21.000 kilometre yol katedeceğiz. 13 ülkeden geçeceğiz.
Ushuaia'dan yola çıkıp Arjantin ve Şili'ye girip çıkacağız, Atacama Çölü'nü aşıp
La Paz'a gideceğiz. Titicaca Gölü'nü geçip
And Dağları boyunca Kolombiya ve Panama'ya gideceğiz.
Orta Amerika ve Meksika'dan geçip 100 günün sonunda Los Angeles'ta olacağız.
YÖNETMEN - YAPIMCI
Onlara video kameralar vereceğiz
ve kasklarında da mikrofonlu kameralar olacak.
Böylece onlar da çekim yapacaklar.
Bu, yol mu? Aman Tanrım!
YÖNETMEN - YAPIMCI
Üçüncü bir motorda
kameramanımız Claudio olacak.
Russ ve ben elektrikli pikaplarla onları izleyeceğiz.
Yanımızda kameraman Jimmy
ve lojistik sorumluları Anthony ve Taylor da olacak.
Araçlardan motosikletleri çekeceğiz
ve sınırlarda onlarla buluşacağız.
Onun dışında yalnız olacaklar.
PASTO HAVALİMANI KOLOMBİYA
Üç saati aşkın süredir bekliyoruz
ve varış noktamız olan Buenaventura Havalimanı'nın
sis yüzünden kapandığını öğrendik.
Bunun zincirleme etkileri olacak,
çünkü bineceğimiz tekne iki saat sonra kalkacak.
Yani, durum pek parlak değil.
Ama sis varken Buenaventura'ya inmek mümkün mü?
Sorun yok.
-Evet, açık. -Güzel.
Açık mı?
Evet, her şey yolunda.
Beklediğimiz iyi haber nihayet geldi,
ama çok sıkışmış durumdayız.
Özellikle de yükleme ve boşaltma işleri olduğu için.
-Hazır mısınız? -Evet.
Gidelim.
KOLOMBİYA
Motosikletlerimizle uzun bir yolu aştık,
ama şimdi bir duvarla karşılaştık.
Yolun olmadığı Darién Boşluğu,
Orta Amerika'ya geçişi kapattığı için
Panama'ya hava ve deniz yoluyla geçmekten başka şansımız yok.
PANAMA ŞEHRİ - DARIÉN BOŞLUĞU
Charley ve ben, üç motosikletle beraber bir uçaktayız,
Russ, David ve ekip ise teçhizatla beraber öbür uçakta.
Diğer uçağı bulmaya çalışıyoruz.
Şurada, yukarıda olmalı.
Kolay olur sanmıştım, ama zor bir işmiş.
Bir saniye.
-İşte şurada. -Nerede?
Solda.
İşte orada.
Hey!
Vay, çok yakından.
Bu iki uçakla Kolombiya cangılının üstünden uçmak muhteşem.
Kutsal Hazine Avcıları'nın bir sahnesinde gibiyim.
Çok iyi.
Motosikletler sağlam. Düşmediler.
Üç etaplı Panama yolculuğumuzun ilk etabını tamamladık.
BUENAVENTURA HAVALİMANI KOLOMBİYA
TEKNENİN KALKMASINA 45 DAKİKA
-Tamam. -Evet.
Gracias.
-Tamam. Hemen tekneye gidiyoruz. -Tamam.
LOS ANGELES'A 8286 KİLOMETRE
Şimdi derin ve karanlık Kolombiya'ya giriyoruz.
YEREL YAPIMCI
Buenaventura'nın an azından yolu var,
ama gittiğimiz yere giden hiç yol yok.
Sadece denizden gidilebiliyor.
Tekneyle Pasifik kıyısı boyunca
iki gün yol alıp, birkaç ücra köyden geçip
Kuzey Kolombiya'daki Bahía Solano'ya varacağız.
Bunlar... Son derece izole topluluklar.
Çoğu, kaçan köleler.
Kıyılarda ücra köyler kurmuşlar.
Tarım ve balıkçılıkla geçiniyorlar.
BUENAVENTURA KOLOMBİYA
Buenaventura niye hâlâ gidilmeyecek yerler listesinde?
Özellikle bu bölge. Çünkü burası bir liman kenti.
Dünyadan çok kopuk.
Paramiliter faaliyetlerin merkezlerindendi.
Uyuşturucu ticaretinin de.
Ve tabii FARC'la ve diğer silahlı gerilla örgütleriyle
çatışmalar da yaşandı.
