Bu hikâye…
…çok özel bir çocuğun hikâyesi.
Kendini dünyanın sonunda bulan bir çocuğun.
YELLOWSTONE ULUSAL PARKI
Ama hikâyemiz burada başlamıyor.
Geriye dönmeliyiz.
Büyük Çöküş'ten öncesine.
-Sakın… -Hindiyi unutma, biliyorum.
Çünkü bu aynı zamanda mutlu ve normal bir hayatı olan bir doktorun hikâyesi.
Timsahının adını Timsah mı koydun?
Timsaha yaraşır bir isim.
Seni buradan çabucak çıkaralım ki güzel havanın tadını çıkar.
Buradaki en iyi üçüncü doktordur. Şaka yapıyorum.
Ateşinizi ölçeceğiz.
İlk semptomlarınızı söyleyin…
Tamam.
Guardians'ın defans oyuncuları ve kaptanıyla tanışın.
-Tüh. -Tommy Jepperd.
-Unuttun, değil mi? -Yarın alırım.
Seni seviyorum. Görüşürüz.
Sonra görüşürüz.
Ama İllet'in normal bir yanı yoktu.
Buyurun.
Hayat bir daha asla normal olmayacaktı.
-Bu aşamaya ne kadarda geldi? -Üç gün önce iyiydi.
Odayı kapatın.
Kara Veba'dan beri görülmemiş rakamlar bekliyoruz.
H5G9 virüsü insanlık tarihinin resmen en ölümcül virüsü oldu.
Tehlike şu an, burada.
Dua etmiyorsanız başlamak için iyi bir an.
Ama doktor şehrin dehşetleriyle yüzleşirken
bir baba vahşi doğaya kaçıp…
…dünyayı ardında bırakıyordu.
Rani?
İMMÜNOLOJİ MİKROBİYOLOJİ
DANG HUMMASI YAYILIMI
Rani?
Rani!
Rani?
Hadi, arabaya binelim.
…terk edenler…
Hayır!
Dur, geri gel!
Bir şeyimiz yok. Elimi tut. Seni seviyorum, tamam mı?
Seni seviyorum.
Olamaz.
Sokağa çıkma yasağı başlamıştır.
Açılın!
Çekilin, yolu açın!
Açılın!
Yolu açın!
Geçecek.
Merak etme, geçecek.
Tanrım…
Ama hikâyeleri burada bitmedi.
CHOC-O-ROCKET NEFİS SÜTLÜ ÇİKOLATA
Affedersiniz, siz doktor musunuz?
-Evet. -Yardımınız gerek.
Bu sabah başladı.
Dünya kaosa sürüklenirken
başka bir şey de oldu.
Olağanüstü bir şey.
Önce hangisi başladı, bilinmez.
Melezler mi virüs mü?
Ama bu sorunun cevabı hayatımızın en büyük gizemi olacaktı.
Bu çok özel bir çocuğun hikâyesi.
Gus adında bir çocuğun.
Bazı hikâyeler başından başlar.
Bizimkiyse burada başlıyor.
Ne oluyor…
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Melez denen insan ve hayvan karışımı bebekler
bir türlü açıklanamıyor…
-Yarı hayvan. -Yarı insan.
Önce virüs mü ortaya çıktı, melezler mi? İşte 21'inci yüzyılın en büyük gizemi.
Biyologlar melezlerle H5G9 arasındaki olası bağlantıyı araştırıyor.
Ebeveynler zararlı testleri zorunlu tutan yeni yasaya karşı çıkıyor.
Bir yere gitme.
Ben hemen dönerim.
YELLOWSTONE ULUSAL PARKI SINIRI AVLANMAK YASAKTIR
KADİFE TAVŞAN YAZAN: BABAN
Buba.
Ne?
Ne dedin sen?
Buba mı?
Sen Gus'sın, ben Buba.
Mutlu yıllar! Aç bakalım.
-Ne varmış? Sence ne var? -Kitap.
Evet, bakalım…
Bekle.
-Balıkları korkutacaksın. -Korkutmam.
-Hırıltı duyarsam… -Bir yere sineceğim.
-Ses duyarsam… -Koşacağım.
-İnsan görürsem? -Saklanacağım.
Böyle böyle öğreneceksin. Tamam, bir daha dene.
-Hayır! -Al!
-İnsanların kanı var ya? -Evet.
Ağaçların da özü var.
Dikkat et, çok sıcak.
