‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(เวลาของคุณมาถึงแล้ว)
‎บางคนบอกว่ากาลเวลาช่วยปรับสมดุลได้ดีที่สุด
‎นั่นเป็นเพราะเหตุผลง่ายๆ เหตุผลเดียว
‎ไม่ว่าคุณจะเป็นใครหรือจะไปที่ไหน
‎กาลเวลามีความสามารถในการ ‎ทำให้เราต้องเผชิญผลพวงของอดีต
‎แกลดิส
‎นายพล
‎ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
‎ผมกับหนุ่มๆ เดินทางผ่านย่านนี้พอดี
‎เลยแวะมาเยี่ยมสักหน่อย
‎ขอเข้าไปหน่อยได้มั้ย
‎นั่งก่อนสิ
‎จำเป็นต้องทำแบบนี้ด้วยเหรอ
‎แล้วคุณจำเป็นต้องแกล้งป่วย ‎เป็นมะเร็งระยะสุดท้ายด้วยเหรอ
‎ฉันเลิกทำงานให้คุณแล้ว
‎แกลดิส
‎การระบาดระลอกใหม่กำลังจะเกิดขึ้น ‎นี่อาจเป็นโอกาสสุดท้ายของเรา
‎ในโลกนี้
‎มีคนอยู่สองประเภทจริงๆ นะ
‎คนที่ปล่อยให้ไวรัสที่เลวร้าย
‎น่ารังเกียจนี้ฆ่าพวกเขา
‎กับคนที่พวกเขารัก
‎ทั้งสามี ภรรยา แม่ พ่อ และลูกๆ
‎เหมือนลูกสาวตัวเล็กๆ สองคนของคุณ
‎แล้วก็มีอีกประเภทนึงคือทหาร
‎คนที่พร้อมทำทุกวิถีทาง
‎เพื่อเอาชนะโรคอันน่ารังเกียจนี้
‎กลับมาควบคุมสถานการณ์และกอบกู้มนุษยชาติ
‎ผมจะให้คุณเดาว่าผมเป็นคนประเภทไหน
‎คุณมันปีศาจ
‎สิ่งที่อยากถามจริงๆ คือ คุณเป็นคนประเภทไหน
‎หนังสือนั่นอยู่ที่ไหน
‎ฉันทิ้งมันไว้กับคนที่มาทำหน้าที่แทนฉัน
‎ที่ร็อกบริดจ์
‎ดร.สิงห์
‎เยี่ยมเลย
‎ขอบคุณมากที่บอก
‎พวกเขาเป็นแค่เด็ก
‎พวกเขาจะอยู่ไปอีกนาน ‎หลังจากที่พวกเราตายกันหมด
‎ไม่ว่าคุณจะทำอะไรก็ตาม
‎ใช่แล้ว กาลเวลามันตลกเพราะงี้แหละ
‎มันเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์และมั่นคง…
‎ไม่นะ!
‎จนกระทั่งมันไม่ใช่
‎ไม่นะ
‎(เวลาของคุณมาถึงแล้ว)
‎เห็นรึเปล่า ตอนหนีคนเลวเมื่อกี้ ‎เราเหมือนทอมกับฮัคเลย
‎เป็นอะไรไป
‎ไม่มีอะไร
‎เพราะผมทำยาของคุณหายรึเปล่า
‎ไม่ใช่
‎ฟังนะ เจ้าหนู
‎ฉันอยากขอบคุณนายสำหรับสิ่งที่นายทำเมื่อกี้
‎ทำอะไรเหรอฮะ
‎นายช่วยฉันไง
‎คุณก็เหมือนกันนี่
‎กำมือสิ
‎เจ๋ง
‎เราเป็นทีมที่ดีนะ พี่เบิ้ม
‎พูดถึงเรื่องนั้นแล้ว
‎ฟังนะ จอมเขมือบของหวาน
‎ฉันจะไปโคโลราโดกับนาย
‎เดี๋ยวนะ
‎คุณจะไปกับผมเหรอ
‎อืม ทำไมล่ะ
‎อย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ เข้าใจมั้ย
‎เรายังต้องไปให้ถึงที่นั่นก่อน
‎เจพพ์ นี่นายทำอะไรของนายเนี่ย
