WIELKA WYPRAWA PRZEZ AMERYKI
W 2004 i 2007 odbyłem dwie wyprawy motocyklowe
z moim najlepszym przyjacielem, Charleyem Boormanem.
Wielką wyprawę na koniec świata i Wielką wyprawę do Afryki.
W pierwszej przejechaliśmy Europę, Rosję, Mongolię i Amerykę Północną.
Albo się przeprawimy, albo to koniec.
W codziennym życiu nie ma takich problemów.
Podczas drugiej wyprawy przejechaliśmy Europę i Afrykę.
Udało się!
W głębi serca zawsze czułem, że będą trzy wyprawy.
Jak to bywa w życiu, wróciłem do pracy i zamieszkałem w USA.
Straciłem kontakt z Charleyem.
Aż coś mi przypomniało, co się naprawdę liczy.
Otrzymałem SMS-a, że Charley miał okropny wypadek.
Złamał obie nogi, miednicę i lewy nadgarstek.
To pomogło nam odnaleźć się na nowo.
Postanowiliśmy się wybrać na kolejną epicką wyprawę,
o długości 21 000 kilometrów,
od Ushuaia w Ziemi Ognistej na południowym krańcu Argentyny,
przez Amerykę Południową i Środkową, Meksyk,
aż do Los Angeles w Kalifornii.
Mamy na to tylko trzy miesiące.
Sporo roboty.
Musieliśmy zebrać razem starą ekipę.
Russ i Dave zajmują się produkcją i reżyserią.
Mogę jechać, jak będzie gotowy.
Czekaliśmy na to 12 lat.
Super, że ekipa jest znowu razem.
Ewan i Charley mają kamery i mikrofony na kaskach,
więc mogą sami kręcić, kiedy ekipa nie jest z nimi.
Punkty zborne mamy na granicach. Poza tym są zdani na siebie.
Zaliczymy brutalną patagońską zimę,
ekstremalny klimat pustyni Atakama,
rozległe równiny solne Boliwii...
aż wreszcie zobaczymy na własne oczy zagrożone puszcze Ameryki Środkowej
i społeczności meksykańskie tłamszone przez kartele.
A jeśli to jeszcze za mało wyzwań,
chcemy sprawdzić, czy damy radę to zrobić na e-motocyklach.
- Tu będzie problem. - Tak.
Co zrobimy, jeśli nie naładujemy motorów?
Martwię się, czy to w ogóle możliwe.
To będzie Wielka wyprawa przez Ameryki.
LOS ANGELES KALIFORNIA
REPUBLIKA KALIFORNII
Od lat marzyłem o wyprawie
na sam kraniec Ameryki Południowej, do Ziemi Ognistej.
Kupiłem sprzęt i zmontowałem motocykl na ten wyjazd.
Sprawdzę czy ruszy po użyciu preparatu do rozruchu.
Stało się jasne, że tę wyprawę powinienem odbyć z nim.
Psiknę, a ty go uruchom.
Jest coś szalenie pociągającego w tym, że jesteś w trasie.
Tęskni się za przygodą, za tym, że nie wiesz, co cię spotka.
Coś się zapaliło.
- Może trzeba było to zdjąć? - W końcu ruszył.
Jest cały wielki obszar obu Ameryk, którego nie odkryliśmy.
To szalenie ekscytujące.
Nie mogę się doczekać. Chcę znów być w drodze.
Może... Nie włączyłem paliwa.
- To coś pomoże? - Na pewno.
O Boże!
Główny nacisk przygotowań kładę na to, czym pojedziemy.
Nie od razu pomyślałem o tym, żeby się wybrać na motorze elektrycznym.
Ale to przecież część mojego życia.
Proszę. Dwanaście paneli.
Tu trafia energia.
To moja stacja solarna.
Zasila klimatyzację przyczepy, telewizory, pralkę.
Mam dwanaście paneli
i nigdy nie zużywam więcej energii niż wytwarzam. Nigdy.
To wspaniale wiedzieć, że żarówka świeci dzięki energii słońca.
Przerabiam ukochanego volkswagena beetle z 1954 roku na elektryka.
To na pewno przyszłość.
Wszystkie pojazdy kiedyś będą elektryczne.
Mały eksperyment ze słońcem.
Ładuje telefon.
Cała idea elektryfikacji jest bardzo ciekawa.
Ewan i Charlie stawiają na słońce.
Samochody naprawdę postawiły na tę przemianę,
ale branża motocyklowa, o dziwo, jest tutaj do tyłu.
Przez to wyzwanie jest jeszcze większe.
I bum − USB.
Wystarczy trochę... Ciekawe, jak duże musiałoby to być,
- żeby ładować motocykl. - Motor.
- Myślę, że troszkę większe. - Ładuje.
I proszę.
OSIEM MIESIĘCY DO WYJAZDU
Znowu razem. Wiele się działo przez te 12 lat. Sporo się zestarzeliśmy.
David i Russ nakręcą wyprawę.