Tamam, biraz gürültü çıkacak, kulaklarını kapayalım.
Çok büyük bir kuş geçiyor.
Tamam, geçti bile.
Babası dünyanın tehlikelerini dışarıda tutmaya çalışsa da
dış dünya içeri sızmanın bir yolunu buluyordu.
KORUNAK - MELEZLER İÇİN GÜVENLİ BİR YER
Pekâlâ.
Artık gündüz ateş yakmak yok. Fazla tehlikeli.
Aferin!
Buna çok emek verdim.
-Köpek! -Evet, köpek.
-Adını ne koyacaksın? -Adı şey olsun…
-Köpek. -Bir köpek için harika bir isim.
"Ah be yavrum." dedi. "Anneni görmek istiyorsundur."
"Evet…"
Buba!
Buradayım. Gel bakalım.
Bu, Doğa Ana'nın işi Gus. Dünyayı yıkayıp temizliyor.
Biz de Huck gibi nehirde bir salda yaşayabilir miyiz?
Çitlerin içinden nehir geçmiyor Gus, bunu biliyorsun.
Peki ya dışarıda?
Dışarıya çıkamayacağımızı söyledim.
-Nedenmiş? -Çünkü ben öyle diyorum.
-Yeterince büyüyünce açıklayacaktın. -Evet, biliyorum.
E?
Ne?
Yedi yaşındayım. Açıkla.
Bir zamanlar dünyayı kötü insanlar yönetiyordu.
Gezegeni sömürüp bildiklerini okuyorlardı.
Bu karıncalar gibi.
Çok açgözlülerdi.
Kıymet bilmezlerdi, sadece kendilerini düşünürlerdi.
Doğa da herkesi hasta etti ve öldürebildiği kadarını öldürdü.
Derken bir mucize oldu.
Senin türün.
Size melez dediler.
Nereden geldiğiniz, nasıl ortaya çıktığınız meçhul.
Ama kalan insanlar sizden korktu.
İnsanlar daha acımasızdı, daha öfkeliydi.
Farklı olduğunuz için sizi sevmediler.
Doğa Ana, dünyanın kalanını ateşe verdi.
Sonsuza dek yanacak.
Ama dünyada hâlâ kötü insanlar var Gus.
Alevlerin arasına pusu kurmuşlar.
Benim görevim içeri girmemelerini sağlamak.
Senin görevin de hayatını yaşamak,
mutlu olmak, iyi biri olmak.
Bugün onu gördüm.
-Kimi? -Annemi.
Çok güzeldi ama benimki gibi boynuzları yoktu.
-Gördüğün annen değildi Gus. -Nereden biliyorsun?
Çünkü annen gitti Gus. Oradan biliyorum.
O gece baba bir şeyi anladı, çocuğun bazı sorularına…
…cevap vermek çok zordu.
Doğum günün kutlu olsun.
Vay canına.
-Bu ne? -Yakında çözersin.
O hediyeyi vermese miydim?
Anne.
Hırıltı…
Bir yere sin.
Ne dedim ben sana?
Ne dedim ben sana? Biri seni görebilirdi.
Bir şey duydum!
-Ne dedim ben sana? -O sandım.
Söyledim ya, annen gitti!
Kabahat bende, korkmamanı söyledim. Sana güvenebilirim sandım.
-Güvenebilirsin! -Birbirimize güvenmemiz lazım!
Ben güvenmiyorum. Küçüğüm sanıp bir şeyler saklıyorsun.
Çünkü küçüksün Gus.
Bunu ispatladın.
Sarah?
Orada mısın?
Olamaz.
Sarah!
Sarah?
Dur! Sakın yaklaşma!
İyi günler.
Silahı indirir misin?
İndirmesem daha iyi.
-Birini arıyorum. -Burada kimse yok, git başka yerde ara.
Ne zamandır buradasın?
Nasıl göründüğünü biliyorum ama burada kamp kurduğunu bilmiyordum.
Kamp kurduğumu nereden çıkardın?
Kız kardeşim bir buçuk hafta önce bu dağlarda kayboldu.
-Silahsız bir kadın için zor. -Kıpırdama.
-Buralardan geçti mi? -Buradan geçmedi.
Hava kararmadan yola dönsen iyi olur.
Şu an yol kadar tehlikeli yer yok.
Buradan pek çıkmıyorsun anlaşılan.
Dışarısı nasıl?
Berbat.
Kural yok, kanun yok.
