To jest historia…
wyjątkowego chłopca…
który znalazł się na końcu świata.
PARK NARODOWY YELLOWSTONE
Ale nie tak zaczyna się ta historia.
Musimy się cofnąć…
do czasów przed Wielką Zapaścią.
- Nie zapomnij… - Indyk, wiem.
Bo to również historia lekarza,
który wiódł normalne, szczęśliwe życie.
Czyli twój krokodyl nazywa się Krok?
Świetne imię dla krokodyla.
Zaraz cię stąd wypuścimy.
Skorzystasz z tego pięknego dnia.
To nasza trzecia najlepsza lekarka. Żart.
Zmierzymy ci temperaturę.
Kiedy pierwszy raz pojawiły się objawy?
No dobrze.
Poznajmy obrońców Guardians. Oto kapitan drużyny.
- Szlag. - Tommy Jepperd.
Zapomniałeś.
Kupię go jutro.
- Kocham cię. Pa. - Pa.
A tu masz lizaka.
Do zobaczenia.
Ale Przypadłość nie była normalna.
Proszę.
Życie już nigdy nie miało być normalne.
Ile to trwało?
Trzy dni temu była zdrowa.
Uszczelnić salę.
H5G9 to najbardziej zabójczy wirus naszych czasów.
Szerzy się tu i teraz.
To dobry moment, żeby zacząć się modlić.
Ale gdy lekarz stawiał czoła horrorowi w mieście,
pewien ojciec uciekał w dzicz…
by zostawić świat za sobą.
Rani?
Rani!
Rani?
Chodź. Zaprowadzę cię do auta.
Kto opuszcza dom…
Nie!
Wracaj tu!
Wszystko w porządku. Podaj mi rękę. Kocham cię.
Boże!
Wprowadzono godzinę policyjną.
Z drogi!
No już! Z drogi!
Dajcie mi przejść!
Już!
Już dobrze.
Już. Wszystko w porządku.
Boże!
Ale to nie był koniec ich historii.
CZEKORAKIETA PRZYSMAK Z MLECZNEJ CZEKOLADY
Przepraszam, jest pan lekarzem?
Tak.
Chyba potrzebuję pomocy.
Zaczęło się rano.
Widzicie, kiedy świat pogrążał się w chaosie,
jednocześnie zaczęło się dziać coś innego.
Coś niezwykłego.
Nikt nie wiedział, co było pierwsze…
hybrydy czy wirus.
Ale to pytanie miało się stać największą tajemnicą naszych czasów.
To historia o wyjątkowym chłopcu.
Chłopcu o imieniu Gus.
Niektóre historie zaczynają się od początku.
Nasza zaczyna się tutaj.
Co, do…
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nazwano je hybrydami.
Z nieznanych przyczyn rodzą się zwierzęco-ludzkie dzieci…
- Zwierzęco… - Ludzkie.
Co było pierwsze, wirus czy hybrydy?
To największa tajemnica XXI wieku.
Biolodzy wciąż szukają związku między hybrydami i wirusem H5G9.
Rodzice są przeciwni nowemu prawu o przymusowym badaniu hybryd.
Zostań tam.
Zaraz wrócę.
Tak!
GRANICA PARKU YELLOWSTONE ZAKAZ POLOWANIA
AKSAMITNY KRÓLIK AUTORSTWA OJCA
Pubba.
Co?
Co powiedziałeś?
Pubba?
Ty Gus, ja Pubba.
Wszystkiego najlepszego! Otwieraj.
Zobaczmy, co to jest. Jak myślisz?
Książki.
Tak. Zobaczmy…
Poczekaj.
- Wystraszysz ryby. - Wcale nie.
- Jeśli usłyszę warczenie… - Przykucnę.
Jeśli usłyszę głos…
Ucieknę.
Jeśli zobaczę człowieka?
Ukryję się.
Dasz radę.
Dobra.
Jeszcze raz.
- Nie! - Atakuję!
- Wiesz, że ludzie mają krew? - Tak.
A drzewa mają sok.
Uważaj, będzie gorące.
Dobra.
To będzie głośne. Zakryj uszy.
To ptak.
Duży ptak. Tak?
Już dobrze.
Ojciec próbował uchronić go przed niebezpiecznym światem…
ale zewnętrzny świat był podstępny.
