్తికరమైన ప్రదేశంతో సహా.
దీని చరిత్ర ఏంటి, మాక్జిమ్?
దీని చరిత్ర ఏంటి? ఇది ఒక ఇంకా క్షేత్రం.
మాక్జిమ్ స్థానిక నిర్మాత
-దీన్ని ఇంకా ఊయో అంటారు.
-ఇంకా ఊయో. -ఊయో... ఇంకా అంటేనే ఇంకా అని అర్ధం.
ఊయో అంటే పురుషాంగం.
-సరే. -ఆ పదాన్ని చక్కగా అలా అనవచ్చు, ఊయో అని.
-అలాగే. -బాగుంది. సరే.
అందుకని దీన్ని "టెంపుల్ ఆఫ్ ఫర్టిలిటీ" అని ఇప్పుడు పిలుస్తున్నారు.
నేటి పెరూ వాసులు దీన్ని అలాగే చూస్తారు.
ఎందుకంటే, ఇక్కడ శిలలను బాగా చెక్కారు, ఇది చాలా ముఖ్యమైన ప్రదేశం కూడా.
కనుక, ఇది ఒక ప్రార్థనా స్థలం అయుండవచ్చు, లేదా ఒక ప్రముఖ పరిపాలన నాయకుడు అయిన,
కురాకా యొక్క ఇల్లు అయ్యుండవచ్చు.
లేకపోతే ఈ ప్రాంతానికి చూడటానికి వచ్చినప్పుడు
ఇంకాలు ఉండే చోటు కావచ్చు.
ఇంకా సామ్రాజ్య మూల స్థానం ఇదే.
ఈ టిటికాకా సరస్సు నుండే అది విస్తరించిందని నమ్మకం.
అవును.
ఇక్కడి శిలాకట్టడాలు, అవి చాలా ముఖ్యమైనవని మీరు గమనించవచ్చు.
ఎక్కువ శాతం విధ్వంసానికి గురైందని తెలిసిపోతుంది, కానీ పునాదులను చూడవచ్చు.
సంతాన సమస్యలు ఉన్న జంటలు ఇక్కడికి వస్తుంటారు.
వచ్చిన వాళ్లకి సంతానం కలిగిందా?
అవును, కలిగింది అనే వారంటారు. కవలలను కన్న చాలా మంది మహిళలు
ఈ పుట్టగొడుగుల మీద కూర్చోవడం వలనే అలా జరిగిందని చెప్తుంటారు.
మీరూ మీ సంతానోత్పత్తి సామర్థ్యాన్ని పెంచుకోవాలనుకుంటున్నారా?
బాగా ఎక్కించుకో, ఇవాన్.
నేను అలా కావాలని అనలేదు. మాట జారిపోయింది, అంతే.
నువ్వు ఆ ఇద్దరి వైపు కెమెరా పెట్టి చూడు,
ఇదెలాంటి సంతాన సాఫల్య కేంద్రమో దాని ద్వారా మీకు తెలిసిపోతుంది.
అక్కడ ఉన్న ఆ ఇద్దరినీ.
గురూ, వద్దు. మనకి అవేమీ వద్దులే. నేనంటే నీకు ఇష్టమని నాకు తెలుసు. వద్దు.
మనకు అలాంటిదేమీ వద్దు.
వద్దు. వద్దు.
వద్దు, అలాంటిదేమీ మనకు వద్దు.
-అయ్యో. దేవుడా. -దానికి ఆత్రం ఎక్కువ అవుతోంది.
నాలో సంతానోత్పత్తి సామర్థ్యం ఎంత ఎక్కువ అయిందో చూశారా?
ఆ కుక్క నన్ను వదిలి ఉండలేకపోవడాన్ని గమనించారా? అద్భుతం కదా.
అది పని చేస్తుంది. అందులో సందేహమే లేదు.
వావ్. అది చాలా బాగుంది.
ఆ ప్రదేశం చాలా బాగుంది.
మేము ఇవాళ కూస్కోకి వెళ్తున్నాం. అది 243 మైళ్ల దూరంలో ఉంది.
ఇవాళ మేము ఈ కోండొర్ శ్యాంక్చువరీని చూడబోతున్నాం.
ఇక్కడ వాటికి కాస్తంత పునరావాసం కల్పించి మళ్లీ వాటిని అడవులలోకి వదిలేస్తారు.
ఇది కొచహ్వాసీ యొక్క జంతువుల ఆవాస ప్రాంతం అన్నమాట.
మనకి అక్కడ కనబడుతోంది కదా, ఆండియన్ కోండొర్...
పీటర్ కొచహ్వాసీ జంతు ఆవాసం
-...ఇప్పుడు మేం దానిపై దృష్టి పెడుతున్నాం. -దేవుడా.
కోండొర్, ప్రపంచంలోని ఎగరగలిగే పక్షులలో అతి పెద్దది అన్నమాట,
పెరూలో దాన్ని ఆరోగ్యానికి, అమరత్వానికి సూచికగా పరిగణిస్తారు.
వీటిని మీ దగ్గరికి గాయలపాలైనప్పుడు తీసుకు వస్తారా?
-అవును. -అవునా?
కొన్ని యావర్ ఫీస్టా వలన ఇక్కడికి రావడం జరిగింది.
ఈ యావర్ ఫీస్టాలో...
కోండొర్ కాళ్ళని, ఒక ఎద్దు వీపుకు కడతారు.
ఇక కోండొర్లు... వాటి రెక్కలు విరిగిపోయే అవకాశం ఉంది,
వాటి పాదాలకు గాయలు అవ్వచ్చు, ఒక్కోసారి...
వాటి మెడలు విరిగిపోతుంటాయి కూడా.
-అలా అవి చనిపోతాయి కూడా. -ఇదంతా...
-...సంప్రదాయం వలన... -ఇదొక మూఢ నమ్మకం.
ఎద్దు స్పానిష్ వారికి గుర్తు అన్నమాట.
ఇక కోండొర్, ఇంకా వారికి గుర్తు అన్నమాట.
ఇది ప్రాచీన కాలం నాటి సంఘర్షణకు సూచిక అన్నమాట.
మరి, ఎద్దు గెలిస్తే,
ఈ ఏడాది కలిసిరాదని అర్థం.
మరి కోండొర్ గెలిస్తే,
ఈ సంవత్సరం కలిసి వస్తుందని అర్థం.
అప్పుడు ప్రజలు కొన్ని పంటలను పండిస్తారు.
ఇదంతా సరైనది కాదు.
ఎందుకంటే, ఇక్కడ బలయ్యేది కోండొర్ ఒక్కటే.
-అవును. -నిజం.
వన్య ప్రాణులు, బోనులలో పంజరాలలో ఉండటం
నాకు నచ్చదు.
కానీ ఈ విషయంలో, వీటికి పునరావాసం కల్పించడానికి
ప్రయత్నిస్తున్నారని, ఆ తర్వాత వదిలేస్తున్నారని బలంగా విశ్వసిస్తున్నా.
ఇది ఎంత పెద్దగా ఉందో చూడండి.
కోండొర్ ఎగిరితే ఇలా ఉంటుంది.
అది చాలా బాగుంది.
అవి ఆండియన్ బాతులు.
అవి ఒక జీవిత భాగస్వామిని ఎంచుకొని...
తమ తక్కిన జీవితమంతా ఆ భాగస్వామితోనే ఉంటాయి.
