NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
VAKTİNİZ GELDİ
Kimileri her şeye denge getirmekte zamanın üstüne olmadığını söyler.
Sebebi de çok basit.
Kim olursanız olun, nereye giderseniz gidin…
Zaman ne yapar ne eder, bir şekilde yakamıza yapışır.
Gladys.
General.
Uzun zaman oldu.
Çocuklarla buralardan geçiyorduk, bir uğrayalım dedik.
Girmemizin mahzuru var mı?
Gel otur.
Buna gerçekten gerek var mı?
Ölümcül hastalığa kapılmış numarasına gerçekten gerek var mıydı?
Artık sana çalışmıyorum.
Gladys, yeni bir dalga geliyor, bu son şansımız olabilir.
Bu dünyada
insanlar tam olarak ikiye ayrılır.
Bu korkunç, pis, iğrenç virüsün
onları öldürmesine izin verenler.
Sevdiklerini de.
Kocalarını, karılarını, annelerini, babalarını, çocuklarını…
Senin iki kızın gibi.
Bir de askerler vardır.
Her şeyi göze alıp elinden geleni yapan insanlar.
Bu iğrenç hastalığı yenebilmek için.
Kontrolü yeniden ele geçirip insanlığı kurtarmak için.
Ben nasıl bir insanım, tahmin et bakalım.
Sen bir canavarsın.
Asıl soru şu Gladys, sen kimsin?
Nerede şu defter?
Yerime geçen kişiye bıraktım.
Rockbridge'de.
Doktor Singh.
Harika.
Gerçekten çok makbule geçti.
Onlar daha çocuk.
Onlar…
Biz gittikten sonra bile uzun süre burada olacaklar.
Sen ne yaparsan yap.
Evet, zaman tuhaf bir şey.
Daimi yoldaşımızdır…
Hayır!
…ta ki sırt çevirene kadar.
Hayır!
VAKTİNİZ GELDİ
Nasıldı ama? Kötü adamlardan Tom ve Huck gibi kaçtık.
Ne oldu?
Yok bir şey.
İlaçlarını kaybettim diye mi?
Hayır.
Dinle evlat.
Orada yaptığın şey için sana teşekkür etmek istiyorum.
-Ne yaptım ki? -Arkamı kolladın.
Sen de benimkini.
Yumruk yap.
Süpermiş.
-İyi bir ekip olduk Koca Adam. -O konuya gelince…
Bak Şeker Canavarı…
-Seninle Colorado'ya geleceğim. -Dur bir dakika, benimle mi geliyorsun?
Evet, niye olmasın?
Ama hemen gaza geleyim deme.
Daha oraya varmamız lazım.
Ah be Jepp, başına ne iş aldın?
Ama treni kaçırdık, oraya nasıl gideceğiz?
Önce buradan en yakın yola nasıl çıkacağımızı bulmamız lazım.
O serseriler bana feleğimi şaşırttı.
Şimdi de buna mı başladın?
Seni yeniden aralarına alana kadar ormanda mı bekleyeceksin?
Gus'la konuşmam lazım.
Tamam, çabuk ol.
-Bunu vermeyi unuttum. -Önce ben bakayım.
Anneni bulmak için buna ihtiyacın olacak. Ekibimin bulduğu…
Eski ekibimin Birdie hakkında bulduğu her şey.
-Nedir o? -Bir adres.
Muhtemelen annenin evi.
Tam bir adres değil.
-GoGro da ne? Gerçek bir yer mi? -Az önce elinde bu bilgi bile yoktu.
Neyse, umarım faydası olur. Sana bol şans dilerim.
-Dur, nereye gidiyorsun? -Trene.
-Hadi oradan, tren buradan geçmiyor. -Evet, geçiyor ama durmuyor.
Biz de trene gidiyoruz, seninle gelebilir miyiz?
-Bu iyi bir fikir olmayabilir Gus. -Bence de.
Neden olmasın?
Kız kafayı yemiş.
Elem Vadisi'nden geçmemiz gerekecek.
-Orası neresi? -Mor çiçeklerin en yoğun olduğu yer.
Gitmek için canına susamış olmak lazım.
Ama trene ulaşmanın en kısa yolu.
Hayvan Ordusu orayı aramayacaktır.
Hadi Koca Adam, tren bizi Colorado'ya götürecek.
-Onunla gitmeliyiz. -Olmaz.
