21.000 kilometre yol katedeceğiz. 13 ülkeden geçeceğiz.
Ushuaia'dan yola çıkıp Arjantin ve Şili'ye girip çıkacağız, Atacama Çölü'nü aşıp
La Paz'a gideceğiz. Titicaca Gölü'nü geçip
And Dağları boyunca Kolombiya ve Panama'ya gideceğiz.
Orta Amerika ve Meksika'dan geçip 100 günün sonunda Los Angeles'ta olacağız.
YÖNETMEN - YAPIMCI
Onlara video kameralar vereceğiz
ve kasklarında da mikrofonlu kameralar olacak.
Böylece onlar da çekim yapacaklar.
Bu, yol mu? Aman Tanrım!
YÖNETMEN - YAPIMCI
Üçüncü bir motorda
kameramanımız Claudio olacak.
Russ ve ben elektrikli pikaplarla onları izleyeceğiz.
Yanımızda kameraman Jimmy
ve lojistik sorumluları Anthony ve Taylor da olacak.
Araçlardan motosikletleri çekeceğiz
ve sınırlarda onlarla buluşacağız.
Onun dışında yalnız olacaklar.
CALCHAQUI VADİSİ ARJANTİN
LOS ANGELES'A 15.590 KİLOMETRE
Çok ama çok güzel bir manzara.
Betimlemesi güç. Her yerde kaktüs var.
Bu dev vadiyi korumak için nöbet tutan bir kaktüs ordusu var.
Buna bayılıyorum. Tabiat Ana'yı böyle görmeye bayılıyorum.
İlerledikçe arazi değişiyor.
Bu beni gerçekten çok etkiliyor ve...
Kendimi dünyaya, toprağa yakın hissetmek istiyorum.
İlerlerken dünyanın güzelliğini takdir etme hissini de yaşıyorum.
Bugün enerji doluyum.
Tanrım, bu vadi müthiş bir yer.
Calchaquí Vadisi'nden geçiyoruz. Son kez Şili'ye giriş yapacağız.
Ve bu, aşırı yüksek irtifadaki ilk deneyimimiz olacak.
Muhteşem.
Bu kadar geniş açıklıklar zor bulunur, değil mi?
Sabah hava parlak kızıldı
ve koyu yeşil kaktüsler bu kızıllığı çevreliyordu.
Çok hoştu.
Ve her sabah yaşanan o duygu... Sende de oluyor mu, Charley?
Her sabah farklı bir yerde uyanıyorsun.
Ve bazen garip... Garip rüyalar görüyorsun.
Ve bazen nerede olduğunu anlamıyorsun.
Uyanıyorsun ve... "Neredeyim? Ne?"
Gerçi çoğu zaman gerçekten nerede olduğumuzu bilmiyorum.
EMPANADA VAR
Merhaba, tatlı köpek.
Gel de selamlaşalım. Evet, çok tatlısın.
Gözlerin ne kadar turuncu. Ne kadar parlak.
Evet, Claudio o. Kamerası var.
Korkma.
Şu tavuklara bak.
Tanrım. Biraz kötü, değil mi? Biraz zalimce.
Bilmiyorum ama... Galiba bu yolculuk beni...
Vejetaryen olmayı ciddi ciddi düşünmeye başladım.
Bilmiyorum. Yenecek çok fazla et var.
Aslında...
Haftada bir ya da iki kez et yemek lazım.
Çevre için iyi olur.
-Herkes yaparsa. -Evet.
Daha az inek ve tavuk yetiştirilir
ve çevre üzerindeki baskı azalır.
Mesela bu, vejetaryen bir ürün. Hayvansal ürün içermiyor.
Merhaba, arkadaşlar!
Tanrım. Brezilyalı dostlarımız geldi.
-Hola. -¿Cómo estás?
-Muy bien. -Muy bien.
Size eşlik edelim.
MACERACILAR
-İzleriz... -Beraber gideriz.
Çok iyi olur.
Eski dostlarımızla karşılaştık.
40. Otoyol gezisi yapan tatlı bir baba ve oğul.
Hadi bakalım.
Bu Vosvos'u görmek çok güzel. Bu arabaya bayılıyorum. Harika.
Vay be. Dünyadaki en hoş şey.
Vosvoslar insanı gülümsetiyor.
Çocukken annemlerin art arda üç Vosvos'u oldu.
-Art arda üç mü? -70'lerde. Evet.
Abim doğduğunda kırmızı bir tane almışlar. Sonra beyaz
ve sonra da turuncu. Ben en çok turuncuyu hatırlıyorum.
Her yaz kampa giderdik.
Annemlerin arabasıyla İskoçya'dan Fransa'ya giderdik.
Harikaydı.
Herhâlde onun için seviyorum.
Bana çocukluğumu hatırlatıyor.
Görüşürüz. Size eşlik etmek güzeldi.
Hola. Merhaba. ¿Cómo estás?
-Jimmy, ne lazım, biliyor musun? -Ne?
Oje çıkarıcı.
Ayakların için mi?
Mavi kısım uzuyor.
Mavi kısım uzuyor ve arada küçük boşluklar oluşuyor.
Artık hoşuma gitmiyor. Ama tekrar yapmak isterim.
Olamaz!
Bu filmde oynamıştım. Yani, ben...
Hayır!
Sence biri bana şaka mı yapıyor?