వాటి మధ్య అనుబంధం ఎంత గట్టిగా ఉంటుందంటే...
వాటిలో ఒక పక్షి చనిపోతే,
ఆ బాధతో ఇంకొక పక్షి చనిపోవచ్చు కూడా.
లేకపోతే ఇంకా దారుణంగా...
ఆత్మహత్యలకు పాల్పడతాయి.
-అవునా? -దేవుడా.
-అవును. -నిజంగా?
అవి ఆ పైనున్న కొండ అంచుల నుండి దూకుతాయి...
రెక్కలు ఆడించకుండా, నేల మీదకి పడిపోతాయి.
-దేవుడా. -భగవంతుడా.
ఎందుకంటే వాటికి తమ జీవిత భాగస్వామి లేని జీవితం వ్యర్ధమైనది.
అందుకే వాటిని...
ప్రేమకి, సంతాన సాఫల్యతకి ప్రతీకగా చూస్తారు.
నేను కూడా బాధ పడతాను కానీ...
-నువ్వూ ఆత్మహత్య చేసుకుంటావు కదా? -ఎందుకు? ఓలీ కోసమా?
-అవును. -బతికి లాభమేముంది చెప్పు.
అదే కదా. అయితే ఆత్మహత చేసుకుంటావు కదా.
అంటే... కొండ అంచు నుండి దూకుతానని మాత్రం చెప్పలేను.
ఇంకేదైనా మార్గం చూసుకుంటా.
నాకు చాలా ఉద్రేకంగా ఉంది, ఎందుకంటే
ఈ రాత్రికి మేమూ రైలులో మాచు పిచ్చుకు వెళ్తున్నాం.
ఒలాంటాయిటాంబో పెరూ
ఆ పాత గంట నాకు బాగా నచ్చింది. బాగుంది. గత జ్ఞాపకాలను గుర్తుకు తెప్పిస్తుంది.
సందు చూసుకో.
రైలు ద్వారా మాచు పిచ్చుకి. ఇది మామూలు విషయం కాదు.
కానీ అవును, కానీ ఇది మాచు పిచ్చు కోసం వేసిన ప్రత్యేక రైలు.
కేవలం ఒక పర్యాటక స్థలం కోసమని ఒక రైలు.
కొన్ని గంటల పాటు రైలులో కూర్చోవడం మంచి విషయమే.
మాచు పిచ్చుకు బయలుదేరుతున్నాం. దేవుడా.
ఇది నేను నమ్మలేకపోతున్నాను.
బడిలో నా గోడ మీద ఎక్కడో దాని ఫోటో ఉండాలి.
తరగతిలో ఉన్నప్పుడు దాని గురించి నేను పగటి కలలు కనేవాడిని.
దాన్ని చూడాలని నాకెప్పట్నుంచో ఉంది.
ఆ విషయంలో నాకు చాలా చాలా ఉద్రేకంగా ఉంది.
మాచు పిచ్చు సుమారు 8,000 అడుగుల ఎత్తులో ఉంటుంది.
రోడ్డు మీద దాన్ని చేరుకోవడం కష్టం కనుక,
దాన్ని చేరుకోవడానికి ఈ రైలు ట్రాక్ ని నిర్మించారు,
దీని ద్వారా అక్కడికి రెండు గంటల్లోపే చేరుకోవచ్చు.
సమయానికి రైలు ఎక్కగలిగామంటే ఆశ్చర్యంగా ఉంది.
సాధారణంగా, మేము అనుకున్న సమయంకన్నా ఎప్పుడూ ఒకటి రెండు రోజులు వెనకే ఉండేవాళ్ళం.
కానీ ఈసారి మేము...
ఇక్కడికి వచ్చేశాం, బట్టలు మార్చేసుకున్నాం. రైలు ఎక్కేశాం.
ఈ రైలు ప్రయాణం బాగుంది.
రాత్రి పది అయింది, 10:02 అయింది.
ఆగ్వాస్ కలియంతేస్ పెరూ
ఉదయం, మేము నాలుగు గంటలకు లేవాలి.
మాచు పిచ్చుకు వెళ్లేందుకు గది బయట అయిదు గంటలకు ఉండటానికి నాలుగున్నరకు లేస్తాం.
మరి...
నేను ఇది అస్సలు నమ్మలేకపోతున్నాను, దీన్ని చూడాలని ఎప్పట్నుంచో అనుకుంటున్నాను.
ఇక్కడికి రావాలన్నది నా చిరకాల స్వప్నం.
నాకు రేపు ఆ ప్రత్యేకమైన ప్రదేశంలో ఉండాలని ఉంది, అంతే.
మేము ఇక్కడ ఉన్నామంటే నమ్మలేకపోతున్నాను. నేనిక్కడ ఉన్నానంటే అస్సలు నమ్మలేకపోతున్నా.
అందరికీ శుభరాత్రి.
మాచు పిచ్చు
మాచు పిచ్చు. నేడు మాచు పిచ్చు దినం.
ఇక్కడ సూర్యోదయం సమయంలో వస్తే చాలా బాగుంటుందని విన్నాను.
కాబట్టి మేము ఏ అవకాశమూ తీసుకోవడం లేదు.
తెల్లవారు జాము 5:20
-ఇది చాలా బాగుంది కదా? అటు చూడు. -ఇది అద్భుతంగా ఉంది కదా?
హఠాత్తుగా మనం ఒక పూర్తి భిన్నమైన పరిసరాలలోకి వచ్చేశాం.
ఇక్కడంతా అడవిలా ఉంది కదా?
నాకు ఇది నచ్చడం లేదు. బస్సు కొండకు మరీ అంచుగా వెళ్తోంది.
కిటికీ దగ్గర ఎందుకు కూర్చున్నానురా బాబూ?
ఉదయాన్నే లేచి రావడం వల్ల మంచే జరిగింది. వరుసలో మేమే ముందు ఉన్నాం.
-ఇటు వైపా? సరే. ధన్యవాదాలు. -పైకి.
-ఒక్క నిమిషం, మాచు పిచ్చు ఎక్కడ? -నాకు...
దగ్గర్లోనే ఉన్నాం అనుకుంటా.
ప్రధాన మెట్లను ఎక్కుతున్నాం. దాదాపు 8,000 అడుగుల ఎత్తు కాబట్టి,
...పైకి వెళ్లడమనేది పార్క్ లో నడిచినంత సులభంగా ఉండదు.
ఇంకా ఎంత ఎక్కాలో నాకు తెలియడం లేదు.
-దేవుడా. -నీకు తెలీదా ఎక్కడ...
నా కాళ్లు లాగేస్తున్నాయి.
నువ్వు పైకి వెళ్లు. నేను కిందికి వెళ్తా. ఎందుకంటే నేను... నాకు కాస్త...
-లేదు, లేదు. నీతో నేను వస్తాను. -లేదు, ఏం పర్వాలేదు.
-నాకేమీ పర్వాలేదు. -నువ్వు అది మిస్ కాకూడదు.
-ముందు మీరు వెళ్లండి. మీరు వెళ్లండి. -లేదు, నేను కాస్త సేద తీరుతా.
సరే. సరే.
-వెళ్లి చూడుపో. -ధన్యవాదాలు.
ఇవాన్ దూసుకెళ్తున్నాడు. నేను అలా వెళ్లగలిగేవాడిని కాదు.
నా కాళ్లు అందుకు సహకరించే పరిస్థిలో లేవు.