‎แต่เราขึ้นรถไฟไม่ทัน แล้วเราจะไปที่นั่นได้ยังไง
‎ก่อนอื่นเราต้องหาทางออกจากที่นี่ ‎และไปที่ถนนที่ใกล้ที่สุด
‎ให้ตายสิ ไอ้พวกกุ๊ยนั่นทำฉันหลงทางเลยเนี่ย
‎ตอนนี้หันมาทำแบบนี้แล้วเหรอ
‎ซ่อนตัวอยู่ในป่าแล้วรอให้เพื่อน ‎รับกลับเข้ากลุ่มเหรอ
‎ฉันแค่ต้องการคุยกับกัส
‎โอเค ให้มันเร็วหน่อยละกัน
‎ฉันลืมให้ไอ้นี่กับนาย
‎ไหน ขอฉันดูหน่อย
‎นายจำเป็นต้องใช้มันถ้ายังอยากตามหาแม่ให้เจอ ‎มันคือข้อมูลทุกอย่างที่ทีมฉัน…
‎ทีมเก่าของฉันหาเจอเกี่ยวกับเบอร์ดี้
‎มันคืออะไร
‎มันคือที่อยู่ น่าจะเป็นที่อยู่ของบ้านแม่นาย
‎มันเป็นส่วนหนึ่งของที่อยู่
‎อะไรคือ "โกโกร" มันมีอยู่จริงรึเปล่า
‎ถือว่ามีข้อมูลมากกว่าตอนเมื่อกี้ละกันน่า
‎ยังไงก็เถอะ หวังว่ามันจะช่วยนายได้ โชคดีนะ
‎นี่ พี่จะไปไหน
‎- ไปขึ้นรถไฟ ‎- เหลวไหลน่า รถไฟไม่ผ่านมาแถวนี้สักหน่อย
‎ผ่านสิ
‎มันแค่ไม่หยุดต่างหาก
‎เราก็กำลังจะไปที่รถไฟเหมือนกัน ไปด้วยได้มั้ย
‎ไม่น่าจะเป็นความคิดที่ดีนะ กัส
‎เห็นด้วย
‎ทำไมล่ะ
‎ยัยเด็กนี่มันบ้า
‎นายต้องผ่านหุบเขาแห่งความเศร้าโศก
‎คืออะไรเหรอฮะ
‎เป็นทุ่งดอกไม้สีม่วงที่มีพิษร้ายแรงที่สุด
‎ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เว้นแต่อยากตาย
‎แต่มันเป็นทางที่เร็วที่สุดที่จะไปถึงรถไฟ
‎และกองทัพสัตว์ก็ไม่ไปค้นที่นั่น
‎ไปกันเถอะ พี่เบิ้ม ‎รถไฟจะพาเราไปยังโคโลราโด
‎เราต้องไปกับเธอ
‎ไม่
‎- ขอร้องล่ะ ‎- ไม่
‎- ขอร้อง ‎- ไม่
‎ขอร้อง
‎ก็ได้
‎แต่เธอต้องทำตามที่ฉันบอก
‎ตกลง
‎นี่ ฉันบอกให้ทำตามที่ฉัน…
‎พับผ่าสิ
‎รถไฟวิ่งบนนั้นเหรอฮะ
‎ไม่ นั่นมันสำหรับรถ
‎แปลกใจเลยนะเนี่ยที่เธอรู้ว่ารถคืออะไร
‎เงียบไปเลย
‎เดินต่อไป
‎(ระวังกวางข้ามถนน)
‎อยากรู้จังว่าโกโกรเป็นยังไง
‎มันต้องสวยมากเหมือนแม่ผมแน่เลย
‎เอาจริงๆ นายรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับเธอ กัส
‎ผมรู้ว่าแม่ไม่มีเขากวาง
‎และผมคือสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับแม่ ‎ดังนั้นแม่ก็คงตามหาผมอยู่เหมือนกัน
‎รู้มั้ย บางครั้งเวลาเราวาดภาพใครสักคนในหัว
‎พวกเขามักไม่เป็นแบบที่เราคาดหวัง
‎อย่าไปยุ่งกับเขา
‎แค่เพราะเธอไม่ชอบผู้ใหญ่ ‎ไม่ได้แปลว่าเขาต้องเป็นเหมือนเธอ
‎นี่ฉันคิดบ้าอะไรเนี่ย
‎คุณคงสอนกัสมาแล้วอย่างดี
‎เรื่องความแตกต่างที่ละเอียดอ่อนของมนุษย์
