NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nie możecie poznać historii Gusa,
nie znając historii Aimee.
Koniec świata łączy ludzi na dziwne sposoby.
Aimee nie spodziewała się tego,
bo przed Wielką Zapaścią…
Przestaliśmy rozmawiać.
…nic jej nie łączyło ze światem.
Kto chciał mieć trójkę dzieci?
Nie obwiniaj mnie o nasze dzieci.
- Nigdy mnie nie słucha. - To niesprawiedliwe.
- Ciągle cię słucham. - Co teraz powiedziałem?
Ma świetną robotę, ale…
Widzicie, Aimee żyła w klatce.
- On tak żuje… - Klatce codzienności.
Obrzydliwe.
Ta klatka miała się właśnie skurczyć.
To system komunikatów alarmowych.
To nie jest test.
Nie okazuje litości, szerzy się tu i teraz.
To dobry moment, żeby zacząć się modlić.
Wirus H5G9…
To ostatnie ostrzeżenie.
Kwarantanna jest obowiązkowa.
Powtarzam, kwarantanna jest obowiązkowa.
Władze każą wszystkim zostać w domach.
Zamknijcie drzwi.
Nie kontaktujcie się z nikim, kto ma objawy.
Jeśli jesteście zdrowi, musicie izolować się w domach.
Godziny stały się dniami.
Dni stały się tygodniami.
Aimee była uwięziona.
Ale kiedy już myślała, że świat nigdy nie pozwoli jej wyjść…
natura wpadła na inny pomysł.
Aimee po raz pierwszy w życiu…
poczuła, że nie śpi.
I nagle
wiedziała, dokąd musi się udać.
Cześć.
Wszyscy sobie poszli, co?
Jesteś gotowy na wolność?
Tak?
Niektóre historie zaczynają się od początku.
No to dawaj.
Historia Aimee zaczyna się tutaj.
A gdzieś w oddali, z dala od gęstego lasu,
los miał spleść wszystkie nasze historie.
Wielkoludzie!
Zaczekaj na mnie!
Ile będziesz za mną szedł?
Chyba aż do celu.
Czyli?
Kolorado. Ona tam jest.
Kto?
Moja mama.
Zapomniałem ci powiedzieć.
Kolorado wybuchło.
Tak, no i…
Wszystko przepadło.
Przez lasery, no i…
Ludzi też dopadło. Przykra sprawa.
Przegapiłeś swoją okazję. Trudno. Miłego życia.
To był żart.
Nie był śmieszny.
Był tak śmieszny jak mały jelonek, który myśli, że poradzi sobie sam.
Nie jestem sam, mam ciebie.
- Co ci mówiłem? - Że jeśli wyruszę sam…
Mówiłem: zostań,
nigdzie nie ruszaj,
nie wychodź z lasu
i jedz krzewy, czy co ty tam robisz.
Co robisz?
Pubba mówił, że nie możemy nic wyrzucać,
żeby źli ludzie nas nie znaleźli.
Zaraz wrócę.
Niech zgadnę.
Prowadzisz nocny tryb życia.
Będę cicho, obiecuję.
Mowy nie ma, mały.
Jesteś strasznie niepokojący.
Chodź tu, żebym cię widział.
Gdzie mieszkasz?
- Nigdzie. - Gdzie to jest?
- Gdzie chcę. - Masz przyjaciół?
- Nie. - Czemu?
- Nie żyją. - Znasz moją mamę?
- Nie. - Czemu?
- Pewnie nie żyje. - Skąd wiesz?
Większość nie żyje.
- Kolorado jest daleko? - Bardzo.
- Ile zajmie droga? - Nie wiem, bo cię nie zabiorę.
Czemu?
Bo jestem zajęty.
- Czym? - Uwierz mi, mały.
Tacy jak ja mogą tylko zaszkodzić takim jak ty.
Zgasiłeś wszystkie pożary?
Jakie pożary?
Pubba mówił, że za ogrodzeniem wszystko płonie,
ale tylko to ognisko płonie.
Skończ jeść.
Co teraz?
Idę spać.
A ja co mam robić?
Mam to gdzieś, byle by cię tu rano nie było.
Stary.
Stary…
Nie. Tylko nie jedzenie.
Ty mały…
Moja mapa!
Gdzie one są?
Nie wiem. Spróbowałem ich, ale były obrzydliwe.
Dziwnie się czułem.
To nie cukierki.
Gdzie jest reszta?
Cholera!
Ale wziąłem zapas syropu!
Idź do domu.
Możesz wziąć moją część!
Chodź tu.
Nie mam leków, nie wiem, jak się stąd wydostać,
nie mam wody i nie mam jedzenia.