వచ్చేస్తోంది. పైకి పైపైకి. ఇక్కడి నుండి కనబడితే బాగుండు.
తను సన్ గేట్ వద్దకి వెళ్తున్నాడు. దానికి 45 నిమిషాల పాటు నడవాలి.
ఆ తర్వాత మేము ఇటు వైపు వెళ్తాం.
నాకు మాటలు కూడా రావడం లేదు.
మొత్తం చూడలేకపోవడం సిగ్గుచేటని చెప్పవచ్చు, ఎందుకంటే రోజుకు ఇక్కడికి 200 మందినే
పంపిస్తారు, కనుక నువ్వు ఇక్కడికి వచ్చావంటే అది నీకు దక్కిన భాగ్యమనే చెప్పాలి.
విషయమేమిటంటే, దీన్ని 13వ శతాబ్దంలో నిర్మించారు.
1911లో దిన్నీ కనుగొనే దాకా ఇది ఒకటుందని ఎవ్వరికీ తెలీలేదు.
దీన్ని చూడాలని ఎప్పట్నుంచో ఎంతగానో ఉవ్విళ్ళూరుతూ గడిపాను.
అది ఎప్పటికీ తరగదు. బహుశా ఇది ధైర్యం తక్కువ ఉన్నవారికి తగినది కాదేమో,
ఇక్కడ జనం, కింద ఉన్నంత ఉండరు.
-హలో. -హలో.
ఒకటి, రెండు, మూడు.
-సరేమరి. -ధన్యవాదాలు, గురూ.
ధన్యవాదాలు.
దేవుడా. ఇక్కడ ఇలా అవుతుందని
నేను అస్సలు అనుకోలేదు. అదీ మరి.
ఫోటో కోసం.
సన్ గేట్ దగ్గర, మరో వైపు నుండి నాలుగు రోజుల పాటు
కొండను ఎక్కుతూ వచ్చే జనాలు ఉంటారని నేను అనుకోలేదు.
ఇక మేము అక్కడికి వెళ్లినప్పుడు, అక్కడ 50, 60...
ఇక అది నాకు ఒక ఫోటోల కార్యక్రమంలా అయిపోయింది.
-చాలా బాగుంది. ట్రిప్ బాగా ఉండాలి. -చీర్స్, బాసూ. ధన్యవాదాలు.
ఎక్కడ కూర్చుందాం?
లేకపోతే ఈ దారిలో ఇంకాస్త ముందుకు వెళ్దామా?
మనం... సరే.
నా వల్ల ఇక్కడికి వచ్చినవారి అనుభూతి పాడవ్వచ్చు. అదే సమస్య,
-ఎలా ఉన్నారు? మిమ్మల్ని కలవడం బాగుంది. -మీరెలా ఉన్నారు? మిమ్మల్ని కలవడం బాగుంది.
-సరే, సరే. ఫర్వాలేదు. -పర్వాలేదా? ధన్యవాదాలు.
మబ్బులు ఇప్పట్లో వీడేలా లేవు.
నేను వెళ్లి మరొక ప్రసిద్ధ ప్రాంతాన్ని చూస్తాను.
-నమస్తే. -నమస్తే, శుభోదయం.
ఇక్కడే కదా నా చావుకు ఎవ్వరూ బాధ్యులు కాదని సంతకం పెట్టేది?
సరేమరి.
అది చాలా ఏటవాలుగా ఉంటుంది కనుక భద్రతా చర్యల్లో భాగంగా వెళ్లేటప్పుడు
అలాగే వచ్చాక, సంతకం పెట్టాల్సి ఉంటుంది.
ఇది చాలా ఏటవాలుగా ఉంది. దేవుడా.
సరేమరి. నెట్టుకోవడాలు వద్దు, బాబులూ.
-వంతెన. -వంతెన.
వావ్.
ఇంకా కిందికి వెళ్లడానికి మెట్లు కూడా ఉన్నాయి. అవి రాయికే ఉన్నాయి.
దేవుడా, అది మామూలు విషయం కాదు.
ప్రస్తుతానికి, అక్కడికి ఎవ్వరినీ వెళ్లనివ్వడం లేదు,
ఎందుకంటే జనాలు అక్కడ కింది నుండి వేలాడుతూ, సెల్ఫీలు తీసుకోవడం,
ఇంకా పిచ్చిపిచ్చి వేషాలు వేస్తుంటారు.
మనం అదృష్టవంతులం. మబ్బులు తొలగిపోతున్నాయి కదా?
ఇక్కడ అలాగే ఉంది కదా? ఇంకో ఒకటి రెండు గంటలలో,
-మనం నిజంగా అదృష్టవంతులవుతాం. -అవును, అవును.
అదుగో అక్కడ ఉంది.
కెమెరా అటువైపు తిప్పుతాను.
ఇది చాలా అద్భుతంగా ఉంది. అది చూడటం చాలా ఆనందంగా ఉంది.
దాని ఎదురుగా మేము నిలబడి ఉన్నామని, అది మా ముందే ఉందని అస్సలు నమ్మలేకున్నాను.
దాన్ని మేము అస్సలు చూడలేకపోయాం.
ఇంకా ప్రదేశాలలో చాలా వరకు స్పానిష్ ఆక్రమణదారుల చేతుల్లో ధ్వంసమైపోయాయి,
కానీ వాళ్లకి మాచు పిచ్చు మాత్రం కనబడ లేదు. హమ్మయ్య.
ఎట్టకేలకు ఇక్కడికి వచ్చాను. అదే మాచు పిచ్చు.
ఎట్టకేలకు, మబ్బులన్నీ వీడిపోయాయి. చూడండి ఎంత అందంగా ఉందో.
ఇక్కడికి రావడం, దాన్ని చూడటంలో ఉన్నఉద్రేకం. ఆ తర్వాత...
ఇంకా అద్భుతమైన విషయం ఏమిటంటే మేము దాని దర్శనం కోసం వేచి చూడాల్సి వచ్చింది.
కాబట్టి, మేము మిగతావి చూస్తూ, దాని గురించి మాట్లాడుకుంటూ
అదెలా ఉంటుందో అని ఊహించే ప్రయత్నం చేశాము.
మేము ఎన్నో చిత్రాలను చూశాము, ఇక హఠాత్తుగా అది మన ముందు సాక్షాత్కరించింది.
మరి, అదిరిపోతోంది. అత్యద్భుతంగా ఉంది.
నోటమాట రానివ్వకుండా చేస్తోంది.
నోటమాట రానివ్వడం లేదు.
పురావస్తుశాస్త్రజ్ఞుల్లో చాలా మంది అది ఇంకా మహారాజు, పాచకూటికి
ఒక ఎస్టేట్ గా నిర్మించబడిందని నమ్ముతున్నారు,
కానీ కొందరు ఇదొక మతవిశ్వాసాలతో ముడిపడున్న ప్రదేశమని అనుకుంటున్నారు.
చాలా బాగుంది కదా?
ఒలాంటాయిటాంబో పెరూ
సరికొత్త రోజు, సరికొత్త ఉదయం.
సరేమరి.
ఒలాంటాయిటాంబో, ఇక ఇప్పటికి సెలవు.
వాన కురిసి చాలా రోజులయింది. వానలో మేము చేసే తొలి ప్రయాణం ఇదే కావచ్చు.
వాన పడుతున్నప్పుడు గులకరాళ్లు. అబ్బబ్బా.
