เราจะขี่มอเตอร์ไซค์ ระยะทาง 20,922 กม. ผ่าน 13 ประเทศ
จากอูซัวยา เข้าและออกจากอาร์เจนตินา และชิลี ไปยังทะเลทรายอาตากามา
ไปที่ลาปาซ ก่อนจะข้ามทะเลสาบติติกากา
เลียบเทือกเขาแอนดีสไปที่โคลอมเบีย ข้ามไปปานามา
ผ่านอเมริกากลางและเม็กซิโก ไปถึงลอสแอนเจลิสในอีก 100 วันต่อมา
(รัส มัลกิน ผู้กํากับ - โปรดิวเซอร์)
เราจะให้กล้องวิดีโอกับพวกเขา
พวกเขาจะมีกล้องกับไมค์ ติดบนหมวกกันน็อก
เพื่อถ่ายระหว่างเดินทาง
นั่นถนนเหรอ โอ้ พระเจ้า
(เดวิด อเล็กซาเนียน ผู้กํากับ - โปรดิวเซอร์)
มอเตอร์ไซค์คันที่สาม จะเดินทางไปด้วย
และคนขี่คือเคลาดิโอ เป็นตากล้อง
นอกจากนั้น รัสกับผม จะเดินทางด้วยรถกระบะไฟฟ้าสองคัน
รวมทั้งจิมมี่ที่เป็นตากล้อง
แอนโทนี่และเทย์เลอร์ จะดูแลด้านโลจิสติก
เราจะถ่ายสองคนนั้นจากรถของเรา
ช่วยประสานงานให้พวกเขาที่ชายแดน
แต่นอกจากนั้นแล้ว นักบิดทั้งสองจะเดินทางกันเอง
(เอล โอโร เอกวาดอร์)
(อีก 14,756 กิโลเมตรถึงลอสแอนเจลิส)
เอกวาดอร์ ดินแดนแห่งเหล่าบิดา
แตกต่างจากเปรูโดยสิ้นเชิงเลยเนอะ
สุดๆ เลย
ใครๆ ก็บอกว่า เอกวาดอร์เป็นประเทศที่สนุก
- ใช่ๆ - เป็นประเทศเล็กๆ
ใช่
เราจะอยู่กันที่เอกวาดอร์ แค่สี่หรือห้าวัน
แต่ผมอยากไปประเทศใหม่มากเลย
คงดีถ้าได้เปลี่ยนบรรยากาศ
หลังจากนั้นสี่หรือห้าวัน เราก็จะไปโคลอมเบีย
แผนการดูดี
ทีมงานเราจะแยกกันไปสักพัก
เราจะไปโคลอมเบียกันแค่ไม่กี่คน
แต่ก็จะสนุกอยู่ดี
ผมว่าผมจะชอบที่นี่นะ
ช่องโหว่ดาริเอนไม่มีถนน และขวางทางไปอเมริกากลางของเรา
พวกริเวียนต้องขึ้นเรือ จากเอสเมอรัลดาสไปปานามา...
(ช่องโหว่ดาริเอน - เอสเมอรัลดาส ทุมเบส - เอกวาดอร์)
ขณะที่เราเดินทางไปตามถนน ผ่านเอกวาดอร์และโคลอมเบีย
(โคลอมเบีย - ปานามาซิตี)
(กัวยากิล เอกวาดอร์)
- ใช่ คุณจะเห็น... - ใช่ เห็นทิวทัศน์ไกลเป็นกิโลๆ
- ใช่ - ใช่
กัวยากิล คือเมืองที่ใหญ่ที่สุดของเอกวาดอร์
และมีความเป็นศิลปะสูงมาก
มีแกลเลอรี่ จิตรกร โบฮีเมียน
- ภาพนั้นเจ๋งมาก - ครับ
- สวัสดีครับ - ครับ เจ๋ง
- ดูนี่สิ - ใช่ๆ
ภาพนี้น่าสนใจ
ผมหมกมุ่นกับการชาร์จมอเตอร์ไซค์มาก
สายตาก็เลยมองไปที่ปลั๊ก ทั้งๆ ที่ภาพนี้ดูแปลกตา
- ถ่ายรูปหน่อยนะครับ เพื่อนๆ รออยู่ - ครับ
- ขอบคุณมากครับ - ด้วยความยินดี พวก
เขาเล่นเรื่องสตาร์วอร์ส
ผู้คนรู้ได้ไง
เพราะมีคนขึ้นบันไดนี่เยอะมาก...
- อาจแค่... - พวกเขาเลยรู้ว่าเรามา
กาแฟที่นี่อร่อยมาก
ขนมดัลเช เด เทรส เลเชส
ไม่ใช่แค่ดัลเช เด เลเชส แต่เป็นเทรสด้วย ล้อกันเล่นรึเปล่า
(ฮัวควิน โปรดิวเซอร์ท้องถิ่น)
เอามาชิ้นนึง
โอเค ทริปเปิลเลเช
ถ่ายเข้าไปใกล้ๆ
อร่อยไหม
สามเท่าเลย แบบว่าตูม ตูม ตูม!
ยอดเยี่ยม เป็นเค้กที่อร่อยมาก
ใช่ จริงด้วย
โอ้ ตายละๆ
ทีนี้เราจะออกจากร้านอาหารได้ยังไง
(มามี-ที เยล มาร์)
เขาพูดผ่านประตู
แหวก... แหวกช่องหน่อยครับๆ
ผมน่าจะไปตรงนั้น แล้วให้พวกเขาเข้าแถว ให้คนเข้าออก
โห แถวยาวมาก
- สวัสดีครับๆ สบายดีไหม - ทําท่านี้ได้ไหมคะ
ครับ มองทางนี้
กํากับท่าด้วย
- ขอบคุณค่ะ - ชอบจังที่บอกให้ทําท่า
- สวัสดีครับ - อ้า คุณพูดด้วย
นี่คือโอบีวัน เขาเป็นฮีโร่ที่เจ๋งที่สุดในโลก
ดูนี่สิ ว้าว!
ทําแบบนั้น ทีนี้ไปตรงนี้ ดูสิ
ขอบคุณครับ ขอบคุณ
รักคุณนะ
ขอบคุณนะพวกคุณ ขอบคุณ ขอบคุณมาก ไปก่อนนะ
คนเยอะมาก ยวน
เก่งมากที่ผ่านมาได้
ผมรู้ว่าคุณน่าจะตกใจนิดหน่อย
เวลาเจออะไรแบบนี้ คุณทําให้พวกเขามีความสุขจริงๆ
มันบ้ามาก
ที่เจอแฟนๆ สตาร์วอร์สถล่มเข้ามา
คุณพระ ไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน
แปลกมาก
ยังไงก็ตาม...