-Tekneler var. -Oraya mı gidiyoruz?
Hayır.
Tekne şurada.
-Teknemiz. -Yok artık.
-Gerçekten mi? -Evet.
Selam, dostum. İngilizce mi konuşuyorsun?
İspanyolca, kardeşim.
Çok ilginç olacak. İlginç bir macera olacak.
Bu muymuş?
Bu, enkaz hâlinde.
Bunu nasıl indireceğiz?
Vay be.
Üstelik teknede 15 kadar insan var.
Çok fazla insan.
Bu bizim tekne olamaz.
Bunun denize açılabileceği bile şüpheli.
Resimlerdeki tekne bu değildi.
Değildi.
Aradığınız tekne bu değil.
Devam edin.
Bu tekne değil, değil mi?
-Ne? -Fotoğraflardaki bu değildi.
Fotoğraflardaki şurada.
Şuradakiydi. Yeşil tekneydi.
Yemeğimizi yapmaya başlamışlar bile.
Evet.
-Bu mu yani? -Teknemiz bu.
Teknemiz bu mu?
Peki.
Külüstür bir tekne.
Bu işin şakası yok. Külüstür bir tekne bu.
Bu teknede iki gün geçireceğiz.
Bunda tahtakurusu da vardır, hamam böceği de, kene de, sıçan da...
Evet. Dur, yolu kapatıyoruz. Her şeyi...
Evet. Motosikletleri yüklemeye başlamışlar.
Oldubittiye getirdiler biraz.
Daha iyi bir tekne vermeleri için konuşacaktık.
Demek ki artık dönüş yok.
Aman Tanrım!
Eyvah. Motosikletimi tek başına itiyor. Çok, çok ağır bir araç.
Scooter'ları böyle yüklüyorlar herhâlde.
Ama hiç Harley-Davidson yüklememiş olabilirler.
TEKNENİN KALKMASINA 15 DAKİKA KALA
Acele ediyorlar, çünkü deniz çekiliyor.
Ve motosikletleri yükleyemezsek tekne kalkamaz.
İşte başlıyor.
Hadi biz de binelim.
Makine dairesinde bir sorun var.
Gelip bakmalısın.
İnanamayacaksın.
Burada da akü sorunu yaşanıyor.
Akü demek.
Ana motoru çalıştıramıyorlar.
Aşağıda akü görünüyor.
Onu ana motoru çalıştırmak için kullandılar.
Ve o da... Motor da bir...
Yani, bir anda çalıştı.
Bu iyiye işaret.
Komşu tekneden akü ödünç almalarına bayıldım.
-Takviye için. -Takviye yapmak için.
Ciudad Mutis. Nuquí, Chocó. Tamam.
Bütün bu sesler...
Bu gürültü ve kalabalık harika değil mi?
Bu... Bu iyi görünüyor.
Doğru. Binsene. Hadi.
Bu çekimi denizde yapmak zor olur.
Doğru.
Vay be, dalgaların üstünden süzülen şu kuşlara bak hele.
Uzaklarda bir balıkçı kürek çekiyor. Vay canına.
-Kaptan, gemi hazır, efendim. Tamam. -Güzel.
Ana filikayı fora edip alabandayı orsa yapın.
Alamanayı alargalayayım, efendim.
James Mason'la bir korsanın karışımı oldu.
Bakın. Açılıyoruz!
GÜNLÜK KAMERASI
Bu benim kamaram.
Bu tarafta üç yatak var.
Üç yatak da burada.
Ortadakinde uyumaya çalışacağım.
Ama aspiratörü olmayan tek kamarayı seçmişim.
Üstelik egzoz borusunun yanında.
Çok acayip, değil mi?
Aman Tanrım. Nefis.
Aman Tanrım. Çok lezzetli.
Balıklar taze.
-Evet, harika. -Evet.
Daha mı?
-Mutluyum. Bayıldım. -Öyle mi?
Evet.
-Evet, lezzetli. Çok iyi. -Müthiş.
Karşınızda Charley Boorman.
-Evde. -Peki...
Nasılsın?
Gayet iyiyim. Evet.
Sanki biraz hapishane gibi.
Zaten bana da tanıdık gelmişti.
Biraz hapishane havası var, değil mi?
Gerçekten var.
Tuvalete gidiyorum.
Tamam.
Gürültülü, ama güvenli.
Hadi bakalım.