ఉషువాయా నుండి లాస్ ఏంజలెస్ కి సాగే మా ప్రయాణంలో ఇప్పటికి 39 రోజులయ్యాయి.
ఇక మేము కేవలం మూడు రోజులలో ఆయకూచోకి వెళ్లాలి, అక్కడి అడవిలో లోపలికి వెళ్లి
ఒక తెగ వారిని మేము కలిసేలా ఏర్పాట్లు చేసుకున్నాం.
ఆయకూచో - మాచు పిచ్చు
మాచు పిచ్చును వదిలి వెళ్లడం కాస్త బాధగానే ఉంది.
మేము అక్కడ చాలా బాగా ఆస్వాదించాము అని చెప్పి తీరాలి.
అవును, ఇవాళ అంతా నాకు నా బైకు మీదనే కూర్చొని,
నిన్న మాచు పిచ్చులో చూసిన అద్భుతమైన విషయాలనన్నింటినీ నెమరేసుకోవాలని ఉంది.
అలాంటిది చూడాలన్న నా స్వపాన్ని సాకారం చేసుకున్నందుకు, నా అదృష్టం గురించి
ఎంత చెప్పినా అది తక్కువే.
ఆగండి. అక్కడ మనం కుడివైపుకు తిరగాలి, బాబులూ.
నాకనిపిస్తోంది...
ఇదొక పెద్ద మట్టి రోడ్డు కాకూడదని ఆశిద్దాం.
కంకర.
ఈ మట్టి రోడ్డు ఎనిమిది మైళ్ళ దూరం ఉంది అనుకుంటా.
ఈ పాత రోడ్డులో ట్రాఫిక్ ఎక్కువగానే ఉంది.
ఇది ఎం6. ఇది పెరూలోని ఎం6.
ఇక్కడ "ఎం" అంటే మట్టి.
నీ...
-మీద బురద పడిందా? -దేవుడా.
నువ్వు చూస్తావా?
దేవుడా. నీ హెల్మెట్ మీద మొత్తం బురదే ఉంది.
ఇటు వైపు నా మీదంతా బురద చిమ్మాడు.
ఇక్కడ బాగా జారే అవకాశముంది.
ఇక్కడ బాగా జారుతోంది.
అయ్యో. పడిపోయింది.
నీకు ఏమీ కాలేదు కదా, ఇవాన్?
ఈ అడ్డదారి చాలా బాగుందిలే.
దేవుడా.
సరేమరి, సిద్ధమా? నువ్వు బ్యాగుల కిందికి పోనిచ్చాక. ఒకటి...
బ్యాగుల కిందికి కానీ, లేదా కింద ఏదుంటే దాని కిందికి.
ఒకటి, రెండు, మూడు.
బాగా చేశారు, మిత్రులారా.
సరేమరి.
ధన్యవాదాలు, మిత్రమా.
రెండు.
-నీకు ఏమీ కాలేదు కదా? -పొరపాట్లే పొరపాట్లు.
నేను బాగానే ఉన్నాను. ధన్యవాదాలు, మిత్రులారా.
దీన్ని చూడండి. ఈ చిన్ని బీడు నాకు నచ్చింది.
అబంకాయ్ నుండి ఆయకూచో దాకా సాగే ఈ ప్రముఖ రూటా 35లో మేము ప్రయాణిస్తున్నాం.
ఇది ఒక సూదూర కొండ ప్రాంతం, మలుపుల దారులు ఇక్కడ చాలా ఉన్నాయి,
కాబట్టి ప్రయాణం అద్భుతంగా ఉండాలి.
లాస్ ఏంజలెస్
మేము లాస్ ఏంజలెస్ కి వచ్ఛేశాం. జయహో.
-వావ్, లాస్ ఏంజలెస్. -లాస్ ఏంజలెస్.
ఇక అంతే, మిత్రులారా. ఉంటాం మరి.
అవును.
అన్నింటికీ ధన్యవాదాలు. జ్ఞాపకాలకి ధన్యవాదాలు.
మళ్లీ ఇంకొకటి చేయడమనేది ఆహ్లాదకరంగా, చక్కగా గడిచింది.
మేము మళ్లీ 13,500 అడుగుల ఎత్తుకు చేరుకున్నాం.
ఇంకా...
ఇది చాలా బాగుంది.
మేము ఒకరకంగా... మేము పైకి వెళ్తున్నట్టుగా అనిపిస్తోంది,
-కదా? -అవును.
ఉదయం అంతా కూడా. కాబట్టి, మాకు చాలా...
ఇంకా మా బైకులో 46 మైళ్ల ప్రయాణానికి సరిపడా 41% ఛార్జింగ్ ఉంది,
మేము చేరుకోవాల్సిన ప్రాంతం 68 మైళ్ల దూరంలో ఉంది.
కాబట్టి, దిగుడు రోడ్డు రావాలని మేము ఆశిస్తున్నాం.
కొండ నుండి దిగేటప్పుడు బైకులు రీఛార్జ్ అవ్వగలవు.
ఒక హైబ్రిడ్ కారు లాగానే అన్నమాట. లోపల మోటార్లు ఉంటాయి,
అవి ఛార్జ్ ని రూపొందించి, మళ్లీ బ్యాటరీలోకి పంపుతాయి.
దానితో మేము ఇంకాస్త దూరం, ఇంకాస్త వేగంగా ప్రయాణించగలం అన్నమాట.
బ్యాటరీ బాగా రీఛార్జ్ అవుతోంది, బాసూ. బాగా అవుతోంది.
మొదలైంది. రీఛార్జ్, రీఛార్జ్.
దారిలో, ఒక సైక్లిస్ట్ కొండ మీదకి వెళ్ళడం మేము చూశాం,
అతను బాగా బలంగా తొక్కుతూ ఎక్కుతున్నాడు.
"దేవుడా, అది చాలా కష్టమైన పని," అని మేము అనుకున్నాం.
అతనికి దగ్గరయ్యేకొద్దీ, అతనికి ఒక్క కాలు మాత్రమే ఉందని గ్రహించాం.
మిమ్మల్ని కలవడం ఆనందంగా ఉంది.
చాలా గొప్పగా ఉంది.
కొండ ఎక్కడానికి మీకు ఎంత సేపు పట్టింది?
-మూడు గంటలు. -వావ్. అది చాలా గొప్ప విషయం.
60 కిలోమీటర్లు.
వంద కిలోమీటర్లు
యూబర్ పిచిహువా పారా-సైక్లిస్ట్
వెనక్కి తిరిగి, తిరుగు ప్రయాణం చేయడం.
120 కిలోమీటర్లు.
అద్భుతమైన విషయం.
అతను పెరూ పారా సైక్లిస్ట్, ఒలింపిక్స్ లో పాల్గొంటున్నాడు.
-ఏ క్రీడలో పాల్గొంటున్నారు? -రోడ్డు.
రోడ్డులో సైకిల్ తొక్కడం.
సరే.
-ఇక్కడ అతను బాగా శిక్షితుడవుతాడు. -శిక్షణకి ఈ కొండ బాగా సరిపోతుంది.
అతను ఒక రోడ్డు ప్రమాదంలో నడుము దాకా తన కుడి కాలును పోగొట్టుకున్నాడు.
2012లో రోడ్డు ప్రమాదానికి గురయ్యాను.
