NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Hayat boyu bazı sorulara cevaplar ararız.
Nereden geldik?
Nereye aitiz?
Ama hepsinden önemlisi
neden buradayız?
Tamam, indir.
Biraz daha.
Yavaş yavaş.
-Galiba bir şey buldum. -Göster.
İnanamıyorum, şuna bakın.
Kaldırın.
Kimileri aradıkları cevapları kolayca buluverir.
Kimileriyse bu cevapları bulabilmek için dünyanın altını üstüne getirir.
FORT SMITH BİLİMSEL ARAŞTIRMA
Grip mevsimi Ortabatı'ya erken geldi ve vakalar ulusal çapta artışa geçti.
Beyefendi, bu emir kimden geldi?
-Anlıyorum. Dinliyorum. -Burası benim departmanım, bu…
-Beyefendi! -Buna izin vermedim.
-Merak etme Birdie. -Bunu yapamazlar Judy, izin veremeyiz.
İzin veremeyiz.
Beyefendi? Geri gelir misiniz?
Essex'e bahar geldi ama hava neden hâlâ bu kadar soğuk?
Sırada iklim değişikliği…
-Bir duble Weller. -Weller satmıyoruz.
-Peki, en ucuz viskinizden verin. -Başüstüne.
Merak etme, bakmıyordum.
Ben…
Bugün için üzgünüm. Koridordaki olay için.
-Canının sıkkın olduğunu gördüm. -Buna mecbur değiliz.
Hayır, seni binada görüyordum.
Umarım kulağa sapıkça gelmez ama hep mutlu görünürdün.
Bunu sapıkça gelmeyecek biçimde söylemen mümkün değil.
Kötü bir gündü, olur böyle şeyler.
Çok üzüldüm.
Bazen bugünü rafa kaldırıp yarınlara bakmak gerekir.
Affedersin.
Muhabbet kurmakta pek iyi değilimdir.
O laf "Truckin" şarkısından.
Evet. Sever misin?
Jerry'yi dinleyerek büyüdüm. Ailem bayılırdı.
Ne zaman Red Rocks'ta çıksalar izlemeye giderim.
Ben de öyle.
En sevdiğin şarkıları. Bir, iki, üç.
-"Friend of the Devil." -"Ripple."
İyiymiş.
-Tahmin etmiştim. -Ben de seninkini.
Tanrım.
Olur.
-Ben Richard. -Birdie.
Bir tane daha?
İki tane daha.
Jerry'ye.
Evet!
İşte bu.
Gertrude mu? Annenler senden nefret mi ediyormuş?
Annem en popüler bebek isimleri kitaplarından birinde bulmuş.
1908'den mi kalmış?
-Evet. -Vay be.
Peki Birdie nereden çıktı?
Annem küçükken beni "küçük kuşum" diye severdi, oradan.
Genetikçi Gertrude.
Aslında müzik yapacaktım.
O olmayınca virolojiye talim etmek zorunda kaldım.
-Sen küçükken ne olmak istiyordun? -Yaprak olmak istiyordum.
-Yok canım. -Evet, ciddiyim.
Üçüncü sınıfta sunum bile hazırlamıştım. Yeşil kıyafet giydim.
Çok şeker. Peki ne oldu?
Niye mi yaprak olmadım?
-Evet. -Ben de hâlâ çözemedim.
Peki…
Bir şey sorabilir miyim?
O tavuklar ne alaka?
Üzerinde çalıştığım projenin parçası.
Eskiden çalıştığım projenin.
-Kovuldun mu? -Transfer edildim.
Kovulmaktan pek farkı yokmuş gibi geliyor.
-Demek o yüzden buradasın. -O yüzden bardayım, evet.
-O yüzden geldin. -Evet ama…
Hayatımın bir yılını bu projeye adamıştım.
Sanki bir parçam kopup gitmiş gibi
ama bunun yaptığım en iyi şey olduğuna eminim.
Öyle mi?
Ne olduğunu sorabilir miyim?
Bu…
Orası karışık.
-Ben anlamam çünkü yer siliyorum. -Hayır, öyle demek istemedim.
-Hayır. Tamam. -Şakaydı.