GÜNLÜK KAMERASI
Tuvalet şöyle çalışıyor...
Sürekli deniz suyu pompalıyorlar ve şey...
Bu noktada...
Bu noktada sizden ayrılsam iyi olacak. Şimdilik.
Gelecek hafta Long Way Up'ı kaçırmayın. Bakalım çocuklar limana ulaşabilecek mi?
Günaydın.
GÜNLÜK KAMERASI
Pek iyi uyuyamadım.
Yatakta sürekli bir oraya bir buraya kaydım.
Sabah bu manzaraya uyandım.
Uçsuz bucaksız okyanus.
Küçük bir tekneyle karayı göremeyecek kadar açılınca
insan birden kendini çok küçük hissediyor.
Denizde olmaya alışmak bir gün kadar sürüyor.
-Günaydın. -Günaydın!
Elimde kahve var.
Koridordan geçiyordum ve şöyle oldum...
Böyle...
Ama bir damla bile dökülmedi.
Tekneye bayıldım.
Her gün taze ve nefis yemekler pişiyor. Tabii genellikle balık.
Bana gülüyor. Balık istemediğimi söyledim.
Sabah kalkar kalkmaz balık yiyemiyorum.
-Sen yemiyor musun? -Hayır.
Muchas gracias.
Teknede çalışanların çoğunun hayatı denizde geçmiş.
Sanki... Bir hayat kaynağı gibi.
ÇARKÇI
Öyle bir şey ki bir kez bu hayatın içine girince
ona bağlanıyorsun ve hiç ayrılmak istemiyorsun.
Bu benim için... Özel bir şey.
Gençliğimden beri bu işi yapıyorum.
TAYFA
Balıkçılarla büyüdük.
Kardeşlerimle ben balıkla büyüdük.
Yani, benim mesleğim bu.
16 Ocak'ta 85 yaşımı dolduracağım.
Evet!
Çok şirin bir tekne bu.
İnsanlar bir yere asla gitmeyin diyorsa
orası muhakkak harika bir yerdir.
İşte bu yolculukları bunun için yapıyoruz. İşte bunu seviyorum.
Çünkü bu insanlarla aynı teknede olmanın tek yolu bu ve...
Çılgınca bir şey. Çok keyifli.
Karaya bak! Tanrım, karayı çok seviyorum.
Bu kıyıda çok az insan yaşıyor,
ama arada tek tük köyler var.
Birine uğramak istedik.
Bir ceylan misali.
Aşçılar her geçişte buradan kumanya alıyormuş.
Bunun kapüşonu var mı? Evet, varmış.
Buraya Chocó bölgesi deniyor.
Dünyanın en yağışlı yerlerindenmiş.
Gideceğimiz kasabanın adı, Nuquí.
Çılgın bir yer. Kıyının...
Boş bir kıyının ortasında bir kasaba var.
Yolu olduğunu sanmıyorum. Buraya ancak tekneyle gelinir.
-İster misin? -Evet, yapalım.
Vay be, ana caddeye bak.
NUQUÍ KOLOMBİYA
Hola.
Dükkânın çok güzel. Bueno, bueno.
Ağzında sigara olan kuru kafa ve çapraz kemik resmini sevdim.
Tekneye dönünce... Bizde...
Hiç havlumuz yok, değil mi?
Doğru. Bende havlu yok.
Birkaç havlu alsak iyi olur.
Gracias. Sağ ol, dostum.
-Hola. -Hola.
Bu kasabaya bayıldım.
Tüm bu renkler... Her şey rengârenk.
Burada her şey var. Her şey.
ÇİFTÇİ
Bir plantain fışkınını toprağa gömersin,
altı ay sonra gelip hasadını yaparsın.
Denize açılırsan balık da var.
-Gracias, señor. -Bueno.
Burada dolanmak çok güzel.
İnsanları çok sıcak
ve gördüğümüz hiçbir yere benzemiyor.
Bir Afro-Karayip havası var, değil mi?
Şuna bakın.
KASABA SAKİNİ
Ne bu? Kaçak içki mi?
-Alkol var. -Ne?
"Viche" deniyor.
-Viche. -Şeker kamışı alkolü.
-Öyle mi? Bir koklayalım. -Koklayalım.
Bir hafta kendime gelemem.
İyi haber, hiç içmedi. Kötü haber...
Aman Tanrım.
-Biraz sert. Evet. -Çok sert.
