NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wielka Zapaść zaczęła się powoli.
Ale fundamenty kruszyły się już od jakiegoś czasu.
Czy to dozwolone?
A czemu nie?
Jestem pewien, że właśnie takich rzeczy mamy nie robić.
Kto tak mówi?
- Wszyscy. - Jesteśmy na zewnątrz.
Zdezynfekowaliśmy wszystko dziesięć razy.
Jesteśmy bezpieczni. Nie panikuj. Oni tego właśnie chcą.
- Kto tego chce? - Rząd.
Przeciwnicy rządu. Koncerny farmaceutyczne. Ktokolwiek.
To jest tysiąc razy bardziej zabójcze od wirusa.
Masz pojęcie, co w tym jest?
Nie.
No właśnie.
Masz pojęcie, co jest w tym?
Otwórz oczy, stary.
Możesz chociaż założyć maskę?
Protokół każe.
Hej!
- Daj mi to! - Nie!
Złaź!
Zmieniłeś się, Greg.
- Furiat. - Zmieniłeś się.
Przepraszam. Jesteś cały?
Nie widziałeś mnie? Jestem taki żółty!
Przepraszam, nie mamy miejsc. Musisz zawrócić.
Chorzy zostają w domach.
Nikt nie choruje, ona rodzi!
Przepraszam. Proszę.
Oddychaj. Zrobimy to razem.
Z drogi!
Zaraz.
Nie ma już miejsc.
Puśćcie nas na położniczy.
Przykro mi, nie mogę.
No weź, stary.
Ósme piętro.
Przy drugim okienku będzie szybciej.
Dziękuję.
O Boże.
Już dobrze.
Już dobrze, kochanie.
Damy radę.
Wiem, że nie macie już miejsc, ale my nie mamy gdzie…
- Kto was wpuścił? - Nie wiem, co robić.
Nie powinno was tu być.
Proszę. Nie mamy dokąd pójść.
Dobrze. Możemy ją przyjąć.
- Dobrze. - Pana nie. Nie wpuszczamy ojców.
Nie. Muszę z nią być.
- Rząd każe, nie ja. - Tommy, w porządku.
Do diabła z zasadami.
Kotku, taki jest świat.
Nie wszystko załatwisz, waląc ludzi po łbach.
Nie dlatego za mnie wyszłaś?
Dam radę.
- A jeśli to… - Nie mów głupstw.
Nam się to nie przytrafi.
Jesteś pewna?
Musisz być dla mnie silny.
Możesz to dla mnie zrobić?
- Usiądź. - Dobra.
Już dobrze.
Kotku.
POCZEKALNIA
PROSZĘ ZACHOWAĆ BEZPIECZNĄ ODLEGŁOŚĆ
W naszej okolicy jest wiele protestów przeciw hybrydom.
Relacjonujemy na żywo jeden z nich.
Liczba przypadków H5G9 błyskawicznie rośnie,
ale uwagę kraju przyciągają kolejne dzieci-hybrydy.
To, co powinno było nas połączyć…
podzieliło nas jeszcze bardziej.
Ogarnął nas strach.
Ogarnęła nas samotność.
Gus!
Gus, daj spokój. Wracaj!
Przed domem też go nie ma.
Krążyłem po lesie. Prawdziwy labirynt.
Łatwo się w nim pogubić.
Pomyśl, jak on się czuje.
Wszystko, co mu mówiono, okazało się kłamstwem.
Nie wiem. Może nie powinniśmy z nim tu przychodzić.
Postąpiliśmy słusznie. Nie ma nic gorszego od niepewności.
Wiecznie cię dręczy.
Podejrzewałeś coś?
Nie.
Nic nie postawiłem na „dziecko z próbówki”.
Zauważyłeś daty na zdjęciach?
Gus urodził się na długo przed innymi.
Tak, zauważyłem.
- A jeśli… - Nie mów tego.
A jeśli Gus był pierwszy?
Czemu oni to zrobili?
Czemu zrobili jelonkowate dziecko w laboratorium?
Żeby sprawdzić, czy mogą.