Bu filmde oynamıştım.
Kendimi görmem lazım. Bekle.
İspanyolcamı duymak istiyorum.
İspanyolca "Hadi, Jack." diyorum.
"Hadi, Jack."
-Bu... Bunda oynamamış mıydın, Ewan? -Evet.
Elmont rolündeydim. Harika saçları olan bir şövalye.
Bilmiyorum. Hikâyenin burasında nerede olduğumu hatırlamıyorum.
İşte burada.
-Bunu hiç... -Oradasın!
İşte.
Gördün mü? Bak.
-Ne son ama. -Bu kadar mı? Kötü adam öldü.
Süper. Burama dövme yaptıracağım.
-İşte. Gracias. -¡Gracias!
Çok komikti.
İspanyolcan.
İspanyolcam süper. Evet. Ne garip şey.
İnsan yıllar içinde ne çabuk unutuyor.
CALCHAQUÍ VADİSİ
Deniz Kabuğu Koyağı, Arjantin
Burası Deniz Kabuğu Koyağı.
Adını, benzersiz kaya oluşumlarından alıyor.
Akustiği inanılmaz olan doğal bir amfitiyatroya uğrayacağız.
Buraya çok az kişi geliyormuş. Hiç bilinmiyormuş.
Burayı kimse bilmiyor.
Şuraya bak.
Otobüsler dolusu insan var.
Vay be, burası...
...çok başka bir yer, değil mi?
Burayı çikolatalı pastaya benzettim.
Çıtır çıtır çikolata katmanları var.
Ve arada da...
Aralarda ince krema katmanları var.
Görüyor musun? Katmanlar var.
Ve pasta biraz kendini bırakmış.
Biraz... Biraz yumuşamış.
Şu çocuk taşları deviriyor.
Birisi uğraşıp didinip onları üst üste koymuş.
-Kenardakileri sevdi. -Daha güzel düşüyorlar.
Daha uzağa.
-Acaba? -Evet?
-Şey, şurada... -Evet, tabii.
Şuraya gideceğim.
-Çok teşekkürler. -Bir bakın.
-Teşekkürler. -Beğenmezseniz tekrar çekeyim.
Çok güzel!
-Birkaç tane çektim. Bilmem. -Siz...
Siz fotoğraf çekmeyi... Teşekkürler. Çok teşekkürler.
-Tamam. -Çok teşekkürler.
Bir şey değil.
Bulut Treni'ne bineceğiz.
Bulut Treni deniyor, çünkü bazen
tren, bulutların üstünde gidiyormuş.
Ama bunu görmek şans meselesi.
Şu anda bulutlar sakin.
Andların en yüksek bölgesinde kısa bir tur atacağız.
Trenin bulutların üstünde gitmesi için
dua ediyoruz.
-Çok yüksekteyiz. -Evet. 3700 metrede.
Bayağı iyi bir rakım, değil mi?
Evet. Güzel ve yüksek.
3700 metre ve hâlâ çıkıyoruz.
Burada dağlar yükseliyor, değil mi?
Yükseldikçe yükseliyor.
Hiç çıkmadığımız kadar yüksek bir yer
ve Taylor'ı zorlamaya başladı.
Yüksek irtifa hastalığının belirtileri bunlar.
Ciddi sorunlarla uğraşmaya başladık.
İrtifadan nasıl etkileneceğinizi denemeden bilemiyorsunuz.
Garip bir şey. Bazıları hissetmiyor bile, ama...
Bazıları da çok etkileniyor, yani...
Bugünkü tek amacımız o trene binmek.
Trende birkaç saat oturup yolculuğun keyfini çıkarmak için
can atıyorum.
Trene kaç kilometre var demiştin?
32 kilometre var, benim 33 kilometre menzilim kaldı.
Şarjım hızla bitiyor.
Her şey pamuk ipliğine bağlı.
Benim de yavaşlamam lazım. Çok fazla tırmanış var.
Rüzgâr da karşıdan esiyor.
Burada gidilebilecek hiçbir yer yok. Burası...
Uçsuz bucaksız, bomboş arazilerdeyiz.
Ne yakıt var ne elektrik.
Motosikletlerin menzili... Çok büyük bir yer.
Her gün bir deney yapıyoruz.
Gerçekten... Her şey çok belirsiz.
Rüzgâr. Aman Tanrım.
Bir bu eksikti.
Bu kez hiçbir çözüm göremiyorum.
Artık bu noktadan sonra... Oraya varamayacağım herhâlde.
Sprinter'ın arkasına girelim.
-Tamam mı, Ewan? -Tamam.
Çocuklar tam arkanızda.
Sakın fren yapmayın.
Hemen arkanızdalar.
Şuna bakın. Çok tehlikeli.
Rüzgâr direncini azaltmak için tampona yapışık gidiyorlar.
Minibüstekilerden asla fren yapmamalarını istedik.
Tam bir delilik.
-Tam bir delilik! -Delilik! Ne yapıyoruz biz?
Ewan tamponunuza 15 santimetre mesafede.
Tam sabit hızda gidin.
Hız sabitleyiciyi çalıştırdık. Fren yapmıyoruz.
Çocuklar Sprinter minibüsümüzün arkasına sığındılar.
Hatta Russ da sol taraftan rüzgâr direncini kırıyor.
Girdaba kapılmış gibiyiz. Hiç rüzgâr yok.