Peki. Mikroplar hakkında ne biliyorsun?
Ne bilmiyorum ki?
Bakteri, virüs ya da mantar olurlar.
-Çok etkileyici. -Sağ ol.
Muhtemelen şunu da biliyorsundur.
Bazıları bizi hasta eder,
bazılarıysa bizi iyileştirir.
Aşıları böyle yapıyoruz.
Kimsenin varlığını bile bilmediği bir mikrobu tüm dünyada aradım.
Ve…
Bulmuş olabiliriz.
-Yok artık! Nerede? -Söyleyemem, gizlilik sözleşmesi.
Alaska mı?
Alaska mı? Bildim, değil mi?
-Söyleyemem. -Geçen yılki keşif.
Ne onaylayabilirim ne inkâr edebilirim.
-Gerek de yok. -Hayır.
Alaska olduğunu biliyorum.
Yani aşıyı tavuklarda mı test ediyorsunuz?
Hayır, yumurtalarını kullanıyoruz. Yumurtaya mikrop enjekte ediyoruz.
Genelde virüs oluyor.
Sonra doğru mikropları inkübe edebilirsek
onlardan aşı yapabiliriz.
Bir sürü hayat kurtarabiliriz.
Ya yanlış mikropları enjekte ederseniz?
Kızılca kıyamet kopar.
Son içkiler.
SAL'İN BARI
-Arabana kadar geçireyim mi? -Yürüyerek geldim, evim biraz ötede.
İstersen seni bırakabilirim.
Eve sağ salim gittiğinden emin olurum.
Peki.
Eve sağ salim gittiğimden emin olursun, öyle olsun.
SAL'İN BARI
Bunu söyleyeceğimi düşünmezdim
ama sanırım bitiremeyeceğim.
Ben yerim.
Bu sonuncu. Dişlerin dökülecek.
Kaç tane yedin?
-Bir, iki, üç, dört. -Altıdan fazla yemek yok.
-Önce beni yakalaman gerek! -Anlaştık.
-Her seferinde seni yeniyor. -Yenmesine izin veriyorum.
Tabii canım.
Eminim annemde yemek vardır.
Biliyorum, sormamam lazım ama yaklaştık mı?
Buna göre Goss Grove bir buçuk kilometre kuzeyde.
-Bir buçuk kilometre ne kadardı? -2.000 adım kadar.
Bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz…
-Annesinin yemek yedireceğini sanıyor. -Sesini alçalt.
-Planın ne Koca Adam? -Bilmiyorum Ufak Kız.
Annesinin evini bulduğumuzda öldüğünü görünce ne yapacağız?
Ya da beteri.
Sen ve ben hayal kırıklığına alışkınız ama Gus o kadar…
Gus ki.
Haklısın.
Efendim?
Ne oldu?
Haklı olduğumu söyledin.
Belki bundan sonra seninle gitmeli.
Melez kurtaran insanlara gidecektin.
Belki de bu melezi kurtarmalısın.
-Bu iyi bir fikir mi, bilmiyorum. -Harika bir fikir.
-Çocuğu seviyorsun. -Evet.
-O da seni seviyor. -Bu iş o kadar basit değil.
Yani…
Aslında oraya gitmiyorsun, değil mi?
Biliyordum.
-Bu insanlar gerçekten var mı? -Sanırım varlar.
Onları arayacaktım.
-Ettiğin doğru tek laf var mı? -Büyüklerden nefret ediyorum.
Başka nereye gideceğimi bilemedim, sizin de trene binmeniz gerekiyordu.
-Şimdi ne olacak? -Bilmem, bir planın vardır diyordum.
Onunla konuşacağım.
-Nazikçe açıklarım. -Nezaket senin kanında yok.
Millet!
Bakın!
Bacadan duman çıkıyor.
Bu imkânsız.
Değil mi?
Bu gece Orion görünüyor.
-Avcı. -Maral.
Kim diyor?
-İki buçuk yıl Doğu Çalışmaları eğitimim. -Buçuk mu?
Evet, bitirmekte kötüyümdür.
"Geyik" demek.
-Ne oldu? -Yok bir şey.