Geldiğimiz iyi oldu.
Görülmesi gereken bir kasabaymış. Kesinlikle.
Hazır mısınız?
Harley-Davidson, motosikletimin parçalarını hazırlamış,
ama bunları Panama yerine Kosta Rika'ya göndermeleri
zaman kazandıracakmış.
Panama'ya varınca...
...motosikletimi bir pikaba yükleyip hemen Kosta Rika'ya gideceğim.
Tamam.
Motosikletimle ilgilensem iyi olacak.
Sen Panama'yı ikimiz için de gezersin.
Tamam, iyi fikir.
Seni özleyeceğim.
Ben de seni.
-Ama iyi bir macera olacak. -Şu ne?
Bir Antonov kargo uçağı tuttuk.
Motosikletleri önce Medellín'e, sonra Panama'ya götürecek.
Sonra motosikletimi Kosta Rika'ya götürüp
Harley parçalarını taktıracağım
ve umarım sonra onunla yola devam edeceğim.
SAN JOSÉ SINIR GEÇİŞİ
BAHÍA SOLANO KOLOMBİYA
Sabahın beşi. İskeleye yanaşıyoruz. Çok nemli ve sıcak bir hava.
Antonov, bir kargo uçağı.
Ülkeden ülkeye yolcu taşıma izni yok.
Yani, hemen motosikletlerle Panama Şehri'ne gidecek.
Ben de motosikletimi hemen Kosta Rika'ya götürmek istiyorum.
Bu yüzden, Antonov'da kalmaya çalışacağım.
Medellín'de sizinle vedalaşıp Panama Şehri'ne devam etmek istiyorum.
-Sence bu mümkün mü? -Göreceğiz.
-Peki. -Evet.
Peki!
-Kolombiya! -Kolombiya, biz geldik!
BAHÍA SOLANO HAVALİMANI KOLOMBİYA
-Uçak bu mu? -Hayır.
Tanrım. Bu kaza yapmış bir uçak.
Uçağımızın burada olması gerekiyordu,
ama henüz ödeme yapmadığımız için yola bile çıkmamış.
Şimdi bunu ayarlamaya çalışıyoruz.
Evet.
Motosikletler indi.
Güvendeler. Başlarında polis var.
Teçhizat oraya taşınıyor. Çoğu taşındı bile.
Uçak gelene kadar istediğimizi yapabiliriz.
Yani, burada iki saat geçirmemiz lazım.
Biliyorum, biliyorum artık
Yeni bir sevgilin var
Ama bu gece Benimsin
Bu gece benimsin
Çok güzeldi.
İki dakikayı böyle geçirdik. Kaldı 1 saat 58 dakika.
Neyse ki yakınlarda bir plaj varmış.
EL VALLE KOLOMBİYA
Kolombiya'nın ücra köşelerinde dolaşmak çok güzel.
Tekrar gelmeyi çok isterim.
Antonov'dan haber var mı? Kalkmış mı?
Hayır, hemen öğreneyim.
İki saat önce burada olması
-gerekmiyor muydu? -Üç saat.
Uçak inmiş. Acele etmemiz lazım.
Tamam, rampaya çıkardık.
Plajda bira içip vakit öldürüyorduk.
Meğer Antonov çoktan gelmiş.
Yani, daha önce gelebilirdik, ama neyse.
Artık olan oldu.
Tamam.
Panama'ya kadar gidip gidemeyeceğimi hâlâ bilmiyorum.
-Acele etmeliymişiz. -Mümkün mü?
Mümkünmüş.
Ama Bogotá'dan izin alması gerekiyormuş. Hemen çıksak iyi olurmuş.
Uçağa bayıldım.
Güçlü Sovyet mühendisliğinin bir örneği.
Bombalar atıldı.
Rusya'nın en iyilerinden.
İlginçtir, Avrupa ve Amerika hava sahalarında kullanılmaları yasak.
Bu da her şeyi anlatıyor, değil mi?
Bu senin için. Motosikletlerle gideceğin için.
Ayrı olarak.
İndikten sonra sen onlarla kalacaksın galiba.
YEREL YAPIMCI
Gümrük işlerini falan halledeceksin.
Bu yelek de kaybolmaman için herhâlde.
Onlarla birlikte pasaport işlerini halledeceğim
ve o işler hallolunca hemen bu akşam
Panama Şehri'ne geçeceğiz.
MEDELLÍN HAVALİMANI KOLOMBİYA
Yapma böyle.