REŻYSER-PRODUCENT
Ale najpierw
musimy rozwikłać kwestie praktyczne związane z e-motocyklem.
Będę adwokatem diabła. Wyjątkowe w poprzednich dwóch wyprawach
było jeżdżenie i bycie poza miastami i osadami ludzkimi.
Stwierdzaliśmy, że tu po prostu nocujemy.
Rozstawialiśmy namioty,
budziliśmy się rano... I znowu ruszaliśmy.
Potrzeba ładowania motocykla w nocy
wykluczy tę możliwość.
Myślę, że to, o czym mówisz, dało nam najlepsze chwile.
Po prostu bycie na zewnątrz.
- Nie chcę... - Żebyśmy byli uwiązani.
- ...poświęcić tego. - Warto poeksperymentować.
Tak uczymy dzieci, że to przyszłość.
- Taki powinien być świat. - Tak.
Nie odbierajcie mnie jako przeciwnika. Wcale nie.
Trzeba jednak rozważyć wszystko, co może pójść nie tak.
Nie chcę, żeby zamieniło się to...
- W stres. - ...w jakąś misję na rzecz elektryków.
Rozmawialiśmy z Hondą, Yamahą, Suzuki. Jesteśmy daleko przed nimi.
Oni nie są na to gotowi. Niewielu...
Dobre wieści.
Świetne, bo niełatwo być pionierem motocyklowym,
pierwszym, który robi daną rzecz.
Jako pierwsi ludzie pokonacie taki dystans ładując po drodze.
Ameryka Środkowa. Jakie to ekscytujące, znów oglądać mapy.
- No. - Ale się cieszę.
Znajdziemy z Charleyem, lub zbudujemy, idealny motocykl,
a Russ i Dave zajmą się logistyką wyjazdu.
Najpierw trzeba zaplanować trasę.
Ominiemy Machu Picchu i sporą część Chile.
- Co tutaj jest? Gdzie skręcisz w prawo? - To pola lodowe w Chile.
- Pola lodowe? - Z lodowcami.
- Jesteśmy na motocyklach. Odbiło ci? - Oszalałeś?
- Pokonać pola lodowe na dwóch kółkach. - To Atakama. Coś oszałamiającego.
Mazatlán? Trzeba się nauczyć hiszpańskiego.
Mamy dużo czasu, prawda?
- Nie wiem. - Osiem miesięcy.
- Żeby to zaplanować. - Nie na samą wyprawę?
- Ale mamy osiem miesięcy na wyprawę? - Trasa jest krótka.
Nie dla motocykla elektrycznego, ty idioto! Osiem miesięcy!
Musimy zabrać jakąś grę, którą lubimy. Żeby mieć co robić podczas ładowania.
- Nie wiem co. - Karty?
- Uno. - Rozbierany poker.
No tak. Może rozbierany poker.
Wraz z Charleyem sprawdzimy w akcji elektryczne motocykle szosowe.
Boże, ale klawy. Tylko popatrz.
Włączasz i cześć.
Dobra, brzmi niesamowicie.
Czy raczej nie brzmi, bo w ogóle nie hałasuje.
Zacząłem myśleć, że znów będę na szosie.
To cudowne uczucie wybrać miejsce i po prostu tam pojechać.
Z przyjacielem.
Dawno tego nie robiliśmy.
To wspaniale pojechać i pozwiedzać świat. Do tego odbudowałem relacje z Charleyem.
Najszczęśliwszy jestem na motorze.
I gdy oglądam się, a za mną jedzie najlepszy przyjaciel.
W ostatnich latach naprawdę za tym tęskniłem.
Charley, w jakim jesteś trybie? Eko?
W trybie sexy.
Co za frajda.
Jechało się nimi o wiele lepiej niż myślałem.
- Świetne wrażenie. - Można ze sobą gadać.
- Fajna sprawa. - Słychać ćwierkanie ptaków.
No i...
Fajnie jest. Co ciekawe, naprawdę czuje się drogę.
Nic nie wibruje, bo nie ma silnika.
Po prostu czuć drogę pod kołami.
Szybki, fajny. Po prostu jest miło.
Na razie.
Z racji poprzednich wypraw,
jazda na motocyklu wprawia mnie praktycznie w stan zen.
Tyle godzin na nich spędziłem.
Wpadam w pewien rodzaj transu i uwielbiam to.
To moja forma medytacji.
Doświadczenie jazdy na motocyklu elektrycznym
tylko wzmocniło ten stan ukojenia.
Myślę, że to przyszłość.
Wspaniale znowu z tobą jeździć.
- Wiem. To jest wspaniałe. - Uwielbiam to.
- Dziękuję. - Tak.
SAN DIEGO KALIFORNIA
Zaraz będę w EV West.
Mój przyjaciel, Michael, prowadzi tę firmę...
Zasięgnę u niego rady w sprawie elektrycznie zasilanych rzeczy.
Szczególnie motocykli. On wszystko zasili elektrycznością.
