We gaan 21.000 kilometer rijden door 13 landen.
We rijden van Ushuaia, door Argentinië en Chili, naar de Atacama-woestijn...
...en La Paz, voordat we het Titicacameer oversteken...
...en onze tocht vervolgen langs de Andes naar Colombia en Panama...
...door Centraal-Amerika en Mexico, om na een reis van 100 dagen in LA aan te komen.
Ze krijgen videocamera's...
...en camera's met microfoons op hun valhelmen...
...zodat ze de rit kunnen filmen.
Is dit 'n weg? O, mijn God.
Claudio, de cameraman, rijdt met ze mee op een derde motor.
Russ en ik rijden in twee elektrische pick-ups...
...met de cameramannen Jimmy...
Anthony en Taylor, die ook met de planning helpen.
We filmen de jongens vanuit de auto's, spreken met ze af bij de grenzen...
...maar verder staan ze er alleen voor.
Wat een nacht.
Het lukte niet om de motoren hier op te laden.
Er was niet genoeg stroom voor de twee motoren.
Dus we vroegen de jongens om de dieselgenerator.
Iets over zevenen sloten we mijn motor aan...
...en die begon gelukkig op te laden.
Ik baalde er een beetje van dat we gebruik moesten maken van de dieselgenerator.
Maar we moeten om 11.00 uur echt weg...
...want er vertrekt vandaag maar één veerboot vanuit Tierra del Fuego...
...en als we die missen, moeten we tot morgen wachten, dus...
...dan lopen we nog meer vertraging op.
Nu zien we voor het eerst hoe het is als het laden niet lukt.
Nu zie je hoe het is als het niet lukt.
Je kunt geen kant op.
Hieruit blijkt maar weer hoe nauw het luistert.
Het is behoorlijk ontnuchterend.
Oké, Charley, kom op. We gaan naar die boot.
20.551 KILOMETER TOT LOS ANGELES
VEERBOOT VERTREKT OVER DRIE UUR
Ik heb een bereik van 109 kilometer... Nee, 111 kilometer.
We hebben 105 kilometer te gaan. Dus misschien redden we het.
We zouden er om 13.30 uur moeten zijn.
De boot vertrekt om 14.00 uur.
Ja, dus we moeten meteen aan boord gaan.
We hebben nog maar 378 kilometer afgelegd tussen Ushuaia en Onaisin.
GRENSOVERGANG
Vandaag moeten we 105 kilometer afleggen om in Porvenir te komen.
De auto's hebben het gered...
...dus de crew wacht ons op in de haven...
...om samen naar Punta Arenas te gaan.
We zijn in het stadje Porvenir.
Porvenir heeft een veerboot die je naar een grote stad brengt.
Volgens mij is het een van de grootste steden van Patagonië.
Het is de stad Punta Arenas.
We wachten op Ewan en Charley en gaan dan samen naar Punta Arenas.
Oké, ik moet het vragen: wat is je bereik, Charley?
Zevenentachtig.
Oké.
En het jouwe? -82.
Oké.
Hoe ver moeten we nog?
Zevenentachtig.
Geweldig. Zo ga ik het dus niet redden.
Het is erop of eronder. -Erop of eronder.
VEERBOOT VERTREKT OVER 24 MINUTEN
Kom op, jongens.
Ewan en Charley zijn daar.
Wij zijn hier.
De rest zit al op de veerboot.
Hij wacht nog 20 minuten.
We willen nu mee, want de volgende vertrekt morgen pas.
De vraag is of ze hier zijn voordat hij vertrekt.
Ze moeten opschieten.
Nog drie kilometer.
Ik krijg een waarschuwing. De accu is bijna leeg.
Accu bijna leeg. -Ja.
Oké. Het moet lukken.
De laatste keer dat we... Het moet lukken.
Zo te zien zijn ze over tien minuten in Porvenir.
Het beeld is versprongen.
Ze rijden nu Porvenir in.
Kom op.
Dave, ze zijn in Porvenir.
Ze moeten er over vijf minuten zijn.
God, we zijn zo dichtbij.
Hoezo: 'Dat was 'm dan'?
De laatste 5% was zo, zoef, weg.
Hij is leeg?
Oké, ik rijd wel door, dan verzin ik er wat op.