Menzilim 23 kilometrede takılıp kaldı.
Benim de... 26 kilometrem var. Demek ki işe yarıyor.
Yarıyor. Peki, yol kaç kilometre?
-19. -Gerçekten işe yarıyor.
-İyi oldu. -Varabiliriz.
Yolun tadını çıkaramıyoruz, ama ne yapalım.
Ani fren yapmadıkları sürece sorun yok.
Başardık.
SAN ANTONIO DE LOS COBRES ARJANTİN
Arjantin'deki son gecemizi San Antonio de los Cobres'te geçireceğiz.
Dünyanın en yüksek rakımlı yerleşimlerinden biri.
İrtifayı hissetmeye başladım.
Tamamdır. Çok iyiydi.
Sprinter'a yaklaştıktan sonra menzilimiz düşmedi.
Hiç düşmedi. Bütün mesele rüzgâr direnci.
İrtifa yüzünden başıma ağrı girmeye başladı.
Taylor hastalanmış.
Yüksekte
kanında alyuvar sayısı azalıyor.
MAX YEREL YAPIMCI
Ve beynine daha az oksijen gidiyor.
Tranquilo.
Dağa tırmanıyorduk...
...ve hava çok soğudu.
Ben de...
...sarıp sarmalandım ve biraz ısındım ve...
...göğsümde bir şey... Ve sonra...
Sakin ol.
Sakin ol. Esta todo bien.
Taylor iyi değil.
Gidip ona bir sarılsan?
-Moral versen? -Tamam.
Geçmiş olsun, dostum.
Kim irtifa hastalığı yaşar diye bahis açsalar
-sana oynamazdım. -Evet.
-Geçmiş olsun. -Çok saçma.
-Çok kötü bir şey. -İyi mi? Çünkü...
Yüksek irtifa hastalığının en iyi çözümü, alçak yerlere dönmek.
-Evet. -Geri dönmek.
Tamam.
Bir şeyin yok. Merak etme.
Seni özleyeceğiz, Taylor.
İyi şanslar. Birkaç gün sonra görüşürüz.
Perişan görünüyordu. Yola devam edememek de moralini bozdu.
Ama yüksek irtifa hastalığı insanı bitiriyor.
Hiçbir çaresi yok. Geri dönmek zorundasın.
Onunla... Bolivya'da tekrar buluşacağız.
Hava çok seyrek. Biraz kafa yapmaya başladı.
Peki.
Bakalım ne olacak.
Vay be. Çok iyi değiller mi?
Okul çağında çocuklar.
Gökyüzü trenine biniyoruz
Ve bende hiç...
Gökyüzü treninde nefes alamıyorum
Portakalımla çok yükseklerdeyiz
Malteser numarasını yapayım mı?
-Hadi. -Hazır mısınız?
-Hadi, Charley. -Bayılabilirim,
çünkü yüksekteyiz.
Olmadı.
Diğer elinle yap, Charley.
Bayılacaksın. Bu iyiydi.
-Az kaldı. -Kareyi dondururlar.
-Hava çok seyrek. -Diğer elle yap, çünkü...
Başlıyor. Oturup keyfini çıkaralım.
Bulut Treni deniyor, çünkü o kadar yüksek ki...
...trenin altında bulutlar oluşuyor.
-Evet. -Yaklaşık 3200 metredeyiz.
-Bu yolu 1920'de yapmaya başlamışlar. -Evet.
Yapımı galiba 30 yıl kadar sürmüş.
Şu koyağa bakın. Aşağıya bakın.
Aman Tanrım! Şuraya bakın! Korkunç derecede yüksek.
Başım dönmeye başladı.
Hadi, erkek gibi davran.
Çok sevdim. Bayıldım!
Gerekenleri aldım.
GÜNLÜK KAMERASI
Oje çıkarıcı ve pamuk.
Gerekeni yapmaya hazırım.
Daha çocuklarıma söylemedim, ama...
Jamyan ve Anouk, üzgünüm, ama bu gece maviye veda ediyoruz.
Zorlu bir gün olacak. 320 kilometre yapacağız.
Şili sınırına gideceğiz ve sonra tırmanacağız.
Büyük bir tırmanış. 4000 metreye kadar.
Şu anda biz...
Şu anda... 700 metre daha tırmanacağız.
Rüzgâr da öğleden sonra şiddetlenecek.
-Peki. -Çok şiddetlenecek.
Bu rakımda sıcaklık eksi on ila 15'e kadar düşüyor.
Şunlara bakın.
İnsanlar bizim yaşadığımız tüm zorlukları yaşayıp
bir de bisiklet kullanıyor.
Çünkü karşıdan şiddetli rüzgâr vardı.
Bu bir tur. Bak. "MTB Salta Macerası" diye bir şirket.
Salta Macerası.
Müthiş.
Yani, sürekli tırmanacağız.
Bozuk çakıl yollardan gideceğiz. Uzun bir süre.
Bir de üstüne rüzgâr falan eklenirse
elbette şarj sorunu yaşayabiliriz.
Ve Şili sınırına varmadan şarjımız biterse
başımız derde girer.
Yani, enerjik bir şekilde tırmanmamız lazım.
Enerjik bir tırmanış.
Bekle bizi, Şili.
-Şu yola bak. -Sürekli çıkış.
-Çok engebeli. -Peki.