Przerabia Porsche, Ferrari i sporo Volkswagenów.
- Jak leci? - Miło cię widzieć. Jak życie?
Poznaję to.
Michael przerabia mój VW Beetle z 1954 roku na elektryka.
Wygląda genialnie. Bosko, co?
Dał mi mały breloczek Obi-Wana.
Wybieracie się na szaloną wyprawę.
- Tak, wiem. - Chcemy się ciebie poradzić.
Przejedziemy przez Amerykę Południową i Środkową.
Co mamy zrobić?
W weekend po zakupie
elektrycznych motocrossów
jeździliśmy po pustyni aż baterie siadły...
Dowlekliśmy motocykle do wozu.
Liczyłem, że wytrzymają dłużej.
Fajne. Bardzo fajne. Pięknie wykonane.
Po prostu arcydzieło inżynierii.
Dlatego będzie wam tak trudno,
bo najlepsze motocykle mają zasięg 120 kilometrów.
Uważasz, że nie znajdziemy lepszego zasięgu?
Tak.
Nie brzmi to dobrze.
No, nie brzmi.
Mówi o 120 kilometrach.
- W najlepszym razie. - Właśnie.
Z takim zasięgiem, jeśli mamy przejechać 250-280 kilometrów dziennie,
czeka nas dwukrotne ładowanie każdego dnia.
- Nie tylko w czasie obiadu... - To kilka godzin dziennie.
Nie będzie szybkich ładowarek, tylko domowe gniazdka.
Dni będą za krótkie.
Zagłębmy się bardziej w temat. Oto nasi fachowcy.
- Cześć wam. - Witajcie.
- Jak leci? Niesamowite. - Co tam, Russ?
Chcielibyśmy przejechać z krańca Ameryki Południowej
do Los Angeles na e-motorach. Jesteśmy co do tego zgodni.
Ale choćby nie wiem co, nie uciekniemy od tego ograniczenia 120 kilometrów.
Trochę jestem tym przybity.
Chcecie zrobić coś,
co ludzie z pewną wiedzą w temacie uważają za niemożliwe.
- Tak. - Właśnie.
Oglądamy kaskaderów na motorach nie dlatego, że wiemy, że im się uda.
Mnie jako pasjonata elektryków pociąga to,
że chcecie zrobić coś,
co uważam za niemożliwe. Więc po prostu...
To podniosłeś nas na duchu. Dziękuję.
Wspaniale byłoby udowodnić, że to możliwe.
Ale to musi być realne, a naszym celem jest 290 kilometrów dziennie.
Jak to zrobić? Jak to w ogóle zrobić?
RZYM WŁOCHY
Jesteśmy w Rzymie, we Włoszech. Odwiedzamy ludzi z Formuły E.
Dziękuję.
To wyścigi pojazdów typu Formuła Jeden, ale zasilanych elektrycznie.
Jest tu z nami światowej sławy aktor, Ewan McGregor.
Jak widzisz rozwój wyścigów elektryków?
Elektryki to niewątpliwa przyszłość.
Bardzo mnie kręcą auta czy motocykle elektryczne.
Różnice wypadają na ich korzyść. Są ciche,
nic nie wibruje między tobą a drogą.
To ekscytujące i jestem pewny, że to przyszłość.
Zróbmy to.
Nie przyjechaliśmy do Rzymu, żeby się bawić szybkimi autami.
Fajna szyba? Ma z pięć centymetrów.
Oto i on.
- Jak się masz? - Miło cię poznać.
MISTRZ ŚWIATA SUPERBIKE
Przyjechaliśmy poznać Maxa Biaggi,
sześciokrotnego motocyklowego mistrza świata,
żeby podpytać go w sprawie technologii.
Mamy z Gilo pewien projekt. Jedziemy w trasę motorem elektrycznym.
Rekord szybkości na ziemi... Macie zdjęcie motocykla?
- Duży rozstaw kół. - Niezwykły.
W tym roku Max spróbuje pobić rekord prędkości dla motoru elektrycznego.
To będzie dla mnie nowość.
Oczywiście znam się na prędkości,
ale jak dla mnie, to będzie wyzwanie.
- Tak. - Duże wyzwanie.
Jak ćwiczysz? Po prostu wsiadasz...
Nie wiem. Robię to po raz pierwszy, ale już się nie mogę doczekać.
W tej chwili wydaje mi się,
że spróbujemy zrobić to na motorach elektrycznych.
Jeśli utkniemy, to pech.
Za bardzo jestem nakręcony...
WIDEO DZIENNIK
...żeby nie spróbować wyprawy na elektrykach.
Gdy Charley wsiadał do Formuły E,
dotarło do mnie, że wyzwaniem dla niego będą nie tylko motocykle elektryczne.
- Za dużo wspinania się? - Tak jest.
Zdrowie też.
Spróbuj wsunąć nogi.
Właśnie. Wślizgnij się.
Podczas wczesnych przygotowań do wyprawy miał drugi wypadek na motorze.