VEERBOOT VERTREKT OVER 9 MINUTEN
Er komt een motor aan. -Ja, dat zijn ze.
Ze zijn er. Ze zijn er, jongens.
Ik zie er wel maar eentje.
Ewan staat stil. Hij kon niet verder. -Wat moeten we nu?
Kunnen we ze slepen? -Ik heb 'n touw nodig.
Zeggen we tegen de kapitein dat we er bijna zijn...
...maar dat we wat hulp nodig hebben?
Je kunt Ewan in de verte zien staan. Een klein stipje.
Hij kan niet nog verder inzoomen. -Oké.
Iemand op een motor verslepen is wel gevaarlijk...
...omdat de motor uit balans wordt gebracht.
Je ligt er zo af en dan kom je op je schouder terecht.
Ik houd de deurstijl wel vast.
Ik zat ooit in een taxi in New York...
...en toen reed er een Hells Angel op de auto af.
Hij stak zijn hand door het raam...
...en zei: 'Breng me naar de Hells Angels-club.'
De chauffeur zei: 'Oké.'
Doe het achterste raam open, dan kan ik me daar vasthouden.
Niet te hard.
Oké, langzaam. -Misschien andersom.
Nee, het lukt wel. -Lukt het?
Langzaam. Zo gaat het goed.
Oké. -Ga.
Zeg maar hoe hard. -Ga maar iets harder.
Ja. Zo gaat het goed.
Mooi. Zo gaat het goed.
Ja, het is zwaar, maar het lukt me wel.
Houd hetzelfde tempo aan, Dave.
Ja, goed zo. Houd hetzelfde tempo aan. Oké.
Oké, het lukt me.
Ik wacht tot ze de hoek om komen...
O, mijn God. De veerboot gaat vertrekken.
Kom op.
Ga door.
Zodra we op het rechte stuk komen, laat ik los.
Oké, Dave, wacht even.
Oké, laat me maar los.
Kom op.
Ongelooflijk.
Ewan is aan boord.
Ik ben wel aan boord.
Ik kan je wel omhelzen.
David, bedankt, man. Mijn held, mijn redder. Alles oké?
Ja, man, dit ga ik nooit vergeten.
Waren we er om 14.00 uur? -Nou, nee. Want...
Ja, het is 14.00 uur. -Drie minuten over twee. Niet slecht.
Goed gedaan, Ewan. Dat was fantastisch. Dat was...
We zijn echt ver van huis, hè?
Punta Arenas, we zijn er.
Het beste uitzicht dat ik ooit vanuit een hotelkamer heb gehad, zee en hemel.
We vertrekken nu en rijden de komende twee dagen...
...door het Torres del Paine National Park...
...het meest afgelegen gedeelte van onze reis.
En trouwens...
...het is volop winter hier in Patagonië.
Ik trek alle kleren aan die ik heb...
...want het is ijskoud buiten.
Daar gaan we. Onderlaag.
Lange onderbroek, T-shirt, sokken.
Gevoerde broek, spijkerbroek, vest...
...bodywarmer, jas.
Dit is het begin van het avontuur.
We hebben niet veel ervaring met elektrische motoren.
We weten niet hoe we dit het beste kunnen aanpakken...
...maar dat leren we wel.
Handschoenen, waterdichte broek, waterdichte jas.
O, mijn God. Wat een prachtig uitzicht.
Ik zal je vertellen hoe het er niet uitziet...
...warm.
Dit is een gebied zonder elektriciteitsnetwerk, dat is nogal wat.
Misschien komen we straks in niemandsland vast te zitten.
Blijf kijken naarLong Way Up: twee kerels, verdwaald in Zuid-Amerika.
Lama's.
Daar staat dat er de komende 15 kilometer wegwerkzaamheden zijn.
Ik denk dat dat er staat met mijn geweldige beheersing van het Spaans.
Sommigen noemen dat 'gokken'.
O, mijn God. Moet je deze weg zien. O, mijn God.
Daar heb je de drie bergtoppen. Daar gaan we naartoe.
We hebben afgesproken met Rodrigo, een berggids.
De toeristenindustrie draait hier om...
...die drie torentjes die iedereen wil beklimmen.
Edmund Hillary was de eerste die ze beklom.
Dus ze hebben een rijke historie.