‎ไม่ยักรู้ว่าเธอสนใจเรื่องความแตกต่าง
‎มองไม่ออกเลยนะเนี่ยพอต้องเจอกับ ‎เสือและทีมโรคจิตนั่น
‎ฉันคงพลาดตอนที่คุณ ‎ขอบคุณฉันที่ช่วยชีวิตคุณไว้
‎- นี่ ห้ามทะเลาะกันนะ ‎- เพราะเธอไม่ได้ช่วย เด็กนั่นต่างหากที่ช่วย
‎อีกไกลแค่ไหน
‎ทำไม เหนื่อยแล้วเหรอ
‎อย่ามาหาเรื่อง
‎นี่ กัส
‎อยู่ในที่ที่ฉันมองเห็นนาย
‎นั่นต้นไม้กำลังห่มผ้าห่มเหรอ
‎ไม่ใช่ผ้าห่ม
‎มันคือร่มชูชีพ
‎ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนแต่เคยได้ยินเกี่ยวกับมัน
‎สมัยก่อนคนมักกระโดดลงมาจากเครื่องบินบนฟ้า
‎และร่มชูชีพก็จะช่วยชะลอความเร็ว ‎ตอนพวกเขาตกลงมา
‎เพื่อความปลอดภัยของพวกเขาน่ะ
‎- คุณกำลังแกล้งอ้ำผมอยู่ใช่มั้ย ‎- "อำ" ต่างหาก ฉันพูดจริงนะ
‎คนเคยกระโดดร่มเพื่อความสนุก
‎ก็ได้
‎แต่บางครั้งพวกเขาก็กระโดดร่มเพื่อฆ่าคนอื่น
‎เขาเรียกมันว่า "สงคราม"
‎พวกคุณคงคิดว่าผมโง่
‎เพราะถ้าผ้าห่มนี่วิเศษนัก
‎แล้วคนจะทิ้งให้มันห้อยบนต้นไม้ตลอดไปทำไม
‎- นั่นสิ ‎- โดนจับไต๋แล้ว
‎พูดตามตรงนะว่า
‎ทำแบบนี้แย่มากเลย
‎ใจเย็นน่า เราเกือบถึงแล้ว
‎ว่าแต่เธอจะไปไหน
‎ที่ไหนสักที่
‎ระบุให้ชัดเจนกว่านี้หน่อย
‎มีคนที่อยู่ทางใต้ที่รับไฮบริดไปดูแล
‎แค่เพราะฉันไม่ได้อยู่ในกองทัพ ‎ไม่ได้แปลว่าฉันจะเลิกช่วยไฮบริด
‎- แล้วคุณล่ะ ‎- ฉันทำไม
‎คุณเชื่อจริงๆ เหรอว่าแม่เขาจะยังมีชีวิตอยู่…
‎นี่ กัส
‎นั่นต้นแอปเปิลคาราเมลเหรอ
‎เขาหูดีมาก
‎เอาล่ะ เขาไม่ได้ยินเราแล้ว ฟังนะ
‎มันไม่สำคัญหรอกว่าฉันเชื่อว่าไง
‎เจ้าหนูนั่นตั้งความหวังไว้สูงมาก
‎ไม่รู้ว่าเขาได้นิสัยนั้นมาจากไหน
‎คุณทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร
‎ช่วยกัสทำไม
‎ฉันมีเหตุผลของฉัน
‎ระบุให้ชัดเจนกว่านี้หน่อยสิ
‎ฉันไม่จำเป็นต้องระบุอะไรให้เธอฟังทั้งนั้น
‎เราทำสำเร็จ เรามาถึงแล้ว
‎กว่าจะถึง
‎หุบเขาแห่งความเศร้าโศก
‎ผมว่ามันดูรื่นเริงดีออก
‎เขาว่ากันว่าผู้คนฝังศพคนตายที่นี่ ‎หลังเกิดวันแห่งความพินาศ
‎ดอกไม้พวกนี้เติบโตมาจากคนที่ตายด้วยโรคร้าย
‎มันทำให้คนป่วยได้รึเปล่าฮะ
‎ไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้พอที่จะพิสูจน์
‎แล้วเราจะข้ามไปยังไง
‎นั่นไง
‎ไม่มีทาง
‎ไว้ชาติหน้าตอนบ่ายๆ
‎อะไรเนี่ย กลัวเหรอ