OSTOJA BEZPIECZNE MIEJSCE DLA HYBRYD
Dobra.
Od dziś nie palimy ognia w ciągu dnia.
To zbyt niebezpieczne.
Tak!
Natrudziłem się przy tym.
- Pies! - Tak, to pies.
Jak chcesz go nazwać?
Nazwę go…
Pies.
Wiesz, to idealne imię dla psa.
„O rety, skarbie. Pewnie chcesz zobaczyć swoją matkę”.
„Tak…”
Pubba!
Tu jestem.
Mam cię.
To tylko matka natura, Gus. Postanowiła oczyścić swój świat.
Możemy zamieszkać na tratwie i płynąć rzeką, jak Huck?
Wewnątrz ogrodzenia nie ma rzek. Przecież wiesz.
A poza nim?
Mówiłem, nie możemy tam iść.
Czemu nie?
Bo tak powiedziałem.
Miałeś mi powiedzieć, jak urosnę.
Wiem, co mówiłem.
No i?
No i co?
Mam siedem lat. No i?
Dawno, dawno temu
źli ludzie rządzili Ziemią.
Robili, co chcieli. Pustoszyli planetę.
Tak jak te mrówki.
Byli niezwykle chciwi,
niszczycielscy
i troszczyli się tylko o siebie.
Natura sprawiła, że wszyscy zachorowali, i zgładziła tylu, ilu mogła.
A potem zdarzył się cud.
Tacy jak ty.
Nazwano ich hybrydami.
Nikt nie wie, skąd się wzięliście.
Ci, którzy przeżyli, bali się was.
Byli teraz podlejsi, wścieklejsi.
Nie lubili was, bo byliście inni.
Więc natura podpaliła resztę Ziemi.
Już zawsze będzie płonąć.
Ale niektórzy źli ludzie wciąż tam są.
Pośród płomieni. Czekają.
Muszę dopilnować, żeby się tu nie dostali.
A ty
musisz żyć pełnią życia.
Musisz być szczęśliwy i dobry.
Widziałem ją dzisiaj.
Kogo?
Mamę.
Była ładna, ale nie miała takich szpiców jak ja.
To nie była twoja matka, Gus.
Skąd wiesz?
Bo twoja matka odeszła.
Stąd wiem.
Tej nocy ojciec uznał, że niektóre pytania chłopca…
były zbyt trudne, by na nie odpowiedzieć.
Wszystkiego najlepszego.
Rany.
Co to?
Domyślisz się.
Zrobiłem błąd, dając ci ją?
Mama.
Warczenie.
Przykucnij.
Co ci mówiłem?
Ktoś mógł cię zobaczyć!
Usłyszałem coś!
- Co mówiłem? - Myślałem, że to ona!
Mówiłem ci, ona odeszła!
Moja wina. Mówiłem, żebyś się nie bał.
- Myślałem, że mogę ci zaufać. - Możesz!
Nie, musimy ufać sobie nawzajem.
Ale nie mówisz mi wszystkiego. Myślisz, że jestem za mały.
Bo jesteś za mały.
I właśnie to udowodniłeś.
Sarah?
Halo?
O nie.
Sarah!
Sarah?
Hej! Nie podchodź!
Dzień dobry.
Możesz opuścić broń?
Wolałbym nie.
Szukam kogoś.
Nikogo tu nie znajdziesz.
Poszukaj gdzie indziej.
Od dawna tu jesteś?
Wiem, jak to wygląda, ale nie wiedziałem, że masz tu obóz.
Kto mówi, że mam tu obóz?
Moja siostra ruszyła w te góry
półtora tygodnia temu.
- To nie miejsce dla bezbronnej kobiety. - Stój.
Nie wiem, czy dotarła do celu.
Nie przechodziła tędy.
Wracaj na drogę, zanim się ściemni.
Dróg najlepiej unikać, przyjacielu.
Dawno nie ruszyłeś się z miejsca, co?
Jak tam jest?
Beznadziejnie.
Żadnych zasad, żadnych praw.
Gdy padł Internet, było po wszystkim.
Zostały plemiona przerażonych ludzi.
Walczących o to, co zostało.
A Przypadłość?
Działa wolniej,
ale wciąż się szerzy.
- Mówią, że hybrydy ją spowodowały. - Może ona spowodowała je.