Czy to cokolwiek zmienia?
Zmienia, prawda?
Całe życie myślałam, że hybrydy to cud natury.
Zgromadziłam armię, która w to wierzyła.
Przynajmniej w coś wierzyłaś.
Zostań tu. Może odkryjesz coś jeszcze.
Ja znajdę Gusa.
Nie. Idę z tobą.
Ktoś musi tu zostać, bo on może tu wrócić.
Dobra.
Tylko delikatnie z nim, bo skopię ci dupę.
AKSAMITNY KRÓLIK
Durna książka!
Durna proca.
Durny Pies.
Durny plecak.
OSTOJA
Stójcie.
Bądźcie cicho.
Próba mikrofonu.
Witam, dobry wieczór.
Próbuję skontaktować się z panią tego domu.
To ja.
Aimee Eden.
Kolekcjonerka kundli.
Śledzę twoją pracę już od jakiegoś czasu.
Czy masz pojęcie, kim jestem?
Dupkiem z czołgiem?
Jestem człowiekiem, który pewnego dnia
da pani własny rozdział w podręcznikach historii, pani Eden.
To, jak ten rozdział się skończy, zależy wyłącznie od pani.
Czy mówi coś pani imię „Łajka”?
Była szczęśliwym pieskiem,
kundlem z moskiewskich ulic.
Sowieci wystrzelili Łajkę w kosmos w imię nauki.
Nigdy nie wróciła.
Pech.
Ale gdyby nie nasza mała, słodka Łajka,
ludzie nigdy nie sięgnęliby gwiazd.
Zebrałaś sporo Łajek w swoim małym zoo, prawda?
Przerwę ci.
Cokolwiek chcesz mi wcisnąć,
odpowiedź brzmi nie.
Chyba nie wyraziłem się jasno.
Moi przyjaciele i ja tu zostaniemy.
Wspominałem, że przyprowadziłem paru przyjaciół?
Jeśli chodzi o te małe dziwolągi, mam dwa cele:
eksterminację i eksperymenty.
Problem w tym, że kiedy eksterminacja idzie nam dobrze,
nie mamy choćby w przybliżeniu dość egzemplarzy,
by eksperymentować na tych szkodnikach.
Tu może nam pani pomóc.
Wyrażę się jasno.
Odejdź.
Jak się nazywasz, żołnierzyku?
Douglas Abbot,
ale możesz nazywać mnie generałem.
Jesteś dinozaurem, Abbot.
Już wymarłeś,
tylko nie chcesz tego przyznać.
Najlepsze czasy ludzkości są wciąż przed nami.
Nie.
Teraz kolej na dzieci,
a my musimy zejść im z drogi.
One są mutacją,
inwazyjnym szkodnikiem.
Ale przez okrutny żart natury
są też kluczem do naszego przetrwania.
Dlatego tu jesteśmy.
Nie.
One są lepsze od nas.
Od ciebie czy ode mnie.
Są tym, co jest w nas dobre.
Bez komplikacji.
Natura nas nie chce.
Nie daliśmy jej dobrego powodu, żeby nas polubiła.
Tęsknisz za fajerwerkami, Abbot?
Kto nie tęskni?
Naciesz się, dupku.
Biegiem!
Chodźcie!
Brać ją!
SZCZĘŚLIWEGO WYMIERANIA!
Znajdźcie ją.
Niech tego pożałuje.
Tak jest.
Wy dwaj, za mną. Idziemy.
Zostańcie tu, póki mama nie przyjdzie.
Terrence, poczekaj w tunelu na Henry’ego.
Jest bardzo wolny.
Trzymajcie się razem.
Boję.
Słuchaj, ja też się boję.
Ostoja to nasz dom.
Ale najważniejsze, że jesteśmy bezpieczni.
Ona zaraz tu przyjdzie.
Obiecała, że tu przyjdzie.
A ja w nią wierzę.
Dobrze.
Bobby?
Bobby…
Bobby?
Bobby.
Bobby, nie.
- Co to jest? - Jeden z nich.
Bierz go.
- Świetnie. Chodź. - Nie!