Ze staan ook bekend als Cleopatra's naalden...
...en het park is door UNESCO aangewezen als biosfeerreservaat.
Vanavond willen we in een groene accommodatie slapen...
...aan de voet van de torens.
Ik krijg vanmiddag mijn korte broek terug van een vriend uit Schotland.
Hij is zo'n grappige vent, Eric.
Hij belde me om te zeggen dat ik mijn broek in Schotland had laten liggen.
Die broek is de wereld rondgegaan en hij zou hem ergens in Chili achterlaten...
...langs onze route.
Idioot, toch?
Daar is ons kamp, die koepels.
We zijn echt in niemandsland.
Laten we hopen dat ze elektriciteit hebben, kerels.
We horen ergens te bivakkeren.
Maar dankzij Ewans vriend...
...zijn we nu op deze prachtige plek.
Het is waanzinnig.
Volgens mij moeten we hem hebben.Hola.
Welkom, allebei.
Pakketje van Mr Eric Strickman.
Voor jou. -Dit is hem.
Ja. -Oké.
Dit was Ewans beste vriend toen hij op school zat. Twee handen op één buik.
Hij is nogal een grappenmaker. Er kan van alles in zitten.
Een klein verzorgingspakketje.
Daar heb je hem.
Hilarisch. -Hilarisch.
Uit Schotland. -Uit Schotland.
'Ewan, deze hele onderneming is krankzinnig, maar wat een avontuur.
Ik heb wat batterijen meegestuurd...
...om het gebrek aan laadpunten tussen dit punt en LA goed te maken.'
Ik weet niet hoe ver we daarmee komen. -Het zijn niet eens AA-batterijen.
Zouden we hier onze motoren op kunnen laden?
NATUURBESCHERMER
We hebben geen...
Elektriciteit? -Nee.
Oké. -We zijn de pineut.
In die container zijn er stopcontacten.
Iedereen kan die fietsen zo meenemen.
Ja.
Even kijken of dit werkt, Charley.
Ja. Steek hem erin. Kijken wat er gebeurt.
Mooi. Ja, het werkt. Zeven uur en 50 minuten staat er.
Waar komt de stroom vandaan?
We wekken onze energie voornamelijk op uit stromend water...
...van een riviertje naast die heuvel.
Zeventig procent van de elektriciteit wordt met dat water opgewekt.
Ik kan jullie alles laten zien... -Kom op.
...de elektriciteitsruimte en zo. -Dat zou tof zijn.
Dit is het. Dit houdt de boel draaiende.
Het water komt van boven...
...helemaal hierheen via deze pijpen...
...naar deze kleine turbines.
Zo wordt de energie opgewekt.
Je volgt deze oranje kabel. Die gaat daar door de muur...
...en loopt hier naar beneden naar deze enorme accu's, kijk.
Die zijn zo groot, ze reiken tot aan de grond.
De elektriciteit voor het hele EcoCamp komt uit deze accu's.
Onze motoren worden dus geladen met duurzame energie...
...met waterenergie.
Geen generator, niets.
En dit is de eerste keer. -Ik hoop dat wij de eersten zijn.
Hoi, Kendra, ik ben Ewan, aangenaam. -Aangenaam.
NATUURBESCHERMER
Wat is jouw rol hier?
Ik ben de dochter van de grondleggers en ik werk hier als gids.
Ja.
Dit zou mijn vrouw geweldig vinden. Ze is erdoor geobsedeerd. Poep.
Ruik je dat? -Jazeker.
Wat komt hier terecht?
Plas? -En poep.
En poep? -Ja.
Alles... -Alles komt hier terecht.
Ja en dankzij de wormen is het een filtratiesysteem.
De wormen eten de vaste stoffen op.
We doen chloor in het water en vervolgens halen we het er weer uit...
...en gaat het water weer de natuur in.
Moet je kijken.
Dus dit is zuiver water? -Ja.
Charley gaat nu demonstreren hoe schoon het water is...
...door er 'n slokje van te nemen voor de kijkers thuis.
Charley. -Wie is Charley?
Sorry.
Geweldig. -Wat een prachtplek.
Waar is de rest van de crew?
Ergens anders. -Geen idee.
Echt?
Er is geen bereik, dus we weten het niet.
Kijk eens wat een prachtig uitzicht op de bergen.