Tekrar edelim. Burada kalıyorum...
-Bu arada ben... Evet. -Arkadaşlarla.
Gümrük işlemleri bitene kadar burada kalırız.
Sadece pasaport kontrolü kalacak.
-Güzel. -Gidelim, Ewan.
Gümrüğü aşmak için 40 dakikamız var.
Otobüse koydular.
Motosikletler ne olacak?
Gümrük için indirmek lazım mı?
Tabii.
Üçü de indirilip tekrar yüklenecek mi?
Yarın.
Yarın mı?
Bugün olmaz mı?
Tamam. Onlarla konuşayım.
Anlaşılan, bu akşam gidemiyorum.
Biraz canım sıkıldı.
-O kadar hazırlandın. -Evet.
"Hoşça kalın, görüşürüz." dedin.
Evet. Herkesle uzun uzun vedalaştım. Dönmek garip olacak.
MEDELLÍN KOLOMBİYA
İşte tek başımayım. Tout seul.
GÜNLÜK KAMERASI
Dün akşam motosikletlerin gümrük işlerini yürüttüğümüz
havalimanının yanındaki otelde uyandım.
Onlarla Panama Şehri'ne devam etmemize...
...izin verilmedi.
Dün akşam çocuklardan ayrıldım.
Yalnız başıma olmak...
...biraz garip bir duygu.
Bugün Panama Şehri'ne gideceğim
ve oradan hemen Kosta Rika'ya geçip
San José'de Harley parçalarını alacağım.
Bu akşam Charley ve ekip, yolcu uçağıyla Panama Şehri'ne gidecek.
Ben tamir işini hallederken Charley motosikletiyle gelecek.
KOSTA RİKA - PANAMA - SINIR GEÇİŞİ
MEDELLÍN HAVAALANI, KOLOMBİYA
Umarım bu akşam Kosta Rika sınırına yaklaşmış olacaksın.
-Evet. -Evet.
Sorun çıkmazsa. Bilemeyiz.
Bu işler hep planlanandan uzun sürer.
Dün akşam da planımıza göre...
Bir an 6.30 uçağıyla gidebileceğimi sanmıştık, ama...
Evet.
Hey, Ewan.
-Kargo değil mi? -Evet, yanlış yer.
İşte burası.
Motosikletler burada.
Pilotlar da geldi.
Bütün uçuş ekibi burada.
Narkotik polisi motosikletleri kontrol edecek
ve sonra Panama Şehri'ne uçacağız.
Köpeğin çalışmasını izliyorum.
Her girinti ve çıkıntıyı koklaması,
burnunu lastiklerin ve motorların üstünde gezdirmesi inanılmaz.
Her yeri kokluyor.
Ama Claudio'nun gülen lamasıyla oynamak istemedi.
Galiba narkotik polisi
motosikletlerde ve çantalarda uyuşturucu olmadığından emin oldu.
Her şeyi filmlerle sardılar.
Şimdi havalimanının pasaport kontrolünden geçmem lazım.
Yasal olarak kargo uçağıyla başka ülkeye geçmemin tek yolu,
uçuş ekibinin bir üyesi olmam.
Az önce kimlik kartımı aldım.
Bugüne bugün bu uçuşun kabin amiriyim.
Bir Antonov'da.
Resmen uçuş ekibinin bir parçasıyım.
Ekibin bir üyesiyim. Kargo amiriyim.
Gracias.
Motorlar çalıştı. Kalkıyoruz herhâlde.
Motosikletimi San José'ye götürüp tamir ettirmeye can atıyorum,
ama Kolombiya'nın bir kısmını ve Panama'yı kaçıracağım için üzgünüm.
İyi şanslar, Ewan.
Kolombiya'dan ayrılmadan
Medellín'i görmeyi çok istiyorum.
Nereye gidiyoruz?
Comuna 13'e. 80'lerde
en tehlikeli mahallelerden biriydi.
"Narko kültürü"nün tarihe karışmasının
-simgesi gibi. -Evet.
Altyapı hizmetlerinin, halkın zihniyetini...
...değiştirebileceğini de gösteriyor.
Bu mahallede ve her yerde.
Pablo Escobar gibi tiplerin güç sahibi olduğu dönemde
Comuna 13'e girmek bile imkânsızmış.
2002 sonlarında polis tanklarla mahalleye girmiş
ve nihayet çatışmalar bitmiş.