-Lütfen? -Hayır.
Lütfen…
İyi, peki.
-Ama benim sözüm geçecek. -Anlaştık.
Benim sözüm geçecekti…
Lanet olsun.
-Tren bunun üstünden mi geçiyor? -Orası arabalar için.
-Arabanın ne olduğunu bilmene şaşırdım. -Kes sesini!
Yürümeye devam.
GEYİK ÇIKABİLİR
Acaba GoGro nasıl bir yer?
Eminim annem gibi güzeldir.
Annen hakkında ne biliyorsun Gus?
Boynuzları olmadığını biliyorum.
Ben onun tüm hayatıymışım, yani o da beni arıyor olmalı.
Bazen birini gözümüzde çok büyüttüğümüzde beklentilerimizi karşılamayabilir.
Çocuğu rahat bırak.
Senin büyüklere alerjin var diye Gus'ın da olmak zorunda değil.
Tabii canım.
Eminim insanlığın inceliklerini Gus'a çok güzel öğretmişsindir.
İnceliğe düşkün olduğunu bilmiyordum.
Kaplandı, psikopat bir orduydu derken herhâlde gözümden kaçtı.
-Canını kurtardım, hani teşekkür? -Kavga etmeyin.
Sen değil, çocuk kurtardı.
-Ne kadar kaldı? -Niye? Yoruldun mu?
Başlama.
Gus.
Çok uzaklaşma.
-Şu ağaç üstüne yorgan mı giymiş? -Yorgan değil o.
-Bu bir paraşüt. -Hiç görmemiştim ama duymuştum.
Eskiden insanlar gökyüzündeki uçaklardan atlarlardı
ve paraşütler düşüşlerini yavaşlatırdı.
Onları güvende tutardı.
-"Makarna" yapıyorsun, değil mi? -Ona "makara" denir ve hayır.
-Sırf eğlenmek için yaparlardı. -Peki.
Ama başka insanları öldürmek için yapan da vardı.
Buna "savaş" derlerdi.
Beni aptal sanıyorsunuz.
Bu yorgan o kadar sihirli olsa biri onu bu ağaca asılı bırakır mıydı?
-Evet. -Haklısın.
Cidden, hiç hoş değil.
Sakin ol, neredeyse geldik.
-Senin istikametin neresi? -Bir yerler işte.
-Neresiymiş o "bir yerler"? -Güneyde melezleri kabul eden bir yer var.
Ordu'dan ayrıldım diye melezlere yardımı kesmeyeceğim.
-Ya sen? -Ne olmuş bana?
Gerçekten annesinin yaşadığına inanıyor musun…
Gus.
Karamelli elma ağacı mı şu?
Kulakları çok keskin.
Tamam, bizi duymuyor.
Bak, benim ne düşündüğüm önemli değil.
Çocuğun her yanından umut fışkırıyor.
Nasıl başarıyor, bilmem.
Bunu niye yapıyorsun? Gus'a niye yardım ediyorsun?
-Kendimce sebeplerim var. -Neymiş o sebepler?
Sana açıklama yapma mecburiyetinde değilim.
Geldik, işte burası.
Nihayet.
Elem Vadisi.
Bana gayet mutlu görünüyor.
Büyük Çöküş'ten sonra insanlar ölüleri buraya gömmeye başladı.
Çiçekler İllet yüzünden çıktı.
-Hastalık yayıyorlar mı? -Kimse yaklaşıp bakamıyor.
Karşıya nasıl geçeceğiz?
Şununla.
Hayatta olmaz. İmkânı yok.
Ne oldu? Korktun mu?
Hayır, sadece akıllıyım. O köprü ağırlığımızı kaldıramaz.
Yani senin ağırlığını. Gus'la sensiz gitmemiz gerekecek.
-Başından beri planın buydu. -Sadece trene gitmeye çalışıyorum.
-Millet? -Geri bas.
Hayır, bu sert kız ayakları numara. Dostların seni attığında da böyle yaptın.
-Cehenneme git. -Millet…
Zaten cehennemdeyim.
Sen olmasaydın şu an burada olmam gerekmezdi.
Senin için anlaması zor olabilir çünkü anca kendini düşünüyorsun
ama onlar benim tek ailemdi ve sen her şeyi mahvettin!
Olamaz! Gus!
Yapma evlat, dur!
-Gel buraya! -Gus, bizi bekle!