Dünyanın bütün arazi motosikletçileri, birleşin!
Andlara motosikletlerini iterek çıkan iki adam olabiliriz.
Andlara.
Aşağıdaki toz bulutuna bak.
Müthiş.
-Manzaraya bak. -Büyüleyici.
En güzel yollardan biri.
-Arjantin'in dağları. Tanrım. -Arjantin'in dağları.
-Duralım. -Evet.
Vay be. Gerçekten olağanüstü.
Muhteşem. Döne döne çıkmaya devam edeceğiz.
Az daha motosikleti düşürüyordum.
Andların en ücra yerlerinden birinde
olduğumuz kesin.
Burası da herhâlde en yüksek sınır kapılarından biridir.
SINIR GEÇİŞİ
Şuradaki suda buz var. Biraz donmuş.
Çok ama çok soğuk. Çok soğuk.
Ewan, ne oldu?
Geçerken güçlü bir kükürt kokusu aldım.
Suyun sıcak olabileceğini düşündüm ve gerçekten sıcak.
Demek ki burada bir ılıca var.
-Vay canına! Sen de bak. -Gerçekten sıcak mı?
Öyle çok sıcak değil, ama buraya göre sıcak.
Evet. Kesinlikle ılık.
-Müthiş, değil mi? -Evet, ilginç.
Topraktan yeni çıkmış.
Tanrım. Nefes almak ne kadar zor.
Evet, 4600 metredeyiz. Birazdan 4600'e varacağız.
-4200'ün üstündeyiz. -Evet.
Evet.
Doğru. İyi bir fikir değil.
Yolun tepeyi kesişi o kadar güzel ki.
Şuna bak. Muhteşem.
Az kalsın düşüyordum.
-Doğru. -Ön lastik kayacaktı.
Ama bu yol çok heyecanlı.
-Evet. Müthiş, değil mi? -Evet.
Doğru yolda mıyız?
Bu ad... Bu, sınır kapısının adı.
Değil mi? "Paso Internacional de Sico."
-Belki de tüm kapılara böyle deniyor. -Evet.
Ama bu...
Garip olan şu: 51. Yol'daki Paso de Sico için şurayı gösteriyor.
Gitmek istediğimiz yer de o. 51. Yol.
Bize öyle dediler. Ama bu...
51 için bu yolu gösteriyor.
Paso Internacional de Sico. Şu yoldan mı, buradan mı?
-Şu. -Şu mu?
-51. Yol. -Paso Internacional de Sico.
Buradan mı? Buradan değil mi?
-Hayır. -Bu. Tamam. Gracias.
Sence hepsine Paso Internacional de Sico mu deniyor?
Bence öyle.
Tamam. O zaman şeyi göstermiyor...
Sınırı.
-Hola. -Hola.
Peki.
Sınıra nereden gidiliyor?
Bilmiyorum. İstediğiniz yoldan gidin.
-Peki. Gracias. -Peki.
-İçgüdülerime göre, şu yol. -Tamam, gidelim.
Peki. Hadi deneyelim.
Bilmiyorum doğru yolda mıyız
İçimde kötü bir his var
Artık şüpheye düştüm.
Eyvah.
Ne olursa olsun, görülecek bir yolmuş.
Doğru yol olduğunu bilsek daha iyi olurdu.
-Tadını çıkarırdık. -Doğru.
Bence
bu yolu çok az insan kullanıyor.
Şimdilik sınırı gösteren bir emare yok.
Tek bir kişi bile yok.
Bence burada sınır kapısı varsa bile boştur.
Evet.
Oraya vardığımızda kimse olmazsa...
Evet.
Yol kenarında bir şey var.
Yoksa bir kameraman mı?
Hayır, tabelaymış.
Sağda, binaların olduğu yerde olabilir.
-Görüyor musun? Onlar bina mı, kar mı? -A, evet. Evet.
-Orası olabilir. -Evet, muhtemelen.
Oha be.
-Şunlar insan galiba. -Bence de insan.
-Umarım bizimkilerdir. -Evet.
Belki de bir sürü yabancı göreceğiz.
-Bir üçayak var. -Evet.
Bizimkiler.
Oh be. İnsan gördüğüme hiç bu kadar sevinmemiştim.
Merhaba, insanlar.
Hola.
Ulaştık. Sınır burası.
ARJANTİN - ŞİLİ SINIR GEÇİŞİ
Yol sonsuza kadar sürecekmiş gibiydi.
Şunlar yaklaşmıyormuş gibiydi. İçinden
-"Yolu biri kaydırıyor mu?" diyorsun. -Evet.
Yolun kenarında biri şöyle mi yapıyor?
Şu şekilde.
"Bir dakika, dur." diyorsun.
Vay be.
Kimde fıstık var? Hadi ama.
Yüksek irtifada böyle şeyler yenir.
Lütfen, efendim. Lütfen.
Biraz alabilir miyim? Teşekkürler.
Bizi izleyen seyahat meraklılarına tek bir tavsiyem var.
Böyle bir yolculuğa çıkacaksanız...
...yola çıkmadan önce pasaport numaranızı ezberleyin.
Size çok zaman kazandırır. Ben bunu yaptım mı? Hayır.
Birinin telefon numarasını ezberlemek gibi mi? Evet.
Akıllı telefonlar çıktığından beri bunu yapıyor muyuz? Hayır.
Sadece bildiklerimi yazıyorum.