Ben de yapabilirim, ama istemiyorum.
Artık turistik bir yere dönüşmüş.
İnsanlar duvar resimlerini, sokak sanatını ve umut sembollerini görmeye geliyor.
Bölgedeki en önemli grafitilerden biri.
Bu resim, Comuna'nın kaderini değiştiren...
SANATÇI
...Orión Operasyonu'nu yansıtıyor.
Medellín tarihindeki en büyük askerî operasyonlardan biriydi.
Çatışmaların çoğu bu bölgede ve az önce geçtiğiniz sokaklarda oldu.
Vay be. Muhteşem.
Mahalledeki yokuşlar o kadar dik ki
sakinlerin evlerine gidebilmeleri için yürüyen merdivenler yerleştirilmiş.
Dünyada bunun örneği yok.
Yürüyen merdivenlerin olduğu bu tarz bir mahalle yok.
Yani, favela tarzı bir mahalle.
Bu da mahalleye turist çekiyor.
Evet.
REHBER
Bu da herhâlde mahalleyi dönüştürüyor,
çünkü buraya para getiriyor.
-Evet. Aynen. -Vay be.
Bill Clinton'ın Kolombiya'ya geldiğinde buraya uğraması meşhurdur.
Bunu yapan tek Amerikan başkanı.
Dünyanın en tehlikeli kentlerinden birinin
böyle dönüşmesi, biz Kolombiyalılar için büyük bir ibret hikâyesi.
Sanat ve kültür yatırımlarının...
SANATI DESTEKLEYİN...
...toplumu tamamen değiştirebileceğine inancımız güçlendi.
Burası, bunun kanıtı.
PANAMA ŞEHRİ HAVALİMANI PANAMA
Orta Amerika'ya yoğun yağmur altında girdik.
Motosikletler rampadan bu paletlere indirilecek
ve sonra gümrüğe taşınacak.
Bundan haberim yoktu.
Yağmurlu, aşırı sıcak ve nemli bir hava.
Motosikletin gidiyor, Charley. Yapılacak bir şey kalmadı.
Onu kurtarmak için her şeyi yaptım.
Charley?
İyiyim. İşlemleri şimdi bitirdim.
Pasaport işlemlerini halletmem gerekti, hatta...
Hatta resmen uçuş ekibinin bir üyesi olmam gerekti.
Kimlik kartı çıkarttım.
Evet, her şey yolunda. Motosikletler sağlam.
Hemen oraya gidip motosikletimi
tamir ettirmek istiyorum.
Motosikletimi tamir edeceklerini umduğum
Harley mühendislerine ulaşmak için 800 kilometre aşacağım.
PANAMA ŞEHRİ PANAMA
Ewan Kosta Rika'ya giderken
ben de Panama Şehri'ne geldim.
Motosikletimi geri aldım. Biraz dolaşmak istiyorum.
Öncelikle, ülkenin en ünlü yeri olan kanalı göreceğim.
Vay be.
Amma büyük.
Çok ama çok büyük.
Kanal, Pasifik ve Atlantik arasında
kestirme bir yol sağlıyor.
GATÚN LOKLARI - MIRAFLORES LOKLARI
KARAYİP DENİZİ PASİFİK OKYANUSU
Afalladım.
Köprüyü aşıp burayı görmek
insanı afallatıyor.
PANAMA KANALI GÖREVLİSİ
Evet, müthiş bir yer.
Buradan kaç gemi geçebiliyor?
Bu loklar günde en fazla 14 geminin geçmesi için yapıldı.
Ne kadar tutuyor?
Bu büyüklükte ve tam dolu bir konteyner gemisi için 1,2 milyon dolar.
-Konteyner için. -Tek yön 1,2 milyon mu?
-Evet. Tek yön. -Tek yön.
Kanal, Panama için
o kadar kârlı ki kapasiteyi artırmak için 5,5 milyar dolara
bu loklar yapılmış ve 2016'da açılmış.
Yani, bu proje en başından beri sizin yavrunuzmuş.
Projenin başındaki dört kişiden biriydim
ve 2012'de inşaatın baş mühendisi oldum.
Harika bir şeydi.
Bu işteki kadınların başarısını nasıl etkiliyorsunuz?
Atanmamı şüpheyle karşılayan insanlar vardı.
Ben de kendime pembe bir baret aldım.
O pembe baret çok ünlü oldu.
Amacım bu değildi. Amacım o insanlara, "Bir kadın olarak
bu işi yapabilirim." demekti.