มันดีมากเลยที่ทําให้คนยิ้มได้แบบนั้น สนุกดีครับ
เรามีทางเล็กๆ ของเรา
ช่องมันแคบมากสําหรับมอเตอร์ไซค์
ว่าไหมล่ะ
มันเจ๋งมาก
ผมจะอ้อมไป ออกไปข้างนอก
ขณะที่เราเพลินกับถนนโล่งๆ ทีมงานกําลังเร่งข้ามเอกวาดอร์
เพื่อพารถของริเวียนไปที่ท่าเรือ
เราต้องขับรถกันยาวเลยครับ
และรถจะต้องชาร์จไฟแน่ๆ
และมันจะใช้เวลาสักพัก เพราะถนนมีเลนเดียวตลอดเส้นทาง
เราเพิ่งขับผ่านสุสานมอเตอร์ไซค์ ที่น่าทึ่งมากๆ
ผมไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต
(แท็กซี่)
อยู่นี่หมด
ผมว่าข้อดีข้อเดียวของการขับช้าๆ
ก็คือเราได้เห็นเอกวาดอร์
ทุกอย่างอยู่ที่นี่ บนถนนเส้นเดียวนี้
ไร่กล้วย และแม้แต่สวนสนุกพิลึกๆ
นี่มันประหลาดมาก
เราได้เรียนรู้วัฒนธรรมเอกวาดอร์ เยอะมากจากถนนเส้นนี้
เพราะเรากําลังมุ่งตรงไปทางเหนือ
เราเลยมาถึงเส้นศูนย์สูตรก่อนหนุ่มๆ
แต่พูดตามตรงนะครับ พวกเขาไม่ได้พลาดอะไรนักหรอก
มันน่าผิดหวังนิดหน่อย
เมื่อเทียบกับการเดินทางของเรา ใน Long Way Down ในแอฟริกา
ที่นั่นมีป้ายใหญ่โต ที่บอกว่าคุณกําลังข้ามเส้นศูนย์สูตร
นี่เหมือนเป็นข้อความลับๆ
แต่ใครบางคนได้...
เขียนพิกัดลงบนป้ายโรงแรมแบบงงๆ
ซึ่งผมคิดว่าเป็นลองจิจูดศูนย์องศา หรืออะไรสักอย่าง
อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเรามาถูกที่แล้ว
นี่เป็นครั้งแรกใน Long Way Up ที่เราข้ามเส้นศูนย์สูตร
และเราอาจจะข้ามก่อนพวกหนุ่มๆ
ไฟผมเหลือ 97 เปอร์เซ็นต์ ส่วนชาร์ลีย์มีไฟเต็มร้อย
ไม่ต้องห่วงเรื่องชาร์จไฟ
เรากําลังมุ่งหน้าไปป่าฝน ทางชายฝั่งตะวันตกและไปมอนเตคริสตี
ซึ่งเป็นบ้านเกิด ของหมวกที่โด่งดังมากๆ
(มอนเตคริสตี - กัวยากิล)
วันนี้เราจะไปซื้อหมวกปานามากัน
มันมีชื่อเรียกว่าหมวกปานามา
ทั้งๆ ที่ต้นกําเนิดมาจากเอกวาดอร์
(กล้องไดอะรี่)
จริงๆ น่าจะเรียกว่าหมวกเอกวาดอร์ หรือหมวกมอนเตคริสตีมากกว่า
ผมว่านั่น... นั่นคือเชือกที่เอาไว้สานหมวก
ใช่ น่าจะใช่นะ
(โรงงานหมวก มอนเตคริสตี)
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
- ผมชื่อยวน นี่ชาร์ลีย์ - ยินดีที่ได้รู้จักครับ
- ว้าว - สวัสดีค่ะ
- สานด้วยมือเหรอครับ - ใช่ค่ะ
ด้วยมือเนี่ยนะครับ
ดูลายมันสิ
น่าทึ่งมาก
ผมนึกว่าทําด้วยเครื่องจักร หรืออะไรซะอีก
ไม่เคยนึกว่าสานด้วยมือแบบนี้
หมวกหนึ่งใบ ใช้เวลาทํานานแค่ไหนครับ
นานสุดก็เดือนนึงครับ
- เดือนนึงเหรอ - ครับ
เดือนนึงเหรอ
ขั้นตอนคือหาวัสดุมา...
(แม็กซิม โปรดิวเซอร์ท้องถิ่น)
พืชชนิดนี้ใช้ทําหมวกครับ ปาล์มพวกนี้
พวกเขาเอาไปต้ม เอาไปตาก แล้วก็ฉีกเป็นเส้นเล็กๆ
ยิ่งฉีกได้บางเท่าไหร่ หมวกก็จะยิ่งละเอียดเท่านั้น
ถ้าเส้นใหญ่หน่อย... คุณจะเห็นลวดลายชัดเลย
แต่ก็มีแบบนี้ด้วย ดูนี่สิ!
ดูสิว่าละเอียดแค่ไหน
แทบจะเหมือนเส้นไหมเลย ดูสิครับ
สุดยอดไปเลยใช่ไหมล่ะ
เหลือคําถามเดียว เราจะเลือกทรงไหนดี
ราคาอาจจะสูงถึง 2,000 ดอลลาร์ สําหรับหมวกสวยๆ พวกนี้
สิบห้าวัน
ส่วนใบนี้... หนึ่งเดือน
ไม่ ผมชอบทรงเตี้ยมากกว่า
ผมไม่รู้ว่า เราจะเอาติดมอเตอร์ไซค์ไปได้ยังไง
แดด...
มันถูกออกแบบมา ให้ม้วนและพกพาได้
- ผมเอาใบนี้ - คุณดูหล่อมาก ชาร์ลีย์
ผมเลือกใบนี้ ของผมแค่ 80 ดอลลาร์
ดีเนอะ
ขอบคุณครับ
เราต้องไปให้ถึงเรือเฟอร์รี่
แต่ตามเส้นทางก็มี สิ่งที่คอยดึงความสนใจของเราตลอด
โกโก้เหรอครับ
ใช่ค่ะ โกโก้
นี่เอาไว้ทําช็อกโกแลต
ใช่ค่ะ เป็นผลดิบ ฝั่งโน้นคือแห้งแล้ว
มิน่ากลิ่นถึงแรงมาก
(นาตาเลีย ผู้จัดการพืชผล)
ผมว่ามันน่าสนใจมากครับ
ดูสิคะ
หักมันเหรอครับ
พอหักปุ๊บกลิ่นฉุนขึ้นมาเลย
มันเหมือน... ดาร์กช็อกโกแลตที่เข้มข้นมากๆ
แล้วก็เปราะมากด้วย ดูสิ
โกโก้หรือเมล็ดโกโก้พวกนี้ เป็นพืชท้องถิ่นเหรอครับ
ที่นี่เป็นกิจการครอบครัว ของพี่น้องสี่คน
ซึ่งคอยรวบรวมผลผลิต
พวกเขารวบรวมจากผู้ผลิตรายย่อย
นําเมล็ดไปตากแห้ง
แล้วขายให้ผู้ค้าที่จะส่งออกเมล็ด
โกโก้เป็นสินค้าหลักของเอกวาดอร์ไหม เป็นสินค้าสําคัญหรือเปล่าครับ
ค่ะ
มันขับเคลื่อนเศรษฐกิจได้มาก
เรากําลังมุ่งหน้าไปที่ป่าชายฝั่ง
พื้นที่ที่ได้รับความเสียหาย จากการตัดไม้ทําลายป่าอย่างกว้างขวาง
ระหว่างที่องค์กรคูลเอิร์ธในเปรู มุ่งเน้นให้ลดการตัดไม้ทําลายป่า
เราจะไปพักกับอดีตพ่อค้า แห่งนิวยอร์กซิตี
ผู้พยายามจะฟื้นฟูสภาพป่า
(เขตสงวนฆามา-คัวเก มอนเตคริสตี)
เรากําลังมุ่งหน้าลง
เหลือทางอีกประมาณ 19.31 กม. และเราจะไปที่เขตอนุรักษ์
ที่พยายามฟื้นฟูสภาพป่าตามชายฝั่ง
เราจะฝากมอเตอร์ไซค์ ไว้กับนายกเทศมนตรี
นายกเทศมนตรีของเมือง ยอมให้เราจอดรถฝากไว้ที่บ้านเขา
เพราะในนั้นเป็นเขตธรรมชาติล้วนๆ แล้วชาร์จไฟรถไว้
แล้วเราก็จะเข้าไป...