POŁUDNIOWA AFRYKA PAŹDZIERNIK 2018
- Jak Charlie? - Nie oddycha normalnie.
Płuco mu się zapadło. Morfologię krwi ma słabą.
Przenieśli go na OIOM, ma obrzęk mózgu
i być może przewiercą mu czaszkę, żeby uwolnić ciśnienie.
Ma skrzepy krwi w płucach,
a jeśli dotrą do mózgu lub serca,
może to wywołać zator.
Oddychaj. Właśnie.
Mógłby umrzeć.
Wystraszyłem się, że stracę kogoś bliskiego.
Wypadek był przerażający.
Myślałem później o tym i zrozumiałem,
że trzeba dbać o ważne relacje w swoim życiu.
Trzeba wysilić się, żeby je utrzymać.
Bo jeśli nie...
tracisz coś, co jest ważne.
Zbliżyło nas to do siebie. Pozostałem z nim w kontakcie,
także w sprawie jego rehabilitacji.
Dopiero co zszedłem z wózka inwalidzkiego.
Inni chcieliby móc biegać, ale ja chciałem
znów być w stanie wsiąść na motor.
Motocykle to przygoda. To część niego.
Dzięki temu czuje, że żyje.
Wsiądę na motor pierwszy raz od wypadku.
Niektórzy nie potrafią zapomnieć o wypadku.
Zastanawiają się, co mogli zrobić inaczej, co powinni byli zrobić inaczej.
Ale on to już sobie przerobił.
Ruszył naprzód i nie ogląda się za siebie.
Jest inspirujący.
Całkiem nieźle, co? Mój Boże.
Wezmę skuter.
GENEWA SZWAJCARIA
Wracam do pracy w Los Angeles,
ale Charleya zaproszono do Genewy na przetestowanie motocykla elektrycznego.
I jest to Harley-Davidson.
Jedziemy na tor, żeby wypróbować twój e-motocykl.
Jest tylko jeden egzemplarz. Proszę, nie popsuj go.
Nie mów tak.
To prototyp motoru szosowego. Ich zdaniem można go przerobić na wyprawę.
- Proszę. - Mój Boże. No popatrz!
- Wygląda... Ożeż! - Proszę.
Rety. Nie spodziewałem się, że będę taki szczęśliwy i podniecony.
Tym próbnym egzemplarzem motoru
jechali tylko pracownicy Harleya-Davidsona.
Wygląda bosko.
Rzucił klasyką: „To jedyny egzemplarz na świecie, więc nie rozbij go”.
Ja na to: „O nie! Co za presja!”.
Ewan, żałuj, że cię tu nie ma.
- Dobra. Ruszamy. - Miłej zabawy.
To niezwykle potężny motor.
Jedzie na pełnej mocy z oponami slickami.
Opona typu slick.
Trochę się więc o niego martwię.
- Rety, ale się ślizgają. - Uciekł mu tył.
Teraz się denerwuję. Tyle wam powiem.
No no. Tylne koło nieźle się ślizga.
Jak myślisz, Charley. Pojedziesz na tym w Andy?
To niezwykły motor. Po prostu niezwykły.
Fajnie by było, gdybyś popracował z naszymi inżynierami
i przetestował go, żeby go idealnie wyregulować.
Kolejna przygoda, co?
Nigdy bym nie pomyślał,
że Harley-Davidson stworzy elektryka.
W przeszłości miałem parę Harleyów.
Bardzo mnie ciekawi, czy zdążą przystosować ten do naszej przygody.
LONDYN ANGLIA
PUBLICZNE METRO
Jesteśmy!
W Londynie chcemy ustalić bieżące planowanie wyjazdu.
Cześć. Jak leci?
- Znakomicie. - Cześć.
- Idealnie. - Jak leci?
- Jak jazda? - Fajowo wyglądasz.
Dobrze było. Ale gorąco.
- Jak było? - Mamy dzisiaj obłędny ruch.
- Posłuchajcie. To... - Zobacz.
O, to tutaj. Przesłałeś zdjęcie tego budynku.
To 25.
- Raczej 35. - To tutaj.
O wiele bardziej gustowny.
- To twój? - Nie.
Nowa kwatera główna w Londynie.
Dosłownie wczoraj odebraliśmy klucze.
- Dobrze. - Daj do tyłu.
To śmieci, które nie mieściły ci się w biurze?
Wiesz co, Charles! Czy Charles nie był na lunchu?
Ile krzeseł! Dobra, bierzmy się za to.
Uważaj na ścianę za tobą. Zaraz zadrapiesz.
No to po kaucji.
Tracę... Idź za mną.
W przeciwnym razie... stracę uchwyt.
Niestety, ale połamałem sobie kości przed przeprowadzką.
- To za ciężkie dla mnie. - Ja wezmę.
- Czekaj. - Pewnie przez ten jego brzuch.
Jakie to ciężkie. Jak to wzniesiemy?
Obróć na bok. Nie wejdzie przez drzwi. Trzeba podnieść.