పునరావాసం గురించి, అలాగే బాగా దిగాలుపడిపోయే స్థితికి
చేరుకోవడం గురించి నేను కొద్దిగా అర్థం చేసుకున్నాను,
ఎందుకంటే, అతనికి జరిగిన దుర్ఘటన లాంటిదాని వల్ల మీ జీవితమే తలకిందులైపోతుంది.
మరి అక్కడి నుండి మీ పయనం ఎటు వైపు? దాన్ని మీరెలా అధిగమిస్తారు?
దాని తర్వాత మీరేం చేస్తారు?
ఇలాంటి ఒక విషాద సంఘటన చోటుచేసుకున్నాక
మనకి ఎదురయ్యే అతిపెద్ద సవాలు
మన జీవితాన్ని మళ్లీ గాడిలోకి తెచ్చేందుకు ప్రయత్నించడం అని నా అభిప్రాయం.
దాన్ని నిర్ణయించడానికి మన ఆలోచనాతీరు, అవును, నాకు ఈ వైకల్యం ఉంది,
కానీ అది నాకు గుర్తింపుగా నేను ఉండనివ్వను.
నేను దాన్ని అధిగమించి, ముందుకు సాగిపోతాను.
అతను చేసింది అదే. అతడిని చూడండి, ఇప్పుడు ఒలింపిక్స్ లో పాల్గొంటున్నాడు.
చిన్న విషయం కాదు.
50 కిలోమీటర్లు ముందుకు, 50 వెనక్కి. అదీ అతని రోజువారీ కార్యకలాపం.
అయినా ఈ కొండను ఎక్కడం అంత సులువైన పని కాదు. దేవుడా.
మోటర్ బైక్ మీద దాన్ని ఎక్కడమే కష్టంగా ఉంది.
అది కూడా అతను ఒక కాలుతో చేయగలుగుతున్నాడు.
కానీ అతను చాలా గొప్పవాడు. అలాంటివాడు ఎదురవ్వడం అద్భుతమైన విషయం. అది కూడా ఇక్కడ.
ఈ ప్రపంచపు శిఖరాన.
అండహుయలాస్ పెరూ
మేము ఇప్పుడు అండహుయలాస్ కు చేరువ అవుతున్నాం,
ఇంకా ఆయకూచోకి వెళ్లడానికి మేము 150 మైళ్లు ప్రయాణించాలి.
ధన్యవాదాలు. ధన్యవాదాలు.
-సరేనా? అలాగే. -అలాగే.
పని చేస్తోందా?
పని చేస్తోంది. ధన్యవాదాలు.
-ఇక బయలుదేరదాం. -మనం ఇంకా 100 మైళ్లు...
-రోబోట్. -రోబోట్ లా చేస్తున్నాడు.
సరే.
అంతే కదా. వీడు బాగానే ఉన్నాడు కదా?
సరే, ఇక బయలుదేరుదాం. వెళ్దాం.
ఇక మనం ఈ షోని రోడ్డు మీద చూపించాలి.
గడిచిన కొన్ని రోజులలో మా బైక్ ప్రయాణం చాలా బాగుంది.
పైకి ఎక్కుతున్నాం, దిగుతున్నాం...
4,000 మీటర్ల దాకా ఎక్కుతాం, మళ్లీ 2,500 దిగుతాం, మళ్లీ 4,000 మీటర్లు పైకి,
మళ్లీ 2,500 మీటర్లు కిందికి, అదికూడా ఈ అద్భుతమైన రోడ్డు మార్గాలలో.
ఈ తారు, ఈ ప్రాంతాలు, ఈ దృశ్యాలు.
లోయలోకి చూడటం,
లోయల్లోకి దిగడం, పట్టణాల్లోకి వెళ్లడం.
చాలా అద్భుతంగా సాగింది.
రేపు, మేము మా బైకులని వదిలి,
అమెజాన్ అడవులలోకి వెళ్తాం, అడవుల నరికివేతని తగ్గించాలనుకుంటున్న
ఓ ఎన్.జీ.వోకి, ఒక తెగకి మధ్య ఉన్న భాగస్వామ్యాన్ని సందర్శిస్తాం.
ఆయకూచో పెరూ
మేము కూల్ ఎర్త్ యొక్క పనితీరును గమనించబోతున్నాం.
అదొక కొత్త ఆలోచనా ధోరణి, ఒక భిన్నమైన ఆలోచనా ధోరణి.
అది చైతన్యం అన్నమాట. జనాలకి జీవనోపాధి కల్పిస్తుంది.
అడవుల నరికివేతకు కారణం కాకుండా అది జనాలకు ఆదాయాన్ని అందిస్తోంది.
మరి, చూద్దాం ఏం జరుగుతుందో.
బైకులో వెళ్లలేం కనుక, మేము హెలికాప్టర్ లో వెళ్తున్నాం.
బయలుదేరుతున్నాం. ఎగిరిపోతున్నాం.
చాలా అందంగా ఉంది! లోయ మధ్యలో నది ప్రవహిస్తోంది!
ఎంత సుందరంగా ఉంది.
మేము 90 మైళ్ల దూరంలో ఉన్న కుటివిరేనీకి వెళ్తున్నాం,
అక్కడ అమేజాన్ అడవులలో ఆషనింకా తెగ వారు నివాసముంటున్న
పన్నెండు పల్లెటూళ్లలో ఒకదాన్ని మేము సందర్శిస్తున్నాం.
అది చాలా బాగుంది.
అడవి చాలా అందంగా ఉంది.
అక్కడున్న పురుగులు కానీ...
జంతువులు కానీ,
అది జీవంతో కళకళలాడుతూ ఉంటుంది.
అక్కడ. చూడండి.
ఆ కొండ మీద కాస్త ఖాళీ స్థలం ఉంది...
అది చెట్లను నరికేసిన ప్రాంతం.
భూమి చర్మాన్ని వలిచేయడం.
మనకు ప్రాణాధారమైన వాయువు ఉండదు.
అవును.
అది చాలా కష్టం కదా?
ఎందుకంటే నీ చిన్ని ఇంటి వద్ద నువ్వు ఉంటావు...
ఈ కలప అంతా నీ కళ్ళ ముందు ఉంటుంది.
"నేను నీకు డబ్బు ఇస్తాను..." అని ఒకరు అంటారు.
మరొకరు అంటారు...
"లేదు. నువ్వు అడవులను నరకకూడదు." అని.
"అవును, కానీ నా కుటుంబానికి పూట గడవాలి కదా," అని నువ్వు అంటావు.
అది అప్పటికప్పుడు జరిగిపోతుంది, కానీ...
నువ్వు ఏం చేస్తావు?
అదే కదా సందిగ్ధ పరిస్థితి, ఏమంటావు?
అదేనా ఆ చోటు?
చాలా మంది ఉన్నారు.
వావ్, ఆ రంగులు!
ఈ ఊరు పేరు టింకరేనీ, ఇక్కడ సుమారు 200 మంది దాకా ఉంటారు.
మా కార్బన్ ఉద్గారాల తగ్గింపుతో మేము ఈ సంఘానికి ఆసరాగా ఉంటాము.
-హలో. ఎలా ఉన్నారు? -హలో. శుభోదయం.
అయితే, మీరు అనాలి...
అంటే ఆషనింకాలో "నమస్తే" అని అర్థం.
ఇసాబెల్ కూల్ ఎర్త్
డేనియల్ కుటివిరేనీ పెద్ద
మేము మీకు స్వాగతం పలుకుతున్నాం.