น้องหมาจุดตัวใหญ่ ดูน้องหมาจุดตัวใหญ่สิ
หมาจุดตัวใหญ่
แล้วเราจะเข้าไปในป่า
ที่นี่น่าทึ่งมากเลย โอ้ พระเจ้า
สบายดีไหมครับ
- ดีใจจังที่พวกคุณมาที่นี่ - ครับ เราก็ด้วย
(เจอร์รี่ องค์กรเธิร์ดมิลเลนเนียมอัลไลแอนซ์)
ขอบคุณที่มานะครับ
ไม่มีใครรู้จัก ภูมิภาคชายฝั่งแห่งนี้ของเอกวาดอร์
ไร่ปศุสัตว์เป็นสาเหตุใหญ่ที่สุด ของการตัดไม้ทําลายป่าที่นี่
ว้าว
และคุณจะเห็นได้ทั่ว
มีผืนป่าพื้นที่เล็กๆ แต่มีส่วนที่ถูกตัดไม้เพื่อปศุสัตว์
ถ้าผมจําถูก แอมะซอนอาจจะ เสียป่าไปแล้ว 25 ถึง 30 เปอร์เซ็นต์
แต่ที่นี่สูญเสียป่าไปแล้ว 98 เปอร์เซ็นต์
เรื่องดีก็คือ ถ้าพวกเขาปล่อยให้ต้นไม้ขึ้นมาใหม่
- มันจะกลับมา - ครับ
เรามาที่นี่ในปี 2007
เราเดินทางไปทั่วเอกวาดอร์ เพื่อหาสถานที่ทําโครงการ
เราเจอผู้ชายคนหนึ่ง ที่บอกเราเรื่องที่ดินของพ่อเขา
เราก็เลยไปดูที่กับเขา
แล้วองค์กรก็เกิดขึ้นในวันนั้นเลย
เรามีทีมงานประมาณสิบหรือ 12 คน และเราก็ปลูกต้นไม้อยู่สองสัปดาห์
ทุกๆ วัน
แล้วเราก็ทําแบบนั้นปีละครั้ง มาได้สามปี
แล้วเราก็เลิกปลูกป่า
จากนั้นมันก็ช่วย การเร่งฟื้นตัวตามธรรมชาติ
หกปีที่แล้ว ตรงนี้เป็นทุ่งปศุสัตว์โล่งเตียน
- ตรงนี้เหรอ - น่าทึ่งนะครับ
นี่คือการเจริญเติบโตในหกปี
- ว้าว เหลือเชื่อเลย - ดูเหมือนโกหกเลย
สุดยอด
ตรงนี้เคยไม่มีอะไรเลย ไม่เคยมีต้นไม้พวกนี้เมื่อหกปีก่อน
- พวกมันงอกขึ้นมาเอง - ดูสิว่าสูงแค่ไหน
พวกมันโตเร็วเพราะความจําเป็น
เพื่ออยู่รอด ใช่ ให้ได้แสงแดด
ป่ายังไม่โตเต็มที่
- มันกําลังโต - ครับ
ว้าว สวยมาก เก่งมากเลย น่าทึ่งครับ
เจอร์รี่กับหุ้นส่วนของเขา ก่อตั้งองค์กรขึ้นเพื่อซื้อที่ดิน
โดยมีภารกิจเพื่อขยายผืนป่าแห่งนี้
มันกว้างแค่ไหน... คุณเป็นเจ้าของพื้นที่กว้างแค่ไหน
1600 เอเคอร์กินพื้นที่ ขึ้นไปถึงบนเขา ก็กว้างมากครับ
- กว้างพอให้หลงทางได้ - ใช่
ผมว่ามันน่าทึ่งที่เจอร์รี่ ทิ้งนิวยอร์กซิตีไว้เบื้องหลัง
เพื่อช่วยปกป้องผืนป่าส่วนนี้
ตรงนี้เป็นจุดแช่น้ําเล็กๆ ที่ยอดเยี่ยม
น้ําบริสุทธิ์และสะอาดจนคุณดื่มได้
ดีจัง
คุณเคยมีปัญหากับคนที่พยายาม ลักลอบตัดไม้ออกไป
บ้างไหมครับ
ในช่วงแรกเราได้ยินเสียงเลื่อยยนต์ ดังอยู่ทุกหนทุกแห่ง
เคยมีช่วงเวลาที่ตึงเครียด และคนพกอาวุธ
อย่างปืนไรเฟิลบ้านๆ และผมจะเดินเข้าไปหา
พร้อมกับมีดพร้า และส่วนใหญ่ก็ไปเจรจา
หรือบอกว่า "นี่คือสิ่งที่เราพยายามจะทํา"
อะไรแบบนั้น
จากนั้นระหว่างที่เรา ค่อยๆ เติบโตอย่างสม่ําเสมอ
เราก็เสนองานให้คนมากมาย ที่เคยตัดต้นไม้ด้วย
ตอนนี้เราทํางานมา 12 ปีแล้ว
และทุกคนรู้ว่า เราแค่เป็นส่วนหนึ่งของชุมชน
เราได้รู้ว่าเอกวาดอร์มีชีวภาพ ที่หลากหลายที่สุดประเทศหนึ่งในโลก
โดยมีสายพันธุ์สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อยู่ 10% ของโลก กับนกอีก 15%
มีลิงอยู่บนนั้นด้วยครับ
- ใช่ - ใช่
พวกมันคือลิงฮาวเลอร์
- ฮาวเลอร์ - เราไม่ค่อยได้เห็นนะ
เสียงอะไรน่ะ
- เสียงพวกฮาวเลอร์ - พวกฮาวเลอร์
- ครอบครัวของมันน่ะ - ให้ตายสิ
มีลิงอยู่ประมาณห้าฝูง และพวกมันก็สื่อสารกัน
พวกมันตะโกนใส่กันและกัน กําหนดอาณาเขตของตัวเอง
คุณจะได้ยินเสียงฝูงนั้นร้อง แล้วฝูงนั้นก็จะร้อง
จากนั้นฝูงนั้นก็จะร้อง
และนั่นแค่ลิงโทน
บางครั้งก็มีลิงที่ออกมาทําอะไร อยู่ตัวเดียว
มาหาอาหาร
สวยจัง...