Ostrożnie. Proszę.
- Co z nim zrobić? - Dawaj do klatki.
Niezła próba.
Wszyscy lekarze na stanowiska.
Gdzie jesteśmy?
Witajcie w nowym domu.
Patrzcie pod nogi.
Idziemy.
Pomogę wam zejść.
Rani?
Rani.
Rani, jestem tu.
Nie słyszy cię.
Ani nie widzi, skoro o tym mowa.
Jest od nas odcięta.
Ale co ważniejsze,
my od niej też.
Mówiłem, że ona nie zaraża.
Tak, wiem.
Ale nie każdy wie o jej wyjątkowym stanie.
Poza tym obaj wiemy, jak szybko ten wirus się adaptuje.
Prawda?
Witam!
Chcę, żebyś wiedział, że dostaniesz tu, co tylko chcesz.
Każdy rodzaj mieszańca.
Czego tylko potrzebujesz, pstryknij tylko, a znajdziemy sposób, by to zdobyć.
Chcę moją żonę.
Nie musisz mnie motywować, ty bestio!
Skończyłeś?
Daruj sobie, Singh.
Nadchodzi nowa fala Przypadłości.
Doktor Bell to przewidziała, a moje wtyki na wybrzeżu to potwierdzają.
To tylko kwestia czasu. A zatem…
Nie chcę po prostu mieć lekarstwa.
Chcę je mieć na wyłączność.
Chcę je mieć całe.
Nie gwarantowałem, że zdołam je uzyskać.
Wiem.
Blefowałeś, żeby uratować siebie i żonę. No ba.
Uzyskaj dla mnie tyle lekarstwa,
żebym mógł decydować, kto przeżyje, a kto nie.
A wtedy twoja ptaszyna będzie mogła wylecieć z klatki.
Umowa stoi?
Wendy?
DZIKI
Hej, Gus.
Stary. Daj spokój, wracaj.
Panie Jepperd?
Wszystko w porządku?
To chłopiec.
Ale czy to człowiek?
Chłopiec i mama są zdrowi i odpoczywają.
Gratuluję.
Czy to człowiek?
Chce pan go zobaczyć?
Pańska żona przechodzi ostatnie badania,
a potem do was dołączy.
NIE NARAŻAJ DZIECKA NA NIEBEZPIECZEŃSTWO
Proszę się nie spieszyć.
Jakiego jest rodzaju?
Twoje dziecko?
Nie wiem.
Jest jednym z tych stworzeń.
Nie wiem, czy dam radę.
Hej.
Hej!
Zdziwisz się, do czego jesteś zdolny,
gdy chodzi o ukochaną osobę.
Powodzenia.
GENETYCZNY UNIKAT SERII PIERWSZEJ
Nie ma po nich śladu. Minęło sporo czasu.
Zgaszę światła na ganku.
Co się działo w Fort Smith?
To było w innym życiu.
Czemu stworzyli Gusa?
Jak to zrobiliście?
Gus był dziełem Ptaszyny.
Ale w Fort Smith…
nie chodziło tylko o Gusa.
Wiem.
Chodziło też o wirusa, prawda?
Jakie to ma teraz znaczenie?
Co wirus ma wspólnego z dziećmi takimi jak Gus?
Kiedyś powiedziała,
że to dwie strony tej samej monety.
Nie mówiła nic więcej.
Więc dlaczego chroniłaś jej notatki przez wszystkie te lata?
Była moją najlepszą przyjaciółką.
Była dla mnie rodziną.
Niczym siostra.
Kiedy mnie zostawiła…
Nie miałam dokąd pójść.
Masz pojęcie, jak to jest?
Tak.
Doskonale wiem, jak to jest.
Nie wrócę.
BEZPIECZNE MIEJSCE DLA HYBRYD
Hej.
Trzymajcie się razem.
Jak go zgubisz, będziesz tego żałował do końca życia.
Ty popsułeś swoje złote ludziki.
I co z tego mam?
Zachowałbym te rzeczy.
To wszystko, co masz po tacie.
Jakim tacie?