‎เปล่า ฉันแค่ฉลาด ‎สะพานนั่นไม่มีทางรับน้ำหนักเราไหว
‎คุณหมายถึงน้ำหนักของคุณสินะ
‎งั้นกัสกับฉันคงต้องไปโดยไม่มีคุณ
‎- นี่เป็นแผนของเธอตั้งแต่แรกสินะ ‎- ฉันแค่พยายามไปขึ้นรถไฟ
‎- นี่ พวก ‎- ถอยไป
‎ไม่ ฉันรู้ว่าเธอแค่ทำเป็นแกร่ง
‎ทำเหมือนเธอไม่รู้สึกรู้สา ‎พอโดนเพื่อนไล่ออกจากกลุ่ม
‎- ไปตายซะ ‎- นี่ พวก
‎ฉันก็อยู่ในเหตุการณ์
‎ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ‎ฉันคงไม่มาลงเอยที่นี่ตั้งแต่แรกละ
‎มันคงยากที่คุณจะเข้าใจ
‎เพราะคุณไม่สนใจใครทั้งสิ้นนอกจากตัวเอง
‎แต่พวกนั้นเป็นครอบครัวเดียวที่ฉันมี ‎และคุณก็ทำทุกอย่างพัง
‎ไม่นะ กัส
‎ไม่ เจ้าหนู เดี๋ยวก่อน
‎- กลับมานี่นะ ‎- กัส รอก่อน
‎- ไม่นะ กัส ‎- นี่ เจ้าหนู
‎เดี๋ยวก่อน กัส
‎ไปไกลเกินไปแล้ว รอเราก่อน
‎- ไม่ ถ้าพวกคุณยังไม่หยุดทะเลาะกัน ‎- กัส กลับมานี่เดี๋ยวนี้
‎อย่าตะคอกเขา ขึ้นเสียงไปก็ไม่ช่วยอะไร
‎มันช่วยฉันได้ กัส
‎ถ้านายก้าวไปอีกก้าว ‎เราไม่ใช่ทีมเดียวกันแล้วนะ
‎ฉันพูดจริงนะ กลับมานี่เดี๋ยวนี้
‎ไม่นะ
‎ช่วยด้วย พี่เบิ้ม
‎- นี่ มันรับน้ำหนักเธอไม่ไหวหรอก ‎- มีความคิดที่ดีกว่านี้มั้ยล่ะ
‎กัส
‎บ้าเอ๊ย
‎อย่าปล่อยมือนะ
‎อย่าปล่อยนะ
‎อยู่นิ่งๆ
‎เรามาช่วยแล้ว
‎อยู่นิ่งๆ
‎จับไว้นะ
‎จอมเขมือบของหวาน
‎กัส
‎- กัส ‎- กัส
‎กัส
‎- กัส ‎- กัส
‎กัส
‎(สวนสัตว์ เอสเซกซ์เคาน์ตี)
‎ในขณะที่เวลาของบางคนใกล้หมดลง
‎เอมี่กับเวนดี้ก็กำลังใช้ประโยชน์ ‎จากเวลาที่มีอย่างเหลือเฟือ
‎พวกเขาใช้เวลาหลายปี ‎ในการทำให้สิ่งที่สำคัญที่สุด
‎สำหรับพวกเขางอกงาม
‎สิ่งนั้นคือเขตพิทักษ์
‎อยู่นิ่งๆ บ็อบบี้ ใกล้พร้อมที่จะไปที่ร้านแล้ว
‎อยู่นิ่งๆ นะ
‎ขอบคุณ
‎เดี๋ยวสิ บ็อบบี้ กลับมานี่ก่อน
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจ
‎บ็อบบี้ กลับมาก่อน
‎ฮัลโหล มีใครอยู่นั่นมั้ย
‎ผมพยายามติดต่อเขตพิทักษ์
‎ว่ามาเลย
‎ขอบคุณพระเจ้า ‎เราเจอไฮบริด เป็นลูกผสมพอสซัม
‎แต่เราไม่รู้ว่าจะดูแลเขายังไง
‎เราเจอใบปลิวของคุณ
‎คุณช่วยเราได้ใช่มั้ย
‎ฉันจะบอกว่าให้ทิ้งเขาไว้ที่ไหน ‎แล้วเราจะไปรับเขาเอง
‎คุณอยากให้เราทิ้งเขาไว้เหรอ เขาเป็นทารกนะ
‎เราไปหาคุณได้
‎นั่นเป็นกฎ
‎เจ้าหนูนี่คงอยู่รอดได้อีกไม่นาน
‎แค่บอกมาว่าคุณอยู่ที่ไหน
‎เขาต้องการความช่วยเหลือ
‎คุณไว้ใจผมได้