Şimdi kadınları işlerinde
yükselmelerine teşvik etmeye yönelik güçlü bir hareket var.
Karar vericilerin çeşitliliğinin
şirketin başarısını arttığını gösteren pek çok araştırma var.
Ne oluyor?
Bu alarm, bu kapının açılacağını
ve geminin bir sonraki havuza geçeceğini gösteriyor.
Bakın, artık iki havuzdaki su seviyesi aynı.
Vay canına!
-Aman Tanrım, muazzam bir şey! -Evet!
Eski loklardaki ilke aynen uygulanıyor.
Vay be.
Disney!
Merhaba. Merhaba, ufaklık.
Nerelisiniz?
-Londra. -Londra mı?
Vay. Peki.
Yine dünya turu mu atıyorsunuz?
Evet. Bu kez Long Way Up'ı çekiyoruz.
Elektrikli motosikletlerle.
-İnanılmaz, değil mi? -Müthiş.
Şarj ede ede.
İnanılmaz bir yer ve örnek bir kadın.
Ama kanaldaki işim daha bitmedi.
Bu, çok uzun süredir yapmak istediğim bir şeydi.
Babam burada Panama Terzisi diye bir film çekmişti.
Başrollerde Pierce Brosnan ve Jamie Lee Curtis vardı.
Bir sahnede...
Burada yüzüyor ve arkasından dev bir tanker geçiyor.
"Baba, Panama'ya gidiyorum." dedim.
"O zaman o kareyi yeniden canlandır." dedi.
İşte geldim ve... Bakın...
Omzumun üstünde ne görüyorsunuz?
Anladınız mı? Yani... Bilmem.
Dev bir gemi.
Panik yapma, Charley.
Bu senin için, baba.
Babam olduğun için
ve Bay Maceracı ve Bay Gezgin olmamı sağladığın için teşekkür ederim.
Bunu tamamen sana borçluyum, baba.
Peki.
Tanrım!
Bunu beklemiyordum!
PUNTARENAS KOSTA RİKA
Charley, Panama'da ne yapıyor, merak ediyorum.
Babasının o sahneyi çektiği noktaya gidecekti.
Ben Kosta Rika'da kendi küçük maceramı yaşıyorum
ve ben de kendi ailemi düşünüyorum.
Benden çok uzaktasın
O kadar uzaktasın ki seni göremiyorum
San José'yi iple çekiyorum.
Sadece motosikletimi tamir ettirmek için değil, kızım Jamyan'ı görmek için de.
Bu hikâyeyi çok anlatırım,
çünkü hayatımı değiştiren bir kararın mükemmel bir örneği.
Sadece benim değil, Jamyan'ın,
ailemin, kardeşlerinin ve annesinin hayatlarını da.
LONG WAY ROUND MOĞOLİSTAN 2004
Bir haftadır Moğolistan'daydık.
Ya da dört beş gündür.
Yağmur ve çamur yüzünden zorlanıyorduk.
Günde 30 kilometre anca ilerliyorduk ve...
Bir yandan
Moğolistan'ın güzelliklerini,
ücra yerlerdeki hayatı ve insanların oralarda nasıl hayatlar
yaşadıklarını gözlemlesek de,
ilerleyememek bizi bunaltıyordu.
Ulanbator'a varmak istiyorduk, ama daha 1600 kilometre vardı
ve oraya hiç varamayacağımızı hissetmeye başlamıştık.
Moralimiz dibe vurmuştu.
Belki de hayatta neyin önemli olduğunu göremiyorduk.
Haritaları çıkardık ve incelemeye başladık.
"Bak." dedim.
"Charley, sola dönersek bir gün içinde Rusya'ya
ve haritadaki kara yoluna dönebiliriz."
Ya sola dönecektik ya da düz devam edecektik.
David'i aradığımı da hatırlıyorum.
DESTEK EKİBİYLE UYDU TELEFONUNDA
Telefonda ona, "Bak, sola dönüp Moğolistan'dan
çıkmayı düşünüyoruz." dedim. Ulanbator'u kaçıracaktık.
David konuya tamamen manevi yönden baktı.
Yolculuğun sevdiğin yönlerini kaçırma.
Hayatta bir kez gelecek bir fırsat, yani...
Bence böyle.
Bunu söylediği anda haklı olduğunu anladım.
Belki bu işe anlam katan şey, zor olması.