- Co mówił? - Z życiem.
Charley, kieruj nami. Jeśli nie wniesiemy, będzie na ciebie.
- Będzie trudno. - Tamtą stronę też, Russell.
Obrócisz w ten sposób?
- Nie. - Chyba... utknęliśmy.
On musi... Trzeba to postawić.
- Aż pod sufit. - Nie przejdzie tędy.
W lewo, nad głowę. Pod sufit.
Nóżki odpadną. Mam tu śrubki. Zaczekaj.
- To może znieście? - Chwila.
Raz, dwa, trzy, pchamy! Hej, rup!
Tak! Wykręciliśmy! Chwila. Dokąd idę?
Poszło!
- Dobra robota. - Poszło nieźle, stary.
Jesteśmy.
Wyprawa wydaje się nagle bardziej realna.
Ustalmy, co mamy.
Dzięki Bogu mamy łyżkę do kawioru.
Jak byśmy sobie bez niej poradzili?
„Gdzie łyżka do kawioru, panowie?”
Piękne dzięki, stary.
- Dobra, stary. - Dzięki, stary.
Wygląda profesjonalnie.
No, bez przesady.
Jesteśmy otwarci na udział w programach o samodzielnym urządzaniu wnętrz
czy remontowaniu.
Poradzilibyśmy sobie, o ile daliby nam mapy.
Mamy...
Tradycyjna trasa panamerykańska biegnie z Alaski do Ziemi Ognistej.
Północ przemierzyliśmy w Wielkiej wyprawie na koniec świata.
Nowy plan zakłada start wyprawy z samego krańca Ameryki Południowej
pierwszego września,
a potem przejazd aż do Los Angeles, tak żeby zdążyć na Boże Narodzenie.
Jedziecie do Cusco.
PRODUKCJA
Koło Cusco jest ciekawie. Tam jest Machu Picchu.
No tak.
Machu Picchu jest tutaj.
Na pewno zalicz solniska.
Pewnie. Oczywiście.
To się nazywa Lago de Poopó.
Mam 48 lat i śmieję się, bo jest napisane Poopó.
Chcemy zrekompensować ślad węglowy naszej podróży.
Zaliczymy tu pewien projekt. Jest w Peru i nazywa się Cool Earth.
Zmniejszamy emisje wyprawy, ale chcemy zrobić coś więcej.
Kluczowa dla klimatu jest ochrona lasów tropikalnych.
Odwiedzimy projekt w Amazonie,
żebyśmy mogli sami zobaczyć, jak to się robi.
Pokonujemy 240 kilometrów dziennie. To spory kawałek drogi.
Będzie sporo okazji, żeby gadać o bzdetach, ale cóż...
chyba nie mam aż tyle do powiedzenia.
Fajnie. To będzie fajna trasa, mocno zróżnicowana.
Góry, pustynia i jedne wielkie wakacje wzdłuż plaży
na reszcie trasy.
Patagonia to olbrzymi obszar.
To ponad milion kilometrów kwadratowych w Chile i Argentynie.
Zapytaliśmy ambasadę Argentyny o loty czarterowe.
- To słynna droga 40. - Droga numer 40.
- To ta... Tak. - Ta?
Lodowce, jeziora, robią ogromne wrażenie.
Ten region jest podobny do tego?
- Jest. - No tak.
Jadąc tędy, doświadczymy wszystkiego po trochu?
No.
Jeszcze jedno. To będą motocykle elektryczne...
Jak je naładować?
Myślę, że macie... Od tego miejsca nie ma...
Tak... Tu będzie problem.
Rzeczywistość elektryków nie nastraja optymistycznie.
Patrzy się na mapę i widać, że to sporo roboty.
JEZIORA - POCIĄG - WIELORYBY
Martwią mnie tylko te wielkie puste połacie ziemi.
Co tam zrobimy?
KOSTARYKA
Pokonanie i sfilmowanie trasy 21 000 km na e-motocyklach wymaga sporej ekipy.
Są to robione na zamówienie, pojemne karty pamięci.
PRODUKCJA
Odległości między miastami są za duże...
PRODUKCJA
...na stacje ładowania.
Poprzednie dwie wyprawy zaczynały się w Londynie.
Jak na razie za mało rozważaliśmy,
jak wszystkich przewieźć na sam kraniec Ameryki Południowej
i ruszyć stamtąd.
W poprzednich wyprawach wozy z kamerami były na paliwo.
Trzymamy tam sprzęt kempingowy, filmowy czy medyczny.
Szukamy elektryka, który spełni tę samą rolę.
Zmierzamy do Plymouth w stanie Michigan.
Spotykam się z firmą Rivian.
Tworzą niesamowite,
w pełni elektryczne pojazdy użytkowe.
Mierzymy się z tym,
że na rynek wchodzą w 2020 roku, a mamy 2019.
Spotkamy się z nimi i omówimy, co jest możliwe,
a co nie.
Zapewne znów wybierzemy to, co niemożliwe.