Geldik.
Sıcak çikolata ister misin?
Sıcak çikolata mı?
Olur.
Kimseye söyleme ama tatlıya çok düşkünümdür.
Marşmelov?
Bu ne?
-Yıllar öncesinden. -Harika görünüyorsun.
-Mark Twain hayranı mısın? -Manevi değeri var.
Babam bana o kadar çok okurdu ki artık ezberlemiştim.
Eşimin en sevdiği kitap.
-Evli misin? -Evliydim.
-Boşandınız mı? -Dulum.
-Çok özür dilerim, bilmiyordum… -Sorun değil.
Ölmüş olması sorun tabii ama üstünden uzun zaman geçti.
-Öğretmenlik günlerimdi. -Peki.
Özür dilerim.
Neden vefat etti?
Hermansky-Pudlak Sendromu. İnsanların yüzde birini etkiliyor.
Öğretmenliği bırakıp laboratuvara geçtim.
Onu kurtaramadım, başkasını kurtarayım dedim.
Buyur.
-Oturmak ister misin? -Olur.
Ne çiziyordun?
Barda bir şey çiziyordun. Çizime dalmış gibiydin.
Bilmem, birkaç karakter işte.
Bazen kendimi kaptırıyorum. Hiçlikten küçük dünyalar yaratıyorum.
Başka bir hayatta çocuk kitapları yazardım.
Peki ya bu hayatta?
Galiba olacağı yok.
Hem hikâye kısmında pek iyi değilim.
Herkesin iyi bir hikâyesi vardır. Belki henüz hikâyeni bulamamışsındır.
Bir gün…
Laboratuvardaki iş uzun soluklu olmayacaktı.
Ama geçimimi sağlıyor işte.
Hem meğer tamir işine yeteneğim varmış.
-Sıcak çikolatan muhteşemmiş. -Bu bir bilim, sanat değil.
Evet.
Şuranda…
Pardon. Süt kalmış.
İstersen yaklaşabilirsin.
-Efendim? -Yaklaşabilirsin.
Peki.
-Pardon, çok affedersin. -Sorun değil.
-Açmam lazım. -Tabii, buyur.
-Pardon. -Yok canım.
Alo? Her şey yolunda mı?
Ne? Nerede?
Evet, tamam. Geliyorum.
-Her şey yolunda mı? -Değil.
Ordu, laboratuvara ve içindeki her şeye el koyuyor.
-Ne zaman? -Şu an.
-Suratından anladığım kadarıyla bu kötü. -Evet, çok kötü.
Judy projemi bir dolaba saklamış ama acilen laboratuvara gitmem lazım.
Birdie, saat iki.
Olamaz, anahtarlarımı aldılar. İçeri giremem.
Bu çok kötü, hem de çok kötü.
Tanrım, ne yapacağım?
Bu işe yarar mı?
-Mecbur değilsin. -Şaka mı yapıyorsun?
Bu gece muhtemelen hayatımın en heyecanlı gecesiydi.
Hadi, ben götürürüm.
Tamam.
İşte burası.
Evde biri var.
-Kaç kişi evlat? -Sadece bir kişi.
-Dur. -Dur Gus.
Gus.
Buradadır demiştim.
-Bekle. -Gus.
Kimse yok mu?
Gus, insanların kapısına böyle dayanılmaz…
-Kimse yok mu? -Gus.
Defolun.
Anne? Benim, kapıyı aç.
Bas git verandamdan.
Hanımefendi, merhaba. Sizi incitmek için gelmedik.
Adın Birdie değil, değil mi?
Ne dedin sen?
Birdie. O benim annem.
Gus?
Sen…
Hâlâ hayattasın.
EYALET POLİSİ
Ordu burayı neden kapatmak istesin, hiç anlamıyorum.
Kızılca kıyamet demiştim ya?
Bir dakika, sen tam olarak ne yaptın?
Görürsün.
Umarım meyve şarabı seversiniz.
-Ne zamandır burada yaşıyorsunuz Bayan… -İşler boka sardığından beri.
Adım Judy.
-Birdie'yi nereden tanıyorsunuz? -Beraber çalışırdık.