-Yapma Gus! -Dur evlat!
Bekle Gus.
Daha ileri gitme, bizi bekle.
-Kavga edecekseniz olmaz. -Gus…
-Gel lan buraya! -Çocuğa bağırmasana!
-Bunun kimseye faydası yok. -Bana var.
Gus, bir adım daha atarsan yollarımız ayrılır.
Çok ciddiyim, gel buraya!
Olamaz!
Yardım et Koca Adam!
-Köprü seni taşımaz. -Başka fikrin var mı?
Gus!
Sıçayım.
Sakın bırakma, sakın ha!
Kıpırdama!
-Sıkı tutun. -Sıkı tutun.
Dayan!
Şeker Canavarı! Gus!
-Gus! -Gus!
Gus!
-Gus! -Gus!
Gus!
HAYVANAT BAHÇESİ
Kimilerinin zamanı daralırken…
…Aimee ve Wendy zamanları olmasının tadını çıkarıyordu.
Hayatlarında en büyük öneme sahip şeyi yaratmak için yıllarını vermişlerdi.
Korunak'ı.
Dur Bobby, az sonra alışverişe gideceğiz.
Kıpırdama.
Teşekkürler.
Dur Bobby, gel buraya.
Gücendirmek istemedim.
Bobby, geri dön!
Alo, sesimi duyan var mı?
Korunak'a ulaşmaya çalışıyorum.
Dinliyorum.
Şükürler olsun. Bir keseli sıçan melez bulduk.
Nasıl bakacağız, bilmiyoruz. El ilanınızı gördük.
Yardım edebilirsiniz, değil mi?
Bırakacağınız yeri söyleyeceğim, sonra biz gelip alacağız.
Bırakmak mı? O daha bebek. Doğrudan size getirebiliriz.
Kurallar böyle.
Bu şey daha fazla dayanamaz. Yerinizi söyleyin, yardıma ihtiyacı var.
Bana güvenebilirsiniz.
Alo?
Anne?
Bir bebek daha mı geliyor?
Çok riskli.
-Bobby nerede? -Bilmiyorum.
Her yere çukur kazıp duruyor.
Bazen dışarı bile çıkıyor.
Çıkmasını ben istedim, bana yardım ediyor.
Ama ben dışarı çıkamıyorum.
Gerçekten canını sıkan şey bu mu?
-Diğer melezlerle oynayabilirsin. -Onlar hâllerinden memnun.
-Ya Junior? -Artık ağaçtan hiç inmiyor.
O yarı baykuş tatlım.
-Ya Henry? -O da kabuğuna çekildi.
Çok utangaç.
Son baktığımda…
…sen de yarı hayvandın.
Ama diğerleri gibi değilim.
Çok büyük yapıyorsun. Böyle görünmeleri lazım.
Safkan domuz olmayasın?
Çamurla harikalar yaratıyorsun.
Onlar kadar hayvan değilsen ne olmuş? Bu da normal.
-Bazen keşke olsaydım diyorum. -Deme.
Burayı sensiz götüremezdim Domuzcuk.
Çünkü sen zeki bir kızsın. Tanıdığım birçok insandan zekisin.
-Ama ben tam insan da değilim. -İyi ki değilsin.
Çocukken ben de uyum sağlayamadım.
Anca buraya geldikten sonra,
anca seni bulduktan sonra
kendim olmayı öğrenebildim.
Peki ben nasıl öğrenirim?
Bir kusurun olduğunu düşünmeyi keserek. Çünkü sen bu hâlinle mükemmelsin.
Bobby, dönmüşsün!
Ne getirdin Bobby?
Bunu nerede buldun?
-Çit. -Çitlerde bulmuş.
Bizi buldular.
Köpek?
Beni bekle!
Nereye gidiyoruz?
Köpek, bekle!
Köpek, neredesin?
Buba!
Gus, amma boy atmışsın.
Dur bir dakika.
Böyle daha iyi.
-Yorgun görünüyorsun. -Uzun yoldan geldim.
-Seni özledim. -Ben de seni özledim.
Bir şey söylemem gerek.
Ama duyunca kızacaksın.
Sen yine de söyle. Ama çok vaktimiz yok.
Kuralını çiğnedim.
Asla çiğnemememi söylediğin tek kuralı.
Çiti geçtim.
Peki.
Kızdın mı?