Wściekam się, kiedy nie mam jedzenia.
Chcesz zobaczyć, jaki jestem wściekły?
Wiem, gdzie jest jedzenie.
Może wejdziemy razem?
Mały…
Nie gadaj…
weź jedzenie i wracaj.
Nie gadaj, weź jedzenie…
Tato?
Zostaw moją głowę! Nie dostaniesz jej!
Często was ktoś odwiedza?
Nigdy.
To możecie zdjąć maski.
Nie mam Przypadłości.
Jeśli się tu izolowaliście, to też jej nie macie.
Czy wirus wciąż zaraża?
Falami.
A co z…
Zwierzaki nie chorują i nie są nosicielami.
Nie wiem, czemu ludzie w to wierzą.
Rzadko wychodzimy.
Rusty!
Nie przy stole.
Idź do swojego pokoju.
Poczekaj.
Trochę lepiej.
Dziękuję.
Jesteś mamą Rusty’ego?
- Jesteś pierwszą mamą, jaką widzę. - Nie zachęcaj go.
Kto cię nauczył mówić?
Mój Pubba. Urządził mi szkołę.
Musiał złapać Przypadłość.
- Znasz Ptaszynę? - Słucham?
Moją mamę. Chcemy ją znaleźć.
Przykro mi. Obawiam się, że jej nie znam.
Jest bardzo ładna.
Próbowałem mu powiedzieć,
że jej nie znajdzie, ale jest cholernie uparty.
Jak się poznaliście?
- Wcale. - Idziemy do Kolorado.
Ile masz lat, Gus?
Dziesięć. Tak myślę.
To chyba dużo jak na jednego z nich?
A Rusty?
Ma 11 lat.
Jest jednym z ostatnich…
Jednym z ostatnich
ludzkich dzieci sprzed…
Teraz dzieci są takie jak ty.
Mogę się z nim pobawić?
Nie wiem.
Czy on gryzie?
Gryziesz?
No to idź, Łasuchu.
No dobrze.
Kiedyś wysyłali ludzi na Księżyc, wiesz?
Tata mówił, że dawniej ludzie latali w kosmos i w ogóle.
Byłeś kiedyś na Księżycu?
Nie. Raz byłem w supermarkecie.
Twoje kupy to bobki?
Nie.
Twoje uszy są miękkie czy obrzydliwe, jak u świni?
Czasem zapominam, że je mam.
Chyba że swędzą.
Miałem golden retrievera, Snickersa.
Kiedy drapałem go w uszy, noga mu latała.
Ty tak robisz?
Nie wiem.
Mogę spróbować?
Ekstra.
- Umiesz się bawić pociągiem? - Tak. Co to pociąg?
Jest jak gąsienica i jest szybki.
Jak się nim bawić?
Połóż na nim dłoń i popchnij.
To fajne.
Czy jesteś tym, kim myślę?
Nie wiem, jestem?
No wiesz. Tym futbolistą.
Grałeś dla drużyny…
Gators?
- Guardians. - Właśnie.
- Timmy Jepperd. - Tommy.
Gdzie byłeś, kiedy wszystko poszło…
Próbuję o tym nie myśleć.
To zrozumiałe.
Bev była w pracy.
Oboje byliśmy.
Prawie się nie widywaliśmy.
W sumie kiedy wszystko się posypało,
to nasze więzi się umocniły.
Macie szczęście, że wam się udało.
Nikt nie wie, że tu jesteśmy.
Czego od nas chcesz?
Zostać na noc, przeczekać burzę.
Omówię to z Bev.
Nie prosiłem.
Nie chcemy kłopotów.
No to się zgadzamy.
Ognisko.
Idziemy. Szukajcie go.
Marco.
Polo.
Marco.
Polo.
To nieuczciwe! On wszystko słyszy!
Musicie znaleźć zabawę, w którą obaj będziecie dobrzy.
Może pokaż Gusowi swoje płyty?
Słyszałeś już kiedyś muzykę?
Jedna burza majaczyła na horyzoncie…
NAJLEPSZY MĄŻ ŚWIATA
…a druga kierowała się z dala od Yellowstone,
prosto na Adityę Singha.
Tak, dziękuję.
- Serio? - Daj spokój, znowu mam same samogłoski.
- Wiem, że oszukujesz. - Nie potrafisz przegrywać.
Co?
„Ksi” to nie jest słowo!
Potrójna premia. To 14 litera greckiego alfabetu.
Brakuje mi Internetu.
Bo nie możesz mnie sprawdzać podczas gry?
Z tego powodu, choć nie tylko. Ale przede wszystkim…
tak. Bum!
„Moskity”? Długo to trzymałeś?
Pokonam cię.