మనల్ని కలవడానికి వీళ్లు చాలా దూరం నుంచి వచ్చారు.
మీకు స్వాగతం పలకడానికి ఇక్కడికి వచ్చిన ఇతర గ్రామ పెద్దలను
అతను పలకరించాడు.
వారు మీ ముఖాలకు రంగులు వేస్తారు. మగవారి రంగులు వేరు, ఆడవారికి వేసేవి వేరు.
సరే.
హలో.
చాలా బాగుంది.
నువ్వు చిన్ని చిరుతలాగా ఉన్నావు.
-అవి పక్షి రెక్కల్లా ఉన్నాయి. -నాకు కనబడటం లేదు.
-వారి భాషలో ధన్యవాదాలు అని ఎలా... -ధన్యవాదాలు.
ఇప్పుడే వీళ్లు మాకు ఘనంగా స్వాగతాన్ని పలకడం జరిగింది,
కూల్ ఎర్త్ వారు చేపట్టిన మొదటి ప్రాజెక్టులలో ఇది కూడా ఒకటి.
ఇది పది ఏళ్ళుగా నడుస్తోంది.
కుటివిరేనీ వారి సామాజిక వర్గం అంతా కలిపి
ఈ అడవులలో 30,000 హెక్టార్ల పైగా విస్తీర్ణం మేరకు విస్తరించి ఉంటుంది.
మీరు అడవులలో పని చేస్తున్నప్పుడు మీకు నీరు దొరక్కపోతే,
అప్పుడు మీరు లియానా రెమ్మల కోసం వెతకవచ్చు.
అందులోని నీటిని మీరు తాగవచ్చు.
దానికి ఔషధ గుణాలు కూడా ఉన్నాయి.
అటు చూడండి. అదే తీసుకు వస్తున్నాడు.
-చూడండి. -అదుగో నీరు.
ఇది చాలా రుచిగా, తాజాగా ఉంది.
ఇక్కడి సామాజిక వర్గాలకు, అడవి అనేది మార్కెట్ లాంటిది.
వారికి ఆహారం కావలసి వచ్చినప్పుడు,
వారికి ఇల్లు కట్టుకోవాల్సిన అవసరం వచ్చినప్పుడు, అడవిలోకి వస్తారు.
అంతేకాకుండా, డబ్బు సంపాదించడానికి వాళ్లకి ఇదొక మార్గం కూడా అందిస్తుంది.
మరి, మేము కూడా అందుకే వచ్చాం, కాసిన్ని నిధులు అందిస్తున్నాం.
తద్వారా వారు డబ్బులు సంపాదించడానికి అక్రమంగా చెట్లను నరకకూడదని,
కొకెయిన్ జోలికి పోకూడదనే ఉద్దేశంతో అన్నమాట.
అడవుల నరికివేతను ఆపడంలో, దాన్ని తగ్గించడంలో వారికి మేము సాయపడతాం.
మీరు కూల్ ఎర్త్ తో సుమారు పదేళ్ల పాటు కలిసి పని చేస్తున్నారు...
జేయిమ్ కుటివిరేనీ
...ఇక ఒక సామాజిక వర్గంగా దాని గురించి మీ అభిప్రాయమేమిటి?
మాలాగ అడవిని ప్రేమించి, పరిరక్షించేవారు తక్కువ మంది ఉన్నారు.
అక్కడి నుండే మాకు ఆహారం గానీ...
మాకు కావలసినవన్నీ గానీ దొరికేది.
మాకు అడవి అనేది చాలా ముఖ్యమైనది.
వారి ఆర్థిక అండ దొరుకుతోంది.
దాని సాయంతో, వారి పిల్లలు బడికి వెళ్లగలుగుతున్నారు,
అలాగే వారు మెరుగైన వైద్య సేవలను కూడా అందుకొనే అవకాశముంది.
కాబట్టి, ఇది వారికి చాలా మంచిదే.
అతను తన ఇంటిని చూపించాలనుకుంటున్నాడు. వెళ్లి చూస్తారా?
-అలాగే. -సరే.
సరే.
అల్లుతున్నారు. హలో.
ఆవిడ అతని భార్య, ఆల్బర్టీనా.
నమస్తే.
ఇతనికి ఇక్కడ చాలా స్థలం ఉంది.
చూడండి, ఇతనికి టీవీ ఉంది, స్టీరియో ఉంది.
-చాలా బాగుంది కదా? -అవును.
నేను ఇలాంటి ప్రదేశానికి ఎప్పుడూ వెళ్లలేదనుకుంటా. ఇక్కడ మీకు...
అడవి మీద ఆధారాపడి జీవించడం కనబడుతుంది.
నిర్వహణీయ వ్యవసాయాన్ని ప్రోత్సహించడం ద్వారా,
సాంప్రదాయంగా సంచార జాతికి చెందిన ఆషనింకా వారు, తమ భూములు మరింత నరికివేతకు
గురవ్వకుండా కాపాడుకోవడానికి ఇక్కడ సుదీర్ఘ కాలం పాటు ఉంటారు.
జేయిమ్, నువ్విప్పుడు ఇక్కడి నుండి వెళ్లిపోవాలనుకోవడం లేదు కదా?
చాలా చాలా తిరిగాను, ఇప్పుడు ఇక్కడే ఉండాలనుకుంటున్నాను.
నేను రాబోయే తరాల కోసం ఆలోచిస్తున్నాను,
నా మనవళ్ల గురించి.
వాళ్ళ కోసం ఇక్కడ ఏమైనా వదిలి వెళ్ళాలని.
అందరికీ శుభోదయం.
ఈ అడవి మధ్యలో నేను నిద్రలేచి చూసేసరికి అంతా ఇలా ఉంది.
ఈ అందమైన పల్లెటూరిలో.
ఇక్కడ నేను చాలా హాయిగా నిద్రపోయాను.
ఈ కుటివిరేనీ ఊరిలో.
ఇది చాలా తాజాదనం అందిస్తోంది. యాహూ!
వాళ్లేమీ ఒత్తిడి పెట్టే రకం కాదు. వాళ్లు
"చెట్లను ఎవ్వరూ కొట్టేయడానికి వీల్లేదు," అనే రకం కాదు. వాళ్లు ఈ తెగలను
అర్థం చేసుకొని, ఈ అడవి మీద తక్కువ ప్రభావం పడేలా
లేదా అడవి వారికి ఇచ్చినదానికి కృతజ్ఞతాభావంతో ఉండేలా చేయడంలో
ఈ తెగలతో కలిసి పనిచేయడానికి వాళ్లు ప్రయత్నిస్తున్నారు.
చార్లీ, నేనూ, మాకు పర్యావరణం మీద ప్రేమ కాబట్టి
ఈ పర్యటనను మేము ఎలక్ట్రిక్ బైకుల మీద చేయలదు.
భవిష్యత్తు అంతా దానిదే కనుక మేము వాటి మీద ప్రయాణిస్తున్నాము.
ఎందుకంటే ఎలక్ట్రిక్ బైకుల అంటే మాకు చాలా ఉత్సాహంగా అనిపించింది.
కానీ మేము అలా చేస్తుండగా, ఈ ప్రపంచంలో ఏం జరుగుతోందో అని
మాకు కనువిప్పు కలిగింది.
మేము మాచు పిచ్చును చూశామని, కూల్ ఎర్త్ వారిని కలిశామంటే నమ్మలేకున్నా.