To stary zakład Mitsubishi.
Przystosowują 240 tysięcy metrów kwadratowych.
Kiedyś wyglądało to tak.
To wstępny prototyp, bo ma być perfekcyjnie.
Tak będzie wyglądał cały zakład.
Spora różnica, nie?
Produkcja masowa rusza za dziewięć miesięcy,
ale Rivian zaproponował nam dwa prototypy furgonetek.
Pojazdy, które chcą nam skonstruować,
chwilowo są zrobione z gliny.
Trzeba je tak zaprojektować, żeby nadawały się na każdy teren.
Przejedziemy przez śnieg, pustynię, kamienie, góry, dżungle, błoto.
Wszystkie możliwe opcje na tej planecie.
- Jest na to gotowy? - Idealnie.
Tak, to akurat jest łatwe.
- Jest łatwe. Okej. - Tak.
Żarty na bok. Oprogramowanie kontroluje każde koło.
Może je kręcić z dowolną prędkością czy momentem obrotowym.
Jeśli Dave znów utknie w piasku...
- Zwiększamy moment obrotowy innych kół. - Pojazd da radę.
Tworzymy pojazd reprezentacyjny, zanim zakład będzie gotowy.
Dopiero szykujemy narzędzia.
Nie wiedziałem o tym.
To niesamowite, że macie aż taką wiarę
w sens naszego przedsięwzięcia.
Więc dzięki. Bardzo was za to szanujemy.
To będzie pierwsza podróż elektrykami z krańca Ameryki Łacińskiej do Kalifornii.
- No. - Pierwsza.
Częścią tej opowieści jest budowa infrastruktury, która to umożliwi.
W większości odwiedzanych krajów prawie w ogóle nie ma ładowarek.
Rivian zainstaluje 150 stanowisk do szybkiego ładowania na trasie.
Zarówno dla aut, jak i motorów.
Z wielomiesięcznym wyprzedzeniem tworzymy
podwaliny systemu ładowania.
Dziś jestem podjarany. Wczoraj nie byłem. Myślałem, że będzie masa problemów.
Ci kolesie oferują nam rozwiązanie, które zlikwiduje nasz problem motocyklowy.
LOS ANGELES KALIFORNIA
DZIESIĘĆ TYGODNI DO WYJAZDU
Zaraz odbierzemy Harleye.
Przystosowali prototyp motoru szosowego i liczymy, że nada się na nasz wyjazd.
- Co jest w pudle? - To klucz.
Co jest w pudle, Charley?
Mark. Jak leci? Ewan, miło cię widzieć.
Elektryczny Harley albo nic.
Zdenerwowany?
- Nie, podniecony. - Podniecony?
- Dobra, no to już. - No to już.
Wielkie odsłonięcie.
- Piękny. Wygląda bosko. - Mniej więcej to uzgodniliśmy, prawda?
No tak. Rety. Zapomniałem już, co mówiłem.
- Słuchałem cię. - Jestem zachwycony.
Skupiliśmy się na wydajności.
Usuniemy pałąki i tym podobne, bo są z plastiku.
Wymienimy części na aluminiowe.
Wygląda wręcz jak motocykl szosowy. Świetny. Naprawdę super robota.
- Wygląda świetnie. - Dobra robota.
Naszej ekipie fajnie się pracowało.
Zebraliśmy się w szóstkę w kącie i powiedzieliśmy:
„Stwórzmy jedyny w swoim rodzaju motor i zabawmy się przy tym”.
To była frajda dla nas wszystkich.
Ten można praktycznie już kupić w sklepie, prawda?
Ten tutaj.
No no. Spora różnica.
Totalnie inna geometria.
- Fajny? - O wiele wyższy.
- To po prostu wysoki motor. - Dobra pozycja. Do całodniowej jazdy.
- Bez przerwy. - A jakże.
Jeśli naprawdę przejedzie 160 kilometrów, z chęcią wyruszę na nim w długą trasę.
Jak siedzenie?
Wygodne. Pozycja jazdy jest dobra.
Pałąki można byłoby jeszcze odchylić.
Całkiem miło sobie radzi na zakrętach.
- Dobrze na nim wyglądasz, Ewan. - Super. Uwielbiam ten motor.
Zrobię sobie tatuaż Harley-Davidsona.
Dobra!
- Ile kilometrów zrobiliśmy? - Sto siedemnaście.
Przejechaliśmy 117, a zostało 40% baterii.
- Zasięg wyraźnie powyżej 160 kilometrów. - Aha.
Czad!
Mówiłem, żeby postawić na elektryka. Od samego początku.
- Nie mówiłem? - Mówiłeś, pamiętam.
Właśnie.
To moje pierwsze stanowisko ładowania.
Tak. Jestem wzruszony.
Wygląda jak motocykl szosowy, ale to niestety tylko prototyp.
Harley ma tylko dziesięć tygodni, by stworzyć dwa solidne motory terenowe,
które poradzą sobie na tej wyprawie.