‎ฮัลโหล
‎แม่คะ
‎เราจะมีทารกอีกคนเหรอคะ
‎มันอันตรายเกินไป
‎บ๊อบบี้อยู่ไหนเหรอจ๊ะ
‎ไม่รู้สิคะ
‎เขาเอาแต่ขุดหลุมไปทั่วเลย
‎บางครั้งเขาก็ออกไปข้างนอก
‎แม่ขอเขาเอง ‎เขาช่วยแม่ทำโปรเจกต์บางอย่างอยู่น่ะ
‎แต่แม่ไม่เห็นอนุญาตให้หนูออกไปข้างนอกเลย
‎นั่นคือสิ่งที่กวนใจลูกเหรอ
‎ลูกก็เล่นกับไฮบริดคนอื่นได้นี่
‎- พวกเขาสนุกกับการทำสิ่งที่ตัวเองชอบ ‎- แล้วจูเนียร์ล่ะ
‎เดี๋ยวนี้เขาไม่ลงมาจากต้นไม้แล้ว
‎ก็เขาเป็นลูกผสมนกฮูกนี่ ลูกรัก
‎เฮนรี่ล่ะ
‎เขาไม่ยอมออกมาจากเปลือกหอยน่ะ
‎เขาขี้อายเกินไป
‎เท่าที่แม่รู้นะ
‎ลูกก็เป็นไฮบริดเหมือนกัน
‎แต่ไม่เหมือนคนอื่น
‎แม่ปั้นก้อนใหญ่เกินไป
‎ต้องทำแบบนี้
‎แน่ใจนะว่าลูกไม่ได้เป็นลูกหมูเต็มตัว
‎ลูกเล่นโคลนเก่งเชียว
‎แล้วไงถ้าลูกไม่ได้มีความเป็นสัตว์มากเท่าคนอื่น
‎ไม่เห็นเป็นไรเลย
‎บางครั้งหนูก็อยากเป็นแบบนั้นนะ
‎แต่แม่ไม่อยากให้ลูกเป็นนะ
‎แม่จะดูแลที่นี่ได้ไงถ้าไม่มีลูก เจ้าหมูน้อย
‎นั่นเพราะว่าลูกฉลาด
‎ฉลาดกว่ามนุษย์ส่วนใหญ่ที่แม่รู้จักซะอีก
‎แต่หนูไม่ใช่มนุษย์สักหน่อย
‎ขอบคุณพระเจ้า
‎ตอนแม่อายุเท่าลูก แม่ก็เข้ากับคนอื่นไม่ได้
‎จนกระทั่งแม่มาที่นี่
‎และได้เจอลูก แม่ถึงได้เรียนรู้
‎การเป็นตัวของตัวเอง
‎หนูจะเรียนรู้ได้ยังไง
‎โดยไม่คิดว่าตัวเองมีอะไรผิดปกติ
‎เพราะลูกสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว
‎บ็อบบี้ นายกลับมาแล้ว
‎เอาอะไรมาด้วยเนี่ย บ็อบบี้
‎ไปเจอที่ไหนจ๊ะ
‎รั้ว
‎เขาเจอมันที่รั้ว
‎พวกนั้นเจอเราแล้ว
‎ด็อก
‎รอฉันด้วย
‎เราจะไปไหนกัน
‎ด็อก ช้าๆ หน่อย
‎ด็อก นายอยู่ไหน
‎พับบา
‎กัส
‎ลูกสูงขึ้นเยอะเลย
‎เดี๋ยวนะ
‎นั่นไง ดีขึ้นละ
‎พับบาดูเหนื่อยๆ นะฮะ
‎พ่อเดินทางมาไกลน่ะ
‎ผมคิดถึงพับบาจัง
‎พ่อก็คิดถึงลูกเหมือนกัน
‎ผมมีอะไรจะบอก
‎และพับบาก็จะโกรธ
‎โอเค ลองเล่ามา แต่เรามีเวลาไม่มาก
‎ผมแหกกฎของพับบา
‎กฎข้อเดียวที่บอกว่าห้ามแหกเด็ดขาด
‎ผมข้ามรั้วมา
‎อืม
‎พับบาโกรธรึเปล่าฮะ
‎พ่อรู้อยู่แล้วว่าสักวันนึงลูกต้องข้ามรั้ว
‎จริงเหรอฮะ
‎พ่อแค่อยากให้ลูกเป็นลูกคนเดิมที่พ่อจำได้
‎งั้นผมทำถูกแล้วใช่มั้ย
‎เราไม่รู้ว่าอะไรถูกเสมอไปหรอก ‎นั่นเป็นส่วนหนึ่งของการเติบโต
‎ลูกแค่ต้องทำตามสิ่งที่อยู่ในนี้
‎แม้ในยามที่ยากลำบาก