Soyadım, McGregor.
McGregor Klanı'ndanım.
İlk adım, Ewan.
Uyruğum, Amerikalı.
Şimdi İskoçlar küplere binecek.
"İskoçya ona yetmemiş mi?"
Nerelisin?
-Brezilya. -Brezilya mı?
9000 kilometre yapmış.
Ne kadar çok.
JOSÉ MACERACI
-Ne kadar çok. -Bir yıl, üç ayda.
-Bir yıl, üç ay mı? -Si.
Bunları yolda yapıp satıyor olmalı.
Anlaştık mı?
Ne şirin.
Minik bir bisiklet yapmış. Onu motosikletime koydum.
Arjantin'den buruk bir sevinçle ayrılıyoruz.
Sevinçliyiz, çünkü ilerliyoruz.
Ama buruğuz, çünkü Arjantin harika bir ülke.
Gezmek için çok hoş bir yer.
İnsanları çok iyi kalpli ve sıcak.
Buradan ayrılmak hüzün veriyor.
Ama bu, Güney Amerika'yı yarıladığımızı da gösteriyor.
O açıdan çok güzel.
Atacama Çölü'nde ilerleyeceğiz
ve San Pedro de Atacama'ya varacağız.
Burası Şili'deki son durağımız. Oradan Bolivya'ya geçeceğiz.
Buradaki topraklar Mars'tan alınan toprak örneklerine benziyormuş.
NASA, gelecekte kullanılacak araçları burada test ediyormuş.
Düşünebiliyor musun? Çok ilginç.
SALAR DE ATACAMA ŞİLİ
-Nasılsın? -Saturnino.
-Ewan. Memnun oldum, Saturnino. -Hola.
-Saturnino. -Güzel bir isim.
Bize tuz madenini anlatsana.
Hiçbir şey bilmiyoruz.
Burada tuz çıkarmak tarih boyunca zor olmuştur.
Çünkü bu bölgede zemin çok sert.
Tuz kristallerine ulaşmak için
metrelerce kazmaları lazım.
Kristalize ve saf tuza ulaşmak için.
Çünkü büyük bölümü saf değil.
Kristal bloklarına ulaşmak için çok derinlere kadar kazıyorlarmış.
Yemekte kullanılabilecek temiz tuzlar derindeymiş.
Bu otobüsün hikâyesi nedir?
Bu otobüsle işçileri, madencileri taşıyorlarmış.
Tuz madenine.
-Evet. -Gelip burada kalıyorlarmış.
Onları getirip otobüste mi yatırıyorlarmış?
-Evet. -Yani, bozulmamış,
burada bırakılmış, çünkü...
Evet. Burada yaşamışlar.
Gidemeyince burayı yapmışlar.
-Evet. -Artık hep burada kalacak
ve giderek daha da çürüyor.
Büyük bir otobüs yolculuğu isterdim.
Burası müthiş bir yer. Eski bir otobüs buluyorum.
Eski bir otobüs bulmak güzel. Buraya gelişini hayal edemiyorum.
-Buraya otobüsle gelmeyi düşün. -Yani...
Yani, şaşırtıcı değil. Değil.
Sonuç bu. Gelmiş ve bozulmuş. Hepsi bu.
Bu otobüse izimizi bırakmalıyız.
Bir yere çük ve taşak çiz.
-Peki. -Çünkü yok.
Yol boyunca her yerde grafitiler gördük ve...
Ama en çok gördüğümüz...
Hep bir çük ve taşak resmi var. Hep.
Burada yoktu, onu da biz yaptık.
Vay be. Bak, her yerde. Bak, görüyor musun?
-Ağır bir tat. -Acaba kaç kişi...
-Bunu yaptı, öyle mi? -Evet.
Öyle deme.
Vay, şuna bak. Tamamen tuz.
Ne güzel bir şey. Çıkıntılara bak.
İşte. Çok fazla yemek istemiyorum.
-O çok. -Vay be.
-Tadı nasıl mı? -Nasıl?
-Tuz gibi. -Olamaz!
-Evet. Çok tuzlu. -Tanrım!
İşte size bir parça tuz.
Sabah bunu ufalayıp yumurtama dökeceğim.
Bu yolculukların en sevdiğim yanlarından biri,
devasa arazilerde bulunmak.
Modern hayatta bu ölçekleri çok nadiren görüyorsun.
Dün bunun insanda tevazu yarattığını söylemiştin.
Bence de öyle. Kendini...
-Evet. -...ve dünyayı fark etmeni sağlıyor.
Dünyanın güzelliğini ve büyüklüğünü fark ediyorsun.
SAN PEDRO DE ATACAMA ŞİLİ
Biraz ürkütücü.
Bıyığın çok... Biraz uzamış.
En çok bunu beğendim.
Bir de pan flüt aldık mı tamamdır.
-Bir Nepalli havası vermedi mi? -Güzel. Evet.
-Gracias. -Gracias.
Sarmayın. Kafama takacağım.
-Beğendi. -Evet.
-Beğendi. -Ama bence...
Maksat, yerlilerin arasına karışmak.
-Hola. -Hola.
Galiba şapkamla dalga geçti.
Bazı insanlar şapkadan anlamıyor.
Ewan, Claudio'nun motosikletini allayıp pullamaya karar verdi.
Ve bunları buldu.
Bunları yapıştıracağız.