To spore wyzwanie.
LONDYN ANGLIA
Wracam do bazy w Londynie z Charleyem,
żeby zabrać resztę sprzętu i przygotować się na wyjazd.
To nowy rodzaj tkaniny.
No tak.
Założyłem dżinsy i są niczym jedwab.
Możesz zsiąść z motocykla,
nie wiedząc, że ma się tam zbroję.
Ten jest fajny.
Naprawdę fajny.
Na tę wyprawę musimy zabrać jeszcze starego przyjaciela.
Tu jesteś.
Chaos rządzi, aż do ostatniej minuty,
ale doświadczenie pokazuje, że w trasie wszystko jakoś się układa.
Claudio wrócił do nas!
Lecimy do Ameryki Południowej.
Ani ja, ani Charley nie mówimy po hiszpańsku.
Zagramy w grę, w której nie mówię nic po angielsku.
NAUCZYCIELKA HISZPAŃSKIEGO
Mówimy tylko po hiszpańsku.
- Hola. - Hola.
Jako dyslektyk nie cierpię tej gry.
- Muy bien. - Powodzenia, Charley.
Yo soy actor. Ah, presenta...
- Presentador. - Presentador.
Spodnie.
Pantalone.
Pantalón.
Krzesło.
- Silla. - Silla.
La.
- Nigdy nie wiadomo.
- Jakby co... - Doczep „as” na końcu.
Pierwsza lekcja w moim 52-letnim życiu, na której się dobrze bawiłem.
Jedziemy do Rivian,
żeby sprawdzić, jak idzie konstruowanie tych elektrycznych pojazdów
i w jakim stopniu stworzyli infrastrukturę ładowarek.
Muszą być prawie na ukończeniu.
Aby dopuścić pojazd na drogi, musi przejść testy,
więc Rivian ma dwa tygodnie, żeby go ukończyć.
No i proszę.
SAMOCHÓD RUSSA
Rany. To wciąż tylko samo nadwozie.
To 002?
Tyle mamy z gotowego wozu?
- Mogę przydzielić do tego więcej osób. - Uwielbiam twój optymizm.
To ma być gotowe za dwa tygodnie?
- Dobra. - Cóż...
- Gotowy zobaczyć 001? - Dawaj.
Oto odsłonięcie pojazdu...
SAMOCHÓD DAVIDA
Pierwszy pojazd Rivian z VIN-em.
Za dużo tego, prawda?
Sądziłem, że będzie bliżej finiszu. Sporo zostało do roboty.
Elektryki jeszcze nie wmontowano.
Zostały dwa tygodnie i sporo do roboty.
To duże przedsięwzięcie zbudować dwa nowe pojazdy,
do tego w technologii dotychczas nieistniejącej.
Nigdy nie budowali czegoś w takim tempie. Nie wypierają się tego.
A jak z siecią ładowarek?
To dla nas wielka inwestycja.
Zaczęliśmy wybierać lokalizacje i uruchomiliśmy budowę.
W tej chwili przewozimy ładowarki do Ameryki Południowej.
Pewnie na początku przyszłego tygodnia zaczną je instalować.
To naprawdę sprawa fundamentalna.
Bez ładowarek rozstawionych na 20 tysiącach kilometrów...
nie pokonamy tej trasy. Po prostu.
LONDYN ANGLIA
DWA TYGODNIE DO WYJAZDU
Tak, jeden na jednego.
Rozdzieliliśmy się między USA a Wielką Brytanią.
Zajmujemy się tu tylko samą produkcją,
a samochody i motocykle tworzone są tam.
Dave, widziałeś zdjęcia śniegu na drodze numer 40?
Wygląda bardzo źle.
ROZMOWA Z LOKALNYMI PRODUCENTAMI
To najsroższa zima od 1994 roku.
Trzeba szykować się na najgorsze w Argentynie.
Jestem mniej więcej na granicy stanów Michigan i Ohio.
To poligon doświadczalny,
na którym po raz pierwszy przetestują Riviana.
Tam jest. Widzisz to? Nigdy w nich nie wątpiłem, co nie?
Joł, Russell, zaraz zobaczysz 001 jadącego po torze.
O rany! Liczę, że przejazd przez Andy nie tak będzie wyglądać.
Nie...
Można ładować podczas holowania. To właśnie próbują zrobić.
Testują możliwość ładowania na holu przez godzinę.
Uważają, że godzina holowania naładuje baterię do połowy.
- Po pierwsze, to Lindsay. - Cześć!
Dobra. Jak tam samochód?
Fantastycznie. Czeka na ciebie.
Jest gotowy. Jeździ. Cztery koła się kręcą.
Ależ to ekscytujące!
Szalenie ekscytujące. Idealny koniec tygodnia.
To czas na Amerykę Południową!
Czy możemy już uznać, że wielka wyprawa się odbędzie?
LOS ANGELES KALIFORNIA
- Świetna robota. - Dzięki.
I masz... Boże, masz piękne paznokcie.