Może.
Tak czy inaczej, niewielu nas zostało.
Więc jeśli jesteś tu sam,
odizolowany i tak dalej…
to pewnie nie masz towarzystwa.
Masz?
Towarzystwo?
Jesteś sam?
Mieszkam tu sam
od dziewięciu lat, 17 tygodni i…
trzech dni!
Hej!
Gdzie jesteś?
Zostań tu!
Hej!
Oznaczył nas.
- Gus, synu, właź. - Nie chcę.
Właź tu, mówię.
- To dziura. - To nie dziura.
Lisy chowają się tak za dnia w swoich lisich domkach w ziemi.
Co to Przypadłość?
To…
sprawa dorosłych.
Czemu mówiłeś, że jesteś sam?
By cię chronić.
Czasem można trochę skłamać, jeśli to pomoże ukochanej osobie.
Rozumiesz?
Boję się.
Wiem, ale obiecuję,
jeśli się schowasz i będziesz bardzo cicho,
wrócę, zanim słońce pójdzie spać.
Możesz zabrać syrop.
- Pamiętaj, co powiedziałem. - Że można kłamać?
To zapamiętałeś z tej rozmowy?
Masz nie wychodzić, póki nie powiem.
Kocham cię, Gus.
Nie jesteś za mały.
Musisz być dla mnie duży.
Mama.
Nie!
Pubba!
Pubba, czemu tak długo cię nie było?
Usłyszałem krzyk.
Wiem.
Nie podobało mi się to.
Ale jesteś bezpieczny.
Już jesteś bezpieczny.
Nie skrzywdzi cię.
Pubba!
Obudź się, Pubba!
Pubba?
Pubba!
Obudź się.
Postąpiłem słusznie.
Dobry chłopak.
Dobrze zrobiłeś.
Ty to zrobiłeś?
Twoja matka…
Była taka jak ja.
Albo była lepsza ode mnie.
Byłaby z ciebie dumna.
Uszczęśliwiałeś ją.
Byłeś sensem jej życia.
Zawsze będziesz.
Co się stało?
Życie.
Rozdzielono nas.
Przyprowadziłem cię tutaj.
Jak się nazywała?
Ptaszyna.
Tak. Miała na imię Ptaszyna.
Kiedy wyzdrowiejesz, możemy jej poszukać.
Jeśli usłyszę warczenie…
Przykucnę.
Jeśli usłyszę głos…
Ucieknę.
- Jeśli zobaczę człowieka… - Ukryję się.
Dobrze. Czego nie robimy?
- Nie wychodzimy za ogrodzenie. - Nigdy.
- Przenigdy. - Obiecaj mi, Gus.
Obiecuję.
Hej.
Jestem najszczęśliwszym tatą na świecie.
Wiesz czemu?
Bo spędziłem ostatnie dziewięć lat
z takim wyjątkowym chłopcem.
Z tobą.
W świecie, który zbudowaliśmy razem.
Nie wyobrażam sobie nic lepszego.
Jestem zmęczony.
Ale wiesz, co by mnie obudziło?
Śniadanie. Przygotujesz nam coś?
Ale to ty robisz śniadania.
A ty patrzysz, więc wiesz, jak to się robi.
Od czego zaczynamy?
Od talerza.
Pytam o jedzenie.
Od jajek.
Tak. Widzisz?
Potem powiesz mi więcej?
Tak.
Powiem ci.
Wszystko.
Witajcie, kaczuszki.
Pubba!
Udało mi się!
Przeskoczyłem…
Pubba?
Gdy przyszła jego dziesiąta zima,
chłopiec był już panem domu.
Pracował do upadłego
i bawił się do upadłego.
Wraz z porożem…
rosła też jego wyobraźnia.
Szkoda, że tego nie widziałeś. Wszędzie byli źli goście.
Myślałem, że porwą mnie i Psa, ale Pies ich wystraszył,
prawda, Psie?
Czasami chłopiec może liczyć tylko na swoją wyobraźnię.
Króliku, zajmiesz się ogrodem.
Kozo, ptaki nie mogą obsiąść groszku.
Za dużo go straciliśmy.
Ja i Pies zajmiemy się syropem i wodą.
I pamiętajcie,
nie wychodzimy za ogrodzenie.