Behoorlijk indrukwekkend, hè?
Maar goed, ik ga even bij de motoren kijken.
We moeten morgen 274 kilometer rijden.
Het zou fijn zijn als we met een volle accu konden beginnen.
Shit. Hij wordt niet geladen.
Het was eerst 66 kilometer. Nu is het 74.
Hij wordt wel geladen.
Die van Ewan is ook gestopt met laden.
Hij zit voor 38% vol. Dus die wordt ook langzaam geladen.
Daar schrok ik even van.
Ik ben nogal een piekeraar.
Daar moet ik weer even aan wennen tijdens deze reis...
...dat ik 't over me heen moet laten komen en dat ik niet overal controle over heb.
Je hebt nergens echt controle over.
En toch probeer je die controle te krijgen.
Ik weet het niet.
Het is erg moeilijk...
...loslaten.
We gingen net bij de motoren kijken en die doen helemaal niets.
Niets. -Niets.
Je zet hem aan. Niets.
Je ziet niets op het scherm. We koppelden ze los, niets.
Ze geven geen kik.
We zijn heel ver van het netwerk verwijderd. Erger kon niet.
Twee dingen. Deze grote accu hier...
...slaat de elektriciteit op waar de motor op rijdt.
Hierachter heb je een kleine accu...
...die ervoor zorgt dat de lichten en zo werken.
Ik denk dat het scherm daar ook onder valt.
Misschien is alleen de 12V-accu leeg...
...maar dat weten we niet.
Dus ik moet de 12V-accu aan de praat krijgen...
...zodat we de motor in kunnen schakelen.
En als we dan het beeldscherm kunnen zien...
...dan kunnen we aflezen hoe vol de accu is.
Als we hem aan de praat krijgen...
...staat er misschien wel dat de accu helemaal vol is.
Charley gaat zo proberen de kap van de 12V-accu te krijgen.
Alle elektrische motoren en auto's moeten een 12V-accu hebben...
...die zorgen ervoor dat bepaalde dingen functioneren.
Als je dan pech hebt, kun je de alarmlichten inschakelen.
Hopelijk is dat het.
We gebruiken een starthulp.
Ik wil graag de auto van deze man gebruiken.
Wie is... Is hij een gast of... -Een gast. Ja.
Hopelijk hebben we ze niet wakker gemaakt.
We willen een elektrische motor starthulp geven.
Deze is van de oude stempel. Kijk eens.
Moet je kijken hoe klein deze 12V-accu is.
Iemand heeft er 'opgeladen' op geschreven. Dat is ironisch.
Ewan, de rode moet er eerst op.
De plus zit erop.
Wacht even.
Klaar, Ewan? Oké. -Ja.
Klaar? -Ja.
Eén, twee, drie.
Oké. -Ja.
Er is stroom. Ik heb weer stroom.
Zo goed? -Momentje.
Ik heb hem per ongeluk afgezet.
De lichten zijn aan. -Ja. We hebben 70...
We hebben 76 kilometer.
Mooi. Nu komt het goed.
Het is opgelost.
Hé.
Nu moeten we die van jou doen, Ewan.
Hier staat 63.
Drieënzestig? Wat? -Ja. Dat is wel oké.
Ik heb 76 kilometer. -76 kilometer.
Ik dacht 76 procent. -Nee.
Mooi. -Allebei 76.
Geweldig.
Dat is perfect. Bedankt. -We zijn er helemaal klaar voor.
We kunnen gaan.
Het geeft voldoening om problemen op te lossen, hè? Best fijn.
De reis is inderdaad belangrijker dan de bestemming.
Zesenzeventig kilometer, daarmee moeten we het tot de grens redden.
Ewan, misschien moeten we het tegen ze zeggen...
Ik kan ook niet bellen. Geen bereik.
Oké. -We moeten de satelliettelefoon gebruiken.
Eerst moet je weten hoe je hem aan moet zetten.
Zo niet. -Zo niet.
Al het spul en geen benul.
Er zit een klepje op dat niet... -De aan-knop zit bovenaan.
Hij is aan.
Dat was het.
Zorg er altijd voor dat je satelliettelefoon opgeladen is.
Weet iemand nog hoe dit ding werkt?
Hé, jongens. Kan iemand me horen?