‎ผมยังไม่ได้บอกส่วนที่แย่ที่สุดเลยฮะ
‎บอกมาสิ
‎ผมออกมากับหนึ่งในพวกที่ ‎พ่อเคยเตือนว่าอย่ายุ่งด้วย
‎โอเค
‎แต่เขาก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นนะฮะ
‎ผมว่าเขาก็มีส่วนที่ดีบ้าง
‎ผมแค่ต้องหามันให้เจอ
‎แปลว่าลูกกำลังเรียนรู้
‎มนุษย์เป็นสิ่งที่ซับซ้อน
‎- เขากับแบร์กำลังพาผมไปหาแม่ ‎- มีแบร์ด้วยเหรอ
‎ดีเลย
‎พวกเขาเป็นเพื่อนผม ‎แต่พวกเขาแค่เข้ากันไม่ค่อยได้
‎ฟังนะ
‎ในเมื่อลูกข้ามรั้วมาแล้ว ‎ลูกก็ต้องไปต่อ เข้าใจมั้ย
‎ลูกต้องรีบไปขึ้นรถไฟ
‎แต่ผมอยากอยู่ที่นี่กับพับบา
‎พ่อรู้ ลูกรัก แต่ฟังนะ
‎ตอนนี้ลูกมีเรื่องที่สำคัญกว่าที่ต้องทำ
‎มันไม่ได้เกี่ยวกับแค่พ่อและลูกอีกต่อไป
‎มีเด็กคนอื่นๆ ที่เหมือนลูก พวกเขาหวังพึ่งลูก
‎แต่ลูกต้องกล้าหาญไว้นะ ถึงแม้จะลำบากก็ตาม
‎โอเคมั้ย
‎ไม่ต้องกลัว
‎โอเค มานี่มา
‎พ่อจะโชว์ให้ลูกดู
‎ลูกพร้อมแล้ว กัส
‎แค่จำสิ่งที่พ่อบอกไว้นะ
‎ดูผมสิ พับบา
‎พ่อเห็นลูก
‎และอีกไม่นานโลกก็จะได้เห็นลูกเช่นกัน
‎พับบา
‎กลับมาก่อน อย่าทิ้งผมไป
‎อย่าทิ้งผมนะ กลับมาก่อน
‎ยินดีที่ได้รู้จักนะ กัส
‎เขากำลังมาแล้ว อย่าหยุด
‎ไม่ต้องกลัวนะ กัส ลูกพร้อมแล้ว
‎กัส
‎ผมไม่กลัว
‎- กัส ‎- กัส
‎- ลูกพร้อมแล้ว กัส ‎- จอมเขมือบของหวาน
‎จำสิ่งที่พ่อบอกไว้นะ
‎มันขึ้นอยู่กับลูกแล้ว กัส อย่าเพิ่งยอมแพ้ตอนนี้
‎ช่วยเอาไอ้นี่ออกจากหัวฉันที
‎ผมไม่กลัว
‎วิ่งช้ากว่านี้ได้อีกมั้ยเนี่ย
‎- เธอไม่ได้อุ้มเขาสักหน่อย ‎- ฉันมองแทบไม่เห็นอะไรเลย
‎- ก็เธออยากใส่หมวกกันน็อกเองนี่ ‎- คุณก็อยากสวมร่มชูชีพเองนี่
‎- พวก ‎- ก็มันใส่ได้พอดี
‎กำมือ
‎คราวนี้ก็ชนมือกัน
‎เอาล่ะ ไปกันเถอะ
‎ในขณะที่ความชั่วร้ายคืบคลานไปทั่วผืนแผ่นดิน
‎การได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตลอดไป ‎อยู่ใกล้แค่เกือบเอื้อมถึงสำหรับบางคน
‎- พระเจ้า ‎- ทำหน้าเหมือนเห็นผีเลย
‎ช่วงนี้ผมขวัญอ่อนน่ะ
‎อืม ไม่ใช่คุณคนเดียวหรอก เพื่อนบ้านเอ๊ย
‎ให้ตายสิ อดิ ทำไมไม่เผามันซะเลยล่ะ
‎วางเศษไม้ลงไปแทน
‎เราจะแก้ปัญหาทุกอย่างด้วยไฟไม่ได้นะ บ็อบ
‎บางอย่างเราก็ต้องเผชิญหน้าและจัดการมันเอง
‎เออใช่ เอานี่ไปเผื่อรานีด้วย
‎(มีใครพบเห็นฉันบ้างมั้ย)
‎ทำไมถึงคิดว่าเธอหายตัวไป
‎ไม่มีใครเห็นเธอมาสามวันแล้ว
‎สามวันแล้วเหรอ