เวลาเราได้เห็นป่าเขียวชอุ่มแบบนั้น
มันสวยมากเลยใช่ไหม
ทั้งหมดนั่นอาจจะหายไปหมด ถ้าไม่มีโครงการนี้
จริงเหรอ
น่าทึ่งจัง เยี่ยมเลย เยี่ยมมาก
เราเรียกที่นี่ว่าบ้านไม้ไผ่
- เข้าท่าดี - น่าทึ่งนะ
สวยจริงๆ
- ถ้าคุณหิว... - กําลังอยากกินเลย
- เยี่ยมเลยครับ - หวัดดี
- ไงคะ เป็นไงบ้าง - หวัดดีครับ
- สวัสดีค่ะ - ไงครับ โอ๊ะ โทษที
ฆามา-คัวเกมีหอดูนกอยู่ที่นี่
นี่คือนกยางพระอาทิตย์ และมันจะเป็นแบบนั้นเวลาบิน
มีตาดวงเล็กๆ อยู่
ใช่
และพวกมันจะกางปีกเพื่อโอ้อวด
และจะดูเหมือนดวงตาขนาดยักษ์สองดวง อยู่ห่างกันเท่านี้
(นาตาลี - นักศึกษา แอนนี่ - ผู้เชี่ยวชาญเรื่องนก)
- ปีกกว้างประมาณนี้ - เพื่อป้องกันหรือเปล่า
และเพื่อป้องกันตัวใช่ไหมครับ เพื่อไล่นักล่าไปให้พ้น
น่าจะใช่ค่ะ
นกพวกนี้คือสิ่งดึงดูด คนรักธรรมชาติ
ซึ่งช่วยให้เจอร์รี่มีเงินทุน ให้องค์กรพิทักษ์ป่า
นั่นเป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมให้หาเงิน
ความตรงกันข้ามกันของที่นี่ กับโลกการเงินแห่งนิวยอร์ก
แล้วจากนั้นก็ "ไม่ ผมจะทํางานนี้" เจ๋งมากเลย
มีมุกนกตลกๆ บ้างไหม
(ซาช่า ผู้เชี่ยวชาญเรื่องนก)
- คนปล่อยมุกเกี่ยวกับนกกันไหม - ให้ตายสิ
ต้องมีสิ ไม่เอาน่า ต้องมีบ้างแหละ
ผมมีมุกนกนะ
เป็ดตัวหนึ่งเดินเข้าร้านขายยา หรือที่บ้านผมเรียกว่าร้านเภสัช
มันเดินไปถามเภสัชกรว่า "คุณมีอะไรแก้...
มีอะไรแก้ปากแห้งไหม"
เขาตอบว่า "มีสิ ผมมีลิปมัน"
เป็ดตอบ "โอเค เอาอันนั้นแหละ" เขาบอกว่า "ราคา 2.55 ปอนด์ครับ"
เป็ดเลยบอกว่า "ไม่ๆ เอาใส่ปากผมเลยสิ"
นั่นมุกนกใช่ไหมล่ะ
ตลกดีนะ นั่น... มุกนั้นผ่าน
เสียงของป่าไพเราะตลอดคืน
ถ้าเราเลือกได้ว่าจะเป็นนกนะ
นกฮัมมิงเบิร์ดจะเป็นตัวเลือกของผม ถ้าเราเลือกได้
- ผมชอบจัง ไม่อยากไปเลย - น่าทึ่งนะ
- เจอร์รี่ ขอบคุณมากครับ - รักษาตัวนะ เจอร์รี่
- เดินทางต่อให้สนุกครับ - ไว้เจอกันใหม่
ครับ
เจ๋งมาก ที่นี่สุดยอดเลย เป็นที่ที่สวยจริงๆ
ไฮไลท์ของทั้งทริปจนถึงตอนนี้
อาจจะเป็นการค้างคืนที่ป่าฝน
ผมชอบครับ ผมชอบการนอนหลับอยู่ใต้มุ้ง
ฟังเสียงของป่า
เสียงแมลงกับเสียงลิง ร้องโหยหวนเซ็งแซ่
ผมรู้สึกเหมือนว่า
การได้ค้างคืนที่นั่น
ก็เป็นเหตุผลที่ดีพอของ การเดินทางครั้งนี้แล้ว
ผมสนุกมากเลย
ผมรักชาร์ลีย์ บูร์แมนหมดทั้งใจ
และทีมงานทุกคน
แต่มันก็ช่างน่ายินดี ที่ได้เดินทางกับพวกเขาอีก
และขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าสุดสวยพวกนี้
ผมโชคดีมากครับ เป็นคนที่โชคดีมาก
รัสต้องไปที่ท่าเรือ เพื่อจัดการเอกสารของรถริเวียน
แต่พวกเขาจะไปขึ้นเรือไม่ทัน
เราอยู่ห่างจากเอสเมอรัลดาส 80.47 กม.
ผมไม่อยากเสี่ยงดวง แต่เราก็มาได้ไกล
เรามาได้ไกลมากแล้ว
หวังว่าหนุ่มๆ จะสนุกกันอยู่
ครั้งหน้าที่เราได้เจอพวกเขา จะเป็นระหว่างทางไปชายแดนโคลอมเบีย
หวังว่าพวกเขาปลอดภัยดีนะ เพราะเราไม่ได้ข่าวพวกเขาเลยทั้งวัน
พร้อมไปไหม
- ผมได้ 98 - แจ๋วเลย
เราจะขี่ขึ้นเขา และมันสูง 2,000 เมตร
อากาศจะหนาวขึ้น และตอนนี้ที่นั่นฝนตกอยู่
เราหนังเหนียวจะตาย มันไม่มีผลอะไรกับเราหรอก
จะร้อนหรือหนาว คุณไม่มีวันได้ยินเราบ่นเลย
สําหรับคนที่ดูมา ตั้งแต่ตอนที่หนึ่งถึงแปด
คุณจะรู้ว่านั่นไม่จริงเลย
โอ้ พระเจ้า ทริปนี้สุดยอด มาชูปิกชู อูซัวยา เทียร์ราเดลฟูเอโก
พาตาโกเนีย อาร์เจนตินา ชิลี โบลิเวีย เปรู เปรู เปรู สุดยอดเลย
ตอนนี้ก็เอกวาดอร์ และไม่ช้าก็โคลอมเบีย
ขึ้นเขากันอีกแล้ว
กลับขึ้นไปบนภูเขา
โธ่ ผมอยากอยู่บนชายฝั่ง อยู่ที่อุ่นๆ
ให้ตายสิ
เราต้องแซงรถบรรทุกนี่
เราทุกคนติดอยู่หลัง รถบรรทุกน้ํามัน
โอ๊ะๆ คุณจะติดแหง็กนะ คุณจะไปติดอยู่ตรงนั้น
อย่านะ อย่าหักออกมา อย่านะ
- อย่านะ - ไม่ อย่านะ
แจ๋วเลย
ยวน! ให้ตายสิ!