60 KILOMETER ZUIDELIJKER
Zeg 't nog eens. Ik verstond je niet.
Was dat echt Charley?
Ja, zijn naam kwam in beeld.
Wacht even.
Ben ik...
Ik weet niet hoe dit werkt.
Moet de knop ingedrukt blijven?
Klopt. Je drukt de knop in...
...en dan zegt de portofoon wanneer je kunt praten.
En dan houd je hem ingedrukt totdat je klaar bent.
Gelukkig luisterde ik toen ze het uitlegden.
Oké, we kunnen van start gaan.
We hebben een bereik van 76 kilometer...
...dus we halen de grens. -Ze kunnen.
Perfect. Oké, dan zien we jullie daar.
Elektrische voertuigen... -We kunnen.
Die rijden gewoon heel anders, weet je? Heel anders.
Als je een rondreis maakt...
...vind je het vanzelfsprekend...
...dat je je tank gewoon kunt vullen bij een tankstation.
Zelfs voor een reis als deze, weet je dat het moeilijk gaat worden...
...maar je weet het pas echt als het je overkomt.
We zitten nog niet echt in een ritme wat het laden betreft...
...maar er zit pas 10% van de reis op.
Het maximale bereik van dit prototype is zo'n 322 kilometer op een volle accu...
...maar we leren al doende.
De auto's leren en worden beter.
Dit zijn prototypes.
Dit is een mooie boordcomputer.
Dit is, zeg maar, de recuperatierem.
Die zet je aan zodat de rem...
...zodat de remmotoren energie terugleveren aan het systeem.
Dit is de rijhoogte. Daarmee stel je de hoogte van de auto in.
Deze ondergrond hebben we nog niet gehad.
Ze presteren heel goed.
Wil jij voorop gaan, meester?
Prima.
Oké, daar gaan we dan. -Terug naar Argentinië.
Tot ziens.
Waar is de claxon? Daar. -Daar gaan we.
Niet te snel, anders redden we het niet.
Net als met 'n benzineauto.
Als je 160 km/h rijdt, slurpt ie brandstof.
Het is heel vervelend dat we niet konden laden.
We moeten nog 'n heel eind...
...en nu moeten we de grens met Argentinië oversteken...
...wie weet hoelang dat gaat duren.
GRENSOVERGANG
Oké.
Het was hier fantastisch.
LOKALE PRODUCER
Nee, het is makkelijker, want het is alleen zijn formulier.
Die is niet eens van mij. Ik weet niet eens van wie die is.
Die is van Charley. -Dat dacht ik al.
Klaar? -Ja, volgende hokje.
Volgende hokje? -Ja.
Je wil toch geen koekjes Argentinië in smokkelen, hè, Charley?
Mijn koekje... Iemand heeft mijn koekjes gestolen.
Wat... Hoe is dat...
Wat? -Wat?
Wat? -Heb je ze weggegeven?
Nee, ik zag ze alleen liggen.
Ik keerde me om en toen waren ze ineens weg.
Hij zei: 'Hier. Pak aan.' -Ik heb ze gepakt.
Nee, ja. -Jij hebt ze gepakt?
Ik pakte ze zonder te weten dat ze van jou waren.
Gracias.Heel erg bedankt.
Opnieuw Argentinië.
Tweehonderd jaar geleden...
...waren Argentinië, Chili en Peru regio's van het Spaanse Rijk...
...tot de Spaans-Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlogen.
Nog 160 kilometer te gaan tot ons hotel in El Calafate.
GRENSOVERGANG
En nu 't snel donker wordt...
...willen we niet in niemandsland stranden.
Niet in deze kou.
We moeten om 'n dieselgenerator vragen...
...om de motoren op te laden...
...zodat we op onze bestemming kunnen komen.
Ik weet het anders ook niet.
Dit benzinestation hangt vol met stickers. Kijk dan.
De ramen zijn helemaal volgeplakt.
Ik moet mijn motor aansluiten.
Ik kan niet de hele dag met jou keuvelen.
Geschatte tijd tot volledig opgeladen batterij: één uur en 55 minuten.
Als we voorzichtig zijn, halen we het.
We rijden 160 kilometer in... -Tweeënhalf, drie uur.
...drie uur.
Dan ben je er om 21.00 uur. Koud.