Düşünmemiz gereken... Onları ön farın çevresine asalım.
Oraya mı? Öyle yapsak olur mu?
-Belki... -Telle bağla.
Telle bağlayalım. İyi oldu.
-Makas sende mi? -Evet.
İyi oldu. Yeni çatalına.
Gayet güzel.
-Güzel. -Biraz renklendi.
Onu... Onu izlemek eğlenceli olacak.
Bununla Bolivya sınırında gümrükten çok kolay geçerim.
İşe yarar.
Tanrım, işte yoldayız. Birazdan Bolivya'da olacağız.
Üstümde çok fazla giysi var. Kat kat giyindim.
Soğuk olacağını düşündüm.
Açık yolda gerçekten soğuk olabilir de. Bilmiyorum.
Ama şu anda ... ter damlıyor.
İşte orada. Karşımızda bir yanardağ var.
Bu sırt boyunca galiba yedi yanardağ var.
Tırmanıp bu yanardağın arkasına dolanacağız. Bolivya orada.
Oraya çıkacağım için çok heyecanlıyım. Gerçekten.
-Duyuyor musun? -Evet, Charley.
Duydun mu? Açmayı unutmuşum.
Bizi izleyenlere
şu yanardağı aşıp Bolivya'ya gitmenin verdiği heyecanı anlatıyordum!
Ama Arjantin ve Şili'den ayrılmak üzücü.
İki ülkeyi de çok sevdim.
Yan yana olmalarına rağmen çok farklı iki ülke.
İnanılmazdı.
Şili'nin sınır kapısı burada.
ŞİLİ
-İyi misin? -Nasılsın?
İyiyim. Anlaşılan, irtifa seni çarpmıyor.
HIDAYA YEREL YAPIMCI
-Niye? En yüksek yer burası mı? -En yükseklerden.
Deniz seviyesinden 4700 metre yüksekteyiz.
-Burası 4700 metrede mi? -Evet.
En yüksek yerlerden biri.
-İyi misin? -Evet. Niye?
-En yüksek yerdeymişiz. -Öyle mi?
-En yükseklerden biri. -4700 metre.
Burası 4700 metrede mi? 2200 değil miydi?
O, San Pedro de Atacama.
Birden hastalandım.
Tanrım! Doktor çağırın.
Bir saniye.
-Nefes al! -Suni teneffüs lazım.
Hayır, Dave yapmasın. İyileştim.
İyileştim.
-Tanrım. -Şimdi...
Güneşin yerini Dave'in kafası aldı. Dili dışarıdaydı.
Şimdi nasılsın?
Sürekli belgelerimizi karıştırıyoruz.
Çünkü yan yana dolduruyoruz.
Beyefendilere Charley'nin belgelerini verdim.
Max'le vedalaşalım. Vedalaşmalıyız.
Olamaz, Max! Şu şakayı severim...
Hoşça kal diyemiyorum. İstemiyorum.
Hoşça kal diyemiyorum. O yüzden au revoir diyelim.
Onu da diyemiyorum.
Çocuklar...
Bilemiyorum. Ayrılmak çok zor geliyor,
çünkü bu süre bana bir yıl gibi geldi.
Bir aileden ayrılmak çok zor.
Evet, dostum.
Sizinle tanıştığıma çok memnunum. Sadece bu. Evet.
Çok güzel, dostum. Kendine iyi bak. Çok güzel.
Bu kadar.
Arjantin ve Şili beş hafta sürdü. Çok zaman harcadık.
-Harikaydı. Görüşürüz. -Görüşürüz, çocuklar.
-Hoşça kal, Max. -Pardon.
Evet. Şili'den resmen ayrıldık.
Şimdi tarafsız bölgedeyiz.
Bolivya pasaport kontrol noktasına ulaşmak üzereyiz.
Önümüzdeki birkaç gün biraz zor geçecek.
Bayraklarını sevdim. Bolivya bayrağı güzelmiş.
-Güzel bir bayrak. -Evet.
ŞİLİ - BOLİVYA SINIR GEÇİŞİ
Bak, kuru et. Çamaşır gibi asmışlar.
Çok taze. Müthiş.
-Belgeler? -Si.
Pasaportunuzun fotokopileri?
Niye? İngiliz o.
Hayır, Amerikalı.
Fotokopi mi istiyor?
-Birleşik Krallık pasaportun yanında mı? -Evet.
Onu kullanabilirsin.
-Niye? -Çünkü bunun için vize gerekiyor.
-Peki. -İki pasaportu var.
Ama bununla çıkış yapmam sorun olmaz mı?
Hayır, olmaz. Ha?
Şili damgası bu pasaportta.
Ama bununla girebilir, değil mi?
Hayır.
Vize için belgelerimiz yok.
Giremez...
-Girebilir. -Hayır.
İlginç.
Amerikan pasaportuyla girince vize gerekiyormuş.
Polisle konuşabilir miyiz?
Kamerayı kapatın. Çekemezsiniz.
Kamerayı kapa.
Onu hapsedebilirler. Arkada hapishane var.
Sayısız sınırdan geçtik.
Long Way Round'da, Long Way Down'da, şimdi Long Way Up'ta.
Ama her sınır noktasında
seni başka sürprizler bekliyor.
Amerikan pasaportunla geldin, değil mi?
Yolculuk boyunca Amerikan pasaportumu kullandım.