ยวน!
ผมแค่แซง...
ผมขี่แซงข้างอยู่ แล้วเขาหักออกมา
ผมต้องอ้อมหลบน่ะ
พระเจ้า
นั่นคงเละเทะเลยแหละ
อาจจะทับเราทั้งคู่ได้เลย
หลังจากขับรถมาหลายร้อยกิโล ในเอกวาดอร์
ในที่สุดเราก็มาถึงท่าเรือ
แจ๋ว
เราตั้งใจว่าจะขับรถทุกคัน ขึ้นไปบนเรือเพื่ออ้อมไปปานามาซิตี
และดังนั้นก็พลาดช่องโหว่ดาริเอน
แต่งานถัดไป
คือดูให้แน่ใจว่าเราจองที่บนเรือ ให้รถพวกนี้ไว้จริงๆ
(ท่าเรือเอสเมอรัลดาส เอกวาดอร์)
เราต้องเอารถไปปานามา
และรถพวกนี้ก็พิเศษมาก
เพราะมันเป็นรถยนต์ไฟฟ้าต้นแบบ
พวกมันจะขึ้นเรือจากท่าเรือของคุณ
จากที่นี่เหรอ จากเอสเมอรัลดาสเหรอ
ครับ
รถอะไรครับ
มันเรียกว่าริเวียน
(กาเบรียล ผู้จัดการ)
แต่คุณแน่ใจนะว่าเรือ จะออกจากท่าเอสเมอรัลดาส
หวังว่านะ
ผมว่าใช่ครับ เพราะคนบอกเรามาแบบนั้น แต่...
โอเค
รอเดี๋ยวนะ ผมต้องโทรหาใครสักคน
- ดาริโอใช่ไหม - ดาริโอค่ะ
เรื่องประหลาดก็คือ ตอนที่ผมเปิดดูเมื่อวันก่อน
มันไม่ได้บอกว่าเรือลํานี้จะจอดที่นี่
ตอนนี้คุณบอกแบบนั้น
ผมถึงสงสัยน่ะ
มันไม่ได้บอกว่าเรือจอดที่นี่
นั่นไม่เข้าท่าแน่
"Myshippingtracker.com/vessels"
มันควรจะเป็นเรือของเรา
เรือพลูโตจากปานามา จะมาถึงวันที่ 14 ใช่ไหม
เรือพวกนี้มาที่นี่สัปดาห์ละครั้ง
มันจะจอดที่นี่แค่ชั่วโมงเดียว
เอกสารขึ้นเรือทั้งหมดของเรา ต้องเสร็จภายในหนึ่งชั่วโมง
ครับ แต่ปัญหาก็คือ...
- มันใช้เวลานานกว่า... - หนึ่งชั่วโมงเหรอ
- ใช่ เพราะมันมีแค่... - ปกติเป็นขั้นตอนง่ายๆ หรือเปล่า
ปัญหาก็คือคุณต้องกรอกคําร้องหลายฉบับ
และเอกสารทั้งหมดต้องเสร็จเรียบร้อย
ก่อนที่คุณจะเริ่มส่งของขึ้นเรือ
น่าสนใจนะ เพราะอย่างน้อย พวกเขาก็เจอเรือของเราในระบบ
จนถึงตอนนั้น ผมไม่คิดว่าเรือของเราจะจอดที่นี่
ผมเลยกังวลนิดหน่อย
และมันก็เทียบท่าแค่ชั่วโมงเดียว แล้วก็ไป
บอกตามตรงนะ ถ้าเราจัดการเอกสารไม่เสร็จ
เรือนั่นจะจอดอยู่ไม่นาน
และถ้ามันไม่ไปที่ปานามา พร้อมกับของทั้งหมดของเรา
ผมเหมือนจะยิ้มอยู่แต่ก็นะ การส่งของทางเรือมันยุ่งยาก
สิ่งที่เราไม่อยากให้เกิดขึ้นตอนนี้
คือยวนกับชาร์ลีย์มีปัญหาใหญ่
เพราะทีมของเราแยกกัน
เราพยายามจะไปหาพวกเขา
และนั่นจะทําลายแผนการของเรา
โอเค ผมมองไม่เห็นอะไรเลย
อย่างกับอยู่ใต้น้ํา
เมื่อเช้าร้อนเหงื่อโชก ตอนนี้ก็หนาวยะเยือก
และถนนช่วงนี้ก็อันตราย ระหว่างที่นี่กับชายแดน
ดูนี่สิ
โอเค นี่ชักจะน่ากลัวแล้ว
ไม่เห็นอะไรสักอย่าง
ฝนแรงเหมือนเข็มทิ่มเลย
บ้าชะมัด
พระเจ้า เกลียดจัง อย่างกับยางมะตอยลื่นๆ
เปียกโชก ทางลงเขา ถนนจอแจ รถบรรทุกคันใหญ่ๆ
มาดูเถอะว่าเราจะไปถึงได้ โดยไม่มีใคร...
โอ๊ะ ไฟผมเหลือ 66 เปอร์เซ็นต์
รถผมเป็นอะไรไปน่ะ
- ไม่รู้ทําไมนะ - ประหลาดจัง
โอ้ พระเจ้า
ยางผมลั่นเอี๊ยดนิดหน่อย
(อันตราย - เขตดินถล่ม)
สุดยอดผู้นําเลย ชาร์ลีย์
ค่อยยังชั่ว
ชาร์ลีย์ คุณโอเคนะ
ผมไม่เป็นไร เพื่อน คุณล่ะ
ไม่เลว ได้ช็อกโกแลตร้อนสักแก้วคงดี
กับเตียง ชาร์จไฟรถ
ชาร์จไฟแล้วลงไปแช่อ่างน้ํา
ไม่อยากเชื่อว่าพรุ่งนี้ เราจะอยู่ในโคลอมเบีย
(ตุลกัน เอกวาดอร์)
ประเทศใหม่ วันสุดท้ายของเราในเอกวาดอร์
น่าเสียดายนะ เพราะมันดีมาก
ผมเริ่มจะเพลินกับที่นี่แล้ว
เราจะเข้าไปในโคลอมเบีย และเราอยู่ที่...