Zodra de zon onder is, is het ijskoud.
Weersvoorspelling. Om 21.00 uur is het nog 0 °C.
Oké.
Vanaf 22.00 uur wordt het kouder.
Of we blijven hier.
Dat is ook een optie.
Er is een kacheltje.
Het kan, toch? -Moeten wij volgen?
Als een van ons doodgaat, kun je ons lichaam oprapen...
...en naar huis verschepen. Ja. -Oké.
We hebben goede verlichting.
Wat is het plan voor vandaag?
Oké, alleen een huishoudaansluiting. Maar...
Naar het hotel gaan.
Ik draag alles wat ik heb. Ik ben het Michelinmannetje.
Net toen ik dacht dat ik nooit meer in koud weer hoefde te rijden...
...kwam ik hier om in de winter te rijden.
Daar gaan we.
Charley, help.
Niets aan de hand.
Sorry, man. -Oké.
Kom op. -Kom op.
De weg naar El Calafate is bijna volledig onverhard...
158 KM TOT EL CALAFATE
...en alleen aan 't einde verhard.
Dit wordt spannend.
Als we te snel gaan, loopt de accu te snel leeg...
...en als we te langzaam gaan...
...komen we straks in de vrieskou te zitten.
We hebben nog een half uur tot een uur voordat de zon ondergaat.
We zeiden laatst nog dat we dat niet moesten doen...
...vertrekken als we weten dat we het misschien net niet halen.
Oef. Er zijn hier te veel hobbels.
Arme Charley. Deze weg is vast geen pretje met zijn been.
Het is hobbeliger dan ik had gehoopt.
Het is 's avonds moeilijker om de hobbels aan te zien komen.
We hebben geluk met die maan, aangezien ons vizier ietwat getint is.
We moeten die weg vinden.
Dat scheelde niets.
Ja, dat scheelde niets.
Dit is het tijdstip om dieren aan te rijden.
Ik hoop dat er geen lama oversteekt. Dat is alles.
Moet je die wolk daar links zien. Charley, sorry, moet je kijken.
Ik weet niet wat dat is. Prachtig, toch?
Ik zie in de verte grote, felle lichten.
Volgens mij is dit de verharde weg.
Ja?
Ik denk het wel. Ik weet het niet. -Ja.
Volgens mij is dit de weg.
Het is de weg.
Zo glad als een spiegel.
97 KM TOT EL CALAFATE
De wind trekt nu aan.
Dat is behoorlijk koud.
Het is 0 °C...
...maar met die koude wind voelt het eerder aan als -10 °C.
Ik heb hele koude tenen.
Wanneer krijg je bevriezingsverschijnselen?
Nog 27 kilometer te gaan. Maar de accu is bijna leeg.
We zijn er bijna. Het gaat ons lukken.
Volgens mij zie ik lichtjes.
Hé, daar heb je het.
El Calafate.
Ik haal het maar net. Misschien moet ik hem aan het eind uit laten rollen.
Jemig, ik kan niet wachten tot ik weer warme tenen heb.
Gisteren was zo vermoeiend dat we een dag vrij nemen...
...om onszelf weer op te laden.
Vermoeiend om niet op de motor te zitten. Doodvermoeiend.
Wel fijn dat we tijd hebben om wat rond te kijken.
Een beetje aanturismodoen.
Fantastisch.
Heel indrukwekkend.
Dat is een fraai ijsbergje. Kijk. -Ja, da's een mooie, hè?
Ze zijn onder het wateroppervlak toch twee keer zo groot?
Je ziet alleen het topje van de ijsberg.
Daarom zeggen ze: 'Dit is nog maar 't topje van de ijsberg.'
Moet je die kleuren zien. -Wauw.
Negentig meter hoog, of zo.
Als we hier staan, krijgen we natuurlijk geen informatie.
We kunnen altijd Attenborough vragen om de voice-over te doen.
Ja, doe hier een voice-over.
Kijk eens aan.
Geweldig.
Bedankt.
'Het Glaciers National Park...
...ligt in het zuidwesten van de provincie Santa Cruz in Argentinië.
Het beslaat een gebied van 7270 vierkante kilometer.'
Dat is een heleboel ijs.
Dat is... -Geen wonder dat het hier zo koud is.