- Przykro mi, kotku. - Nie znoszę, jak mnie tak nazywasz.
No, już.
Zapasy nam się kończą. Pójdę do doktor Bell.
Jeśli to podstęp, żeby nie dokończyć gry…
Nie chcemy, żeby sąsiedzi zobaczyli cię w tym stanie.
A możesz przywieźć mi frytki?
I szarlotkę?
- I koktajl truskawkowy. - O rany.
Hej.
Kocham cię.
Gotowa na przejażdżkę, Trixie? Co?
Chodź.
- Adi. - Cześć, Bob.
- Uważajcie na siebie. - Dobrze.
Dobry z ciebie człowiek.
KLINIKA
PROSIMY ZACHOWAĆ DWA METRY ODSTĘPU
KWARANTANNA POWSTRZYMAJ CHOROBY – MYJ RĘCE
Cześć.
Gdzie Kevin?
Odszedł parę dni temu.
Ponoć na wschodnim wybrzeżu powstają bezpieczne strefy.
Wschodnie wybrzeże wciąż istnieje?
Tak między nami, Kevin miał dość przedmieść.
Każda wymówka byłaby dla niego dobra.
Dobrze się czujesz?
Tak, to rutynowa wizyta.
Wiesz, łatwo jest stracić poczucie czasu.
- Mnie to mówisz? Nadgarstek. - Tak.
Dobrze. Usiądź.
Dzięki.
Dziękuję. Do zobaczenia za tydzień.
- Panie Singh? - Tak.
Doktor pana teraz przyjmie.
Zajęta jak zwykle?
Uzupełniasz leki?
Tak. Dzięki.
Na ile starczają dawki?
Przez 28 dni jest w pełnej remisji, a potem…
Potem Przypadłość wraca?
Tak.
Jakieś objawy przy nowej mieszance?
Mała wysypka na nodze, lekkie mdłości,
ale ma więcej energii.
Coraz bliżej lekarstwa.
Zabawne, powtarzasz to od dziesięciu lat,
a wciąż nie wiem, czy traktujesz mnie jak męża pacjentki,
czy jak lekarza.
Co to?
Moje notatki.
Szczegółowa dokumentacja każdej wersji próbnej podanej Rani.
Co zadziałało, co nie.
Mam ci pomóc notować? Porzuciłem medycynę.
Możesz wrócić.
Wolę stać z boku. Mniej krzyków i masowej śmierci.
- Wiesz, przez co przeszedłem. - Jak my wszyscy.
Nie prosiłabym, gdybym miała jakiś wybór.
Czego mi nie mówisz, Gladys?
Przed tym wszystkim…
powtarzałam wszystkim pacjentkom, że mammografia ratuje życie kobiet.
Ale od epidemii wirusa
rak stał się drugorzędnym problemem.
To praktycznie luksus, że coś cię zabija powoli.
Które to stadium?
Prawdopodobnie czwarte.
O Boże, tak mi przykro.
Nie wiem, co powiedzieć.
Powiedz, że podejmiesz moją pracę.
Nie wiem, od czego zacząć.
Do tego posłuży ci ten notatnik.
Zrobiłam wiele rzeczy, z których nie jestem dumna.
Kto jak kto, ale ty wiesz, że w nowym świecie liczy się przetrwanie.
Za wszelką cenę.
Rani żyje dzięki tobie
i oboje zawsze będziemy ci wdzięczni…
Wiesz, był taki czas…
gdy byłam przekonana, że pisane mi jest znaleźć lekarstwo,
ale teraz wiem, że się myliłam.
Ty to zrobisz.
Skąd ta pewność?
Bo dla swojej żony zrobiłbyś wszystko, doktorze Singh.
A ten cel tego właśnie wymaga.
O co chodzi?
Znowu skończyły jej się leki?
Nie, ona odeszła.
Nie rozumiem.
Zostawiła instrukcje. Teraz ja będę ci robił leki.
Zachowujesz się, jakby to było coś złego.
To dobrze, że będę zdrowa dzięki mojemu mężowi.
Nie rozumiesz, co ona…
Co ona robiła. To…
Co takiego, Adi?
To wbrew wszystkiemu, w co wierzymy.
Chyba nie dam rady.
FASOLA
Wojskowe żetony.
Wymienisz je na racje żywnościowe.
Biorę tylko tyle, żeby móc wrócić na Targ.
Nie chcemy pieniędzy.
Zaoferowałbym leki, ale on zmarnował moje.
- Co chcesz z nim zrobić? - Chcę się go pozbyć.
Ale to nie takie proste.
Jesteś jednym z nich, prawda?
Widziałam…
twój symbol.
Już nie.
Ilu ludzi zabiłeś?