Bir ülkeye girerken hangi pasaportu damgalatırsan
çıkarken de onu damgalatman lazım.
Yoksa "Sen nereden... Nasıl girdin?" diyorlar.
O yüzden, ben de öyle yaptım.
Ama Amerikan pasaportuyla Bolivya'ya girmek için vize gerekiyormuş.
Ama benim Bolivya vizem yok.
Evet, Ewan McGregor için 160 dolar gerekiyor.
Ewan, lütfen.
Bunu daha önce de duymuştum. Ewan McGregor için 160 dolar.
Bilmem. Gidin, demişlerdi.
-Evet. -Ama halloldu.
Amerikan vizesi aldık. Yasal olarak Bolivya'ya girdim.
SILOLI ÇÖLÜ BOLİVYA
Bolivya, biz geldik.
Güzel bir göl ve flamingolar.
Aman Tanrım! Ne kadar güzel.
Müthiş bir şey. Bu renkler...
Kırmızı ve yeşil.
Şurada da sarı ve turuncu.
Şu nedir?
Sanki devesinin üstünde Omar Sharif geliyor.
Yoksa sadece bir tabela mı?
Aman Tanrım!
Bu resmen... Buradan bir toz şeytanı geçti.
Sen iyi misin?
Burnuma kum doldurdu, dostum.
Şuna bakın.
Şimdi Siloli Çölü'ne giriyoruz.
Bu çöl, volkanik bir oluşumun ortasında.
Artık kara yolu diye bir şey yok. Böyle patikalar var.
Epey zorlu bir etap olacak.
Vay be. Amma engebeli bir yol.
Hem engebe var hem de yumuşak kumlar ve...
Çok yorucu bir iş.
Bir şeride saplanıp kaldım.
Düz bir şerit görüyorsun, o tarafa geçmek istiyorsun, ama...
...bu çakıl yığınları mâni oluyor ve...
Onları aşmaya kalkarsam...
...kendimi yerde bulabilirim.
Gerçekten dalgalı bir yol. Feci dalgalar var.
Bu gece kalacağımız yere...
...daha 140 kilometre var.
Hadi bakalım.
Buralar korkunç.
Aman Tanrım!
Korkunç. Korkunç.
Düzgün kısımları aramak zorundasın,
yoksa kendine zarar veriyorsun.
Tanrım. Ellerim çok ağrımaya başladı.
Bu çok kötü.
Tanrım. Bu yollar biraz...
Vay. Hey! Düşüyorum!
İyi misin?
Tamam, iyiyim.
Şanslıydım. Yumuşak kenara tırmanmaya başlamıştım.
O yüzden yumuşak yere düştüm. Yani...
-Bir yerinde yara olmasın. -Hayır, hiç yok.
Evet, artık düşmekten çok korkuyorum.
-İyi misin? -Evet. Yani...
Evet. Tabii. Bu hep aklımda.
Sana bundan bahsetmiyorum, çünkü...
Sana bahsetmek istemiyorum, ama hep aklımda.
Gerçekten tehlikeli.
Tabirimi mazur gör, ama gerçekten taşaklı bir adamsın.
Beklediğimizden daha zorlu, ama oraya ulaşacağız.
-İyi misin? -Evet, sadece sallanıyorum.
Burada duralım mı?
Motosikletimin önü kumda sarsılınca kendim için korktum.
Bana bir şey olacak diye korktum.
Üstelik düşüp bacaklarını kıran Charley'nin arkasındaydım.
Onun için de korktum, çünkü onun motosikleti de sarsıldı.
Gerçekten korkuyorum.
Kimseye bir şey olmasını istemiyorum. Ve bunlar...
...bu sabah yaşandı.
Bunu gerçekten beklemiyorduk.
Çok yorucuydu. Gülüp eğlendik de.
-Yani... -Çok güldük.
Birbirimize destek olmakta iyiyiz.
Dostluğumuzun güzel bir yanı da...
En zorlandığımız anlar bazen en çok güldüğümüz anlar oluyor.
TERMAS DE POLQUES BOLİVYA
-Girelim. -Onlarla.
Konuşalım. Nereli olduklarını soralım.
Alman ve Avusturyalılar. Hepsi İngilizce biliyor.
Neyse ki bu program kokulu televizyondan yayınlanmayacak. Tanrım...
Aman Tanrım!
-Evet, değil mi? -Tanrım! Çok güzel!
-Bisikletçi misiniz? -Evet.
-Bisikletçilermiş. -Vay, müthiş.
Ne zaman başladınız?
-Farklı. -Farklı.
-Alaska'dan. -Biz...
-Evet. -Yedi ay önce.
-Yedi ay mı? -17 ay.
-Çok iyiymiş. -Vay be.
Peki, siz?
Yedi ay önce Kolombiya'da, Cartagena'dan başladım.
-Santa Cruz. Dört hafta önce. -Dört hafta.
-Bisiklet zor. -Evet.
-Zor. -Yollar dalgalı mı?
-Evet, bazen. -Çok kumlu.
-Kumlu ve bozuk, evet. -Kumlu ve bazen dik.
İrtifa da bir sorun.
-Oksijen yarı yarıya. -Evet.
Geçen ay neredeyse 4000 metre yaptım.
Bolivya ve Peru'da, Altiplano bölgesinde.
Güney bölgesi daha yüksek. Yani ben...