Het grootste ijsveld na de Zuidpool.
'En het is opgericht om ervoor te zorgen dat 'n groot deel...
...van de Patagonische ijsvlaktes behouden bleven.'
IJsvlaktes. -Ja.
Da's best cool, hè?
'Het grootste nationale park van Argentinië.' Kijk eens.
IJsberg.
O, mijn God. -Ieder voor zich.
Oké, Leo.
Wat zijn we toch bofkonten, hè?
Ja, nogal.
Eens kijken of we onszelf kunnen isoleren.
Ik heb een EHBO-deken. Een reddingsdeken.
Jeetje, die is groot. -Heel groot.
Enorm.
Zo.
En dan zo.
Dan knippen we dat eraf.
Dat ziet er goed uit.
Oké. -Geen probleem.
Het zou zo fijn zijn...
...als er nu een paar dagen niet veel misgaat.
Dat zou echt fijn zijn.
Weet je wat ze deden met handschoenen?
Volgens mij stamt het uit de tijd van de duels.
Als je iemand tot 'n duel wilde uitdagen...
...sloeg je hem met je handschoen die je daarna op de grond gooide.
En...
Als je hem zelf weer opraapte...
...hadden ze de uitdaging niet geaccepteerd...
...en dat was dan weer een vernedering voor jou.
Als ze je handschoen opraapten en teruggaven...
...wilden ze het duel aangaan.
Dus ik denk dat... Als je je handschoen laat vallen...
...mag je hem niet zelf oprapen. Volgens m'n vader brengt dat ongeluk.
Tijdens zo'n reis laat je meerdere keren per dag je handschoen vallen.
Om 't ongeluk af te wenden moest je volgens hem...
...er met beide voeten op staan of 'm met beide aanraken.
Dus als je me dit ziet doen...
...is dat niet omdat ik gek ben. Het is vanwege mijn vader.
Bedankt, pap.
Ik wou dat je dat nooit had verteld.
Vandaag gaan we naar Tres Lagos, een klein, onbeduidend plaatsje.
Dat is het vast niet als je er woont...
...maar het is een klein stadje op zo'n 160 kilometer afstand.
En daar is een hostel en een laadpunt.
Hier zijn we dan, in dit winderige landschap, en het is kouder dan koud.
Maar we hebben nog maar een klein stukje te gaan...
...tot we bij een café komen waar we koffie kunnen drinken en op kunnen warmen.
Hallo. -Hallo, makker.
Dat zeg ik.
Er komt een auto aan.
Het shot is belangrijker.
Het was een fijne dag.
Ik zie Charley voor me rijden...
...en ik denk aan alle plekken...
...waar ik hem op zijn motor heb gezien...
...het is gewoon fijn om samen met hem te rijden.
Gelukkige tijden.
Dit wordt de Patagonische steppe genoemd...
...maar het is eigenlijk een droge en dorre woestijn.
Kijk eens. Prachtig.
Een portie frietjes.
Ja. -Voor drie personen.
Hier wilden we lunchen...
...omdat Butch Cassidy en The Sundance Kid hier hebben gezeten...
...en zich een maand lang schuil hebben gehouden, zo ver weg van Amerika.
En uiteindelijk reisden ze weer terug...
...en werden ze in Bolivia gedood door het Boliviaanse leger.
Dit was Butch Cassidy en dit The Sundance Kid...
...en dit waren zijn trouwe volgelingen, dat waren geen lieverdjes.
We zijn er bijna. Nog zes kilometer te gaan tot Tres Lagos.
Ziekenhuis, camping, wifi, 'Hosteria Hostel'.
Dat is hem.
Kom op. Ik laat wel zien waar we...
Daar zijn we. Kijk.
Het is klein, maar we hebben het wel voor onszelf.
Charley slaapt daaronder.
Ewan zei meteen: 'Ik neem het tweepersoonsbed.'
Dat zei hij. -Niet waar.
Ik zei:
'Waar moet ik slapen?'
Ik heb zin in vandaag. We gaan een heel eind rijden.
Het is 274 kilometer, wellicht onze langste rit tot nu toe.
Fijn als we een flinke afstand af kunnen leggen.
Ik heb m'n zonnebril nodig, denk ik.
We rijden de zon tegemoet.
Volle kracht vooruit.