Ayrıca bir keresinde
hayatımı kurtardı.
Vay canına.
İllet başladığında onu kontrole buraya geldim.
İnsanlar evini yağmalıyorlardı. Durdurmaya çalıştım ama…
-Bayıltana kadar dövdüler. -Son Adamlar mı?
Onlar henüz piyasada yoktu. Ordu yaptı.
Beni annen buldu. Bana baktı, iyileştirdi.
Onunla kalmama izin verdi.
-Yani annem doktor mu? -Tam olarak değil.
Artık burada yaşamıyor, değil mi?
Maalesef yaşamıyor.
-Birdie nereye gitti? -Açıkçası hiçbir fikrim yok.
Bir gün çantasını topladı ve seni aramaya gitti.
Kalması için yalvardım.
Ama dinlemedi.
Üstünden on yıl geçti.
O zamandan beri burada yalnızım.
Fort Smith.
Efendim?
Çiçekliğin üstünde "Fort Smith Laboratuvarı" yazıyor.
Buba'da da vardı.
-Buba ne? -Babası.
-Fort Smith Laboratuvarı ne demek? -İş yerimizdi. Annen bilim insanıydı.
O zaman Buba da bilim insanıydı.
-Richard Fox. -Buba'mı tanıyor muydun?
Teşekkürler.
-Bu nerenin? -Tavan arasının.
Birdie biri gelirse diye güvende tutmamı istemişti
ama bence senin görmeni isterdi.
Gidelim.
Ah be.
-Fort Smith tanıdık geliyor mu? -Ben de sana soracaktım.
-Virüs başladığında kapatmışlardı. -Virüsün oradan çıktığı söyleniyordu.
Geliyor musunuz?
Geldik.
Bu taraftan.
Olamaz.
Bırak.
Eminim çoğu korku filmi böyle başlıyordur.
Bu gecenin böyle gideceğini hiç tahmin etmemiştim.
-Randevuda hiç laboratuvar basmadın mı? -Bir dakika, bu bir randevu muydu?
Anahtar.
Annem şeftali kokuyor.
O naftalin kokusu.
-Judy sence de bir şeyler saklıyor mu? -Kesinlikle.
-Bence vakit geldi. -Evet.
Bu o!
-Jepp, yanındaki yaşlı adam kim? -Muhtemelen babasıdır.
-Yani o zaman… -Senin büyükbaban.
Büyükbubam mı?
-Jepp, büyükbubam varmış! -Evet, çok güzel.
Konuşmamız lazım.
Konuşmalarınızı duydum, ne diyeceğini biliyorum.
Vakit kaybı olduğunu düşünüyorsun ama yanılıyorsun.
Ne kadar ilerlediğimize baksana. Annemin evinde duruyoruz.
Yapamayacağımızı sanıyordun. İtiraf et.
Sen birçok şeyden vazgeçmiş olabilirsin ama ben vazgeçmek zorunda değilim.
Kimse olmamalı.
Jepp?
Bunu görmen lazım.
Bu da ne böyle?
-Bahsettiğim mikrop vardı ya? -Evet.
Yanlışlıkla bir mucize yarattık.
Ve bunu dünyaya getirdik.
Ne?
Tanrım.
Selam ufaklık.
Seni sevdi.
O ne peki?
G.U.S. Benim adım yazıyor.
Genetik Ünite Serisi 1 mi?
Bu ne demek?
Muhtemelen bir şey demek değil.
Ne peki bu?
Genetik ünite ne demek?
Galiba annenin üstüne çalıştığı bir proje.
"Proje" derken?
O ne?
Bu benim, değil mi?
Sanırım öyle evlat.
Birdie'nin yanındakiler kim? Buba nerede?
Neden tüplere bağlıyım? Hasta mıydım?
Merhaba.
Günaydın Gus.
-Gus, Richard'la tanış. -Selam Gus.
Ne haber ufaklık?
-Hadi, açın şu kapıyı! -Onu çıkarmamız lazım.
-Dışarıdalar. -Anlamıyorsun.
Onu alırlarsa içini açıp üstünde deneyler yapacaklar.
Merak etme.