Nie mam taty.
Nie mam nikogo.
Jestem sam.
Trzeba było zostać za ogrodzeniem.
Trzeba było zostać w lesie.
To wszystko by się nie wydarzyło.
Co takiego?
Wszystko.
Wszystko jest głupie. Wszyscy chcą mnie zabić.
Wszyscy kłamią.
Ale on zrobił, co mógł.
Czemu nie powiedział mi prawdy?
Bycie szczerym…
nie jest łatwe.
Ale te rzeczy na strychu mówią nam, że przynajmniej jedno było prawdą.
Jesteś wyjątkowy.
Nie chcę być wyjątkowy. Chcę być jak wszyscy inni.
Chcę być z takimi jak ja.
Mówiłeś, że gdzieś tam są.
Pójdę do Ostoi.
Bo mam dość bycia tym dziwnym.
Jeśli są tam inni tacy jak ja,
chcę ich poznać.
Przekonać się, jacy oni są.
Wiesz…
kiedy świat walił się w gruzy…
urodziło mi się dziecko.
Przypominało ciebie.
Kiedy go zobaczyłem…
nie miałem pojęcia, co robić.
Nie wiedziałem, czym jest.
Nikt wtedy nie wiedział, co myśleć.
Jak mógłbym odpowiadać za małe…
Też chciałem uciec.
Co się stało?
Ucieczka była kusząca.
Ale zrozumiałem, że po prostu się boję.
Nie bałem się jego.
Bałem się siebie.
Myślę, że ten strach to była…
miłość.
Nie wiedziałem, co z nią zrobić.
Ale on mnie potrzebował.
Więc przestałem uciekać.
Zawróciłem.
I wróciłem po niego.
POŁOŻNICTWO
Po niego i jego mamę.
Ale już ich nie było.
Ktoś ich zabrał.
Nigdy więcej ich nie widziałem.
Skrzywdziłem wielu ludzi, mały.
Większość naumyślnie.
Ale czasem nie chcę nikogo krzywdzić.
Czasem po prostu podejmuję złe decyzje.
Ale wiesz co?
Ty jesteś jedną z tych dobrych.
Nie mów, że muszę stracić i ciebie.
Wróć ze mną.
I gdzie pójdziemy?
Gdzie tylko chcemy.
Co byśmy robili?
Co tylko chcemy.
Mógłbym cię czegoś nauczyć.
A ty mnie… Jak się nazywała ta gra?
Podaj piłkę?
Właśnie.
Potrzebujemy piłki.
Chyba jakąś znajdziemy.
Pokażesz mi, jak się robi syrop?
Potrzebujemy klonów.
Znajdziemy jakieś.
Potrzebujemy ich dużo.
Znajdziemy las.
Może w nim zamieszkamy.
Razem?
A niby czemu tu jestem?
Z Niedźwiedziem?
Będę musiał się zastanowić.
Co powiemy tym z Ostoi, kiedy się tu zjawią?
Jak to?
Nie złość się, ale wywołałem ich, a oni powiedzieli, że są w drodze.
Naprawiłem je.
Wielkoludzie! Słyszałem duży huk!
Wielkoludzie?
Wielkoludzie!
Obudź się! Jadą tu! Już tu są!
Wielkoludzie! Obudź się!
Był jednym z nas.
Zdrajca.
Przynosi hańbę ludzkości.
Dobra, jedziemy!
Przyjechał konwój z hybrydą. Przygotujcie odbiór.
Informacje na jego temat.
Cześć, dzieciaku.
Trzymasz się?
Już niedługo.
Johnny!
Tak?
Kazałem ci posprzątać kojce.
Tak. Przepraszam, szefie.
Zacznij od tego.
Masz pięć minut.
Nie zdradzaj, że umiesz mówić.
To, co zaraz zrobię,
jest wbrew wszystkiemu, w co wierzę.
Ale robię to dla niej.
Zostało nam niewiele czasu.
Mój Boże.
One naprawdę są cudowne.
Jest…
starszy od innych.
Bardziej ludzki.
Jest…
To?
Dzięki.