‎เธออยู่ข้างบ้าน คุณไม่ได้สังเกตเลยเหรอ
‎เราไม่เห็นแนนซี่ตั้งแต่งานปาร์ตี้ของดั๊กแล้ว
‎แต่ก็นะ เราก็ไม่ได้นั่งนับวันสักหน่อย
‎พอเธอโผล่มา ผมว่าเธอต้องปลื้มแน่ ‎ที่เห็นคุณทำใบปลิวพวกนี้
‎- หวังว่าอย่างนั้น ‎- ใช่
‎ว่าแต่รานีเป็นยังไงบ้าง
‎ช่วงนี้ไม่เห็นเธอเลย
‎ก็นะ ตั้งแต่
‎งานปาร์ตี้ของดั๊ก ‎เธอก็ยุ่งกับการฆ่าเชื้อบ้านทั้งหลัง
‎เพราะเรามี…
‎เคาน์เตอร์หินแกรนิต
‎ต้องขัดร่องให้สะอาดด้วยนะ
‎ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะ บ็อบ ‎คุณเป็นคนดีจริงๆ
‎เราต้องพึ่งคุณนะ รู้ใช่มั้ย
‎เพื่อดูแลให้เราแข็งแรงและตื่นตัว
‎ถ้ามีการระบาดอีกระลอกล่ะก็
‎เราจะต้องการคุณนะ
‎นี่
‎- ผมยินดีรับใช้ ‎- เช่นกัน แล้วเจอกัน
‎(มีใครพบเห็นฉันบ้างมั้ย ‎แนนซี่หายตัวไป)
‎สัญญากับฉันนะว่าถ้าฉันหายตัวไป ‎คุณจะเลือกรูปที่ดีกว่านี้
‎ผมเกือบจะคุมสติไม่อยู่แล้ว
‎ผมนึกว่าเขารู้เข้าแล้วซะอีก
‎อดิ เราไม่ได้ทำอะไรเลย
‎ก็ใช่น่ะสิ
‎นั่นก็เหมือนกับเราฆ่าเธอกับมือนั่นแหละ
‎คุณเตะหน้าอกแนนซี่รึเปล่าล่ะ
‎- เปล่า ‎- ฉันเตะหน้าอกแนนซี่รึเปล่าล่ะ
‎เปล่า
‎แค่นั้นแหละ ถ้าอยากโทษใครก็ไปโทษทริกซี่
‎ใช่ คุณพูดถูก คุณพูดถูกเสมอ
‎ผมไม่สบายใจกับสภาพของคุณเลย
‎คุณตัวร้อนจี๋
‎นี่คุณอยู่โดยไม่ได้รับยา ‎ครั้งนี้ถือว่านานที่สุดแล้วนะ
‎ไม่ต้องกังวลเรื่องฉันหรอก
‎ฉันกังวลคนเดียวก็มากพอแล้ว
‎ผมเนี่ยนะกังวล
‎ฉันรู้ดีน่าว่าคุณเป็นยังไง
‎รับสิ
‎ว่ามาเลย
‎สวัสดีค่ะ ดร.สิงห์ มีของมาส่งถึงคุณที่คลินิก
‎เดี๋ยวผมไปรับครับ
‎ซอสสูตรลับ
‎เดี๋ยวคุณก็จะอาการดีขึ้นแล้ว ที่รัก
‎- เดี๋ยวผมมานะ ‎- ฉันขอไปด้วย
‎ไม่ได้มีแค่คุณคนเดียวที่อยากกินเฟรนช์ฟราย
‎สตรอว์เบอร์รีมิลค์เชคด้วย
‎ซาแมนธา
‎เธอคงกลับก่อนเวลา
‎คุณตรวจดูกองนั้น ผมจะดูกองนี้
‎เจอแล้ว
‎เอาล่ะ
‎โอเค พร้อมนะ หนึ่ง สอง สาม
‎คุณโอเคมั้ย
‎- ค่ะ ‎- โอเค
‎(ไฮบริดหมดแล้ว)
‎ไม่นะ
‎ไม่
‎ไม่นะ
‎ไม่
‎อดิ
‎ทำไมถึงมีน้ำรั่วจากห้องแช่แข็ง
‎ผมจะไปตรวจดู มานี่สิ มาเร็ว
‎เธอยังอยู่นี่
‎คุณเปิดประตูทิ้งไว้รึเปล่า
‎เปล่า ผมล็อกมันไว้
‎คิดว่านะ
‎ซาแมนธาหายไปแล้ว
‎ถ้าเธอเห็นเข้าล่ะ
‎เรา…
‎- เราต้องไปแล้ว ‎- อือ
‎พวกเขาอยู่นั่นไง
‎เฮ้ย ว่าไง
‎โอ้โฮ นี่ ทุกคน
‎เราพลาดว่าจะมีประชุม ‎กลุ่มเฝ้าระวังอันตรายละแวกบ้านเหรอ