O zaman zorluğu göğüslemeliyiz.
Yolumuza devam ettik ve Ulanbator'a ulaştık.
SOKAK ÇOCUKLARI SIĞINMA EVİ ULANBATOR
Charley'yle bir çocuk sığınma evine gittik.
Merkez ikimizi de çok etkiledi.
Çocukların
küçüklüğünden etkilenmemek imkânsızdı.
İki yaşında kızlar vardı.
Bu küçük kız, iki hafta önce bulunmuş.
JAMYAN 3 YAŞINDA
Sadece bu kızla konuşuyormuş.
Aralarında bir bağ kurmuşlar.
Yolumuza devam ettik,
ama o küçük kız hiç aklımdan çıkmadı.
Yaklaşık iki yıl sürse de sonunda Jamyan'ı evlat edindik.
Yani, hayattaki o karar anlarından biriydi. O an...
O ânı düşünüyorum ve
"Her şey...
Öyle yapsaydık her şey çok farklı olurdu." diyorum.
Sola dönseydik onunla hiç tanışmayacaktım.
Bu müthiş bir şey.
Pardon.
Ama büyük bir andı. Garip bir şekilde, büyük bir andı.
SAN JOSÉ KOSTA RİKA
Aylarca süren yolculuktan sonra, birkaç gün sonra Jamyan'ı göreceğim.
Ama motosikletimi tamir ettirmem lazım.
Teslimatınız var!
-Nasılsın? -Sizi görmek güzel.
-Bu, Kalee. -Merhaba, Kalee. Nasılsın?
Memnun oldum.
Rachel ve Kalee, motosikleti tamir etmek için Milwaukee'den
buraya geldiler.
Şimdi ne yapacaksınız?
Kadro ve salınım kolu çıkacak.
Sonra EVPT'den de ayrılacak.
Evet.
Vay anasını.
Tek tekerlekle giderim.
Çok uzağa olmasa da giderim.
Korkudan öleceğim.
Aman Tanrım.
Ameliyat izlemek gibi bir şeydi. Hoşuma gitti.
Böyle parçalara ayrılması çok etkileyici.
Motosikletin sökülmesini izlemek müthişti.
Şimdi geç saatlere kadar çalışıp
onu yeniden birleştireceğiz.
Yarın yolda olmasını umuyorum.
Ewan motoruyla uğraşırken
bana olağanüstü bir adamla tanışmam tavsiye edildi.
Pachanga, evet. Pachanga, Pachanga.
İşte Pachanga.
PANAMA YERLİSİ
85 yaşında ve hâlâ motosiklete biniyor.
-Vay be. -Evet.
Vay! Burada muhteşem şeyler var.
Bu posterleri çocukluğumdan hatırlıyorum.
-Değil mi? -Evet.
Harley-Davidson merakın ne zaman başladı?
14 yaşındaydım. Amcam vardı.
Araba tamircisiydi.
Bir de Harley'si vardı. 1940'lardaki ilk Harleylerden.
İskele yolunda bana binmeyi öğretti.
O günden beri Harley-Davidson bağımlısıyım. Evet.
-Vay canına! -Evet.
Çok güzel bir şey.
İşte çıkardık. Bakalım çalışacak mı?
-Dinle. Dinle şunu. -Tamam.
Bayıldım.
Umarım ben de 85 yaşımda böyle olurum.
Bütün gece çalışıp motosikleti bitirdik.
Peki. Yollara dönüyoruz, dostum.
Bu motosiklet nefis.
-Peki, dostum! -Nasılsın, dostum?
Şuna bak. Motosiklete bak.
Nasılsınız, çocuklar?
Seni görmek güzel.
Şuradan dönüp... Bu binanın arkasında.
Motosikletimi göreceksin.
Tamam. İşte burası.
Bu büyük maceranın içinde bir macera daha var.
-Hey! -Vay anasını.
Peki, dostum. Nasılsın?
Seni özledim.
Babalık kaygılarını yenmeliyim.
Ekiple istediği gibi kaynaşmasına izin vermeliyim.
GÜNLÜK KAMERASI
Doktor Karen'a, Jimmy'ye ya da başka birine yardım etsin.
Babalık taslamayı abartmamalıyım.
Onun bir...
...yetişkin olmasına izin verip...
Motosikletime dönmek çok güzel.
Jamyan'ı görmek için de can atıyorum.
Alt yazı çevirmeni: Hayrullah Doğan