తొలి యూనిసెఫ్ ప్రాజెక్ట్.
పర్యటనలో భాగంగా అవన్నీ ఇప్పటిదాకా జరిగిపోయాయి,
మేము వాటిని ఇదివరికే చేసేశాము కూడా.
నాకు ఆండీస్ అంటే చిరాకు వస్తోంది.
మనం ఈ ఆఖరి కొండను దాటాలి, అంతే. అది ఇదే అయ్యుంటుంది, ఏమంటావు?
నేనేమీ పొంగిపోవాలనుకోవడం లేదు.
సూర్యాస్తమయం చాలా అందంగా... వావ్. అది చాలా బాగుంది.
మేము ఆండీస్ పర్వత శ్రేణిని దాటి, ఇప్పుడు 4,000 మీటర్ల దిగువున ఉన్న
పెరూలోని తీర ప్రాంత పట్టణమైన ఇకాలో ఉన్నాం.
తరువాత, 2,000 ఏళ్ళ నాటి భారీ కళాకృతులైన నాస్కా లైన్లను చూడటానికి
బయలుదేరుతున్నాం. వీటి గురించి నేను ఇదివరకే విన్నాను.
ఆయకూచో - ఈకా నాస్కా లైన్లు
ఈరోజు, భూమి ఉపరితలం మీద గీసిన అద్భుతమైన చిత్రాలను
మేము చూడబోతున్నాం.
పై నుండి సరిగ్గా కనబడాలనే ఉద్దేశంతోనే వాటిని గీశారు,
కానీ అవి చాలా పురాతనమైనవి, మనకి అప్పుడు విమానాల్లాంటివి కూడా లేవు, కాబట్టి...
ఎవరి కోసం వాటిని గీశారు? గ్రహాంతరవాసుల కోసమా?
ఏమో. ఆ సంగతేంటో ఇవాళ చూద్దాం.
అవును, మేము నాస్కా వాలీ మీద వీలైనంత తక్కువ ఎత్తులో...
సీజర్... సహ పైలట్
...ఎగరడానికి ప్రయత్నిస్తాము, సరేనా?
మనం ఒక చిత్రం దగ్గరికి చేరుకోగానే, మనం ఎడమ వైపుకు, అలాగే
కుడి వైపుకు తిరుగుతాం, సరేనా?
తద్వారా అందరూ దాన్నీ చూడగలరు. సరేనా?
మలుపులు 30 నుండి 50 డిగ్రీల వరకూ ఉంటాయి, సరేనా?
కాబట్టి, అది సరదాగా ఉండబోతోంది, ఏమంటారు?
ఈ విమానాన్ని ఎక్కే ముందు ఒక సంచిని తెచ్చుకుంటాను, ఎందుకైనా మంచిది.
-సంచి తెచ్చుకోవడం మంచిది కదా? -అవును.
అద్దంలాగా ఉంది, టిఫిన్ కి ఏం తిన్నామో అది చాలా స్పష్టంగా తెలిసిపోతుంది.
సీట్ బెల్టులు పెట్టుకోండి.
-శాంతించు. ఆరాంగా ఉండు. -ఆరాంగా ఉండు, గురూ.
వీటిని గీసింది గ్రహాంతరవాసుల కోసమని ఏవేవో కల్పిత సిద్ధాంతాలున్నా,
నాస్కా వాళ్ళు వర్షాల కోసం వాతావరణ దేవుళ్ళను మెప్పించడానికి
ఇంత పెద్ద కళాకృతులను గీసి ఉండవచ్చు.
చచ్చాం రా బాబూ.
ఇప్పుడు మనం మన తొలి చిత్రాన్ని చూడబోతున్నాం. సరేనా?
అదుగో అక్కడ. చూడండి, అక్కడ. నీ ముందే ఉంది.
కొండ పక్కన ఉంది. కొండ మీద.
అది చాలా బాగుంది.
ఇక్కడ వెయ్యికి పైగా కళాకృతులు ఉన్నాయి.
కొన్నింటి ఎత్తు అయితే 400 మీటర్లకు పైగానే ఉంటుంది.
నాకు కాస్త వికారంగా ఉంది.
ఇప్పుడు నాకు కాస్త వికారంగా ఉంది.
ఇప్పుడు మనం చూడబోయేదాని చుట్టూ అటుఇటూ తిరిగినచోటే తిరిగితే ఎలా ఉంటుంది?
-అంటే... -అలాగే.
నాకు దిగిపోవాలనుంది.
-ధన్యవాదాలు. -ధన్యవాదాలు. చాలా ధన్యవాదాలు.
మీకు నచ్చిందనే అనుకుంటున్నాను.
మాకు చాలా బాగా అనిపించింది. ధన్యవాదాలు.
మలుపులు ఎలా ఉన్నాయి?
-చాలా బాగున్నాయి. ధన్యవాదాలు. -చక్కగా, కుదుపులు లేకుండా ఉన్నాయి.
నాకు మాత్రం కాదులే.
ఇక మళ్లీ మేము రోడ్డు ఎక్కుతున్నాం.
ఇప్పుడు వేడెక్కుతోంది కదా? వేడిగా, పొడిగా మారుతోంది.
తేలిగ్గా నడపవచ్చు.
నా ఆలోచనలన్నీ ఇప్పుడు ఒక కొత్త దేశం, ఈక్వెడార్ లోకి
అడుగుపెట్టాలని ఉన్నాయి.
అప్పుడు మరింత ఉత్తేజకరంగా మారుతుంది.
వెళ్లడానికి సిద్ధమేనా?
రివియన్ ఒక గొప్ప విషయం కనిపెట్టింది.
కేవలం రెండే గంటలలో మా బైకులను వారి కార్ల నుండి ఛార్జింగ్ చేసుకోవడం
ఎలాగో వాళ్ళు కనిపెట్టేశారు.
పల్స్ వచ్చింది. అదీ.
అవును.
మా కోసం ఒక కొత్త ఛార్జింగ్ సాంకేతికత
అభివృద్ధి పరచడం అనేది మంచి విషయం,
దీన్ని భవిష్యత్తులో జనాలు కూడా ఉపయోగించవచ్చు.
ఇంకా ఒక గంటా ఇరవై నాలుగు నిమిషాలలో ఛార్జింగ్ పూర్తవుతుంది.
రెండు గంటలు. పూర్తయింది.
ఈ పెరూలోని ట్రాఫిక్ ని ఇప్పుడిప్పుడే నేను అర్థం చేసుకుంటున్నాను.
అవును.
దేవుడా, జాగ్రత్త. మెల్లగా.
నిదానంగా. జాగ్రత్తగా.
దేవుడా.
విరామం తర్వాత ఏం జరుగుతోంది, అలాంటి వాటి కోసం దాన్ని వాడుకోవచ్చు.
-అదే, ఒక రోమాంచక ఘటనకు టీజర్ గా. -అవును. రోమాంచక ఘటన.
"జాగ్రత్త, జాగ్రత్త."
-అలా ఎన్ని కార్యక్రమాలు ఉన్నాయో? -మీరు విరామం తర్వాత
నేరుగా అతను "జాగ్రత్త, జాగ్రత్త," అనే వీడియో క్లిప్ ని చూస్తారు.
ఆ తర్వాత, ఇంకేముంది.
ఇక ఈక్వెడార్ సరిహద్దు వైపు వెళ్తున్నాం.