We vertrekken net uit Tres Lagos.
We moeten vandaag 160 km afleggen om onze bestemming te bereiken: Las Horquetas.
Nou, het drama gaat verder. We zijn net vertrokken uit Tres Lagos.
We hebben flink wat tegenwind.
We hebben 160 kilometer te gaan en een bereik van 134 kilometer.
Waarom loopt het vandaag zo anders? Ik snap het niet.
En wat het dilemma nog groter maakt...
...is het feit dat de motoren heerlijk rijden.
Ze lopen als een zonnetje, het ligt niet aan hen.
Het gaat om het laden en dat geldt voor alle motoren.
Je kunt maar beperkt elektriciteit opslaan in een accu van deze grootte.
Dat is het. Het is gewoon natuurkunde.
Ja, we zijn er.
Het zou fijn zijn als we een eigen kamer kregen.
Zit je in de kou? Het is niet eerlijk. Niet lief.
Bij mij thuis zouden we je niet buiten laten...
...want dan kon je gezellig bij de open haard liggen.
Er was een kleine puppy die buiten lag te bibberen.
Kon hij maar mee naar binnen.
We dachten dat hij buiten moest blijven. En toen vroeg 'n kerel aan ons:
'Vinden jullie het erg als de honden binnenkomen?'
Wij zeiden: 'Wij dachten dat dat van jullie niet mocht.'
En toen wilde hij niet...
Hij dacht dat ie bestraft zou worden.
Kom op. -Je kunt het.
Klein ventje.
Jup.
Fijn. Ik ben blij dat ie binnen is.
Ik maakte me zorgen om hem daarbuiten.
In Schotland dragen we een mes in onze sok als we een kilt dragen...
...en dat ziet er precies zo uit.
Dit mes is een stuk gereedschap.
No, hija.
Het lijkt meer op een vleesmes, soort van.
Maar 't heft lijkt wel op dat van 'n...
Wij noemen zesgian dubhs.
Hier zit een lipje.
In je sok.
Ewan, ik schenk hem aan jou.
Het mes is voor jou. -Nee.
Neem het cadeau. -Ja?
Het mes is voor jou. -Ja.
De munt is voor mij.
Oké. -Neem het.
Ik kom uit Schotland en daar is het bijgeloof...
Ja. -...dat als je iemand een mes geeft...
...zij jou een munt moeten geven om ongeluk af te wenden.
Anders snijd je jezelf, of zo. -Oké.
Ik geef jou deze. -Deze is voor jou.
Gracias, señor. Bedankt.
En als ik m'n kilt draag, draag ik hem in m'n sok. Heel aardig, bedankt. Gracias.
Ik gooi hier nog wat hout in.
Weet je dit zeker?
Zo doen we dat. Gewoon lampolie erop gieten.
Voorzichtig. Klaar?
Woef. Pas op je haar.
Oké.
Ja.
Gracias.
We liggen behoorlijk achter op schema.
Hebben we eigenlijk al 1600 kilometer gereden?
Nee. -Misschien.
Nee? -Ik denk 't niet.
We zijn... Dit is onze tweede week...
...we hebben nog zo'n 24.000 kilometer te gaan.
Kijk volgende week als we het gaan hebben over kilometerstanden in Long Way Up.
Ja, voilà.
Ik weet niet wat ik moet zeggen, Charley.
Ik wil 't gebruik van deze motoren niet ontmoedigen, want ik vind ze geweldig.
Het is nu gewoon lastig om er lange afstanden mee af te leggen.
Rug tegen de muur.
We hebben iedereen verteld dat 't ging lukken.
Omdat het zo koud is, wilden we de motoren binnen zetten...
...ze op laten warmen en morgen weer verder opladen.
Gooi er een deken overheen, of zo.
De motoren stonden vannacht binnen...
...zodat ze niet zo zouden afkoelen.
Ze lijken 't fijn te vinden. En de cijfers zijn beter.
Veel beter.
Het is een leerproces.
Als de motoren warm zijn...
...kunnen we het op elektriciteit doen.
Snap je?
We komen straks voor 't eerst op 'n plek die op 't netwerk aangesloten is.
Misschien kunnen we zitten...
...met een kop koffie en krijg ik weer gevoel in m'n tenen.
Vertaling: Jenneke Takens