İnternet gittiği an her şey bitti.
İnsanlar korkup kabileleşti.
Kalanlar için savaşa girdiler.
Ya İllet?
Yavaşladı ama hâlâ bitmedi.
-Virüsü melezlerden biliyorlar. -Belki melezler virüstendir.
Evet, olabilir.
Neyse, çok insan kalmadı.
Yani burada yalnız başına inzivaya çekildiysen…
…muhtemelen başka kimse yoktur.
Değil mi?
Başka kimse mi?
Yalnız mısın?
Burada bir başıma yaşıyorum.
Dokuz yıl, on yedi hafta
ve üç gün oldu!
Nereye gittin?
Gelme!
Bizi mimledi.
-Gus, içeri gir. -İstemiyorum.
Gir şu odaya.
-Delik bu. -Delik değil.
Hani tilkiler de yere kazdıkları inlerde gün boyu saklanır ya?
-İllet ne demek? -Bu…
Yetişkin meselesi.
-Neden yalnız olduğunu söyledin? -Seni korumak için.
Bazen sevdiğin birini korumak için gerçekleri çarpıtabilirsin.
-Anladın mı? -Korkuyorum.
Biliyorum ama sana söz veriyorum,
odada saklanıp çok sessiz olursan güneş yatmaya gitmeden döneceğim.
Şurup da alabilirsin.
-Dediğimi unutma. -Yalan söyleyebildiğimizi mi?
Konuşmadan bunu mu çıkardın? Ben dönene kadar buradan çıkma, dedim.
Seni seviyorum Gus.
Ayrıca küçük değilsin. Hep böyle büyük kal.
Anne.
Hayır!
Buba!
Buba, niye bu kadar sürdü?
-Bir çığlık duydum. -Biliyorum.
-Hoşuma gitmedi. -Ama güvendesin.
Artık güvendesin. Sana zarar veremez.
Buba, uyan!
Buba!
Buba?
Buba!
Uyan Buba.
Doğru olanı yapıyordum.
O iyi bir çocuk.
Sen doğru olanı yaptın.
Bu senin işin mi?
Annen…
O da benim gibiydi Gus.
Benden daha iyiydi.
Seninle gurur duyardı.
Sen gözünün bebeğiydin. Tüm hayatıydın.
Hep öyle olacaksın.
Peki ne oldu?
Hayat.
Ayrı düştük.
Seni buraya getirdim.
Adı neydi?
Birdie.
Evet, adı Birdie'ydi.
İyileştiğinde gidip ararız.
Hırıltı duyarsam…
Bir yere sineceğim.
-Ses duyarsam… -Koşacağım.
-İnsan görürsem… -Saklanacağım.
-Peki ne yapmıyoruz? -Çiti geçmiyoruz.
-Asla. -Asla geçmiyoruz.
Bana söz ver Gus.
Söz veriyorum.
Bana bak.
Ben dünyanın en şanslı babasıyım.
Neden mi?
Çünkü son dokuz yılı çok ama çok özel bir çocukla geçirdim.
Seninle.
Birlikte kurduğumuz bir dünyada.
Daha ne isteyeyim ki?
Çok yorgunum.
Ama ne iyi gelir, biliyor musun?
Kahvaltı. Bize kahvaltı hazırlar mısın?
-Ama kahvaltıyı sen hazırlarsın. -Hazırlarken beni izledin, biliyorsun.
Neyle başlıyoruz?
-Tabak. -Hangi yemekle?
-Yumurta. -Evet, gördün mü?
Sonra biraz daha anlatır mısın?
Olur.
Tamam, anlatırım.
Her şeyi.
Merhaba ördekler.
Buba!
Başardım!
Karşıya…
Buba?
Onuncu kışına girdiğinde çocuk artık evin erkeği olmuştu.
Ne kadar çalıştıysa bir o kadar da oynadı.
Boynuzları büyüdükçe…
…hayal gücü de genişledi.
Görmen lazımdı. Kötü insanlar etrafımızı sarmıştı.
Köpek'le beni yakalayacaklar sandım ama Köpek onları korkutup kaçırdı.
Değil mi Köpek?
Bazen bir çocuğun tek varlığı hayal gücüdür.
Tavşan, bahçe sana emanet.
Keçi, sen bezelyeleri kuşlardan koru. Daha fazla kaybetmeyelim.
Köpek'le şurup ve suyu halledeceğiz.
Unutmayın, çiti geçmek yok.