-Ben onları oyalarım. -Neden bahsediyorsun?
Bir planım var.
Merak etme.
Sen!
Evet, sen. Ne yapıyorsun?
Neye benziyor? Etrafı süpürüyorum, halı çok toz tutuyor.
Bu alan tasnif edildi. Gitmen lazım.
Evet ama süpürdüğüm yerlere basmasanız gerçekten çok makbule geçer.
Yoksa işim iyice uzayacak.
Gereksiz tüm personel binayı boşaltmalı.
Tamam ama amirimle konuşmanız lazım.
-Kim bu adam? -Richard. Ben Richard Fox.
Yürüyün, hadi.
Buba nerede?
-Buba nerede? -Gus, beni dinle.
-Hayır, Buba'yı bulmalıyım. -Gus, Ayı'yı dinle.
Sana söylememiştim ama ben evlatlıktım.
Anlamını biliyor musun?
-Ailen aslında ailen değil demek. -Hayır.
-Ailem tıpkı biyolojik ailem kadar… -Büyük kelimeler kullanma!
Diğer bazı ailelerin aksine onu anne babası yapmadı demek.
Ne demek istiyorsun?
Ama onlar hâlâ ailem, değil mi?
Değil mi?
Merak etme tatlım, geçti.
Her şey yoluna girecek, tamam mı?
Her şey yoluna girecek.
Seni güvende tutacağız, tamam mı?
Ben ve o tatlı adam.
Sen hep…
…güvende olacaksın.
Bu taraftan.
Hadi, bu taraftan.
Geri dönmeliyim.
Delirdin mi?
Hayır, Gus'ı sen al. Gus'ı senin alman lazım.
-Ne? -Geçti.
Dönüp tüm araştırmamı almalı ve burayı yakıp kül etmeliyim.
Araştırmam yanlış insanların eline geçerse milyonlarca insan ölür.
-Gus'ı alman lazım. -Daha yeni tanıştık.
İyi birine benziyorsun ama bunu yapamam.
Ben bir hiçim.
Aynen öyle, sen bir hiçsin. Kimse peşine düşmez, onu güvende tutarsın.
-Tanrım. -Onu güvende tut.
Geçti, artık güvende olacaksın.
Geçti.
-Bebeklerden hiç anlamam ki. -Ben de dünyayı kurtarmaktan anlamam.
Sizi bulacağım.
-Cevap versene! -Cevap istemediğin sorular sorma.
Söyle.
Görünüşe göre bu bilim insanları…
Seni yaratanlar onlar olabilir.
Bana bak, bu hiçbir şeyi değiştirmez.
Evet, değiştirir.
Bu her şeyi değiştirir.
-O yüzden ondan hiç bahsetmedi. -Belki de seni korumaya çalışıyordu.
Beni bilim insanları yarattıysa
annem yok, değil mi?
Babam da.
Daha hikâyenin tamamını bilmiyoruz.
Ama seni tek başına büyüttü, güvende tuttu.
-Çoğu insan yapmazdı, inan. -Bana her şey hakkında yalan söyledi!
-Gus, gel hava alalım. -Hayır, artık seni dinlemeyeceğim!
-Sen de babam değilsin! -Gus…
…acil durum alarmından önce…
Acil durum yönetim merkezi şu mesajı yayınladı.
H5G9 virüsü insanlık tarihinin resmen en ölümcül virüsü oldu.
Onlara melez deniyor.
İlk melezler toplanırken kimse güvende değil ve bir karanlık…
Merak etme. Her şey yolunda ufaklık.
Evet.
Evet, her şey yolunda.
Bak, bir şeyin yok.
Seni koruyacağım. Evet.
Aradığınız cevapları nihayet bulduğunuz zaman
amacınızı da bulursunuz.
Tamam, bunu sevebilirsin.
Bir varmış, bir yokmuş.
Tom Sawyer adında afacan bir çocuk varmış.
Başını hep derde sokar ve tehlikeyi çok severmiş.
Şuna baksana.
Ama kimi zaman…
Eh…
Bazen gerçek canınızı yakar.
Bazen aldığımız cevaplar bizi daha derin bir karanlığa gömer.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