-Çiti er geç geçeceğini biliyordum. -Öyle mi?
Ama hatırladığım gibi kal istedim.
Yani doğru şeyi mi yaptım?
Doğruyu hep bilemeyiz, bu büyümenin bir parçasıdır.
Buranın sesini dinlemen gerek.
Zor olsa bile.
-Daha en kötüsünü söylemedim. -Dinliyorum.
Beni uyardığın adamlardan biriyleyim.
-Peki. -Ama o kadar kötü biri değil.
Bence içinde iyilik de var. Ama biraz aramak gerekiyor.
Yani öğreniyorsun.
İnsanlar karmaşık canlılardır.
-O adam ve Ayı beni anneme götürüyor. -Bir de ayı mı var?
Harika.
Onlar benim arkadaşım. Ama pek anlaşamıyorlar.
Beni dinle.
Artık çiti aştığına göre önüne bakmak zorundasın, tamam mı?
-Treni yakalaman lazım. -Ama ben burada seninle kalmak istiyorum.
Biliyorum ufaklık, biliyorum. Ama beni dinle.
Yapacak daha önemli işlerin var.
Artık mesele sadece sen ve ben değiliz.
Senin gibi başka çocuklar var, sana güveniyorlar.
Ne kadar zor gelirse gelsin, cesur olman gerek, tamam mı?
Tamam mı? Korkma.
Tamam, hadi bakalım.
Göstereyim.
Artık hazırsın Gus.
Sana söylediklerimi hatırla.
Bana baksana Buba.
Görüyorum.
Yakında tüm dünya görecek.
Buba?
Buba!
Geri gel, beni bırakma!
Bırakma beni, geri gel!
Seninle tanıştığıma çok memnun oldum Gus.
Geliyor, sakın durma!
Korkma Gus. Artık hazırsın.
Gus!
Korkmuyorum!
-Gus! -Gus!
-Artık hazırsın Gus. -Şeker Canavarı!
Sana söylediklerimi hatırla.
Her şey sana bağlı Gus.
Sakın pes etme.
Çıkar şunu kafamdan.
Korkmuyorum.
Daha yavaş koşsaydın.
-Çocuğu sen mi taşıdın? -Önümü görmüyordum.
-Kaskı sen seçtin. -Paraşütü de sen.
-Millet! -Sığdım!
Yumruk yapın.
Şimdi birbirine vurun.
Hadi gidelim.
Bir lanet, dünyayı kasıp kavururken
sonsuza dek mutlu mesut yaşamak bazıları için ulaşılmaz olmuştu.
-Tanrım! -Hayalet görmüş gibisin.
Bugünlerde biraz gerginim.
Evet, hepimiz öyleyiz komşu.
Yapma Adi, yak gitsin işte. Yerine ağaç yongası serpersin.
Her sorunu ateşle çözemeyiz Bob.
Bazı şeylerle birebir başa çıkmak gerek.
Bu arada bir tane de Rani için alsana.
BENİ GÖRDÜNÜZ MÜ?
-Niye kaybolduğunu düşünüyorsun? -Üç gündür gören olmadı.
Üç gün, ha?
Yan komşunuz, fark etmedin mi?
Doug'ın partisinden beri Nancie'yi görmedik.
Ama hesabını tuttuğumuzu söyleyemem.
Ortaya çıktığında eminim bunlar için minnettar olacaktır.
-Öyle umalım. -Evet.
Bu arada Rani nasıl?
Son zamanlarda pek görmedim.
Yani, bilirsin…
Doug'ın partisinden beri evi sterilize ediyor çünkü bizim…
Bizim tezgâh granit.
Evet, sıva yerlerini de temizlemek lazım.
Bu tüyo için sağ ol Bob, cidden çok iyi adamsın.
Sana güveniyoruz, biliyorsun.
Bizi sağlıklı ve tetikte tutman için.
Eğer yeni bir dalga başlıyorsa sana ihtiyacımız olacak.
Biliyorsun…
-Emrinize amadeyim. -Mecbur. Görüşürüz.
BENİ GÖRDÜNÜZ MÜ? NANCIE KAYIP
Bir gün kaybolursam iyi bir fotoğrafımı seç.
Çaktırmamak için tek çarem buydu.
Anladığını sandım.
-Adi, biz bir şey yapmadık. -Aynen öyle.
Onu öldürmekten bir farkı yok.