Niedawno robiliśmy sobie paznokcie z córką
i wybrała niebieski, żeby pasowało do motoru.
To miały być paznokcie na szczęście.
A ja nie wiem, czy chcę odbyć wyprawę na motorze z niebieskim pedicure.
Powiedziałem Anouk, lat osiem, że nie wiem, co robić,
bo jak to zmyję, to sprowadzę pecha.
A ona na to: „Będzie zimno, prawda?”. Mówię: „Tak”.
A ona: „Aleś ty głupi, cały czas będziesz nosić buty.
- Nikt ich nie zobaczy...” - Słuszna uwaga.
Jak ty...
Wróciłem od nich... Rano już się pożegnałem.
To za mną chodzi cały dzień.
Czyli jesteś tu sam?
- Tak. - Czyli...
- miałeś wszystkich przy sobie, a teraz... - Tak...
Mam lekkiego doła.
Starasz się być silny przy dzieciach, ale to wcale nie jest łatwe.
Wiem. To trudne.
Spójrz na Ushuaia.
Dzisiaj pada śnieg.
- Dochodzi do minus 16 stopni. - Szybko nie pokażę paznokci, co?
Śnieg pada codziennie oprócz piątku.
Jesteśmy w Milwaukee, żeby zobaczyć nasze motory.
Chyba po raz pierwszy.
Widzieliśmy makiety i jechaliśmy prototypem w Los Angeles.
Teraz obejrzymy motory, na których pojedziemy na wyprawę.
Boże.
Motocykle są za rogiem.
Rany.
Zrobiliście też nowe zawieszenie z tyłu.
Przeprojektowaliśmy cały tył motoru.
Na bardziej szosowy.
Cały tydzieńtuningowaliśmy zawieszenie, żeby przygotować
motor do tego projektu.
- To niesamowite. - Więc jest nieźle przygotowany.
Cudownie. Fajny, co?
To też nieco podkręciliście.
- Tak. I wysunęliśmy na zewnątrz. - Aha.
Te nowe wsporniki mają porządnie chronić.
To fantastycznie.
Dodaliśmy płytę ochronną na spodzie,
żebyście mogli chronić kluczowe elementy...
Silnika.
Boże, naprawdę nas słuchaliście. To niesamowite.
Bardzo wam dziękuję za wasz niezwykły wkład.
Posłuchali... mnie.
- Patrz tutaj. - Aha.
- Pomalujemy tam. - Ale mnie korci jazda na nich. Zróbmy to.
Ewanowi i Charleyowi podobają się motory. To kluczowe,
ale dla pewności muszą się na nich przejechać.
O Boże!
Pięknie.
Rety, co za wspaniałe uczucie.
Są piękne. Porządna maszyna.
Pięknie sobie radzi na tych wybojach.
Wzbudzają zaufanie.
Niesamowite.
Naprawdę go lubię.
O Boże, Charley!
- To jest to. Ale jest bosko. - Boże.
Wręcz idealne.
Ale mamy szczęście.
Boże. Ale lubię mój motor. Dobra, zakochałem się.
Rety.
To jest to. Genialne.
Co za ulga. Sprzęt jest wypasiony.
Wystarczy je zawieźć do Ameryki Południowej i w drogę.
To jest Harley-Davidson,
mamy więc mnóstwo roboty.
Każdy z tych ludzi robił to w wolnym czasie.
Wieczorami. Pracę dzienną wykonywali normalnie.
- I kropka. - Nigdy was o to nie prosiłem.
No tak. To wszystko praca po godzinach.
- A jakże. - Cholera.
Kochają to. Takie mają hobby.
- Wielkie dzięki. Mówię szczerze. - Nie ma sprawy.
O Boże.
Zdecydowanie poradzą sobie w terenie.
Ale czy dadzą radę jechać 240-320 kilometrów dziennie przez 100 dni?
Czyli brakuje tylko osłony maski, która będzie gotowa jutro lub w czwartek?
Dodamy je i w Argentynie będą już na motorach.
Następnym razem zobaczymy je w Ameryce Południowej?
- Na samym dole. - Na krańcu Argentyny.
Tak.
- Tak. - Boże.
- Na śniegu. - Boże.
Wylatujemy z Charleyem z Los Angeles, pojazdy z Detroit,
a ekipa filmowa z Londynu.
Wszyscy chcą dotrzeć do Ushuaia na start.
Tylko dlatego, że wymyśliliśmy Wielką wyprawę przez Ameryki.
Sukces. Wszyscy tu jesteśmy, sprzęt też.
Jezu Chryste!
USHUAIA ARGENTYNA
Wielka wyprawa przez Ameryki zaczyna się zamiecią.
Widok za oknem był niezwykły.
Tylko góry i pokrywy śnieżne.
Boże, ale wyglądało mroźnie.
Aż nagle za rogiem ukazała się Ushuaia.
Ciekawe, jak zaczniemy podróż w taką pogodę.
Napisy: Przemysław Stępień