‎บอกเราหน่อยสิว่ามีอะไรอยู่ในห้องแช่แข็ง
‎ก่อนหน้านี้คุณโกหกผม
‎คุณรู้ว่าแนนซี่อยู่ที่ไหน
‎เพราะคุณฆ่าเธอ
‎โทษทีนะ บ็อบ
‎ผมขอโทษที่ทุกคนต้องมารู้แบบนี้
‎เธอป่วย
‎แล้วทำไมคุณถึงไม่บอกเราล่ะ
‎- คนละแวกนี้อยู่ด้วยความเชื่อใจกันและกัน ‎- ไม่
‎คนละแวกนี้อยู่ด้วยความเสแสร้ง
‎เรากำจัดเพื่อนบ้านไปกี่คนแล้วเพราะไวรัสนี่
‎ต้องใช้น้ำมันมากแค่ไหน ‎ถึงจะทำให้เราลืมว่าทุกอย่างมันไม่ปกติ
‎และมันจะไม่มีวันเป็นปกติ
‎เราเข้ามาอาศัยอยู่ที่นี่เพื่อมองหาความเมตตา
‎แต่สิ่งที่เราพบ
‎มีแต่คนป่าเถื่อนที่ทรงผมดูดีกว่าเรา
‎ให้ตายสิ
‎ใจเย็น เธอแพร่เชื้อไม่ได้ ใจเย็นก่อน
‎อย่ายุ่งกับเธอนะ อย่ายุ่งกับเธอ
‎เธอไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย ไปให้พ้นนะ
‎อย่ายุ่งกับเธอ เธอไม่ได้ทำอะไร อย่ายุ่งกับเธอ
‎อย่ายุ่งกับเธอ
‎มีช่วงเวลาในชีวิต ‎ที่กาลเวลาจะแสดงความเมตตา
‎โดยการมอบเวลาเพิ่มให้อีก ‎หนึ่งวินาที อีกหนึ่งนาที
‎หรืออีกชั่วครู่เพื่อให้เราได้อยู่กับคนที่เรารัก
‎(ถนนข้ามทางรถไฟ)
‎และบางครั้ง อย่างที่ผมบอกไป
‎ว่าในที่สุดเราก็ต้องเผชิญผลพวงของอดีต
‎พวกเราเหล่ามาชุมนุม
‎ต่างกุมใจรักสมัครสมาน
‎ล้วนมิตรจิตชื่นบาน
‎สราญเริงอยู่ทุกผู้ทุกนาม
‎เราไม่เป็นไร
‎โอ้ พระเจ้า
‎ผมขอโทษ
‎ไม่ต้องขอโทษ
‎เราอยู่ที่นี่ด้วยกัน
‎ผมผิดเอง
‎อะไรนะ
‎เป็นเพราะผมเอาเชื้อมาติดคุณ
‎คุณพูดเรื่องอะไร
‎ตอนที่โรคเริ่มระบาด ‎ผมทำงานที่โรงพยาบาล ผม…
‎ผมควรจะปกป้องคุณ ‎แต่กลับทำให้คุณต้องเสี่ยงติดโรคร้าย
‎อดิ เป็นเพราะลูกชายของจอห์นสัน ‎ตอนจัดปาร์ตี้ริมสระต่างหาก
‎เขาจามใส่ฉันไม่หยุดเลย
‎จำได้รึเปล่า
‎- ผมนึกว่า… ‎- ไม่ใช่เพราะคุณหรอก ที่รัก
‎คุณไม่ใช่ต้นเหตุ
‎มานี่มา
‎มานี่หน่อย
‎ผมรักคุณนะ
‎ฉันก็รักคุณ
‎ล้วนมิตรจิตชื่นบาน
‎สราญเริงอยู่ทุกผู้ทุกนาม
‎ไปเร็ว
‎พวกคุณต้องไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้
‎ใครไม่ไปจะถูกยิง
‎ไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้
‎ไม่ว่าจะกรณีไหนก็ตาม
‎กาลเวลามีวิธีที่ตลกดี ‎ในการนำทุกองค์ประกอบมารวมตัวกัน
‎เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมน่ะนะ
‎ดร.สิงห์ใช่มั้ย
‎บ้านสวยดีนะ
‎คำบรรยายโดย เมธ์ ดุรงคเวโรจน์