แทบจะอยู่ที่จุดสูงสุดของอเมริกาใต้
ผมจําได้ตอนนั่งอยู่บนมอเตอร์ไซค์ ในสิบวันแรกของทริปของเรา
และแค่ความคิดของการอยู่ที่นี่ ก็ช่างห่างไกลเหลือเกิน
น่าเหลือเชื่อเลย
และตอนนี้เรากําลังเตรียมพร้อม อีก 8.5 กม. จะถึงชายแดนโคลอมเบีย
ชาร์ลีย์ รถผมมันแปลกๆ แหละ
รถคุณอะไรนะ
มันบอกว่ามันยังไม่พร้อม
(รอก่อน - ยังไม่พร้อม)
มันไม่ยอมให้ผมสตาร์ท
โอเค ผมดับเครื่องแล้ว
ไม่ "รอก่อน ยังไม่พร้อม" ดูสิ
อย่างมากก็อาจเป็น อย่างมากก็อาจเป็นที่ซอฟต์แวร์
- เห็นประกายเล็กๆ นั่นไหม - เห็นแล้ว
ลองทดสอบดู ก่อนจะประกอบกลับเข้าไปใหม่นะ
ติด ไม่ติด ติด ไม่ติด ติด
ไม่
ผมสังหรณ์ใจไม่ดีเลย
ลองพยายามคิดเถอะ
(พูดสายกับสํานักงานใหญ่ ฮาร์เลย์-เดวิดสัน)
ตอนนี้ เรากําลังทดสอบอะไรบางอย่างอยู่
ผมแค่อยากบอกพวกคุณไว้
ว่าเรากําลังแก้ปัญหาอยู่
พยายามดูว่าสิ่งที่เราคิดว่าจะแก้ได้ จะสามารถแก้ไขได้ไหม โอเคนะครับ
โอเค เดี๋ยวนะ คุณถือสายรอแป๊บนึงได้ไหม
ทุกคน ผมเพิ่งต่อสายหาเรเชล
โอเค เรเชล พูดได้เลย
(พูดสายกับเรเชล ฮาเลย์-เดวิดสัน)
โอเค ทุกคนคะ เรากําลังทํางาน
กับวิศวกรในมิลวอกี
สิ่งที่เราเชื่อว่ากําลังเกิดขึ้น ก็คือเราปรับค่าอุปกรณ์ต้นแบบ
ที่เพิ่มระยะเดินทาง
ครับ
และตอนนี้ดูเหมือนว่า นั่นส่งผลให้ซอฟต์แวร์ค้าง
โอเค
นั่นเป็นอะไรที่เราต่อกับคอมพิวเตอร์ แล้วตั้งค่าใหม่ได้ไหม
ไม่ได้ค่ะ
ในขั้นนี้เราต้องหยุดใช้มอเตอร์ไซค์
ฉันให้ทางเลือกพวกคุณ ว่าจะอยากเปลี่ยนรถใหม่
- หรือเปลี่ยนแบตเตอรี่ - จะมีประโยชน์เหรอ
ขอเราคิดก่อนนะครับ แล้วมาดูกันว่าจะเอายังไง โอเคไหม
- เสียใจกับข่าวร้ายนะคะ บาย - บาย
ผมไม่อยากไปโคลอมเบีย โดยไม่มีรถของผม นั่นคง...
ไม่ นั่นคงไม่สนุกเลย
ระบบควบคุมแบตเตอรี่ล่ม ระหว่างอัปเดตซอฟต์แวร์
มันเป็นรุ่นทดลอง ที่มีโครงแบบซอฟต์แวร์พิเศษ
และทีมฮาร์เลย์ก็ตัดสินใจ
ว่ามันง่ายกว่าให้เปลี่ยนอุปกรณ์ แบตเตอรี่ทั้งหมดนอกสถานที่
แทนที่จะพยายามเปลี่ยน ระบบควบคุมแบตเตอรี่
สิ่งที่เราจะทําคือเราคงพยายาม หาทางขนมอเตอร์ไซค์ขึ้นรถบรรทุก
จากนั้นก็ให้รถไปที่ปานามา ซึ่งหวังว่า
จะมีช่างของฮาเลย์ ที่ซ่อมมอเตอร์ไซค์ได้
เราวางแผนระห่ําขึ้นเครื่องบิน จากปาสโตในโคลอมเบียไปบัวนาเวนทูรา
(ปาสโต - บัวนาเวนทูรา บาเยีย โซลาโน่)
จากนั่นก็นั่งเรือเลียบชายฝั่ง ไปบาเยีย โซลาโน่
จากนั้นก็หวังว่าเครื่องบินอีกลํา จะพาเราไปที่ปานามาซิตี
ข้ามช่องโหว่ดาริเอน
(ปานามาซิตี เวเนซูเอลา - โคลอมเบีย)
โอเค หนึ่ง สอง สาม
ทางส่วนใหญ่ในโคลอมเบีย เราจะไม่ได้ขี่มอเตอร์ไซค์อยู่ดี
พวกมันจะอยู่บนเครื่องบิน เรือลําเลียงลําใหญ่ ต่อเครื่องบิน
จากนั้นเราจะส่งพวกมันไปปานามา
ว่าแล้วก็ไปกันเถอะ
ส่งมอเตอร์ไซค์ไปปานามาก่อน พวกเขาจะได้ซ่อมมันได้
ผมจะขี่รถของเคลาดิโอ ให้เคลาดิโอซ้อนท้าย
โอเค นี่จะเป็นเวลาสําคัญสําหรับผม
- เวลาสําคัญ - คุณพร้อมไหม
เอาละนะ
โอ้ พระเจ้า ดูเจ้ายักษ์นี่สิ ไม่มีเกียร์ด้วย
- เก่งมาก เพื่อน - โชคดี เพื่อน
ไปที่ชายแดน แล้วไปโคลอมเบียกันเถอะ
ผมยังอยู่ข้างคุณ ชาร์ลีย์
ผมยังขี่รถอยู่ข้างคุณ ไม่ว่าจะมีอุปสรรคแค่ไหน
อยากรู้จังว่า โคลอมเบียหน้าตาเป็นยังไง
เพราะผมรู้สึกได้ว่ามันจะมีสีสันมาก ผมรู้สึกได้
ตรงนี้ต้องเป็นชายแดนแน่
ว้าว เรามาถึงแล้ว
(เอกวาดอร์ / โคลอมเบีย จุดผ่านชายแดน)
ผมสงสัยเกี่ยวกับ โคลอมเบียมานาน
สงครามกลางเมืองนานห้าสิบปี
มีแก๊งค้ายาเสพติด ที่ทําให้ทุกหนทุกแห่งมีแต่ความทุกข์
แต่ตอนนี้ประเทศกําลังฟื้นฟู และเปิดกว้าง
จึงเป็นเวลาที่น่าสนใจ ให้มาเยือน
โคลอมเบียน่าสนใจนะครับ
เมเดยินซึ่งว่ากันว่า เป็นเมืองหนึ่งที่ปลอดภัยที่สุด
เคยเป็นเมืองหลวงของการฆาตกรรมของโลก เมื่อไม่กี่ปีก่อน สิบปีก่อนนี้
เป็นเมืองที่ห้ามบินผ่าน ห้ามเข้า
มีบางส่วนของโคลอมเบียที่เราจะไป
บัวนาเวนทูรา เราได้รับคําเตือน
ว่าอาจจะเป็นที่ที่เราไม่ควรไป
เราไม่อยากพลาดอะไรในโคลอมเบีย ทุกคนในทีมไม่อยากพลาด
พวกเขาแค่ต้องให้เราเข้าไป
ด่านศุลกากรในโคลอมเบีย ไม่อนุญาตให้เราเข้าไป
(มาเรีย กาบริเอลา โปรดิวเซอร์ท้องถิ่น)
เขาบอกว่า "ไม่ คุณต้องอยู่ที่นี่ และพรุ่งนี้คนที่รับผิดชอบ
เรื่องนั้นจะตรวจอุปกรณ์ และโน่นนั่นนี่"
ฉันก็แบบว่า "ได้โปรดเถอะค่ะ ฉันต้องไปขึ้นเครื่องบินแต่เช้า"
แล้วแม็กซิมก็เดินเข้ามาถามว่า "คุณเป็นแฟนสตาร์วอร์สหรือเปล่า"
"ครับ"
"คุณรู้ไหมว่าใครนั่งอยู่ตรงนี้"
"ไม่"
"โอบีวัน เคโนบิ" ปิ๊ง
แล้วไงต่อ
แล้วเขาก็แบบว่า "โอเค ตูม! ปั๊มดังตึ้ง"
เราอยู่ในโคลอมเบียแล้ว!