Hadi bakalım.
Yaşasın!
Olamaz.
Aptal otlar.
Aptal sansar!
Salak keçi!
Hele sen!
Özür dilerim.
BURAYA BAK
Buba.
KORUNAK - MELEZLER İÇİN GÜVENLİ BİR YER SİZE İYİ BAKACAĞIZ
Colorado.
HUCKLEBERRY FINN'İN MACERALARI
SAL
Bekle beni Birdie.
Saklan. İnsan görürsem saklanacağım.
İnsan görürsem saklanacağım.
-Hadi ufaklık. -Saklanacağım.
Seni gördüm.
Çık ortaya. Çikolatayı sevdin mi?
Kafanı çıkar da alnının çatına bir tane çakayım.
Hadi.
Yakaladım, bak!
-Demiştim! -Yakaladım!
Sana ne dedim?
-Hiç geyik olanını görmemiştim. -Ben de.
Baksana, gömleği bile var.
Evet, diğerlerinden daha büyük görünmüyor mu?
Evet, biraz yaşı da büyük.
Aynı şeyi mi düşünüyoruz?
-Laboratuvara mı götürelim? -Yok, hayır. Doğuya götürelim.
Bu çocuk özel.
-Evet. -Evet.
Bırak beni!
-Duydun mu? -Konuştu.
Görürsün sen.
Selam.
Paylaşabiliriz.
Dur, yapma!
Sakin, dur…
Senin olsun.
O boynuzlarının avcılar için ederini biliyor musun?
Üç çıkıntı saydım.
Büyük ikramiye.
Var olan her kırma mutantı gördüm sanıyordum.
Hiç geyik çocuk görmemiştim.
Bunu unuttun.
Gel buraya.
Git başımdan!
Ne oluyor lan?
-Konuş. -Yaklaşma.
Konuşuyorsun.
Vay anasını. Konuşmayı kim öğretti?
Buba öğretti. Birazdan eve döner. Defolup gitsen iyi olur.
-Buba senden büyük. -Benden büyüğü zor bulunur.
-Annen mi? -Bırak onu! Ben kötülerle konuşmam.
Dışarıdaki ikisi kötüydü.
Çoğu kötüdür.
Akıllı ol.
Hayır!
Güm istemiyorum!
Gündüz gözüyle ateş yakmamalısın ufaklık.
Baban öğretmedi mi?
-Duman 30 kilometreden görülüyor. -Git dedim!
Ne zamandır buradasın?
Geldiğin alevlere dön!
Lanet olsun.
O güm sesi neydi?
Ona silah denir.
İnsanları kaçırtır.
Ne istiyorsun?
Seni teslim edecektim.
Ama yapmayacağım.
Götün teki olabilirim ama benim bile bir sınırım var.
Kış!
Bırak onu, o senin değil!
Tatlıya bu kadar düşkünsen buraya pancar ekmen lazım.
Şeker alımını düzenle.
Kuşları bezelyelerden uzak tutar.
Korkuluğu içeri almışsın, onu dışarı çıkar.
Birkaç günde bir yerini değiştir, kuşlar aptal değil.
Mahsulü de değiştirmen lazım. Bezelye nitrojeni tüketir.
Birkaç yıla toprağın verimi kalmaz.
Babanda muşamba var mıydı?
Ailen nasıl öldü?
İllet'ten mi?
Sana söyledim, Buba geri gelip seni kovalayacak.
-Sana isim koydu mu? -Git dedim.
Peki.
Hep böyle dişli kal Şeker Canavarı.
Ama unutma…
İyi avcılar hedefi ıskalamaz.
-Colorado nerede? -Uzakta.
Ne tarafta?
Buradan ayrılma ufaklık.
Senin gibi çocukları avlıyorlar.
İşlerini kolaylaştırma.
Benim gibi başka çocuk yok, bir ben kaldım.
Sana öyle mi dedi?
Başkaları da var.
Dışarıda.
Colorado'da ne var?
Hiç.
Korunak mı?
Annem.
Tek başına dışarı çıkarsan
sabaha kafanı duvara asmış olurlar.
Hoşça kal Şeker Canavarı.
Ya yanılıyorsan?
Başta babasının kurallarını yavaş yavaş deliyordu.
Derken bir anda hepsini bozdu.
Bazı hikâyeler başından başlar.
Gus'ın hikâyesi burada başlıyor.
Koca Adam!
Beni de götür.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