Idźcie.
Tak!
Nie.
Głupie chwasty.
Głupia łasica!
Durna koza!
Ty!
Przepraszam.
Pubba.
OSTOJA BEZPIECZNE MIEJSCE DLA HYBRYD
R. R. KOLORADO
Kolorado.
KOLORADO
PRZYGODY HUCKA FINNA
MOJA TRATWA
Znajdę cię, Ptaszyno.
CZEKORAKIETA
Jeśli zobaczę człowieka, ukryję się.
- No, kolego. - Ukryję się.
Widziałem cię.
Pokaż się. Smakują ci batony?
Wystaw rogi,
a oberwiesz między oczy.
No już.
Dalej.
Mam go! Spójrz!
- Mówiłem ci! - Mam go!
A nie mówiłem?
- Nigdy nie widziałem jeleniowatego. - Ja też nie.
Nosi koszulę i w ogóle.
Tak. Nie wygląda ci na większego od innych?
Tak. I na starszego.
Myślisz o tym, co ja?
- Do laboratorium z nim? - Nie.
Na wschód.
On jest wyjątkowy.
- Tak. - Tak.
Puśćcie mnie!
Słyszałeś?
On gada.
Mam cię.
Cześć.
Możemy się podzielić.
Hej! Nie…
Dobra…
Jest twój.
Wiesz, ile twoje poroże jest warte dla kłusownika?
Naliczyłem trzy odrostki.
Strzał w dziesiątkę.
Myślałem, że widziałem wszystkie rodzaje zmutowanych półzwierząt.
Ale takiego jelonka nie.
Zapomniałeś o tym.
Chodź tu.
Zostaw mnie!
Kurde, co?
- Mów. - Cofnij się.
Ty mówisz?
Kurde.
Kto cię nauczył?
Pubba mnie nauczył. Niedługo wróci, więc zjeżdżaj!
Jest od ciebie większy.
Nie ma większych ode mnie.
To twoja stara?
Zostaw to! Nie rozmawiam ze złymi ludźmi!
Tamci dwaj byli źli.
Większość taka jest.
Weź to normalnie.
Nie!
Żadnych huków.
Nie powinieneś rozpalać ognia w dzień, mały.
Tatuś cię tego nie nauczył?
Zobaczyłem dym z 30 kilometrów.
Mówiłem, idź sobie!
Jak długo tu jesteś?
Wracaj do ognia, gdzie twoje miejsce.
Cholera jasna.
Ten huk, co to było?
To karabin.
Sprawia, że ludzie znikają.
Czego chcesz?
Chciałem cię wydać…
ale tego nie zrobię.
Jestem dupkiem,
ale są pewne granice.
A sio!
Zostaw je! Nie należą do ciebie!
Skoro tak lubisz słodycze, powinieneś posadzić buraki.
Żeby mieć różne źródła cukru.
To je odstraszy od groszku.
Ustaw tego stracha na wróble tutaj, a nie w środku.
Przestawiaj go co parę dni.
Ptaki nie są głupie.
I stosuj płodozmian. Groszek zużyje cały azot.
Gleba będzie jałowa za parę lat.
Twój tata ma może plandekę?
Co zabiło twoich rodziców?
Przypadłość?
Mówiłem, Pubba zaraz wróci i cię przegna.
Dał ci imię?
Mówię, idź sobie.
Tak.
Tak, musisz być twardy, Łasuchu.
Ale pamiętaj,
dobrzy kłusownicy nie chybiają.
Gdzie jest Kolorado?
Nie jest blisko.
W którą stronę?
Zostań tu, mały.
Ludzie polują na takich jak ty.
Nie ułatwiaj im tego.
Nie ma innych takich dzieci jak ja. Jestem ostatni.
Tak ci powiedział?
Są inni.
Tam.
Co jest w Kolorado?
Nic.
Ostoja?
Moja mama.
Jak pójdziesz tam sam,
do rana twoja głowa zawiśnie na jakiejś ścianie.
Żegnaj, Łasuchu.
A jeśli się mylił?
Chłopak łamał zasady ojca powoli…
a potem wszystkie naraz.
Niektóre historie zaczynają się od początku.
Historia Gusa zaczyna się tutaj.
Wielkoludzie!
Zabierz mnie!
Napisy: Krzysiek Ceran