Ama böyle Arnold Schwarzenegger gibi olacaksınız.
Pedalladıkça "Tanrım! Sürekli hızlanıyorum." diyeceksiniz.
Ellerinize bakayım.
Ellerinize.
-Evet. -Ne zamandır buradasınız?
-Bir saattir. -45 dakikadır.
-Öyle mi? -Bir saat olmuştur.
Yola dönmemiz lazım, çünkü burada akşam erken çöküyor.
Plan nedir? Ne yapacağız? İki arada mı kaldık?
-Kesinlikle. -Biz... Çünkü saat 5.05.
Bir sonraki durağa bir buçuk saat var.
-Evet. Tamam. -Kırmızı Lagün'e.
MAXIM YEREL YAPIMCI
Oradan kalmayı düşündüğümüz otele bir saat daha var.
Söylediklerine göre yollar biraz düzeliyormuş. Öyle mi?
-Bu yoldan geçmişler mi?
-Hayır. -Yani, bilmiyorlar. Bu önemli.
Durumu bilmiyorlar.
Evet. Durumdan hiç haberleri yok.
Şimdi gireceğimiz bölge, muhtemelen karşılaşacağınız
en ıssız ve çevre koşulları açısından en zorlu yer olacak.
Issız derken hiç abartmıyorum.
Yani, orada yaşayan hiç kimse yok.
Aşılması çok zor bir durumla karşı karşıyayız.
Vay be. Şuraya bak.
Bu aşama bir dayanıklılık testi. Hayatta kalma meselesi.
Kararlıyız ve yapmak zorundayız.
Oraya varana kadar hava kararacak.
Ve karanlıkken burada gitmek çok tehlikeli. Ayrıca...
...aşırı derecede soğuk.
Güneş batınca bir anda sıcaklık düşüyor.
Aman Tanrım. Çok...
...bitkinim.
Oraya kadar gideceksek üstümü değiştirmem lazım.
Çoraplarım ıslak.
Yapamayız. Bence oraya kadar gidemeyiz.
Öyleyse... Kalacak yer yoksa...
Evet.
...buna mecburuz.
Ama üstümü değiştirmem lazım.
El ve ayak parmaklarımı hissetmiyorum.
Kırmızı Lagün'e gidiyoruz.
Kalacağımız otel mi bu? Ne olduğunu bile bilmiyorum.
Bir otel binası var mı, yoksa sadece barakalar mı var?
Biri bana sadece ısıtmasız barakalar olduğunu söyledi.
Battaniyelere sarılıp yatıyormuşsun. Hepsi bu.
Ama bilemiyorum.
Orada şarj imkânı var mı, bilmiyoruz.
Rivianlar için şarj cihazı lazım.
Solda bir ışık var.
Işık varsa elektrik vardır.
Elektrik varsa ısıtma da olabilir.
Isıtma varsa yemek de olabilir.
LAGUNA COLORADA BOLİVYA
-Burada kalacağız. Evet. -Burada.
Ama arabaları şarj etmeliyiz.
Otele gitsek iyi olur.
Gece arabaları şarj etmek zorundayız.
Yoksa yarın öylece kalırız. Hiçbir yere gidemeyiz.
Seni izlersek diğerleri burada kalır ve...
Evet, sadece iki arazi aracı.
Rivianları otelde sabaha kadar şarj edelim.
Evet.
Hola.
Oh be, burada olmak çok güzel.
Ben sadece... Sadece...
O duygu...
Hava kararınca ve soğuyunca...
...tek istediğin, bir yere sığınmak oluyor.
Antik çağlardaki seyyahlar gibi. Sadece...
Antik bir yaşam tarzını hissediyorsun.
"Şimdi bana uyumak için bir yer lazım." diyorsun.
"Rüzgârdan ve soğuktan korunacak bir yer."
Ve...
Bu harika bir şey. Hepsi bu.
Bizim yola devam etmemiz lazım, çünkü bataryalarımız çok büyük
ve şarj etmezsek burada kalırız.
-24 saat kadar. -Tamam.
Dünyanın sonu olmaz, ama bunu yapabiliriz.
Yani bunu deneyelim dedik.
Şarjım yeter mi bilmiyorum, ama deneyeceğiz.
İki Rivian ve Sprinter, Land Cruiser'ı izleyecek.
Biz... Zor olacak, ama bu otele bir saatlik yolumuz var.
Gülünç bir durum. Sürekli, gece araba kullanmayacağız, diyoruz.
Sonra bir bakıyoruz...
...gece yoldayız.
Benim arabada %25 kaldı.
Ama Dave %7 ya da 8'e düşmüş olmalı.
Ama hızla düşüyor. Dışarıdaki soğuktan olmalı.
Varırsa ucu ucuna varacak.
Tekerlek izleri o kadar derin ki direksiyonu çevirmenin anlamı kalmıyor.
Seni istediğin yere değil,
kendi istediği yere götürüyor. Ve bu tarafta bir yamaç var.
Düşmeye devam ederse oraya varamadan tükenecek.
Ama bence hiç durmadan...
Durmadan gitmemiz lazım.
Tanrım, bu süspansiyon...
Sürtünmeyi duyuyor musunuz?
Tekerlek, çamurluğa sürtüyor ve büyük bir karaltı... Dikkat!
Alt yazı çevirmeni: Hayrullah Doğan