- Możemy tego nie robić? - Zasłużyli na to?
Przyszedłeś tu po moją rodzinę?
Mojego syna?
Przyszedłem po jedzenie.
Posłuchaj, paniusiu…
robiłem, co musiałem, żeby przeżyć.
Jak wszyscy.
Nigdy nie kradliśmy.
Nie porywaliśmy.
I nikogo nie zabiliśmy.
Bo tacy jak wy mieli takich jak ja, żeby robili to za was.
Wierzy, że się nim zaopiekujesz.
Wierzy w to, co chce.
Gdybym o tym decydował…
takich dzieci jak on by nie było.
To czemu go uratowałeś?
To bez znaczenia.
Mam pomysł.
Może go weźmiecie?
Ja go uratowałem, wy go zatrzymacie. Tu będzie mu lepiej.
A jego mama?
Będziesz najlepszą mamą, na jaką może liczyć.
- Muszę porozmawiać z George’em. - Dobrze.
Przekaż, że fasola się skończyła.
PRZYGODY TOMKA SAWYERA
Znasz inne dzieci jak ja?
Raz widzieliśmy w lesie dziewczynkę-rysia,
ale ona nic nie mówiła.
Tata ją przepłoszył.
Czemu?
Mówił, że to wina dzieci-zwierząt.
Ale co?
To, że wszyscy zachorowali i umarli.
Mój Pubba to napisał.
AKSAMITNY KRÓLIK
Kto?
Mój Pubba. Napisał wiele książek.
Aksamitny Królik wygląda inaczej.
Kto to narysował?
Ma szalone spojrzenie.
I gile w nosie.
Widziałeś jakieś pożary?
Co?
Poza ogrodzeniem wszystko miało płonąć.
Dziwny jesteś, Łasuchu.
Bardzo dziwny.
Chłopcy, pora spać.
Jak to jest mieć mamę?
Chyba fajnie.
To jak mieć tatę…
tylko lepiej.
Chcesz bluzę?
Mamy ich z tysiąc.
Dzięki.
Zgaście światło.
Utknąłeś?
Proszę. Naprawiony.
Dobrze.
Dobranoc, kochanie.
Słodkich snów.
Twoja mama mieszkała koło Red Rocks?
Koło czego?
Chodziłam tam z George’em słuchać muzyki,
zanim się urodziliście.
Kiedy mieliśmy życie.
Lubiliśmy muzykę prawie tak bardzo jak ty.
Red Rocks.
Dobranoc, Gus.
Miło było cię poznać.
Rano będziemy chcieli z wami porozmawiać.
- Nie spodziewałam się tego. - To niepokojące.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Wielkoludzie.
Też nie mogłem spać.
Ruszamy?
Jest ich więcej.
Ilu?
Dużo. Przez deszcz nie czuję.
Mogę prosić o uwagę?
- George. - Co to?
Nie przyszliśmy po ciebie ani twoją rodzinę.
Ale mamy powody przypuszczać, że masz tu zwierzęce dziecko.
- Rusty. - To daje nam prawo wejść do środka.
Rusty.
Zgodnie z kodeksem Abbota mamy prawo przeszukać twój dom.
Albo możesz nam wydać hybrydę po dobroci.
- Nikomu nic się nie stanie. - Chodź tu.
- Policzę do trzech… - Chodź.
…a ty oddasz dziecko.
Raz…
dwa…
Niech będzie.
Trzy!
Wyłaź, dziwolągu.
Myślisz, że jesteś bezpieczny?
Coś ci powiem.
Zawsze cię znajdziemy.
Urocze.
Lubisz martwe zwierzaki?
Możesz do nich dołączyć.
Dziękuję.
Jeszcze coś na drogę?
Słuchaj, nie zrozum mnie źle.
To dobry dzieciak. Ale…
Musimy chronić rodzinę.
Robisz, co musisz, żeby przeżyć.
Ale świetnie było zobaczyć, że wciąż dajesz czadu.
- To było jak… - George!
No tak.
Tak.
Przepraszam, że nazwałem cię dziwnym.
To nic.
Przepraszam za te wszystkie trupy.
To nic.
Liczę, że znajdziesz mamę.
Ja też.
Nie musisz mi pomagać. Sam mogę ją znaleźć.
Coś ci powiem.
Zabiorę cię do najbliższego miasta i tyle.
A potem do Red Rocks?
Nie przeginaj.
Po raz pierwszy w życiu Gus brał udział w prawdziwej przygodzie.
Ale każda nowa przygoda…
wiąże się z nowym ryzykiem.
Natomiast Aimee miała dość świata.
Nie wiedziała tylko,
że świat nie miał dość jej.
Napisy: Krzysiek Ceran