-Nancie'yi sen mi tekmeledin? -Hayır.
-Ben mi tekmeledim? -Hayır.
Aynen öyle. Birini suçlayacaksan Trixie'yi suçla.
Her zamanki gibi sen haklısın.
Bu hâlin hoşuma gitmiyor. Ateşin çok yüksek.
İlaçsız geçirdiğin en uzun süre.
Sen benim için endişelenme. Ben ikimiz için de endişeleniyorum.
Ben mi? Endişe mi?
Seni bilirim.
Cevap ver.
Dinliyorum.
Doktor Singh, muayenehaneye teslimat var.
Derhâl geliyorum.
Gizli Karışım.
Göz açıp kapayana kadar iyileşeceksin.
-Hemen dönerim. -Hadi ama, ben de geliyorum.
-Kızartma isteyen bir sen değilsin. -Çilekli milkshake.
Samantha?
Erken çıkmıştır. Sen şuna bak, ben de bunlara.
Bingo.
-Tamam. -Hadi.
Hazır mısın? Bir, iki, üç.
İyi misin?
-Evet. -Tamam.
MELEZİMİZ KALMADI
Olamaz.
Hayır.
Olamaz!
Hayır!
Adi?
Buzluktan neden su sızıyor?
Gidip bakalım. Gel hadi.
Hâlâ burada.
-Kapıyı açık mı bıraktın? -Hayır, kilitledim.
Sanırım.
Samantha ortada yok.
Ya gördüyse?
Biz…
-Gitmemiz lazım. -Evet.
İşte buradalar!
Vay canına, selam. Herkese merhaba.
Mahalle güvenliği toplantısını mı unuttuk?
Buzlukta ne var, söylemek ister misin Adi?
Bana yalan söyledin.
Nancie'nin yerini biliyordun.
Çünkü onu sen öldürdün.
Kusura bakma Bob.
Böyle öğrenmek zorunda kaldığınız için gerçekten çok üzgünüm.
Nancie hastaydı.
Bunu bizden niye sakladın?
Bu mahalle güven üstüne kurulu.
Hayır, bu mahalle ikiyüzlülük üstüne kurulu.
Bu virüs yüzünden el birliğiyle kaç komşumuzu kül ettik?
İşlerin normal olmadığını hatırlamak için daha ne kadar benzin gerek?
"Normal" geçmişte kaldı.
Nezaket ve iyilik arayışıyla buraya yerleştik
ama tek bulduğumuz
zengin saç kesimli barbarlar.
Olamaz.
Sakin olun, bulaşıcı değil. Sakin…
Bırakın onu! Bırakın!
O bir şey yapmadı, bırakın!
Bırakın onu!
O bir şey… Bırakın onu!
Evet…
Gerçekten de hayatta zamanın bize iyi davrandığı anlar oluyor.
Sevdiğimiz insanlarla fazladan bir saniye, fazladan bir dakika
fazladan bir an geçirmemizi sağlayabiliyor.
DEMİRYOLU GEÇİDİ
Bazen de dediğim gibi
zaman yakamıza yapışıveriyor.
Ya eski dostlar bir gün unutulursa
Çıkıp giderlerse akıllardan
Ya eski dostlar bir gün unutulursa
Güzel günler silinirse hafızalardan
Merak etme.
Tanrım…
Özür dilerim.
Hayır, yapma.
Buradayız, beraberiz.
Benim suçumdu.
-Ne? -Hastalığı eve ben getirdim.
Neden bahsediyorsun?
İllet ilk çıktığında hastanede çalışıyordum…
Seni hastalıktan korumak yerine ona maruz bıraktım.
Adi, havuz partisinde Johnson'ların çocuğundan kaptım.
Üstüme başıma hapşırdı. Hatırlamıyor musun?
-Sanmıştım ki… -Senin suçun değildi sevgilim.
Hiçbir zaman senin suçun olmadı.
Gel buraya.
Beraberiz, değil mi?
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Ya eski dostlar bir gün unutulursa
Güzel günler silinirse hafızalardan
Yürüyün. Derhâl burayı terk edin.
Gitmeyenlere ateş açılacak.
Burayı terk edin!
Durum ne olursa olsun,
zaman tuhaf bir biçimde her şeyi bir araya getirir.
Hele ki zamanı gelmişse.
Doktor Singh, değil mi?
Eviniz güzelmiş.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