మేము యూనిసెఫ్ లోని మా మిత్రులను కలవడానికి వెళ్తున్నాం,
వెనిజులా నుండి పారిపోయేవారి కోసం వాళ్ళు శిబిరాలను ఏర్పాటు చేశారు.
వందల సంఖ్యలో వెనిజూలా వాసులు, ఆ దేశంలో నెలకొన్న
ఆర్థిక, జనహిత సంక్షోభాల నుండి బయటపడే ప్రయత్నంలో దేశం విడిచి పారిపోతున్నారు.
జనాలు వందల మైళ్లు కొలంబియా, అలాగే
ఈక్వెడార్ గుండా ప్రయాణించి, తమ కుటుంబాలను కలుసుకోవాలని,
పెరూ, చిలీలో పనులు వెతుక్కోవాలని చూస్తున్నారు.
టూంబెస్ పెరూ
ఇక్కడ గుడారాలు చాలా ఉన్నాయి.
టూంబెస్ లో ఉన్న ఈ శిబిరం, పసికందులు ఉన్న వంద మంది తల్లులకు,
అలాగే తల్లిదండ్రులు లేని 50 మంది చిన్నారులకు ఆసరాగా ఉంటోంది.
ఈ ప్రదేశం పిల్లలకు అనుకూలమైనదేనా?
ఇద్దరు నటులు వచ్చారు.
హలో.
పిల్లలు బాగా తట్టుకొని నిలబడగలరు.
కానీ వాళ్లకి సంరక్షణ, అండ అవసరం.
వెనిజూలా నుండి బస్సుల్లో లేదా కాలినడకన కొలంబియా, ఈక్వెడార్ లను దాటి
ఇక్కడి దాకా వచ్చారంటే నమ్మగలరా?
ఆ పిల్లలు చాలా అష్టకష్టాలు పడుతున్నారనే చెప్పవచ్చు.
పిల్లలుగా ఆడుతూపాడుతూ ఉండే సమయం వారికి లేదు.
మరియాకి 16 ఏళ్లు, తన తమ్ముడు ఆబ్రహంకు 14 ఏళ్లే,
వాళ్లు ఈ సరిహద్దు వద్ద తమ బతుకుతెరువు తామే చూసుకుంటున్నారు.
వాళ్లు ఇక్కడికి వచ్చి 47 రోజులు అయింది.
మీరు వెనీజూలా నుండి వచ్చేయాల్సి వచ్చినప్పుడు అక్కడి పరిస్థితి ఎలా ఉండింది?
పరిస్థితి చాలా దారుణంగా ఉండింది.
అందుకే మేము మా దేశాన్ని వదిలేసి వచ్చేయాలనుకున్నాం,
మరి, మీరు మీ ఇంటిని, మీ బడిని, మీ మిత్రులను వదిలేసి రావాల్సి వచ్చింది.
మొత్తం.
అన్నింటి కన్నా ఎక్కువగా నన్ను బాధించే విషయం నా కుటుంబాన్ని వదిలేసి రావడం.
అంత కాలం వాళ్లతో ఉన్న తర్వాత...
విడిగా వచ్చేయడమంటే చాలా కష్టం.
మీకు నా సానుభూతి.
అవును, అది చాలా కష్టం. చాలా కఠినమైన పని.
-అక్కడి పరిస్థితి చాలా అస్థిరంగా ఉంది. -అవును.
బిబియానా యూనిసెఫ్
ప్రజలు తమ ఉద్యోగాలను కోల్పోయారు. వాళ్ల వద్ద ఉన్న డబ్బుకు విలువ పోయింది.
వాళ్లకున్నది అంతా అమ్మేసి అక్కడి నుండి బయటపడే ప్రయత్నం చేస్తున్నారు.
కాబట్టి, వాళ్లు తమ అమ్మని, అన్నయ్యని వదిలేసి వచ్చేశారు.
వాళ్ల అమ్మ, అన్నయ్య వెనీజూలాలో ఏం చేస్తున్నారో
వాళ్లకి తెలుసా?
వెనీజూలాలో మీ అమ్మ, అన్నయలు
ఎలా ఉన్నారో మీకు తెలుసా?
-మీ అందమైన అమ్మ కదా? -బంగారం.
ఏడవవద్దు.
నా బంగారు కొండ.
నన్ను మన్నించాలి.
మీలో చాలా స్థైర్యం ఉంది.
మీరు దీన్ని అధిగమించగలరు. తప్పకుండా.
అవును.
మీరు ఏదైతే చూస్తున్నారో అది చాలా హృదయ విదారకమైన విషయం.
వాళ్లు తిరిగి వెనీజూలాకి వెళ్లలేరు.
పెరూ నుండి చిలీకి బస్సులో వెళ్లడానికి వాళ్లకి మూడు రోజులు పడుతుంది,
అక్కడి నుండి వారు వెళ్లవచ్చు, అక్కడ వారి కుటుంబం ఉందని వారికి తెలుసు,
వారి భవిష్యత్తు అక్కడే ఉంది, కానీ వాళ్లు ఇక్కడ ఇరుక్కుపోయారు.
కొందరు అయితే 47 రోజులుగా ఇక్కడే ఇరుక్కుపోయారు.
పెరూ / ఈక్వెడార్ సరిహద్దు క్రాసింగ్
-ధన్యవాదాలు. చాలా చాలా ధన్యవాదాలు. -సరే.
సరేమరి.
వాళ్లతో పోలిస్తే సరిహద్దు దాటి
ఈక్వెడార్ లోకి వెళ్లడం మాకు తేలిక.
ఈక్వెడార్.
తర్వాతి భాగం, ఈ పర్యటన అంతటిలో సవాలుతో కూడుకున్నది అని చెప్పవచ్చు.
విషయమేమిటంటే, దక్షిణ అమెరికా దిగువ భాగం నుండి
ఉత్తర అమెరికా ఎగువ భాగం వరకూ పాన్-అమెరికన్ హైవే ద్వారా ప్రయాణించవచ్చు.
కానీ మధ్యలో ఒక 100 మైళ్ల మేరకు డారియన్ గ్యాప్ అనే ఒక ప్రదేశం ఉంది,
అది చీమలు దూరని చిట్టడవి అని చెప్పవచ్చు, రోడ్లు కూడా ఉండవు.
అక్కడ ఉగ్రవాదులు అడుగడుగునా ఉంటారు. చాలా ప్రమాదకరమైన ప్రదేశం.
డారియన్ గ్యాప్
కాబట్టి మేము పడవలో అయినా వెళ్లాలి, లేదా విమానంలోనైనా వెళ్లాలి.
నిజానికి, ఇవి చాలా బరువు ఉంటాయి, వీటిని పడవలో తప్ప ఇక వేరే విధంగా తీసుకెళ్లలేము.
మేము ఆ నౌకాశ్రయానికి వీలైనంత త్వరగా చేరుకోవాలి.
ఇక్కడ, మొబైల్ సిగ్నళ్లు అస్సలు లేవు. అందరమూ ఒకే చోట ఉందాం.
ఏదేమైనా, ఊరి బయటి దాకా మేము మీ వెంటే వస్తాము. ఇక్కడంతా పిచ్చిపిచ్చిగా ఉంది.
ఎడమ వైపు సిల్వర్ రంగులోని తుపాకీ పట్టుకొనున్న వ్యక్తిని చూశారా?
ఉపశీర్షికలను అనువదించినది: రాంప్రసాద్