โคลอมเบีย โคลอมเบีย!
ว้าว สวยมากเลย
โลกใบใหม่ของทุกสิ่งทุกอย่าง
สถาปัตยกรรม เปลี่ยนไปแน่นอนเลยใช่ไหม
มีหนูตะเภาด้วย
- โอ้ พระเจ้า ตัวเบ้อเร่อเลย - ใช่ เราอยู่ในดินแดน...
หนูตะเภาที่นี่ตัวมหึมาเลย
ดูตัวทางขวานี่สิ
หนูตะเภา... คุณพระช่วย
มากินสิ มากินเราสิ
อยากกินได้ยังไงน่ะ
แล้วเพื่อนที่ตายแล้วของมัน ก็อยู่ข้างๆ มัน
แต่บางครั้งเราก็เห็นมัน ในร้านขายเนื้อที่อังกฤษ
ใช่ มีวัวอยู่นอกร้านขายเนื้อ ที่ผมไปซื้อ
แต่มันไม่ได้สวมเสื้อผ้ามนุษย์ ส่งยิ้มมองคุณแล้วพูดว่า
"ดูสิ ผมคือหนูตะเภา กินญาติๆ ผมสิ"
ผมไม่ชอบขี่ตามรถผมแบบนี้เลย
- น่าหดหู่จัง ให้ตายสิ - ไม่ มันไม่...
- ไม่สนุกเลยเนอะ - ไม่เลย
คืนนี้เราจะค้างที่ปาสโต
แต่เราจะไปดูโบสถ์ชื่อดังใกล้ๆ ที่มีคนบอกเราว่าห้ามพลาด
เราขึ้นกระเช้าไปเที่ยวโบสถ์เก่า
โอ้ พระเจ้า ดูสิว่าเรา อยู่เหนือช่องเขานี่สูงแค่ไหน
น่ากลัวทีเดียวนะ ให้ตาย ดูนั่นสิ
ตระการตาจัง
ทําไมมันถึงตั้งอยู่ข้างล่างนั่นล่ะ
ไม่รู้สิ
(วิหารลาส ลาฮาส โคลอมเบีย)
โบสถ์ประหลาดแห่งนี้น่าพิศวงสุดๆ
มันชื่อว่าวิหารลาส ลาฮาส
- "ฉันจะสร้างโบสถ์ข้างล่างนี่" - "ข้างล่างนี่"
"นายไม่อยากสร้างมันข้างล่างนี่เหรอ เพื่อน"
"ฉันหลับอยู่คืนหนึ่งแล้วก็คิดได้ สร้างโบสถ์ แล้วพวกเขาจะมา"
โอ้ ตายจริง
ช่วงสุดท้ายนี่โหดดีใช่ไหม ให้ตาย เราอยู่ใกล้เหลือเกิน
เรานั่งกันมานานแค่ไหนแล้วน่ะ
ผมว่าเราอยู่ในนี้มา 20 นาทีแล้ว
แต่มันเหมือนกับปราสาท ในหนังดิสนีย์เลยเนอะ
คุณเดินข้ามมา ยกสะพานชักขึ้น
นั่นทําให้ผมรู้สึกพิลึกนะ
- โอ้ พระเจ้า - ว้าว
ดูน้ําไหลออกมาจากตึกนั่นสิ
สูงชะมัด
ผมไม่ชอบเลย คุณล่ะ
ปรากฏว่าแรงบันดาลใจให้สร้างโบสถ์
เกิดขึ้นเมื่อ 250 ปีที่แล้ว
เมื่อว่ากันว่าหญิงสาวคนหนึ่ง หายจากอาการหูหนวก
หลังจากเธอเห็นพระแม่มารี บนก้อนหินในหุบเขาข้างล่าง
พวกเขาเลยสร้างโบสถ์ขึ้น รอบก้อนหินนั้น
คุณมองเห็นมันได้หลังแท่นบูชา
มันต่างออกไปใช่ไหม ไม่เหมือนวิหารในยุโรป
มันมีเสน่ห์ดึงดูดอยู่นิดหน่อย
ครับ มันเจ๋งทีเดียว
เราใช้เวลานานกว่าที่คิด ให้กลับมาเดินทางต่อ
และเราเพิ่งได้ข่าวว่ามีดินถล่ม บนถนนข้างหน้า
ผมขอถามนะ ถึงมีดินถล่ม เราก็แซงรถทั้งหมด
ขึ้นไปอยู่ข้างหน้าได้ แต่ถนนขี่รถยากไหม
เมื่อเช้านี้มีก้อนหินอยู่เต็มเลย เมื่อเช้านี้
เพราะคนขับคนหนึ่งผ่านมา และเพราะอย่างนั้นพวกมัน...
หินก้อนหนึ่งเจาะยางล้อเขา แล้วยางก็ระเบิด
คุณว่าไง ชาร์ลีย์ ผมว่าเราควรไปทางนั้น
ผมเห็นด้วย
เราทําแบบนี้อีกแล้ว
ขี่รถฝ่าฝนในความมืด และถนนเส้นนี้ก็โหดมาก
เละเทะเลย
นั่นก้อนใหญ่นะ
ให้ตายสิ พวก
ตรงนี้แย่นิดหน่อย แถวนี้คงเป็นที่ที่ดินถล่ม
มีหน้าผาอยู่ข้างถนน
ใช่
ผมแน่ใจว่าตรงนี้แหละ
ดูฝนที่ตกลงมาสิ
ฝนหนักมากเลย
มันสาดใส่หน้าผม
- เหมือนเข็มเลยใช่ไหม - เข็ม ใช่
โอ๊ะ มีกรวยอยู่ทางขวา กรวย
ให้ตาย เราทําอะไรกันอยู่
บ้าระห่ําจริงๆ นะ
- ว้าว ว้าว - ให้ตายสิ
นึกดูสิว่าแค่ขับรถมาดีๆ แล้วจู่ๆ ก็ตู้ม!
ก้อนเบ้อเร่อ...