Abbot czeka.
Mamy, czego potrzebowałeś.
Wszystko jest naostrzone i przygotowane.
- Gdzie go znaleźliście? - Właśnie przyjechał.
Ktoś go zgłosił.
Czy…
Czy jesteś przesądny?
Uwierz mi. Nie chcesz kazać mu czekać.
Kiedy skończyłem studia medyczne, Rani wręczyła mi posążek bogini nauki.
W ramach prezentu.
Wiesz, w jakiej postaci kiedyś się objawiła?
Jelenia?
Jelenia szlachetnego.
Przyprowadź innego pacjenta. Potrzebuję więcej czasu z tym.
- To mu się nie spodoba. - Johnny.
Tak masz na imię, prawda?
On się nie dowie, bo mu o tym nie powiesz.
- Widzisz ich? - Jeszcze nie.
Powinnam z nim pójść.
Jest sam i na pewno się boi.
Jesteście we trójkę zgraną drużyną.
Byliśmy.
Mogę ich już nie zobaczyć.
Jak się nazywasz?
Mówiłam ci.
Niedźwiedź.
Wiem.
Ale żaden kochający rodzic nie nazywa tak dziecka.
Więc jak masz naprawdę na imię?
Słuchaj, wiem, że wparowaliśmy do twojego życia,
ale nie szukam nowych przyjaciół.
Ile miałaś wtedy lat?
Sześć.
Niewiele pamiętam, więc…
A twoja rodzina?
Przybranych rodziców z zimną krwią zabili Ostatni Ludzie.
Przepraszam. Nie musisz o tym mówić.
Nie…
To nic.
Tak naprawdę nikt ich nie zabił.
Umarli jak wszyscy inni.
Zachorowali.
Mieli też małe dziecko.
Moją siostrzyczkę.
Była hybrydą.
Ale przyszli ludzie i ją zabrali. Byłam zbyt mała, by ich powstrzymać.
Dokąd poszłaś?
Byłam sama.
Przez długi czas.
Trzymałam się z dala od ludzi.
Próbowałam znaleźć siostrę,
ale mi się nie udało.
Więc się poddałam.
Nienawidziłam dorosłych.
Potem spotkałam kogoś takiego jak ja,
kto przeszedł przez to samo.
Nazwałam ją Tygrysem.
A ona mnie Niedźwiedziem.
Założyłyśmy rodzinę dzieci takich jak my.
A potem mnie zdradziła.
A potem znowu byłam sama.
CZEŚĆ, NAZYWAM SIĘ HOBSON
Nazywam się Becky.
Rebecca Walker.
Ale rodzice nazywali mnie Misiem Becky.
Nie możesz porzucić swojej siostry, Becky.
Jeśli Gus zdołał tu wrócić po tylu latach…
Nigdy nie wiadomo, co można znaleźć, jeśli się dobrze poszuka.
URUCHAMIANIE…
O cholera!
Chłopiec zapomniał, jak to jest być odciętym od świata.
Ale to ogrodzenie było inne.
Tym razem nie był tak naprawdę sam.
MY
Gotowy, doktorze?
Gotowy.
DZWONIĘ
Czasami myślimy, że wszystko przepadło…
ale wcale tak nie jest.
Kiedy wszystko się wali, odkrywamy, kim jesteśmy naprawdę.
Spokojnie.
Kim jesteś?
Prześpij się.
Daj ranom się zagoić.
Jutro odbijemy nasze dzieci.
Jesteśmy w ptaszarni, proszę pana.
Mamy podejrzany ładunek zbliżający się do ogrodzenia…
Jeśli uda nam się przezwyciężyć strach,
odkrywamy, co jest naprawdę ważne.
I uczymy się, że czasami to, co nas wyróżnia…
może nas połączyć.
Cześć.
Jestem Wendy.
Cześć, jestem Gus.
Gus.
Bo sami wybieramy sobie rodzinę.
Każde z nas.
Wspólnie.
ARMIA USA ALASKA
POŁĄCZENIE
Halo?
Kim jesteś?
Napisy: Krzysiek Ceran