ต้องเป็นหินก้อนใหญ่แน่ๆ รถถึงบุบได้ขนาดนั้น
ผมไม่เห็นก้อนหินนะ
- ไม่ ไม่ ไม่ - มันไม่ได้ยังอยู่ในรถใช่ไหม
ไม่
นี่เป็นการเดินทางที่ลืมไม่ลง
ผมจะไม่มีวันลืมคืนนี้ในโคลอมเบีย
ไม่
มันบ้าบอมาก มีช่วงหนึ่งที่ฝนตกหนัก
และมีอยู่โค้งหนึ่ง ที่ผมนึกว่าผมจะพลาดจริงๆ...
(กล้องไดอะรี่)
เพราะมีรถหนาแน่นมาก แล้วผมก็บีบเบรก
ให้ตายสิ
ผมเห็นมอเตอร์ไซค์ผมข้างนอกนั่น บนหลังรถบรรทุก
และมันก็ทําให้ผมเศร้ามากเลย
โอเค ผมเหนื่อยมาก ผมจะบอกราตรีสวัสดิ์แล้ว ฝันดีครับ
(ปาสโต โคลอมเบีย)
(กล้องไดอะรี่)
อรุณสวัสดิ์ครับ ทุกคน อรุณสวัสดิ์จากโคลอมเบีย
น่าทึ่งเนอะ
จัตุรัสใหญ่กลางเมืองตรงนี้
ทริปนี้กลายเป็นสัตว์สักชนิดหนึ่ง
และตอนนี้เราก็ควบคุมมันไม่ได้ ไปนิดหน่อย
เราพยายามจะควบคุมมัน แต่ก็ไม่ได้ผล
มีงานใหญ่รออยู่เบื้องหน้า
เมื่อส่งรถริเวียนขึ้นเรือได้ รัสก็มาสมทบกับเรา
และเราก็ต้องไปขึ้นเรือเย็นนี้ ที่ออกจากบัวนาเวนทูราตอนหกโมง
แต่ก่อนอื่น เราต้องขึ้นเครื่องบิน ที่พาเราไปที่นั่น
(บัวนาเวนทูรา - ปาสโต โคลอมเบีย - เอกวาดอร์)
พวกคุณขึ้นคันนี้
ไม่กดดันครับ ถ้าเราตกเครื่อง เราจะติดอยู่ที่นี่ข้ามคืน
(เช็กอิน)
เรามาถึงแล้ว และดูนี่สิ หมอกหนามากเลย
หมอกลงเต็มไปหมด
เครื่องบินของเราจะลงจอดไม่ได้ จนกว่าหมอกจะจาง
- งั้นเราจะไม่บินขึ้น... - ขึ้นไม่ได้...
เขาจะไม่บินขึ้นจากคาลี จนกว่าฟ้าที่นี่จะโปร่ง
และนั่น...
- พวกเขาต้องเห็น... - รันเวย์
- ได้ยินไหม ยวน - อะไรนะครับ
- สนามบินปิดเพราะหมอกลง - หมอกหนาเกินไป
ใช่
เที่ยวบินของเราจะดีเลย์ ซึ่งอาจแปลว่าเราจะตกเรือ
(อีกสามชั่วโมงก่อนเรือออก)
มีไอน้ําลอยขึ้นมา จากยางมะตอย
ฝนตกเมื่อไม่กี่นาทีก่อน
นี่ไม่ถึงครึ่งของ... ตรงนี้
เราแค่ต้องนั่งรอ
(อีกสองชั่วโมงก่อนเรือออก)
นั่นนักบินหรือเปล่า
ค่ะ แต่ไม่เกี่ยวกับหมอก แต่เรื่องน้ําหนักอุปกรณ์น่ะ
ทุกอย่างเลย เขาบอกว่ามันหนักเกินไป หนัก 600 กิโล
เขาจะพอใจกับเท่าไหร่ สี่ร้อยหรือห้าร้อยได้ไหม
สี่ร้อย สามร้อย
(อีกหนึ่งชั่วโมงสามสิบนาที ก่อนเรือออก)
ข่าวดีก็คือสนามบินเปิดแล้ว
หมอกลอยไปจากที่นี่แล้ว
คุณมองเห็นตรงนั้นได้
แต่หมอกลอยไปที่บัวนาเวนทูรา ที่นั่นจึงปิด
เราจึงตัดสินใจ ว่าคนของเราต้องไปต่อ
ขึ้นเครื่องบินและนั่งรอ
เครื่องเราดีเลย์ครับ
อุปกรณ์ของเราหนักเกินไป สําหรับเครื่องบิน
และตอนนี้พวกเขาก็ส่ง สุนัขดมกลิ่นไปตรวจกระเป๋า
พวกเขามาตรวจพร้อมตํารวจ กับสุนัขตรวจค้นยาเสพติด
เพื่อตรวจกระเป๋าและทุกอย่าง รอบสุดท้าย
พวกเขามองหายาเสพติด เหล้า อะไรก็ตามที่ไม่ควรอยู่ที่นี่
ค่ะ สารผิดกฎหมาย
สุนัขดมกลิ่นดมกระเป๋าแล้ว และเราไม่มีปัญหา
แต่เรายังขึ้นบินไม่ได้ เพราะมีหมอกลงที่ปลายทาง
เราจึงตัดสินใจขนของขึ้นเครื่อง และรอดูว่าจะออกเดินทางได้ไหม
ผมไม่เคยคิดว่าจะเป็นแบบนี้
เมื่อนึกถึงเครื่องบินส่งสินค้า
คุณไม่คิดว่ามันจะหน้าตาแบบนี้ใช่ไหม
ชาร์ลีย์กับผมอยู่บนเครื่องลําหนึ่ง กับมอเตอร์ไซค์สามคัน
รัส เดวิด กับทีมงาน จะขึ้นเครื่องอีกลํากับอุปกรณ์ทั้งหมด
- ผมเดาว่านี่คือ... - เรานั่งตรงไหน
มีเก้าอี้ด้านหน้าหรือเปล่า
- มีเก้าอี้สองตัวด้านหลัง - ขอโทษครับ
มีสอง... เพราะอย่างนั้น ถึงขึ้นเครื่องได้แค่สองคน
- เห็นแล้ว - มีเก้าอี้แค่สองตัว ใช่
มันจะพิลึกแค่ไหนตอนขึ้นบินน่ะ
มีมอเตอร์ไซค์สามคันอยู่หน้าเรา พร้อมจะไหลลงมา
คุณจะเป็น...
คุณจะเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่อง หรือให้ผมเป็น
เราแบ่งกันคนละครึ่งดีไหม
ผมควร...
ผมมีเครื่องแบบอยู่
- ผมว่าผมเปลี่ยนชุดด้านหลังนั่นได้ - โอเค
(อีกหนึ่งชั่วโมงก่อนเรือออก)
เราอยู่ตรงนี้ พร้อมสัมภาระบนเครื่องบินสองลํา
หมอกที่ปลายทางยังไม่จาง
เราจึงติดแหง็กอยู่ที่นี่บนรันเวย์
และบางทีตอนนี้ เราก็ไปขึ้นเรือไม่ทันแล้ว
คําบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี